Ustawa z dnia 27 kwietnia 1989 r. o Centralnym Funduszu Rozwoju Nauki i Techniki.

Tworzy się Centralny Fundusz Rozwoju Nauki i Techniki, zwany dalej „Funduszem”.

Dochodami Funduszu są

1)

dotacje budżetowe,

2)

wpłaty osób prawnych oraz państwowych jednostek organizacyjnych nie posiadających

osobowości prawnej, prowadzących działalność na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 41, poz. 324), zwanych dalej „jednostkami”, zobowiązanych do płacenia podatku dochodowego,

3)

dochody z tytułu działalności Funduszu, w szczególności

a)

z przedsięwzięć finansowanych ze środków Funduszu,

b)

z udziału w spółkach, przedsiębiorstwach mieszanych i wspólnych,

c)

z odsetek z tytułu pożyczek,

4)

środki uzyskane z likwidacji jednostek badawczo-rozwojowych po zaspokojeniu wierzytelności,

5)

inne wpływy.

1.

Wpłaty, o których mowa w art. 2 pkt 2, obciążają koszty działalności jednostek.

2.

Stawki wpłat ustala się w wieloletnich planach społeczno-gospodarczych w stosunku

do wartości

1)

sprzedaży zewnętrznej wyrobów, robót i usług własnej produkcji w cenach realizacji,

po pomniejszeniu o podatek obrotowy,

2)

marż, prowizji oraz innych wpływów z tytułu usług handlowych.

3.

Jednostki są zobowiązane do uiszczania wpłat bez wezwania za każdy miesiąc oddzielnie,

do dnia 28 następnego miesiąca.

4.

Zasady wpłat oraz ich stawki określone w ust. 1-3 stosuje się do jednostek nie posiadających

osobowości prawnej, o których mowa w art. 2 pkt 2.

1.

Do wpłat określonych w art. 2 pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 2, mają zastosowanie przepisy

o zobowiązaniach podatkowych, z wyjątkiem art. 5 ust. 1, art. 9, 12, 13 i 18 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach

podatkowych

(Dz. U. Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41, poz. 325 i z 1989 r. Nr 4, poz. 23).

2.

Decyzje w sprawach określonych w art. 8, 22 i 31 ustawy wymienionej w ust. 1 w zakresie

wpłat podejmuje Minister-Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń.

1.

Środki Funduszu przeznacza się na finansowanie działalności badawczo-rozwojowej i

wspomaganie wdrożeń.

2.

Ze środków przeznaczonych na działalność badawczo-rozwojową finansuje się

1)

prace naukowe i badawczo-rozwojowe,

2)

rozbudowę zaplecza laboratoryjnego i doświadczalno-produkcyjnego,

3)

działalność ogólnotechniczną, obejmującą w szczególności prace dotyczące normalizacji,

unifikacji i typizacji, wzornictwa przemysłowego, informacji naukowej, technicznej

i ekonomicznej, wynalazczości i ochrony własności przemysłowej, popularyzacji osiągnięć

nauki i techniki, szkolenia i doskonalenia kadr,

4)

wybrane wydawnictwa z zakresu nauki i techniki,

5)

analizy, oceny i ekspertyzy dotyczące rozwoju nauki i techniki,

6)

stypendia na rozwiązywanie zadań badawczych i wdrożeniowych,

7)

nagrody za szczególne osiągnięcia w dziedzinie nauki i postępu technicznego.

3.

Ze środków przeznaczonych na wspomaganie wdrożeń udziela się pożyczek, subwencji i

poręczeń związanych z realizacją

1)

zamówień rządowych z zakresu rozwoju nauki i techniki,

2)

pierwszych wdrożeń rezultatów prac badawczo-rozwojowych finansowanych ze środków Funduszu

oraz krajowych wynalazków.

4.

Środki Funduszu mogą być ponadto przeznaczane na działalność, której celem jest ich

zwiększenie, w tym również na udziały w spółkach, przedsiębiorstwach mieszanych i

wspólnych.

1.

Dysponentów środków Funduszu przeznaczonych na działalność badawczo-rozwojową ustala

Prezydium Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego przy Radzie Ministrów, określając

jednocześnie wysokość środków wydzielonych do ich dyspozycji.

2.

Dysponentem środków Funduszu przeznaczonych na wspomaganie wdrożeń jest Minister-Kierownik

Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń.

1.

Środki dewizowe Funduszu

1)

uzyskane z tytułu działalności określonej w art. 5 ust. 4,

2)

zakupione od podmiotów gospodarczych,

3)

pochodzące z zaciągniętych pożyczek,

4)

uzyskane z innych źródeł

- są gromadzone na wyodrębnionym rachunku.

2.

Rachunkiem środków dewizowych Funduszu dysponuje Minister-Kierownik Urzędu Postępu

Naukowo-Technicznego i Wdrożeń.

1.

Gospodarkę Funduszem, z uwzględnieniem art. 6 ust. 1, prowadzi Minister-Kierownik

Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń na podstawie rocznych planów uchwalonych

przez Sejm, który określa wielkość środków Funduszu przeznaczonych na

1)

działalność badawczo-rozwojową,

2)

wspomaganie wdrożeń,

3)

działalność, której celem jest ich zwiększenie, w tym na udziały w spółkach, przedsiębiorstwach

mieszanych i wspólnych.

2.

Minister-Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń opracowuje projekty

rocznych planów gospodarki Funduszem oraz przedstawia Radzie Ministrów roczne sprawozdania

z gospodarki Funduszem.

3.

Rada Ministrów przedstawia Sejmowi do uchwalenia projekty rocznych planów Funduszu

wraz z projektem budżetu państwa.

4.

Rada Ministrów przedstawia Sejmowi sprawozdanie z gospodarki środkami Funduszu i z

uzyskanych efektów wraz z rocznym sprawozdaniem z wykonania budżetu państwa.

1.

Środki Funduszu nie wykorzystane w danym roku kalendarzowym przechodzą na rok następny.

2.

Minister-Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń może zaciągnąć na

rzecz Funduszu pożyczki.

W dniu wejścia w życie ustawy środki dotychczasowych centralnych funduszów rozwoju

nauki i techniki stają się środkami Funduszu.

1.

Prezydium Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego przy Radzie Ministrów

1)

ustala zadania, na które mogą być przyznawane przez dysponentów środków Funduszu stypendia,

o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 6,

2)

wydziela środki na nagrody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 7, przyznawane przez

Przewodniczącego Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego przy Radzie Ministrów

lub przez dysponentów środków Funduszu osobom, które brały bezpośredni udział w uzyskaniu

osiągnięcia.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa

1)

tryb przyznawania i cofania stypendiów oraz przyznawania nagród, o których mowa w

art. 5 ust. 2 pkt 6 i 7, jak również uprawnienia i obowiązki osób pobierających stypendia,

2)

szczegółowe zasady udzielania, przez macierzyste zakłady pracy, urlopów bezpłatnych

osobom pobierającym stypendia, warunki zaliczania okresu urlopu bezpłatnego do okresu

zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze, oraz zakres uprawnień pracowniczych

przysługujących w okresie pobierania stypendium.

Przewodniczący Komitetu do Spraw Nauki i Postępu Technicznego przy Radzie Ministrów

określa szczegółowe zasady planowania i finansowania przedsięwzięć, o których mowa

w art. 5.

W ustawie z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych

(Dz. U. Nr 36, poz. 170, z 1987 r. Nr 22, poz. 128, z 1988 r. Nr 41, poz. 328 i z 1989 r. Nr 6, poz. 33) w art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku likwidacji jednostki badawczo-rozwojowej będącej osobą prawną, jej majątek,

po zaspokojeniu wierzytelności, przechodzi na rzecz Centralnego Funduszu Rozwoju Nauki

i Techniki.

”

W ustawie budżetowej na rok 1989 z dnia 15 lutego 1989 r.

(Dz. U. Nr 7, poz. 45) w art. 18 ust. 1-3 skreśla się.

Traci moc ustawa z dnia 23 grudnia 1985 r. o centralnych funduszach rozwoju nauki i techniki

(Dz. U. Nr 59, poz. 297, z 1986 r. Nr 47, poz. 226, z 1987 r. Nr 22, poz. 126 i Nr 33, poz. 181 oraz z 1989 r. Nr 6, poz. 33).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 1989 r.