Ustawa z dnia 13 lipca 1988 r. o zmianie ustawy o planowaniu przestrzennym.

W ustawie z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym

(Dz. U. Nr 35, poz. 185, z 1986 r. Nr 47, poz. 226 i z 1987 r. Nr 33, poz. 180) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Tworzy się Główną Komisję Urbanistyczno-Architektoniczną jako organ doradczy Ministra

Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawach planowania przestrzennego, urbanistyki

i architektury.

2.

Wojewodowie i prezydenci miast: stołecznego Warszawy, Krakowa i Łodzi mogą powołać

wojewódzkie komisje urbanistyczno-architektoniczne jako organy doradcze w sprawach

określonych w ust. 1.

3.

Organizację i zasady działania komisji, o których mowa w ust. 1 i 2, określą regulaminy

zatwierdzone przez

1)

Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa - w odniesieniu do Głównej Komisji

Urbanistyczno-Architektonicznej,

2)

wojewodów i prezydentów miast: stołecznego Warszawy, Krakowa i Łodzi - w odniesieniu

do wojewódzkich komisji urbanistyczno-architektonicznych; wzór tych regulaminów określi

Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa.

”

;

2)

w art. 11

a)

w ust. 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 3”,

b)

dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Organami właściwymi w sprawach sporządzania projektów założeń do miejscowych planów

ogólnych zagospodarowania przestrzennego oraz projektów tych planów są

1)

w miastach: stołecznym Warszawie, Krakowie i Łodzi - prezydenci tych miast,

2)

w miastach będących jednostkami podziału terytorialnego stopnia podstawowego, podzielonych

na dzielnice - terenowe organy administracji państwowej o właściwości ogólnej tych

miast.

”

c)

dotychczasowy ust. 3 oznacza się jako ust. 4;

3)

w art. 12 w ust. 2 wyrazy „generalnego projektanta, projektanta i kierownika zespołu” zastępuje się wyrazami „generalnego projektanta planu, projektanta planu i kierownika zespołu projektowego”;

4)

w art. 16

a)

w ust. 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 4”,

b)

dodaje się nowy ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Miejscowe plany ogólne miast: stołecznego Warszawy, Krakowa i Łodzi uchwalają odpowiednio

rady narodowe tych miast, na wniosek terenowego organu administracji państwowej o

właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego, a w miastach, o których mowa w art. 11

ust. 3 pkt 2 - miejska rada narodowa na wniosek właściwego terenowego organu administracji

państwowej o właściwości ogólnej.

”

,

c)

dotychczasowy ust. 4 oznacza się jako ust. 5;

5)

w art. 25 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W planie miejscowym uwzględnia się ustalenia planu krajowego i planu regionalnego,

a w planie miejscowym dzielnicy - także ustalenia planu ogólnego miasta podzielonego

na dzielnice oraz określa się wnioski do tych planów.

”

;

6)

w art. 26

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Miejscowe plany szczegółowe sporządza się dla obszarów określonych w miejscowym planie

ogólnym; w innych wypadkach miejscowe plany szczegółowe sporządza się w miarę potrzeby.

3.

Miejscowe plany szczegółowe sporządza się dla części miasta (dzielnicy) lub gminy,

a w uzasadnionych wypadkach - dla całości miasta (miasta i gminy).

”

,

b)

ust. 4 skreśla się;

7)

w art. 27 w ust. 1 wyrazy „o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego” zastępuje się wyrazami „właściwy do sporządzenia planu miejscowego”;

8)

w art. 28 w ust. 1 i w art. 31 w ust. 1 wyrazy „stopnia podstawowego” zastępuje się wyrazami „odpowiedniego stopnia”;

9)

w art. 29

a)

w ust. 1 wyrazy „stopnia podstawowego” zastępuje się wyrazami „odpowiedniego stopnia”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Terenowy organ administracji państwowej o właściwości ogólnej odpowiedniego stopnia

podaje do wiadomości w prasie lokalnej, przez obwieszczenie lub w inny sposób zwyczajowo

przyjęty w danej miejscowości, o wyłożeniu projektu do publicznego wglądu co najmniej

na 7 dni przed jego wyłożeniem. Organy i jednostki organizacyjne wymienione w art.

27 ust. 1 zawiadamia się na piśmie o wyłożeniu projektu planu.

”

,

c)

w ust. 3 skreśla się wyraz „organizacje”;

10)

w art. 30 w ust. 2 wyrazy „zgodności projektów planów miejscowych z planem regionalnym oraz podejmowania działań

mających doprowadzić do ich wzajemnej zgodności” zastępuje się wyrazami „projektów planów miejscowych i planów regionalnych oraz podejmowania działań mających

doprowadzić do ich wzajemnej spójności”;

11)

w art. 33

a)

w ust. 1 i 3 wyrazy „stopnia podstawowego” zastępuje się wyrazami „odpowiedniego stopnia”, ponadto w ust. 3 po wyrazach „wraz z propozycją” dodaje się wyraz „zakresu”,

b)

w ust. 4 wyraz „projekty” zastępuje się wyrazem „propozycje”;

12)

w art. 35 w ust. 1 wyraz „przemysłowej” zastępuje się wyrazami „produkcyjnej, z wyłączeniem zabudowy zagrodowej”;

13)

w art. 37

a)

w ust. 1 w pkt 2 i 3 i w ust. 2 wyrazy „o właściwości ogólnej” zastępuje się wyrazami „o właściwości szczególnej do spraw lokalizacji inwestycji”,

b)

dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Organy wymienione w ust. 1 pkt 3 zobowiązane są do udzielenia wskazań lokalizacyjnych

inwestycji budownictwa mieszkaniowego w terminie do 6 miesięcy, licząc od dnia złożenia

wniosku.

”

,

c)

dotychczasowy ust. 3 otrzymuje oznaczenie ust. 4;

14)

w art. 38

a)

w ust. 1 wyrazy „Urzędem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej” zastępuje się wyrazami „Ministrem Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych”,

b)

w ust. 3 wyrazy „Minister - Kierownik Urzędu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej” zastępuje się wyrazami „Minister Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych”, a po wyrazach „w ust. 1” skreśla się kropkę i dodaje się wyrazy „oraz wymagania, jakim powinny odpowiadać sporządzane przez rzeczoznawców oceny oddziaływania

tych inwestycji na środowisko.”;

15)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

Jeżeli lokalizacja inwestycji nie jest imiennie określona w planie zagospodarowania

przestrzennego, organy wymienione w art. 37 ust. 1 zawiadamiają właściwą radę narodową

o proponowanych wskazaniach; w razie zakwestionowania tych wskazań przez radę narodową,

ewentualny spór rozstrzyga rada narodowa wyższego stopnia, a w wypadku inwestycji

o znaczeniu krajowym - Rada Państwa.

”

;

16)

w art. 41

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw lokalizacji

inwestycji stopnia wojewódzkiego, właściwy ze względu na położenie inwestycji, wydaje

decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji

1)

o znaczeniu krajowym,

2)

liniowych i drogowych o znaczeniu wojewódzkim,

3)

związanych bezpośrednio z obronnością kraju.

”

,

b)

ust. 2 skreśla się,

c)

dotychczasowy ust. 3 oznacza się jako ust. 2, a wyrazy „właściwości ogólnej” zastępuje się wyrazami „właściwości szczególnej do spraw lokalizacji inwestycji.”;

17)

art. 43 otrzymuje brzmienie

„

Art. 43.

1.

Wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji przedsiębiorstw i inwestycji organizacji

spółdzielczych, z wyjątkiem inwestycji komunalnego budownictwa mieszkaniowego i przedsiębiorstw

użyteczności publicznej, poprzedza umowa zawierana między terenowym organem administracji

państwowej o właściwości ogólnej odpowiedniego stopnia a inwestorem, w której określa

się inne niż wymienione w art. 42 ust. 1 warunki jej realizacji. Umowa określa w szczególności

wzajemne zobowiązania i świadczenia inwestora i terenowego organu administracji państwowej,

związane z realizacją inwestycji i przyszłym funkcjonowaniem budowanego obiektu.

2.

Terenowy organ administracji państwowej o właściwości ogólnej odpowiedniego stopnia

zawiera umowę, o której mowa w ust. 1, również z innymi inwestorami, o ile uzasadnia

to rozmiar i charakter inwestycji.

”

;

18)

użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy „Minister Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej” zastępuje się wyrazami „Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa” użytymi w tych samych przypadkach.

Postępowanie w sprawach lokalizacji, wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy,

prowadzi się według dotychczasowych przepisów.

Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity

tekst ustawy o planowaniu przestrzennym, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów

ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu i z zachowaniem ciągłej numeracji

artykułów, ustępów i punktów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Tworzy się Główną Komisję Urbanistyczno-Architektoniczną jako organ doradczy Ministra

Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawach planowania przestrzennego, urbanistyki

i architektury.

2.

Wojewodowie i prezydenci miast: stołecznego Warszawy, Krakowa i Łodzi mogą powołać

wojewódzkie komisje urbanistyczno-architektoniczne jako organy doradcze w sprawach

określonych w ust. 1.

3.

Organizację i zasady działania komisji, o których mowa w ust. 1 i 2, określą regulaminy

zatwierdzone przez

1)

Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa - w odniesieniu do Głównej Komisji

Urbanistyczno-Architektonicznej,

2)

wojewodów i prezydentów miast: stołecznego Warszawy, Krakowa i Łodzi - w odniesieniu

do wojewódzkich komisji urbanistyczno-architektonicznych; wzór tych regulaminów określi

Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa.

Jeżeli lokalizacja inwestycji nie jest imiennie określona w planie zagospodarowania

przestrzennego, organy wymienione w art. 37 ust. 1 zawiadamiają właściwą radę narodową

o proponowanych wskazaniach; w razie zakwestionowania tych wskazań przez radę narodową,

ewentualny spór rozstrzyga rada narodowa wyższego stopnia, a w wypadku inwestycji

o znaczeniu krajowym - Rada Państwa.

1.

Wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji przedsiębiorstw i inwestycji organizacji

spółdzielczych, z wyjątkiem inwestycji komunalnego budownictwa mieszkaniowego i przedsiębiorstw

użyteczności publicznej, poprzedza umowa zawierana między terenowym organem administracji

państwowej o właściwości ogólnej odpowiedniego stopnia a inwestorem, w której określa

się inne niż wymienione w art. 42 ust. 1 warunki jej realizacji. Umowa określa w szczególności

wzajemne zobowiązania i świadczenia inwestora i terenowego organu administracji państwowej,

związane z realizacją inwestycji i przyszłym funkcjonowaniem budowanego obiektu.

2.

Terenowy organ administracji państwowej o właściwości ogólnej odpowiedniego stopnia

zawiera umowę, o której mowa w ust. 1, również z innymi inwestorami, o ile uzasadnia

to rozmiar i charakter inwestycji.