Ustawa z dnia 23 października 1987 r. o utworzeniu urzędu Ministra Przemysłu.

Tworzy się urząd Ministra Przemysłu.

1.

Do zadań Ministra Przemysłu należy realizacja polityki przemysłowej państwa w stosunku

do wszystkich podmiotów gospodarczych, niezależnie od formy własności, a w szczególności

1)

opracowywanie założeń polityki przemysłowej państwa;

2)

analizowanie i prognozowanie potrzeb społeczeństwa i gospodarki na podstawowe wyroby

i usługi przemysłowe w celu opracowywania założeń, prognoz rozwoju i studiów przedplanowych,

3)

zapewnianie sprawnego i efektywnego funkcjonowania przemysłu przez

a)

współdziałanie w kształtowaniu systemów ekonomiczno-finansowych, służących do sterowania

działalnością przemysłową i sprzyjających rozwojowi państwowych, spółdzielczych i

prywatnych podmiotów gospodarczych,

b)

inicjowanie przedsięwzięć organizacyjnych i ekonomiczno-finansowych, wspierających

rozwój przedsiębiorczości oraz umożliwiających optymalne wykorzystanie czynników wytwórczych

w celu poprawy efektów ekonomicznych, rzeczowych i jakościowych,

c)

tworzenie warunków sprzyjających dostosowaniu ilości i jakości wyrobów i usług przemysłowych

do potrzeb odbiorców krajowych i zagranicznych,

d)

wspieranie rozwoju małych przedsiębiorstw przemysłowych;

4)

współdziałanie w opracowywaniu planów społeczno-gospodarczych oraz planu finansowego

i budżetu państwa;

5)

określanie kierunków i inicjowanie przekształceń strukturalnych w przemyśle oraz wdrażanie

i upowszechnianie postępu naukowo-technicznego i organizacyjnego w celu zapewnienia

nowoczesności i wysokiej jakości produkcji i usług przez

a)

tworzenie technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków do przekształceń

strukturalnych w przemyśle, w tym przez gospodarowanie środkami Funduszu Zmian Strukturalnych

w Przemyśle,

b)

realizację polityki inwestycyjnej w przemyśle, w tym koordynowanie i nadzorowanie

procesu realizacji inwestycji centralnych,

c)

tworzenie i inicjowanie tworzenia przedsiębiorstw państwowych, zakładanie i inicjowanie

zakładania spółek oraz występowanie z inicjatywą tworzenia jednostek drobnej wytwórczości,

a także innych jednostek organizacyjnych,

d)

inicjowanie prac badawczo-rozwojowych, współdziałanie w ich programowaniu, tworzenie

warunków do prowadzenia tych prac oraz do wdrażania nowoczesnych rozwiązań naukowo-technicznych

i organizacyjnych,

e)

ustalanie kierunków przekształceń organizacyjnych w przemyśle,

f)

współdziałanie w realizacji polityki licencyjnej, ocena wykorzystania nabytych licencji

oraz tworzenie warunków ich racjonalnego wykorzystania,

g)

organizowanie systemu oraz zapewnianie warunków dla przepływu i wykorzystania informacji

naukowo-technicznej i ekonomicznej w przemyśle;

6)

kształtowanie zasad i realizacja polityki doboru i doskonalenia kadr kierowniczych

w przemyśle,

7)

określanie zasad i tworzenie warunków do efektywnego gospodarowania surowcami, materiałami,

paliwami i energią w celu zmniejszenia energochłonności i materiałochłonności przemysłu

przez

a)

ustalanie zasad racjonalnej i oszczędnej gospodarki materiałami, surowcami, paliwami

i energią,

b)

współdziałanie w ustalaniu zasad zaopatrzenia materiałowo-technicznego gospodarki,

c)

ustalanie i kontrolowanie stosowania norm i normatywów zużycia surowców, materiałów,

paliw, energii oraz norm ubytków naturalnych,

d)

kształtowanie warunków pozyskiwania i wykorzystywania surowców wtórnych i odpadowych,

regeneracji części zamiennych oraz ustalanie zasad gospodarki opakowaniami,

e)

tworzenie warunków optymalizacji metod kontroli jakości materiałów i wyrobów przemysłowych,

f)

koordynowanie rozwoju górnictwa skalnego;

8)

opracowywanie i upowszechnianie zasad racjonalnej eksploatacji maszyn i urządzeń w

gospodarce narodowej, w tym ustalanie warunków ich dopuszczania do eksploatacji i

obrotu;

9)

podejmowanie działań w celu eliminowania lub ograniczania szkodliwego wpływu działalności

przemysłowej na środowisko;

10)

podejmowanie działań na rzecz poprawy warunków bezpieczeństwa i higieny pracy,

11)

współdziałanie w realizacji współpracy gospodarczej z zagranicą, w szczególności w

a)

określaniu proeksportowych kierunków rozwoju przemysłu,

b)

ustalaniu zasad współpracy z zagranicą przedsiębiorstw i innych jednostek organizacyjnych

oraz przez nadzór, w zakresie określonym w odrębnych przepisach, nad tą współpracą,

c)

inicjowaniu tworzenia wspólnych przedsiębiorstw z zagranicznymi podmiotami gospodarczymi

i spółek z udziałem kapitału zagranicznego;

12)

wykonywanie zadań w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa oraz innych zadań

określonych w odrębnych przepisach.

2.

Minister Przemysłu nadzoruje krajowy system elektroenergetyczny i gazowy, współdziała

z organami tworzącymi lub nadzorującymi takie systemy w innych krajach oraz, w zakresie

ustalonym w odrębnych przepisach, dysponuje mocą urządzeń energetycznych.

3.

Minister Przemysłu wprowadza zakazy produkcji wyrobów i stosowania technologii nadmiernie

materiałochłonnych i energochłonnych.

1.

Minister Przemysłu wykonuje na zasadach i w trybie określonych w odrębnych przepisach

zadania i obowiązki organu założycielskiego przedsiębiorstw państwowych oraz organu

sprawującego nadzór nad działalnością jednostek badawczo-rozwojowych.

2.

Zadania i obowiązki, o których mowa w ust. 1, Minister Przemysłu realizuje w zakresie

1)

przemysłu paliwowo-energetycznego,

2)

przemysłu metalurgicznego,

3)

przemysłu elektromaszynowego,

4)

przemysłu chemicznego,

5)

przemysłu mineralnego,

6)

przemysłu drzewno-papierniczego, z wyjątkiem przemysłu tartacznego, płyt i sklejek,

7)

przemysłu lekkiego,

8)

innych przemysłów nie objętych zakresem działania innych naczelnych i centralnych

organów administracji państwowej.

1.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić szczegółowy zakres działania

Ministra Przemysłu.

2.

Organizację Ministerstwa Przemysłu, wykaz jednostek organizacyjnych podporządkowanych

Ministrowi Przemysłu oraz przedsiębiorstw państwowych, dla których Minister jest organem

założycielskim, określa statut nadany przez Radę Ministrów.

1.

Znosi się

1)

urząd Ministra Górnictwa i Energetyki,

2)

urząd Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego,

3)

urząd Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego,

4)

urząd Ministra Gospodarki Materiałowej i Paliwowej.

2.

Określone w odrębnych przepisach sprawy należące dotychczas do Ministrów: Górnictwa

i Energetyki, Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego oraz Przemysłu Chemicznego i Lekkiego

przechodzą do zakresu działania Ministra Przemysłu.

3.

Określone w odrębnych przepisach sprawy należące do Ministrów: Budownictwa, Gospodarki

Przestrzennej i Komunalnej, Gospodarki Materiałowej i Paliwowej oraz Rolnictwa, Leśnictwa

i Gospodarki Żywnościowej, w zakresie ustalonym ustawą, przechodzą do Ministra Przemysłu.

1.

Minister Przemysłu, stosownie do ustalonego ustawą zakresu działania, staje się z

dniem wejścia w życie ustawy organem założycielskim przedsiębiorstw państwowych, dla

których dotychczas takimi organami byli Ministrowie: Górnictwa i Energetyki, Hutnictwa

i Przemysłu Maszynowego, Przemysłu Chemicznego i Lekkiego, Gospodarki Materiałowej

i Paliwowej, Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej oraz Rolnictwa, Leśnictwa

i Gospodarki Żywnościowej, z wyłączeniem tych przedsiębiorstw, których listę ustali

Rada Ministrów.

2.

Rada Ministrów, ustalając listę przedsiębiorstw, o której mowa w ust. 1, wskaże

1)

przedsiębiorstwa oraz naczelne lub centralne organy administracji państwowej, które

będą organami założycielskimi tych przedsiębiorstw,

2)

przedsiębiorstwa, które będą podporządkowane radom narodowym, wraz ze wskazaniem tych

rad.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.