Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 5 kwietnia 1986 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1983 r. w sprawie ulg w podatku dochodowym.

1.

Rozporządzenie określa zakres i zasady udzielania jednostkom gospodarczym ulg w podatku

dochodowym.

2.

Przez jednostki gospodarcze rozumie się przedsiębiorstwa państwowe, spółdzielnie i

ich związki oraz organizacje polityczne, społeczne i zawodowe, określone w art. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej

(Dz. U. z 1986 r. Nr 8, poz. 45).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 kwietnia 1984 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do ulg w podatku

dochodowym za okres od dnia 1 stycznia 1985 r.

1.

Jednostkom gospodarczym przyznaje się ulgę w podatku dochodowym z tytułu realizacji

produkcyjnych i usługowych inwestycji przedsiębiorstw podejmowanych w celu

1)

zastąpienia lub ograniczenia importu towarów i usług,

2)

uruchomienia bądź zwiększenia produkcji w wyniku zagospodarowania odpadów, surowców

wtórnych i materiałów niepełnowartościowych,

3)

uruchomienia produkcji materiałów budowlanych z surowców lokalnego pochodzenia,

4)

wzrostu produkcji części zamiennych do maszyn i sprzętu rolniczego,

5)

uruchomienia i modernizacji zakładów piekarskich,

6)

ochrony środowiska oraz poprawy bezpieczeństwa i higieny pracy,

7)

zwiększenia eksportu,

8)

wdrożenia osiągnięć naukowo-technicznych wynikających z realizacji zamówień rządowych

dotyczących szczególnie ważnych zadań z zakresu rozwoju nauki i techniki określonych

w centralnym planie rocznym.

2.

Ulga podatkowa może być stosowana do inwestycji przedsiębiorstw o dwuletnim okresie

realizacji, a w zakresie inwestycji podejmowanych w celu ochrony środowiska, zwiększenia

eksportu i inwestycji wynikających z zamówień rządowych z zakresu rozwoju nauki i

techniki - o pięcioletnim okresie realizacji.

3.

Ulgę w podatku dochodowym z tytułu realizacji inwestycji określonych w ust. 1

1)

pkt 1-5 ustala się w wysokości 20% kosztów inwestycji,

2)

pkt 6 i 8 ustala się w wysokości 30% kosztów inwestycji.

4.

Jeżeli faktyczne koszty inwestycji będą wyższa od kosztów planowanych, za podstawę

obliczenia ulgi podatkowej przyjmuje się koszty planowane.

5.

Wysokość ulg, o których mowa w ust. 1 pkt 7, określi Minister Finansów.

6.

Ulgi na warunkach określonych w ust. 2-4 przysługują również jednostkom gospodarczym

partycypującym w kosztach inwestycji wspólnych w wysokości proporcjonalnej do wniesionych

wkładów.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1986 r.

1.

Jednostkom gospodarczym przysługuje ulga w podatku dochodowym z tytułu realizacji

przedsięwzięć modernizacyjnych podejmowanych w celu

1)

oszczędności - w przeliczeniu na jednostką produktu - zużycia paliw, energii i surowców

określonych przez Ministra Gospodarki Materiałowej i Paliwowej,

2)

zastosowania krajowych wynalazków oraz takich pracowniczych projektów wynalazczych

i wyników prac badawczo-rozwojowych, które zmierzają do osiągnięcia celów określonych

w §. 2 ust. 1 oraz w pkt 1.

2.

Wysokość ulgi

1)

o której mowa w ust. 1 pkt 1, określa Minister Finansów w zależności od osiągniętego

efektu, z tym że ulga nie może przekroczyć 30%o kosztów przedsięwzięcia,

1)

określonej w ust. 1 pkt 2 ustala się w wysokości 20%o bezinwestycyjnych kosztów zastosowania

(wdrożenia) przedsięwzięcia.

3.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Materiałowej i Paliwowej może

wprowadzić w odniesieniu do przedsiębiorstw państwowych ulgi z tytułu oszczędności

w zużyciu - na jednostką produktu - niektórych deficytowych surowców i materiałów

oraz paliw i energii, z tym że ulga

1)

może być stosowana pod warunkiem ustalenia przez Ministra Gospodarki Materiałowej

i Paliwowej normatywów zużycia surowców i materiałów oraz paliw i energii,

2)

nie może przekraczać 50% łącznej kwoty oszczędności w zużyciu surowców i materiałów.

4.

Przepis ust. 3 nie narusza przepisów uchwały nr 9 Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1986 r.

w sprawie stosowania w przedsiębiorstwach państwowych systemu zachęt materialnych

z tytułu oszczędności w zużyciu surowców, materiałów, paliw i energii

(Monitor Polski Nr 3, poz. 17).

Suma ulg w podatku dochodowym, określonych w § 2 i 3, nie może przekroczyć w roku

podatkowym 20% należnego podatku dochodowego; nie dotyczy to ulgi, o której mowa w

§ 2 ust. 1 pkt 7 i 8.

1.

Jednostki gospodarcze uprawnione do korzystania z ulg w podatku dochodowym, o których

mowa w § 2, oraz ubiegające się o przyznanie ulgi określonej w § 3 ust. 1 zawiadamiają

właściwy organ podatkowy o umiarze realizacji zadań wymienionych w tych przepisach,

podając następujące dane

1)

podstawę prawną ulgi podatkowej,

2)

cel przedsięwzięcia,

3)

planowany efekt inwestycji lub przedsięwzięcia modernizacyjnego,

4)

planowany koszt inwestycji lub przedsięwzięcia modernizacyjnego,

5)

planowany termin rozpoczęcia i zakończenia inwestycji,

6)

wysokość należnej ulgi podatkowej.

2.

Jednostki gospodarcze dołączają do zawiadomienia opinię oddziału właściwego banku.

3.

Właściwy organ podatkowy jest obowiązany sprawdzić zasadność i prawidłowość ulgi podatkowej.

Jeżeli zawiadomienie w całości lub w części nie odpowiada warunkom określonym w ust.

1 i 2, organ podatkowy zwraca je jednostce gospodarczej do uzupełnienia.

4.

Wniosek w sprawie ulgi podatkowej określonej w § 3 organ podatkowy przekazuje wraz

z opinią Ministrowi Finansów.

5.

Jednostki gospodarcze składają właściwemu organowi podatkowemu w terminie miesiąca

od zakończenia inwestycji informacje o zrealizowaniu założeń podanych w zawiadomieniu

określonym w ust. 1 oraz rozliczenie z otrzymanych ulg.

6.

Właściwy organ podatkowy

1)

stwierdza zasadność i prawidłowość obliczenia ulgi podatkowej,

2)

wydaje decyzję o cofnięciu ulgi, jeżeli jednostka gospodarcza nie osiągnie efektów

warunkujących przyznanie ulgi.

7.

Właściwy organ podatkowy może wydać decyzję o cofnięciu ulgi w podatku dochodowym

również w trakcie realizacji inwestycji, jeżeli stwierdzi nieprzestrzeganie założeń

przedstawionych w zawiadomieniu określonym w ust. 1.

8.

W wypadkach, o których mowa w ust. 6 pkt 2 i ust. 7, jednostka gospodarcza jest obowiązana

uiścić odsetki za zwłokę, zgadnie z przepisami o zobowiązaniach podatkowych, za okres

od pobrania nienależnej ulgi do dnia jej zwrotu.

Jednostkom gospodarczym prowadzącym szkoły przyzakładowe i internaty przyznaje się

ulgę w podatku dochodowym w wysokości 25% kosztów utrzymania każdego ucznia. Wysokość

rocznych kosztów utrzymania ucznia określa Minister Finansów w formie zryczałtowanej.

1.

Jednostkom gospodarczym przyznaje się ulgę w podatku dochodowym z tytułu produkcji

wyrobów oznaczonych państwowymi znakami jakości „Q” i „1”; ulga polega na zmniejszeniu

podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o kwotę odpowiadającą podwyżce cen urzędowych

i regulowanych wyrobów, uzyskanej w związku z przyznaniem tym wyrobom znaków jakości,

natomiast w razie stosowania cen umownych ulga wynosi 4% od wartości sprzedaży wyrobów

oznaczonych państwowym znakiem jakości „Q” i 2% od wartości sprzedaży wyrobów oznaczonych

państwowym znakiem jakości „1”, po potraceniu należnego od tej sprzedaży podatku obrotowego.

2.

Ulga w podatku dochodowym określona w ust. 1 nie przysługuje w razie stwierdzenia

przez właściwy organ kontroli wprowadzenia do obrotu wyrobu oznaczonego znakiem jakości,

nie odpowiadającego wymaganiom ustalonym przy wydaniu świadectwa jakości, lub w razie

cofnięcia tego świadectwa.

3.

Ulga obliczona dla wyrobów, na które stosują się ceny umowne, pomniejsza należny podatek

dochodowy.

1.

Jednostkom gospodarczym sprzedającym na eksport produkty wytwarzane we własnym zakresie

lub pochodzące ze skupu i zbieractwa oraz usługi materialna i niematerialne przyznaje

się ulgę w podatku dochodowym z tytułu tej sprzedaży oraz z tytułu przyrostu wartości

eksportu w stosunku do roku poprzedniego.

2.

Przez sprzedaż eksportową rozumie się sprzedaż zaliczoną do eksportu zgodnie z zasadami

obowiązującymi w zakresie statystyki handlu zagranicznego oraz usług transportu i

łączności.

3.

Ulgę z tytułu sprzedaży eksportowej wyrażonej w cenach transakcyjnych ustala się

1)

dla eksportu towarów i usług grupy I w wysokości

a)

8% wartości eksportu do państw, których listę ustali Minister Handlu Zagranicznego,

b)

4% wartości eksportu do pozostałych państw,

2)

dla eksportu towarów i usług grupy II w wysokości

a)

6% wartości eksportu do państw, których listę ustali Minister Handlu Zagranicznego,

b)

3% wartości eksportu do pozostałych państw,

3)

w wysokości 2% wartości eksportu materiałów centralnie bilansowanych, których listę

ustali Minister Gospodarki Materiałowej i Paliwowej w porozumieniu z Ministrem Handlu

Zagranicznego, Przewodniczącym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów i Ministrem

Finansów, oraz wartości eksportu towarów i usług w pozostałych wypadkach.

4.

W razie eksportu usług przemysłowych polegających na uszlachetnianiu powierzonych

przez kontrahenta zagranicznego surowców i materiałów, stawki procentowe ulg, o których

mowa w ust. 3 pkt 1 i 2 oraz ust. 6 pkt 1, podwyższa się o 50%.

5.

Towary i usługi zaliczane do grupy I lub II, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, ustali

Minister Handlu Zagranicznego w porozumieniu z Ministrem Finansów i Przewodniczącym

Komisji Planowania przy Radzie Ministrów.

6.

Ulgę z tytułu przyrostu wartości eksportu w roku podatkowym w stosunku do roku poprzedniego,

w warunkach porównywalnych, ustala się w wysokości;

1)

15% wartości przyrostu eksportu towarów i usług, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2

oraz ust. 4, do państw, których listę ustali Minister Handlu Zagranicznego,

2)

5% wartości przyrostu eksportu towarów i usług pozostałych do państw, których listą

ustali Minister Handlu Zagranicznego.

7.

Ulgi w podatku dochodowym z tytułu sprzedaży eksportowej oblicza się od wartości eksportu

w cenach transakcyjnych wykazanej w fakturze FE i KFE (na warunkach FOB port polski

lub franco granica polska); zasady ustalania ulg przy sprzedaży eksportowej usług

transportu i łączności określi Minister Finansów.

8.

Jeżeli wskaźnik efektywności finansowej eksportu (WF) jest wyższy od jedności, kwota

należnych ulg jest ustalana jako iloraz kwoty ulg wyliczonej zgodnie z zasadami określonymi

w ust. 3, 4 i 6 oraz wskaźnika WF.

9.

Ulg w podatku dochodowym nie stosuje się do eksportu

1)

wewnętrznego,

2)

dokonywanego przez jednostki handlu zagranicznego, z wyjątkiem eksportu wyrobów, robót

i usług pochodzących z własnej działalności tych jednostek,

3)

artykułów pochodzących ze skupu i zbieractwa, jeżeli producent tych artykułów otrzymuje

z tego tytułu ulgę w podatku dochodowym lub zryczałtowanym,

4)

usług polegających na wysyłaniu specjalistów do pracy za granicę,

5)

materiałów centralnie bilansowanych, z wyjątkiem określonych w ust. 3 pkt 3.

10.

Środki uzyskane z ulg w podatku dochodowym mogą przekazać

1)

producenci wyrobów finalnych - na fundusze kooperantów oraz współpracujących przedsiębiorstw

handlu zagranicznego,

2)

generalni dostawcy (wykonawcy) kompletnych obiektów - na fundusze współpracujących

z nimi jednostek, którym zgodnie z obowiązującymi zasadami ewidencji sprzedaży eksportowej

nie przysługuje ulga w podatku dochodowym,

3)

jednostki sprzedające na eksport artykuły pochodzące ze skupu i zbieractwa - na fundusze

jednostek będących producentami tych artykułów.

11.

Jednostkom uspołecznionym handlu zagranicznego, w tym spółkom prawa handlowego, przysługują

ulga w podatku dochodowym do wysokości 10% podstawy opodatkowania, pod warunkiem przekazania

równowartości tej ulgi na wyodrębniony rachunek bankowy, którym dysponuje Minister

Handlu Zagranicznego w porozumieniu z Ministrem Finansów na inwestycje służąca potrzebom

eksportu i jego rozwoju w gospodarce narodowej.

1.

Jednostkom gospodarczym przysługuje ulga w podatku dochodowym z tytułu świadczenia

usług bytowych oraz usług dozoru mienia.

2.

Ulgę, o której mowa w ust. 1, ustala się przez wyłączenie z podstawy opodatkowania

kwoty stanowiącej równowartość 10% wartości sprzedaży usług pralniczych i 8% wartości

sprzedaży pozostałych usług bytowych oraz usług dozom mienia, z wyłączeniem wartości

materiałów i części zaliczonych zleceniodawcy i wyodrębnionych w fakturze. Wyłączenia

tego nie stosuje się do usług objętych cennikiem jeżeli cena obejmuje również należność

za materiały i części zaliczone zleceniodawcy do wartości usług.

3.

Ulga, o której mowa w ust. 1 i 2, podlega podwyższeniu o 1 punkt od wartości sprzedaży

usług bytowych, dokonanej w nowo uruchomionych zakładach jednostek gospodarczych w

okresie jednego roku, licząc od dnia rozpoczęcia świadczenia usług.

4.

Ulgi, o której mowa w ust. 1-3, udziela się pod warunkiem przeznaczenia co najmniej

25% kwoty wyłączonej z podstawy opodatkowania na inwestycje związane z usługami bytowymi.

1.

Przedsiębiorstwom państwowym, które uzyskały status przedsiębiorstwa przemysłu obronnego

z tytułu prowadzenia działalności określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1981 r. w sprawie zakresu stosowania

ustaw o przedsiębiorstwach państwowych oraz o samorządzie załogi przedsiębiorstwa

państwowego do przedsiębiorstw państwowych wykonujących w całości lub w przeważającej

części zadania dla potrzeb obronności i bezpieczeństwa Państwa, a także do wykonujących

te zadania jednostek organizacyjnych Innych przedsiębiorstw

(Dz. U. z 1982 r. Nr 1, poz. 3 i z 1984 r. Nr 10, poz. 41), przyznaje się ulgę w podatku dochodowym.

2.

Przedsiębiorstwom działającym przy zakładach karnych przyznaje się ulgę w podatku

dochodowym.

3.

Minister Finansów określi wysokość ulgi i sposób jej obliczania.

1.

Przedsiębiorstwom państwowym, które podjęły uzupełniającą produkcję uboczną na potrzeby

rynku, przysługuje ulga w wysokości 75% podatku dochodowego należnego od zysku osiągniętego

ze sprzedaży wyrobów pochodzących z tej produkcji.

2.

Minister Finansów określi uproszczony sposób obliczania ulgi, o której mowa w ust.

1.

1.

Specjalistycznym jednostkom gospodarki uspołecznionej skupu i przetwórstwa surowców

wtórnych, których listę ustali Minister Gospodarki Materiałowej i Paliwowej, przyznaje

się ulgą w podatku dochodowym w wysokości 30% należnego podatku w roku podatkowym.

2.

Specjalistyczne jednostki skupu i przetwórstwa surowców wtórnych przekazują 2/3 wartości

środków uzyskanych z ulgi określonej w ust. 1 na fundusz surowców wtórnych z przeznaczeniem

na rozwój sieci skupu i przetwórstwa surowców wtórnych.

Jednostkom gospodarczym przyznaje się ulgę w podatku dochodowym z tytułu przyrostu

w stosunku do roku poprzedniego wartości sprzedaży, w cenach porównywalnych, urządzeń,

aparatury i ochron indywidualnych, niezbędnych do ochrony pracy, określonych przez

Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w uzgodnieniu z Ministrem Finansów - wysokości

10% tego przyrostu.

1.

Kwoty ulg podatkowych określonych w § 2, § 3 ust. 1, § 8, § 10 i 13 zwiększają fundusz

rozwoju jednostki gospodarczej albo inny fundusz o podobnym charakterze.

2.

Kwoty ulg podatkowych określonych w § 6, 7, 9 i 11 zwiększają zysk do podziału.

1.

Zwalnia się od podatku dochodowego

1)

spółdzielnie niewidomych,

2)

spółdzielnia inwalidów uznane za zakłady pracy chronionej,

3)

nowo uruchomione przedsiębiorstwa państwowe przemysłu terenowego, spółdzielnie pracy,

spółdzielnie ogrodniczo-pszczelarskie i spółdzielnie rzemieślnicze przez okres pierwszych

trzech lat działalności,

4)

zysk osiągnięty z nowo uruchomionej produkcji opartej na wynalazku krajowym lub zamówieniu

rządowym z zakresu rozwoju nauki i techniki w okresie 3 lat od daty rozpoczęcia wdrożenia.

2.

Zwolnienie od podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem,

że środki uzyskane z tego zwolnienia zostaną przeznaczone

1)

w spółdzielniach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, na fundusz rehabilitacji inwalidów,

z wyłączeniem ulg, o których mowa w § 8 i 19,

2)

w przedsiębiorstwach i spółdzielniach, o których mowa w ust. 1 pkt 3, na fundusz statutowy,

fundusz zasobowy, rachunek środków na inwestycje lub na fundusz rehabilitacji inwalidów,

3)

w jednostkach gospodarczych realizujących zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 4,

na fundusz rozwoju danej jednostki.

3.

Warunkiem uzyskania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, jest również przeznaczenie

w roku podatkowym, którego zwolnienie dotyczy, co najmniej 55% nadwyżki bilansowej

na fundusze zasobowy, rozwoju oraz na finansowanie inwestycji, a w przedsiębiorstwach

państwowych - 55% zysku pomniejszonego o należny podatek dochodowy na fundusz rezerwowy

i na fundusz rozwoju

4.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy przedsiębiorstw i spółdzielni

utworzonych w wyniku podziału lub połączenia.

1.

Przemysłowym i usługowym spółdzielniom inwalidów, osiągającym statutowy wskaźnik zatrudnienia

inwalidów i osób traktowanych na równi z inwalidami w wysokości nie niższej niż 70%

ogólnej liczby zatrudnionych, oraz handlowym spółdzielniom inwalidów, osiągającym

odpowiedni wskaźnik nie niższy niż 60% - obniża się należny podatek dochodowy o 65%.

2.

Przemysłowym, usługowym i handlowym spółdzielniom inwalidów, w których wskaźnik zatrudnienia

inwalidów i osób traktowanych na równi z inwalidami w ogólnej liczbie zatrudnionych

jest niższy niż określony w ust. 1, nie więcej jednak niż o 10% ogólnej liczby zatrudnionych

- obniża się należny podatek dochodowy o 50%.

3.

Spółdzielniom inwalidów, o których mowa w ust. 1, przysługuje dodatkowa ulga w podatku

dochodowym, w wysokości 1% należnego podatku dochodowego za każdy procent wzrostu

zatrudnienia inwalidów i osób traktowanych na równi z inwalidami w ogólnej liczbie

zatrudnienia.

4.

Środki uzyskane przez spółdzielnie inwalidów z tytułu ulg podatkowych, o których mowa

w ust. 1-3, są przeznaczone na fundusz rehabilitacji inwalidów.

Spółdzielniom pracy rękodzieła ludowego i artystycznego należny podatek dochodowy

obniża się o 5% pod warunkiem, że środki uzyskane z tego obniżenia zostaną przeznaczone

na fundusz rozwoju twórczości ludowej i artystycznej.

1.

Jednostkom gospodarczym przysługują ulgi w podatku dochodowym z tytułu zatrudnienia

osób wyszkolonych w usługach bytowych i działalności piekarskiej, które na podstawie

pisemnej umowy zostały objęte programem przygotowania zawodowego i uzyskały świadectwo

ukończenia nauki zawodu.

1.

Ulgi, o których mowa w ust. 1, stosuje się przez potrącenie z należnego podatku dochodowego

za rok podatkowy, w którym nastąpiło zatrudnienie osoby wyszkolonej

1)

w usługach bytowych, w razie zatrudnienia jednej osoby wyszkolonej, kwoty 25.000 zł

- przy okresie szkolenia przez 24 miesiące lub 30.000 zł - przy okresie szkolenia

ponad 24 miesiące oraz kwoty 35.000 zł - w razie zatrudnienia każdej następnej osoby

wyszkolonej,

2)

w działalności piekarskiej kwoty 35.000 zł - w razie zatrudnienia każdej osoby wyszkolonej.

2.

Ulga podatkowa określona w ust. 1 nie przysługuje, jeżeli przygotowanie zawodowe osób

zatrudnionych w celu nauki zawodu było finansowane z Państwowego Funduszu Aktywizacji

Zawodowej lub z Funduszu Ochrony Pracy.

1.

Spółdzielniom pracy, spółdzielniom zrzeszonym w Centralnym Związku Spółdzielni Rolniczych

„Samopomoc Chłopska”, w „Społem” Centralnym Związku Spółdzielni Spożywców, spółdzielniom

mleczarskim, ogrodniczo-pszczelarskim oraz spółdzielniom rzemieślniczym przysługuje

ulga w podatku dochodowym z tytułu oprocentowania wniesionych przez osoby fizyczne

udziałów członkowskich w wysokości 3% należnego podatku dochodowego, nie więcej jednak

niż wynosi kwota najwyższego oprocentowania długoterminowych imiennych wkładów oszczędnościowych

ludności, stosowanego przez Narodowy Bank Polski.

2.

Ulgi, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się w razie powiększenia funduszu udziałowego

bezpośrednio z innych odpisów z nadwyżki bilansowej niż oprocentowanie udziałów członkowskich.

1.

Suma ulg w podatku dochodowym określonych w rozporządzeniu nie może przekraczać 30%

podatku dochodowego należnego od jednostek gospodarczych za rok podatkowy.

2.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do ulg określonych w § 2 ust. 1 pkt 8, § 8-10,

12, 15-17 i 19.

3.

Właściwy organ podatkowy wydaje decyzję o cofnięciu ulg w podatku dochodowym, wymienionych

w § 15-17, jeżeli środki pochodzące z tych ulg bądź tworzone z nich fundusze zostaną

wykorzystane niezgodnie z obowiązującymi przepisami; ulgi podlegają cofnięciu za te

lata, w których stwierdzono niewłaściwe wykorzystanie środków.

1.

Tracą moc

1)

rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 listopada 1982 r. w sprawie ulg w podatku

dochodowym z tytułu przeznaczenia zysku na cele rozwojowe oraz na inne cele uzasadnione

społecznie

(Dz. U. Nr 41, poz. 274),

2)

rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 maja 1983 r. w sprawie ulgi w podatku dochodowym

z tytułu wzrostu produkcji przędzy, skór garbowanych, obuwia gumowego i tekstylno-gumowego

(Dz. U. Nr 28, poz. 137),

3)

§ 19 ust. 3 uchwały nr 281 Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 1973 r. w sprawie zapewnienia

warunków dalszego rozwoju spółdzielczości inwalidów

(Monitor Polski z 1973 r. Nr 56, poz. 314 i z 1979 r. Nr 21, poz. 120).

2.

Do ulg w podatku dochodowym, przyznanych lub należnych w 1983 r. na podstawie przepisów

rozporządzeń wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 2, stosuje się przepisy tych rozporządzeń.

1.

Przez należny podatek dochodowy, o którym mowa w rozporządzeniu, rozumie się podatek

obliczony od podstawy opodatkowania, pomniejszonej o kwotę ulg i tytułów określonych

w § 7 i 9, z uwzględnieniem art. 57 i 59 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu

jednostek gospodarki uspołecznionej

(Dz. U. z 1986 r. Nr 8, poz. 45).

2.

Przepisu art. 48 ustawy wymienionej w ust. 1 nie stosuje się do ulg, o których mowa

w § 9.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1984 r.

Minister Finansów określi szczegółowe zasady i tryb stosowania ulg w podatku dochodowym.