Ustawa z dnia 16 czerwca 1988 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady funkcjonowania terenowych organów władzy i administracji państwowej.

W dekrecie z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa

(Dz. U. Nr 50, poz. 321 i z 1975 r. Nr 20, poz. 106) w art. 2

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Komendanta wojewódzkiego straży pożarnych powołuje i odwołuje terenowy organ administracji

państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego spośród funkcjonariuszy pożarnictwa,

w trybie określonym w art. 139 ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego

(Dz. U. Nr 41, poz. 185 i Nr 62, poz. 286, z 1984 r. Nr 21, poz. 100 i Nr 31, poz. 173, z 1985 r. Nr 14, poz. 60, z 1986 r. Nr 47 poz. 227, z 1987 r. Nr 14, poz. 83 i Nr 33, poz. 181 oraz z 1988 r. Nr 7, poz. 54). Powołanie komendanta wojewódzkiego straży pożarnych wymaga porozumienia z Komendantem

Głównym Straży Pożarnych.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Komendanta rejonowego straży pożarnych mianuje terenowy organ administracji państwowej

o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego spośród kandydatów przedstawionych przez

komendanta wojewódzkiego straży pożarnych.

”

,

c)

dodaje się ust. 10 w brzmieniu

„

10.

Odwołanie ze stanowisk, o których mowa w ust. 3, nie powoduje rozwiązania stosunku

służbowego. Funkcjonariuszowi przysługuje prawo powrotu na stanowisko równorzędne

ze stanowiskiem zajmowanym przed powołaniem.

”

W ustawie z dnia 12 czerwca 1975 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. Nr 20, poz. 106) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

Terenowym organem administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw ochrony

przeciwpożarowej stopnia wojewódzkiego jest komendant wojewódzki straży pożarnych.

2.

Komendant wojewódzki straży pożarnych wykonuje swoje zadania przy pomocy komendantów

rejonowych straży pożarnych i podległych im zawodowych straży pożarnych.

3.

Komendant rejonowy straży pożarnych wykonuje zadania operacyjno-techniczne ochrony

przeciwpożarowej w rejonie obejmującym obszar jednej lub więcej jednostek podziału

terytorialnego stopnia podstawowego.

4.

Terenowe organy administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego

określają organizację komendy wojewódzkiej straży pożarnych w trybie przewidzianym

w przepisach wydanych na podstawie art. 141 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu

terytorialnego

(Dz. U. Nr 41, poz. 185 i Nr 62, poz. 286, z 1984 r. Nr 21, poz. 100 i Nr 31, poz. 173, z 1985 r. Nr 14, poz. 60, z 1986 r. Nr 47, poz. 227, z 1987 r. Nr 14, poz. 83 i Nr 33, poz. 181 oraz z 1988 r. Nr 7, poz. 54).

5.

Tryb powoływania komendanta wojewódzkiego i rejonowego straży pożarnych regulują odrębne

przepisy.

6.

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji

określi, w drodze rozporządzenia, siedziby i terytorialny zasięg działania komend

rejonowych straży pożarnych.

”

;

2)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

1.

Terenowy organ administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia podstawowego

może do wykonywania określonych czynności operacyjno-technicznych ochrony przeciwpożarowej

powołać komendanta gminnego straży pożarnych.

2.

Terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej stopnia podstawowego

do spraw ochrony przeciwpożarowej może - na zasadach określonych w art. 137 ust. 5

ustawy, o której mowa w art. 18 ust. 4 - powierzyć komendantowi rejonowemu straży

pożarnych prowadzenie niektórych spraw należących do jego właściwości.

3.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowe zasady powoływania komendantów,

o których mowa w ust. 1.

”

W ustawie z dnia 26 kwietnia 1979 r. o terenowych funduszach odnowy zabytków

(Dz. U. Nr 8, poz. 46) art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Dysponentami funduszów odnowy zabytków są właściwe rady narodowe.

2.

Terenowe organy administracji państwowej o właściwości ogólnej opracowują i przedstawiają

do uchwalenia właściwej radzie narodowej projekty programów odnowy zabytków i innych

przedsięwzięć finansowanych ze środków terenowych funduszów ochrony zabytków, a także

przedstawiają sprawozdania z realizacji tych programów.

3.

Terenowe organy administracji państwowej o właściwości ogólnej przed przedstawieniem

radzie narodowej projektów programów, o których mowa w ust. 2, zasięgają opinii organizacji

społecznych i stowarzyszeń społeczno-kulturalnych, podejmujących inicjatywy społeczne

w dziedzinie odnowy zabytków.

4.

Środkami funduszu administrują właściwe terenowe organy administracji państwowej o

właściwości ogólnej, zgodnie z programem odnowy zabytków, uchwalonym przez właściwą

radę narodową.

”

W ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. Nr 3, poz. 19, Nr 25, poz. 187 i Nr 31, poz. 214 oraz z 1983 r. Nr 5, poz. 33) w art. 92

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Tryb powoływania i odwoływania kuratorów oraz inspektorów oświaty i wychowania, będących

organami administracji państwowej o właściwości szczególnej, określają przepisy ustawy z dnia 20 lipca 1983 r., o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego

(Dz. U. Nr 41, poz. 185 i Nr 62, poz. 286, z 1984 r. Nr 24, poz. 100 i Nr 31, poz. 173, z 1985 r. Nr 14, poz. 60, z 1986 r. Nr 47, poz. 227 z 1987 r. Nr 14, poz. 83 i Nr 33, poz. 181 oraz z 1988 r. Nr 7 poz. 54).

”

,

b)

ust. 3 skreśla się.

W ustawie z dnia 4 maja 1982 r. o Narodowej Radzie Kultury oraz o Funduszu Rozwoju Kultury

(Dz. U. Nr 14, poz. 111) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12 w ust. 3 po wyrazach „terenowe organy administracji państwowej” dodaje się wyrazy „o właściwości ogólnej”;

2)

w art. 13

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Środkami funduszów wojewódzkich, miejskich, miejsko-gminnych i gminnych dysponują

właściwe rady narodowe.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Funduszem administruje terenowy organ administracji państwowej o właściwości ogólnej,

zgodnie z planem uchwalonym przez radę narodową.

4.

Rada narodowa sprawuje kontrolę wykonania zadań oraz wydatków funduszu.

”

;

3)

w art. 14 w ust. 4 po wyrazach „terenowe organy administracji państwowej” dodaje się wyrazy „o właściwości ogólnej”.

1.

Dysponentami funduszów odnowy zabytków są właściwe rady narodowe.

2.

Terenowe organy administracji państwowej o właściwości ogólnej opracowują i przedstawiają

do uchwalenia właściwej radzie narodowej projekty programów odnowy zabytków i innych

przedsięwzięć finansowanych ze środków terenowych funduszów ochrony zabytków, a także

przedstawiają sprawozdania z realizacji tych programów.

3.

Terenowe organy administracji państwowej o właściwości ogólnej przed przedstawieniem

radzie narodowej projektów programów, o których mowa w ust. 2, zasięgają opinii organizacji

społecznych i stowarzyszeń społeczno-kulturalnych, podejmujących inicjatywy społeczne

w dziedzinie odnowy zabytków.

4.

Środkami funduszu administrują właściwe terenowe organy administracji państwowej o

właściwości ogólnej, zgodnie z programem odnowy zabytków, uchwalonym przez właściwą

radę narodową.

W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 214 i z 1984 r. Nr 35, poz. 187) art. 45 otrzymuje brzmienie

„

Art. 45.

1.

Przepisów ustawy dotyczących nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy nie stosuje

się do osób powoływanych do pełnienia funkcji organów administracji państwowej oraz

na inne stanowiska kierownicze w administracji państwowej, w trybie określonym w przepisach

szczególnych.

2.

Osobie odwołanej z funkcji lub stanowiska, określonych w ust. 1, która przed powołaniem

na tę funkcję lub stanowisko była urzędnikiem państwowym mianowanym, przysługuje prawo

do mianowania na stanowisko równorzędne z zajmowanym przed powołaniem, jeżeli osoba

ta spełnia wymogi, o których mowa w art. 3 pkt 4.

”

W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych

i członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 268, z 1984 r. Nr 52, poz. 269 oraz z 1986 r. Nr 42, poz. 202) w art. 13 ust. 2 skreśla się.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1982 r. o urzędzie Ministra Finansów oraz urzędach i izbach

skarbowych

(Dz. U. Nr 45, poz. 289, z 1985 r. Nr 12, poz. 50 i Nr 50, poz. 262 oraz z 1987 r. Nr 3, poz. 18 i Nr 33, poz. 180) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9

a)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Izby skarbowe realizują wytyczne polityki finansowej, ustalane przez wojewódzkie rady

narodowe w zakresie spraw należących do władczej właściwości rad narodowych.

”

,

b)

ust. 8 skreśla się;

2)

po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Izby skarbowe przedstawiają Ministrowi Finansów sprawozdania ze swojej działalności.

2.

Izby skarbowe przedstawiają wojewódzkim radom narodowym roczne informacje o realizacji

wytycznych, o których mowa w art. 9 ust. 5a, oraz okresowe sprawozdania o ustalaniu

i poborze podatków oraz innych należności stanowiących dochody budżetów terenowych.

3.

Urzędy skarbowe przedstawiają, na żądanie zainteresowanych rad narodowych stopnia

podstawowego, okresowe sprawozdania o ustalaniu i poborze podatków oraz innych należności

stanowiących dochody budżetów tych rad.

”

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej

(Dz. U. Nr 21, poz. 96 i z 1987 r. Nr 33, poz. 180) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 w ust. 1 na początku zdania wyrazy „Terenowe organy administracji państwowej” zastępuje się wyrazami „Rady narodowe”;

2)

użyte w art. 10 ust. 2, art. 18 ust. 2, art. 19 i art. 27 ust. 1 ustawy wyrazy „wojewoda (prezydent miasta stopnia wojewódzkiego)” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej w sprawach gospodarki

energetycznej.”

1.

Izby skarbowe przedstawiają Ministrowi Finansów sprawozdania ze swojej działalności.

2.

Izby skarbowe przedstawiają wojewódzkim radom narodowym roczne informacje o realizacji

wytycznych, o których mowa w art. 9 ust. 5a, oraz okresowe sprawozdania o ustalaniu

i poborze podatków oraz innych należności stanowiących dochody budżetów terenowych.

3.

Urzędy skarbowe przedstawiają, na żądanie zainteresowanych rad narodowych stopnia

podstawowego, okresowe sprawozdania o ustalaniu i poborze podatków oraz innych należności

stanowiących dochody budżetów tych rad.

W ustawie z dnia 26 kwietnia 1984 r. o upowszechnianiu kultury oraz o prawach i obowiązkach

pracowników upowszechniania kultury

(Dz. U. Nr 26, poz. 129) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

terenowe organy administracji państwowej o właściwości ogólnej, na podstawie uchwały

właściwej rady narodowej,

”

;

2)

w art. 13 w ust. 7 po wyrazach „terenowy organ administracji państwowej” dodaje się wyrazy „o właściwości szczególnej w sprawach kultury i sztuki”;

3)

w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rady narodowe stosownie do swojej właściwości utrzymują oraz kontrolują działalność

instytucji i placówek upowszechniania kultury, tworzonych na podstawie ich uchwał,

nadzorują działalność instytucji i placówek upowszechniania kultury prowadzonych przez

jednostki gospodarki uspołecznionej, jak też inne osoby prawne oraz osoby fizyczne

na ich terenie.

”

W ustawie z dnia 3 lipca 1984 r. o kulturze fizycznej

(Dz. U. Nr 34, poz. 181) w art. 44

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Środkami Centralnego Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej dysponuje Komitet do Spraw

Młodzieży i Kultury Fizycznej, a środkami terenowych funduszów rozwoju kultury fizycznej

- właściwe rady narodowe.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Środkami funduszu terenowego administruje terenowy organ administracji państwowej

o właściwości ogólnej zgodnie z planem uchwalonym przez radę narodową.

2b.

Projekty planów funduszów terenowych oraz roczne sprawozdania z wykonania planów przedstawiają

radzie narodowej terenowe organy administracji państwowej o właściwości ogólnej.

”

W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o funduszu gminnym i funduszu miejskim

(Dz. U. Nr 52, poz. 269) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 w pkt 3 wyrazy „pomoc społeczną i” skreśla się;

2)

w art. 3 w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „do 20 tys. mieszkańców” skreśla się;

3)

w art. 5

a)

w ust. 1 pkt 2 skreśla się, a dotychczasowy pkt 3 oznacza się jako pkt 2,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Rada narodowa stopnia podstawowego może, z zastrzeżeniem przepisu ust. 2, określać

przeznaczenie środków funduszu również na inne cele związane z występującymi na terenie

jej właściwości lokalnymi potrzebami społecznymi.

”

;

4)

w art. 6 ust. 3 skreśla się.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1985 r. o drobnej wytwórczości

(Dz. U. Nr 3, poz. 11 i z 1987 r. Nr 33, poz. 181) w art. 18

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Dysponentami funduszów są wojewódzkie rady narodowe.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„

4a.

Środkami funduszu administruje terenowy organ administracji państwowej o właściwości

ogólnej stopnia wojewódzkiego, zgodnie z planem uchwalonym przez radę narodową.

4b.

Projekty planów funduszów oraz roczne sprawozdania z wykonania planów przedstawiają

radzie narodowej terenowe organy administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia

wojewódzkiego.

”

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o podatkach i opłatach lokalnych

(Dz. U. Nr 12, poz. 50) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu

„

2.

Rady narodowe stopnia wojewódzkiego mogą, na wniosek terenowych organów administracji

państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego, uzgodniony z Ministrem Finansów,

wprowadzać na terenie swojej właściwości inne niż określone w ust. 1 opłaty lokalne

i ustalać ich stawki oraz sposób poboru.

3.

Wpływy z opłat, o których mowa w ust. 2, stanowią dochód odpowiednich funduszów gminnych

i miejskich.

”

;

2)

w art. 15 w ust. 3 wyrazy „uzgodniony z Przewodniczącym Głównego Komitetu Turystyki” skreśla się.

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. Nr 14, poz. 60) w art. 22 w ust. 1 wyrazy „do których zakresu działania należą sprawy gospodarki komunalnej” skreśla się.

W ustawie z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym

(Dz. U. Nr 21, poz. 91) w art. 22 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Komendant Państwowej Straży Rybackiej i jego zastępca są pracownikami urzędów wojewódzkich

oraz urzędów miast: stołecznego Warszawy, Krakowa i Łodzi.

”

W ustawie z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego

(Dz. U. Nr 36, poz. 180) w art. 6 w ust. 1 na końcu zdania kropkę skreśla się i dodaje się wyrazy „lub zastępca kierownika.”

1.

Terenowym organem administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw ochrony

przeciwpożarowej stopnia wojewódzkiego jest komendant wojewódzki straży pożarnych.

2.

Komendant wojewódzki straży pożarnych wykonuje swoje zadania przy pomocy komendantów

rejonowych straży pożarnych i podległych im zawodowych straży pożarnych.

3.

Komendant rejonowy straży pożarnych wykonuje zadania operacyjno-techniczne ochrony

przeciwpożarowej w rejonie obejmującym obszar jednej lub więcej jednostek podziału

terytorialnego stopnia podstawowego.

4.

Terenowe organy administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego

określają organizację komendy wojewódzkiej straży pożarnych w trybie przewidzianym

w przepisach wydanych na podstawie art. 141 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu

terytorialnego

(Dz. U. Nr 41, poz. 185 i Nr 62, poz. 286, z 1984 r. Nr 21, poz. 100 i Nr 31, poz. 173, z 1985 r. Nr 14, poz. 60, z 1986 r. Nr 47, poz. 227, z 1987 r. Nr 14, poz. 83 i Nr 33, poz. 181 oraz z 1988 r. Nr 7, poz. 54).

5.

Tryb powoływania komendanta wojewódzkiego i rejonowego straży pożarnych regulują odrębne

przepisy.

6.

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji

określi, w drodze rozporządzenia, siedziby i terytorialny zasięg działania komend

rejonowych straży pożarnych.

Rada Ministrów dostosuje w terminie do 31 grudnia 1988 r. do rozwiązań ustawy o systemie

rad narodowych i samorządu terytorialnego zasady dysponowania i administrowania terenowymi

funduszami celowymi, a w szczególności: Funduszem Gospodarki Wodnej, Funduszem Rozwoju

Wodociągów i Kanalizacji w miastach oraz Funduszem Gospodarki Gruntami i Gospodarki

Mieszkaniowej.

1.

Terenowy organ administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia podstawowego

może do wykonywania określonych czynności operacyjno-technicznych ochrony przeciwpożarowej

powołać komendanta gminnego straży pożarnych.

2.

Terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej stopnia podstawowego

do spraw ochrony przeciwpożarowej może - na zasadach określonych w art. 137 ust. 5

ustawy, o której mowa w art. 18 ust. 4 - powierzyć komendantowi rejonowemu straży

pożarnych prowadzenie niektórych spraw należących do jego właściwości.

3.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowe zasady powoływania komendantów,

o których mowa w ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1989 r., z wyjątkiem art. 18, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Przepisów ustawy dotyczących nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy nie stosuje

się do osób powoływanych do pełnienia funkcji organów administracji państwowej oraz

na inne stanowiska kierownicze w administracji państwowej, w trybie określonym w przepisach

szczególnych.

2.

Osobie odwołanej z funkcji lub stanowiska, określonych w ust. 1, która przed powołaniem

na tę funkcję lub stanowisko była urzędnikiem państwowym mianowanym, przysługuje prawo

do mianowania na stanowisko równorzędne z zajmowanym przed powołaniem, jeżeli osoba

ta spełnia wymogi, o których mowa w art. 3 pkt 4.