Ustawa z dnia 21 kwietnia 1988 r. o Funduszu Wczasów Pracowniczych.

1.

Fundusz Wczasów Pracowniczych, zwany dalej „Funduszem”, jest samodzielną jednostką

organizacyjną ogólnokrajowej organizacji międzyzwiązkowej prowadzącą działalność w

zakresie i na zasadach określonych w ustawie.

2.

Fundusz jest jednostką gospodarki uspołecznionej.

1.

Fundusz posiada osobowość prawną.

2.

Siedzibą Funduszu jest miasto stołeczne Warszawa.

1.

Organizację i funkcjonowanie Funduszu określa statut.

2.

Statut uchwala ogólnokrajowa organizacja międzyzwiązkowa, po zaopiniowaniu przez Radę

Funduszu.

1.

Fundusz świadczy usługi w zakresie

1)

organizowania wypoczynku dla pracowników, emerytów i rencistów oraz członków ich rodzin,

2)

prowadzenia działalności sanatoryjnej i profilaktyczno-leczniczej dla pracowników,

zwłaszcza zatrudnionych w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub szczególnie uciążliwych,

oraz dla emerytów i rencistów, na zasadach określonych przepisami dotyczącymi uzdrowisk

i lecznictwa uzdrowiskowego.

2.

Fundusz w zakresie działalności określonej w ust. 1 w szczególności prowadzi

1)

domy wypoczynkowe i organizuje obozy wędrowne, wycieczki oraz inne formy turystyki

i wypoczynku w czasie wolnym od pracy,

2)

działalność inwestycyjną oraz pomocniczą,

3)

działalność kulturalno-oświatową i rozrywkową w ramach organizowanego wypoczynku,

4)

doskonalenie kadr,

5)

działalność informacyjną i wydawniczą

oraz współdziała z organami administracji państwowej, a także z instytucjami krajowymi

i zagranicznymi.

1.

Fundusz prowadzi działalność na podstawie własnych planów, zgodnych z narodowym planem

społeczno-gospodarczym.

2.

Ogólnokrajowej organizacji międzyzwiązkowej przysługuje prawo nałożenia na Fundusz

obowiązku wprowadzenia do planu określonego zadania lub wyznaczenia zadania poza planem,

jeżeli jest to niezbędne ze względu na potrzeby społeczno-gospodarcze.

3.

W wypadku określonym w ust. 2 ogólnokrajowa organizacja międzyzwiązkowa zapewnia Funduszowi

środki niezbędne do wykonania zadania.

Ceny usług wypoczynkowych ustala naczelny dyrektor Funduszu, na zasadach określonych

przez ogólnokrajową organizację międzyzwiązkową w uzgodnieniu z Ministrem Finansów.

1.

Fundusz gospodaruje majątkiem, na który składają się: własność nieruchomości i rzeczy

ruchomych oraz inne prawa majątkowe, w szczególności prawa do przedmiotów oddanych

Funduszowi przez Państwo na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Fundusz zapewnia ochronę majątku, którym gospodaruje.

1.

Fundusz prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową zgodnie z zasadą samofinansowania.

2.

Minister Finansów, po porozumieniu z ogólnokrajową organizacją międzyzwiązkową, określa

szczegółowe zasady gospodarki finansowej Funduszu.

1.

Środki finansowe Funduszu składają się z

1)

wpływów ze sprzedaży skierowań na wczasy,

2)

innych wpływów z prowadzonej działalności,

3)

dotacji z budżetu Państwa przeznaczonych na

a)

pomoc socjalną jako dopłaty do korzystających z wczasów emerytów i rencistów, którzy

nie mogą korzystać z dopłat z zakładowego funduszu socjalnego,

b)

dofinansowanie do korzystających z wczasów profilaktyczno-leczniczych,

c)

finansowanie działalności sanatoryjnej,

d)

modernizację bazy Funduszu,

4)

subwencji i zapisów,

5)

innych wpływów.

2.

Fundusz może zaciągać kredyty.

Organami Funduszu są

1)

Rada Funduszu, zwana dalej „Radą”,

2)

naczelny dyrektor.

1.

Rada jest organem programowania oraz nadzoru i kontroli działalności Funduszu.

2.

Rada składa się z nie więcej niż czterdziestu pięciu członków.

3.

W skład Rady wchodzi

1)

pięciu przedstawicieli zainteresowanych naczelnych i centralnych organów administracji

państwowej, powoływanych i odwoływanych przez Prezesa Rady Ministrów,

2)

trzech przedstawicieli ogólnokrajowej organizacji międzyzwiązkowej i dwudziestu sześciu

przedstawicieli ogólnokrajowych organizacji związkowych, powoływanych i odwoływanych

przez ogólnokrajową organizację międzyzwiązkową,

3)

do jedenastu przedstawicieli organizacji społecznych o zasięgu ogólnokrajowym, powoływanych

i odwoływanych przez ogólnokrajową organizację międzyzwiązkową, na wniosek tych organizacji.

4.

Rada spośród swego grona wybiera i odwołuje przewodniczącego, jego zastępców i sekretarza.

5.

Kadencja Rady jest równa kadencji ogólnokrajowej organizacji międzyzwiązkowej.

1.

Do zadań Rady należy

1)

uchwalanie wieloletnich i rocznych planów działalności Funduszu,

2)

przedstawianie ogólnokrajowej organizacji międzyzwiązkowej wniosków w sprawach określonych

w art. 4 ust. 1,

3)

zatwierdzanie bilansu Funduszu, przyjmowanie sprawozdań z działalności Funduszu, wniosków

pokontrolnych i uchwalanie zaleceń w tym zakresie,

4)

wyrażanie zgody na nabywanie i zbywanie przez Fundusz nieruchomości,

5)

opiniowanie projektu statutu Funduszu,

6)

wyrażanie opinii w sprawach dotyczących powoływania i odwoływania naczelnego dyrektora,

jego zastępców i głównego księgowego,

7)

kontrola działalności Funduszu.

2.

Szczegółowe zasady oraz tryb działania Rady określa uchwalony przez nią regulamin.

Ogólnokrajowa organizacja międzyzwiązkowa

1)

powołuje i odwołuje naczelnego dyrektora, po zasięgnięciu opinii Rady,

2)

dokonuje oceny działalności Funduszu i jego organów,

3)

wstrzymuje lub uchyla decyzję naczelnego dyrektora, jeżeli jest ona sprzeczna z prawem,

4)

ustala, w uzgodnieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej, zasady wynagradzania,

a także przyznawania innych świadczeń przysługujących pracownikom Funduszu.

1.

Naczelny dyrektor zarządza Funduszem oraz reprezentuje go na zewnątrz.

2.

Naczelny dyrektor powołuje i odwołuje swoich zastępców i głównego księgowego po zasięgnięciu

opinii Rady.

W ustawie z dnia 8 października 1982 r. o związkach zawodowych

(Dz. U. z 1985 r. Nr 54, poz. 277) w art. 31 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zadania związków zawodowych w zakresie organizowania wypoczynku ludzi pracy, realizowane

przez Fundusz Wczasów Pracowniczych, określają odrębne przepisy.

”

Majątek oraz prawa i zobowiązania Funduszu Wczasów Pracowniczych działającego dotychczas

na podstawie ustawy, o której mowa w art. 17, stają się majątkiem oraz prawami i zobowiązaniami

Funduszu działającego na podstawie niniejszej ustawy.

Traci moc ustawa z dnia 4 lutego 1949 r. o Funduszu Wczasów Pracowniczych Komisji Centralnej

Związków Zawodowych w Polsce

(Dz. U. Nr 9, poz. 48).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1988 r.