Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o Narodowym Funduszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa.

Tworzy się Narodowy Fundusz Rewaloryzacji Zabytków Krakowa, zwany dalej „Funduszem”.

Dochodami Funduszu są

1)

darowizny, dobrowolne wpłaty oraz zapisy osób fizycznych i prawnych, a także środki

przekazane przez fundacje,

2)

wpłaty z organizowanych na rzecz Funduszu zbiórek publicznych i imprez,

3)

wpływy ze zwrotu kosztów robót wykonanych ze środków Funduszu w obiektach zabytkowych

na podstawie przepisów o ochronie dóbr kultury i o muzeach, a także przepisów o remontach

i odbudowie oraz wykańczaniu i nadbudowie budynków,

4)

dotacje celowe z budżetu centralnego,

5)

środki przekazane z Centralnego Funduszu Rozwoju Kultury,

6)

inne dochody ustalone przez Radę Ministrów.

Środki Funduszu przeznacza się na finansowanie ujętych w planach społeczno-gospodarczych

miasta Krakowa przedsięwzięć związanych z realizacją programów rewaloryzacji zespołów

zabytkowych miasta Krakowa.

Środki Funduszu nie wykorzystane w danym roku kalendarzowym przechodzą na rok następny.

1.

Środkami Funduszu dysponuje Społeczny Komitet Odnowy Zabytków Krakowa.

2.

W skład Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa wchodzą: przewodniczący, zastępcy

przewodniczącego, członkowie i sekretarz Komitetu, powoływani przez Radę Państwa.

3.

Komitet działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.

4.

Obsługę organizacyjną Komitetu sprawuje Biuro Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków

Krakowa, finansowane z budżetu centralnego, w części dotyczącej Kancelarii Rady Państwa,

obsługę finansową zaś zapewnia Prezydent Miasta Krakowa poprzez wyznaczoną jednostkę

organizacyjną.

5.

Organizację i zakres działania Biura Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa

określa regulamin tego Biura, nadany przez Komitet, zakres zaś i tryb obsługi finansowej

Funduszu ustala Prezydent Miasta Krakowa, za zgodą przewodniczącego Komitetu.

Rada Ministrów określa preferencje w zakresie zaopatrzenia materiałowego oraz inne

o charakterze ekonomicznym dla przedsiębiorstw i innych jednostek organizacyjnych

realizujących zadania związane z rewaloryzacją zabytków Krakowa.

W sprawach nie unormowanych w niniejszej ustawie stosuje się wydane na podstawie Prawa

budżetowego przepisy o gospodarowaniu funduszami celowymi.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1985 r.