Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 1987 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat za szczególne korzystanie z wód i urządzeń wodnych.

§ 1. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia

24 grudnia 1910 r. w sprawie rozciągnięcia niektórych

przepisów o uzdrowiska.c h na inne miejscowości (Dz. U.

Nr 31, poz. 260 i z 1914 r. Nr 16, poz. 89) wprowadza się

następujące zmiany

1) w § l ust. i 1 otrzymuje brzmienie

,,1. Przepisy

ustawy z dnia 11 czerwca 1966 r.

o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym

(Dz. U. Nr 23, poz. 150 i z 1981 r. Nr 33, poz. 180)

roz-:iąga się w zakresie ustalonym w przepisach

rOl Jorządzenia na następujące mle]SCOWoSC1

Kr.'llica Morska w województwie elbląskim, Jastai'nia i Jurata w województwie gdańskim, Bolkó~r i Kowary w województwie jeleniogórskim,

2) § 4 skreśla się.

§ 2. Rozporządzenie

l

wchodzi

w

życję

z

dniem

stycznia 1988 r.

Prezes Rady Ministrów: Z. Messnet

239

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 23 grudnia 1981 r.

zmieniające rozporządzenie

w sprawie opIat za szczególne korzystill}-Ie z wód I urządzeń wodnych.

Na podstawie art. 56 ust. 2 pkt l i 2 ustawy z dnia

24 października 1914 r. - Prawo wodne (Dz. U. Nr 38,

poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6 i z 1983 r. Nr 44, poz. 201)

zarządza się,

1.

W

co następuje

rozporz~dzeniu

Rady Ministrów z dnia

13 stycznia 1986 r. w sprawie opłat za szczególne korzystanie z wód i urządżeń wodnych (Dz. U. Nr 1, poz. 39)

wprowadza się następujące zmiany

§

dzi w skład lub bezpośredni kontakt z produktami spożywczymi albo farmakologicznymi - wynosi 2,40 zł,"

3)

w § 4 wyraz "komunalne" zastępuje się wyrazami

"utrzymania zieleni oraz czystości w miastach",

4) w § 1

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie

l) w § 2 w ust. 1

a) w pkt 2 po wyrazach "do ogrzewania lokali" do-

,,4. Stawka

opłaty za l kg ładunku

w BZTs wynosi dla ścieków

daje się wyrazy "a także służącą do celów zwią­

zanych z wytwarzaniem energii elektrycznej lub

cieplnej, zużywaną zwrotnie",

b) w pkt 5 skreśla się przecinek oraz wyrazy "jeżeli

nie nadaje się do picia",

2) w § 3

a) w ust. 4

- po wyrazach "oraz województw" dodaje się

wyraz "katowickiego",

- pkt l otrzymuje brzmienie

,,1) celów produkcyjnych, w których woda

wchodzi w skład lub bezpośredni kontakt

z produktami spożywczymi albo farmakologicznymi - Wynosi 6,00 zł",

b) w ust. 5 pkt l otrzymuje brzmienie

,,1) celów produkcyjnych, w których woda wcho-

l) z

wyrażonego

zakładów przemysłu chemicznego, paliwowo-energetycznego.

metalurgicznego,

elektromaszynowego i lekkiego - 120.00 zł.

2) z zakładów przemysłu drzewno-papierniczego - 48.00 zł,

. 3) z zakładów przemysłu spożywczego -

30.00 zł,

4) z urządzeń

wodociągowo-kanalizacyjnych

miast

w 1988 r. - 10.00 zł.

w 1989 r. - 12.50 zł.

od 1990 r. - 15.00 zł.

5) z urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych

wsi i kanalizacji sanitarnej zakładów oraz

z zakładów służby zdrowia i opieki społecznej 10.00 zł,

6) innych -,- 53,00 zł.".

-

567

z

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie

,,5. Stawka opłaty za 1 kg ładunku wyrażonego

w ChZT wynosi dla ścieków

1) z zakładów przemysłu chemicznego, paliwowo-energetycznego,

metalurgicznego,

elektromaszynowego i lekkiego - 80,00 zł,

2) z zakładów przemysłu drzewno-papierniczego - 31,00 zł,

3) z zakładów przemysłu spożywczego 20,00 zł,

4) z urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych

miast

w 1988 r. - 6,00 zł,

w 1989 r. - 7,50 zł,

od 1990 r. - 9,00 zł,

5) z urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych

wsi i kanalizacji sanitarnej zakładów oraz

zakładów

łecznej

-

6) innych -

służby

zdrowia

opieki spo-

6,00 zł,

32,00 zł,"

c) w ust. 7 kwotę ,,1,00 zł" zastępuje się wyrazami

"w 1988 r. w 1989 r. w 1990 r. -

2,00 zł,

3,00 zł,

od 1991 r. -

5,00 zł",

d) w ust. 8

,,0,50 zł".

§ 2.

4,00 zł,

kwotę

Rozporządzenie

,,0,10

zł"

wchodzi

zastępuje

w

życie

się

kwotą

z

dniem

stycZliia 1988 r.

Prezes Rady Ministrów: Z. Messner

240

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 23 grudnia 1987 r.

w sprawie wysokości, zasad I trybu nakładania oraz ściągania kar pieniężnych za nieprzestrzeganie wymagań

ochrony środOwiska.

Na podstawie art. 110 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz. U.

Nr 3, poz. 6, z 1983 1. Nr 44, poz. 201 i z 1987 r. Nr 33,

poz. 180) zarządza się, co następuje

~ 3. 1. Po stwierdzeniu naruszenia wymagań ochrony środowiska, o którym mowa w § 1 i 2, wojewódzki

organ decyzją określa termin rozpoczęcia naliczania kary

pieniężnej oraz dobowy wymiar kary.

§ 1. 1. Karę pieniężną za zanieczyszczanie powietrza

atmosferycznego nakłada się za przekroczenie co do rodzaju lub ilości substancji dopuszczalnych do wprowadzenia do powietrza atmosferycznego, określonych decyzją właściwego terenowego organu administracji pań­

stwowej o właściwości szczególnej do spraw ochrony

środowiska stopnia wojewódzkiego, zwanego dalej "wojewódzkim organem".

w § 1 i '2 naruszenie wymagań ochrony

stwierdza się na podstawie pomiarów rodzaju

i ilości substancji zanieczyszczających, wprowadzanych

do powietrza atmosferycznego, lub poziomu hałasu przenikającego do środowiska, wykonywanych przez wojewódzki organ, Państwową Inspekcję Ochrony Srodowiska,

Państwową Inspekcję Sanitarną oraz jednostki organizacyjne zobowiązane do prowadzenia takich pomiarów.

2. Wykaz substancji, za które nakłada się karę piew razie przekroczenia dopuszczalnych do wprowadzenia do powietrza atmosferycznego ich ilości lub

rodzaju, oraz jednostkowe stawki kar określa załącznik

nr 1 do rozporządzenia.

3. Organy, o których mowa w ust. 2, przekazują

wyniki pomiarów zainteresowanej jednostce organizacyjnej w terminie 21 dni od daty ich wykonania.

niężną

2.

Określone

środowiska

Łączną karę pieniężną za naruszenie wyma.ochrony środowiska, (, którym mowa w § 1 i 2,

ustala się po stwierdzeniu, z urzędu lub na wniosek jednostki organizacyjnej, potwierdzony wynikami pomiarów,

że naruszenie ustało. Jeżeli jednak do dnia 31 grudnia

danego roku naruszenie to nie zostało usunięte, wysokość

kary łącznej ustala się za okres do dnia 31 grudnia tego

roku, natomiast od dnia 1 stycznia następnego roku dobowy wymiar kary stanowi podstawę naliczenia następ­

nej kary łącznej.

§ 4. 1.

gań

§ 2.

Karę pieniężną

za przekroczenie dopuszczaldo środowiska,

określonego decyzją wojewódzkiego organu, nakłada się

w zależności od stopnia przekroczenia tego poziomu.

nego

1.

poziomu

hałasu

przenikającego

2. Dobowa stawka kary pieniężnej za przekroczenie

dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego do śro.

dowiska za każdy dB(A) przekroczenia wynosi

w przedziale

od 1 do 5 dB(A)

od 6 do 10 dB(A)

od 11 do 15 dB(A)

16 dB(A) i więcej

złotych

600

1000

1600

2400

2. Jeżeli naruszenie wymagań ochrony środowiska

trwa nieprzerwanie przez trzy kolejne lata, po tym okresie ustala się dobowy wymiar kary pieniężnej, stosując

podwyższone o 100% stawki przewidziane w załączniku

nr 1 lub w § 2.

3. Wojewódzki organ może badać zasadność wniosku, o którym mowa w ust. 1. Jeżeli organ ten stwierdzi,

że jednostka org.anizacyjna nadal nie przestrzega wyma-

Dziennik' Ustaw Nr 41

566 -

238

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 23 grudnia 1981 r.

zmieniające rozporządzenie

w sprawie

rozciągnięcia

niektórych przepisów o uzdrowiskach na Inne mlejscowoścl.

Na podstawie art. 14 ustawy z dnia 11 czerwca 1966 r.

o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U.

Nr 23, poz. 150 i z 1981 r. Nr 33, poz. 180) zarządza się"

co następuje

Dźwirzyno w województwie koszalińskim, Wieliczka w województwie krakowskim, Czarna

Górna, Komańcza, Polańczyk i Rabe w województwie krośnieńskim, Rogóźno w województwie

łedzkim, Złockie w województwie nowosądeckim,

Koszuty w województwie poznańskim, Magnu,

szew w województwie radomskim, Łeba w województwie słupskim, Augustów w województwie

suwalskim, Dziwnówek, Łukęcin i Międzywodzie

w województwie szczecińskim, Lipa w województwie tarnobrzeskim, Przerzeczyn-Zdrój w województwie wałbrzyskim, Trzebnica w województwie wrocławskim oraz Łagów w województwie

zielonogórskim." ,