Ustawa z dnia 13 lipca 1988 r. o Funduszu Rozwoju Budownictwa Mieszkaniowego.

Tworzy się Fundusz Rozwoju Budownictwa Mieszkaniowego, zwany dalej „Funduszem”.

Do zadań Funduszu należy wspomaganie finansowe przedsięwzięć związanych ze zwiększeniem

rozmiarów budownictwa mieszkaniowego wraz z infrastrukturą oraz remontów kapitalnych

i modernizacji zasobów mieszkaniowych, polegających w szczególności na

1)

wdrażaniu nowoczesnych energo- i materiałooszczędnych technologii wykonawstwa,

2)

unowocześnieniu maszyn, sprzętu, urządzeń i narzędzi,

3)

wspieraniu rozwoju potencjału produkcyjnego w deficytowych branżach,

4)

budowie i rozbudowie infrastruktury technicznej,

5)

zwiększeniu produkcji materiałów budowlanych z surowców lokalnych.

1.

Dochodami Funduszu są

1)

wpłaty jednostek gospodarczych zaliczonych do działu „Budownictwo” w klasyfikacji

gospodarki narodowej oraz jednostek gospodarczych produkujących materiały budowlane

z surowców lokalnych, dokonywane z odpisów w ciężar kosztów w wysokości 1,5% wartości

sprzedaży,

2)

wpłaty części odpisów amortyzacyjnych państwowych przedsiębiorstw zaliczonych do działu

„Budownictwo” w klasyfikacji gospodarki narodowej,

3)

dobrowolne wpłaty jednostek gospodarczych,

4)

wpłaty z tytułu zwrotu pożyczek udzielanych ze środków Funduszu,

5)

inne wpłaty i darowizny.

2.

Jeżeli jednostka gospodarcza posiada zakłady (oddziały) sporządzające bilans, położone

na terenie innych województw niż siedziba jednostki, to dochody, o których mowa w

ust. 1, wpłacane są przez te zakłady (oddziały) na fundusze terenowe wojewódzkich

rad narodowych, na których obszarze są położone.

1.

Na cele Funduszu przeznacza się środki dewizowe pochodzące z części nadwyżki wpływów

dewizowych nad wydatkami dewizowymi z eksportu budownictwa i usług z nim związanych.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa wysokość środków, o których mowa

w ust. 1, zasady ich gromadzenia oraz gospodarowania nimi.

Środki Funduszu mogą być przeznaczane na udzielanie pożyczek lub dotacji bezzwrotnych

na finansowanie

1)

przedsięwzięć wspomagających rozbudowę, unowocześnienie budownictwa mieszkaniowego

i infrastruktury,

2)

pierwszego wyposażenia nowo tworzonych jednostek gospodarczych działających na rzecz

budownictwa mieszkaniowego,

3)

przedsięwzięć wdrażających technologie energo- i materiałooszczędne w budownictwie

mieszkaniowym oraz produkcji materiałów i wyrobów dla budownictwa, głównie z surowców

lokalnych,

4)

zakupów dewizowych wyposażenia i części zamiennych niezbędnych dla utrzymania ciągłości

produkcji.

1.

Fundusz dzieli się na fundusze terenowe i centralny.

2.

Na fundusz terenowy przeznacza się 70% dochodów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt

1 i 2.

3.

Na fundusz centralny przeznacza się

1)

30% dochodów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2,

2)

środki, o których mowa w art. 4.

4.

Dochody, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3-5, przeznaczane są odpowiednio na fundusz

terenowy lub centralny w zależności od charakteru wpłaty.

1.

Środkami funduszów dysponują

1)

funduszu terenowego - właściwa wojewódzka rada narodowa,

2)

funduszu centralnego - Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa.

2.

Środkami funduszu terenowego administruje terenowy organ administracji państwowej

o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego, zwany dalej „terenowym organem administracji

państwowej”.

3.

Terenowy organ administracji państwowej opracowuje i przedstawia do uchwalenia właściwej

radzie narodowej projekt planu terenowego funduszu oraz przedkłada do zatwierdzenia

sprawozdanie z wykonania tego planu.

1.

Ze środków funduszu centralnego są realizowane zadania określone w art. 5 mające charakter

przedsięwzięć o zasięgu krajowym lub międzywojewódzkim z odpowiednim udziałem funduszu

terenowego.

2.

Upoważnia się terenowe organy administracji państwowej do wzajemnego przekazywania,

w ramach uchwalonych przez rady narodowe planów, środków funduszów terenowych na realizację

międzywojewódzkich przedsięwzięć związanych z wykonaniem zadań, o których mowa w art.

2.

Część dochodów przypadająca na rzecz funduszu centralnego jest przekazywana na ten

fundusz przez terenowe organy administracji państwowej w okresach właściwych dla rozliczenia

poszczególnych tytułów.

Środki Funduszu nie wykorzystane w danym roku kalendarzowym przechodzą na rok następny.

Szczegółowe zasady gromadzenia i gospodarowania środkami Funduszu określi Minister

Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w porozumieniu z Ministrem Finansów i Prezesem

Narodowego Banku Polskiego.

1.

Od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przypadające do końca 1988 r. na rzecz Funduszu

Zmian Strukturalnych w Przemyśle wpłaty odpisów amortyzacyjnych państwowych przedsiębiorstw

budownictwa, w części podlegającej odprowadzeniu do budżetu centralnego, o których

mowa w art. 45 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych

(Dz. U. z 1986 r. Nr 8, poz. 44, Nr 39, poz. 192 i Nr 47, poz. 226 oraz z 1987 r. Nr 33, poz. 181), przeznacza się na dochody Funduszu.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustali procent odpisów amortyzacyjnych podlegających

wpłacie na dochody Funduszu przez państwowe przedsiębiorstwa budownictwa w latach

1989 i 1990, z tym że nie może on być wyższy niż 25% całości tych odpisów.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych

(Dz. U. z 1986 r. Nr 8, poz. 44, Nr 39, poz. 192 i Nr 47, poz. 226 oraz z 1987 r. Nr 33, poz. 181) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 45 w ust. 6 w pkt 1 po wyrazach „Fundusz Zmian Strukturalnych w Przemyśle” skreśla się przecinek i dodaje wyrazy „oraz Fundusz Rozwoju Budownictwa Mieszkaniowego,”,

2)

w art. 49 w ust. 2 po wyrazach „Fundusz Zmian Strukturalnych w Przemyśle” skreśla się przecinek i dodaje wyrazy „oraz Fundusz Rozwoju Budownictwa Mieszkaniowego.”

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1988 r., z wyjątkiem art. 4, który wchodzi

w życie z dniem 1 stycznia 1989 r.