Ustawa z dnia 30 maja 1989 r. o samorządzie zawodowym niektórych podmiotów gospodarczych.

1.

Ustawa określa zasady tworzenia i działania samorządu zawodowego osób - podmiotów

gospodarczych prowadzących działalność gospodarczą w zakresie

1)

handlu, gastronomii i usług,

2)

transportu,

3)

innych rodzajów działalności.

2.

Ustawa nie dotyczy osób, które uzyskały status rzemieślnika.

Podmioty gospodarcze mogą, według wyboru, zrzeszać się w zawodowych samorządowych

organizacjach

1)

zrzeszeniach handlu i usług,

2)

zrzeszeniach transportu,

3)

innych organizacjach podmiotów gospodarczych.

1.

Zrzeszenie może być utworzone, jeżeli z taką inicjatywą wystąpi

1)

co najmniej 50 osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 i 3,

2)

co najmniej 200 osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2.

2.

Statuty zrzeszeń uchwalone przez zebrania członków (delegatów), z uwzględnieniem przepisów

niniejszej ustawy, określają

1)

zakres i zasięg działania zrzeszeń,

2)

zadania zrzeszeń,

3)

organy zrzeszeń oraz zakres i tryb działania tych organów,

4)

prawa i obowiązki członków,

5)

źródła finansowania działalności statutowej.

Zadaniem zrzeszenia jest w szczególności utrwalanie więzi środowiskowych, postaw zgodnych

z zasadami etyki i godności zawodu, a także prowadzenie na rzecz członków działalności

kulturalnej, oświatowej i socjalnej, zakładanie i prowadzenie kas oraz funduszów zapomogowo-pożyczkowych

oraz reprezentowanie interesów członków wobec organów administracji państwowej.

1.

Zrzeszenia mogą powoływać ogólnokrajowe reprezentacje, których nazwy określają statuty.

2.

Powołanie ogólnokrajowej reprezentacji danego rodzaju zrzeszeń następuje, jeżeli z

taką inicjatywą wystąpi co najmniej 10 zrzeszeń.

3.

Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Zadaniem ogólnokrajowych reprezentacji zrzeszeń jest w szczególności zapewnienie zrzeszonym

w niej organizacjom pomocy w realizacji zadań statutowych, rozwijanie działalności

społeczno-zawodowej oraz reprezentowanie interesów członków zrzeszeń w kraju i za

granicą.

Zrzeszenia i ich ogólnokrajowe reprezentacje mogą przyznawać wyróżnienia organizacyjne

i tytuły honorowe.

1.

Działające w dniu wejścia w życie ustawy zrzeszenia prywatnego handlu i usług, zrzeszenia

transportu prywatnego, Naczelna Rada Zrzeszeń Prywatnego Handlu i Usług oraz Naczelna

Rada Zrzeszeń Transportu Prywatnego ulegają przekształceniu lub likwidacji stosownie

do wymogów określonych w art. 6 i 49 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 41, poz. 324) lub niniejszej ustawy.

2.

Majątek i zobowiązania zrzeszeń prywatnego handlu i usług, zrzeszeń transportu prywatnego,

Naczelnej Rady Zrzeszeń Prywatnego Handlu i Usług oraz Naczelnej Rady Zrzeszeń Transportu

Prywatnego przechodzą odpowiednio na nowe organizacje z dniem ich przekształcenia.

1.

Organizacje, o których mowa w art. 2 i 5, podlegają wpisowi do rejestru właściwego

dla siedziby organizacji sądu rejestrowego.

2.

Organizacje wymienione w ust. 1 uzyskują osobowość prawną z chwilą wpisania do rejestru.

3.

Do postępowania w sprawach rozpatrywanych przez sąd rejestrowy stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym.

4.

Minister Sprawiedliwości w drodze rozporządzenia określi sposób prowadzenia rejestrów

zrzeszeń i ich ogólnokrajowych reprezentacji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.