Ustawa z dnia 22 maja 1986 r. o zasadach udziału młodzieży w życiu państwowym, społecznym, gospodarczym i kulturalnym kraju.

1.

Organy władzy i administracji państwowej obowiązane są tworzyć korzystne warunki do

świadomego, odpowiedzialnego i wszechstronnego udziału młodzieży w realizacji wspólnych

zadań narodu i państwa oraz umacniania i doskonalenia socjalistycznych stosunków społecznych.

2.

Działania, o których mowa w ust. 1, powinny być dostosowywane do poszczególnych grup

młodzieży, w zależności od jej wieku, zawodu i sytuacji społecznej.

1.

Obywatelskim obowiązkiem młodzieży jest wykorzystywanie swoich zdolności, wiedzy i

sił twórczych dla dobra, rozwoju i bezpieczeństwa kraju.

2.

Młodzież obowiązana jest do stałego pogłębiania wiedzy i podnoszenia kwalifikacji

zawodowych, rzetelnej i uczciwej pracy, sumiennego wypełniania obowiązków obywatelskich,

godnego reprezentowania socjalistycznej Polski i przygotowywania się do jej obrony,

przestrzegania prawa, ładu i porządku publicznego, poszanowania zasad współżycia społecznego,

przestrzegania socjalistycznej dyscypliny pracy, strzeżenia i umacniania własności

społecznej, przejawiania szacunku dla weteranów walki i pracy, współdziałania w zapobieganiu

przyczynom i przejawom zjawisk patologicznych w życiu społecznym.

3.

Obowiązkiem młodzieży jest aktywne uczestniczenie w życiu i działalności szkół, zakładów

pracy i innych środowisk w celu wpływania na rozwój społeczny, gospodarczy i kulturalny

Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej jako państwa socjalistycznego.

1.

Państwo zapewnia systematyczne badania naukowe problemów młodzieży oraz udostępnienie

wyników tych badań właściwym organom, jednostkom organizacyjnym i organizacjom.

2.

Organy państwowe i inne państwowe jednostki organizacyjne oraz organizacje spółdzielcze

i społeczne obowiązane są w swojej działalności na rzecz młodzieży wykorzystywać wyniki

badań określonych w ust. 1.

1.

Organy państwowe, szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze, zakłady pracy oraz

organizacje spółdzielcze i społeczne prowadzą działalność wychowawczą w celu kształtowania

1)

poczucia współodpowiedzialności za rozwój i bezpieczeństwo Ojczyzny oraz utrwalanie

pokoju na świecie,

2)

postaw zgodnych z zasadami socjalistycznego humanizmu, a w szczególności: patriotyzmu

i internacjonalizmu, szacunku dla pracy i wysokiej etyki zawodowej, wrażliwości społecznej,

przestrzegania prawa, ładu i porządku publicznego, poszanowania własności społecznej,

odpowiedzialności za siebie i innych, godności osobistej i prawości charakteru, szacunku

dla starszych, umiejętności samodzielnego i twórczego działania, poszanowania środowiska

i zachowania jego wartości oraz poczucia piękna.

2.

Organy państwowe, szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze oraz zakłady pracy

obowiązane są upowszechniać wiedzę wśród młodzieży, a w szczególności wiedzę naukowo-techniczną.

Inicjatywy w tym zakresie podejmują i wspierają socjalistyczne związki młodzieży.

3.

Wychowanie i kształcenie młodzieży powinno sprzyjać przygotowaniu jej do podejmowania

samodzielnego życia społecznego i zawodowego, odpowiadającego uzdolnieniom, kwalifikacjom

i stanowi zdrowia.

1.

Integralną częścią systemu wychowania jest patriotyczno-obronne przygotowanie młodzieży

do obrony Ojczyzny, sprzyjające rozwijaniu uczuć patriotycznych i internacjonalistycznych

oraz kształtowaniu postaw obywatelskich.

2.

Szczególną rolę w patriotyczno-obronnym wychowaniu młodzieży spełniają Siły Zbrojne

Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, kształtując jej moralno-polityczne wartości, a

zwłaszcza postawy patriotyczne i internacjonalistyczne, obywatelskiej odpowiedzialności

za losy kraju, a także zdyscyplinowania, odwagi oraz wytrwałości w służbie i pracy.

1.

Organy władzy i administracji państwowej oraz szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze

obowiązane są, sprzyjając rozwojowi indywidualnych zdolności i osobowości, tworzyć

warunki równego korzystania z prawa do nauki przez, młodzież ze wszystkich środowisk,

działać na rzecz wyrównywania dostępu do nauki młodzieży pochodzącej ze środowisk

robotniczych i chłopskich oraz pomagać w wyborze zawodu i przygotowaniu do usamodzielnienia

się.

2.

Organy władzy i administracji państwowej oraz szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze

odpowiedzialne są za tworzenie warunków do rozwijania przodownictwa i współzawodnictwa

w nauce i pracy społecznej oraz współdziałają w tworzeniu warunków rozwoju kultury,

kultury fizycznej i turystyki.

3.

Socjalistyczne związki młodzieży i inne organizacje społeczne, samorządy uczniowskie

i studenckie oraz koła naukowe uczestniczą w realizacji zadań, o których mowa w ust.

2, a także rozwijają działalność na rzecz szkół i innych placówek oświatowo-wychowawczych,

w których działają.

1.

Rodzice i prawni opiekunowie obowiązani są zapewniać wychowanie, wykształcenie i opiekę

młodzieży.

2.

Jeżeli rodzice lub prawni opiekunowie uchylają się od wykonywania obowiązków, o których

mowa w ust. 1, właściwe organy państwowe zapewniają egzekucję tych obowiązków zgodnie

z obowiązującymi przepisami.

3.

Jeżeli rodzice lub prawni opiekunowie nie są w stanie wykonywać obowiązków, o których

mowa w ust. 1, właściwe organy państwowe udzielają im niezbędnej pomocy.

4.

Działania, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą być podejmowane także z inicjatywy albo

po zasięgnięciu opinii socjalistycznych związków młodzieży lub innych organizacji

społecznych.

5.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii socjalistycznych związków młodzieży oraz właściwych

organizacji społecznych, w drodze rozporządzenia, określa zakres oraz zasady pomocy,

o której mowa w ust. 3.

1.

Szczególną rolę w systemie wychowania spełnia wychowanie przez pracę.

2.

Właściwą funkcję wychowawczą spełnia praca dobrze zorganizowana i społecznie użyteczna.

3.

Młodzieży należy wpajać szacunek dla pracy, obowiązek przestrzegania socjalistycznej

dyscypliny pracy, potrzebę społecznej aktywności i odpowiedzialności za podejmowane

działania.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do pracy wykonywanej w ramach zajęć szkolnych,

praktyk zawodowych - uczniowskich i studenckich oraz czynów społecznych lub innej

pracy.

5.

Organy administracji państwowej, państwowe jednostki organizacyjne oraz organizacje

spółdzielcze obowiązane są tworzyć warunki dla wakacyjnej pracy młodzieży.

1.

Realizacji zadań, o których mowa w art. 8, w zakresie wychowania, przygotowania zawodowego

i obronnego młodzieży sprzyja działalność Ochotniczych Hufców Pracy.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa zadania, organizację, zasady finansowania

i sprawowania nadzoru nad Ochotniczymi Hufcami Pracy, a także zadania organów administracji

państwowej oraz państwowych jednostek organizacyjnych i organizacji spółdzielczych

tworzących warunki działalności Ochotniczych Hufców Pracy.

1.

Kierownicy zakładów pracy obowiązani są

1)

tworzyć warunki sprzyjające właściwej adaptacji społeczno-zawodowej młodych pracowników,

2)

podejmować działania służące kształtowaniu zaangażowanych postaw w wypełnianiu obowiązków

pracowniczych i obywatelskich,

3)

wykorzystywać społecznie użyteczne inicjatywy zgłaszane przez młodzież.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1, kierownicy zakładów pracy realizują współdziałając

z socjalistycznymi związkami młodzieży, związkami zawodowymi oraz organizacjami społecznymi

działającymi w zakładach pracy, między innymi wykorzystując w tym celu działalność

funkcjonujących w tych zakładach jednostek organizacyjnych wykonujących zadania w

zakresie adaptacji społeczno-zawodowej i przygotowania zawodowego.

3.

W zakładach pracy mogą być tworzone młodzieżowe brygady produkcyjne z inicjatywy działających

w tych zakładach socjalistycznych związków młodzieży, związków zawodowych, organizacji

politycznych i społecznych lub kierowników zakładów pracy.

4.

Działalność młodzieżowych brygad produkcyjnych służy

1)

zwiększeniu zaangażowania młodych pracowników w podnoszenie wydajności i jakości pracy

oraz rozwijaniu inicjatyw produkcyjnych,

2)

wszechstronnemu rozwojowi młodych pracowników, w szczególności przez doskonalenie

ich wiedzy fachowej,

3)

kształtowaniu w zakładach pracy socjalistycznych zasad współżycia społecznego.

1.

Organy państwowe, państwowe jednostki organizacyjne oraz organizacje spółdzielcze

i społeczne obowiązane są tworzyć warunki umożliwiające młodzieży korzystanie z dorobku

kultury oraz twórcze jego pomnażanie.

2.

Socjalistyczne związki młodzieży mogą tworzyć, korzystając z pomocy państwa oraz w

oparciu o środki własne, placówki i instytucje upowszechniania kultury oraz instytucje

artystyczne, na zasadach określonych w odrębnych przepisach, a także uczestniczą w

programowaniu działalności państwowych i zakładowych placówek i instytucji upowszechniania

kultury.

Organy państwowe oraz organizacje społeczne obowiązane są tworzyć warunki aktywnego

uczestnictwa młodzieży w kulturze fizycznej i turystyce, w sposób sprzyjający harmonijnemu

jej rozwojowi i ochronie zdrowia oraz doskonaleniu sprawności psychofizycznej, w szczególności

przez prawidłowe wykorzystywanie już istniejącej bazy materialnej i właściwy jej rozwój.

Szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze, socjalistyczne związki młodzieży oraz

inne organizacje społeczne kształtują świadomość młodzieży w zakresie ochrony środowiska.

Środki masowego przekazywania, w tym radio i telewizja, uczestniczą w wychowaniu i

kształceniu młodzieży oraz zapewniają jej przedstawicielom udział w pracach programowych,

zgodnie z celami określonymi w ustawie.

Organy władzy i administracji państwowej obowiązane są podejmować skuteczne działania

zapewniające młodzieży wyrównywanie warunków pobierania nauki, przygotowania do zawodu

oraz podejmowania pracy zawodowej.

Państwo, zapewniając pomoc materialną młodzieży uczącej się, udziela tej pomocy w

pierwszej kolejności młodzieży pozostającej w trudnych warunkach materialnych. System

pomocy należy łączyć z wynikami w nauce i pracy.

1.

Zakłady pracy, uwzględniając zasady określone w odrębnych przepisach, obowiązane są

tworzyć sprzyjające warunki startu społeczno-zawodowego młodych pracowników, polegające

w szczególności na

1)

budowie, rozbudowie i wyposażaniu hoteli i stołówek pracowniczych,

2)

wykorzystywaniu zakładowych funduszy mieszkaniowych i socjalnych na pomoc dla młodych

pracowników wyróżniających się postawą w pracy zawodowej, w tym na dofinansowanie

wkładów mieszkaniowych i udzielanie pożyczek mieszkaniowych,

3)

popieraniu budownictwa w ramach młodzieżowych spółdzielni i zrzeszeń budowlanych oraz

udzielaniu tym spółdzielniom i zrzeszeniom wszechstronnej pomocy,

4)

umożliwianiu uzupełniania wykształcenia zgodnie z potrzebami zakładu pracy.

2.

Właściwe organy państwowe obowiązane są tworzyć dogodne warunki korzystania z kredytów

i innych form pomocy przez młodych rolników nabywających, obejmujących i prowadzących

gospodarstwa rolne.

3.

Właściwe organy państwowe obowiązane są tworzyć dogodne warunki startu życiowego młodej

rodziny, między innymi przez system kredytów dla młodych małżeństw, których formy

i zasady określają odrębne przepisy.

4.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii socjalistycznych związków młodzieży, może określać

inne niż wymienione w ust. 1-3 formy pomocy dla młodych pracowników i młodych rolników

oraz zasady i tryb jej udzielania.

1.

Młodzieży zapewnia się opiekę zdrowotną w zakładach społecznej służby zdrowia, dostosowaną

do potrzeb jej psychofizycznego rozwoju, oraz upowszechnia się wśród niej oświatę

zdrowotną i potrzebę troski o własne zdrowie.

2.

Młodzież jest objęta powszechnymi badaniami profilaktycznymi w różnych formach, na

zasadach określonych w odrębnych przepisach.

3.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, po zasięgnięciu opinii socjalistycznych związków

młodzieży, w drodze rozporządzenia, określa zakres, zasady i tryb przeprowadzania

badań młodzieży nie objętej dotychczas badaniami profilaktycznymi.

1.

Wprowadza się obowiązek dokonywania okresowych ocen stanu zdrowia młodzieży.

2.

Organy władzy i administracji państwowej, zakłady społecznej służby zdrowia i inne

państwowe jednostki organizacyjne oraz zakłady pracy obowiązane są w swojej działalności

wykorzystywać wyniki ocen, o których mowa w ust. 1, dla przeciwdziałania występującym

zagrożeniom zdrowotnym i ich usuwania oraz dla poprawy opieki zdrowotnej nad młodzieżą.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do organizacji spółdzielczych i społecznych.

4.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii socjalistycznych związków młodzieży, określa

zasady i tryb dokonywania oraz wykorzystywania ocen stanu zdrowia młodzieży.

1.

Młodzieży dotkniętej inwalidztwem i młodzieży niepełnosprawnej stwarza się warunki

włączania się do życia społecznego i zawodowego, odpowiadającego jej uzdolnieniom,

kwalifikacjom i stanowi zdrowia.

2.

Organy administracji państwowej obowiązane są tworzyć warunki zapewniające właściwy

poziom produkcji sprzętu służącego wyposażeniu młodzieży dotkniętej inwalidztwem i

młodzieży niepełnosprawnej, umożliwiającego wykonywanie czynności życia codziennego,

pobieranie nauki i wykonywanie pracy zawodowej.

3.

Dla realizacji celów określonych w ust. 1 i 2 prowadzi się ewidencję młodzieży dotkniętej

inwalidztwem i młodzieży niepełnosprawnej.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa

1)

zasady i tryb prowadzenia ewidencji młodzieży dotkniętej inwalidztwem i młodzieży

niepełnosprawnej oraz organy właściwe w tych sprawach,

2)

po zasięgnięciu opinii socjalistycznych związków młodzieży - zakres i formy pomocy

dla młodzieży dotkniętej inwalidztwem i młodzieży niepełnosprawnej.

Młodzież ucząca się i studiująca w systemie stacjonarnym ma prawo do ulg w opłatach

za korzystanie z obiektów kulturalnych, sportowych i rekreacyjnych oraz ulg w opłatach

za udział w imprezach kulturalnych, sportowych i rekreacyjnych, na zasadach określonych

w odrębnych przepisach.

Organy państwowe, szkoły i inne placówki oświatowo-wychowawcze, zakłady pracy oraz

socjalistyczne związki młodzieży i inne organizacje społeczne zobowiązane są przeciwdziałać

przyczynom i przejawom zjawisk patologicznych w życiu społecznym.

Aktywność obywatelska młodzieży wyraża się w szczególności przez

1)

uczestniczenie w realizacji określonych przez państwo zadań w społecznym, gospodarczym

i kulturalnym rozwoju kraju,

2)

przygotowanie się do obrony Ojczyzny i socjalistycznych zdobyczy narodu,

3)

udział w działaniach na rzecz zachowania i obrony pokoju,

4)

umacnianie praworządności ludowej oraz ładu i porządku publicznego,

5)

działalność w organizacjach politycznych i społecznych,

6)

udział w organach władzy i różnych formach samorządu społecznego oraz w umacnianiu

demokracji socjalistycznej,

7)

inicjowanie działań służących ochronie środowiska,

8)

udział w tworzeniu kultury narodowej, w tym przez rozwijanie własnej działalności

w tym zakresie,

9)

prowadzenie działalności w zakresie kultury fizycznej i turystyki.

Młodzieży zapewnia się prawo w szczególności do

1)

opiniowania sposobu wykorzystania środków przeznaczonych na realizację polityki państwa

w sprawach młodzieży,

2)

opiniowania projektów aktów prawnych,

3)

prowadzenia działalności gospodarczej, w tym w szczególności budownictwa mieszkaniowego

w różnych formach organizacyjnych,

4)

inicjowania budowy obiektów i urządzeń kulturalnych, sportowych i turystycznych,

5)

prowadzenia placówek kulturalnych, sportowych i turystycznych.

Organy władzy i administracji państwowej, państwowe jednostki organizacyjne oraz organizacje

spółdzielcze i społeczne obowiązane są w szczególności

1)

wspierać inicjatywy młodzieży na rzecz rozwoju gospodarki narodowej,

2)

wspierać działania młodzieży na rzecz unowocześniania wsi i postępu w rolnictwie oraz

zapewnienia samowystarczalności żywnościowej kraju,

3)

tworzyć warunki sprzyjające adaptacji i awansowi społeczno-zawodowemu młodych pracowników

w oparciu o zasady polityki kadrowej i płacowej, w tym awansu opartego na doskonaleniu

kwalifikacji zawodowych i fachowych,

4)

wspierać inicjatywy młodych pracowników w zakresie postępu naukowo-technicznego i

wdrożeń,

5)

wspierać inicjatywy młodzieży w zakresie ochrony środowiska i zachowania jego wartości,

6)

tworzyć warunki sprzyjające rozwojowi szczególnie uzdolnionej młodzieży,

7)

tworzyć warunki sprzyjające zwiększeniu udziału młodzieży w działalności organów władzy

oraz wszystkich form samorządu,

8)

wspierać inicjatywy młodzieży w zakresie kultury, kultury fizycznej i turystyki.

Socjalistyczne związki młodzieży uczestniczą w procesie kształcenia i socjalistycznego

wychowania młodzieży, pobudzają jej społeczną aktywność i organizują do pracy na rzecz

społecznego, gospodarczego i kulturalnego rozwoju kraju, bronią jej praw i są rzecznikami

jej interesów.

1.

Socjalistyczne związki młodzieży mogą inicjować i organizować działalność gospodarczą

młodzieży w formie przedsiębiorstw własnych, przedsiębiorstw mieszanych, spółdzielni,

udziału w spółkach oraz patronatów nad młodzieżowymi spółdzielniami pracy i spółdzielniami

budownictwa mieszkaniowego.

2.

Działalność gospodarcza określona w ust. 1 organizowana jest zgodnie z potrzebami

i możliwościami danego terenu oraz powinna służyć materialnemu wspieraniu działalności

statutowej socjalistycznych związków młodzieży.

3.

Zasady prowadzenia działalności gospodarczej określonej w ust. 1 regulują odrębne

przepisy.

1.

Socjalistyczne związki młodzieży mają prawo występowania we wszystkich sprawach dotyczących

młodzieży.

2.

Do uprawnień socjalistycznych związków młodzieży należy w szczególności

1)

opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących młodzieży, w tym zwłaszcza w zakresie

polityki kadrowej i płacowej, awansu zawodowego i społecznego, świadczeń socjalnych,

budownictwa mieszkaniowego, oświaty i wychowania, szkolnictwa wyższego, opieki zdrowotnej,

kultury, kultury fizycznej i turystyki,

2)

przedstawianie opinii w innych sprawach dotyczących życia państwowego, społecznego,

gospodarczego i kulturalnego.

3.

Uprawnienie określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczy projektów aktów prawnych z zakresu

obronności i bezpieczeństwa Państwa.

4.

Socjalistycznym związkom młodzieży przysługuje prawo występowania z wnioskami w sprawie

wydania lub zmiany aktu prawnego dotyczącego spraw młodzieży.

5.

Organ państwowy, do którego skierowano wniosek, o którym mowa w ust. 4, obowiązany

jest w terminie jednego miesiąca przedstawić socjalistycznemu związkowi młodzieży

stanowisko wobec tego wniosku, a w razie negatywnego stanowiska - także jego uzasadnienie.

Organy administracji państwowej i gospodarczej obowiązane są tworzyć warunki umożliwiające

socjalistycznym związkom młodzieży realizację przysługujących im uprawnień, a w szczególności

udzielać im informacji w sprawach objętych statutową działalnością tych związków,

z zastrzeżeniem obowiązku zachowania tajemnicy państwowej i służbowej.

1.

Na wniosek wojewódzkiej instancji socjalistycznego związku młodzieży kierownik zakładu

pracy obowiązany jest udzielić pracownikowi powołanemu do pełnienia funkcji z wyboru

w zakładowej organizacji socjalistycznego związku młodzieży zwolnienia od pracy, na

zasadach określonych w drodze rozporządzenia przez Radę Ministrów, po zasięgnięciu

opinii socjalistycznych związków młodzieży.

2.

Zakład pracy obowiązany jest udzielić pracownikowi powołanemu do pełnienia funkcji

z wyboru w socjalistycznym związku młodzieży urlopu bezpłatnego, na zasadach i w trybie

określonych w Kodeksie pracy.

3.

Kierownik zakładu pracy obowiązany jest zwolnić pracownika od pracy zawodowej, z zachowaniem

prawa do wynagrodzenia za czas niezbędny do wykonywania doraźnej czynności związanej

z jego funkcją w socjalistycznym związku młodzieży, jeżeli nie może być ona wykonywana

w czasie wolnym od pracy.

1.

Zakład pracy nie może wypowiedzieć ani rozwiązać umowy o pracę z pracownikiem będącym

członkiem zarządu zakładowej organizacji socjalistycznego związku młodzieży w czasie

trwania mandatu, chyba że zachodzą przyczyny uzasadniające rozwiązanie umowy o pracę

bez wypowiedzenia. Rozwiązanie umowy o pracę może nastąpić po uprzednim uzyskaniu

zgody właściwej terenowej instancji socjalistycznego związku młodzieży.

2.

Przepisu ust. 1 zdanie drugie nie stosuje się w razie likwidacji zakładu pracy, a

także w razie uzyskania przez pracownika prawa do renty z tytułu zaliczenia do I lub

II grupy inwalidów.

3.

Zakład pracy nie może wypowiedzieć pracownikowi będącemu członkiem zarządu zakładowej

organizacji socjalistycznego związku młodzieży warunków pracy i płacy na jego niekorzyść

w okresie ustalonym w ust. 1, chyba że wypowiedzenie stało się konieczne z przyczyn,

o których mowa w art. 43 § 1 Kodeksu pracy.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pracownik jest zatrudniony

na podstawie mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do pracownika pełniącego z wyboru funkcję

w organach instancji socjalistycznego związku młodzieży, z tym że zgodę na rozwiązanie

umowy o pracę bez wypowiedzenia wyraża właściwy statutowo organ instancji, w której

pracownik pełni swą funkcję.

1.

Pracownik skierowany przez socjalistyczny związek młodzieży do udziału w organizacji

wypoczynku dzieci i młodzieży ma prawo wyboru terminu urlopu wypoczynkowego, w trakcie

którego pełnić będzie społecznie funkcję wychowawcy lub inną na obozie, kolonii, kursie

lub w innych placówkach wypoczynku dzieci i młodzieży. W wypadku pełnienia takiej

funkcji odpłatnie zakład pracy obowiązany jest udzielić pracownikowi urlopu bezpłatnego

w wymiarze nie przekraczającym 26 dni w roku.

2.

Skorzystanie z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, wymaga potwierdzenia powierzenia

pełnienia funkcji określonej w tym przepisie. Stosowne zaświadczenie w tym zakresie

wydają centralne lub wojewódzkie instancje socjalistycznych związków młodzieży.

Kierownik zakładu pracy, szkoły oraz terenowy organ administracji państwowej, odpowiednio

do posiadanych możliwości, obowiązani są zapewnić organizacjom socjalistycznych związków

młodzieży działającym na ich terenie warunki lokalowe oraz środki techniczne umożliwiające

funkcjonowanie tych organizacji.

Socjalistyczne związki młodzieży mogą przystępować do międzynarodowych organizacji

młodzieżowych w celu reprezentowania, zgodnie z polityką zagraniczną Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej, interesów swoich członków wobec społeczności międzynarodowej i umacniania

międzynarodowej solidarności młodzieży na rzecz pokoju, postępu i sprawiedliwości

społecznej.

Zasady tworzenia, rejestracji oraz sprawowania nadzoru nad działalnością socjalistycznych

związków młodzieży regulują odrębne przepisy.

Tworzy się Państwowy Fundusz Młodzieży, zwany dalej „Funduszem”.

1.

Dochodami Funduszu są środki wypracowane przez młodzież, dotacje z budżetu państwa,

środki przekazywane przez organizacje zrzeszające młodzież oraz działające na rzecz

młodego pokolenia, dobrowolne wpłaty, darowizny, zapisy osób fizycznych i prawnych

oraz środki przekazywane przez fundacje, a ponadto inne dochody ustalone przez Radę

Ministrów.

2.

Środki Funduszu przeznacza się w szczególności na wspieranie

1)

czynów społecznych i inicjatyw gospodarczych podejmowanych przez młodzież,

2)

działalności samokształceniowej, naukowo-technicznej i wynalazczej młodzieży,

3)

działalności wydawniczej dla dzieci i młodzieży,

4)

pomocy dla sierot i wychowanków domów dziecka oraz młodzieży dotkniętej inwalidztwem

i niepełnosprawnej,

5)

działalności kulturalno-rozrywkowej, sportowej i turystycznej na rzecz dzieci i młodzieży.

3.

Środki Funduszu nie wykorzystane w danym roku kalendarzowym przechodzą na rok następny.

4.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii socjalistycznych związków młodzieży, w drodze

rozporządzenia, określa szczegółowe zasady tworzenia, wykorzystania i zarządzania

Funduszem.

5.

W sprawach nie unormowanych ustawą stosuje się przepisy o funduszach celowych, wydane

na podstawie prawa budżetowego.

Przez użyte w ustawie określenie

1)

socjalistyczne związki młodzieży - rozumie się Związek Socjalistycznej Młodzieży Polskiej,

Związek Młodzieży Wiejskiej, Związek Harcerstwa Polskiego i Zrzeszenie Studentów Polskich,

2)

szkoła - rozumie się szkołę podstawową, ponadpodstawową i wyższą,

3)

placówki oświatowo-wychowawcze - rozumie się placówki uczestniczące w procesie opieki,

wychowania i kształcenia młodzieży, w tym w szczególności placówki określone w przepisach

o rozwoju systemu oświaty i wychowania.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1987 r.