Ustawa z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym i o świadczeniach z ubezpieczenia społecznego.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270 oraz z 1986 r. Nr 1, poz. 1) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 25 w ust. 3 wyrazy „i zasady wynagradzania” skreśla się;

2)

w art. 27 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określać zasady wcześniejszego przechodzenia

na emeryturę na warunkach innych niż ustalone w ust. 1 oraz określać zasady jej obniżania

proporcjonalnie do liczby lat brakujących do wieku emerytalnego, nie więcej jednak

niż o 4% pod stawy wymiaru za każdy rok.

”

;

3)

w art. 33

a)

w ust. 1 w pkt 5 wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 4” skreśla się,

b)

ust. 4 i 5 skreśla się;

4)

art. 34 otrzymuje brzmienie

„

Art. 34.

1.

Pracownikowi, który stał się inwalidą I lub II grupy przed podjęciem zatrudnienia

po raz pierwszy, renta inwalidzka przysługuje po osiągnięciu okresu zatrudnienia wynoszącego

łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia 5 lat w ciągu

ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę inwalidzką.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do pracownika, który stał się inwalidą I lub

II grupy po upływie 18 miesięcy od ustania poprzedniego zatrudnienia (okresów równorzędnych

z okresem zatrudnienia).

”

;

5)

w art. 61 pkt 2 skreśla się;

6)

w art. 74 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, podwyższać świadczenia na odmiennych,

jednak nie mniej korzystnych dla emeryta lub rencisty zasadach i w innych terminach

niż określone w ust. 1-4.

”

;

7)

w art. 81 w pkt 1 wyrazy „lub osiągania dochodów z innych źródeł” skreśla się;

8)

art. 82 otrzymuje brzmienie

„

Art. 82.

1.

Prawo do emerytury i renty ulega zawieszeniu w razie zatrudnienia w pełnym wymiarze

czasu pracy.

2.

W odniesieniu do emeryta lub rencisty uprawnionych do dodatku pielęgnacyjnego zawieszenie,

o którym mowa w ust. 1, ogranicza się do kwoty stanowiącej równowartość tego dodatku.

”

;

9)

w art. 86 pkt 2 skreśla się;

10)

w art. 89

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku, chyba że ustawa

lub przepis szczególny stanowi inaczej.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Postępowanie w sprawach o renty rodzinne po zmarłym emerycie lub renciście, który

pobierał dodatek rodzinny, wszczyna się z urzędu.

”

W ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji

Obywatelskiej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 46, poz. 210 z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i Nr 38, poz. 181) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rada Ministrów

1)

określa szczegółowe zasady podwyższania świadczeń, w tym również okres przyjęty za

podstawę podwyżki po raz pierwszy,

2)

może podwyższać świadczenia na odmiennych, jednak nie mniej korzystnych dla emeryta

lub rencisty zasadach i w innych terminach niż określone w ust. 1-3.

”

;

2)

art. 14 skreśla się;

3)

w art. 15

a)

w ust. 1 wyrazy „w uspołecznionym zakładzie pracy” skreśla się,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Warunek określony w ust. 1 pkt 1 nie dotyczy emeryta, który został zwolniony ze służby

w Milicji Obywatelskiej

1)

przed dniem 1 stycznia 1973 r. albo

2)

wskutek ustalenia przez komisję lekarską służby zdrowia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

niezdolności do tej służby.

”

;

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

W razie podjęcia przez emeryta ponownie pracy zarobkowej w pełnym wymiarze czasu pracy,

przysługuje mu emerytura w wysokości ustalonej przed doliczeniem okresu zatrudnienia,

o którym mowa w ust. 1.

”

;

4)

art. 22 skreśla się;

5)

w art. 32 w ust. 1 wyrazy „lub dochodów z innych źródeł” skreśla się;

6)

w art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Emerytom, którzy są inwalidami, przysługuje dodatek w wysokości 15% podstawy wymiaru

emerytury, jeżeli stali się inwalidami w czasie lub z przyczyn określonych w art.

16.

”

W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

i ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 29, poz. 139, z 1984 r. Nr 52, poz. 270 i z 1985 r. Nr 20, poz. 85) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rada Ministrów

1)

określa szczegółowe zasady podwyższania świadczeń, w tym również okres przyjęty za

podstawę podwyżki po raz pierwszy,

2)

może podwyższać świadczenia na odmiennych, jednak nie mniej korzystnych dla emeryta

lub rencisty zasadach i w innych terminach niż określone w ust. 1-3.

”

;

2)

art. 14 skreśla się;

3)

w art. 15 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

W razie podjęcia przez emeryta ponownie pracy zarobkowej w pełnym wymiarze czasu pracy,

przysługuje mu emerytura w wysokości ustalonej przed doliczeniem okresu zatrudnienia,

o którym mowa w ust. 1.

”

;

4)

art. 22 skreśla się;

5)

w art. 32 w ust. 1 wyrazy „lub dochodów z innych źródeł” skreśla się;

6)

w art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Emerytom, którzy są inwalidami, przysługuje dodatek w wysokości 15% podstawy wymiaru

emerytury, jeżeli stali się inwalidami w czasie lub z przyczyn określonych w art.

16.

”

W ustawie z dnia 27 września 1973 r. o zaopatrzeniu emerytalnym twórców i ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 31, poz. 145 i z 1986 r. Nr 42, poz. 202) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 2 i 3 skreśla się;

2)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Twórcy, który stał się inwalidą I lub II grupy przed podjęciem działalności twórczej,

renta inwalidzka przysługuje po osiągnięciu okresu wykonywania działalności twórczej

wynoszącego wraz z okresami zaliczalnymi do tego okresu 5 lat w ciągu ostatniego dziesięciolecia

przed zgłoszeniem wniosku o rentę inwalidzką.

”

;

3)

ust. 8 skreśla się.

W ustawie z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę

na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub umowy

zlecenia

(Dz. U. z 1983 r. Nr 31, poz. 146 i z 1989 r. Nr 32, poz. 169) w art. 16 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 3 i 4 skreśla się;

2)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Ubezpieczonemu, który stał się inwalidą I lub II grupy przed objęciem ubezpieczeniem,

renta inwalidzka przysługuje po osiągnięciu okresu ubezpieczenia wynoszącego wraz

z okresami zaliczalnymi do tego okresu 5 lat w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed

zgłoszeniem wniosku o rentę inwalidzką.

”

;

3)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do ubezpieczonego, który stał się inwalidą

I lub II grupy po upływie 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia.

”

W dekrecie z dnia 4 marca 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni

produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 135) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 14

a)

ust. 5 i 6 skreśla się,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Ubezpieczonemu, który stał się inwalidą I lub II grupy przed objęciem ubezpieczeniem,

renta inwalidzka przysługuje po osiągnięciu okresu ubezpieczenia wynoszącego wraz

z okresami zaliczalnymi do tego okresu 5 lat w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed

zgłoszeniem wniosku o rentę inwalidzką.

”

,

c)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do ubezpieczonego, który stał się inwalidą

I lub II grupy po upływie 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia.

”

;

2)

art. 19 skreśla się.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych

i członków ich rodzin

(Dz. U. z 1989 r. Nr 24, poz. 133) w art. 16 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Dla domownika okres pracy w gospodarstwie rolnym wymagany do przyznania renty inwalidzkiej

wynosi 5 lat i powinien przypadać w okresie ostatnich 10 lat przed zgłoszeniem wniosku

o rentę inwalidzką, a jeżeli domownik w chwili zgłoszenia wniosku nie pracuje w gospodarstwie

rolnym - przed dniem powstania inwalidztwa.

”

W sprawach o rentę inwalidzką, o której mowa w przepisach wymienionych w art. 1 pkt

3 i 4 oraz w art. 4-7

1)

do prawomocnych rozstrzygnięć wydanych przed dniem wejścia ustawy w życie stosuje

się przepis art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym

(Dz. U. Nr 22, poz. 98 i z 1987 r. Nr 21, poz. 123),

2)

osobom, które na podstawie przepisów dotychczas obowiązujących nie spełniały warunku

wymaganego okresu zatrudnienia, przyznanie renty inwalidzkiej następuje za okres nie

dłuższy niż 3 lata wstecz, licząc od miesiąca, w którym zgłosiły wniosek po dniu wejścia

ustawy w życie, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 1989 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Pracownikowi, który stał się inwalidą I lub II grupy przed podjęciem zatrudnienia

po raz pierwszy, renta inwalidzka przysługuje po osiągnięciu okresu zatrudnienia wynoszącego

łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia 5 lat w ciągu

ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę inwalidzką.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do pracownika, który stał się inwalidą I lub

II grupy po upływie 18 miesięcy od ustania poprzedniego zatrudnienia (okresów równorzędnych

z okresem zatrudnienia).

1.

Prawo do emerytury i renty ulega zawieszeniu w razie zatrudnienia w pełnym wymiarze

czasu pracy.

2.

W odniesieniu do emeryta lub rencisty uprawnionych do dodatku pielęgnacyjnego zawieszenie,

o którym mowa w ust. 1, ogranicza się do kwoty stanowiącej równowartość tego dodatku.