Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 4 marca 1987 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1983 r. w sprawie podatku wyrównawczego.

Opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym podlega wartość świadczeń w naturze w wysokości

ustalonej dla ubezpieczenia społecznego oraz wypłacane w zamian tych świadczeń ekwiwalenty

pieniężne, z wyjątkiem

1)

ekwiwalentów w zamian świadczeń rzeczowych wynikających z przepisów dotyczących bezpieczeństwa

i higieny pracy (w tym posiłków profilaktycznych), a także ekwiwalentów za pranie

i naprawę odzieży roboczej wykonywane we własnym zakresie przez pracowników, ekwiwalentów

za przedłużenie używalności odzieży roboczej i za nie wydane pracownikom przysługujące

im środki higieny osobistej,

2)

ekwiwalentu pieniężnego za zużyte przy wykonywaniu pracy narzędzia, materiały lub

sprzęt stanowiące własność wykonawcy.

Nie podlegają opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym

1)

zasiłki i stypendia z funduszów państwowych udzielane osobom fizycznym na działalność

w dziedzinie nauki, techniki, kultury i sztuki,

2)

renty otrzymywane przez niewidomych inwalidów I grupy,

3)

nagrody uzyskane w wyniku udziału w konkursach z dziedziny nauki, techniki, kultury

i sztuki oraz dziennikarstwa,

4)

kwoty otrzymane z tytułu zwrotu kosztów podróży, przeniesienia oraz diet do wysokości

ustalonej w odrębnych przepisach,

5)

zasiłki na zagospodarowanie i osiedlenie,

6)

rekompensaty z tytułu podwyżki kosztów utrzymania, jeżeli nie zostały one włączone

do wynagrodzenia, emerytury lub renty,

7)

kwoty otrzymywane z tytułu spłaty wierzytelności do wysokości sumy nominalnej,

8)

odsetki oraz premie pieniężne i rzeczowe od wkładów oszczędnościowych oraz depozytów,

9)

nagrody z funduszu efektów wdrożeniowych podlegające zaliczeniu na poczet wynagrodzenia

przysługującego twórcy projektu wynalazczego,

10)

wygrane z gier losowych i totalizatorów prowadzonych na podstawie zezwoleń udzielanych

przez właściwy organ państwowy,

11)

przychody ze sprzedaży rzeczy,

12)

wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych oraz dodatki funkcyjne albo dodatki

specjalne wypłacane w tych zakładach pracy, w których obowiązujące zasady wynagradzania

nie przewidują dodatków funkcyjnych - w przypadkach gdy pracownikom pobierającym te

dodatki nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych;

zwolnienie nie dotyczy dodatków pobieranych przez pracowników nie uspołecznionych

zakładów pracy w części przekraczającej 20% wynagrodzenia zasadniczego otrzymywanego

przez pracownika,

13)

wynagrodzenie otrzymane za pracę wykonywaną w ramach zakładowych zespołów gospodarczych

organizowanych na podstawie odrębnych przepisów o tych zespołach.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do podatku wyrównawczego

przypadającego od dochodów osiągniętych od dnia 1 maja 1985 r., z wyjątkiem przepisu

§ 2, który ma zastosowanie do dochodów osiągniętych od dnia 1 stycznia 1985 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do podatku wyrównawczego

przypadającego od dochodów osiągniętych od dnia 1 stycznia 1986 r.

W 1987 r. wyłącza się z podstawy opodatkowania podatkiem wyrównawczym

1)

wynagrodzenia i dodatki za pracę w niedziele i święta oraz w dodatkowe dni wolne od

pracy, jeżeli wynika ona z warunków pracy na morzu,

2)

dodatkowe wynagrodzenia, określone przez Radę Ministrów w odrębnych przepisach, w

celu zapewnienia zwiększenia wydobycia węgla kamiennego i innych surowców wydobywanych

w kopalniach głębinowych oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze i nagrody, otrzymywane

przez pracowników górnictwa z okazji Dnia Górnika, określone w Karcie Górnika,

3)

wartość pieniężną świadczeń w naturze oraz dodatki operacyjno-techniczne, otrzymywane

przez funkcjonariuszy pożarnictwa,

4)

wynagrodzenia otrzymywane przez lekarzy i innych pracowników medycznych z tytułu dodatkowego

zatrudnienia w pomocy doraźnej (pogotowiu ratunkowym),

5)

wynagrodzenia ze stosunku pracy, otrzymywane przez emerytów i rencistów, do wysokości

nie powodującej zawieszenia prawa do emerytury lub renty.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do podatku wyrównawczego

przypadającego od dochodów osiągniętych od dnia 1 stycznia 1984 r., z wyjątkiem przepisu

§ 3, który stosuje się do dochodów osiągniętych od dnia 1 maja 1984 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do podatku wyrównawczego

przypadającego od dochodów osiągniętych od dnia 1 stycznia 1987 r.

Na specjalnym rachunku bankowym, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku wyrównawczym

(Dz. U. Nr 42, poz. 188 i z 1984 r. Nr 52, poz. 268), zwanej dalej „ustawą”, mogą być również gromadzone dochody osób z tytułu nagród

otrzymywanych z funduszu efektów wdrożeniowych.

1.

Ogólna kwota odliczeń z tytułu wydatków określonych w art. 7 ust. 2 ustawy nie może

przekroczyć w okresie obowiązywania ustawy kwoty 1.500.000 zł.

2.

Jeżeli oboje małżonkowie osiągają dochody podlegające odrębnemu opodatkowaniu podatkiem

wyrównawczym, odliczenie wydatków, o których mowa w ust. 1, dotyczy wydatków ponoszonych

przez obojga małżonków.

1.

Podatnikom, którzy osiągają dochody z działalności lub twórczości muzycznej i kompozytorskiej,

plastycznej i fotograficznej, przysługuje ulga inwestycyjna polegająca na odliczeniu

od należnego podatku połowy wydatków poniesionych na

1)

budowę, adaptację lub remont odrębnego pomieszczenia przeznaczonego na wykonywanie

zawodu,

2)

nabycie urządzeń niezbędnych do wykonywania zawodu muzyka, kompozytora, plastyka lub

fotografika, jeżeli jednostkowy koszt nabycia urządzenia wynosi co najmniej 30.000

zł.

2.

Ulgę inwestycyjną określoną w ust. 1 stosuje się w okresie obowiązywania ustawy od

kwoty wydatków nie przekraczającej 1.000.000 zł.

1.

Przez remont domu jednorodzinnego, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy, lub pomieszczenia,

o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 1, uzasadniający zastosowanie ulgi inwestycyjnej, rozumie

się naprawę przywracającą budynkowi lub pomieszczeniu albo jego części pierwotną wartość

użytkową, jeżeli koszt remontu wyniósł co najmniej 100.000 zł.

2.

Przez adaptację, o której mowa w § 6 ust. 1 pkt 1, uzasadniającą zastosowanie ulgi

inwestycyjnej, rozumie się dostosowanie pomieszczenia do celów wykonywania w nim zawodu,

jeżeli koszt adaptacji wyniósł co najmniej 100.000 zł.

1.

Za podstawę obliczenia ulgi inwestycyjnej przyjmuje się wartość nakładów inwestycyjnych

ustaloną na podstawie oryginalnych dowodów (rachunków) zakupu materiałów i zapłaty

za robociznę obcą.

2.

Jeżeli podatnik otrzymał kredyt bankowy lub pożyczkę z zakładu pracy na cele określone

w art. 7 ust. 1 ustawy lub w § 6, kwoty wydatkowane na te cele zmniejsza się o kwotę

kredytu bankowego lub pożyczki, natomiast odliczeniu podlegają spłaty tego kredytu

lub pożyczki w latach, w których są one dokonywane.

3.

W razie nieodliczenia przysługującej kwoty nakładów w roku podatkowym, w którym wydatki

zostały poniesione, pozostałą kwotę nakładów odlicza się w następnych latach w okresie

nie przekraczającym 5 lat w granicach określonych w § 5 oraz w § 6 ust. 2.

Tracą moc

3)

przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1983 r. w sprawie podatku wyrównawczego

(Dz. U. Nr 42, poz. 189 i z 1984 r. Nr 28, poz. 145) w zakresie dotyczącym opodatkowania dochodów z niektórych rodzajów upraw i produkcji

zwierzęcej,

Tracą moc

1)

rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 1975 r. w sprawie podatku wyrównawczego

(Dz. U. z 1975 r. Nr 46 poz. 242, z 1979 r. Nr 1, poz. 2 i z 1982 r. Nr 26, poz. 192),

2)

rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 1982 r. w sprawie zmian w podatku

wyrównawczym

(Dz. U. z 1982 r. Nr 26, poz. 192 i z 1983 r. Nr 4 poz. 28) § 15. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1983 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1985 r.