Ustawa budżetowa na rok 1986 z dnia 23 grudnia 1985 r.

1.

Ustala się dochody budżetu państwa w wysokości 4.334.611.026 tys. zł

z tego

1)

wpłaty przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 3.499.867.364 tys. zł

2)

wpłaty instytucji finansowych i ubezpieczeniowych 95.994.289 tys. zł

3)

składki na ubezpieczenia społeczne 449.593.000 tys. zł

4)

wpłaty jednostek świadczących usługi socjalne i kulturalne 11.183.408 tys. zł

5)

wpłaty jednostek administracji państwowej, wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, bezpieczeństwa

publicznego i obrony narodowej 33.161.619 tys. zł

6)

podatki i opłaty od gospodarki nie uspołecznionej 144.456.200 tys. zł

7)

podatki i opłaty od ludności 75.074.200 tys. zł

8)

pozostałe dochody 9.280.946 tys. zł

9)

dochody nie rozdzielone na poszczególne działy i tytuły 25.000.000 tys. zł

2.

Ustala się wydatki budżetu państwa w wysokości 4.591.797.790 tys. zł

z tego

1)

dopłaty do cen wyrobów i świadczenia usług oraz finansowanie przedsiębiorstw i innych

jednostek gospodarczych 1.722.747.230 tys. zł

2)

nauka 33.202.882 tys. zł

3)

oświata i wychowanie 445.528.707 tys. zł

4)

kultura i sztuka 60.774.000 tys. zł

5)

ochrona zdrowia, opieka społeczna, kultura fizyczna i sport oraz turystyka i wypoczynek

489.257.492 tys. zł

6)

ubezpieczenia społeczne 405.735.270 tys. zł

7)

obrona narodowa 347.778.367 tys. zł

8)

administracja, wymiar sprawiedliwości, prokuratura i bezpieczeństwo publiczne 248.184.056 tys. zł

9)

pozostałe wydatki bieżące 55.210.726 tys. zł

10)

wydatki na inwestycje i remonty kapitalne 654.617.290 tys. zł

11)

wydatki celowe nie rozdzielone na działy i województwa 98.761.770 tys. zł

12)

rezerwa Rady Ministrów 30.000.000 tys. zł

3.

Saldo zmian dochodów i wydatków budżetu państwa w związku ze zmianą cen zaopatrzeniowych

i detalicznych oraz zmianami organizacyjnymi wynosi 106.200.000 tys. zł

4.

Niedobór budżetu na koniec roku wynosi 150.986.764 tys. zł.

5.

Źródłem pokrycia niedoboru budżetu będzie kredyt zaciągnięty przez Ministra Finansów

w Narodowym Banku Polskim.

6.

Jeżeli przebieg realizacji budżetu państwa wskazywałby na przekroczenie na koniec

roku niedoboru, o którym mowa w ust. 4, Rada Ministrów podejmie działania zmierzające

do wygospodarowania odpowiednich dochodów oraz wdrożenia stosownych programów oszczędnościowych

w zakresie wydatków budżetowych, w tym wydatków na wyrównanie skutków zmian cen. W

tym wypadku upoważnia się Radę Ministrów, po zasięgnięciu opinii właściwej komisji

sejmowej, także do dokonania koniecznych zmian w dochodach zasilających dla budżetów

terenowych oraz w udziałach budżetu centralnego w dochodach tych budżetów.

7.

Przychody zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych, środków specjalnych, funduszów

celowych i państwowych jednostek organizacyjnych, których gospodarka finansowa jest

prowadzona na zasadach ustalonych na podstawie art. 13 ustawy z dnia 3 grudnia 1984 r. - Prawo budżetowe

(Dz. U. Nr 56, poz. 283) - objęte budżetem państwa - wynoszą 1.976.009.757 tys. zł, w tym dotacje z budżetu - 458.842.384 tys. zł, rozchody wynoszą 1.870.221.170 tys. zł, w tym nadwyżki do przekazania na rzecz budżetu - 2.745.797 tys. zł.

1.

Ustala się w zakresie budżetu centralnego

dochody w wysokości 3.410.412.904 tys. zł

wydatki w wysokości 3.677.483.938 tys. zł

w tym

rezerwę Rady Ministrów w wysokości 30.000.000 tys. zł

zgodnie ze szczegółowym podziałem ustalonym w załączniku nr 1.

2.

Upoważnia się Radę Ministrów do ostatecznego dostosowania dochodów i wydatków naczelnych

i centralnych organów administracji państwowej objętych zmianami organizacyjnymi do

szczegółowego zakresu ich zadań i statutów na podstawie ustawy z dnia 12 listopada 1985 r. o zmianach w organizacji oraz zakresie działania

niektórych naczelnych i centralnych organów administracji państwowej

(Dz. U. Nr 50, poz. 262).

3.

Ustala się udział budżetu centralnego w dochodach budżetu województwa stołecznego

warszawskiego w wysokości 9.884.270 tys. zł.

4.

Przychody zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych, środków specjalnych, funduszów

celowych i państwowych jednostek organizacyjnych, których gospodarka finansowa jest

prowadzona na zasadach ustalonych na podstawie art. 13 Prawa budżetowego - objęte

budżetem centralnym - wynoszą 1.643.505.920 tys. zł w tym dotacje z budżetu 302.064.097 tys. zł, rozchody wynoszą 1.485.194.070 tys. zł, w tym nadwyżki do przekazania na rzecz budżetu 2.174.136 tys. zł.

1.

Ustala się dla budżetów terenowych na 1986 r.

-

udziały w dochodach budżetu centralnego ustalane w stosunku procentowym do wartości

sprzedaży detalicznej towarów i usług przez jednostki gospodarki uspołecznionej objęte

planem centralnym i terenowym w wysokości 392.609.874 tys. zł

-

dotacje ogólne i celowe w wysokości 125.571.503 tys. zł

zgodnie z załącznikami nr 2 i 3.

2.

Kwoty dochodów własnych budżetów wojewódzkich z podatku od płac oraz z udziału w dochodach

budżetu centralnego, stanowiące podstawę do rozliczeń, o których mowa w art. 21 i

95 Prawa budżetowego, określone są w załączniku nr 3.

1.

Ustala się dla przedsiębiorstw państwowych i organizacji spółdzielczych ogólną kwotę

dotacji przedmiotowych do wyrobów i usług w wysokości 825.716.300 tys. zł.

2.

Upoważnia się Radę Ministrów do zwiększenia kwoty określonej w ust. 1 w ramach ogólnej

kwoty wydatków ustalonych w niniejszej ustawie.

3.

Rada Ministrów określi grupy wyrobów i usług dotowanych z budżetu.

4.

Minister Finansów ustali stawki dotacji do wyrobów i usług, o których mowa w ust.

3, oraz może dokonywać w odpowiednich częściach budżetu zmiany kwot dotacji w ramach

ogólnej kwoty, określonej w ust. 1.

1.

Kwoty dotacji ogólnych oraz stawki procentowe naliczania udziałów w dochodach budżetu

centralnego określone w załączniku nr 2 są wiążące dla wojewódzkich rad narodowych.

2.

Kwoty dotacji ogólnych oraz udziałów w dochodach własnych budżetów terenowych wynikające

z uchwał budżetowych wojewódzkich rad narodowych są wiążące dla rad narodowych stopnia

podstawowego.

Ustala się etaty

-

dla administracji państwowej objętej budżetem centralnym, wymiaru sprawiedliwości

i prokuratury,

-

dla administracji państwowej objętej budżetami terenowymi,

zgodnie z załącznikiem nr 4.

1.

Należne jednostkom gospodarki uspołecznionej ulgi w podatku dochodowym w 1986 r. obniża

się o 1/4.

2.

Należne jednostkom gospodarki uspołecznionej ulgi we wpłatach amortyzacji w 1986 r.

obniża się o 1/4. Przepis ten nie dotyczy jednostek podejmujących bądź prowadzących

inwestycje modernizacyjne w kierunkach preferowanych, określonych w centralnym planie

rocznym.

3.

Jednostki gospodarki uspołecznionej korzystające ze zwolnień z podatku dochodowego,

a także państwowe jednostki organizacyjne zwolnione z obowiązku wpłacania amortyzacji

uiszczają w 1986 r. do budżetu kwotę odpowiadającą 1/4 podatku dochodowego i wpłat

amortyzacji.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się

1)

do ulg i zwolnień przysługujących jednostkom, o których mowa w art. 41 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej

(Dz. U. z 1984 r. Nr 16, poz. 75 oraz z 1985 r. Nr 12, poz. 50 i Nr 37, poz. 174),

2)

do ulg i zwolnień w podatku dochodowym przekazywanych na fundusz rehabilitacji inwalidów,

3)

do ulg i zwolnień we wpłatach amortyzacji należnych od przedsiębiorstw państwowych

„Polskie Koleje Państwowe”, „Państwowa Komunikacja Samochodowa” i żeglugi śródlądowej.

1.

Upoważnia się ministrów i terenowe organy administracji państwowej o właściwości ogólnej

do dokonania przeniesień kredytów budżetowych, między działami, z wydatków inwestycyjnych

do wydatków bieżących w związku ze zmianą wartości granicznej środków trwałych.

2.

Kredyty przeniesione do wydatków bieżących mogą być wykorzystane wyłącznie na zakup

przedmiotów nietrwałych wyłączonych ze środków trwałych w związku ze zmianą, o której

mowa w ust. 1.

3.

O dokonanych zmianach ministrowie i wojewodowie powiadomią Ministra Finansów w terminie

do 31 marca 1986 r.

Wielkość dotacji udzielanych przedsiębiorstwom państwowym w 1986 r. należy pomniejszyć

o kwotę funduszu rezerwowego według stanu na dzień 31 grudnia 1985 r. Przepis ten

nie dotyczy państwowych gospodarstw rolnych i państwowych przedsiębiorstw gospodarki

rolnej oraz innych jednostek uspołecznionego rolnictwa.

Ustala się dotacje dla spółdzielczych jednostek gospodarki rolnej w wysokości określonej

w załączniku nr 1 na cele określone przez Ministra Finansów w porozumieniu z Ministrem

Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

Ustala się dotację na finansowanie postępu biologicznego w rolnictwie, zgodnie z załącznikiem

nr 1, na cele określone przez Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

1.

Podstawowe cele i wskaźniki rozwoju społeczno-gospodarczego kraju, o których mowa

w art. 10 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o planowaniu społeczno-gospodarczym

(Dz. U. Nr 7, poz. 51, z 1983 r. Nr 71, poz. 318 i z 1985 r. Nr 37, poz. 174), określi na 1986 r. Rada Ministrów w centralnym planie rocznym na ten rok.

2.

Po uchwaleniu przez Sejm narodowego planu społeczno-gospodarczego na lata 1986-1990

Rada Ministrów dostosuje odpowiednio centralny plan roczny do ustaleń zawartych w

tym planie.

3.

Wojewódzkie oraz miejskie (gminne) plany społeczno-gospodarcze na lata 1986-1990 zostaną

uchwalone nie później niż w okresie 6 tygodni od uchwalenia przez Sejm narodowego

planu społeczno-gospodarczego.

1.

Do czasu podjęcia przez Sejm uchwały o narodowym planie społeczno-gospodarczym na

lata 1986-1990 przedsiębiorstwa państwowe, zwane dalej przedsiębiorstwami, rozpoczynające

inwestycje, które polegają na budownictwie obejmującym budynki, są zobowiązane do

wpłacania kaucji, z wyjątkiem wypadków określonych w ust. 2, 3 i 17.

2.

Przedsiębiorstwo nie wpłaca kaucji od

1)

inwestycji podejmowanych w celu

a)

ochrony zdrowia - w zakresie, który określi Minister Zdrowia i Opieki Społecznej,

b)

ochrony środowiska - w zakresie, który określi Minister Ochrony Środowiska i Zasobów

Naturalnych,

c)

poprawy bezpieczeństwa i higieny pracy - w zakresie, który określi Minister Pracy,

Płac i Spraw Socjalnych,

d)

realizacji zamówień rządowych z dziedziny rozwoju nauki i techniki - w zakresie ustalonym

przez Ministra - Kierownika Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń,

2)

inwestycji mieszkaniowych wraz z obiektami infrastruktury osiedlowej,

3)

inwestycji polegających na budowie: piekarni, obiektów handlowych, obiektów usług

bytowych, magazynów składowych i przechowalni w punktach skupu, przemyśle rolno-spożywczym,

w gospodarce rybnej, a także w portach,

4)

inwestycji polegających na budowie central telefonicznych oraz obiektów produkcyjno-remontowych

zakładów naprawczych taboru kolejowego,

5)

inwestycji realizowanych z zastosowaniem systemowych ulg inwestycyjnych w podatku

dochodowym, określonych w przepisach wykonawczych do ustawy o opodatkowaniu jednostek

gospodarki uspołecznionej, oraz inwestycji podejmowanych po przyznaniu ulgi indywidualnej

w tym podatku,

6)

inwestycji finansowanych z Centralnego Funduszu Oszczędnościowego, Paliw, Energii,

Surowców i Materiałów, Funduszu Surowców Wtórnych oraz Funduszu Rozwoju Bieżnikowania

Opon,

7)

inwestycji finansowanych z funduszów celowych, tworzonych wyłącznie z wpłat od ludności,

8)

inwestycji finansowanych z udziałem dotacji budżetowej.

3.

Rada Ministrów może określić inne inwestycje niż wymienione w ust. 2, od których przedsiębiorstwa

nie wpłacają kaucji, oraz wypadki, w których cofa się zwolnienie od wpłaty kaucji

z powodu realizacji inwestycji niezgodnie z celami stanowiącymi podstawę przyznania

ulgi podatkowej lub dotacji z budżetu.

4.

Wysokość kaucji wynosi 20% wartości kosztorysowej budynków, jeżeli inwestycja jest

zgodna z preferowanymi celami gospodarczymi, których wykaz ustali Przewodniczący Komisji

Planowania przy Radzie Ministrów. Wysokość kaucji od pozostałych inwestycji wynosi

50% wartości kosztorysowej budynków.

5.

Przedsiębiorstwo wpłaca kaucję ze środków funduszu rozwoju, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Jeżeli przedsiębiorstwo podejmuje zakładową inwestycję socjalną, finansowaną ze środków

zakładowego funduszu socjalnego lub z innych środków, z wyjątkiem środków funduszu

rozwoju, wpłaca kaucję ze środków zakładowego funduszu socjalnego.

7.

Przedsiębiorstwo wpłaca kaucję na nie oprocentowany rachunek, otwierany na jego wniosek

w oddziale banku właściwym dla przedsiębiorstwa, najpóźniej w ostatnim dniu kwartału

poprzedzającego kwartał, w którym ma być rozpoczęta inwestycja.

8.

W razie niedotrzymania terminu określonego w ust. 7, przedsiębiorstwo jest zobowiązane

do zapłacenia na dochody budżetu centralnego odsetek za zwłokę w wysokości pobieranej

za nieterminowe regulowanie zobowiązań podatkowych.

9.

Bank zwraca kaucję przedsiębiorstwu, na jego wniosek, w ciągu trzech miesięcy od dnia

przekazania inwestycji do eksploatacji, a jeżeli przedsiębiorstwo planowało, że w

wyniku inwestycji nastąpi wzrost wielkości produkcji lub usług - w ciągu trzech miesięcy

od planowanego terminu osiągnięcia projektowanej zdolności produkcyjnej lub usługowej,

z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 10. Przedsiębiorstwo wraz z wnioskiem

o zwrot kaucji przedstawia bankowi udokumentowane oświadczenie potwierdzające dotrzymanie

warunków.

10.

Warunkiem zwrotu kaucji jest nieprzekroczenie

1)

ustalonych przed rozpoczęciem inwestycji

a)

terminu przekazania inwestycji do eksploatacji,

b)

terminu osiągnięcia pełnej projektowanej zdolności produkcyjnej lub usługowej,

2)

określonej w założeniach techniczno-ekonomicznych lub dokumentacji jednostadiowej

wielkości zatrudnienia.

11.

W razie niedotrzymania któregokolwiek z warunków określonych w ust. 10, kaucja podlega

przekazaniu

1)

na dochody budżetu centralnego, jeżeli organem założycielskim przedsiębiorstwa jest

naczelny lub centralny organ administracji państwowej,

2)

na dochody właściwego budżetu wojewódzkiego, jeżeli organem założycielskim przedsiębiorstwa

jest terenowy organ administracji państwowej.

12.

Bank przekazuje kaucję na dochody budżetowe na podstawie decyzji izby skarbowej właściwej

dla siedziby przedsiębiorstwa. Izba skarbowa wydaje decyzję w ciągu dwóch tygodni

od dnia otrzymania z banku zawiadomienia o niedotrzymaniu przez przedsiębiorstwo warunków

zwrotu kaucji. Od decyzji izby skarbowej przedsiębiorstwo może odwołać się do Ministra

Finansów w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia decyzji.

13.

Bank przekazuje kaucję na dochody budżetowe po upływie trzech tygodni od dnia otrzymania

decyzji izby skarbowej, a jeżeli przedsiębiorstwo odwołało się - od dnia otrzymania

decyzji nie uwzględniającej odwołania.

14.

Przepisy ust. 1-13 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 15 i 16, do

1)

inwestycji zrzeszeń przedsiębiorstw i innych organizacji grupujących przedsiębiorstwa

państwowe,

2)

inwestycji przedsiębiorstw mieszanych, utworzonych przez przedsiębiorstwa państwowe,

3)

inwestycji spółek handlowych, w których Skarb Państwa albo jednostki gospodarki uspołecznionej

mają udział wynoszący ponad 50% kapitału zakładowego,

4)

inwestycji spółdzielni i ich związków, z tym że kaucji nie pobiera się również od

inwestycji spółdzielni niewidomych oraz spółdzielni inwalidów i inwestycji finansowanych

z funduszu rehabilitacji inwalidów,

5)

inwestycji jednostek gospodarczych organizacji społecznych z wyjątkiem inwestycji

zakładów Polskiego Związku Głuchych i Polskiego Związku Niewidomych.

15.

Kaucje od inwestycji wymienionych w ust. 14 są wpłacane ze środków właściwych funduszów

inwestorów, z których mają być finansowane te inwestycje.

16.

Jeżeli nie został dotrzymany którykolwiek z warunków określonych w ust. 10, kaucja

wpłacona

1)

od inwestycji, o których mowa w ust. 14 pkt 3 i 5, podlega przekazaniu na dochody

budżetu centralnego,

2)

od inwestycji, o których mowa w ust. 14 pkt 4, podlega przekazaniu na scentralizowany

fundusz rozwoju właściwego centralnego związku spółdzielczego z przeznaczeniem na

finansowanie inwestycji.

17.

Przepisy ust. 1-13 nie mają zastosowania do państwowych przedsiębiorstw terenowych

drobnej wytwórczości, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o drobnej wytwórczości

(Dz. U. Nr 3, poz. 11).

1.

Skutki zmian cen urzędowych wyrównuje się w 1986 r. jednostkom i zakładom budżetowym,

szkołom wyższym oraz państwowym jednostkom organizacyjnym, których gospodarka finansowa

jest prowadzona na zasadach ustalonych na podstawie art. 13 Prawa budżetowego (z wyjątkiem

jednostek dróg publicznych), najwyżej do wysokości 70%.

2.

Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy zmian cen urzędowych artykułów żywnościowych,

leków, opału, energii elektrycznej i paliw.

1.

Dotacje przedmiotowe oraz dotacje dla gospodarki komunalnej i mieszkaniowej należne

według odrębnych przepisów ustala się w 1986 r. w wysokości nie wyższej niż 98% kwoty

obliczonej według obowiązujących zasad i stawek.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy dotacji przedmiotowych udzielanych w formie różnicy cen

oraz dotacji do przewozów pasażerskich kolejowych, autobusowych PKS i żeglugi przybrzeżnej.

1.

Rozliczenia między jednostkami gospodarki uspołecznionej z tytułu przejęcia - przekazania

majątku trwałego w związku ze zmianą struktury gospodarki są dokonywane według wartości

ustalonej po cenach umownych, nie wyższych jednak niż faktyczne ceny zakupu w okresie

jego nabycia, zmniejszonej o umorzenia. Obliczona w ten sposób wartość majątku trwałego

podlega zwiększeniu o ewentualne nakłady inwestycyjne w tym majątku, przeszacowane

według obowiązujących zasad i zmniejszone o umorzenia.

2.

Jeżeli przejęciu - przekazaniu podlega majątek nabyty nieodpłatnie, przejęcie - przekazanie

następuje nieodpłatnie, z wyjątkiem poniesionych nakładów inwestycyjnych w tym majątku,

przeszacowanych według obowiązujących zasad, zmniejszonych o umorzenia.

Z zysku Narodowego Banku Polskiego osiągniętego w 1986 r. nie uzupełnia się funduszów

statutowego i rezerwowego Narodowego Banku Polskiego za rok 1986.

Przepisy ustawy dotyczące

1)

wojewódzkich rad narodowych - stosuje się również do rad narodowych miast: stołecznego

Warszawy, Krakowa i Łodzi,

2)

wojewodów - stosuje się również do prezydentów miast: stołecznego Warszawy, Krakowa

i Łodzi.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1986 r.