Ustawa z dnia 29 stycznia 1987 r. o podwyższeniu emerytur i rent w 1987 i 1988 r.

Emerytury, renty inwalidzkie i renty rodzinne, zwane dalej „świadczeniami”, przyznane

przed dniem 1 stycznia 1984 r. i przysługujące na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270 oraz z 1986 r. Nr 1, poz. 1), podwyższa się dodatkowo w 1987 i 1988 r. według zasad określonych w art. 2-7, niezależnie

od ich waloryzacji dokonywanej w myśl art. 74 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin.

1.

Podwyższenie świadczeń następuje w dwóch etapach - od dnia 1 września 1987 r. i od

dnia 1 września 1988 r. - przez obliczenie tych świadczeń od podstawy wymiaru zwiększonej

w sposób określony w ust. 2 i 3.

2.

Kwotę zwiększenia oblicza się od podstawy wymiaru ustalonej na dzień 28 lutego 1987 r.

Kwota ta, w zależności od roku, w którym przyznano świadczenie, wynosi

1)

36% tej podstawy, nie więcej jednak niż 9000 zł - dla świadczeń przyznanych do dnia

31 grudnia 1981 r. osobom, które do dnia 31 grudnia 1986 r. nie osiągnęły wieku 75

lat lub nie zostały zaliczone do I grupy inwalidów,

2)

30% tej podstawy, nie więcej jednak niż 7500 zł - dla świadczeń przyznanych do dnia

31 grudnia 1981 r. osobom, które do dnia 31 grudnia 1986 r. osiągnęły wiek 75 lat

lub zostały zaliczone do I grupy inwalidów,

3)

25% tej podstawy, nie więcej jednak niż 6500 zł - dla świadczeń przyznanych w 1982 r.

osobom określonym w pkt 1,

4)

15% tej podstawy, nie więcej jednak niż 4000 zł - dla świadczeń przyznanych w 1982 r.

osobom określonym w pkt 2,

5)

6% tej podstawy, nie więcej jednak niż 1500 zł - dla świadczeń przyznanych w 1983 r.

osobom określonym w pkt 1.

3.

Podwyżkę podstawy wymiaru świadczenia realizuje się w następujący sposób

1)

podstawę wymiaru świadczenia ustaloną na dzień 31 sierpnia 1987 r. zwiększa się o

połowę kwoty podwyżki - od dnia 1 września 1987 r.,

2)

podstawę wymiaru świadczenia ustaloną na dzień 31 sierpnia 1988 r. zwiększa się o

pozostałą kwotę podwyżki - od dnia 1 września 1988 r.

1.

Przy ustalaniu roku przyznania świadczenia stosuje się odpowiednio przepisy art. 122

ust. 5 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, z uwzględnieniem

ust. 2 i 3.

2.

Jeżeli podstawę wymiaru świadczenia ustalono w kwocie ryczałtowej lub w kwocie odpowiadającej

górnej granicy wynagrodzenia (dochodu, przychodu), przyjmowanego do podstawy wymiaru,

za rok przyznania świadczenia uważa się rok, w którym te kwoty zostały ustalone.

3.

Przy zwiększeniu podstawy wymiaru świadczenia nie mają zastosowania ograniczenia wysokości

podstawy wymiaru określone w art. 61 pkt 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin oraz w rozporządzeniu Rady Ministrów wydanym na podstawie art. 22 tej

ustawy.

Obliczenie świadczenia od podstawy wymiaru zwiększonej w myśl art. 2, następuje z

zastosowaniem współczynnika waloryzacyjnego, o którym mowa w art. 74 ustawy o zaopatrzeniu

emerytalnym pracowników i ich rodzin, przy czym podwyższenie świadczenia nie powoduje

zmiany tego współczynnika.

Podwyższenie świadczeń następuje z urzędu, z tym że w razie zawieszenia prawa do świadczeń,

podwyższenie to następuje przy wznowieniu jego wypłaty.

Przepisy art. 1-5 stosuje się odpowiednio do świadczeń przysługujących na podstawie

1)

ustawy z dnia 27 września 1973 r. o zaopatrzeniu emerytalnym twórców i ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 31, poz. 145 i z 1986 r. Nr 42, poz. 202),

2)

ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 13, poz. 68), z wyjątkiem rent, których podwyższenie następuje na podstawie art. 37 ust. 6 tej

ustawy; renty obliczone od kwot zryczałtowanych uważa się za renty przyznane do dnia

31 grudnia 1981 r.,

3)

ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób

zawodowych

(Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144),

4)

ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę

na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub umowy

zlecenia

(Dz. U. z 1983 r. Nr 31, poz. 146),

5)

dekretu z dnia 4 marca 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni

produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 135),

6)

ustawy z dnia 18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników i niektórych

innych osób prowadzących działalność zarobkową na własny rachunek oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 31, poz. 147 i z 1986 r. Nr 42, poz. 202),

7)

ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. Nr 3, poz. 19, Nr 25, poz. 187 i Nr 31, poz. 214 oraz z 1983 r. Nr 5, poz. 33),

8)

ustawy z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 1985 r. Nr 42, poz. 201),

9)

ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 5, poz. 32),

10)

ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych

i ich rodzin

(Dz. U. Nr 23, poz. 99 i z 1985 r. Nr 20, poz. 85).

1.

W razie wypłacania więcej niż jednego świadczenia w wyniku zbiegu prawa do

1)

renty przysługującej na podstawie ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych

oraz ich rodzin,

2)

renty inwalidzkiej przysługującej na podstawie ustawy o świadczeniach z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych

z prawem do emerytury przysługującej na podstawie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym

pracowników i ich rodzin oraz przepisów wymienionych w art. 6 niniejszej ustawy, podwyżki

wynikające z niniejszej ustawy i z waloryzacji świadczeń w 1987 i 1988 r. stosuje

się do każdego z tych świadczeń.

2.

Podwyżki rent, o których mowa w ust. 1, wynikające z niniejszej ustawy i z waloryzacji

świadczeń w 1987 i 1988 r., przysługują niezależnie od podwyżek świadczeń wynikających

z przepisów ustaw

1)

z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 29, poz. 139, z 1984 r. Nr 52, poz. 270 oraz z 1985 r. Nr 20, poz. 85),

2)

z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej

oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 46, poz. 210 oraz z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i Nr 38, poz. 181),

3)

z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków

ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 268, z 1984 r. Nr 52, poz. 269 i z 1986 r. Nr 42, poz. 202).

3.

W razie wypłacania więcej niż jednego świadczenia w wyniku zbiegu prawa do emerytury

lub renty, przysługujących na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników

indywidualnych i członków ich rodzin, z prawem do świadczenia innego niż wymienione

w ust. 1 pkt 1 i 2, stosuje się w 1987 i 1988 r. podwyżkę korzystniejszą

1)

albo świadczenie przysługujące na podstawie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin, jak również na podstawie przepisów wymienionych w art. 6 waloryzuje

się według zasad określonych w art. 74 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin oraz podwyższa się według zasad określonych w art. 1 i 2,

2)

albo świadczenie przysługujące na podstawie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników

indywidualnych i członków ich rodzin ustala się według zasad wynikających z przepisów

art. 18 i 47 tej ustawy.

4.

W razie podwyższenia świadczeń w myśl ust. 3 pkt 1, emeryturę lub rentę przysługującą

na podstawie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków

ich rodzin wypłaca się w wysokości ustalonej na ostatni dzień lutego danego roku.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1987 r.