Ustawa z dnia 30 stycznia 1986 r. o podwyższeniu emerytur i rent w 1986 r.

1.

Emerytury, renty inwalidzkie i renty rodzinne, zwane dalej „świadczeniami”, przysługujące

na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267 i z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270) podwyższa się dodatkowo według zasad określonych w przepisach art. 2, 3 i 6.

2.

Podwyższenie świadczeń, o którym mowa w ust. 1, następuje niezależnie od waloryzacji

w myśl art. 74 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą i z uwzględnieniem przepisów art. 6 tej ustawy.

1.

Podwyższenie świadczeń, o których mowa w art. 1 ust. 1, następuje od dnia 1 września

1986 r. przez obliczenie ich od podstawy wymiaru zwiększonej o

1)

20% - nie więcej jednak niż o 4000 zł - dla świadczeń przyznanych do dnia 31 grudnia

1982 r. osobom, które do dnia 31 grudnia 1986 r. osiągną wiek 75 lat lub zostaną uznane

za inwalidów I grupy,

2)

14% - nie więcej jednak niż o 3000 zł - dla świadczeń przyznanych do dnia 31 grudnia

1981 r. innym osobom niż wymienione w pkt 1,

3)

10% - nie więcej jednak niż o 2000 zł - dla świadczeń przyznanych w 1982 r. innym

osobom niż wymienione w pkt 1,

4)

6% - nie więcej jednak niż o 1500 zł - dla świadczeń przyznanych w 1983 r. osobom,

które do dnia 31 grudnia 1986 r. osiągną wiek 75 lat lub zostaną uznane za inwalidów

I grupy.

2.

Zwiększeniu ulega podstawa wymiaru świadczenia, ustalona na dzień 31 sierpnia 1986 r.

3.

Przy ustalaniu roku przyznania świadczenia stosuje się odpowiednio przepisy art. 122

ust. 5 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

4.

Jeżeli podstawę wymiaru świadczenia ustalono w kwocie ryczałtowej lub w kwocie odpowiadającej

górnej granicy wynagrodzenia (dochodu, przychodu) przyjmowanego do podstawy wymiaru,

za rok przyznania świadczenia uważa się rok, w którym te kwoty zostały ustalone.

5.

Przy zwiększeniu podstawy wymiaru świadczenia nie mają zastosowania ograniczenia wysokości

podstawy wymiaru określone w art. 61 pkt 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin oraz w odrębnych przepisach.

6.

Obliczenie świadczenia od podstawy wymiaru zwiększonej w myśl ust. 1 następuje z zastosowaniem

współczynnika waloryzacyjnego, określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów przewidzianym

w art. 74 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, w brzmieniu

nadanym temu przepisowi niniejszą ustawą; podwyższenie świadczenia nie powoduje zmiany

współczynnika waloryzacyjnego.

Podwyższenie świadczeń, o których mowa w art. 2, następuje z urzędu, z tym że w razie

zawieszenia prawa do świadczenia podwyższenie to następuje przy wznowieniu jego wypłaty.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267 i z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270) w art. 74 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 1 na końcu dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 4a”,

2)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Zwiększenie podstawy wymiaru świadczenia w 1986 r. wynosi 15%, nie więcej jednak niż

3000 zł.

”

,

3)

w ust. 5 wyrazy „w myśl ust. 1-4” zastępuje się wyrazami „w myśl ust. 1-4a”.

Przepisy art. 1-3 oraz przepisy art. 4 dotyczące waloryzacji świadczeń w 1986 r. stosuje

się odpowiednio do świadczeń przysługujących na podstawie

1)

ustawy z dnia 27 września 1973 r. o zaopatrzeniu emerytalnym twórców i ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 31, poz. 145),

2)

ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 13, poz. 68), z wyjątkiem rent, których podwyższenie następuje na podstawie art. 37 ust. 6 tej

ustawy; renty obliczone od kwot zryczałtowanych uważa się za renty przyznane do dnia

31 grudnia 1981 r.,

3)

ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób

zawodowych

(Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144),

4)

ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę

na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub umowy

zlecenia

(Dz. U. z 1983 r. Nr 31, poz. 146),

5)

dekretu z dnia 4 marca 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni

produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 135),

6)

ustawy z dnia 18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników i niektórych

innych osób prowadzących działalność zarobkową na własny rachunek oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 31, poz. 147),

7)

ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. Nr 3, poz. 19, Nr 25, poz. 187 i Nr 31, poz. 214 oraz z 1983 r. Nr 5, poz. 33),

8)

ustawy z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 1985 r. Nr 42, poz. 201),

9)

ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 5, poz. 32),

10)

ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych

i ich rodzin

(Dz. U. Nr 23, poz. 99 i z 1985 r. Nr 20, poz. 85).

1.

W razie wypłacania więcej niż jednego świadczenia w wyniku zbiegu prawa do

1)

renty przysługującej na podstawie ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych

oraz ich rodzin,

2)

renty inwalidzkiej przysługującej na podstawie ustawy o świadczeniach z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych z prawem do emerytury przysługującej na podstawie ustawy

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin oraz przepisów wymienionych w

art. 5 niniejszej ustawy - podwyżki wynikające z niniejszej ustawy oraz z przepisów

o waloryzacji świadczeń w 1986 r. stosuje się do każdego z tych świadczeń.

2.

Wynikające z ustawy oraz z waloryzacji świadczeń w 1986 r. podwyżki rent, o których

mowa w ust. 1 przysługują niezależnie od podwyżek świadczeń wynikających z przepisów

ustaw

1)

z dnia 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 29, poz. 139, z 1984 r. Nr 52, poz. 270 oraz z 1985 r. Nr 20, poz. 85),

2)

z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej

oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 46, poz. 210 oraz z 1985 r. Nr 20, poz. 85 i Nr 38, poz. 181),

3)

z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków

ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 268 oraz z 1984 r. Nr 52, poz. 269).

3.

W razie wypłacania więcej niż jednego świadczenia w wyniku zbiegu prawa do emerytury

lub renty, przysługujących na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników

indywidualnych i członków ich rodzin, z prawem do świadczenia przysługującego na podstawie

innych przepisów niż wymienione w ust. 1 pkt 1 i 2, stosuje się w 1986 r. podwyżkę

korzystniejszą

1)

albo świadczenie przysługujące na podstawie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin oraz przepisów wymienionych w art. 5 podwyższa się według zasad określonych

w art. 1, 2 i 4,

2)

albo świadczenie przysługujące na podstawie przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym

rolników indywidualnych i członków ich rodzin ustala się według zasad wynikających

z przepisów art. 18 i 47 tej ustawy.

4.

W razie podwyższenia świadczenia w myśl ust. 3 pkt 1, emeryturę lub rentę przysługującą

na podstawie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków

ich rodzin wypłaca się w wysokości ustalonej na dzień 28 lutego 1986 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 stycznia 1986 r.