Ustawa z dnia 17 czerwca 1988 r. o przysiędze wojskowej.

Każdy żołnierz Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej składa przysięgę wojskową

według następującej roty

„

Ja, obywatel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, stając w szeregach Wojska Polskiego,

Przysięgam służyć wiernie Ojczyźnie i narodowi swemu, przestrzegać zasad Konstytucji,

być godnym chlubnych tradycji oręża polskiego.

Przysięgam, iż nie szczędząc trudu, a w potrzebie krwi własnej ani życia, stać będę

nieugięcie na straży niepodległości, suwerenności i granic kraju ojczystego, strzec

pokoju w braterstwie broni z sojuszniczymi armiami.

Przysięgam dbać o honor i dobre imię wojska, sumiennie spełniać powinności żołnierskie,

ściśle wykonywać rozkazy przełożonych, być zdyscyplinowanym i mężnym, uczciwym i koleżeńskim

żołnierzem.

Przysięgam zdobywać wiedzę i umiejętności wojskowe, troszczyć się o powierzoną mi

broń, sprzęt i mienie, dochować tajemnicy państwowej i służbowej.

Składając tę uroczystą przysięgę, jestem świadom swej odpowiedzialności wobec narodu

i praw socjalistycznego państwa polskiego.

Ku chwale Ojczyzny, na sztandar przysięgam!

”

.

Przysięgę wojskową składa również każdy student odbywający zajęcia wojskowe w studium

wojskowym szkoły wyższej, określonej przez Ministra Obrony Narodowej.

Złożenie przysięgi wojskowej następuje w formie uroczystej, ustalonej w ceremoniale

wojskowym, w terminach określonych przez organy wojskowe.

Traci moc ustawa z dnia 22 listopada 1952 r. o przysiędze wojskowej

(Dz. U. Nr 46, poz. 310).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 lipca 1988 r.