Obwieszczenie Ministra Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej z dnia 2 października 1987 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe.

Ustawa niniejsza, zwana dalej „ustawą”, określa ogólne zasady zaspokajania potrzeb

mieszkaniowych ludności i wraz z przepisami Kodeksu cywilnego w zakresie najmu - reguluje stosunki prawne związane z zajmowaniem i używaniem lokali

oraz budynków.

Sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy i nie zakończone decyzjami ostatecznymi

podlegają rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych.

1.

Przepis art. 11 ust. 6 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się do najemców,

którzy objęli lokal przed dniem 1 stycznia 1988 r., wyłącznie w zakresie

1)

zwrotu równowartości zużytych elementów wyposażenia technicznego

a)

znajdujących się w lokalu w chwili wydania go najemcy bezpośrednio po oddaniu budynku

do użytku albo po przeprowadzeniu remontu kapitalnego lub modernizacji,

b)

zainstalowanych w lokalu przez wynajmującego w ramach remontu kapitalnego lub modernizacji

budynku w czasie trwania stosunku najmu,

2)

zwrotu najemcy równowartości wanny, baterii wannowej, pieca kąpielowego gazowego,

elektrycznego lub węglowego oraz bojlera zainstalowanego w łazience, a także innych

pozostawionych w lokalu urządzeń technicznych określonych w art. 11 ust. 2 pkt 3 ustawy

wymienionej w art. 1, jeżeli zostały one w czasie trwania stosunku najmu zainstalowane

na koszt najemcy w wyniku wymiany urządzeń zużytych.

2.

W razie sporu dotyczącego obowiązków najemcy wynikających z ust. 1 pkt 1 w zakresie

zwrotu równowartości zużycia elementów wyposażenia technicznego zainstalowanych w

ramach remontu kapitalnego lub modernizacji, na wynajmującym ciąży obowiązek udowodnienia,

iż urządzenia te zostały zainstalowane na jego koszt.

3.

Jeżeli spór dotyczy zwrotu równowartości urządzeń technicznych, o których mowa w ust.

1 pkt 2, obowiązek udowodnienia pokrycia kosztów ich zainstalowania ciąży na najemcy

lokalu, o ile nie zawiadomił on o tym wynajmującego na piśmie w terminie 30 dni od

dnia wymiany urządzeń.

Przepisom ustawy nie podlegają

1)

pokoje dzienne wynajmowane w hotelach, pensjonatach i innych zakładach noclegowych,

2)

lokale w nie podlegających podatkowi od nieruchomości lub zwolnionych od tego podatku

budynkach gospodarstw rolnych indywidualnych, spółdzielni produkcji rolnej albo spółdzielni

kółek rolniczych; lokale w tych budynkach mogą być jednak przydzielane na pomieszczenia

zastępcze dla osób pozbawionych mieszkań wskutek klęski żywiołowej (huraganu, powodzi)

lub pożaru,

3)

lokale w budynkach znajdujących się w zarządzie organów kwaterunkowych wojska oraz

lokale przekazane wojsku na zakwaterowanie stałe Sił Zbrojnych,

4)

domy letniskowe.

Oprocentowanie kaucji, o którym mowa w art. 13 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1,

dotyczy również kaucji wpłaconych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy; oprocentowanie

tych kaucji następuje od dnia 1 stycznia 1988 r.

1.

Domem jednorodzinnym jest dom mieszkalny, jak również samodzielna część domu bliźniaczego

lub szeregowego, przeznaczony do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych właściciela i

jego bliskich, chociażby oprócz lokalu mieszkalnego obejmował również lokal użytkowy.

2.

Małym domem mieszkalnym jest budynek obejmujący samodzielne lokale mieszkalne, których

własność została lub może zostać wyodrębniona na rzecz różnych osób.

3.

Domem mieszkalno-pensjonatowym jest budynek, w którym nie więcej niż połowa powierzchni

użytkowej służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych właściciela lub jego bliskich,

a pozostała część jest przeznaczona na prowadzenie pensjonatu.

4.

Domem letniskowym jest budynek położony na terenie wsi lub w rejonie przeznaczonym

na cele rekreacyjne ludności, służący właścicielowi i jego bliskim do wypoczynku.

Ta sama osoba oraz małżonkowie mogą posiadać tylko jeden dom letniskowy.

5.

Wielkość domów i lokali wymienionych w ust. 1-4 określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

Wielkość ta nie może być ustalona niżej od określonej w przepisach obowiązujących

przed dniem wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1983 r.

1.

Dotychczasowe mieszkania funkcyjne oraz inne lokale mieszkalne w budynkach, o których

mowa w art. 50 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, przydzielone przez zakłady pracy

lub terenowe organy administracji państwowej przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, stają się mieszkaniami zakładowymi, z zastrzeżeniem ust. 5.

2.

Dotychczasowe przydziały mieszkań, o których mowa w ust. 1, zachowują swą ważność

i są równoznaczne z umową najmu zawartą na czas nie oznaczony.

3.

Do mieszkań, o których mowa w ust. 1. stosuje się odpowiednio przepisy art. 51a ustawy

wymienionej w art. 1, z tym że osobom, które w chwili uzyskania przydziału nie były

zatrudnione w zakładzie pracy dysponującym przydzielonym mieszkaniem przysługuje,

w razie rozwiązania najmu, prawo do lokalu zamiennego.

4.

Najemcy mieszkań, o których mowa w ust. 1, uiszczają czynsz najmu według stawek określonych

na podstawie art. 13 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 1.

5.

Dotychczasowe przydziały mieszkań funkcyjnych, dokonane na rzecz dozorców i palaczy

centralnego ogrzewania w budynkach, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy wymienionej

w art. 1, zachowują swą ważność i są równoznaczne z decyzją o przydziale wydaną na

czas trwania umowy o wykonywanie ich obowiązków w danym budynku. Pozostałe przydziały

mieszkań funkcyjnych, dokonane na rzecz innych pracowników państwowych jednostek organizacyjnych

zarządzających tymi budynkami, są równoznaczne z decyzja o przydziale wydaną na czas

nie oznaczony.

1.

W domach stanowiących własność Państwa może nastąpić wyodrębnienie własności wszystkich

lub niektórych samodzielnych lokali mieszkalnych, jeżeli własność poszczególnych lokali

zostanie przeniesiona na rzecz osób fizycznych.

2.

Rada Ministrów ustali w drodze rozporządzenia warunki wyodrębniania własności poszczególnych

lokali w domach wielomieszkaniowych nie stanowiących własności Państwa oraz warunki

i tryb przeniesienia na rzecz osób fizycznych własności lokali w tych domach, a także

obowiązki właścicieli lokali i zarządców budynków w zakresie eksploatacji i remontów.

Przepisów art. 61 ust. 4 i 5 ustawy wymienionej w art. 1 nie stosuje się do osób,

które zajęły lokal lub pozostały w lokalu bez tytułu prawnego przed dniem 1 sierpnia

1974 r. Terenowe organy administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw

lokalowych stopnia podstawowego dokonują przydziałów lokali tym osobom, z uwzględnieniem

obowiązujących norm zaludnienia.

1.

Za lokal mieszkalny uważa się samodzielny lokal mieszkalny, jak też jego część obejmującą

co najmniej 1 pokój o powierzchni nie mniejszej niż 10 m

2.

Samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielony trwałymi ścianami w obrębie budynku

zespół izb łącznie z pomieszczeniami pomocniczymi, w którym zamieszkiwanie nie wymaga

korzystania z pomieszczeń znajdujących się w innym lokalu.

3.

Za lokal użytkowy uważa się samodzielny lokal lub jego część, wykorzystywane na cele

inne niż mieszkalne. Za lokal użytkowy o szczególnym charakterze uważa się pracownię

wykorzystywaną przez twórcę do prowadzenia działalności twórczej w dziedzinie kultury

i sztuki. Lokal użytkowy powinien być wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem.

1.

Sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy i nie zakończone decyzjami ostatecznymi

podlegają rozpatrzeniu według dotychczasowych przepisów.

2.

W sprawach dotyczących uprawnień do korzystania z mieszkań funkcyjnych postępowanie

administracyjne ulega umorzeniu, a decyzje nieostateczne tracą moc. W przypadku przekazania

tych spraw właściwym sądom przez dotychczasowych dysponentów mieszkań funkcyjnych,

podlegają one rozpoznaniu według przepisów ustawy, o której mowa w art. 1.

1.

Grunty państwowe, które nie zostały oddane w zarząd, użytkowanie lub użytkowanie wieczyste,

są zarządzane przez terenowy organ administracji państwowej; organ ten może powierzyć

sprawowanie zarządu nieodpłatnie utworzonemu w tym celu przedsiębiorstwu bądź innej

państwowej jednostce organizacyjnej z wyłączeniem czynności wymagających decyzji administracyjnych.

2.

Zarząd gruntami państwowymi, o których mowa w ust. 1. zabudowanymi budynkami mieszkalnymi

oraz innymi budynkami związanymi z wykonywaniem zarządu i eksploatacją budynków mieszkalnych,

stanowiących w całości lub części własność Państwa, należy do organów określonych

w przepisach Prawa lokalowego.

3.

Jeżeli grunty, o których mowa w ust. 1 i 2, nie są racjonalnie wykorzystywane, powinny

być oddane w dzierżawę.

1.

Zamienny lokal mieszkalny powinien

1)

nadawać się do zamieszkania ze względu na stan techniczny,

2)

mieć nie gorsze wyposażenie techniczne niż lokal dotychczas zajmowany,

3)

odpowiadać pod względem powierzchni mieszkalnej dotychczasowemu lokalowi, nie może

jednak przekraczać obowiązujących norm zaludnienia,

4)

znajdować się w tej samej miejscowości, w której jest położony lokal dotychczas zajmowany,

5)

być lokalem samodzielnym, jeżeli lokal dotychczas zajmowany jest samodzielny.

2.

Od wymagań wymienionych w ust. 1 pkt 2 - 5 można odstąpić za zgodą osoby przekwaterowywanej.

3.

W przypadku przekwaterowania osoby nie uprawnionej z mieszkania zakładowego w budynku

położonym na terenie gminy lokal zamienny

1)

może być wyposażony w urządzenia ogrzewcze inne niż ogrzewanie centralne, chociażby

lokal zajmowany dotychczas, położony w tej miejscowości, był wyposażony w ogrzewanie

centralne,

2)

może być przydzielony w miejscowości pobliskiej, w przypadku braku możliwości przydzielenia

takiego lokalu w tej samej miejscowości - o ile nie pogorszy to nadmiernie sytuacji

osób przekwaterowywanych.

4.

Zamienny lokal użytkowy powinien pod względem technicznym nadawać się do używania

i umożliwiać osobie przekwaterowywanej wykonywanie w nim dotychczasowej działalności.

W ustawie z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości

(Dz. U. Nr 22, poz. 99) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Grunty państwowe, które nie zostały oddane w zarząd, użytkowanie lub użytkowanie wieczyste,

są zarządzane przez terenowy organ administracji państwowej; organ ten może powierzyć

sprawowanie zarządu nieodpłatnie utworzonemu w tym celu przedsiębiorstwu bądź innej

państwowej jednostce organizacyjnej z wyłączeniem czynności wymagających decyzji administracyjnych.

2.

Zarząd gruntami państwowymi, o których mowa w ust. 1. zabudowanymi budynkami mieszkalnymi

oraz innymi budynkami związanymi z wykonywaniem zarządu i eksploatacją budynków mieszkalnych,

stanowiących w całości lub części własność Państwa, należy do organów określonych

w przepisach Prawa lokalowego.

3.

Jeżeli grunty, o których mowa w ust. 1 i 2, nie są racjonalnie wykorzystywane, powinny

być oddane w dzierżawę.

”

;

2)

w art. 13 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Terenowe organy administracji państwowej tworzą zasoby, o których mowa w ust. 1, z

gruntów stanowiących własność Państwa i z gruntów nabywanych w tym celu na własność

Państwa. Do czasu oddania tych gruntów w zarząd lub użytkowanie albo w użytkowanie

wieczyste bądź ich sprzedaży, stosuje się do nich przepisy art. 6.

”

;

3)

w art. 24

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do czasu sprzedaży przez Państwo wszystkich lokali mieszczących się w domu wielomieszkaniowym,

o przebudowie, nadbudowie lub rozbudowie, polegającej na powiększeniu liczby lokali,

decyduje terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw

nadzoru budowlanego stopnia podstawowego.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

Po dokonaniu przebudowy, nadbudowy lub rozbudowy, o których mowa w ust. 3, terenowy

organ administracji państwowej w drodze decyzji zmienia odpowiednio wielkość udziałów

właścicieli poszczególnych lokali we współwłasności domu oraz we współużytkowaniu

gruntu.

3b.

Ostateczna decyzja, o której mowa w ust. 3a, stanowi podstawę do dokonania odpowiednich

zmian w księdze wieczystej. W związku ze zmianą wielkości udziałów właścicielom lokali

nie przysługuje roszczenie z tytułu zmniejszenia wartości przedmiotu ich prawa.

”

;

4)

art. 36 otrzymuje brzmienie

„

Art. 36.

1.

Jeżeli zarząd sprawowany przez państwową jednostkę organizacyjną nieruchomością zabudowaną

obejmującą dom wielomieszkaniowy położony na gruncie państwowym, w którym sprzedano

część lokali, nie został wyłączony przez współwłaścicieli na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego - udział właściciela lokalu w ponoszeniu kosztów eksploatacji i remontów nie może

przekraczać kwoty stanowiącej wysokość czynszu dla danego lokalu, ustalonej według

stawek określonych przez Radę Ministrów - bez stosowania podwyżek za powierzchnię

ponadnormatywną.

2.

Poza wydatkami, o których mowa w ust. 1, właściciele lokali ponoszą opłaty za dostarczanie

zimnej i ciepłej wody oraz za korzystanie z centralnego ogrzewania i ze zbiorczej

anteny telewizyjnej.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się do lokali mieszkalnych nabytych od Państwa niezależnie

od daty zawarcia umowy sprzedaży i treści postanowień umów notarialnych dotyczących

udziału właścicieli w kosztach eksploatacji i remontów.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa

1)

szczegółowe zasady i tryb oddawania w użytkowanie wieczyste gruntów, sprzedaży nieruchomości

państwowych oraz sposobu zapłaty ceny sprzedaży, a także wysokość udziału właścicieli

lokali w ponoszeniu kosztów eksploatacji i remontów, z uwzględnieniem zasad określonych

w ust. 1,

2)

szczegółowe obowiązki państwowych jednostek organizacyjnych zarządzających zabudowanymi

gruntami państwowymi w zakresie zarządu domami, napraw i remontów oraz tryb przekazywania

zarządu domem wielomieszkaniowym właścicielom lokali, gdy zarząd sprawowany przez

te jednostki wygasł lub został wyłączony przez współwłaścicieli.

5.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia;

ustala ulgowe stawki opłat za czynności notarialne i sądowe dokonywane w związku z

oddawaniem w użytkowanie wieczyste gruntów i sprzedażą nieruchomości państwowych

”

.

1.

Zastępcze pomieszczenie mieszkalne, zwane dalej „pomieszczeniem zastępczym”, powinno

1)

nadawać się do zamieszkania ze względu na stan techniczny oraz mieć dostęp do źródła

zaopatrzenia w wodę i do ustępu, chociażby urządzenia te znajdowały się poza budynkiem,

2)

zapewniać co najmniej 5 m

3)

znajdować się w tej samej miejscowości lub pobliskiej, jeżeli zamieszkanie w tej miejscowości

nie pogorszy nadmiernie warunków życia osób przekwaterowywanych.

2.

Od wymagań określonych w ust. 1 pkt 3 można odstąpić za zgodą osoby przekwaterowywanej.

3.

Nie może być przeznaczony na pomieszczenie zastępcze samodzielny lokal o powierzchni

mieszkalnej przekraczającej 7 m

4.

Przy przydziale pomieszczeń zastępczych nie stosuje się w zakresie norm zaludnienia

przepisów art. 37 ust. 1 i 2; do pomieszczeń tych nie stosuje się również przepisów

art. 39 ust. 1 i art. 47 ust. 3.

W ustawie z dnia 24 października, 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229.

z 1981 r. Nr 12, poz. 57, z 1983 r. Nr 44, poz. 200 i 201 oraz z 1984 r. Nr 35, poz.

185 i 186) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 29 w ust. 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „z zastrzeżeniem

art. 29a”;

2)

po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu

„

Art. 29a.

1.

Pozwolenie na budowy polegającą na nad budowie lub rozbudowie obiektu budowlanego

stanowiącego własność Państwa albo przebudowie pomieszczeń niemieszkalnych w takim

obiekcie, może być wydana osobie fizycznej, która zobowiąże się do poniesienia kosztów

budowy w celu uzyskania lokalu mieszkalnego bądź pracowni twórcy.

2.

Minister Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej określi, w w drodze rozporządzenia,

zasady i tryb postępowania w sprawach wydawania pozwoleń na budowę o których mowa

w ust. 1.

”

1.

Koszty przeprowadzki do lokalu zamiennego oraz do pomieszczenia zastępczego przydzielonego

na czas naprawy zajmowanego lokalu i z takiego pomieszczenia ponosi jednostka organizacyjna

lub osoba, na której wniosek następuje przekwaterowanie, a do pomieszczenia zastępczego

przydzielonego z innych przyczyn - osoba podlegająca przekwaterowaniu.

2.

Przez koszty przeprowadzki rozumie się koszt transportu ruchomości oraz w szczególnie

uzasadnionych przypadkach koszty przeniesienia i zainstalowania telefonu oraz innych

urządzeń zainstalowanych przez najemcę w dotychczas zajmowanym przez niego lokalu.

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. Nr 24, poz. 141, z 1975 r. Nr 16, poz. 91, z 1981 r. Nr 6, poz. 23, z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i Nr 35, poz. 162 oraz z 1986 r. Nr 42, poz. 201) - w art. 262 w § 2 w pkt 3 wyrazy „mieszkań funkcyjnych i” skreśla się.

1.

Do osób bliskich najemcy należą jego wstępni, zstępni, rodzeństwo, dzieci rodzeństwa,

powinowaci w tej samej linii lub stopniu, osoby przysposobione oraz ich małżonkowie

i zstępni, osoby przysposabiające, osoby małoletnie przyjęte na podstawie orzeczenia

sądu opiekuńczego na wychowanie oraz osoby pozostające faktycznie we wspólnym pożyciu

małżeńskim.

2.

Na równi z osobami bliskimi traktuje się osoby wykonujące opiekę nad najemcą na podstawie

umowy o jej sprawowanie, określającej wzajemne prawa i obowiązki stron i zawartej

za zgodą terenowego organu administracji państwowej. Zgoda lub odmowa wyrażenia zgody

następuje w formie decyzji administracyjnej po zasięgnięciu opinii zespołu opieki

zdrowotnej właściwego dla miejsca zamieszkania najemcy oraz opinii wynajmującego.

Odmowa wyrażenia zgody może nastąpić w szczególności w razie ustalenia, że nie zachodzi

potrzeba zapewnienia najemcy opieki ze strony osoby nie należącej do kręgu osób bliskich

lub że kandydat na opiekuna nie daje rękojmi należytego sprawowania opieki albo gdy

zamieszkanie opiekuna z najemcą spowodowałoby zagęszczenie lokalu poniżej 5 m

3.

W razie rażącego i uporczywego niewykonywania opieki, o której mowa w ust. 2, terenowy

organ administracji państwowej wydaje decyzję o cofnięciu zgody; w takim przypadku

osoba sprawująca opiekę nie może być traktowana na równi z osobą bliską najemcy.

1.

Najem lokalu lub budynku wynika z umowy najmu albo z ostatecznej decyzji administracyjnej

o przydziale lokalu lub budynku.

2.

Jeżeli najem wynika z decyzji o przydziale, strony powinny określić na piśmie przedmiot

i warunki najmu.

3.

Małżonkowie wspólnie zajmujący lokal mieszkalny są z mocy prawa najemcami tego lokalu,

chociażby umowa najmu została zawarta tylko przez jednego z nich lub przydział lokalu

pozostającego w dyspozycji terenowego organu administracji państwowej nastąpił na

rzecz jednego z małżonków.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1988 r.

Przy nawiązaniu stosunku najmu strony sporządzają pisemny protokół, określający stopień

zużycia elementów wyposażenia technicznego lokalu.

1.

Wynajmujący jest obowiązany oddać najemcy do używania lokal lub budynek wraz z pomieszczeniami

przynależnymi. Wynajmujący jest też obowiązany do zapewnienia sprawnego działania

istniejących urządzeń technicznych w budynku, umożliwiających najemcy korzystanie

z oświetlenia i ogrzewania lokalu, ciepłej i zimnej wody, dźwigów, zbiorczej anteny

telewizyjnej i innych urządzeń.

2.

W razie oddania w najem lokalu opróżnionego przez dotychczasowego najemcę, wynajmujący

jest obowiązany wymienić elementy wyposażenia technicznego, jeżeli znajdujące się

w lokalu nie nadają się do dalszej eksploatacji wskutek ich zużycia.

3.

Wynajmującego, poza obowiązkami określonymi w ust. 1 i 2 oraz w przepisach Kodeksu cywilnego o najmie, obciążają w szczególności obowiązki

1)

utrzymania w należytym stanie, porządku i czystości pomieszczeń oraz urządzeń budynku

służących do wspólnego użytku mieszkańców, a także jego otoczenia, z wyjątkiem terenu,

którego utrzymanie we właściwym stanie sanitarno-porządkowym ciąży na najemcach lokali

użytkowych na podstawie odrębnych przepisów,

2)

dokonywania napraw budynku, jego pomieszczeń i urządzeń wymienionych w pkt 1 oraz

przywrócenia poprzedniego stanu budynku uszkodzonego niezależnie od przyczyn, z tym

że najemcę obciąża obowiązek pokrycia szkód powstałych z jego winy,

3)

dokonywania napraw lokalu, napraw lub wymiany instalacji i elementów wyposażenia technicznego

w tym lokalu, w zakresie nie obciążającym najemcy, a zwłaszcza

a)

napraw i wymiany wewnętrznej instalacji wodociągowej, gazowej i ciepłej wody - bez

urządzeń odbiorczych, a także napraw i wymiany instalacji kanalizacyjnej, centralnego

ogrzewania wraz z grzejnikami, instalacji elektrycznej, telefonicznej oraz zbiorczej

anteny telewizyjnej - z wyjątkiem osprzętu,

b)

wymiany pieców ogrzewczych, stolarki okiennej i drzwiowej oraz podłóg, posadzek i

wykładzin podłogowych, a także tynków w lokalu,

4)

stosowania środków przewidzianych w odrębnych przepisach, w szczególności wobec administratorów

i dozorców zaniedbujących obowiązki utrzymania w należytym stanie, porządku i czystości

pomieszczeń oraz urządzeń budynku służących do wspólnego użytku mieszkańców, a także

jego otoczenia,

5)

zasięgania opinii organów samorządu mieszkańców przed dokonywaniem zmian przeznaczenia

pomieszczeń w budynku służących do wspólnego użytku mieszkańców oraz jego otoczenia.

4.

Przy sprawowaniu zarządu budynkiem wynajmujący jest obowiązany współdziałać z organami

samorządu mieszkańców; zakres tego współdziałania ustalają właściwe rady narodowe

stopnia podstawowego.

5.

Wynajmujący będący jednostką gospodarki uspołecznionej jest obowiązany na zlecenie

najemcy oraz na jego koszt wykonać roboty i wymiany obciążające najemcę zgodnie z

art. 13 ust. 2.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres, tryb i zasady udzielania

bezzwrotnej pomocy finansowej na bieżące utrzymanie budynków mieszkalnych stanowiących

własność osób fizycznych, w części lub w całości zajmowanych przez najemców opłacających

czynsz najmu według stawek określonych przez Radę Ministrów.

1.

Najemca lokalu, opłacający czynsz najmu według stawek określonych przez Radę Ministrów,

jest obowiązany utrzymywać zajmowany lokal i przynależne do niego pomieszczenia we

właściwym stanie sanitarnym i technicznym.

2.

Najemcę, poza obowiązkami określonymi w ust. 1 oraz w przepisach Kodeksu cywilnego o najmie, obciążają następujące obowiązki

1)

konserwacja i naprawa podłóg, posadzek, wykładzin podłogowych oraz naprawa ściennych

okładzin ceramicznych, szklanych i innych w kuchni i pomieszczeniach sanitarnych,

2)

dokonywanie wszelkich napraw okien i drzwi oraz mebli wbudowanych w lokalu, jak również

wymiana tych mebli,

3)

konserwacja, naprawa i wymiana trzonów kuchennych, kuchni i grzejników wody przepływowej

(gazowych, elektrycznych i węglowych), podgrzewaczy wody, wanien, brodzików, mis klozetowych,

bidetów, urządzeń płuczących wraz z kompletnym wyposażeniem, zlewów, zlewozmywaków

i umywalek wraz z syfonami, baterii i zaworów czerpalnych oraz innych urządzeń sanitarnych,

w które jest wyposażony lokal,

4)

usuwanie uszkodzeń bądź wymiana zużytych elementów pieców węglowych i akumulacyjnych,

5)

naprawa etażowego centralnego ogrzewania, a w przypadku gdy nie zostało ono zainstalowane

na koszt wynajmującego - także jego wymiana, jeżeli w lokalu znajduje się inne sprawnie

działające urządzenie ogrzewcze,

6)

naprawa i wymiana osprzętu oraz zabezpieczeń instalacji elektrycznej w lokalu, bez

wymiany przewodów,

7)

naprawa i wymiana osprzętu zbiorczej anteny telewizyjnej w lokalu,

8)

usuwanie niedrożności przewodów odpływowych od urządzeń sanitarnych lokalu do pionów

zbiorczych,

9)

odnawianie lokalu i przynależnych do niego pomieszczeń w okresach gwarantujących utrzymywanie

lokalu i przynależnych pomieszczeń w należytej czystości i we właściwym stanie technicznym

poprzez

a)

malowanie sufitów, malowanie (tapetowanie) ścian oraz naprawę uszkodzeń tynków,

b)

malowanie olejne drzwi i okien od strony wewnętrznej, mebli wbudowanych, urządzeń

kuchennych, sanitarnych oraz ogrzewczych w celu zabezpieczenia ich przed korozją.

3.

Do napraw, o których mowa w ust. 2 pkt 1-8, nie zalicza się napraw polegających na

usuwaniu usterek wynikłych z wykonawstwa budowlanego lub wad urządzeń i materiałów

budowlanych.

4.

Naprawy i odnawianie lokalu w budynku wpisanym do rejestru zabytków mogą być wykonywane

po uzyskaniu zezwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.

5.

Najemca lokalu poza naprawami wymienionymi w ust. 2 jest obowiązany także do naprawiania

szkód powstałych z jego winy.

6.

Po zakończeniu najmu i opróżnieniu lokalu najemca jest obowiązany

1)

odnowić lokal i dokonać w nim obciążających go napraw,

2)

zwrócić wynajmującemu równowartość zużytych elementów wyposażenia technicznego, wymienionych

w ust. 2 pkt 3, które znajdowały się w lokalu w chwili wydania go najemcy; jeżeli

najemca w okresie najmu dokonał wymiany niektórych elementów tego wyposażenia - przysługuje

mu zwrot kwoty odpowiadającej różnicy ich wartości pomiędzy stanem istniejącym w dniu

objęcia lokalu oraz w dniu jego opróżnienia.

7.

Obowiązki w zakresie utrzymywania lokalu, budynku i pomieszczeń przynależnych, nie

wymienione w ust. 1 i 2, obciążają wynajmującego.

8.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób wykonania przez najemcę obowiązków,

o których mowa w ust. 6, oraz tryb i zakres wzajemnych rozliczeń między wynajmującym

i najemcą.

1.

Czynsz najmu lokalu strony ustalają według obowiązujących stawek miesięcznych przewidzianych

za 1 m

2.

Czynsz najmu

1)

w domach spółdzielni mieszkaniowych,

2)

w domach jednorodzinnych i lokalach mieszkalnych zamieszkiwanych co najmniej w części

przez właścicieli lub ich osoby bliskie w rozumieniu art. 9 ust. 1, a także oddanych

w najem na podstawie art. 33 ust. 3,

3)

w domach mieszkalno-pensjonatowych, jeżeli właściciel, jego pełnoletnie dzieci lub

rodzice mieszkają w tym domu i prowadzą w nim pensjonat,

4)

garaży

oraz czynsz podnajmu strony ustalają na podstawie wzajemnego porozumienia.

3.

Wysokość czynszu najmu lokali użytkowych w domach spółdzielni mieszkaniowych nie może

być niższa od kosztów eksploatacji i remontów oraz spłaty kredytów inwestycyjnych

spółdzielni, przypadających na zajmowany lokal.

1.

Oprócz czynszu najemca jest obowiązany do uiszczania opłat za świadczenia uzyskiwane

od wynajmującego, według stawek określonych w odrębnych przepisach lub w umowie najmu,

a w szczególności za dostarczanie zimnej i ciepłej wody, korzystanie z centralnego

ogrzewania oraz ze zbiorczej anteny telewizyjnej. Jeżeli najem obejmuje lokale użytkowe,

wynajmujący może pobierać opłaty również za korzystanie z innych urządzeń technicznych.

2.

W razie zwłoki w uiszczeniu czynszu i opłat najemca jest obowiązany zapłacić odsetki.

3.

Najemca zajmujący lokal w budynku pozostającym w zarządzie lub użytkowaniu jednostki

gospodarki uspołecznionej albo w budynku, w którym najem lokali mieszkalnych następuje

na podstawie decyzji o przydziale, jest obowiązany do wpłacenia kaucji zabezpieczającej

pokrycie należności wynajmującego z tytułu najmu lokalu, istniejących w dniu jego

opróżnienia. Kaucja ta nie może przekraczać 50-krotnej miesięcznej stawki czynszu

i podlega oprocentowaniu, którego wysokość ustala Prezes Narodowego Banku Polskiego.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, stawki czynszu najmu, wysokości ich

zniżek i podwyżek, wysokość odsetek za zwłokę i warunki ich pobierania, właściwość

organów i tryb postępowania w tych sprawach, a także sposób gospodarowania wpływami

z czynszu i środkami otrzymywanymi na remonty budynków oraz sprawowania kontroli ich

zużycia. W tym samym trybie Rada Ministrów określi podwyższone stawki czynszu najmu

za mieszkania zakładowe zajmowane przez najemców, z którymi stosunek pracy został

rozwiązany, a którym nie przysługuje prawo do lokalu zamiennego.

5.

Rady narodowe stopnia podstawowego ustalają stawki miesięczne czynszu najmu lokali

użytkowych w granicach stawek czynszu określonych przez Radę Ministrów, o których

mowa w ust. 4.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kaucji, zasady zwalniania

od obowiązku jej wpłacania w całości lub części oraz tryb jej pobierania i zwrotu.

1.

Czynsz najmu jest płatny miesięcznie z góry do dnia 10 każdego miesiąca, natomiast

inne opłaty są płatne miesięcznie z dołu.

2.

Za zapłatę czynszu najmu i opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale mieszkający

z nim jego pełnoletni bliscy.

1.

Osoby korzystające bez tytułu prawnego z lokalu, do którego miałyby zastosowanie stawki

czynszu określone przez Radę Ministrów, opłacają wynagrodzenie miesięczne według tych

stawek podwyższonych o 200%; nie dotyczy to osób uprawnionych do lokalu zamiennego,

które opłacają wynagrodzenie w wysokości czynszu określonego dla tego lokalu.

2.

Osoby, które utraciły tytuł prawny do zajmowanego lokalu na podstawie wypowiedzenia

przez zakład pracy, decyzji administracyjnej albo orzeczenia sądowego lub arbitrażowego,

opłacają wynagrodzenie miesięczne od dnia ustania stosunku najmu do dnia opróżnienia

lokalu.

3.

Osoby, które zajęły lokal bez tytułu prawnego, opłacają wynagrodzenie miesięczne za

ten lokal od dnia jego zajęcia do dnia opróżnienia lokalu.

4.

W razie zwłoki w uiszczaniu wynagrodzenia, osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego

są obowiązane zapłacić odsetki.

5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania w sprawach ustalania

i pobierania wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, a także może podwyższać wysokość

stawek czynszu przyjmowanych do obliczenia tego wynagrodzenia, nie więcej jednak niż

o 400%.

Spory w sprawach dotyczących wysokości czynszu ustalanego według stawek określonych

przez Radę Ministrów, kaucji oraz wynagrodzeń za korzystanie z lokalu bez tytułu prawnego

rozstrzygają w formie decyzji terenowe organy administracji państwowej o właściwości

szczególnej do spraw gospodarki mieszkaniowej stopnia podstawowego.

1.

Należności państwowe z tytułu najmu lokali przypadające od osób fizycznych i prawnych

nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej, nie uiszczone w terminie płatności,

podlegają wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi przymusowemu ściągnięciu

w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji.

2.

Należnościami, o których mowa w ust. 1, są

1)

czynsz najmu,

2)

opłaty za uzyskiwane od wynajmującego świadczenia wymienione w art. 15 ust. 1,

3)

kaucja, o której mowa w art. 15 ust. 3.

3.

Przymusowemu ściągnięciu w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji podlega

także zaległe wynagrodzenie za korzystanie z lokalu bez tytułu prawnego wraz z odsetkami

i kosztami egzekucyjnymi.

1.

W razie nieuiszczenia w terminie należności, o których mowa w art. 19, zarządca budynku

doręcza zobowiązanemu wykaz zaległych należności wraz z upomnieniem o ich zapłatę.

2.

Zobowiązany może w terminie miesięcznym od dnia doręczenia wykazu zaległych należności

wnieść do sądu pozew o ustalenie, że należność w całości lub w części nie istnieje

albo uległa przedawnieniu; obowiązek udowodnienia należności spoczywa na zarządcy

budynku. Wniesienie pozwu wstrzymuje postępowanie egzekucyjne.

3.

W razie niewniesienia pozwu w terminie określonym w ust. 2, wykaz zaległych należności

staje się tytułem egzekucyjnym.

1.

Jeżeli najemca dokonał w lokalu ulepszenia przez założenie instalacji wymienionych

w art. 12 ust. 3 pkt 3 lit. a), których istnienie ma wpływ na wysokość czynszu najmu,

wynajmujący może zwrócić najemcy wartość ulepszenia i podwyższyć odpowiednio czynsz;

w razie niezwrócenia wartości ulepszenia, najemca opłaca czynsz nie podwyższony.

2.

Ulepszeniem w rozumieniu ust. 1 jest założenie w lokalu dodatkowej instalacji lub

przedłużenie istniejącej do pomieszczenia dotychczas nie wyposażonego w taką instalację.

3.

W razie rozwiązania stosunku najmu lokalu ulepszonego na koszt najemcy, wynajmujący

może żądać usunięcia ulepszenia i przywrócenia stanu poprzedniego, jeżeli nie naruszy

to substancji lokalu, albo zatrzymać ulepszenie za zwrotem jego wartości w dniu opróżnienia

lokalu. Wynajmujący nie może jednak domagać się usunięcia ulepszenia, jeżeli najemca

pozostawia je w lokalu bez żądania zwrotu jego wartości.

4.

Nie dokonuje się rozliczeń z tytułu ulepszenia lokalu przez najemcę, jeżeli rozwiązanie

stosunku najmu nastąpiło w związku z przeznaczeniem budynku do rozbiórki. W takim

przypadku najemcy przysługuje prawo usunięcia ulepszeń dokonanych na jego koszt.

Założenie na budynku reklamy wymaga zgody właściciela (zarządcy), który ma prawo żądać

odpowiedniej opłaty za założenie reklamy oraz opłat miesięcznych za korzystanie z

niej, w wysokości ustalonej w drodze wzajemnego porozumienia stron.

1.

Najemca jest obowiązany w terminie z nim uzgodnionym udostępnić lokal wynajmującemu

w celu dokonania

1)

okresowego, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach, doraźnego przeglądu stanu wyposażenia

technicznego oraz ustalenia zakresu prac wymagających wykonania w lokalu,

2)

obciążających najemcę niezbędnych napraw lub wymiany elementów wyposażenia technicznego

lokalu zgodnie z art. 13, jeżeli najemca, pomimo uprzedniego wezwania, nie dokona

tego w terminie wyznaczonym przez wynajmującego.

2.

Jeżeli lokal lub budynek wymaga napraw obciążających wynajmującego, wynajmujący zawiadamia

najemcę z odpowiednim wyprzedzeniem o terminie ich wykonania, a najemca jest obowiązany

udostępnić mu lokal lub budynek w celu wykonania napraw; po zakończeniu naprawy wynajmujący

jest obowiązany doprowadzić lokal (budynek) lub jego część do stanu, w jakim znajdował

się on w chwili udostępnienia. Najemcy przysługuje stosunkowa obniżka czynszu za czas,

w którym nie mógł on w pełni korzystać z lokalu (budynku) lub jego części.

3.

Właściciel lokalu w domu wielomieszkaniowym zarządzanym przez państwową jednostkę

organizacyjną jest obowiązany udostępnić lokal w celu wykonania napraw obciążających

zarządzającego.

4.

Jeżeli rodzaj naprawy tego wymaga, najemca powinien opróżnić lokal (budynek) i przenieść

się na koszt wynajmującego do dostarczonego mu lokalu zamiennego, a w razie niemożności

dostarczenia takiego lokalu - do pomieszczenia zastępczego na czas naprawy ściśle

oznaczony i podany do wiadomości najemcy.

5.

W razie odmowy udostępnienia lub opróżnienia lokalu (budynku) sprawę rozstrzyga terenowy

organ administracji państwowej.

6.

W razie konieczności natychmiastowego usunięcia awarii grożącej bezpośrednio powstaniem

znacznych szkód w budynku, najemca jest obowiązany na żądanie wynajmującego lub zarządcy

budynku do niezwłocznego udostępnienia lokalu. Jeżeli najemca odmawia udostępnienia

lokalu lub jest nieobecny, wynajmujący albo zarządca budynku ma prawo wejść do lokalu,

w razie potrzeby w obecności funkcjonariusza Milicji Obywatelskiej. W takim przypadku

przepisy art. 43, 49, 51, 114 i 145 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji

(Dz. U. Nr 24, poz. 151, z 1975 r. Nr 16, poz. 91 oraz z 1982 r. Nr 30, poz. 210 i Nr 45, poz. 289) stosuje się odpowiednio.

7.

W razie otwarcia lokalu pod nieobecność najemcy, wynajmujący lub zarządca budynku

jest obowiązany do zabezpieczenia tego lokalu i znajdującego się w nim mienia - do

czasu przybycia najemcy.

8.

Przepisy ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio również do właścicieli lokali w domach

wielomieszkaniowych zarządzanych przez państwowe jednostki organizacyjne oraz do osób

zajmujących lokale w domach spółdzielni mieszkaniowych.

9.

Lokal zamienny lub pomieszczenie zastępcze dostarcza wynajmujący; gdy lokal został

przydzielony przez terenowy organ administracji państwowej, lokal zamienny względnie

pomieszczenie zastępcze dostarcza ten organ.

10.

W czasie naprawy najemca opłaca czynsz i opłaty tylko za pomieszczenie zastępcze.

1.

Osoby zajmujące lokale w budynkach mieszkalnych są obowiązane stosować się do zasad

(regulaminów) porządku domowego.

2.

Właściwa rada narodowa stopnia podstawowego uchwala zasady porządku domowego.

3.

Regulaminy porządku domowego w budynkach mieszkalnych stanowiących własność społeczną

ustalają, po zasięgnięciu opinii organów samorządu mieszkańców, jednostki organizacyjne,

w których władaniu znajdują się te budynki.

1.

Budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami, związanymi z wykonywaniem zarządu i

eksploatacją budynków mieszkalnych, stanowiącymi w całości lub części własność Państwa

i nie przejętymi w zarząd przez właścicieli lokali w danym budynku, wraz z przynależnymi

gruntami, które nie zostały oddane w zarząd lub użytkowanie, zarządzają terenowe organy

administracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw gospodarki mieszkaniowej

stopnia podstawowego lub utworzone w tym celu przedsiębiorstwa bądź inne państwowe

jednostki organizacyjne.

2.

Terenowy organ administracji państwowej, o którym mowa w ust. 1, może orzec o przejęciu

w zarząd swój lub jednostek określonych w ust. 1 domów wielomieszkaniowych, zabudowań

gospodarczych i urządzeń, wraz z gruntami niezbędnymi do prawidłowego gospodarowania

tymi obiektami, nie stanowiących własności jednostek gospodarki uspołecznionej

1)

na wniosek właściciela,

2)

jeżeli zarząd budynkiem nie jest przez właściciela w ogóle sprawowany,

3)

jeżeli właściciel nie sprawuje zarządu w sposób zapewniający utrzymanie budynku w

należytym stanie.

3.

Przejęcie, o którym mowa w ust. 2, może nastąpić w odniesieniu do domów jednorodzinnych

i małych domów mieszkalnych

1)

na wniosek właściciela,

2)

jeżeli właściciele lub ich osoby bliskie w rozumieniu art. 9 ust. 1 w nich nie zamieszkują

i jeżeli zarząd nie jest przez właściciela w ogóle sprawowany.

4.

Naprawy i modernizację budynków przejętych w zarząd poza naprawami bieżącymi, przeprowadza

się na zasadach określonych w przepisach o remontach i odbudowie oraz o wykańczaniu

budowy i nadbudowie budynków.

5.

Właściciele i zarządcy domów nie stanowiących własności jednostek gospodarki uspołecznionej

mogą tworzyć lokalne zrzeszenia posiadające osobowość prawną, których zadaniem jest

prowadzenie w imieniu swych członków administracji nieruchomości oraz reprezentowanie

ich w tym zakresie. Zrzeszenia mogą utworzyć Krajową Komisję Współpracy.

Minister Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej ustali w drodze rozporządzenia

1)

warunki przejmowania budynków nie stanowiących własności jednostek gospodarki uspołecznionej

w zarząd organów, o których mowa w art. 25 ust. 1, właściwość organów do wydawania

decyzji w tych sprawach oraz wzajemne obowiązki i uprawnienia stron,

2)

zasady tworzenia lokalnych zrzeszeń właścicieli i zarządców domów, jak również utworzenia

Krajowej Komisji Współpracy tych zrzeszeń oraz zakres działania zrzeszeń i Komisji,

3)

w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych - warunki najmu budynków i lokali przez

przedstawicielstwa dyplomatyczne, urzędy konsularne państw obcych oraz inne osoby,

organizacje i instytucje będące osobami zagranicznymi.

1.

W miejscowościach, w których występują trudności w zaspokajaniu potrzeb lokalowych

w drodze umów najmu, może być wprowadzony najem lokali i budynków na podstawie decyzji

administracyjnej o przydziale. Stosowanie takiego trybu najmu powinno być zniesione,

gdy ustaną przyczyny jego wprowadzenia.

2.

Wprowadzenie lub zniesienie najmu lokali i budynków na podstawie decyzji administracyjnej

o przydziale następuje w drodze uchwały właściwej rady narodowej miasta lub gminy.

Uchwała wymaga zatwierdzenia przez radę narodową wyższego stopnia, chyba że podjęła

ją rada narodowa miasta stopnia wojewódzkiego.

3.

Uchwała o wprowadzeniu lub zniesieniu najmu lokali i budynków na podstawie decyzji

administracyjnej o przydziale podlega ogłoszeniu w dzienniku urzędowym właściwej wojewódzkiej

rady narodowej (rady narodowej miasta stopnia wojewódzkiego).

4.

Od dnia wejścia w życie na danym terenie uchwały wymienionej w ust. 2 obejmowanie

lokali w najem na tych terenach następuje na podstawie decyzji o przydziale lokalu

lub budynku.

1.

Ta sama osoba bądź małżonkowie nie mogą zajmować dwóch lub więcej lokali mieszkalnych,

jeżeli przynajmniej jeden z lokali znajduje się w budynku położonym w miejscowości,

w której obowiązuje najem na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, lub

w budynku położonym w innej miejscowości i pozostającym w zarządzie lub użytkowaniu

jednostki gospodarki uspołecznionej.

2.

W razie naruszenia przepisu ust. 1 terenowy organ administracji państwowej wezwie

osoby zainteresowane do wskazania w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 3 miesiące,

lokalu, w którym chcą zamieszkiwać, lub zgłoszenia wniosku o zamianę zajmowanych lokali

na jeden lokal o przysługującej im powierzchni mieszkalnej.

3.

Po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego przez terenowy organ administracji państwowej

organ ten cofnie przydział jednego z lokali, a jeżeli najem wynika z umowy, wynajmujący

rozwiąże umowę najmu w drodze wypowiedzenia. W razie gdy wynajmujący nie rozwiąże

umowy najmu, terenowy organ administracji państwowej orzeknie o rozwiązaniu umowy,

określając termin jej rozwiązania, oraz nakaże opróżnienie lokalu.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się, jeżeli

1)

najemca uzyskał przydział lokalu mieszkalnego na czas oznaczony ze względu na okresowe

zatrudnienie w danej miejscowości z ważnych przyczyn społecznych lub gospodarczych,

2)

szczególne względy rodzinne uzasadniają pozostawienie małżonkom dwóch oddzielnych

lokali mieszkalnych.

Ściąganie należności Państwa z tytułu opłat, o których mowa w art. 28, jak również

należności wynikających z tytułu wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z terenów

państwowych - następuje na zasadach ściągania należności państwowych z tytułu najmu

lokali”.

1.

Przepisy o najmie lokali i budynków na podstawie decyzji administracyjnej nie dotyczą

1)

lokali w domach spółdzielni mieszkaniowych,

2)

lokali mieszkalnych w domach jednorodzinnych i w innych domach stanowiących własność

osób fizycznych oraz domów i lokali sprzedanych przez Państwo osobom fizycznym, jeżeli

co najmniej w części są zamieszkiwane przez właścicieli lub ich osoby bliskie w rozumieniu

art. 9 ust. 1, a także oddanych w najem bądź w bezpłatne używanie na podstawie art.

33 ust. 3,

3)

domów mieszkalno-pensjonatowych, jeżeli właściciel, jego pełnoletnie dzieci lub rodzice

mieszkają w tym domu i prowadzą w nim pensjonat,

4)

mieszkań zakładowych i mieszkań przeznaczonych dla osób, o których mowa w art. 30,

5)

lokali mieszkalnych przeznaczonych dla funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Milicji

Obywatelskiej oraz Służby Więziennej - na podstawie odrębnych przepisów,

6)

lokali przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych państw obcych oraz

instytucji i osób korzystających z przywilejów dyplomatycznych na podstawie ustaw,

umów lub zwyczajów międzynarodowych,

7)

lokali w domach studenckich, internatach, bursach, hotelach dla nauczycieli i pracowników

naukowych,

8)

lokali w hotelach pracowniczych,

9)

lokali w budynkach zarządzanych lub użytkowanych przez jednostki gospodarki uspołecznionej,

jeżeli są używane na cele związane z ich zakresem działania,

10)

budynków i lokali, będących własnością kościołów i innych związków wyznaniowych oraz

ich jednostek organizacyjnych, służących zgodnie z przeznaczeniem celom kultowym,

zakonnym lub administracyjnym,

11)

wybudowanych ze środków osób fizycznych pracowni artystycznych, lokali handlowych,

gastronomicznych i warsztatów rzemieślniczych, jeżeli osoby te, ich pełnoletnie dzieci

albo rodzice korzystają z nich zgodnie z przeznaczeniem,

12)

garaży.

2.

Przepisy o najmie lokali i budynków na podstawie decyzji administracyjnej nie dotyczą

zabudowań i pomieszczeń gospodarczych położonych na działkach zabudowanych domami

wymienionymi w ust. 1 pkt 1-3 i pkt 11, a także lokali użytkowych koniecznych jako

warsztat pracy do wykonywania zawodu przez właścicieli takich domów lub lokali, ich

dzieci lub rodziców.

3.

Rada Ministrów może określić w drodze rozporządzenia również inne niż wymienione w

ust. 1 lokale i budynki, do których nie mają zastosowania przepisy o najmie na podstawie

decyzji administracyjnej.

1.

Pozwolenie na budowy polegającą na nad budowie lub rozbudowie obiektu budowlanego

stanowiącego własność Państwa albo przebudowie pomieszczeń niemieszkalnych w takim

obiekcie, może być wydana osobie fizycznej, która zobowiąże się do poniesienia kosztów

budowy w celu uzyskania lokalu mieszkalnego bądź pracowni twórcy.

2.

Minister Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej określi, w w drodze rozporządzenia,

zasady i tryb postępowania w sprawach wydawania pozwoleń na budowę o których mowa

w ust. 1.

1.

Rada Państwa określi warunki i tryb zajmowania oraz zwalniania mieszkań przez osoby

wymienione w przepisach o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe,

biorąc pod uwagę szczególne potrzeby mieszkaniowe tych osób wynikające z pełnionych

przez nie funkcji.

2.

Rada Państwa może w szczególnych przypadkach określić warunki i tryb zajmowania oraz

zwalniania mieszkań również przez inne osoby niż wymienione w ust. 1, pełniące odpowiedzialne

funkcje państwowe lub społeczne.

3.

Rada Państwa określa sposób dysponowania kwotami uzyskiwanymi przez osoby, o których

mowa w ust. 1 i 2, w związku z wygaśnięciem bądź zbyciem przysługujących im dotychczas

własności nieruchomości lub własnościowego prawa do lokalu spółdzielczego - w razie

oddania tym osobom w najem wolnych mieszkań w budynkach stanowiących własność Państwa.

Jeżeli ta sama osoba bądź małżonkowie są właścicielami więcej niż jednego domu jednorodzinnego,

lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość lub zajmują lokal mieszkalny we własnym domu

wielomieszkaniowym albo gdy przysługuje im ponadto spółdzielcze prawo do lokalu, mają

oni prawo do zajmowania tylko jednego z tych domów lub lokali, wskazanego przez właściciela

(członka spółdzielni). Wskazanie przez osobę, której przysługuje spółdzielcze prawo

do lokalu, innego lokalu niż spółdzielczy wymaga wystąpienia tej osoby ze spółdzielni

mieszkaniowej. Przepisy art. 28 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Terenowy organ administracji państwowej może udzielić zezwolenia na okresowe wynajęcie

lub oddanie do bezpłatnego używania osobie trzeciej całego domu jednorodzinnego albo

lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, z zachowaniem uprawnień wynikających

z art. 29, jeżeli przemawia za tym społecznie uzasadniony interes właściciela.

1.

Właściciele domów jednorodzinnych, domów mieszkalno-pensjonatowych i lokali mieszkalnych

stanowiących odrębne nieruchomości mają prawo do zamieszkania w swych domach i lokalach

opróżnionych w całości lub w części.

2.

Właścicielowi domu wielomieszkaniowego przysługuje prawo zamieszkania w opróżnionym

lokalu mieszkalnym w tym domu.

3.

W razie opróżnienia samodzielnego lokalu w domu, o którym mowa w ust. 1 i 2 i nie

przejętym w zarząd w trybie art. 25 ust. 2, właścicielowi przysługuje prawo oddania

go w najem bądź bezpłatne używanie. To samo prawo przysługuje również właścicielowi

takiego domu w razie opróżnienia części lokalu, do której nie stosuje się przepisu

art. 39 ust. 3.

4.

Jeżeli w terminie 3 miesięcy właściciel nie skorzysta bez uzasadnionych przyczyn z

prawa, o którym mowa w ust. 3, terenowy organ administracji państwowej może dokonać

przydziału opróżnionego lokalu.

1.

W celu umożliwienia właścicielom domów jednorodzinnych, domów mieszkalno-pensjonatowych

i lokali mieszkalnych stanowiących odrębne nieruchomości oraz członkom spółdzielni

mieszkaniowych zamieszkania w swych domach lub lokalach, terenowy organ administracji

państwowej powinien, w miarę istniejących wolnych lokali, przekwaterować do lokali

zamiennych najemców zajmujących te domy lub lokale na podstawie decyzji administracyjnej

o przydziale.

2.

W przypadku dostarczenia lokalu zamiennego przez właściciela lub członka spółdzielni

mieszkaniowej terenowy organ administracji państwowej ma obowiązek przekwaterowania

najemcy do takiego lokalu.

3.

Jeżeli właściciel lub członek spółdzielni mieszkaniowej nie ma możliwości dostarczenia

lokalu zamiennego, lecz zobowiąże się wpłacić za najemcę wkład mieszkaniowy do spółdzielni,

a najemca, którego sytuacja materialna nie uzasadnia uzyskania przydziału lokalu pozostającego

w dyspozycji terenowego organu administracji państwowej, nie wyrazi zgody na przystąpienie

do spółdzielni bądź przeniesienie się do lokalu przydzielonego przez spółdzielnię

- organ ten dokona przekwaterowania do pomieszczenia zastępczego.

1.

Gdy członek spółdzielni mieszkaniowej zamierza zbyć przysługujące mu własnościowe

prawo do lokalu zajmowanego przez najemcę na podstawie decyzji administracyjnej o

przydziale, a najemca ubiega się o przyjęcie na członka spółdzielni, przekwaterowanie

nie może nastąpić, a najemcy przysługuje pierwszeństwo w przyjęciu na członka spółdzielni.

Przekwaterowanie nie może nastąpić również, o ile spółdzielnia dysponuje lokalami

wolnymi, a najemca zgłosi wniosek o przyjęcie go na członka spółdzielni.

2.

Przyjmowanie na członków spółdzielni osób zamieszkałych w lokalach spółdzielni na

podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, wnoszenie wkładów na ulgowych warunkach

przez te osoby, oraz przyjmowanie na członków spółdzielni osób, za które wkład wniosą

właściciele domów (lokali), o których mowa w art. 34, następuje na zasadach ustalonych

przez Centralny Związek Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego w porozumieniu z Ministrem

Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej.

1.

Jeżeli zarząd sprawowany przez państwową jednostkę organizacyjną nieruchomością zabudowaną

obejmującą dom wielomieszkaniowy położony na gruncie państwowym, w którym sprzedano

część lokali, nie został wyłączony przez współwłaścicieli na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego - udział właściciela lokalu w ponoszeniu kosztów eksploatacji i remontów nie może

przekraczać kwoty stanowiącej wysokość czynszu dla danego lokalu, ustalonej według

stawek określonych przez Radę Ministrów - bez stosowania podwyżek za powierzchnię

ponadnormatywną.

2.

Poza wydatkami, o których mowa w ust. 1, właściciele lokali ponoszą opłaty za dostarczanie

zimnej i ciepłej wody oraz za korzystanie z centralnego ogrzewania i ze zbiorczej

anteny telewizyjnej.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się do lokali mieszkalnych nabytych od Państwa niezależnie

od daty zawarcia umowy sprzedaży i treści postanowień umów notarialnych dotyczących

udziału właścicieli w kosztach eksploatacji i remontów.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa

1)

szczegółowe zasady i tryb oddawania w użytkowanie wieczyste gruntów, sprzedaży nieruchomości

państwowych oraz sposobu zapłaty ceny sprzedaży, a także wysokość udziału właścicieli

lokali w ponoszeniu kosztów eksploatacji i remontów, z uwzględnieniem zasad określonych

w ust. 1,

2)

szczegółowe obowiązki państwowych jednostek organizacyjnych zarządzających zabudowanymi

gruntami państwowymi w zakresie zarządu domami, napraw i remontów oraz tryb przekazywania

zarządu domem wielomieszkaniowym właścicielom lokali, gdy zarząd sprawowany przez

te jednostki wygasł lub został wyłączony przez współwłaścicieli.

5.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia;

ustala ulgowe stawki opłat za czynności notarialne i sądowe dokonywane w związku z

oddawaniem w użytkowanie wieczyste gruntów i sprzedażą nieruchomości państwowych

1.

Decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego może otrzymać osoba, dla której przydział

lokalu jest uzasadniony ze względu na warunki zamieszkiwania i sytuację materialną

lub na inne okoliczności określone w przepisach wykonawczych do ustawy albo w odrębnych

przepisach.

2.

Decyzję o przydziale lokalu użytkowego może otrzymać jednostka gospodarki uspołecznionej

oraz osoba prawna i fizyczna, których działalność wymaga korzystania z lokalu użytkowego

w danej miejscowości.

3.

Decyzję o przydziale lokalu użytkowego na pracownię twórcy może otrzymać osoba prowadząca

twórczą działalność w dziedzinie kultury i sztuki. Minister Budownictwa, Gospodarki

Przestrzennej i Komunalnej, w porozumieniu z Ministrem Kultury i Sztuki, określi w

drodze rozporządzenia warunki przydziału lokali użytkowych na pracownie twórców.

4.

W razie śmierci lub przejścia na emeryturę albo rentę najemcy lokalu użytkowego, prowadzącego

w nim zakład rzemieślniczy, pierwszeństwo przydziału tego lokalu przysługuje osobie

uprawnionej do wykonywania rzemiosła na rachunek spadkobierców lub osobie, która uzyskała

uprawnienia w wyniku nabycia zakładu bądź prawa korzystania z niego po rzemieślniku

zmarłym lub od rzemieślnika, który przeszedł na emeryturę albo rentę.

5.

Decyzja o przydziale lokalu powinna określać zakres uprawnień najemcy do pomieszczeń

przynależnych, znajdujących się wewnątrz lokalu lub położonych poza nim.

6.

Terenowy organ administracji państwowej, na wniosek wynajmującego lub najemcy, może

w uzasadnionych przypadkach dokonywać zmian w uprawnieniach najemców do pomieszczeń

przynależnych do lokalu mieszkalnego lub użytkowego.

1.

Przy przydziale lokalu mieszkalnego oraz przy obliczaniu należnej najemcy powierzchni

mieszkalnej uwzględnia się normy zaludnienia przysługujące najemcy i osobom bliskim,

prowadzącym z nim wspólne gospodarstwo domowe.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do pomocy domowej, jeżeli potrzeby rodziny najemcy uzasadnione

w szczególności dobrem małoletnich dzieci lub nieporadnych osób starszych, wymagają

zatrudnienia takiej osoby.

3.

W razie oddania osobie trzeciej w bezpłatne używanie lub w podnajem części lokalu

mieszkalnego nie uwzględnia się tej osoby przy obliczaniu należnej najemcy powierzchni

mieszkalnej, chyba że właściwa rada narodowa w stosunku do określonych kategorii osób

postanowi inaczej.

Terenowy organ administracji państwowej może orzec o utracie ważności decyzji o przydziale,

jeżeli przydzielony lokal nie zostanie zajęty z winy najemcy w terminie 30 dni licząc

od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

1.

Samodzielny lokal mieszkalny odpowiadający normatywom projektowania mieszkań nie może

być przydzielony więcej niż jednemu najemcy, chyba że przydział taki nastąpi na zgodny

wniosek osób zainteresowanych.

2.

Pokój przechodni nie może być przedmiotem odrębnego przydziału.

3.

Jeżeli w lokalu zajmowanym przez więcej niż jednego najemcę zostanie opróżniona część

tego lokalu, prawo do jej przydzielenia przysługuje najemcy, który zajmuje powierzchnie

mniejsza od maksymalnej powierzchni przysługującej mu według norm zaludnienia.

4.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do najemcy części lokalu, przydzielonej jako pomieszczenie

zastępcze, jeżeli zajmuje on co najmniej 5 m

1.

Lokale przydziela się na czas nie oznaczony.

2.

Lokal mieszkalny może być przydzielony na czas oznaczony, gdy zatrudnienie lub pobyt

w danej miejscowości osoby ubiegającej się o przydział są okresowe.

3.

Pomieszczenie zastępcze może być przydzielone na czas oczekiwania na mieszkanie osobom,

które

1)

zgromadziły niezbędny wkład na lokal spółdzielczy lub uzyskały przyrzeczenie pomocy

bezzwrotnej na ten cel z zakładu pracy bądź terenowego organu administracji państwowej

o właściwości szczególnej do spraw gospodarki mieszkaniowej stopnia podstawowego lub

2)

spełniają warunki do uzyskania lokalu pozostającego w dyspozycji zakładu pracy bądź

terenowego organu administracji państwowej i uzyskały zapewnienie przyznania takiego

lokalu albo

3)

podjęły budowę domu (lokalu) mieszkalnego.

4.

Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 3, rezygnuje z przydziału lokalu mieszkalnego lub

zamieszkania w wybudowanym domu bądź lokalu, terenowy organ administracji państwowej

wyda decyzję o cofnięciu przydziału pomieszczenia zastępczego i przekwaterowaniu tej

osoby do lokalu, w którym uprzednio zamieszkiwała, a w razie braku takiej możliwości

- do innego pomieszczenia zastępczego przydzielonego na czas nie oznaczony.

5.

Terenowy organ administracji państwowej, na wniosek jednostki organizacyjnej zarządzającej

budynkiem państwowym w myśl art. 25 ust. 1, jak również na wniosek właściciela lub

zarządcy budynku stanowiącego własność osoby fizycznej lub osoby prawnej nie będącej

jednostką gospodarki uspołecznionej, może przydzielić dozorcy, palaczowi centralnego

ogrzewania oraz konserwatorowi domowemu lokal mieszkalny na czas trwania umowy o wykonywanie

ich obowiązków w danym budynku.

6.

Jeżeli umowa o pracę z pracownikiem, o którym mowa w ust. 5, została rozwiązana w

wyniku wypowiedzenia albo porzucenia pracy przez pracownika bądź przez pracodawcę

z winy pracownika, podlega on przekwaterowaniu do lokalu, w którym zamieszkiwał poprzednio

jako osoba bliska najemcy, właściciela nieruchomości lub członka spółdzielni mieszkaniowej,

a w razie braku takiej możliwości - do pomieszczenia zastępczego; w razie rozwiązania

umowy z innych przyczyn, przekwaterowywanemu przysługuje prawo do lokalu zamiennego.

7.

Przydział lokalu użytkowego może nastąpić na czas oznaczony, jeżeli działalność w

tym lokalu ma być prowadzona okresowo lub jeżeli lokal jest położony w budynku przeznaczonym

do rozbiórki.

1.

Oddanie osobie trzeciej do bezpłatnego używania lub w podnajem części lokalu mieszkalnego,

zajmowanego na podstawie decyzji, wymaga zgody wynajmującego, a ponadto, w razie gdy

najemca nie zajmuje lokalu samodzielnie - także zgody najemców pozostałych części

lokalu.

2.

Zgoda, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy osób bliskich najemcy.

3.

Oddanie osobie trzeciej do bezpłatnego używania lub w podnajem części lokalu mieszkalnego

bez zgody, o której mowa w ust. 1, może stanowić podstawę do wytoczenia powództwa

o rozwiązanie stosunku najmu i nakazanie przez sąd opróżnienia lokalu.

4.

Oddanie do bezpłatnego używania lub w podnajem całego lokalu przydzielonego na podstawie

decyzji wymaga zezwolenia terenowego organu administracji państwowej.

1.

Terenowy organ administracji państwowej może na wniosek najemcy, po zasięgnięciu opinii

wynajmującego, zezwolić na dokonanie przeróbek albo przebudowy lokalu mieszkalnego

lub użytkowego, jeżeli udogodni to korzystanie z lokalu i nie spowoduje istotnego

pogorszenia warunków korzystania z niego przez innych najemców. W razie projektowania

robót, które wymagają pozwolenia w myśl przepisów o państwowym nadzorze budowlanym,

decyzję w tym zakresie wydaje terenowy organ administracji państwowej o właściwości

szczególnej do spraw nadzoru budowlanego stopnia podstawowego; dokonanie przeróbek

lub przebudowy lokalu w budynku zabytkowym wymaga ponadto uzyskania zgody wojewódzkiego

konserwatora zabytków.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również do pomieszczeń przynależnych do lokalu.

3.

Koszty robót określonych w ust. 1 i 2 ponosi najemca i nie przysługuje mu roszczenie

o ich zwrot. W przypadkach wyjątkowych, uzasadnionych sytuacją materialną najemcy

lokalu mieszkalnego, koszty robót mogą być pokryte ze środków państwowych.

Zmiana przeznaczenia lokalu mieszkalnego na użytkowy oraz lokalu użytkowego na mieszkalny

wymaga zezwolenia terenowego organu administracji państwowej, wydanego po zasięgnięciu

opinii wynajmującego. Jeżeli lokal znajduje się w budynku zabytkowym, wydanie zezwolenia

na zmianę jego przeznaczenia może nastąpić po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego konserwatora

zabytków.

1.

W razie zajmowania przez najemcę lokalu mieszkalnego o powierzchni większej niż mu

przysługuje i gdy nadwyżka obejmuje co najmniej 1 pokój, terenowy organ administracji

państwowej powinien zaproponować najemcy lub na jego wniosek dostarczyć samodzielny

lokal zamienny.

2.

Jeżeli najemca nie złoży wniosku, o którym mowa w ust. 1, lub bezzasadnie odmówi przeniesienia

się do dostarczonego mu lokalu zamiennego, ma on prawo dalszego zajmowania lokalu,

z tym że za nadwyżkę powierzchni jest obowiązany opłacać podwyższony czynsz.

3.

Trybu postępowania określonego w ust. 1 oraz przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy

lokal jest zajmowany przez więcej niż jednego najemcę, z których chociażby jeden zajmuje

powierzchnię mniejszą od przysługującej na podstawie norm zaludnienia i ubiega się

o przydzielenie występującej nadwyżki powierzchni. W takim przypadku powinna być wydana

decyzja o opróżnieniu części lokalu stanowiącej nadwyżkę powierzchni i jej przydziału

najemcy zajmującemu część lokalu nadmiernie zagęszczoną.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do właścicieli (członków spółdzielni) domów

i lokali określonych w art. 29 ust. 1 pkt 1-3, którzy zamieszkują w tych domach (lokalach)

lub gdy zgłoszą wniosek o umożliwienie im zamieszkania w nich.

1.

Jeżeli najem lokalu lub budynku wynika z decyzji administracyjnej o przydziale, wynajmujący

może wytoczyć powództwo o rozwiązanie stosunku najmu i nakazanie przez sąd opróżnienia

lokalu tylko w przypadku, gdy zachodzą przyczyny uzasadniające wypowiedzenie najmu

bez zachowania obowiązujących terminów.

2.

Obowiązek opróżnienia lokalu, którego najem zawiązał się na podstawie decyzji o przydziale,

nie może być przedmiotem ugody sądowej ani aktu notarialnego, jak również orzeczony

w wyroku opartym na uznaniu powództwa; wyrok zaoczny w tych sprawach może być wydany

wyłącznie po przeprowadzeniu postępowania dowodowego.

3.

Jeżeli najemca wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko obowiązującemu porządkowi

domowemu albo przez swoje niewłaściwe zachowanie czyni uciążliwym korzystanie z innych

lokali w budynku, powództwo, o którym mowa w ust. 1, może wytoczyć także najemca innego

lokalu w tym budynku.

1.

Jeżeli najemca utracił tytuł prawny do dalszego zajmowania lokalu mieszkalnego, terenowy

organ administracji państwowej może przekwaterować do pomieszczenia zastępczego nie

tylko najemcę, ale również osoby, które z nim zamieszkują.

2.

Terenowy organ administracji państwowej może wydać decyzję o przekwaterowaniu osób

pozostałych po śmierci najemcy, które nie wstąpiły w stosunek najmu, do lokalu, w

którym zamieszkiwały uprzednio w charakterze osób bliskich najemcy lub właściciela

nieruchomości albo członka spółdzielni, jeżeli okres ich zamieszkiwania do czasu śmierci

najemcy był krótszy niż 2 lata. W razie niemożności takiego przekwaterowania albo

nieprzydzielenia lokalu zajmowanego, terenowy organ administracji państwowej wydaje

decyzję o przydziale pomieszczenia zastępczego i przekwaterowaniu pozostałych po śmierci

najemcy osób do tego pomieszczenia.

3.

Gdy po śmierci najemcy w lokalu pozostała tylko małoletnia osoba bliska będąca pod

władzą rodzicielską, terenowy organ administracji państwowej może przekwaterować ją

do mieszkania rodziców, chociażby osoba ta wstąpiła w stosunek najmu, chyba że mieszka

ona w lokalu w związku z orzeczeniem sądu opiekuńczego albo z innych względów przekwaterowanie

byłoby sprzeczne z dobrem tej osoby.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do osób pozostających w lokalu po śmierci

właściciela domu lub lokalu podlegającego przepisom o najmie na podstawie decyzji

o przydziale.

5.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do lokali użytkowych, z tym że osobie zajmującej

lokal użytkowy bez tytułu prawnego nie przysługuje pomieszczenie zastępcze.

1.

W razie opuszczania przez najemcę lokalu mieszkalnego i pozostania w nim osób zamieszkujących

dotychczas wspólnie z najemcą, terenowy organ administracji państwowej, z zastrzeżeniem

ust. 3, wydaje decyzję o przekwaterowaniu tych osób. Przekwaterowanie może nastąpić

do lokalu uzyskanego przez dotychczasowego najemcę, chociażby do lokalu tego nie miały

zastosowania przepisy o najmie na podstawie decyzji o przydziale; terenowy organ administracji

państwowej może również wydać decyzję o przekwaterowaniu pozostawionych osób do lokalu,

w którym zamieszkiwały one poprzednio jako osoby bliskie najemcy, właściciela nieruchomości

albo członka spółdzielni mieszkaniowej, jeżeli od dnia opuszczenia przez nie tego

lokalu nie upłynęło więcej niż dwa lata.

2.

W razie braku możliwości przekwaterowania pozostawionych osób na podstawie ust. 1

lub gdyby w lokalu, do którego ma nastąpić przekwaterowanie tych osób, powstało zagęszczenie

poniżej 5 m

3.

Jeżeli w lokalu opuszczonym przez najemcę pozostały jego dzieci, osoby przysposobione

lub rodzice, terenowy organ administracji państwowej wydaje decyzję o przydziale im

tego lokalu, chyba że najemca zamieszkał w znajdującym się w tej samej lub pobliskiej

miejscowości lokalu (domu) stanowiącym jego własność bądź uzyskanym na podstawie decyzji

o przydziale, umowy najmu albo spółdzielczego prawa do lokalu, a powierzchnia lokalu

zapewnia pozostawionym osobom normy przysługujące im zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Gdyby jednak w wyniku przydzielenia dzieciom, osobom przysposobionym lub rodzicom

dotychczasowego najemcy zajmowanego przez nie lokalu powstała w nim nadwyżka powierzchni

mieszkalnej stanowiąca co najmniej jeden pokój, jak również w razie pozostania tych

osób w domu jednorodzinnym albo w lokalu stanowiącym odrębną nieruchomość, o który

ubiega się właściciel, terenowy organ administracji państwowej powinien wydać decyzję

o ich przekwaterowaniu do lokalu odpowiadającego warunkom określonym w art. 6 ust.

1.

1.

W razie konieczności opróżnienia lokalu mieszkalnego w budynku podlegającym rozbiórce

w związku z inwestycją spółdzielni mieszkaniowej, spółdzielnia zapewnia osobie uprawnionej

do jego zajmowania przyznanie lokalu spółdzielczego. Jeżeli lokal mieszkalny położony

jest w budynku o charakterze użytkowym lub budynku podlegającym rozbiórce w związku

z inną inwestycją bądź z powodu zagrożenia budynku, terenowy organ administracji państwowej

może skierować osobę uprawnioną do jego zajmowania do spółdzielni mieszkaniowej w

celu przydzielenia jej lokalu wybudowanego w ramach nakładów przekazanych przez ten

organ albo zakład pracy wnioskujący opróżnienie lokalu.

2.

W razie odmowy przystąpienia do spółdzielni mieszkaniowej lub przyjęcia lokalu spółdzielczego,

terenowy organ administracji państwowej wydaje decyzję o przekwaterowaniu osoby zajmującej

lokal do pomieszczenia zastępczego, jeżeli wysokość jej dochodu nie uzasadnia przydzielenia

lokalu zamiennego.

3.

W razie stwierdzenia w trybie przepisów o państwowym nadzorze budowlanym stanu zagrożenia

życia lub mienia osób zamieszkujących budynek, terenowy organ administracji państwowej

wydaje decyzję o przekwaterowaniu tych osób do pomieszczeń zastępczych na czas naprawy

ściśle oznaczony i podany do ich wiadomości, a po zakończeniu naprawy - może nakazać

im przeprowadzenie się do lokalu poprzednio zajmowanego. Do osób, które po zakończeniu

naprawy nie będą mogły powrócić do lokali zajmowanych poprzednio, ze względu na ich

likwidację lub przebudowę, stosuje się przepisy ust. 1 i 2.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do osób podlegających przekwaterowaniu z budynków

przeznaczonych do modernizacji, przebudowy lub naprawy wymagającej opróżnienia lokalu.

5.

Jeżeli osoba podlegająca przekwaterowaniu z własnego domu wywłaszczonego za odszkodowaniem

lub nabytego na podstawie przepisów o wywłaszczaniu nieruchomości otrzymuje odszkodowanie

(cenę wykupu) za nieruchomość co najmniej w wysokości wkładu mieszkaniowego obowiązującego

w spółdzielni, a nie podejmie budowy domu jednorodzinnego, stosuje się do niej przepis

ust. 1. Wkład do spółdzielni wnosi osoba podlegająca przekwaterowaniu. W razie odmowy

przystąpienia do spółdzielni lub przyjęcia lokalu spółdzielczego, przekwaterowanie

następuje do pomieszczenia zastępczego. Osobom, które podjęły budowę domu jednorodzinnego,

terenowy organ administracji państwowej przydziela na czas oznaczony lokal zamienny.

6.

Przy przydziale lokali spółdzielczych osobom, o których mowa w ust. 1-5, stosuje się

odpowiednio przepisy art. 6 ust. 1 i 2.

1.

Terenowy organ administracji państwowej, w przypadkach uzasadnionych szczególnymi

względami społecznymi lub gospodarczymi, może wydać decyzję o zmianie w stanie zajmowania

lokali użytkowych przez jednostki gospodarki uspołecznionej. Decyzja taka może być

wydana również w stosunku do lokali wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 9, a także do

lokali w miejscowości, w której nie obowiązuje najem na podstawie decyzji administracyjnej,

jeżeli lokal znajduje się w budynku pozostającym w zarządzie lub użytkowaniu.

2.

W razie stwierdzenia nadwyżki powierzchni w lokalu biurowym, terenowy organ administracji

państwowej może wydać decyzję o opróżnieniu części lokalu stanowiącej nadwyżkę.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do lokali w domach stanowiących własność spółdzielni

mieszkaniowych oraz w budynkach będących w zarządzie jednostek organizacyjnych podległych

Ministrowi Spraw Wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych. Jeżeli lokal użytkowy

w domu spółdzielni mieszkaniowej, zajmowany na podstawie umowy najmu, jest niezbędny

na inne cele lub występuje w nim nadwyżka powierzchni biurowej, terenowy organ administracji

państwowej może wystąpić do zarządu spółdzielni z wnioskiem o wypowiedzenie umowy

najmu i wynajęcie tego lokalu innemu najemcy.

4.

Decyzje dotyczące zajmowania lokali przez państwowe instytucje centralne na terenie

m. st. Warszawy wydaje Minister - Szef Urzędu Rady Ministrów.

1.

W odniesieniu do najemców nie wymienionych w art. 49 ust. 1 decyzje o ograniczeniu

przydziału lokalu użytkowego lub przekwaterowaniu z niego do lokalu zamiennego mogą

być wydane

1)

na wniosek jednostki gospodarki uspołecznionej, której zajmowany przez najemcę lokal

jest niezbędnie potrzebny,

2)

jeżeli wymaga tego planowe rozmieszczenie sieci lokali handlowych bądź usługowych.

2.

Jeżeli lokal użytkowy znajduje się w budynku podlegającym rozbiórce albo przebudowie

lub gdy w trybie przepisów o państwowym nadzorze budowlanym zostanie stwierdzona konieczność

opuszczenia budynku ze względu na zagrożenie życia lub mienia, terenowy organ administracji

państwowej cofa przydział lub wydaje decyzję o przekwaterowaniu do lokalu zamiennego.

Terenowy organ administracji państwowej może wydać decyzję o cofnięciu przydziału

lokalu, jeżeli najemca

1)

w sposób rażący lub uporczywy narusza zasady (regulamin) porządku domowego,

2)

oddał lokal w całości w bezpłatne używanie lub w podnajem bez wymaganego zezwolenia,

3)

nie zamieszkuje w lokalu przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, chyba że zachodzą okoliczności

uzasadniające czasowy pobyt najemcy poza miejscem stałego zamieszkiwania,

4)

nie zakończył budowy domu lub lokalu w terminie pięciu lat od dnia uzyskania pozwolenia

na budowę lub w terminie przedłużonym na jego wniosek z powodu opóźnienia będącego

następstwem niezależnych od niego okoliczności,

5)

wybudował dom jednorodzinny lub lokal mieszkalny w innym domu, a po zakończeniu budowy

przeniósł jego własność na osobę trzecią, nie należącą do kręgu zstępnych, wstępnych,

osób przysposobionych bądź rodzeństwa, albo oddał w najem, bezpłatne używanie lub

dzierżawę dom (lokal) stanowiący jego własność.

1.

Terenowy organ administracji państwowej może wydać decyzję o przydziale pomieszczenia

zastępczego na rzecz osób usuwanych z domów zagrożonych oraz pozbawionych mieszkań

wskutek klęski żywiołowej (huraganu, powodzi) lub pożaru także w miejscowości, w której

najem lokali i budynków następuje na podstawie umów najmu, jeżeli wynajmujący mimo

wezwania odmówił zawarcia takiej umowy.

2.

Przydział pomieszczenia zastępczego następuje na czas niezbędny do uzyskania mieszkania

w spółdzielni mieszkaniowej lub wybudowania własnego domu.

W miejscowościach, o których mowa w art. 52 ust. 1, terenowy organ administracji państwowej

może w razie potrzeby wydać decyzje o przydziale lokali lub budynków nie zamieszkiwanych

na stałe przez okres dłuższy niż 3 miesiące pomimo uprzedniego wezwania właściciela

do zamieszkania lub wynajęcia lokalu (budynku).

1.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia wielkość norm zaludnienia lokali mieszkalnych

i osoby, którym mogą być przyznane uprawnienia do dodatkowej powierzchni mieszkalnej,

jak również warunki i tryb przyznawania tych uprawnień, oraz wielkość norm lokali

biurowych.

2.

Rada Ministrów, uwzględniając zachodzące zmiany gospodarcze i społeczne oraz zmiany

w dziedzinie dochodów ludności i warunków mieszkaniowych, ustala w drodze rozporządzenia

zasady i tryb zaspokajania potrzeb mieszkaniowych; w tym samym trybie Rada Ministrów

może określić kategorie lokali i budynków, do których nie mają zastosowania normy

zaludnienia lokali mieszkalnych.

3.

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami

określi w drodze rozporządzenia zasady zajmowania i opróżniania lokali położonych

w domach studenckich oraz hotelach dla nauczycieli i pracowników naukowych, a Minister

Oświaty i Wychowania - w internatach, bursach i domach młodego nauczyciela.

4.

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami

oraz po porozumieniu ze związkami zawodowymi określi w drodze rozporządzenia zasady

zajmowania i opróżniania lokali położonych w hotelach pracowniczych, ustalania opłat

za zakwaterowanie oraz ramowe zasady ustalania kategorii hoteli pracowniczych.

1.

Mieszkaniami zakładowymi są lokale mieszkalne znajdujące się w dyspozycji zakładów

pracy będących jednostkami gospodarki uspołecznionej, oddawane w najem na podstawie

umowy najmu ich pracownikom lub innym osobom świadczącym pracę na rzecz tych zakładów.

2.

W dyspozycji zakładów pracy, o których mowa w ust. 1, znajdują się lokale mieszkalne

w budynkach stanowiących ich własność albo pozostających w ich zarządzie lub użytkowaniu

oraz lokale mieszkalne wybudowane bądź uzyskane przez zakłady pracy z ich środków.

1.

Do mieszkań zakładowych stosuje się przepisy o normach zaludnienia lokali mieszkalnych,

przysługujących najemcy, małżonkowi oraz osobom bliskim pozostającym z nim we wspólnym

gospodarstwie domowym.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pracowników, których charakter pracy wymaga zajmowania

mieszkań w określonym budynku lub zespole budynków.

3.

Do mieszkań zakładowych nie stosuje się przepisu art. 10 ust. 3.

4.

Kierownicy zakładów pracy, w uzgodnieniu z zakładową organizacją związkową i po uzyskaniu

opinii rady pracowniczej, określają warunki oddawania w najem i zwalniania mieszkań

zakładowych, zmierzające w szczególności do zapewnienia stabilizacji załogi oraz ochrony

emerytów i rencistów.

1.

Umowa najmu mieszkania zakładowego może ulec rozwiązaniu przez wynajmującego

1)

w razie ustania stosunku pracy z pracownikiem będącym najemcą lokalu,

2)

w czasie trwania stosunku pracy - jeżeli zachodzą przyczyny uzasadniające wypowiedzenie

najmu bez zachowania obowiązujących terminów,

3)

jeżeli w mieszkaniu opuszczonym przez pracownika pozostały inne osoby.

2.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób świadczących pracę na rzecz zakładu

pracy.

3.

Osobie obowiązanej do opróżnienia lokalu w wyniku zakończenia najmu przysługuje prawo

do lokalu zamiennego w razie

1)

rozwiązania stosunku pracy przez

a)

zakład pracy - z przyczyn nie zawinionych przez pracownika,

b)

pracownika - w drodze wypowiedzenia z powodu niezachowania przez zakład pracy podstawowych

warunków wynikających z umowy o pracę lub innego aktu, na podstawie którego został

nawiązany stosunek pracy,

c)

pracownika - ze względu na szkodliwy wpływ wykonywanej pracy na jego zdrowie w przypadkach

uzasadniających rozwiązanie przez niego stosunku pracy bez wypowiedzenia,

2)

przejścia pracownika do innego zakładu pracy na mocy porozumienia stron,

3)

przejścia pracownika na emeryturę lub rentę.

4.

Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio do małżonka i osób bliskich, które pozostały

w mieszkaniu zakładowym po śmierci pracownika, zmarłego w czasie trwania stosunku

pracy lub przed uzyskaniem przez niego lokalu zamiennego.

5.

Lokal zamienny lub pomieszczenie zastępcze osobie obowiązanej do opróżnienia mieszkania

zakładowego dostarcza zakład pracy, w którego dyspozycji pozostaje to mieszkanie,

a w razie braku takiej możliwości - terenowy organ administracji państwowej.

1.

Najemcy lokali mieszkalnych, których stosunek najmu wynika z decyzji o przydziale,

oraz najemcy mieszkań zakładowych mogą dokonywać zamiany zajmowanych przez siebie

lokali, jak również zamiany tych lokali na lokale spółdzielcze, zajmowane przez członków

spółdzielni mieszkaniowych, lokale w domach jednorodzinnych zajmowane przez właścicieli

tych domów, a także na lokale stanowiące odrębne nieruchomości.

2.

Zamiana może również polegać na dostarczeniu przez właściwego dysponenta lokalu wolnego

w zamian za lokal zajmowany dotychczas przez najemcę.

3.

Jeżeli najemca lub członek spółdzielni mieszkaniowej uzyskuje na podstawie ust. 1

lub 2 przydzielony przez terenowy organ administracji państwowej lokal o powierzchni

mieszkalnej mniejszej od powierzchni lokalu dotychczas zajmowanego, organ ten może

jednocześnie przydzielić w drodze zamiany odrębny lokal wstępnym lub pełnoletnim zstępnym,

osobom przysposobionym albo rodzeństwu, do czasu zamiany zamieszkującym stale z najemcą

bądź członkiem spółdzielni mieszkaniowej.

4.

Jeżeli przedmiotem zamiany jest lokal pozostający w dyspozycji terenowego organu administracji

państwowej lub spółdzielni mieszkaniowej, zezwolenie na zamianę może być wydane także

na rzecz jednej z osób należących do kręgu wstępnych lub pełnoletnich zstępnych, przysposobionych

albo rodzeństwa, dotychczas zamieszkałej z osobą zainteresowaną i przez nią wskazanej.

5.

Zamiana lokalu zajmowanego przez najemcę na lokal lub dom stanowiący przedmiot własności

osobistej wymaga przeniesienia własności.

6.

Najemca lokalu w domu jednorodzinnym lub lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość

może dokonać jego zamiany tylko za zgodą właściciela domu albo lokalu.

7.

W razie zamiany lokali między osobami zainteresowanymi nie stosuje się przepisów o

normach zaludnienia, jeżeli najemca, właściciel domu jednorodzinnego lub lokalu stanowiącego

odrębną nieruchomość albo członek spółdzielni mieszkaniowej, mający większą liczbę

osób uprawnionych, uzyskuje w wyniku zamiany lokal o powierzchni mieszkalnej nie mniejszej

od dotychczas zajmowanej, pozostający w dyspozycji terenowego organu administracji

państwowej lub zakładu pracy.

1.

Zamiana lokali mieszkalnych wymaga zezwolenia dysponentów tych lokali na jej dokonanie.

2.

Zezwolenie na dokonanie zamiany pomiędzy osobami zainteresowanymi powinno być udzielone

we wszystkich przypadkach, gdy jest uzasadnione ze względu na ich słuszne interesy,

a w szczególności w razie

1)

nadmiernego zagęszczenia lokalu,

2)

możliwości uzyskania w drodze zamiany mieszkania położonego w pobliżu miejsca pracy,

3)

powstania warunków rodzinnych uzasadniających zmianę miejsca zamieszkania,

4)

względów zdrowotnych uzasadniających konieczność zamieszkania w innym lokalu.

3.

Odmowa udzielenia zezwolenia na zamianę lokalu może nastąpić jedynie w przypadku,

gdyby zamiana spowodowała naruszenie obowiązujących przepisów lub istotne pogorszenie

warunków mieszkaniowych osób zajmujących część lokalu nie objętą zamianą. Decyzja

odmowna wymaga szczegółowego uzasadnienia wskazującego przesłanki takiego rozstrzygnięcia.

1.

Zezwolenie terenowego organu administracji państwowej na zamianę lokalu, którego najem

wynika z decyzji administracyjnej o przydziale, stanowi decyzję o przydziale lokalu

uzyskanego w wyniku zamiany.

2.

Najemca zwalniający lokal, w którym występuje nadwyżka powierzchni mieszkalnej wynosząca

więcej niż 10 m

3.

Najemca, który w wyniku zamiany otrzymuje lokal mieszkalny dostarczony przez terenowy

organ administracji państwowej lub zakład pracy o powierzchni mieszkalnej większej

od lokalu dotychczas zajmowanego, może być zobowiązany do uiszczenia określonej opłaty

za powierzchnię mieszkalną uzyskaną dodatkowo w wyniku zamiany; obowiązek ten nie

może jednak dotyczyć osób, o których mowa w art. 30.

4.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do członków spółdzielni mieszkaniowej, którzy

w zamian za lokal zajmowany na warunkach lokatorskiego prawa do lokalu otrzymują inny

lokal dostarczony przez spółdzielnię.

5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady zamiany lokali mieszkalnych,

wysokość opłat pobieranych przy zamianie lokalu oraz zasady ich pobierania i zwrotu,

wysokość ekwiwalentu, o którym mowa w ust. 2, oraz zasady tworzenia i zakres działania

biur pośrednictwa zamiany mieszkań.

Ilekroć w ustawie jest mowa o terenowym organie administracji państwowej bez bliższego

określenia, rozumie się przez to terenowy organ administracji państwowej o właściwości

szczególnej do spraw lokalowych stopnia podstawowego.

Przydział lokali mieszkalnych na podstawie decyzji administracyjnej i wynajem mieszkań

zakładowych następuje przy zachowaniu jawności postępowania. W odniesieniu do przydziału

lokali mieszkalnych obowiązuje zasięgnięcie opinii społecznej komisji mieszkaniowej

powołanej przez terenowy organ administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia

podstawowego, a w razie wynajmu mieszkań zakładowych - zasięgnięcie opinii społecznej

komisji mieszkaniowej powołanej przez kierownika zakładu pracy w porozumieniu z zakładową

organizacją związkową.

1.

Decyzje w sprawach lokalowych są wydawane w formie pisemnej.

2.

Odwołania w sprawach cofnięcia przydziału lokalu lub przekwaterowania najemcy organy

odwoławcze rozpatrują na rozprawie.

W ustawie z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach

(Dz. U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159 i z 1972 r. Nr 27, poz. 193) dodaje się art. 28a w brzmieniu

„

Art. 28a.

Ściąganie należności Państwa z tytułu opłat, o których mowa w art. 28, jak również

należności wynikających z tytułu wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z terenów

państwowych - następuje na zasadach ściągania należności państwowych z tytułu najmu

lokali”.

”

1.

Egzekucję w sprawach opróżniania lokali podlegających przepisom ustawy prowadzą terenowe

organy administracji państwowej w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji.

2.

Jeżeli zobowiązanemu do opróżnienia zajmowanego dotychczas lokalu przysługuje prawo

do lokalu zamiennego lub pomieszczenia zastępczego, postępowanie egzekucyjne może

być wszczęte po dostarczeniu takiego lokalu (pomieszczenia).

1.

W razie samowolnego zajęcia wolnego lokalu, do którego stosuje się przepisy o najmie

na podstawie decyzji administracyjnej, terenowy organ administracji państwowej powinien

dokonać bezzwłocznie usunięcia sprawcy z lokalu - w razie potrzeby przy pomocy funkcjonariusza

Milicji Obywatelskiej - składając wniosek o ukaranie do kolegium do spraw wykroczeń.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również w razie samowolnego zajęcia wolnego lokalu w budynku

znajdującym się w dyspozycji spółdzielni mieszkaniowej lub innej jednostki gospodarki

uspołecznionej, z tym że usunięcie sprawcy następuje na wniosek dysponenta lokalu.

3.

W przypadku samowolnego zajęcia lokalu w budynku nie oddanym do użytku obowiązek bezzwłocznego

usunięcia sprawcy z lokalu obciąża kierownika budowy.

4.

Jeżeli sprawca samowoli nie zostanie usunięty przed upływem 6 miesięcy od dnia samowolnego

zajęcia lokalu, terenowy organ administracji państwowej wydaje decyzję o przekwaterowaniu

sprawcy do lokalu, w którym poprzednio zamieszkiwał, a w razie braku takiej możliwości

- do pomieszczenia zastępczego.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do innych osób, które zajmują lokal bez tytułu

prawnego, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w przepisach art. 46 lub 47,

z tym że osobie usuniętej z lokalu użytkowego nie przysługuje pomieszczenie zastępcze.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1974 r.

1.

Kto w stosunku do lokali podlegających przydziałowi w drodze decyzji administracyjnej

bierze udział w zawarciu umowy o odstępne w jakiejkolwiek postaci na rzecz właściciela

budynku, ustępującego najemcy lub innej osoby bądź umowy o wynagrodzenie za pośrednictwo

w najmie lokalu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków pośrednictwa w zamianie mieszkań ze strony jednostek

organizacyjnych powołanych w tym celu.

1.

Kto wbrew przepisom ustawy obejmuje samowolnie w używanie wolny lokal bez uzyskania

prawem przewidzianego przydziału albo oddaje lokal w używanie osobie nie posiadającej

decyzji o przydziale, podlega karze aresztu do 3 miesięcy lub ograniczenia wolności

do 3 miesięcy albo grzywny do 50.000 złotych.

2.

Kto opróżnia zajmowany lokal bez uprzedzenia o tym właściciela lub administracji domu,

podlega karze grzywny do 50.000 złotych.

3.

Wynajmujący lub osoba działająca w jego imieniu albo najemca, który utrudnia w sposób

złośliwy lub uporczywy osobom zamieszkałym w danym budynku korzystanie z zajmowanego

lokalu mieszkalnego lub pomieszczeń przynależnych do tego lokalu, podlega karze grzywny

do 50.000 złotych.

1.

W miejscowościach, w których na podstawie dotychczasowych przepisów do dnia wejścia

w życie ustawy obowiązywała publiczna gospodarka lokalami, do najmu lokali stosuje

się przepisy rozdziału 3.

2.

Sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy, lecz nie zakończone ostatecznymi

decyzjami, podlegają rozpatrzeniu według tej ustawy.

3.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie zachowują moc przepisy

dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

1.

Najemcy zajmujący na podstawie decyzji o przydziale lokale, o których mowa w art.

14 ust. 2 pkt 2 i 3, do czasu ich opróżnienia uiszczają czynsz według stawek określonych

na podstawie art. 15 ust. 4 i korzystają z ochrony przewidzianej w art. 45 ust. 1.

2.

Najemcy garaży, zajmowanych na podstawie decyzji o przydziale, korzystają z ochrony

przewidzianej w art. 45 ust. 1, jeżeli używają ich zgodnie z przeznaczeniem.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się do najemców zajmujących lokale w budynkach spółdzielni

mieszkaniowych, z tym że wysokość płaconego przez nich czynszu najmu nie może być

niższa od kosztów eksploatacji i remontów, ponoszonych przez członków spółdzielni.

4.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do najemców, którzy zajęli lokal na podstawie

tytułu prawnego przed wprowadzeniem w danej miejscowości publicznej gospodarki lokalami

lub najmu na podstawie decyzji administracyjnej.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 28 maja 1957 r. o wyłączeniu spod publicznej gospodarki lokalami domów

jednorodzinnych oraz lokali w domach spółdzielni mieszkaniowych

(Dz. U. z 1962 r. Nr 47, poz. 228 i z 1972 r. Nr 27, poz. 193), z tym że zachowują moc przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 2 ust. 2 tej

ustawy, w tym przepisy określające ulgowe warunki wniesienia wkładów w stosunku do

osób, które zostały przyjęte na członków spółdzielni mieszkaniowych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy,

2)

ustawa z dnia 6 czerwca 1958 r. o ściąganiu czynszu najmu i innych należności Państwa

związanych z korzystaniem z terenów i budynków państwowych

(Dz. U. Nr 35, poz. 156 i z 1961 r. Nr 32, poz. 159),

3)

ustawa z dnia 30 stycznia 1959 r. - Prawo lokalowe

(Dz. U. z 1962 r. Nr 47, poz. 227).