Ustawa z dnia 23 grudnia 1988 r. o utworzeniu Centralnego Urzędu Planowania.

1.

Tworzy się Centralny Urząd Planowania.

2.

Centralnym Urzędem Planowania, zwanym dalej „Urzędem”, kieruje Minister-Kierownik

Urzędu, powoływany w trybie art. 37 Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

1.

Do zakresu działania Urzędu należy opracowywanie projektów planów perspektywicznych,

narodowych planów społeczno-gospodarczych i centralnych planów rocznych oraz planów

zagospodarowania przestrzennego kraju, a także opracowywanie analiz realizacji tych

planów.

2.

W szczególności do zakresu działania Urzędu należy

1)

inicjowanie i organizowanie prac nad

a)

założeniami polityki społeczno-gospodarczej i zasadami polityki przestrzennego zagospodarowania

kraju i regionów oraz programami rozwiązywania podstawowych problemów w tym zakresie,

b)

założeniami oraz projektami planów perspektywicznych, planów zagospodarowania przestrzennego

kraju, narodowych planów społeczno-gospodarczych i centralnych planów rocznych,

c)

prowadzeniem studiów przedplanowych i studiów dotyczących podstawowych problemów społeczno-gospodarczych

kraju, opracowywaniem prognoz długoterminowych, uwzględniających cele społeczne i

uwarunkowania rozwoju kraju, oraz formułowaniem strategicznych koncepcji rozwoju społeczno-gospodarczego,

d)

opracowywaniem krótko- i długoterminowych prognoz gospodarczych,

e)

opracowywaniem założeń polityki inwestycyjnej i lokalizacyjnej, w tym w zakresie inwestycji

centralnych,

2)

sporządzanie: analiz i ocen zasobów pracy i zasobów materialnych w gospodarce narodowej,

analiz tendencji wynikających z planów podmiotów gospodarczych i związanych z tym

uwarunkowań dla planowania centralnego, informacji o wewnętrznej spójności rozwiązań

systemowych oraz ich zgodności z ustaleniami planów, a także organizowanie systemu

informacji planistycznej,

3)

opiniowanie programów rozwiązywania podstawowych problemów społeczno-gospodarczych,

4)

przygotowywanie i prowadzenie dwustronnej i wielostronnej koordynacji planów społeczno-gospodarczych

z krajami - członkami Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej,

5)

wykonywanie zadań w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa oraz innych zadań

określonych w odrębnych przepisach.

1.

Minister-Kierownik Urzędu, kierując realizacją zadań określonych w art. 2

1)

ustala zasady opracowywania społeczno-gospodarczych planów centralnych i terytorialnych,

zasady sporządzania projektów założeń do planów regionalnych oraz projektów tych planów,

2)

współdziała z właściwymi naczelnymi i centralnymi organami administracji państwowej

w zakresie przygotowania projektów planów.

2.

Minister-Kierownik Urzędu

1)

współdziała z Ministrem Finansów i Prezesem Narodowego Banku Polskiego w celu zapewnienia

wzajemnej zgodności planowanych zadań rzeczowych z możliwościami ich sfinansowania,

2)

określa metodykę analizy działalności podmiotów gospodarczych,

3)

organizuje wymagane w odrębnych przepisach konsultacje społeczne dokumentów planistycznych.

Organizację Urzędu, wykaz jednostek organizacyjnych podporządkowanych Urzędowi i przedsiębiorstw

państwowych, dla których Urząd jest organem założycielskim, określa statut nadany

przez Radę Ministrów.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia może określić szczegółowy zakres działania

Urzędu.

Znosi się Komisję Planowania przy Radzie Ministrów.

1.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o planowaniu społeczno-gospodarczym

(Dz. U. z 1987 r. Nr 4, poz. 26 i Nr 33, poz. 181 oraz z 1988 r. Nr 20, poz. 134) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 28 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organem właściwym w sprawach opracowywania projektów planów perspektywicznych, narodowych

planów społeczno-gospodarczych i centralnych planów rocznych oraz opracowywania analiz

realizacji tych planów jest Centralny Urząd Planowania.

”

,

2)

art. 29 skreśla się,

3)

w art. 30 w ust. 2 wyrazy „Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się wyrazami „Minister-Kierownik Centralnego Urzędu Planowania”,

4)

w art. 31 w ust. 1 w pkt 3 i w ust. 4 w pkt 2 wyrazy „Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się wyrazami „Centralnego Urzędu Planowania”.

2.

W ustawie z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym

(Dz. U. Nr 35, poz. 185, z 1986 r. Nr 47 poz. 226, z 1987 r. Nr 33, poz. 180 i z 1988 r. Nr 24, poz. 166) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9 w ust. 1 i w art. 37 w ust. 1 w pkt 1 użyte w odpowiednich przypadkach wyrazy

„Komisja Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się użytymi w tych samych przypadkach wyrazami „Centralny Urząd Planowania”,

2)

w art. 11

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organami właściwymi

1)

w sprawach planu krajowego i planów regionalnych jest Centralny Urząd Planowania,

2)

w sprawach planów miejscowych jest Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa,

z zastrzeżeniem ust. 3.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w odniesieniu do planu krajowego - Centralny Urząd Planowania,

”

,

c)

w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w zakresie planów regionalnych - Minister-Kierownik Centralnego Urzędu Planowania,

”

,

3)

w art. 13 w ust. 5 w pkt 1 wyrazy „Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się wyrazami „Ministra-Kierownika Centralnego Urzędu Planowania”,

4)

w art. 15 w ust. 2 wyrazy „Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się wyrazami „Centralny Urząd Planowania”,

5)

w art. 19

a)

wyrazy „Komisja Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się wyrazami „Centralny Urząd Planowania”,

b)

pkt 2 skreśla się.

Określone w odrębnych przepisach sprawy należące dotychczas do Komisji Planowania

przy Radzie Ministrów, jej Prezydium i Przewodniczącego, w zakresie ustalonym ustawą,

przechodzą do zakresu działania Centralnego Urzędu Planowania.

Traci moc ustawa z dnia 12 lipca 1984 r. o Komisji Planowania przy Radzie Ministrów

(Dz. U. Nr 35, poz. 186 i z 1986 r. Nr 47, poz. 226).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1989 r.