Obwieszczenie Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 15 listopada 1988 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 stycznia 1986 r. w sprawie opłat za szczególne korzystanie z wód i urządzeń wodnych.

Za pobór wody, stanowiącej własność państwa, ustala się opłaty, zwane dalej „opłatami

za wodę”.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1988 r.

Sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie rozporządzenia podlegają rozpoznaniu według

przepisów dotychczasowych.

1.

Zwalnia się od opłat za wodę

1)

powierzchniową pobieraną w ilości mniejszej niż 20 000 m

2)

powierzchniową służącą do napędu turbin i innych urządzeń wodnych oraz do ogrzewania

lokali, a także służącą do celów związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej lub

cieplnej, zużywaną zwrotnie,

3)

przeznaczoną na zaopatrzenie zakładów służby zdrowia i opieki społecznej, sił zbrojnych,

jednostek organizacyjnych straży pożarnych, jednostek organizacyjnych więziennictwa

i zakładów dla nieletnich,

4)

przeznaczoną do korzystania do celów rybackich,

5)

kopalnianą.

2.

Terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw gospodarki

wodnej stopnia Wojewódzkiego, zwany dalej „wojewódzkim organem”, w szczególnie uzasadnionych

wypadkach może ustalić opłatę za pobór wody w ilościach mniejszych niż określone w

ust. 1 pkt 1.

1.

Na, obszarze województw: bielskiego, częstochowskiego, jeleniogórskiego, kieleckiego,

krakowskiego, legnickiego, nowosądeckiego, opolskiego, tarnowskiego, wałbrzyskiego

i wrocławskiego stawka opłaty za 1 m

1)

celów związanych z wytworzeniem energii elektrycznej lub cieplnej zużytej bezpowrotnie

- wynosi

w 1988 r. - 1,80 zł,

w 1989 r. - 2,10 zł,

od 1990 r. - 2,40 zł,

2)

innych celów - wynosi

w 1988 r. - 9,00 zł,

w 1989 r. - 10,50 zł,

od 1990 r. - 12,00 zł.

2.

Stawkę opłaty za 1 m

3.

Na obszarze, województw nie wymienionych w ust. 1 i 2 stawka opłaty za 1 m

1)

celów związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej lub cieplnej zużytej bezpowrotnie

- wynosi

w 1988 r. - 0,70 zł,

w 1989 r. - 0,80 zł,

od 1990 r. - 1,00 zł,

2)

innych celów - wynosi

w 1988 r. - 3,60 zł,

w 1989 r. - 4,20 zł,

od 1990 r. - 4,80 zł.

4.

Na obszarze województw wymienionych w ust. 1 oraz województw katowickiego, lubelskiego

i chełmskiego stawka opłaty za 1 m

1)

celów produkcyjnych, w których woda wchodzi w skład lub bezpośredni kontakt z produktami

spożywczymi albo farmakologicznymi - wynosi

w 1988 r. - 9,00, zł,

w 1989 r. - 10,50 zł,

od 1990 r. - 12,00 zł,

2)

innych celów produkcyjnych - wynosi

w 1988 r. - 27,00 zł,

w 1989 r. - 31,50 zł,

od 1990 r. - 36,00 zł.

5.

Na obszarze województw nie wymienionych w ust. 4 stawka opłaty za 1 m

1)

celów produkcyjnych, w których woda wchodzi w skład lub bezpośredni kontakt z produktami

spożywczymi albo farmakologicznymi - wynosi

w 1988 r. - 3,60 zł,

w 1989 r. - 4,20 zł,

od 1990 r. - 4,80 zł,

2)

innych celów produkcyjnych - wynosi

w 1988 r. - 10,80 zł,

w 1989 r. - 12,60 zł,

od 1990 r. - 14,40 zł.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1988 r.

Na obszarze całego kraju stawka opłaty za 1 m

w 1988 r. - 0,10 zł,

w 1989 r. - 0,10 zł,

od 1990 r. - 0,20 zł.

Za wprowadzenie do wód stanowiących własność państwa lub do ziemi

1)

wód kopalnianych zawierających zanieczyszczenia określone wskaźnikiem sumy jonów chlorków

i siarczanów,

2)

ścieków zawierających zanieczyszczenia określone wskaźnikami: pięciodniowego biochemicznego

zapotrzebowania tlenu (BZT5), chemicznego zapotrzebowania tlenu; oznaczonego metodą dwuchromianową (ChZT) i zawiesiny

ogólnej

- ustala się opłaty, zwane dalej „opłatami za ścieki”.

Zwalnia się od opłat za ścieki

1)

wprowadzanie do wód lub do ziemi ścieków, jeżeli na ich wprowadzanie nie jest wymagane

pozwolenie wodnoprawne,

2)

wprowadzanie ścieków do ziemi w celu rolniczego wykorzystania,

3)

wprowadzanie ścieków o stężeniu zanieczyszczeń dopuszczalnym w danej klasie czystości

wód.

1.

Opłatę za ścieki ustala się w zależności od rodzaju ścieków i od zawartych w nich

ładunków zanieczyszczeń oraz ad klasy czystości wód, do których ścieki są wprowadzane.

Przy ustalaniu opłaty przyjmuje się, ten ze wskaźników zanieczyszczenia (BZT5 ChZT, zawiesina ogólna), za który opłata jest największa.

2.

Opłatę za wprowadzanie wód kopalnianych ustala się zależnie od zawartości sumy chlorków

i siarczanów.

3.

Opłatę za ścieki wprowadzane z oczyszczalni grupowych lub kolektorów będących własnością

zakładów przemysłowych ustala się każdemu użytkownikowi tych urządzeń proporcjonalnie

do wielkości wniesionych ładunków zanieczyszczeń według stawek określonych dla tych

użytkowników w ust. 4 i 5.

4.

Stawka opłaty za 1 kg ładunku wyrażonego w BZT5 wynosi dla ścieków

1)

z zakładów przemysłu chemicznego, paliwowo-energetycznego, metalurgicznego, elektromaszynowego

i lekkiego

w 1988 r. - 180,00 zł,

w 1989 r. - 210,00 zł,

od 1990 r. - 240,00 zł,

2)

z zakładów przemysłu drzewno-papierniczego

w 1988 r. - 72,00 zł,

w 1989 r. - 84,00 zł,

od 1990 r. - 96,00 zł,

3)

z zakładów przemysłu spożywczego

w 1988 r. - 45,00 zł,

w 1989 r. - 52,00 zł,

od 1990 r. - 60,00 zł,

4)

z urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych miast

w 1988 r. - 10,00 zł,

w 1989 r. - 12,50 zł,

od 1990 r. - 22,50 zł.

5)

z urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych wsi i kanalizacji sanitarnej zakładów oraz

z zakładów służby zdrowia i opieki społecznej

w 1988 r. - 15,00 zł,

w 1989 r. - 17,00 zł,

od 1990 r. - 20,00 zł,

6)

innych

w 1988 r. - 79,00 zł,

w 1989 r. - 92,00 zł,

od 1990 r. - 106,00 zł.

5.

Stawka opłaty za 1 kg ładunku wyrażonego w ChZT wynosi dla ścieków

1)

z zakładów przemysłu chemicznego, paliwowo-energetycznego, metalurgicznego, elektromaszynowego

i lekkiego

w 1988 r. - 120,00 zł,

w 1989 r. - 140,00 zł,

od 1990 r. - 160,00 zł,

2)

z zakładów przemysłu drzewno-papierniczego

w 1988 r. - 46,00 zł,

w 1989 r. - 54,00 zł,

od 1990 r. - 62,00 zł,

3)

z zakładów przemysłu spożywczego

w 1988 r. - 30,00 zł,

w 1989 r. - 35,00 zł,

od 1990 r. - 40,00 zł,

4)

z urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych miast

w 1988 r. - 6,00 zł,

w 1989 r. - 7,50 zł,

od 1990 r. - 13,50 zł,

5)

z urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych wsi i kanalizacji sanitarnej zakładów oraz

z zakładów służby zdrowia i opieki społecznej

w 1988 r. - 9,00 zł,

w 1989 r. - 10,00 zł,

od 1990 r. - 12,00 zł,

6)

innych

w 1988 r. - 48,00 zł,

w 1989 r. - 56,00 zł,

od 1990 r. - 64,00 zł.

6.

Stawka opłaty za 1 kg zawiesiny ogólnej wynosi

w 1988 r. - 7,50 zł,

w 1989 r. - 8,70 zł,

od 1990 r. - 10,00 zł.

7.

Stawka opłaty za 1 kg ładunku sumy chlorków i siarczanów zawartych w wodach kopalnianych

odprowadzanych bezpośrednio do wód powierzchniowych wynosi

w 1988 r. - 2,00 zł,

w 1989 r. - 3,00 zł,

w 1990 r. - 5,00 zł,

od 1991 r. - 6,30 zł.

8.

Stawka opłaty za 1 kg ładunku sumy chlorków i siarczanów zawartych w wódach kopalnianych

odprowadzanych do wód powierzchniowych za pośrednictwem zbiorników dozujących wynosi

W 1988 r. - 0,50 zł,

w 1989 r. - 0,50 zł,

w 1990 r. - 0,60 zł

od 1991 r. - 0,80 zł.

9.

Stawki opłat za ścieki wprowadzane do wód zaliczanych do II klasy czystości zwiększa

się o 25%, a za ścieki wprowadzane do wód zaliczanych do I klasy czystości - o 40%.

10.

Stawki opłat za Ścieki wprowadzane do jezior zwiększa się o 100%.

11.

Opłatę za wprowadzanie wód chłodniczych ustala się za ładunek zanieczyszczeń przekraczający

ładunek zawarty w pobieranej wodzie.

Zakłady położone na obszarze województwa katowickiego ponoszą opłaty za ścieki dwukrotnie

wyższe niż określone w § 7.

1.

Opłatę za wodę i ścieki ustala właściwy wojewódzki organ na podstawie informacji,

którą zakład jest obowiązany złożyć w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, a

jeżeli produkcja zakładu ma charakter okresowy - w terminie 15 dni po zakończeniu

każdego okresu produkcyjnego.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać dane o ilości pobranej wody powierzchniowej

i podziemnej, celach jej wykorzystania oraz o zakupie i sprzedaży wody, a także o

ilości, rodzaju i przeciętnym składzie wprowadzanych do wód lub do ziemi ścieków oraz

o stężeniu zawartych w nich zanieczyszczeń skreślonych wskaźnikami: BZT5, ChZT, zawiesiny ogólnej i ładunku sumy chlorków i siarczanów w wodach kopalnianych.

Skład ścieków i zawartych w nich zanieczyszczeń ustala się w miejscu wylotu ścieków

z urządzeń oczyszczających lub kolektorów zakładu.

3.

Jeżeli zakład nie złoży w terminie informacji, o której mowa w ust. 1, decyzję o opłacie

wydaje się na podstawie ustaleń dokonanych przez organ pobierający opłatę.

4.

W razie niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 1, organ ustalając

opłatę stosuje stawki obowiązujące w dniu wszczęcia postępowania.

1.

Wojewódzki organ może zaniechać

1)

pobierania opłat za ścieki, jeżeli opłata nie przekracza 10 000 zł za okres przyjęty

do jej wymiaru, a ścieki wprowadzane do wody nie wpływają na przekroczenie wartości

BZT5, ChZT, zawiesiny ogólnej lub sumy chlorków i siarczanów, dopuszczalnych w klasie

czystości, do której woda jest zaliczana,

2)

pobierania opłat za wodę, jeżeli opłata nie przekracza 10 000 zł za okres przyjęty

do jej wymiaru.

2.

Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio w razie wprowadzania ścieków do ziemi,

jeżeli ścieki te nie spowodują szkodliwego zanieczyszczenia wód podziemnych lub powierzchniowych

oraz płodów rolnych przeznaczonych do spożycia.

1.

Za korzystanie z wód i urządzeń wodnych stanowiących własność państwa do celów żeglugi

i spławu oraz za wydobywanie z tych wód żwiru, piasku i kamienia ustala się opłaty

określone w załączniku do rozporządzenia. Opłaty te pobierają okręgowe dyrekcje gospodarki

wodnej.

2.

Nie pobiera się opłat za żeglugę, spław i śluzowanie

1)

łodzi ratunkowych i łodzi stanowiących wyposażenie statku,

2)

łodzi sportowo-turystycznych i innych małych obiektów pływających (do 15 ton nośności);

w razie śluzowania zwolnienie to dotyczy tych łodzi i obiektów pływających, jeżeli

przejście przez stopień wodny odbywa się łącznie z innymi statkami lub tratwami,

3)

obiektów pływających okręgowych dyrekcji gospodarki wodnej,

4)

obiektów pływających jednostek sił zbrojnych, jednostek organizacyjnych resortu spraw

wewnętrznych i straży pożarnych,

5)

obiektów pływających inspektoratów żeglugi śródlądowej,

6)

obiektów pływających Państwowej Straż.y Rybackiej.

3.

Od uczniów szkół podstawowych i średnich oraz od studentów szkół wyższych ustala się

opłaty za śluzowanie obniżone o połowę.

1.

Opłaty za przewóz towarów ustala się w zależności od masy przewożonych towarów, długości

trasy oraz odcinków dróg wodnych określonych w załączniku. Masę towarów zaokrągla

się do pełnych ton, a wysokość opłaty - do pełnych złotych.

2.

Jeżeli opłata za przewóz towarów byłaby niższa od opłaty za przejazd pustego statku,

opłatę ustala się tak jak za przejazd pustego statku.

3.

W śluzach wielostopniowych każdą komorę liczy się za osobną śluzę.

4.

Długość trasy przejazdu określa się według wykazu odległości taryfowych żeglugi śródlądowej.

1.

Przy przewozie, holowaniu lub spławie drewna ustala się opłaty za tonokilometry.

2.

Masę drewna ustala się na podstawie dokumentu przewozowego wystawionego przez przewoźnika.

Jeżeli w dokumencie przewozowym nie ustalono ilości m

Rozliczenia z tytułu opłat między krajowymi przedsiębiorstwami żeglugi śródlądowej

a okręgowymi dyrekcjami gospodarki wodnej są dokonywane w formie ryczałtów ustalonych

przez Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych „oraz Ministra Transportu,

Żeglugi i Łączności w porozumieniu z Ministrem Finansów.

1.

Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 1975 r. w sprawie opłat za szczególne

korzystanie z wód i urządzeń wodnych

(Dz. U. Nr 33, poz. 181 i z 1982 r. Nr 21, poz. 152).

2.

Do dnia 31 grudnia 1986 r. opłatę za wodo zużywaną wyłącznie na cele gospodarstw domowych

oraz opłatę za ścieki pochodzące z tych gospodarstw pobiera się w wysokości określonej

w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1.

3.

Sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie rozporządzenia podlegają rozpoznaniu według

przepisów dotychczasowych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.