Obwieszczenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 11 września 1985 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym.
Table of Provisions (248)
Statutory Text (248 Articles)
1.
Szkoły wyższe są państwowymi jednostkami organizacyjnymi, powołanymi do prowadzenia
badań naukowych, kształcenia i, socjalistycznego wychowania studentów zgodnie z Konstytucją Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
2.
Szkoły wyższe są samorządnymi społecznościami nauczycieli akademickich, studentów
i innych pracowników szkoły.
3.
Przepisy ustawy stosuje się do wyższych szkół niepaństwowych w granicach określonych
w art. 7.
Rektorzy szkól wyższych, w terminie sześciu miesięcy od dnia wydania przez Ministra
Nauki i Szkolnictwa Wyższego statutu wzorcowego, przedstawią właściwym ministrom wnioski
o zatwierdzenie statutów szkół. Do dnia wejścia w życie nowych statutów obowiązują
postanowienia dotychczasowych statutów w zakresie, w którym nie są one sprzeczne z
niniejszą ustawą.
1.
Szkoły wyższe uczestniczą w dziele wszechstronnego rozwoju nauki, kultury i gospodarki
narodowej oraz kształcą studentów, zgodnie z ideałami humanizmu i sprawiedliwości
społecznej, na świadomych swych obowiązków i praw obywateli socjalistycznego państwa.
2.
Szkoły wyższe w swej działalności kierują się dobrem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
3.
Szkoły wyższe w swej działalności kierują się zasadami wolności nauki i sztuki. Zgodnie
z tymi zasadami w szkołach wyższych jest rozwijana wielość kierunków naukowych i artystycznych
przy poszanowaniu odrębności światopoglądowych.
Kadencje Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Rady Wyższego Szkolnictwa Medycznego,
Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego oraz Rady Wyższego Szkolnictwa Kultury Fizycznej,
działających w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, kończą się z dniem 30 listopada
1985 r.
1.
Szkoły wyższe w swej działalności zespalają badania naukowe, nauczanie i wychowanie
młodzieży.
2.
Podstawowymi zadaniami szkoły wyższej są
1)
kształcenie wysoko kwalifikowanych specjalistów dla wszystkich dziedzin życia społecznego,
a także rozwijanie w nich umiejętności samodzielnego myślenia oraz sprawnego i twórczego
działania,
2)
prowadzenie badań naukowych oraz rozwijanie twórczości zawodowej i artystycznej,
3)
kształcenie pracowników nauki oraz przygotowanie ich do pracy twórczej, badawczej
i dydaktycznej,
4)
kształtowanie postaw patriotycznych, poczucia odpowiedzialności obywatelskiej i aktywności
społecznej, umiłowania prawdy i sprawiedliwości,
5)
kształcenie artystów oraz przygotowanie ich do samodzielnej pracy twórczej,
6)
pielęgnowanie, rozwijanie i upowszechnianie wszystkich form kultury narodowej,
7)
współudział w praktycznym stosowaniu nauki i sztuki w całokształcie życia społecznego
i gospodarczego,
8)
realizacja idei uczelni otwartej i zapewnienie jej udziału w procesie stałej edukacji
narodowej.
3.
Wyższe szkoły medyczne uczestniczą ponadto w sprawowaniu opieki zdrowotnej w ramach
społecznego systemu ochrony zdrowia. Ustalają one we własnym zakresie proporcje między
badaniami naukowymi, potrzebami kształcenia i działalnością w zakresie ochrony zdrowia,
która nie może naruszać podstawowych funkcji szkoły.
Przepis art. 21 ust. 2 pkt 10 ustawy o szkolnictwie wyższym w brzmieniu ustalonym
w niniejszej ustawie stosuje się w zakresie, o którym mowa w art. 1 pkt 4 lit. a)
i pkt 50 lit. b), od dnia wyboru Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego nowej kadencji
w myśl przepisów niniejszej ustawy.
1.
W zarządzaniu samorządną szkołą wyższą uczestniczy cała społeczność szkoły poprzez
wybieralne organy kolegialne i jednoosobowe.
2.
Szkoła wyższa ma w szczególności prawo do
1)
uchwalania statutu szkoły,
2)
wyboru rektora, prorektorów, dziekanów, prodziekanów oraz organów kolegialnych,
3)
określania wewnętrznej struktury i organizacji szkoły na zasadach określonych w ustawie,
4)
ustalania planów i programów badań oraz kierunków i treści nauczania w granicach określonych
w ustawie,
5)
nadawania stopni naukowych i występowania z wnioskami o nadanie tytułów naukowych,
zgodnie z przepisami ustawowymi o stopniach i tytułach naukowych,
6)
ustalania limitów przyjęć na poszczególne kierunki studiów na zasadach określonych
w ustawie,
7)
samodzielnego gospodarowania majątkiem i środkami finansowymi w granicach określonych
w przepisach prawa,
8)
powoływania na stanowiska w szkole wyższej osób posiadających odpowiednie kwalifikacje
na zasadach określonych w ustawie,
9)
nawiązywania i prowadzenia współpracy z zagranicznymi szkołami i placówkami naukowymi,
10)
nawiązywania i prowadzenia współpracy z innymi szkołami wyższymi oraz jednostkami
naukowymi, gospodarczymi, kulturalnymi i administracyjnymi w kraju,
11)
prowadzenia działalności wydawniczej w formach organizacyjnych określonych statutem
i dysponowania własną bazą poligraficzną,
12)
prowadzenia działalności socjalno-bytowej stosownie do potrzeb pracowników i studentów,
13)
tworzenia odpowiednich warunków do działalności organizacji studenckich, związkowych,
społecznych, pracowniczych oraz samorządu studenckiego,
14)
prowadzenia działalności gospodarczej i usługowej nie naruszającej zadań szkoły.
3.
Organy szkoły wyższej są właściwe we wszystkich sprawach dotyczących jej organizacji
i działalności, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
4.
Decyzje wszystkich organów szkoły wyższej są jawne, z wyjątkiem decyzji w sprawach
objętych przepisami o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej.
5.
Istotne decyzje dotyczące poszczególnych grup społeczności akademickiej są podejmowane
po zasięgnięciu opinii tych grup lub ich wybieralnych przedstawicieli.
1.
Organy kolegialne szkół wyższych do czasu wejścia w życie statutów w trybie określonym
w przepisach niniejszej ustawy działają w składzie określonym niniejszą ustawą, lecz
bez członków pochodzących z wyboru, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Wchodzący obecnie z wyboru w skład senatu profesorowie i docenci, niezależnie od ich
liczby, zachowują członkostwo w senacie do czasu wejścia w życie statutów szkół
1.
W celu zapewnienia lepszej więzi szkół wyższych ze środowiskiem społecznym oraz gospodarką
i kulturą regionu właściwe miejscowo wojewódzkie rady narodowe mogą, po zasięgnięciu
opinii rektorów i senatów, powoływać spośród działaczy politycznych, społecznych,
gospodarczych i kulturalnych oraz pracowników nauki rady społeczne szkół wyższych
regionu lub rady społeczne każdej z tych szkół. W pracach rad biorą udział rektorzy
szkół wyższych.
2.
Rady społeczne szkół wyższych w szczególności
1)
sprzyjają wykorzystywaniu potencjału szkół lub szkoły na rzecz społecznych, gospodarczych
i kulturalnych potrzeb regionu,
2)
udzielają szkołom lub szkole pomocy w ich działalności.
3.
Zakres i tryb działania rad społecznych szkół wyższych określa Rada Państwa.
1.
Osoby pełniące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy funkcje organów jednoosobowych
szkół wyższych, ich zastępców oraz kierowników i zastępców kierowników jednostek organizacyjnych
szkoły sprawują te funkcje do końca kadencji, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Właściwy minister lub rektor może, do dnia 30 listopada 1985 r., oświadczyć w formie
pisemnej, że nie potwierdza pełnienia funkcji przez osobę spośród wymienionych w ust.
1; w takim wypadku osoba ta sprawuje swoją funkcję do dnia 30 listopada 1985 r., a
na pozostałą część kadencji rektora powołuje właściwy minister, prorektora - właściwy
minister na wniosek rektora, a do pełnienia pozostałych funkcji - rektor za zgodą
właściwego ministra.
1.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego realizuje politykę państwa w dziedzinie szkolnictwa
wyższego, koordynuje w tym zakresie działalność szkół wyższych oraz nadzoruje i kontroluje
podległe szkoły wyższe. Uprawnienia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w zakresie
nadzoru i kontroli podległych szkół wyższych określają przepisy ustawowe. Uprawnienia
Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w zakresie funkcjonowania i organizacji szkół
wyższych oraz nadzoru i kontroli przysługują odpowiednio innym właściwym ministrom
w stosunku do podległych im szkół wyższych.
2.
Organy szkoły wyższej oraz ciała kolegialne działające w niej na podstawie przepisów
ustawy lub statutu szkoły są obowiązane na żądanie właściwego ministra udzielać wyjaśnień
we wszystkich sprawach dotyczących działalności szkoły.
3.
Organy szkoły wyższej są obowiązane do pewnego i terminowego wykonywania wniosków
pokontrolnych, ustalonych przez właściwego ministra oraz ustawowo uprawnione organy
kontroli.
4.
Właściwy minister, w drodze rozporządzenia, może przekazywać na czas określony organom
szkół wyższych niektóre swoje uprawnienia wynikające z przepisów ustawowych.
Dotychczasowe regulaminy samorządów studenckich tracą moc z dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy. Z tym dniem upływa także kadencja uczelnianych, wydziałowych i
instytutowych organów samorządów studenckich.
1.
Przepisy ustawy dotyczą państwowych szkół wyższych, z wyjątkiem szkół wyższych podległych
Ministrowi Obrony Narodowej oraz Ministrowi Spraw Wewnętrznych.
2.
Państwowe wyższe szkoły teologiczne, ze względu na swą specyfikę, podlegają również
władzom kościelnym.
3.
Przepisy ustawy dotyczą wyższych szkół niepaństwowych, o ile ich statuty, w związku
z odrębnym charakterem tych szkół, nie stanowią inaczej.
4.
Przepisy ustawy nie dotyczą wyższych uczelni papieskich i wyższych seminariów duchownych,
których status jest regulowany umową między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
a władzami kościelnymi.
Organizacje i stowarzyszenia studenckie złożą wnioski o rejestrację zgodnie z przepisami
niniejszej ustawy w terminie sześciu miesięcy od dnia jej wejścia w życie.
1.
Szkoły wyższe, zwane dalej „szkołami”, tworzy się, znosi, łączy i przekształca w drodze
ustawy.
2.
Ustawa o utworzeniu szkoły określa jej nazwę, siedzibę, ogólny zakres działalności
oraz naczelny lub centralny organ administracji państwowej sprawujący nadzór nad jej
działalnością.
3.
Szkoła posiada osobowość prawną.
4.
Właściwe organy państwowe mogą podejmować decyzje dotyczące działalności szkół tylko
w wypadkach przewidzianych w przepisach ustawowych.
1.
Stosunek pracy pracowników naukowo-dydaktycznych, pracowników naukowych oraz pracowników
dydaktycznych, powstały przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, staje się z
mocy prawa, z zastrzeżeniem przepisów ust. 2-5, stosunkiem pracy zawartym zgodnie
z przepisami niniejszej ustawy.
2.
Stosunek pracy adiunktów mianowanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
na okres pięciu lat trwa do końca tego okresu, z tym że łączny okres zatrudnienia
na stanowisku adiunkta nie może przekraczać 9 lat Przepis art. 1 pkt 65 lit. d) stosuje
się odpowiednio.
3.
Stosunek pracy adiunktów ze stopniem naukowym doktora habilitowanego, mianowanych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na czas nieokreślony, nie ulega zmianie.
4.
Stosunek pracy adiunktów ze stopniem naukowym doktora, mianowanych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy na czas nieokreślony, trwa pięć lat od chwili mianowania,
z tym że łączny okres zatrudnienia na stanowisku adiunkta nie może przekraczać 9 lat.
Przepis art. 1 pkt 65 lit. d) stosuje się odpowiednio.
5.
Jeżeli zgodnie z ust. 1 wygaśnięcie stosunku pracy nastąpiłoby przed dniem 31 grudnia
1985 r., okres zatrudnienia może ulec przesunięciu do tego dnia. Okres następnego
zatrudnienia ulega wówczas odpowiedniemu skróceniu.
1.
Szkoła działa na podstawie statutu szkoły. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego ustala
wzorcowy statut szkoły wyższej.
2.
Statut szkoły uchwala senat, po zasięgnięciu opinii kolegialnych organów jednostek
organizacyjnych szkoły oraz organizacji politycznych i społecznych działających w
szkole
3.
Rektor przedstawia statut właściwemu ministrowi w ciągu miesiąca od dnia jego uchwalenia.
4.
Właściwy minister może zgłosić zastrzeżenia do statutu szkoły w terminie dwóch miesięcy
od daty jego otrzymania.
5.
Właściwy minister w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania statutu szkoły zatwierdza
statut, po sprawdzeniu jego zgodności z prawem i zasadami określonymi w statucie wzorcowym.
6.
Statut szkoły wchodzi w życie z dniem zatwierdzenia przez właściwego ministra.
1.
Okres zatrudnienia, o którym mowa w art. 1 pkt 65 lit. c), oblicza się łącznie na
podstawie przepisów dotychczasowych i przepisów niniejszej ustawy.
2.
Do okresu zatrudnienia, o którym mowa w art. 1 pkt 65 lit. d) i art. 9 ust. 2 i 4,
wlicza się okres zatrudnienia na stanowisku adiunkta po dniu 31 sierpnia 1982 r.
1.
Nauczanie w szkołach jest prowadzone w ramach kierunków studiów, które odpowiadają
dziedzinom nauki, sztuki, specjalnościom naukowym, artystycznym i zawodowym.
2.
Nazwy kierunków studiów określa Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w porozumieniu
z właściwymi ministrami, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
3.
Podstawowym systemem studiów są studia dzienne. Szkoła może prowadzić studia wieczorowe,
zaoczne, eksternistyczne i podyplomowe lub inne w sytuacjach uzasadnionych potrzebami
gospodarki narodowej. Zasady prowadzenia studiów eksternistycznych i podyplomowych
określa Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
4.
Szkoły prowadzą także studia i kursy specjalne oraz, za zgodą właściwego ministra,
studia typu uniwersytetu otwartego.
5.
Jednostki organizacyjne szkół uprawnione do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego
mogą, za zgodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, prowadzić studia doktoranckie.
6.
Kierunki działalności szkoły określa senat szkoły w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2.
W ustawie z dnia 29 marca 1962 r. o zgromadzeniach
(Dz. U. Nr 20, poz. 89, z 1971 r. Nr 12, poz. 115 i z 1982 r. Nr 14, poz. 113) w art. 3
a)
oznaczenie ust. 1 skreśla się,
b)
ust. 2 skreśla się.
Szkoły mają prawo nadawania absolwentom tytułów zawodowych magistra, lekarza, inżyniera,
magistra inżyniera i innych określonych na podstawie art. 93 ust. 2.
W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r. - Prawo
o stowarzyszeniach
(Dz. U. Nr 94, poz. 808, z 1946 r. Nr 4, poz. 30, z 1949 r. Nr 41, poz. 293 i Nr 45, poz. 335, z 1950 r. Nr 44, poz. 401 i Nr 53, poz. 489 oraz z 1964 r. Nr 41, poz. 276) w art. 9 w lit. e) wyrazy „stowarzyszenia akademickie, zakładane zgodnie z przepisami
o szkołach akademickich, oraz” skreśla się.
1.
Szkoła ma prawo nadawania tytułu doktora honoris causa na wniosek swojej jednostki
organizacyjnej, uprawnionej do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego.
W szkole artystycznej z wnioskiem o nadanie tytułu doktora honoris causa może wystąpić
także jednostka organizacyjna uprawniona do przeprowadzania przewodu kwalifikacyjnego
na stanowisko docenta.
2.
Tytuł doktora honoris causa nadaje senat szkoły osobom szczególnie zasłużonym dla
rozwoju nauki, kultury i życia społecznego.
3.
Nadanie tytułu doktora honoris causa obywatelowi innego państwa następuje za zgodą
Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wyrażoną w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych.
W ustawie z dnia 21 lipca 1983 r. o szczególnej regulacji prawnej w okresie przezwyciężania
kryzysu społeczno-ekonomicznego oraz o zmianie niektórych ustaw
(Dz. U. Nr 39, poz. 176 i Nr 71, poz. 318) wprowadza się następujące zmiany
1)
art. 4, 13 i 15 ust. 2 skreśla się,
2)
w art. 16 wyrazy „oraz na zgromadzenia studenckie” skreśla się.
Wykłady w szkołach są otwarte, o ile statut szkoły nie stanowi inaczej.
Szkoła zapewnia swoim pracownikom i studentom wolność swobodnego wyrażania poglądów
oraz zrzeszania się i odbywania zgromadzeń na zasadach określonych przez przepisy
prawa.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1983 r., z tym
ze przepisy tej ustawy dotyczące zasiłku chorobowego oraz art. 8 pkt 1 i art. 9 pkt
1 wchodzą w życie z dniem 1 marca 1983 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia
1.
Szkoła prowadzi badania władne, a ponadto w ramach zawartych porozumień bierze udział
w realizacji programów badawczych wspólnie z innymi szkołami i instytucjami oraz jednostkami
gospodarki narodowej.
2.
Szkoła, w zakresie swojej działalności, może zawierać porozumienia i umowy z innymi
szkołami i instytucjami oraz dysponować uzyskanymi w ich wyniku dochodami.
1.
Szkoła zapewnia swobodny obieg informacji naukowej i nieskrępowany dostęp do piśmiennictwa.
2.
Publikacja własnych wydawnictw szkoły, czasopism naukowych i fachowych oraz druków
zwartych następuje na podstawie planu wydawniczego uchwalanego przez senat.
3.
Właściwy minister może dokonywać zmian w planie wydawniczym szkoły.
1.
Utrzymanie porządku i bezpieczeństwa na terenie szkoły zapewnia rektor przy pomocy
organów szkoły. Rektor wzywa na teren szkoły organy porządku publicznego, jeżeli nie
może zapewnić przywrócenia na'ruszonego porządku publicznego.
2.
Teren szkoły określa rektor w porozumieniu z właściwym terenowym organem administracji
państwowej stopnia wojewódzkiego.
3.
Organy porządku publicznego mogą wkroczyć na teren szkoły tylko na wezwanie rektora
lub osoby przez niego upoważnionej. Jednakże w razie powstania nagłego zagrożenia
życia ludzkiego lub katastrofy żywiołowej albo uzyskania wiadomości o popełnieniu
przestępstwa organy te mogą same wkroczyć na teren szkoły, zawiadamiając o tym niezwłocznie
rektora. Organy porządku publicznego powinny opuścić teren szkoły niezwłocznie po
ustaniu przyczyn, które uzasadniły ich, wkroczenie na teren szkoły
1.
Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego, zwana dalej „Radą Główną”, jest wybieralnym
organem przedstawicielskim szkolnictwu wyższego, posiadającym uprawnienia stanowiące
i opiniodawcze w zakresie przewidzianym w ustawie.
2.
W odniesieniu do poszczególnych rodzajów szkolnictwa wyższego działają ponadto Rada
Wyższego Szkolnictwa Medycznego, Rada Wyższego Szkolnictwa Artystycznego oraz Rada
Wyższego Szkolnictwa Kultury Fizycznej.
3.
Rady. o których mowa w ust. 1 i 2, działają na podstawie uchwalonych przez siebie
regulaminów.
4.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego zapewnia obsługę administracyjną oraz środki
niezbędne dla funkcjonowania Rady Głównej, a właściwi ministrowie - dla funkcjonowania
rad, o których mowa w ust. 2.
1.
Kadencja Rady Głównej trwa trzy lata i rozpoczyna się z dniem 1 grudnia.
2.
W skład Rady Głównej wchodzą przedstawiciele szkół wyższych podległych: Ministrowi
Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Ministrowi Zdrowia i Opieki Społecznej, Ministrowi Kultury
i Sztuki, Ministrowi - Kierownikowi Urzędu Gospodarki Morskiej oraz Głównemu Komitetowi
Kultury Fizycznej i Sportu.
1.
Wyboru członków Rady Głównej dokonują senaty szkół. Z zastrzeżeniem ust. 2 każdy senat
wybiera jednego członka Rady Głównej.
2.
Rada Główna może określić do dnia 30 czerwca ostatniego roku swojej kadencji szkoły,
których senaty wybierają wspólnie jednego członka Rady Głównej. W razie bezczynności
Rady Głównej w tym terminie, szkoły te morze określić Minister Nauki i Szkolnictwa
Wyższego.
3.
Bierne prawo wyborcze przysługuje osobom zatrudnionym w szkołach na stanowiskach profesorów
i docentów. Bierne prawo wyborcze nie przysługuje osobom pełniącym funkcje rektora,
prorektora dziekana lub dyrektora instytutu kierunkowego działającego poza wydziałem.
4.
Wyboru członków Rady Głównej dokonuje się do dnia 31 października ostatniego roku
jej kadencji. O wyborze zawiadamia się Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
5.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego przedstawia wybrane osoby Prezesowi Rady Ministrów,
który dokonuje powołania na członków Rady Głównej. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
może odmówić przedstawienia wybranej osoby Prezesowi Rady Ministrów, jeżeli przemawia
za tym ważny interes społeczny, oraz wyznacza termin dokonania nowego wyboru.
6.
Jeżeli senat nie dokona wyboru członka Rady Głównej, powołuje go Prezes Rady Ministrów
na wniosek Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
7.
W sprawach wymienionych w ust. 2, 5 i 6 Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego działa
w porozumieniu z właściwymi ministrami w odniesieniu do nadzorowanych przez nich szkół.
1.
Rada Główna działa w pełnym składzie albo przez swoje organy.
2.
Organami Rady Głównej są
1)
przewodniczący Rady Głównej,
2)
prezydium Rady Głównej.
3.
Skład prezydium Rady Głównej określa regulamin Rady Głównej.
1.
W posiedzeniach Rady Głównej uczestniczy Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
2.
W posiedzeniach Rady Głównej z głosem doradczym uczestniczy pięciu przedstawicieli
nauczycieli akademickich nie posiadających biernego prawa wyborczego oraz po jednym
przedstawicielu organizacji studenckich o zasięgu ogólnokrajowym.
3.
W posiedzeniach Rady Głównej uczestniczy przedstawiciel wyższego szkolnictwa wojskowego
oraz przedstawiciel wyższego szkolnictwa resortu spraw wewnętrznych.
4.
W posiedzeniach Rady Głównej mogą uczestniczyć przedstawiciele Polskiej Akademii Nauk
oraz instytutów naukowych, z głosem doradczym.
5.
Przedstawicieli nauczycieli akademickich, o których mowa w ust. 2, wybierają reprezentanci
tej grupy pracowników zasiadający w organach kolegialnych szkół wskazanych przez Radę
Główną upływającej kadencji. Przepisy art. 20 ust. 2 i 4-7 stosuje się odpowiednio.
6.
Posiedzenia Rady Głównej zwoływane są co najmniej raz na pół roku.
1.
Rada Główna na wniosek Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego ustala
1)
główne kierunki badań naukowych, kształcenia i rozwoju kadry w obszarze szkolnictwa
wyższego,
2)
projekty planów badań naukowych szkolnictwa wyższego; przy podejmowaniu uchwał w tym
zakresie Rada Główna jest związana ustaleniami planów perspektywicznych, narodowych
planów społeczno-gospodarczych i centralnych planów rocznych.
2.
Rada Główna opiniuje
1)
projekty perspektywicznych i okresowych planów rozwoju szkolnictwa wyższego,
2)
zasady organizacji studiów,
3)
zasady i limity przyjęć na pierwszy rok studiów,
4)
zasady opracowywania planów studiów i ramowych programów nauczania,
5)
kierunki i zasady polityki kadrowej i socjalnej w szkolnictwie wyższym,
6)
zasady finansowania badań naukowych prowadzonych w szkołach oraz zasady współpracy
szkół z innymi placówkami naukowymi w tym zakresie,
7)
projekty rozdziału środków finansowych pomiędzy szkoły,
8)
wnioski w sprawie tworzenia, znoszenia, łączenia i przekształcania szkół,
9)
zasady współpracy szkół z zagranicą,
10)
projekty aktów normatywnych dotyczących organizacji i funkcjonowania szkolnictwa wyższego,
uchwalanych przez Sejm lub Radę Ministrów oraz wydawanych przez Ministra Nauki i Szkolnictwa
Wyższego na podstawie przepisów niniejszej ustawy,
11)
inne sprawy przedstawiana przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Rada Główna przesyła szkołom roczne sprawozdania ze swej działalności.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia”
Prezes Rady Ministrów, na wniosek Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, może uchylić
uchwałą Rady Głównej, jeżeli narusza ona prawo lub ważny interes społeczny.
Do rad, o których mowa w art. 18 ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19
ust. 1, art. 20, 21, 22 ust. 1, 2 i 4-6, art. 23 ust. 2 oraz art. 25.
1.
Jednostki organizacyjne szkoły tworzy się, znosi, łączy i przekształca stosownie do
potrzeb badawczych, artystycznych i dydaktyczno-wychowawczych oraz do jej możliwości
kadrowych. Decyzje w tych sprawach podejmuje się po zasięgnięciu opinii pracowników
zainteresowanych jednostek.
2.
Jeżeli statut szkoły nie stanowi inaczej, podstawową jednostką organizacyjną szkoły
w zakresie działalności naukowej, artystycznej i dydaktyczno-wychowawczej związanej
z głównymi kierunkami studiów jest wydział.
3.
Jednostki organizacyjne szkoły mogą być jednostkami wydziałowymi, pozawydziałowymi,
międzywydziałowymi lub międzyuczelnianymi. Jednostki te mogą być powiązane organizacyjnie
z jednostkami organizacyjnymi Polskiej Akademii Nauk, z innymi instytutami i placówkami
naukowymi, oświatowymi, artystycznymi, a także z jednostkami gospodarczymi.
4.
Zamiejscowymi jednostkami organizacyjnymi szkoły mogą być filie, wydziały zamiejscowe
i punkty konsultacyjne.
5.
Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określa zasady współdziałania placówek akademii
medycznych z placówkami służby zdrowia.
Statut szkoły określa wewnętrzną strukturą i organizacją szkoły oraz rodzaj wchodzących
w jej skład jednostek organizacyjnych. Statut może stanowić również o tworzeniu jednostek
organizacyjnych nie przewidzianych w ustawie.
1.
Instytut kierunkowy organizuje i prowadzi pracę badawczą lub artystyczną oraz pracę
dydaktyczno-wychowawczą związaną z określonym kierunkiem studiów.
2.
Instytut specjalizacyjny organizuje i prowadzi pracą badawczą lub artystyczną oraz
pracą dydaktyczno-wychowawczą związaną z określoną grupą przedmiotów nauczania lub
specjalizacji badawczych (artystycznych).
3.
Katedra organizuje i prowadzi pracą badawczą, artystyczną lub leczniczą oraz pracę
dydaktyczno-wychowawczą stanowiącą przedmiot wyodrębnionej dyscypliny naukowej.
4.
W ramach wydziału, instytutu lub katedry mogą być tworzone kliniki, zakłady, pracownie,
laboratoria i inne jednostki organizacyjne.
1.
Wydział, jednostką organizacyjna o charakterze pozawydziałowym lub międzywydziałowym
zamiejscową jednostką organizacyjną oraz klinikę w akademii medycznej tworzy właściwy
minister na wniosek rektora zaopiniowany przez senat.
2.
Jednostki organizacyjne o charakterze międzyuczelnianym tworzy właściwy minister na
wniosek rektora szkoły będącej siedzibą jednostki, uzgodniony z zainteresowanymi rektorami.
Wniosek wymaga zaopiniowania przez właściwe senaty. Jednostki te mogą być tworzone
również z inicjatywy właściwego ministra, po zasięgnięciu opinii senatów właściwych
szkół.
3.
Jednostki organizacyjne działające w ramach wydziału, z wyjątkiem zamiejscowych jednostek
organizacyjnych oraz klinik w akademiach medycznych, tworzy lektor na wniosek dziekana
wydziału zaopiniowany przez radę wydziału. Decyzje w tych sprawach podlegają zatwierdzeniu
przez senat szkoły
W szkole mogą być tworzone jednostki organizacyjne o charakterze doświadczalnym, gospodarczym
lub usługowym, związane z jej działalnością podstawowa. Jednostki te tworzy rektor
w ramach posiadanych przez szkołę środków.
Właściwy minister, działając jako organ założycielski w rozumieniu ustawy o przedsiębiorstwach
państwowych, może powołać przedsiębiorstwo określonej szkoły i ustalić dla niego zadania
w zakresie realizacji zadań szkoły.
1.
Szkoła posiada bibliotekę główną. Biblioteka jest ogólnoszkolną jednostką organizacyjną
działalności podstawowej o zadaniach usługowych, naukowych i dydaktycznych pełni funkcję
ośrodka informacji naukowej oraz funkcję ogólnodostępnej biblioteki naukowej; jest
ogniwem ogólnokrajowej sieci bibliotecznej i ogólnokrajowej sieci informacji naukowej.
2.
Bibliotekę główną tworzy się w trybie przewidzianym w art. 30 ust. 1.,
3.
Szkoła może posiadać także inne biblioteki, które wspólnie z biblioteką główną tworzą
jednolity system biblioteczno-informacyjny szkoły. Nadzór nad działalnością tego systemu
sprawuje dyrektor biblioteki głównej w zakresie ustalonym w statucie szkoły.
4.
Biblioteki, o których mowa w ust. 3, tworzy się, przekształca i znosi w trybie przewidzianym
przez statut szkoły.
1.
Kolegialnymi organami szkoły są senat i rady wydziałów.
2.
Jednoosobowymi organami szkoły są rektor i dziekani.
3.
W szkołach jednowydziałowych nie powołuje się rady wydziału ani dziekana; ich funkcje
spełniają odpowiednio senat i rektor.
Tryb powoływania na stanowiska obsadzane w drodze wyboru określa statut szkoły, przy
zachowaniu następujących zasad
1)
wszystkie głosowania wyborcze są tajne,
2)
każdemu z wyborców przysługuje prawo zgłaszania kandydatów, chyba że ustawa lub statut
stanowią inaczej,
3)
wybór następuje wówczas, gdy kandydat uzyskał więcej niż połowę głosów, chyba że statut
wymaga większości kwalifikowanej,
4)
dla ważności wyborów konieczny jest udział w głosowaniu więcej niż połowy uprawnionych
do głosowania, chyba że statut wymaga większej liczby uprawnionych.
Kadencja organów szkoły trwa 3 lata. Kadencja rozpoczyna się z dniem 1 września i
kończy z dniem 31 sierpnia.
1.
W skład senatu wchodzą
1)
rektor jako przewodniczący,
2)
prorektorzy,
3)
dziekani i dyrektorzy instytutów kierunkowych działających poza wydziałem,
4)
po jednym przedstawicielu rad wydziałów (instytutów działających poza wydziałem) będącym
profesorem lub docentem; wyboru dokonuje rada wydziału (rada instytutu),
5)
od dwóch do czterech przedstawicieli pozostałych nauczycieli akademickich,
6)
po jednym przedstawicielu delegowanym przez organy partii i stronnictw politycznych
działających w szkole,
7)
dyrektor biblioteki głównej, o ile statut szkoły tak stanowi,
8)
kierownik studium wojskowego,
9)
jeden przedstawiciel związku zawodowego działającego na terenie szkoły,
10)
po jednym przedstawicielu organizacji studenckich i młodzieżowych o zasięgu ogólnokrajowym,
działających na terenie szkoły,
11)
przewodniczący uczelnianego organu samorządu studenckiego.
2.
Tryb wyboru i odwoływania przedstawicieli nauczycieli akademickich wymienionych w
ust. 1 pkt 5 określa statut szkoły.
3.
Skład senatu co najmniej w 70% stanowią profesorowie i docenci. Jeżeli zgodnie z ust.
1 udział tej kategorii pracowników byłby mniejszy, odpowiedniemu zwiększeniu ulega
udział w senacie przedstawicieli rad, wydziałów; liczbę tych przedstawicieli określa
statut szkoły.
4.
Jeżeli ze względu na liczbę zatrudnionych profesorów i docentów szkoła nie może zapewnić
70% ich udziału w senacie, skład senatu określa statut szkoły.
Przedstawiciele zasiadający w senacie, nie będący profesorami i docentami, mają prawo
głosu we wszystkich sprawach, z wyjątkiem zastrzeżonych przepisami ustaw, a w szczególności
spraw dotyczących
1)
wniosków o nadanie stopni i tytułów naukowych,
2)
wniosków o powołanie na stanowiska profesorów.
W posiedzeniach senatu biorą udział z głosem doradczym: dyrektor administracyjny,
kwestor oraz dyrektor biblioteki głównej, o ile nie jest członkiem senatu, a także
przedstawiciel samorządu mieszkańców domów studenckich.
Skład senatu szkoły bezwydziałowej ustala jej statut zgodnie z zasadami określonymi
w ustawie.
1.
Rektora wybiera senat.
2.
Kandydatów na rektora - od dwóch do czterech - wskazuje senat i przedstawia do dnia
30 kwietnia ostatniego roku swojej kadencji właściwemu ministrowi.
3.
Właściwy minister w terminie czternastu dni od dnia przedstawienia kandydatów może
zgłosić sprzeciw w sprawie kandydowania osoby. lub osób wskazanych przez senat oraz
wyznaczyć termin przedstawienia nowego lub nowych kandydatów na rektora.
4.
Wyboru rektora dokonuje się do dnia 31 maja ostatniego roku kadencji spośród co najmniej
dwóch kandydatów wyłonionych zgodnie z ust. 2 i 3.
5.
Osobę wybraną w trybie określonym w ust. 4 powołuje do pełnienia funkcji rektora właściwy
minister.
6.
Jeżeli senat nie przedstawi kandydatów zgodnie z ust. 2 i 3 lub nie dokona wyboru
rektora, rektora powołuje właściwy minister.
Rektorem szkoły może być profesor albo docent ze stopniem doktora habilitowanego,
a gdy szkoła zatrudnia więcej niż 10 profesorów - rektorem może być tylko profesor.
Wymóg posiadania stopnia doktora habilitowanego nie dotyczy szkół artystycznych.
1.
Liczbę prorektorów szkoły określa statut szkoły.
2.
Prorektorem może być profesor lub docent
3.
Protektorów wybiera senat na wniosek rektora elekta przedstawiony za zgodą właściwego
ministra. Przepisy art. 41 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.
4.
Wybór każdego prorektora odbywa się osobno.
1.
W skład rady wydziału wchodzą
1)
dziekan,
2)
prodziekan lub prodziekani,
3)
pozostali profesorowie i docenci zatrudnieni w wydziale,
4)
przedstawiciel studium wojskowego,
5)
dwaj przedstawiciele pozostałych nauczycieli akademickich wybrani przez nich na ogólnym
zebraniu,
6)
po jednym przedstawicielu delegowanym przez organy partii, stronnictw politycznych
oraz związku zawodowego, działających w wydziale,
7)
po jednym przedstawicielu wydziałowych organów organizacji studenckich i młodzieżowych
o zasięgu ogólnokrajowym oraz przewodniczący wydziałowego organu samorządu studenckiego.
2.
Przepis art. 38 stosuje się odpowiednio do rady wydziału.
3.
W posiedzeniach rady wydziału mają prawo brać udział z głosem doradczym emerytowani
profesorowie i docenci.
Przepisy art. 44 stosuje się odpowiednio do składu rady instytutu kierunkowego działającego
poza wydziałem.
Dziekanem może być wybrany profesor lub docent zatrudniony w wydziale.
1.
Dziekana wybiera rada wydziału.
2.
Kandydatów na dziekana - od dwóch do czterech - wskazuje rada wydziału i przedstawia
rektorowi elektowi w terminie czternastu dni od dnia dokonania wyboru rektora elekta.
3.
Rektor elekt w uzgodnieniu z właściwym ministrem, w terminie czternastu dni od dnia
przedstawienia kandydatów może zgłosić sprzeciw w sprawie kandydowania osoby lub osób
wskazanych przez radę wydziału i wyznaczyć termin przedstawienia nowego lub nowych
kandydatów na dziekana.
4.
Wyboru dziekana dokonuje się do dnia 30 czerwca ostatniego roku kadencji spośród co
najmniej dwóch kandydatów wyłonionych zgodnie z ust. 2 i 3.
5.
Osobę wybraną w trybie określonym w ust. 4 powołuje do pełnienia funkcji dziekana
rektor.
6.
Jeżeli rada wydziału nie przedstawi kandydatów zgodnie z ust. 2 i 3 lub nie dokona
wyboru dziekana, dziekana powołuje rektor za zgodą właściwego ministra.
1.
Liczbę prodziekanów określa statut szkoły.
2.
Prodziekanem może być profesor lub docent.
3.
Prodziekanów wybiera rada wydziału na wniosek dziekana elekta przedstawiony za zgodą
rektora elekta. Przepis art. 47 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.
Rektor, prorektorzy, dziekan i prodziekani mogą być wybrani na to samo stanowisko
nie więcej niż na dwie następujące po sobie kadencje.
Dyrektora i zastępcą dyrektora instytutu kierunkowego działającego poza wydziałem
wybiera rada instytutu. Przepisy art. 46-49 stosuje się odpowiednio.
1.
Dyrektorów i zastępców dyrektorów instytutów nie wymienionych w art. 50 oraz kierowników
katedr, zakładów i klinik powołuje rektor spośród profesorów i docentów szkoły na
wniosek dziekana zaopiniowany przez radę wydziału (radę instytutu).
2.
Dyrektorów (kierowników) innych jednostek organizacyjnych szkoły oraz ich zastępców
powołuje rektor.
1.
Skład rady bibliotecznej i tryb jej powoływania określa statut szkoły.
2.
Przewodniczącym rady bibliotecznej jest dyrektor biblioteki głównej, jeżeli statut
szkoły nie stanowi inaczej,
1.
Dyrektora biblioteki głównej wybiera rada biblioteczna. Tryb dokonywania wyboru dyrektora
biblioteki głównej określa statut szkoły.
2.
Dyrektor biblioteki głównej powinien mieć kwalifikacje starszego kustosza dyplomowanego
lub kustosza dyplomowanego, a ponadto stopień naukowy oraz co najmniej pięcioletni
staż pracy w bibliotece naukowej na stanowisku kierowniczym. W wypadkach wyjątkowych
na stanowisko dyrektora biblioteki głównej można wybrać osobę mającą kwalifikacje
kustosza dyplomowanego, lecz nie mającą stopnia naukowego.
Statut szkoły określa wykaz stanowisk w szkole, które nie mogą być łączone.
Jeżeli osoba pełniąca funkcję organu jednoosobowego przestanie ją pełnić w czasie
trwania kadencji, należy w ciągu miesiąca dokonać wyboru innej osoby na to stanowisko.
Kadencja takiej osoby kończy się wówczas z upływem dnia, na który przypadałby koniec
kadencji jej poprzednika.
Organy kolegialne i jednoosobowe szkoły pełnią swe funkcje do czasu ukonstytuowania
się organów nowej kadencji.
1.
Senat jako organ kolegialny szkoły w szczególności
1)
uchwala statut szkoły i regulamin studiów,
2)
ustala ogólne kierunki działalności szkoły,
3)
opiniuje plany studiów oraz programy nauczania i wychowania,
4)
opiniuje projekty porozumień z innymi szkołami lub innymi instytucjami i jednostkami
organizacyjnymi w sprawach dotyczących prowadzenia wspólnej działalności,
5)
opiniuje plan rzeczowo-finansowy szkoły i rozpatrują sprawozdania z jego wykonania,
6)
przyjmuje roczne sprawozdania rektora z działalności szkoły,
7)
określa wielkość i zakres działalności gospodarczej lub usługowej szkoły,
8)
podejmuje na wniosek rektora lub z własnej inicjatywy uchwały zawierające opinie w
innych sprawach dotyczących szkoły i jej działalności.
2.
Zadania wynikające z ust. 1 pkt 3 nie dotyczą ustalanych w odrębnym trybie planów
i programów zajęć wojskowych oraz szkolenia obronnego.
3.
Szczegółowe kompetencje senatu określa statut szkoły.
1.
Rektor kieruje działalnością szkoły.
2.
Rektor w szczególności
1)
reprezentuje szkołę na zewnątrz,
2)
zwołuje posiedzenia senatu i przewodniczy jego obradom, z wyjątkiem posiedzeń, na
których ocenia się działalność rektora,
3)
jest przełożonym wszystkich pracowników szkoły oraz przełożonym i opiekunem studentów,
4)
podejmuje decyzje dotyczące funkcjonowania szkoły, nie należące do zakresu działania
innych jej organów,
5)
sprawuje nadzór bieżący nad administracją szkoły,
6)
zapewnia przestrzeganie prawa na terenie szkoły,
7)
działa na rzecz zapewnienia właściwych warunków funkcjonowania szkoły,
8)
działa na rzecz zaspokajania potrzeb socjalno-bytowych, zdrowotnych i kulturalnych
studentów i pracowników szkoły,
9)
podejmuje decyzje w sprawach współpracy szkoły z zagranicą,
10)
wyznacza zakres działania prorektorów,
11)
przedstawia właściwemu ministrowi do zatwierdzenia plany studiów oraz programy nauczania
i wychowania,
12)
zawiera porozumienia z innymi szkołami lub instytucjami i jednostkami organizacyjnymi
w sprawach dotyczących prowadzenia wspólnej działalności,
13)
ustala plan rzeczowo finansowy szkoły,
14)
zapewnia należytą obsadą stanowisk nauczycieli akademickich i innych w szkole,
15)
przeprowadza okresowe oceny pracy jednostek organizacyjnych szkoły i zatrudnionej
w nich kadry,
16)
sprawuje kontrolę nad działalnością jednostek organizacyjnych szkoły,
17)
decyduje w sprawach określonych w ustawie i statucie szkoły.
3.
W zarządzaniu szkołą rektor współdziała z uczelnianymi organami partii i stronnictw
politycznych, związku zawodowego, organizacji studenckich i młodzieżowych o zasiągu
ogólnokrajowym oraz samorządu studenckiego. W sprawach dotyczących wychowania studentów
rektor działa w porozumieniu z uczelnianymi organami partii i stronnictw politycznych,
organizacji studenckich i młodzieżowych o zasięgu ogólnokrajowym oraz samorządu studenckiego,
a w sprawach dotyczących polityki kadrowej - w porozumieniu z uczelnianymi organami
partii i stronnictw politycznych.
4.
Przy rektorze działa kolegium rektorskie jako organ opiniodawczo-doradczy rektora,
do którego zadań należy opiniowanie spraw przedstawionych przez rektora. W skład kolegium
rektorskiego wchodzą
1)
rektor jako przewodniczący,
2)
prorektorzy,
3)
kierownicy uczelnianych organów partii, stronnictw politycznych i związku zawodowego,
4)
dyrektor administracyjny.
Rada wydziału w szczególności
1)
wybiera dziekana i prodziekanów,
2)
ustala ogólne kierunki działania wydziału,
3)
przedkłada wnioski w przedmiocie ustalenia kierunków studiów i specjalności oraz limitów
przyjęć na kierunki studiów i specjalności,
4)
opiniuje projekty planów studiów oraz programów nauczania i wychowania,
5)
opiniuje wnioski dziekana dotyczące powierzania zajęć dydaktycznych osobom spoza szkoły,
6)
działa na rzecz zapewnienia właściwych warunków i kierunków rozwoju młodej kadry naukowo-dydaktycznej
wydziału,
7)
opiniuje wnioski w sprawie urlopów naukowych dla pracowników i kontroluje efektywność
ich wykorzystania,
8)
zatwierdza roczne sprawozdania dziekana,
9)
decyduje w sprawach zastrzeżonych dla niej w ustawie i statucie szkoły,
1.
Dziekan kieruje wydziałem, a w szczególności
1)
reprezentuje wydział na zewnątrz,
2)
przewodniczy obradom rady wydziału, z wyjątkiem posiedzeń, na których ocenia się działalność
dziekana,
3)
jest przełożonym wszystkich pracowników wydziału oraz przełożonym i opiekunem studentów,
4)
podejmuje decyzje dotyczące funkcjonowania wydziału, nie należące do zakresu działania
innych organów,
5)
ustala szczegółowy plan zajęć prowadzonych przez wydział,
6)
sprawuje nadzór bieżący nad działalnością wydziału,
7)
dba o zaspokajanie potrzeb socjalno-bytowych studentów oraz o należyte traktowanie
potrzeb pracowników,
8)
wyznacza zakres działalności prodziekanów,
9)
ustala projekty planów studiów oraz programów nauczania i wychowania,
10)
dba o należytą obsadą stanowisk nauczycieli akademickich i innych,
11)
dokonuje okresowych ocen jednostek organizacyjnych wydziału i zatrudnionej w nich
kadry.
12)
sprawuje nadzór nad działalnością jednostek organizacyjnych wydziału,
13)
decyduje w Sprawach zastrzeżonych dla niego w ustawie i statucie szkoły.
2.
Przepisy art. 58 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Przepisy dotyczące kompetencji i uprawnień rady wydziału oraz dziekana stosuje się
odpowiednio do rad oraz dyrektorów instytutów kierunkowych działających poza wydziałem.
Zakres kompetencji rad i dyrektorów instytutów innych niż te, o których mowa w art.
61, oraz kierowników katedr, klinik, zakładów i innych jednostek organizacyjnych szkoły
określa statut szkoły.
1.
Organami kierującymi biblioteką główną szkoły są rada biblioteczna i dyrektor biblioteki
głównej.
2.
Rada biblioteczna współdziała z dyrektorem biblioteki głównej w kierowaniu biblioteką
i związanym z nią systemem biblioteczno-informacyjnym, na zasadach określonych w statucie
szkoły.
3.
Do kompetencji rady bibliotecznej należy
1)
ustalanie kierunków działalności biblioteczne informacyjnej stosownie do potrzeb procesu
badawczego i dydaktycznego szkoły,
2)
występowanie z wnioskami dotyczącymi struktury i organizacji biblioteki głównej oraz
związanego z nią systemu biblioteczno-informacyjnego szkoły,
3)
czuwanie nad rozwojem kadry bibliotecznej i wypowiadanie się w sprawach obsady stanowisk
bibliotekarskich,
4)
współudział w planowaniu i kontroli realizacji zadań bibliotek szkoły.
1.
Organ kolegialny wyższego stopnia uchyla uchwały organu kolegialnego niższego stopnia,
sprzeczne z ustawą bądź statutem lub gdy godzą one w dobro szkoły.
2.
Organ jednoosobowy wyższego stopnia uchyla decyzje organów jednoosobowych niższego
stopnia, sprzeczne z ustawą bądź statutem lub gdy godzą one w dobro szkoły.
3.
Organ jednoosobowy zawiesza wykonanie uchwał organu kolegialnego tego samego stopnia,
sprzecznych z ustawą bądź statutem lub gdy godzą one w dobro szkoły, i kieruje je
do ponownego rozpatrzenia przez ten sam organ kolegialny. W wypadku podtrzymania zawieszonej
uchwały organ jednoosobowy kieruje sprawę do organu kolegialnego wyższego stopnia.
1.
Od decyzji organu jednoosobowego przysługuje odwołanie do organu jednoosobowego, wyższego
stopnia.
2.
Od decyzji organu kolegialnego przysługuje odwołanie do organu kolegialnego wyższego
stopnia.
Posiedzenia organów kolegialnych szkoły zwołują ich przewodniczący z własnej inicjatywy
lub na żądanie co najmniej. 1/5 członków tych organów, jednak nie rzadziej niż cztery
razy do roku.
1.
Uchwały organów kolegialnych szkoły zapadają bezwzględną większością głosów, przy
obecności co najmniej połowy ogólnej liczby członków danego organu, o ile ustawa lub
statut nie stanowią inaczej.
2.
Uchwały senatu dotyczące przyjęcia i zmiany statutu szkoły zapadają większością 2/3
głosów, przy obecności co najmniej 2/3 osób uprawnionych do głosowania.
Senat szkoły, rady wydziałów oraz rady instytutów mogą powoływać w drodze wyboru komisje
stałe i doraźne. Zadania i kompetencje tych komisji określają statut szkoły oraz uchwały
o ich powołaniu.
Organy kolegialne szkoły mogą powoływać sądy koleżeńskie rozpatrujące sprawy związane
z etyką zawodu nauczyciela akademickiego, które nie należą do właściwości komisji
dyscyplinarnych dla nauczycieli akademickich.
Administracja szkoły oparta jest na zasadzie jednoosobowego kierownictwa, sprawowanego
przez rektora szkoły przy pomocy prorektorów oraz dyrektora administracyjnego i kwestora.
Dyrektora administracyjnego szkoły, kwestora oraz kierowników jednostek organizacyjnych
określonych w statucie powołuje rektor szkoły za zgodą senatu.
1.
Dyrektor administracyjny kieruje administracją szkoły i zarządza jej majątkiem w zakresie
określonym przez przepisy prawa i statut szkoły.
2.
Dyrektor administracyjny jest bezpośrednim przełożonym pracowników administracji i
obsługi jednostek organizacyjnych szkoły.
3.
Dyrektor administracyjny, z tytułu pełnionej funkcji, odpowiada przed rektorem szkoły
i senatem.
1.
Kwestor pełni funkcje głównego księgowego szkoły.
2.
Obowiązki i uprawnienia kwestora jako głównego księgowego regulują odrębne przepisy.
Statut szkoły określa liczbę stanowisk zastępców dyrektora administracyjnego i zastępców
kwestora, a także ich kompetencje i obowiązki.
Strukturę administracji szkoły określa statut szkoły.
Zakres czynności pracowników administracji szkoły ustala dyrektor administracyjny
lub upoważnieni przez niego kierownicy jednostek administracyjnych, w ramach regulaminu
organizacyjnego szkoły.
Administracja szkoły realizuje zadania szkoły w zakresie czynności administracyjnych,
gospodarczych i finansowych.
Szkoła prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.
1.
Gospodarkę finansową szkoła prowadzi w sposób samorządny w ramach środków pochodzących
z
1)
dotacji z budżetu centralnego na finansowanie działalności dydaktyczno-wychowawczej,
kształcenia kadr naukowych, własne badania naukowe oraz zaspokojenie potrzeb socjalno-bytowych
studentów i pracowników,
2)
dochodów uzyskiwanych z tytułu odpłatnie prowadzonej działalności, w tym: badań naukowych,
działalności w zakresie dokształcania kadr, opłat za wynajem pomieszczeń, opłat administracyjno-manipulacyjnych
i innych,
3)
wpływów z innych źródeł, uzyskiwanych w związku z działalnością usługową szkoły na
rzecz regionu, gospodarki narodowej i kultury.
2.
Szkoła ma prawo do dysponowania środkami dewizowymi uzyskanymi
1)
z przydziałów centralnych w planie dewizowym,
2)
w wyniku własnej działalności.
3.
Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 83 ust. 1, ustala udział szkoły
we wpływach dewizowych określonych w ust. 2 pkt 2.
4.
Nie wykorzystane w danym roku budżetowym środki finansowe, w tym także dewizowe, pozostają
w dyspozycji szkoły.
1.
Szkoła może przyjmować darowizny, zapisy i spadki pochodzenia krajowego, jak i zagranicznego.
2.
Decyzje w sprawie przyjęcia lub odrzucenia darowizny, zapisu lub spadku podejmuje
senat szkoły.
Gospodarka finansowa szkoły jest prowadzona na podstawie planu rzeczowo-finansowego,
ustalonego samodzielnie przez szkołę i określającego podział zadań i środków na poszczególne
rodzaje działalności oraz pomiędzy podstawowe jednostki organizacyjne szkoły.
1.
Plan rzeczowo-finansowy szkoły, łącznie z planami finansowymi jednostek powiązanych
organizacyjnie ze szkołą, ustala rektor, po zasięgnięciu opinii senatu. Rektor przedstawia
senatowi do rozpatrzenia roczne sprawozdanie z wykonania planu rzeczowo-finansowego
szkoły.
2.
Tryb zatwierdzania bilansu szkoły regulują odrębne przepisy.
1.
Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej, w drodze rozporządzenia, określa
szczegółowe zasady gospodarki finansowej szkół.
2.
Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, w porozumieniu z Ministrem Nauki i Szkolnictwa
Wyższego, określa zasady finansowania w akademiach medycznych działalności diagnostycznej,
leczniczej i rehabilitacyjnej, prowadzonej w ramach szkoły.
1.
Do odbywania studiów w szkole może być dopuszczona jedynie osoba posiadająca świadectwo
dojrzałości.
2.
Decydującym kryterium przyjęcia na studia jest merytoryczna ocena wiadomości, a także
umiejętności lub uzdolnień artystycznych kandydata bądź też ocena Jego sprawności
fizycznej, o ile wymaga tego profil studiów.
3.
Przyjęcia na studia odbywają się w drodze egzaminów wstępnych. Zakres egzaminu wstępnego
ustala właściwy minister w porozumieniu z Radą Główną.
4.
Rektor szkoły, po zasięgnięciu opinii senatu i odpowiednich rad wydziałów oraz w porozumieniu
z Radą Główną, może zastosować szczególne postępowanie egzaminacyjne.
5.
Właściwy minister po zasięgnięciu opinii Rady Głównej oraz w porozumieniu z naczelnymi
organami ogólnokrajowych organizacji młodzieżowych może określać inne warunki, które
obok wyników egzaminu, uwzględniając losowe lub środowiskowe zróżnicowanie przygotowania
kandydatów, mogą mieć wpływ na dopuszczenie do odbywania studiów,
6.
Ministrowie Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Oświaty i Wychowania, w drodze rozporządzenia,
określają zasady organizowania bezpłatnych form pomocy w przygotowaniu do egzaminów
wstępnych na studia dla kandydatów, których uwarunkowania środowiskowe uzasadniają
taką pomoc.
7.
W stosunku do laureatów oraz finalistów olimpiad stopnia centralnego Minister Nauki
i Szkolnictwa Wyższego, w porozumieniu z właściwymi ministrami i naczelnymi organami
ogólnokrajowych organizacji młodzieżowych, określa związane z tymi olimpiadami zasady
przyjmowania na studia, aż do zwolnienia z egzaminów wstępnych włącznie. Zwolnienie
z egzaminu wstępnego nie obejmuje sprawdzianu uzdolnień kierunkowych.
8.
Ustalenia wynikające z ust. 3-5 podaje się do publicznej wiadomości co najmniej na
sześć miesięcy przed upływem terminu składania podań przez kandydatów na studia.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych,
określa warunki przyjmowania osób nie będących obywatelami polskimi i odbywania przez
nie studiów.
1.
Przyjęcie na pierwszy roku studiów osoby, która rozpoczęła studia za granicą, odbywa
się w drodze egzaminu wstępnego.
2.
O przyjęciu na wyższe lata studiów osoby, która rozpoczęła studia za granicą, decyduje
rada wydziału, która może uzależnić przyjęcie takiej osoby od oceny jej wiedzy i kwalifikacji.
1.
Rekrutację na studia przeprowadzają wydziałowe (instytutowe) komisje rekrutacyjne,
powołane przez dziekana (dyrektora instytutu kierunkowego). Komisje te podejmują również
decyzje w sprawie przyjęcia na studia.
2.
Wyniki egzaminów wstępnych są jawne.
3.
Od decyzji wydziałowej (instytutowej) komisji rekrutacyjnej przysługuje odwołanie,
w terminie czternastu dni od daty otrzymania decyzji o nieprzyjęcia na studia, do
uczelnianej komisji rekrutacyjnej powołanej przez rektora.
1.
Przyjęcie w poczet studentów szkoły następuje z chwilą immatrykulacji i złożenia ślubowania
następującej treści
„
Świadomy obowiązków obywatela Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej ślubuję uroczyście
-
zdobywać wytrwale wiedzę i umiejętności, przygotowując się do pracy dla dobra socjalistycznej
Ojczyzny,
-
dbać o godność studenta i dobre imię mojej szkoły,
-
darzyć szacunkiem pracowników szkoły i przestrzegać zasad współżycia koleżeńskiego,
-
przestrzegać przepisów obowiązujących w szkole
”
,
2.
Senat może uzupełnić ślubowanie o treści wynikające z tradycji szkoły.
3.
Do osób przyjętych na studia, a jeszcze nie immatrykulowanych, w zakresie ich praw
i obowiązków stosuje się odpowiednio przepisy ustawy.
Student może uzyskać zezwolenie na powtarzanie roku lub semestru nie więcej niż raz
w okresie studiów, chyba że przyczyna niezaliczenia była długotrwała choroba lub inne
szczególnie ważne przyczyny.
1.
Ramowy regulamin studiów ustala właściwy minister, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej
oraz w porozumieniu z naczelnymi organami ogólnokrajowych organizacji studenckich.
2.
Regulamin studiów ustala senat szkoły w porozumieniu z uczelnianym samorządem studenckim,
1.
Student może przenieść się do innej szkoły za zgodą dziekana wydziału szkoły przyjmującej,
o ile wypełnił wszystkie obowiązki wynikające z przepisów porządkowych szkoły.
2.
Student może za zgodą właściwych dziekanów studiować poza swoim kierunkiem podstawowym
na dowolnej liczbie kierunków lub dowolne przedmioty także w różnych szkołach, o ile
wypełnia wszystkie obowiązki związane z tokiem studiów.
3.
Studenci mogą studiować według indywidualnego planu i programu studiów na zasadach
ustalonych przez radę wydziału (instytutu kierunkowego).
4.
Przepis ust. 2 nie narusza art. 34 ust. 2 i 3.
Dziekan może skreślić studenta z listy studentów w wypadkach określonych w regulaminie
studiów. Od decyzji wydanej w tej sprawie służy odwołanie do rektora szkoły.
1.
Absolwent szkoły otrzymuje dyplom ukończenia studiów. Dyplom, oprócz określenia tytułu
zawodowego, może zawierać także nazwę specjalności, tytuł pracy dyplomowej, jej ocenę
oraz wyniki egzaminu końcowego.
2.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w porozumieniu z właściwymi ministrami, określa
rodzaje dyplomów i tytułów oraz wzory dyplomów nadawanych przez szkoły.
1.
Zasady uznawania dyplomów, stopni i tytułów naukowych uzyskanych za granicą za równorzędne
z dyplomami, stopniami i tytułami naukowymi nadawanymi w kraju określają umowy międzynarodowe.
2.
W braku postanowień umów międzynarodowych dyplomy, stopnie i tytuły naukowe uzyskane
za granicą mogą być na zasadzie wzajemności uznane, w drodze nostryfikacji, za równorzędne
z dyplomami, stopniami i tytułami naukowymi nadawanymi w kraju. Minister Nauki i Szkolnictwa
Wyższego, w porozumieniu z Radą Główną, w drodze rozporządzenia, określa zasady nostryfikacji
dyplomów uzyskanych za granicą.
1.
Rektor w uzgodnieniu z właściwym ministrem może określać zasady i kierunki studiów,
na jakich można dopuścić kandydata do studiów w charakterze wolnego słuchacza.
2.
Rektor w uzgodnieniu z właściwym ministrem określa też zasady zaliczania przez dziekana
zajęć dydaktycznych i przyjęcia wolnych słuchaczy w poczet Studentów.
3.
Wolnym słuchaczem może być tylko osoba, która zdała egzamin wstępny na studia.
Studenci, tworząc z pracownikami szkoły samorządną wspólnotą akademicką, współdecydują
o sprawach szkoły i są współodpowiedzialni za wykonanie przez szkołę jej zadań.
Studenci mają prawo do
1)
rozwijania własnych zainteresowań naukowych oraz korzystania w tym celu z pomieszczeń
dydaktycznych, urządzeń i środków szkoły oraz z pomocy ze strony nauczycieli akademickich
i organów szkoły,
2)
zrzeszania się w kołach naukowych oraz uczestniczenia w pracach naukowych, rozwojowych
i wdrożeniowych realizowanych w szkole,
3)
zrzeszania się w organizacjach politycznych i społecznych na zasadach określonych
w ustawie.
1.
Organy szkoły mają obowiązek zapewnienia warunków materialnych i socjalnych dla realizacji
prawa do nauki
2.
Studenci i ich nie pracujący współmałżonkowie oraz dzieci, określani dalej jako „rodziny
studenckie”, mają prawo do pomocy materialnej.
3.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w porozumieniu z Ministrem Finansów oraz naczelnymi
organami ogólnokrajowych organizacji studenckich, w drodze rozporządzenia, określa
warunki oraz rodzaje i wysokość świadczeń pomocy materialnej.
4.
Studenci i rodziny studenckie mają prawo do ochrony zdrowia, w tym do bezpłatnej opieki
lekarskiej.
5.
Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, w porozumieniu z Ministrem Nauki i Szkolnictwa
Wyższego oraz naczelnymi organami ogólnokrajowych organizacji studenckich, określa
zasady korzystania przez studentów i rodziny studenckie z opieki lekarskiej i ochrony
zdrowia.
1.
Organy szkoły mają obowiązek popierania działalności samokształceniowej i działań
mających na celu rozwój osobowości i kultury fizycznej studentów.
2.
Organy szkoły stwarzają warunki dla rozwoju studenckiego ruchu naukowego, w szczególności
zapewniają opiekę naukową i określają zasady udziału studentów, zrzeszonych w ruchu
naukowym, w pracach badawczych. Organy szkoły, w porozumieniu z organami samorządu
studenckiego oraz uczelnianymi organami organizacji studenckich i młodzieżowych o
zasięgu ogólnokrajowym, określają zasady finansowania studenckiego ruchu naukowego.
3.
Studentom przodującym w nauce przysługują nagrody i wyróżnienia. Zasady i tryb przyznawania
nagród i wyróżnień ustala regulamin studiów.
Student może podejmować pracę zarobkową. Praca ta nie może jednak zwalniać studenta
od prawidłowego realizowania obowiązków wobec szkoły.
Student w okresie korzystania z urlopu dziekańskiego zachowuje uprawnienia studenckie
z wyłączeniem prawa do korzystania z pomocy materialnej. W uzasadnionych wypadkach
dziekan, w porozumieniu z organami samorządu studenckiego, może wyrazić zgodę na korzystanie
z tego prawa.
W razie powstania w szkole sporu zbiorowego, właściwe organy szkoły oraz samorządu
studenckiego lub organizacji studenckich działających w szkole obowiązane są niezwłocznie
podjąć rokowania w celu jego rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie sporu w drodze rokowań
powinno nastąpić w terminie czternastu dni. Po upływie tego terminu spór rozstrzyga
ostatecznie senat szkoły albo Rada Główna.
1.
Obowiązkiem studenta jest pełne wykorzystywanie możliwości kształcenia się, jakie
stwarza mu szkoła.
2.
Student obowiązany jest postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów.
Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej oraz naczelnych organów ogólnokrajowych
organizacji studenckich, w drodze rozporządzenia, określa zasady odbywania praktyk
studenckich robotniczych i zawodowych i wynikające z tego obowiązki studentów, organów
szkoły oraz zakładów pracy.
1.
Za naruszenie przepisów prawa lub obowiązków określonych w art. 103 ust. 2 student
ponosi odpowiedzialność przed komisjami dyscyplinarnymi lub przed sądami koleżeńskimi
samorządu studenckiego.
2.
O przekazaniu sprawy do komisji dyscyplinarnej lub do sądu koleżeńskiego samorządu
studenckiego decyduje rektor szkoły w porozumieniu z przewodniczącym sądu koleżeńskiego
samorządu studenckiego.
3.
Jeśli przemawiają za tym względy wychowawcze, rektor szkoły może przekazać sprawę
do sądu koleżeńskiego organizacji społecznej, do której należy student.
4.
Za przewinienia mniejszej wagi rektor szkoły lub dziekan wymierza karę upomnienia,
z pominięciem komisji dyscyplinarnej lub sądu koleżeńskiego. Obwiniony może jednak
żądać przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego lub postępowania przed sądem koleżeńskim.
W takim wypadku komisja dyscyplinarna lub sąd koleżeński mogę wymierzyć jedynie karę
upomnienia.
Karami dyscyplinarnymi są
1)
upomnienie,
2)
nagana,
3)
nagana z ostrzeżeniem,
4)
zawieszenie w korzystaniu z określonych praw studenta na okres do jednego roku,
5)
wydalenie ze szkoły.
Sądy koleżeńskie nie mogą wymierzać kary wydalenia ze szkoły.
Za ten sam czyn student nie może być ukarany przez komisję dyscyplinarną i przez sąd
koleżeński samorządu studenckiego.
Wymierzenie za ten sam czyn kary w postępowaniu karnym bądź w postępowaniu w sprawach
o wykroczenia nie stanowi przeszkody do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub
postępowania przed sądem koleżeńskim.
1.
W postępowaniu dyscyplinarnym orzekają komisje dyscyplinarne oraz odwoławcze komisje
dyscyplinarne, powołane w trybie określonym w statucie szkoły spośród pracowników
naukowo-dydaktycznych na okres kadencji organów szkoły oraz spośród studentów na okres
kadencji organów samorządu studenckiego.
2.
Kandydatów do komisji dyscyplinarnych spośród studentów przedstawia organ samorządu
studenckiego.
3.
Komisje dyscyplinarne są niezawisłe w orzekaniu.
4.
Komisja dyscyplinarna orzeka w składzie pięciu osób, w tym dwóch przedstawicieli studentów.
1.
Postępowanie wyjaśniające prowadzi rzecznik dyscyplinarny, powołany przez rektora
spośród pracowników naukowo-dydaktycznych szkoły.
2.
Rzecznik dyscyplinarny pełni funkcje oskarżyciela przed komisją dyscyplinarną i jest
związany poleceniami lektora.
Obwinionemu studentowi służy prawo do obrony, Obrońcą może być tylko osoba wybrana
przez obwinionego spośród studentów lub nauczycieli akademickich.
Do wzywania i przesłuchiwania obwinionego, świadków i biegłych oraz przeprowadzania
innych dowodów w postępowaniu wyjaśniającym i dyscyplinarnym, stosuje się odpowiednio
przepisy Kodeksu postępowania karnego.
1.
Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej i przeczenia sądu koleżeńskiego służy odwołanie.
2.
Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia orzeczenia do sądu
koleżeńskiego wyższej instancji lub do odwoławczej komisji dyscyplinarnej, odpowiednio
do przekazania sprawy w trybie określonym w art. 105 ust. 2
1.
Postępowanie przed sądami koleżeńskimi i komisjami dyscyplinarnymi jest jawne.
2.
Komisja wyłącza jawność całości albo części postępowania, jeżeli jawność mogłaby obrażać
dobre obyczaje lub gdy wymagała tego ważny interes obwinionego, osób trzecich, szkoły
albo przepisy o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej. Ogłoszenie orzeczenia jest
jawne.
1.
Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie sześciu miesięcy od dnia
uzyskania świadomości o popełnieniu czynu lub trzech lat od dnia jego popełnienia.
Jeżeli czyn stanowi przestępstwo, okres ten pokrywa się z okresem przedawnienia ścigania
tego przestępstwa.
2.
Przedawnienie orzekania następuje również po upływie roku od daty opuszczenia szkoły
wyższej przez studenta.
1.
Zatarcie kary dyscyplinarnej następuje z urzędu po upływie trzech lat od ogłoszenia
orzeczenia o ukaraniu.
2.
Organ, który orzekł karę dyscyplinarną, może po upływie jednego roku, na wniosek ukaranego
lub rzecznika dyscyplinarnego, orzec zatarcie albo darowanie kary. W wypadku wymierzenia
kary wydalenia ze szkoły zatarcie albo darowanie kary może nastąpić po upływie dwóch
lat.
1.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w porozumieniu z naczelnymi organami ogólnokrajowych
organizacji studenckich oraz Radą Główną, w drodze rozporządzenia, określa zasady
i tryb postępowania dyscyplinarnego.
2.
Zasady i tryb postępowania przed sądem koleżeńskim samorządu studenckiego oraz jego
organizację określa regulamin samorządu studenckiego. Regulamin może ustanowić środki
wychowawcze nie przewidziane w ustawie.
1.
W razie popełnienia przez studenta przewinienia o szczególnej szkodliwości społecznej
i wszczęcia przeciwko studentowi postępowania o naruszenie porządku publicznego, dziekan,
a w wypadku jego bezczynności - rektor zawiesza studenta na czas określony w prawach
studenta.
2.
W razie popełnienia przez studenta przewinienia o szczególnej szkodliwości społecznej
i wymierzenia studentowi kary w postępowaniu karnym bądź w postępowaniu w sprawach
o wykroczenia za naruszenie porządku publicznego, rektor, a w wypadku jego bezczynności
właściwy minister, w zależności od rodzaju czynu i stopnia zawinienia, po wysłuchaniu
opinii rzecznika dyscyplinarnego, może skreślić studenta z listy studentów.
3.
Od decyzji dziekana lub rektora o zawieszeniu w prawach studenta student może odwołać
się odpowiednio do rektora lub właściwego ministra, a od decyzji rektora o skreśleniu
z listy studentów - do właściwego ministra w terminie czternastu dni od dnia doręczenia
decyzji.
4.
Decyzje ministra o skreśleniu z listy studentów podjęte na podstawie ust. 2 mogą być
zaskarżane do Naczelnego Sądu Administracyjnego na zasadach i w trybie określonych
w Kodeksie postępowania administracyjnego.
1.
Studenci szkoły są zorganizowani w samorząd studencki i biorą udział w jego działalności
niezależnie od przynależności organizacyjnej.
2.
Organy samorządu studenckiego są powołane do reprezentowania i ochrony interesów studentów
w zakresie spraw procesu dydaktyczno-wychowawczego i spraw socjalno-bytowych.
3.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego ustala
1)
w drodze rozporządzenia zasady tworzenia i funkcjonowania organów samorządu studenckiego,
2)
ramowy regulamin samorządu studenckiego.
Właściwe organy samorządu studenckiego są organami opiniodawczymi we wszystkich sprawach
związanych z procesem kształcenia, wychowania, pomocy materialnej oraz nagród za wyniki
w nauce i w sprawach rozdziału środków przeznaczonych na cele studenckie.
1.
Studenci mają prawo zrzeszania się w studenckich organizacjach i stowarzyszeniach
o zasięgu ogólnokrajowym, lokalnym i uczelnianym, na zasadach przewidzianych w ustawie.
Liczba organizacji studenckich nie jest ograniczona.
2.
Organizacje i stowarzyszenia działające w szkole mają prawo występowania z wnioskami
i postulatami do senatu i rektora szkoły w sprawach dotyczących studentów oraz funkcjonowania
szkoły.
3.
Do działających w szkole organizacji studenckich i młodzieżowych o zasięgu ogólnokrajowym
stosuje się przepis art. 121.
1.
Studenci mają prawo zakładania organizacji studenckich o zasięgu ogólnokrajowym
2.
Studenci mają prawo zakładania na terenie szkoły
1)
uczelnianych ogniw organizacji studenckich o zasięgu ogólnokrajowym,
2)
uczelnianych (wydziałowych) organizacji lub zrzeszeń studenckich,
3)
kół naukowych, artystycznych i sportowych,
4)
studenckich ogniw organizacji lub stowarzyszeń społecznych o zasięgu ogólnokrajowym
lub lokalnym,
5)
uczelnianych ogniw młodzieżowych organizacji politycznych
1.
Organizacje i stowarzyszenia studenckie o zasiągu ogólnokrajowym, lokalnym i uczelnianym
oraz ich oddziały (ogniwa) działają na podstawie przepisów prawa o stowarzyszeniach
i niniejszej ustawy,
2.
Kola naukowe, artystyczne i sportowe, nie będące statutowymi ogniwami organizacji
studenckich i młodzieżowych o zasięgu ogólnokrajowym, działają po wyrażeniu zgody
na ich utworzenie przez rektora, rektor jest organem rejestrującym i prowadzącym rejestr
tych kół.
Warunkiem rejestracji organizacji i stowarzyszenia studenckiego jest zgodność statutu
(regulaminu, deklaracji założycielskiej) z prawem i ważnym interesem społecznym.
Organ rejestrujący może rozwiązać organizacje lub stowarzyszenie studenckie, jeżeli
jego działalność jest sprzeczna z prawem lub ważnym interesem społecznym.
Organizacje i stowarzyszenia studenckie współdziałają z władzami szkoły w realizacji
jej celów i zadań.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w porozumieniu z- naczelnymi organami ogólnokrajowych
organizacji studenckich, w drodze rozporządzenia, określa zasady tworzenia, tryb rejestrowania,
prowadzenia rejestru oraz zasady i tryb likwidacji kół naukowych, artystycznych i
sportowych.
Studenci mają prawo do organizowania zgromadzeń i manifestacji na terenie szkoły na
zasadach określonych w przepisach o zgromadzeniach. Rektorowi szkoły przysługują odpowiednio,
na podstawie tych przepisów, uprawnienia terenowego organu administracji państwowej
o właściwości szczególnej stopnia podstawowego, a w razie bezczynności rektora, uprawnienia
te przysługują terenowemu organowi administracji państwowej o właściwości szczególnej
do spraw społeczno-administracyjnych stopnia wojewódzkiego.
1.
Do wykonania zadań określonych w art. 3 ust. 2 i 3 oraz zadań z nimi związanych szkoła
zatrudnia nauczycieli akademickich i innych pracowników.
2.
Nauczycielami akademickimi są
1)
pracownicy naukowo-dydaktyczni,
2)
pracownicy dydaktyczni,
3)
pracownicy naukowi.
3.
Innymi pracownikami szkoły są
1)
pracownicy naukowo-techniczni,
2)
pracownicy inżynieryjno-techniczni,
3)
pracownicy biblioteczni i dokumentacji naukowej, z wyłączeniem pracowników wymienionych
w art. 131 ust. 3,
4)
pracownicy służby zdrowia,
5)
pracownicy administracyjno-ekonomiczni,
6)
pracownicy obsługi i pozostali pracownicy.
1.
Pracownikami naukowo-dydaktycznymi są osoby zatrudniane w szkole w celu nauczania
i prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej, a w akademiach medycznych i akademiach
wychowania fizycznego - także pracy diagnostyczno-leczniczej.
2.
Pracownicy naukowo-dydaktyczni zatrudniani są na stanowiskach
1)
profesora,
2)
docenta,
3)
adiunkta,
4)
starszego asystenta,
5)
asystenta,
6)
asystenta-stażysty.
3.
Pracownikami naukowo-dydaktycznymi są również bibliotekarze dyplomowani oraz dyplomowani
pracownicy dokumentacji naukowej, zatrudniani na stanowiskach określonych w art. 141
i 142.
1.
Na stanowisku pracownika naukowo-dydaktycznego zatrudnia się osobę o wysokim poziomie
etycznym, która
1)
posiada kwalifikacje naukowe albo artystyczne, kwalifikacje dydaktyczne. oraz umiejętności
wychowawcze i inne, odpowiadające kierunkowi naukowemu i ogólnemu zakresowi działania
szkoły,
2)
w pełni akceptuje konstytucyjne zasady ustrojowe Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
i kieruje się nimi w swojej działalności; opinię w tym zakresie wydaje kierownik jednostki
organizacyjnej, w której zatrudniony jest (studiuje) kandydat, w porozumieniu z właściwymi
organami partii i stronnictw politycznych.
2.
Pierwsze zatrudnienie na stanowisku pracownika naukowo-dydaktycznego hierarchicznie
niższym od stanowiska docenta jest poprzedzone złożeniem ślubowania według następującej
roty: „W pełni świadom swoich obowiązków ślubuję uroczyście, że jako nauczyciel akademicki
będę aktywnie uczestniczyć w działalności naukowej i dydaktycznej szkoły wyższej oraz
przyczyniać się do kształcenia i wychowywania studentów na ideowych i światłych obywateli
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej jako państwa socjalistycznego, systematycznie podnosić
własne kwalifikacje pedagogiczne i naukowe. W swoim postępowaniu będę kierować się
dobrem Państwa i zasadami konstytucyjnymi Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Obowiązki
swoje będę wypełniać sumiennie”.
3.
Zatrudnienie na stanowisku docenta jest poprzedzone złożeniem ślubowania według następującej
roty
„
W pełni świadom swoich obowiązków ślubuję uroczyście: - kształcić i wychowywać studentów
na ideowych i światłych obywateli Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, jako państwa
socjalistycznego, zdolnych aktywnie uczestniczyć w rozwoju gospodarki i kultury narodowej,
-
kształcie i wychowywać młodą kadrę naukową, zdolną do zapewnienia rozwoju nauki, kultury
i gospodarki narodowej,
-
aktywnie uczestniczyć w działalności naukowej szkoły wyższej,
-
w całym swoim postępowaniu kierować się dobrem Państwa i zasadami konstytucyjnymi
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz strzec godności nauczyciela akademickiego i
dobrego imienia szkoły
”
.
4.
Przepis ust. 3 stosuje się także do zatrudnienia na stanowisku profesora osoby, która
nie była przedtem zatrudniona na stanowisku docenta w szkole.
1.
Pracownicy naukowo-dydaktyczni podlegają okresowym ocenom, które obejmują wyniki ich
pracy naukowej, dydaktycznej, wychowawczej i organizacyjnej oraz ich postawę obywatelską.
Oceny dokonuje się także przed upływem okresu, na który pracownik naukowo-dydaktyczny
został zatrudniony.
2.
Okresowe oceny pracowników naukowo-dydaktycznych przeprowadza rektor, uwzględniając
zarazem stopień zapewnienia pracownikom odpowiednich środków do prawidłowej i terminowej
realizacji ich obowiązków.
3.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w porozumieniu z Radą Główną, określa zasady
i tryb dokonywania ocen, o których mowa w ust. 1 i 2.
4.
Przepisy ust. 1 i 2 dotyczą także ocen przydatności do zatrudnienia na stanowisku
asystenta, starszego asystenta i adiunkta.
Na stanowisku profesora zatrudnia się osobę, która posiada tytuł naukowy profesora
zwyczajnego lub nadzwyczajnego.
1.
Na stanowisku docenta zatrudnia się osobę, która posiada stopień naukowy doktora habilitowanego
w zakresie odpowiedniej dziedziny nauki oraz wykazało się osiągnięciami w pracy dydaktycznej.
2.
Rada Główna może określać dyscypliny, w których na stanowisku docenta można zatrudnić
osobę posiadającą stopień naukowy doktora z odpowiedniej dziedziny nauki oraz wybitne
osiągnięcia praktyczne. Tryb postępowania kwalifikacyjnego w takich wypadkach określa
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w uzgodnieniu z Radą Główną i Centralną Komisja
Kwalifikacyjną do Spraw Kadr Naukowych.
3.
Na kierunkach artystycznych na stanowisku docenta można też zatrudnić osobę, która
w wyniku przewodu kwalifikacyjnego uzyskała pozytywną opinię do zajmowania tego stanowiska.
1.
Na stanowisku adiunkta zatrudnia się osobę, która uzyskała stopień naukowy doktora
oraz wykazała się osiągnięciami w pracy naukowej i dydaktycznej.
2.
Na kierunkach artystycznych na stanowisku adiunkta można też zatrudnić osobę odpowiadającą
warunkom określonym w art. 135 ust. 2 i 3.
Minister Kultury i Sztuki, w uzgodnieniu z Radą Wyższego Szkolnictwa Artystycznego,
określa tryb postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 135 ust. 3 i art.
136 ust. 2
1.
Na stanowisku asystenta lub starszego asystenta można zatrudnić osobę, która
1)
posiada dyplom ukończenia szkoły z tytułem magistra lub innym równorzędnym tytułem,
2)
odbyła roczny staż asystencki oraz inny odpowiedni staż zawodowy,
3)
wykazuje uzdolnienie i zamiłowanie- do pracy naukowej i dydaktycznej,
2.
Zasady odbywania i zaliczania stażu zawodowego określa Rada Ministrów.
1.
Na stanowisku asystenta-stażysty zatrudnia się osobę, która
1)
posiada dyplom ukończenia szkoły z tytułem magistra lub innym równorzędnym tytułem,
2)
w okresie studiów w szkole wykazała zainteresowania naukowe i zdolności do ich rozwijania.
2.
W wyjątkowych wypadkach na stanowisku asystenta-stażysty można zatrudnić studenta
ostatniego roku studiów.
Właściwi ministrowie, w uzgodnieniu z Radą Główna i w porozumieniu ze związkami zawodowymi,
mogą ustalać dodatkowe wymagania niezbędne do zajmowania określonego stanowiska pracownika
naukowo-dydaktycznego.
Bibliotekarze dyplomowani zatrudniani są na stanowiskach
1)
starszego kustosza dyplomowanego,
2)
kustosza dyplomowanego,
3)
adiunkta bibliotecznego,
4)
asystenta bibliotecznego.
Dyplomowani pracownicy dokumentacji naukowej zatrudniani są na stanowiskach
1)
starszego dokumentalisty dyplomowanego,
2)
dokumentalisty dyplomowanego,
3)
adiunkta dokumentacji naukowej,
4)
asystenta dokumentacji naukowej.
1.
Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej oraz w porozumieniu ze związkami
zawodowymi, w drodze rozporządzenia, określa warunki, którym, powinni odpowiadać kandydaci
na dyplomowanych bibliotekarzy oraz na dyplomowanych pracowników dokumentacji naukowej,
zasady i tryb składania państwowych egzaminów bibliotekarskich, państwowych egzaminów
z informacji i dokumentacji naukowej oraz zasady awansowania dyplomowanych bibliotekarzy
i dyplomowanych pracowników dokumentacji naukowej.
2.
Na stanowisku dyplomowanego bibliotekarza lub dyplomowanego pracownika dokumentacji
naukowej w szkole zatrudnia rektor szkoły, na wniosek dyrektora biblioteki głównej,
zaopiniowany przez radę biblioteczna.
1.
Do obowiązków pracownika naukowo-dydaktycznego należy współuczestniczenie w wykonywaniu
zadań szkoły określonych w art. 1-3, zgodnie z wymogami określonymi w art. 132, a
w szczególności
1)
systematyczne prowadzenie badań naukowych lub rozwijanie twórczości zawodowej i artystycznej
oraz podnoszenie swoich kwalifikacji
2)
nauczanie i wychowywanie studentów oraz kształtowanie ich zainteresowań i samodzielności
myślenia,
3)
upowszechnianie osiągnięć nauki i praktyki,
4)
udział w pracach organizacyjnych szkoły, związanych z dydaktyką, badaniami naukowymi,
działalnością artystyczną lub leczniczą.
2.
Do obowiązków profesora i docenta należy także kształcenie młodej kadry naukowej.
3.
Do obowiązków pracownika naukowo-dydaktycznego, pełniącego funkcje kierownicze w szkole,
należy ponadto dbałość o stwarzanie należytych warunków pracy, rozwoju naukowego i
dydaktycznego podległych mu pracowników.
1.
Czas pracy pracowników naukowo-dydaktycznych, zatrudnionych na stanowiskach wymienionych
w art. 131 ust. 2, określa zakres ich obowiązków dydaktycznych, wychowawczych, badawczych
i organizacyjnych.
2.
Rozkład zajęć, o których mowa w ust. 1, ustala kierownik jednostki organizacyjnej
szkoły.
3.
W ramach czasu pracy, o którym mowa w ust. 1, pracownicy naukowo-dydaktyczni są obowiązani
prowadzić zajęcia dydaktyczne w wymiarze godzin obliczeniowych, określonym przez właściwych
ministrów, w uzgodnieniu z Radą Główną i w porozumieniu ze związkami zawodowymi.
4.
Obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych wynosi rocznie dla pracowników zatrudnionych
na stanowiskach
1)
profesora i docenta - 210 godzin obliczeniowych,
2)
adiunkta, starszego asystenta i asystenta - 270 godzin obliczeniowych.
5.
Asystent-stażysta ma obowiązek uczestniczenia w zajęciach, o których mowa w ust. 3,
w wymiarze 120 godzin rocznie.
6.
Obowiązkowy wymiar czasu pracy pracowników, o których mowa w art. 141, wynosi 36 godzin
tygodniowo, a dla pracowników, o których mowa w art. 142 - 40 godzin tygodniowo.
7.
Obowiązkowy wymiar zajęć pracowników naukowo-dydaktycznych, pełniących funkcje kierownicze
w szkole, może ulec obniżeniu w zakresie i trybie określonym przez właściwych ministrów,
w uzgodnieniu z Radą Główną i w porozumieniu ze związkami zawodowymi.
8.
Rada Ministrów, w porozumieniu ze związkami zawodowymi, w drodze rozporządzenia, określa
zakres i zasady skracania czasu pracy, rodzaje prac zaliczanych do zajęć dydaktycznych
oraz zasady wynagradzania za godziny ponadwymiarowe.
1.
Pracownik naukowo-dydaktyczny, który ukończył 60 lat życia, w uzasadnionych wypadkach
może uzyskać obniżenie obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych do 1/2 pełnego wymiaru
tych zajęć.
2.
Profesor i docent, który ukończył 65 lat życia, może uzyskać całkowite zwolnienie
od zajęć dydaktycznych i organizacyjnych.
3.
Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, podejmuje rektor szkoły na wniosek
zainteresowanego nauczyciela akademickiego, zgłoszony co najmniej na sześć miesięcy
przed rozpoczęciem zajęć w danym roku akademickim.
4.
Obniżenie obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych oraz zwolnienie od zajęć, o których
mowa w ust. 1 i 2, nie powoduje zmniejszenia wynagrodzenia ani ograniczenia innych
uprawnień nauczyciela akademickiego.
5.
Pracownik naukowo-dydaktyczny, któremu obniżono obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych,
nie może podejmować pracy dodatkowej ani też być zatrudniony z tytułu godzin ponadwymiarowych.
Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, w porozumieniu z Radą Wyższego Szkolnictwa Medycznego
i związkami zawodowymi, określa charakter, zakres działalności leczniczej, profilaktycznej
i diagnostycznej (usług leczniczo-diagnostycznych, kształcenia podyplomowego, instytucjonalnego
nadzoru specjalistycznego), prowadzonej w szkole medycznej dla potrzeb systemu ochrony
zdrowia, oraz zasady wynagradzania za tę działalność.
1.
Wynagrodzenie pracownika naukowo-dydaktycznego składa się z wynagrodzenia zasadniczego
i dodatków.
2.
Średnie wynagrodzenie pracowników naukowo-dydaktycznych wzrasta corocznie w stopniu
nie niższym niż planowany wzrost średnich wynagrodzeń pracowników sfery produkcji
materialnej w gospodarce uspołecznionej.
3.
Zasady porównywania poziomu wynagrodzeń, o których mowa w ust. 2, określa, w drodze
rozporządzenia. Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z Ministrem
Nauki i Szkolnictwa Wyższego
4.
Rada Ministrów, w porozumieniu ze związkami zawodowymi, w drodze rozporządzenia, określa
wysokość i zasady wypłaty wynagrodzenia zasadniczego, zasady zaszeregowania i awansowania
pracowników naukowo-dydaktycznych, rodzaje dodatków do wynagrodzenia zasadniczego
oraz ich wysokość i zasady przyznawania.
5.
Pracownik naukowo-dydaktyczny zachowuje prawo do wynagrodzenia za okres choroby oraz
innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy.
6.
Za każde pierwsze 3 dni niezdolności do pracy z powodu choroby pracownik naukowo-dydaktyczny
zachowuje prawo do wynagrodzenia w wysokości 50%. Przy obliczaniu tego wynagrodzenia
przyjmuje się, że wynagrodzenie za jeden dzień oznacza jedną trzydziestą wynagrodzenia
miesięcznego.
7.
Przepisów ust. 6 nie stosuje się w wypadkach, o których mowa w art. 11 ust. 3 i 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o świadczeniach pieniężnych
z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
(Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 143 i z 1985 r. Nr 4, poz. 15).
8.
Jeżeli za dni niezdolności do pracy, z powodu choroby, wypłacano wynagrodzenie w wysokości
wyższej niż określona w ust. 6, to różnica podlega odliczeniu z wynagrodzenia przysługującego
za następny miesiąc kalendarzowy. Odliczenie to nie stanowi potrącenia w rozumieniu
art. 87 Kodeksu pracy.
1.
Pracownikom naukowo-dydaktycznym przysługuje dodatek za nieprzerwaną pracę w szkole,
zwany dodatkiem za wysługę lat, w wysokości 1% wynagrodzenia zasadniczego za każdy
rok pracy, wypłacany w okresach miesięcznych, poczynając od czwartego roku pracy,
z tym że dodatek ten nie może przekroczyć 20% wynagrodzenia zasadniczego.
2.
Uprawnienie do dodatku za wysługę lat przysługuje pracownikom naukowo-dydaktycznym
zatrudnionym powyżej 20 lat pracy nie później niż od dnia 1 stycznia 1983 r., a pozostałym
- nie później niż od dnia 1 października 1984 r.
3.
Szczególne wypadki zaliczania okresów zatrudnienia, uprawniające do dodatku za wysługę
lat, określa Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w porozumieniu z Ministrem Pracy,
Płac i Spraw Socjalnych oraz związkami zawodowymi.
1.
Pracownik naukowo-dydaktyczny ma prawo do urlopu wypoczynkowego w czasie wolnym od
zajęć dydaktycznych w wymiarze sześciu tygodni w ciągu roku.
2.
Pracownik naukowo-dydaktyczny nabywa prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego z dniem
podjęcia pracy, z tym że w wypadku podjęcia pracy w ciągu roku akademickiego, wymiar
urlopu ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do okresu przepracowanego w danym roku akademickim.
3.
Prawo do następnego i dalszych urlopów wypoczynkowych nauczyciel akademicki nabywa
z dniem rozpoczęcia zajęć w danym roku akademickim.
4.
W razie niewykorzystania przez pracownika naukowo-dydaktycznego urlopu wypoczynkowego
w całości lub części w okresie wolnym od zajęć dydaktycznych z powodu niezdolności
do pracy wywołanej chorobą lub odosobnieniem w związku z chorobą zakaźną, urlopem
macierzyńskim, odbywaniem ćwiczeń wojskowych albo krótkotrwałego przeszkolenia wojskowego,
pracownikowi naukowo dydaktycznemu przysługuje urlop w ciągu roku akademickiego w
wymiarze uzupełniającym do sześciu tygodni.
5.
W razie niewykorzystania przez pracownika naukowo-dydaktycznego przysługującego mu
urlopu wypoczynkowego z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, odbywania
długotrwałego szkolenia wojskowego - pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny
za okres nie wykorzystanego urlopu, nie dłuższy jednak niż za sześć tygodni, o ile
rozwiązanie stosunku, pracy nie nastąpiło z przyczyn powodujących utratę prawa do
urlopu wypoczynkowego.
6.
Przepis ust. 5 stosuje się do pracowników naukowo-dydaktycznych, którzy przepracowali
co najmniej jeden rok.
7.
W razie niewykorzystania przez pracownika naukowo-dydaktycznego przysługującego mu
urlopu z przyczyn od niego niezależnych, przysługuje mu urlop w czasie wolnym od zajęć
dydaktycznych.
1.
Pracownik naukowo-dydaktyczny ma prawo do urlopu płatnego lub bezpłatnego dla celów
naukowych, artystycznych lub kształcenia, zawodowego.
2.
Pracownik naukowo-dydaktyczny, przygotowujący rozprawę doktorską, o ile jest to uzasadnione
stopniem zaawansowania tej rozprawy, ma prawo do zwolnienia z zajęć dydaktycznych
i innych zajęć w szkole na jej, ukończenie w wymiarze nie przekraczającym sześciu
miesięcy, w wypadku przygotowywania pracy habilitacyjnej wymiar tego zwolnienia nie
może przekraczać jednego roku
3.
Profesor i docent mają prawo do korzystania w okresie każdych kolejnych siedmiu lat
zatrudnienia z rocznego zwolnienia z zajęć dydaktycznych i innych zajęć w szkole dla
celów naukowych lub artystycznych. Pracownicy korzystający z tego zwolnienia nie mogą
podejmować w tym czasie pracy zarobkowej.
4.
Pracownik naukowo-dydaktyczny ma prawo do urlopu dla poratowania zdrowia w wymiarze
nie przekraczającym jednego roku. Zasady, tryb i organy właściwe do udzielania tego
urlopu określa Rada Ministrów w drodze rozporządzania wydanego po zasięgnięciu opinii
Rady Głównej oraz porozumieniu ze związkami zawodowymi.
5.
Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej i w porozumieniu ze związkami
zawodowymi w drodze rozporządzenia, określa zasady i tryb udzielania urlopów przewidzianych
w ust. 1-3, maksymalny wymiar urlopów, o których mowa w ust. 1, zasady obliczania
okresów uzasadniających Uzyskanie urlopu przewidzianego w ust. 3 oraz organy uprawnione
do wydawania decyzji w tych sprawach.
1.
Pracownik naukowo-dydaktyczny, z zastrzeżeniem ust. 2, może podjąć dodatkowe zatrudnienia
za zgodą rektora.
2.
Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określa zasady podejmowania przez pracowników
naukowo-dydaktycznych akademii medycznych dodatkowego zatrudnienia w spółdzielczych
zakładach służby zdrowia i wykonywania prywatnej praktyki w zawodach medycznych.
1.
Pracownik naukowo-dydaktyczny ma prawo do podyplomowego doskonalenia się oraz innych
form kształcenia zawodowego na koszt szkoły.
2.
Rada Ministrów, w porozumieniu ze związkami zawodowymi, określa zakres i formy pomocy
przysługującej pracownikowi, o którym mowa w ust. 1.
Pracownicy naukowo-dydaktyczni mają prawo do dodatkowej powierzchni mieszkalnej w
postaci dodatkowej izby. Dotyczy to również pracowników emerytowanych. O ile obowiązujące
przepisy przewidują wyższe opłaty z tytułu dodatkowej izby, pracownicy naukowo-dydaktyczni
są zwolnieni od płacenia tej zwiększonej opłaty. Zasady przydziału dodatkowej powierzchni
mieszkalnej określa Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w porozumieniu z Ministrem
Administracji i Gospodarki Przestrzennej.
Pracownikom naukowo-dydaktycznym przysługują uprawnienia twórców w zakresie
1)
ochrony ich praw autorskich,
2)
honorariów za pracę wykonywaną na podstawie umów autorskich.
Pracownicy naukowo-dydaktyczni oraz członkowie ich rodzin mają prawo do zaopatrzenia
emerytalnego, określonego w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich
rodzin, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.
Podstawę wymiaru emerytury lub renty dla pracownika naukowo-dydaktycznego, przechodzącego
na emeryturę lub rentę inwalidzką, ustala się na zasadach określonych w przepisach
o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, z tym że do podstawy tej wlicza
się również dodatki oraz wszystkie nagrody uzyskane przez pracowników naukowo dydaktycznych
za osiągnięcia zawodowe w okresie, z którego wynagrodzenie stanowi podstawę wymiaru
emerytury lub renty.
1.
Pracownikom naukowo-dydaktycznym uprawnionym do emerytury, o ile przepracowali w szkole
co najmniej piętnaście lat, lub uprawnionym do renty inwalidzkiej, o ile przepracowali
w szkole co najmniej pięć lat, przysługuje dodatek do emerytury lub renty w wysokości
1)
15% podstawy wymiaru tych świadczeń, jeśli uprawniony wykonywał pracę w szkole wyższej
na stanowiskach: profesora, docenta, adiunkta, starszego kustosza dyplomowanego lub
kustosza dyplomowanego, starszego asystenta i asystenta,
2)
10% podstawy wymiaru tych świadczeń, jeśli uprawniony wykonywał pracę w szkole wyższej
na innych stanowiskach niż wymienione w pkt 1.
2.
Dodatek, o którym mowa w ust. 1, przysługuje niezależnie od dodatku z tytułu posiadania
odznaczeń państwowych.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 dotyczą pracowników naukowo-dydaktycznych, którzy przejdą na emeryturę
lub rentą po dniu wejścia w życie ustawy, oraz tych, którzy przeszli na emeryturą
lub rentą przed tą datą.
4.
Przyznanie dodatków wymienionych w ust. 1 dla pracowników naukowo-dydaktycznych, którzy
przeszli na emeryturą lub rentę przed dniem wejścia w życie ustawy, następuje na ich
wniosek.
5.
Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, w porozumieniu z Ministrem Nauki i Szkolnictwa
Wyższego, w drodze rozporządzenia, określa okresy pracy uprawniające do dodatku, o
którym mowa w ust. 1, oraz szczegółowe zasady przyznawania i obliczania tego dodatku.
1.
Emerytura lub renta pracownika naukowo-dydaktycznego wraz ze wszystkimi dodatkami
nie może być ustalona w wysokości wyższej niż 100% podstawy jej wymiaru.
2.
Podstawa wymiaru emerytury, renty inwalidzkiej i renty rodzinnej ulega corocznym podwyżkom
stosownie do wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce uspołecznionej
w roku poprzedzającym rok podwyżki - na zasadach i w terminach określonych w przepisach
o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.
1.
Stosunek pracy z pracownikiem naukowo-dydaktycznym nawiązuje się na podstawie mianowania
na stałe, na czas nieokreślony lub na czas określony albo przez zawarcie umowy o prace.
2.
Pierwsze zatrudnienie w szkole pracownika naukowo-dydaktycznego może nastąpić po uprzednim
przeprowadzeniu konkursu, którego zasady i tryb określa statut szkoły.
Stosunek pracy i profesorem i docentem nawiązuje się na podstawie mianowania na stałe.
Nawiązanie stosunku pracy z pracownikiem naukowo-dydaktycznym, dla którego dana szkoła
jest dodatkowym miejscem pracy albo który ma być zatrudniony w niepełnym wymiarze
zajęć, następuje w drodze umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub określony.
1.
W wyjątkowych wypadkach osoby mające udokumentowany wybitny i twórczy dorobek naukowy,
artystyczny lub praktyczny, uzyskany poza szkolnictwem wyższym, a nie posiadające
stopni lub tytułów naukowych, na wniosek rady wydziału mogą być zatrudnione na stanowisku
docenta kontraktowego lub profesora kontraktowego.
2.
Profesor i docent kontraktowy nie mogą pełnić funkcji rektora, dziekana i dyrektora
instytutu. Nie dotyczy to szkół artystycznych.
3.
Stosunek pracy z osobami, o których mowa w ust. 1, nawiązuje się przez zawarcie umowy
o pracę na czas określony.
4.
Tryb postępowania kwalifikacyjnego poprzedzającego zatrudnienie osób, o których mowa
w ust. 1, określa Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w uzgodnieniu z Rada Główną
i Centralną Komisją Kwalifikacyjną do Spraw Kadr Naukowych.
1.
Mianowanie na stanowisko asystenta-stażysty następuje na okres jednego roku.
2.
Mianowanie na stanowisko asystenta następuje na okres dwóch lat.
3.
Mianowanie na stanowisko starszego asystenta następuje na okres trzech lat i może
być jednorazowo odnowione na następny okres trzech lat.
4.
Łączny okres zatrudnienia na stanowiskach asystenta i starszego asystenta nie może
przekraczać ośmiu lat. W dyscyplinach naukowych określonych przez Ministra Nauki i
Szkolnictwa Wyższego, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej, zatrudnienie starszych
asystentów może być przedłużone na dalszy okres trzyletni.
5.
Mianowanie na stanowisko adiunkta następuje na okres trzech lat i może być odnowione
dwukrotnie na następne okresy trzyletnie.
6.
Adiunkt, który uzyskał stopień doktora habilitowanego, w uzasadnionych wypadkach,
zwłaszcza ze względu na interes szkoły, dyscypliny naukowej lub wymogi i warunki zespołowej
pracy badawczej, może za zgodą właściwego ministra zostać mianowany na czas nieokreślony.
7.
Zatrudnienie adiunkta, w stosunku do którego zapadła uchwała o nadaniu stopnia naukowego
doktora habilitowanego, ulega przedłużeniu do czasu podjęcia decyzji w tej sprawie
przez Centralną Komisję Kwalifikacyjny do Spraw Kadr Naukowych, a w wypadku zatwierdzenia
uchwały - na dalsze sześć miesięcy.
8.
Właściwy minister wskazuje doktorowi habilitowanemu szkołę lub inną jednostkę organizacyjną
prowadzącą działalność naukową, w której zostanie zatrudniony na stanowisku docenta
lub innym, zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami.
9.
Bieg terminów określonych w ust. 1-5 ulega zawieszeniu na czas trwania urlopu macierzyńskiego,
urlopu wychowawczego, urlopu dla poratowania zdrowia lub służby wojskowej pracownika
oraz urlopu uzyskanego w związku z zatrudnieniem poza uczelnią w celu nabycia umiejętności
praktycznych przydatnych do wykonywania obowiązków pracownika naukowo-dydaktycznego.
10.
W wyjątkowych wypadkach okres mianowania asystenta, starszego asystenta lub adiunkta
może ulec przedłużeniu do czasu zakończenia postępowania doktorskiego lub habilitacyjnego,
jeśli przed upływem okresu mianowania rozprawa doktorska uzyskała pozytywne recenzje,
a rozprawa habilitacyjna została przyjęta do druku.
1.
Na stanowisko profesora i docenta mianuje właściwy minister, na wniosek rektora, zaopiniowany
przez radę wydziału i senat, lub z własnej inicjatywy po zasięgnięciu opinii rektora.
Decyzja w sprawie mianowania na stanowisko profesora powinna być podjęta w ciągu trzech
miesięcy od uzyskania odpowiedniego tytułu naukowego, a decyzja w sprawie mianowania
na stanowisko docenta - w ciągu trzech miesięcy od daty złożenia wniosku.
2.
Na stanowiska pracowników naukowo-dydaktycznych, określone w art. 131 ust. 2 pkt 3-6,
mianuje lektor szkoły, na wniosek dziekana, zaopiniowany przez radę wydziału, lub
z własnej inicjatywy po zasięgnięciu opinii dziekana.
W szkołach niepaństwowych statut szkoły określa organy właściwe do zatrudniania pracowników
naukowo-dydaktycznych oraz tryb postępowania w tych sprawach.
1.
Pracownika naukowo-dydaktycznego, na jego wniosek lub za jego zgodą, można przenieść
do innej szkoły albo, na stanowisko pracownika naukowo-badawczego, do innej jednostki
organizacyjnej prowadzącej działalność naukową w tej samej lub innej miejscowości.
2.
O przeniesieniu decyduje organ właściwy do mianowania na nowe stanowisko, za zgodą
organu, który mianował pracownika na dotychczas zajmowane stanowisko.
3.
Pracownik naukowo-dydaktyczny może być zobowiązany do pracy dydaktycznej w innej szkole
w tej, samej miejscowości w celu uzupełnienia obowiązującego wymiaru godzin.
4.
Przeniesienie profesora lub docenta może nastąpić po zasięgnięciu opinii senatów obydwu
szkół (senatu szkoły, z której następuje przeniesienie, i rady naukowej jednostki,
do której następuje przeniesienie); a pozostałych pracowników naukowo-dydaktycznych
- po zasięgnięciu opinii rad właściwych wydziałów (rady właściwego wydziału i właściwej
rady naukowej).
5.
Jeżeli wymagają tego potrzeby w zakresie kształcenia kadr w danym regionie kraju,
właściwy minister może przenieść, na okres do dwóch lat, pracownika naukowo-dydaktycznego
bez jego zgody do innej szkoły wyższej, z prawem powrotu na poprzednio zajmowane stanowisko.
Przeniesienie takie może nastąpić tylko jeden raz na danym stanowisku.
6.
Pracownikowi naukowo-dydaktycznemu przeniesionemu do innej miejscowości przysługuje
zasiłek osiedleniowy w wysokości sześciomiesięcznego ostatnio pobieranego wynagrodzenia
zasadniczego z dodatkami oraz zwrot kosztów przeniesienia według zasad określonych
w odrębnych przepisach dla pracowników państwowych. Szkoła lub jednostka organizacyjna
prowadząca działalność naukową zatrudniająca pracownika powinna zapewnić mu odpowiednie
mieszkanie.
7.
Pracownika naukowo-dydaktycznego, zmieniającego miejsce zamieszkania w związku z przeniesieniem,
zwalnia się od pełnienia obowiązków służbowych na okres do jednego miesiąca.
1.
W wypadku zniesienia szkoły, przekształcenia jej struktury lub zmiany zakresu jej
działalności w sposób uniemożliwiający dalsze zatrudnianie mianowanego pracownika
naukowo-dydaktycznego na stanowisku zajmowanym w tej szkole, o ile pracownik naukowo-dydaktyczny
nie wyraża zgody na przeniesienie na równorzędne stanowisko w tej samej lub innej
szkole, instytucie naukowym albo innej placówce naukowej w tej samej lub innej miejscowości
- właściwy minister, na wniosek takiego pracownika, ma obowiązek przenieść go w stan
nieczynny, który nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy, lub rozwiązać z nim stosunek
pracy, wypłacając mu odprawę w wysokości sześciomiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.
2.
Pracownik naukowo-dydaktyczny pozostający w stanie nieczynnym zachowuje prawo do wynagrodzenia
zasadniczego oraz do innych świadczeń pracowniczych.
3.
W razie powstania możliwości zatrudnienia pracownika naukowo-dydaktycznego w tej samej
szkole na tym samym stanowisku, właściwy minister obowiązany jest zatrudnić w pierwszej
kolejności pracownika naukowo-dydaktycznego pozostającego w stanie nieczynnym. W razie
odmowy podjęcia pracy przez pracownika stosunek pracy wygasa z dniem odmowy.
1.
Stosunek pracy z pracownikiem naukowo-dydaktycznym ulega rozwiązaniu
1)
na wniosek pracownika złożony co najmniej na trzy miesiące przed końcem roku akademickiego
lub w każdym czasie za zgodą stron,
2)
w razie trwałej niezdolności pracownika do pracy naukowej i dydaktycznej, spowodowanej
jego chorobą i stwierdzonej orzeczeniem lekarskim, z zachowaniem okresu trzymiesięcznego
wynagrodzenia,
3)
w razie czasowej niezdolności pracownika do pracy spowodowanej jego chorobą, jeżeli
okres tej choroby przekracza jeden rok; w szczególnie uzasadnionych wypadkach, po
stwierdzeniu przez komisją lekarską poprawy stanu zdrowia i możliwości powrotu do
pracy - okres nieobecności w pracy, spowodowanej chorobą, może być przedłużony ponad
rok, nie dłużej jednak niż do dwóch lat, licząc łącznie okres choroby i urlopu dla
poratowania zdrowia,
4)
z końcem roku akademickiego, w którym pracownik nie będący profesorem, docentem, starszym
kustoszem dyplomowanym lub starszym dokumentalistą dyplomowanym osiągnął wiek emerytalny
według przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,
5)
z końcem roku akademickiego, w którym pracownik zajmujący stanowisko profesora, docenta,
starszego kustosza dyplomowanego lub starszego dokumentalisty dyplomowanego kończy
70 lat życia; profesor, docent, starszy kustosz dyplomowany lub starszy dokumentalista
dyplomowany, który ukończył 65 lat życia - w wypadku mężczyzny oraz 60 lat życia -
w wypadku kobiety, może przejść na emeryturę na swój wniosek, według przepisów o zaopatrzeniu
emerytalnym pracowników i ich rodzin,
6)
z końcem roku akademickiego, na wniosek pracownika przechodzącego na emeryturę, który
ukończył 60 lat życia i przepracował 30 lat w szkole - w wypadku mężczyzny oraz ukończył
55 lat życia i przepracował 25 lat w szkole - w wypadku kobiety,
7)
jeżeli działalność dydaktyczna, wychowawcza lub inne formy działalności publicznej
pozostają w rażącej sprzeczności z podstawowymi obowiązkami pracownika szkoły, a w
szczególności z zasadami działania i zadaniami szkoły określonymi w art. 1-3 oraz
wymogami określonymi w art. 132; rozwiązanie z tych przyczyn stosunku pracy z osobą
zatrudnioną na stanowisku profesora wymaga zgody Prezesa Rady Ministrów,
8)
w wypadku odmowy złożenia ślubowania.
2.
W wypadkach określonych w ust. 1 pkt 7 profesor może, za zgodą właściwego ministra,
przejść na emeryturę pomimo niespełnienia wymagań wynikających z przepisów o zaopatrzeniu
emerytalnym pracowników i ich rodzin.
3.
W wypadkach określonych w ust. 1 pkt 2, 3, 7 i 8 decyzję o rozwiązaniu stosunku pracy
wydaje, a w wypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 4-6 rozwiązania stosunku pracy
stwierdza organ uprawniony do mianowania na dane stanowisko.
4.
Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określa zasady, tryb i organy właściwe do wydawania
orzeczeń lekarskich, stwierdzających istnienie choroby, o której mowa w ust. 1 pkt
2 i 3.
1.
Stosunek pracy pracownika naukowo-dydaktycznego wygasa z mocy prawa w razie
1)
prawomocnego ukarania w trybie dyscyplinarnym karą zwolnienia z pracy,
2)
porzucenia pracy,
3)
prawomocnego skazania na karą pozbawienia praw publicznych albo prawa wykonywania
zawodu,
4)
upływu trzymiesięcznego okresu odbywania kary pozbawienia wolności,
5)
pozbawienia tytułu naukowego,
6)
upływu okresu, na który pracownik został zatrudniony,
7)
upływu sześciomiesięcznego okresu pozostawania w stanie nieczynnym.
2.
Stosunek pracy z adiunktem, starszym asystentem i asystentem nie może być odnowiony,
jeżeli pracownik z przyczyn od niego zależnych nie czyni dostatecznych postępów w
swoim rozwoju naukowym lub nie uzyskuje zadowalających wyników w pracy dydaktycznej
i wychowawczej. Okoliczności te powinny wynikać z ocen dokonywanych w trybie określonym
w art. 133. O wynikach oceny powiadamia się zainteresowanego pracownika.
3.
Ustanie stosunku pracy w wypadkach określonych w ust. 1 stwierdza organ uprawniony
do mianowania na dane stanowisko.
1.
W wypadku stwierdzenia w trybie określonym w art. 133 rażącego niewywiązywania się,
mianowanego pracownika naukowo-dydaktycznego z obowiązków dydaktycznych, wychowawczych
lub naukowych, z pracownikiem może zostać rozwiązany stosunek pracy po uprzednim trzymiesięcznym
wypowiedzeniu.
2.
Decyzję o rozwiązaniu stosunku pracy wydaje organ uprawniony do mianowania na dane
stanowisko lub właściwy minister.
1.
W sprawach dotyczących rozwiązania stosunku pracy, nawiązanego w drodze mianowania,
pracownikowi naukowo-dydaktycznemu służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego
na zasadach i w trybie określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego.
2.
W innych sprawach o roszczenia ze stosunku pracy pracowników naukowo-dydaktycznych
stosuje się przepisy Kodeksu pracy.
Pracownikami dydaktycznymi w szkole są
1)
nauczyciele przedmiotów kierunkowych,
2)
nauczyciele języków,
3)
nauczyciele wychowania fizycznego,
4)
akompaniatorzy,
5)
nauczyciele przedmiotów obronnych i pomocniczych,
6)
nauczyciele przedmiotów zawodowych i praktycznej nauki zawodu.
Nauczyciele przedmiotów kierunkowych i akompaniatorzy zatrudniani są na stanowiskach
1)
starszego wykładowcy,
2)
wykładowcy,
3)
młodszego wykładowcy.
Nauczyciele języków zatrudniani są na stanowiskach
1)
starszego wykładowcy,
2)
wykładowcy,
3)
lektora,
4)
lektora-stażysty.
Nauczyciele wychowania fizycznego zatrudniani są na stanowiskach
1)
starszego wykładowcy,
2)
wykładowcy,
3)
instruktora,
4)
instruktora-stażysty.
1.
Na stanowisku starszego wykładowcy i wykładowcy można zatrudnić osobę, która posiada
co najmniej dyplom magistra lub inny dyplom równorzędny. Osoby te powinny posiadać
kwalifikacje do samodzielnego prowadzenia pracy dydaktycznej w szkole.
2.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w uzgodnieniu z Radą Główną, określa kwalifikacje,
jakie powinni posiadać starsi wykładowcy i wykładowcy.
1.
Kwalifikacje wymagane do zatrudnienia na stanowiskach pracowników dydaktycznych, z
wyjątkiem wymienionych w art. 177, oraz zasady awansowania tych pracowników określa
właściwy minister w uzgodnieniu z Radą Główną i w porozumieniu ze związkami zawodowymi.
2.
Obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych wynosi dla
1)
starszych wykładowców - 300 godzin rocznie,
2)
wykładowców - 360 godzin rocznie,
3)
pozostałych pracowników dydaktycznych - 540 godzin rocznie.
3.
Wymiar zajęć dydaktycznych oraz zasady wynagradzania pracowników dydaktycznych, o
których mowa w art. 173 pkt 6, określają przepisy ustawy - Karta nauczyciela.
1.
Na stanowisko pracownika dydaktycznego mianuje rektor szkoły; mianowanie następuje
na okres pięciu lat i może być przedłużone na dalsze okresy pięcioletnie lub na czas
nieokreślony. Stanowiska, na które może nastąpić mianowanie na czas nieokreślony,
ustala Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
2.
Na stanowisko starszego wykładowcy można, w szczególnie uzasadnionych wypadkach -
za zgodą właściwego ministra, mianować na czas nieokreślony osobę posiadającą stopień
naukowy doktora.
3.
Zatrudnienie na czas inny niż określony w ust. 1 następuje w drodze umowy o pracę.
4.
Wniosek o awansowanie pracownika dydaktycznego albo mianowanie go na stanowisko starszego
wykładowcy lub wykładowcy opiniowany jest przez organ kolegialny wskazany w statucie
szkoły.
Do mianowanych pracowników dydaktycznych stosuje się odpowiednio przepisy art. 132
ust. 1 i 2, art. 133, 144 ust. 1 pkt 2-4 i ust. 3, art. 145 ust. 1-3 oraz 7 i 8, art.
146 ust. 1 i 3-5, art. 148-1.50, 151 ust. 1, 2, 4 i 5, art. 152-157, 158 ust. 1 pkt
1 do starszych wykładowców i wykładowców, pkt 1 - do pozostałych pracowników oraz
ust. 2-5, art. 159, 162, 164 ust. 9, art. 167, 168, 169 ust. 1 pkt 1-4 i 6-8 oraz
ust. 3 i 4, art. 170 ust. 1 pkt 1-4, 6 i 7 oraz ust. 2 i 3. art. 171 i 172.
Rektor może powierzyć, na podstawie umowy zlecenia, prowadzenie wykładów, ćwiczeń
i innych zajęć dydaktycznych w szkołę. Osobom prowadzącym zajęcia na podstawie takiej
umowy nie przysługują uprawnienia nauczycieli akademickich.
1.
Do realizacji zadań badawczych szkoły na stanowiskach odpowiadających stanowiskom-pracowników
naukowo-dydaktycznych mogą być zatrudniani pracownicy naukowi.
2.
Do osób zatrudnionych w szkole na stanowiskach pracowników naukowych stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące pracowników naukowo-dydaktycznych, z wyjątkiem art. 131 ust. 3,
art. 141-143, 145, 146, 151 ust. 2-4 i art. 163.
3.
W zakresie nie uregulowanym w ustawie do pracowników naukowych stosuje się przepisy
o instytutach naukowych.
Nauczycielowi akademickiemu może być nadany
1)
tytuł honorowy „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”,
2)
„Medal Komisji Edukacji Narodowej”.
1.
Tytuł honorowy „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” nadawany będzie
zasłużonym nauczycielom akademickim za szczególnie wybitne osiągnięcia w wieloletniej
pracy dydaktycznej i naukowej.
2.
Przepisy art. 50 ust. 2 i 3 ustawy - Karta nauczyciela stosuje się odpowiednio.
1.
„Medal Komisji Edukacji Narodowej” nadawany będzie nauczycielom akademickim i innym
osobom za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania.
2.
„Medal Komisji Edukacji Narodowej” nadaje Minister Oświaty i Wychowania, na wniosek
Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
3.
Przepis art. 51 ust. 3 ustawy - Karta nauczyciela stosuje się odpowiednio.
1.
Profesorom szkół, z tytułu dwudziestoletniej szczególnie wyróżniającej pracy dydaktyczno-wychowawczej,
nadawany będzie Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
2.
Pozostałym nauczycielom akademickim nadawany będzie
1)
z tytułu dwudziestoletniej wyróżniającej pracy dydaktyczno-wychowawczej - Złoty Krzyż
Zasługi,
2)
z tytułu trzydziestoletniej szczególnie wyróżniającej pracy dydaktyczno-wychowawczej
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do nauczycieli akademickich będących emerytami
i rencistami, bez względu na datę ich przejścia na emeryturę lub rentę.
Pracownik szkoły, z którym rozwiązano stosunek pracy z powodu przejścia na emeryturę,
ma prawo do jednorazowej odprawy w wysokości trzymiesięcznego ostatnio pobieranego
wynagrodzenia zasadniczego, jeżeli okres zatrudnienia w szkole wynosi ponad 10 lat.
1.
Począwszy od dnia 1 stycznia 1981 r. W szkole tworzy się zakładowy fundusz nagród,
określony w przepisach o zasadach tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród
oraz zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego. Zakładowy fundusz nagród tworzy
się w wysokości 4% za 1981 r. i 8,5% za lata następne.
2.
Zachowuje się specjalny fundusz nagród dla nauczycieli akademickich za ich osiągnięcia
naukowe i dydaktyczne w wysokości 2% planowanego rocznego osobowego funduszu płac.
3.
Zachowuje się specjalny fundusz nagród dla pracowników nie będących nauczycielami
akademickimi za osiągnięcia w pracy zawodowej w wysokości 1%, planowanego rocznego
osobowego funduszu płac.
4.
Zasady podziału funduszów, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz przyznawania nagród z
tych funduszów określa Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, po zasięgnięciu opinii
Rady Głównej i w porozumieniu ze związkami zawodowymi.
1.
Za wieloletnią pracę pracownicy szkoły otrzymują nagrody jubileuszowe w wysokości
1)
za 20 lat pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego,
2)
za 25 lat pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego,
3)
za 30 lat pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego,
4)
za 35 lat pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego,
5)
za 40 lat pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego.
2.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują nie później niż od dnia 1 stycznia
1983 r.
1.
Dla pracowników szkoły tworzy się fundusz socjalny w wysokości 5% planowanego rocznego
osobowego funduszu płac.
2.
Dla nauczycieli akademickich będących emerytami i rencistami tworzy się fundusz socjalny
w wysokości 5% funduszu emerytur i rent.
3.
Dla pracowników szkoły tworzy się fundusz mieszkaniowy w wysokości 3% planowanego
rocznego osobowego funduszu płac.
4.
Realizacja postanowień, o których mowa w ust. 1-3, nie może nastąpić później niż do
dnia 1 stycznia 1984 r.
1.
Nauczyciel akademicki zatrudniony po raz pierwszy bezpośrednio po studiach w szkole
wyższej otrzymuje jednorazowo zasiłek na zagospodarowanie w wysokości dwumiesięcznego
należnego mu wynagrodzenia zasadniczego.
2.
Zasiłek, o którym mowa w ust. 1, podlega zwrotowi, jeżeli rozwiązanie stosunku pracy
nastąpi na wniosek pracownika lub z jego winy przed upływem trzech lat pracy. W uzasadnionych
wypadkach rektor szkoły, w porozumieniu ze związkami zawodowymi, może zwolnić pracownika
w całości lub części od obowiązku zwrotu zasiłku.
Pracownikom szkoły, także po przejściu na emeryturę lub rentę inwalidzką, jak również
ich współmałżonkom, przysługuje prawo do korzystania z 50% ulgi taryfowej przy przejazdach
kolejami na zasadach określonych odrębnymi przepisami.
1.
W szczególnych wypadkach, uzasadnionych koniecznością realizacji programu nauczania,
nauczycielom akademickim może być zlecone prowadzenie zajęć dydaktycznych w godzinach
ponadwymiarowych. Ilość tych godzin nie może przekraczać 1/3, a za zgodą pracownika
- 2/3 obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych.
2.
Kobiety w ciąży oraz wychowującej dziecko do lat czterech nie można zatrudniać w godzinach
ponadwymiarowych bez jej zgody.
Zasady zatrudniania w szkole osób nie będących obywatelami, polskimi na stanowiskach
nauczycieli akademickich oraz ich prawa i obowiązki określa Rada Ministrów w drodze
rozporządzenia.
Tryb postępowania w sprawach, o których mowa w niniejszym rozdziale, określa statut
szkoły.
Nauczyciele akademiccy podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej za postępowanie
uchybiająca godności nauczyciela akademickiego, naruszające normy współżycia społecznego,
lub za rażące naruszenie swoich obowiązków.
1.
Karami dyscyplinarnymi wymierzanymi przez komisje dyscyplinarne są
1)
upomnienie,
2)
nagana,
3)
nagana z pozbawieniem na okres jednego roku do pięciu lat prawa pełnienia funkcji
kierowniczych w szkole,
4)
nagana z ostrzeżeniem,
5)
zwolnienie z pracy.
2.
Za przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi rektor szkoły może ukarać nauczyciela
akademickiego upomnieniem na piśmie.
3.
Na wniosek pracownika ukaranego upomnieniem sprawa rozpoznawana jest przez komisję
dyscyplinarną w zwykłym trybie. W takim wypadku komisja może podtrzymać karę upomnienia.
1.
W sprawach dyscyplinarnych nauczycieli akademickich orzekają
1)
w pierwszej instancji - komisje dyscyplinarne szkół,
2)
w drugiej instancji - komisja dyscyplinarna przy Radzie Głównej.
2.
Komisja dyscyplinarna pochodzi z wyboru. Tryb wyboru określa statut szkoły.
3.
Komisję dyscyplinarną przy Radzie Głównej powołuje Rada na wniosek jej przewodniczącego.
1.
Rzeczników dyscyplinarnych powołuje
1)
dla postępowania w pierwszej instancji - rektor szkoły spośród pracowników szkoły,
2)
dla postępowania w drugiej instancji - Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego spośród
pracowników szkół w porozumieniu z właściwymi ministrami.
2.
Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na polecenie rektora szkoły
lub Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego i informuje ich następnie o dokonanych ustaleniach.
3.
Postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego wydaje rzecznik dyscyplinarny,
a zatwierdza rektor szkoły lub Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W razie odmowy
zatwierdzenia postanowienia rzecznika dyscyplinarnego, rektor szkoły lub Minister
Nauki i Szkolnictwa Wyższego może polecić innemu rzecznikowi wniesienie wniosku o
ukaranie.
4.
Senat szkoły lub Rada Główna mogą zwrócić się do rektora lub Ministra Nauki i Szkolnictwa
Wyższego z wnioskiem o zlecenie rzeczników dyscyplinarnemu przeprowadzenia postępowania
wyjaśniającego.
1.
W toku postępowania wyjaśniającego rektor, po zasięgnięciu opinii rzecznika dyscyplinarnego,
może zawiesić pracownika szkoły w pełnieniu obowiązków służbowych, jeżeli przemawia
za tym powaga i wiarygodność zarzutów, a dalsze pełnienie przez obwinionego tych obowiązków
utrudniałoby wyjaśnienie sprawy.
2.
Po wniesieniu wniosku o ukaranie do komisji dyscyplinarnej komisja ta może zastosować
zawieszenie pracownika w pełnieniu obowiązków służbowych. Uprawnienie to przysługuje
również rektorowi.
3.
Zawieszenie pracownika w pełnieniu obowiązków służbowych nie może trwać dłużej niż
sześć miesięcy, chyba że przeciwko obwinionemu toczy się postępowanie karne, w związku
z którym postępowanie dyscyplinarne zostało zawieszone. W takim wypadku zawieszenie
może trwać aż do prawomocnego zakończenia postękiwania karnego.
4.
Od decyzji rektora o zawieszeniu przysługuje obwinionemu odwołanie do właściwego ministra.
Od decyzji komisji dyscyplinarnej o zawieszeniu przysługuje obwinionemu odwołanie
do komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej.
1.
Komisje dyscyplinarne dla pracowników szkół są niezawisłe w zakresie orzekania.
2.
Wszczęcie postępowania przez inny organ oraz wynik postępowania przeprowadzonego przed
innym organem, nie stanowią przeszkody do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko
pracownikowi szkoły o ten sam czyn.
3.
Komisje dyscyplinarne dla pracowników szkól nie są związane orzeczeniami lub decyzjami
innych organów.
Obwiniony ma prawo do korzystania z pomocy obrońcy wybranego spośród pracowników szkół.
1.
Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie sześciu miesięcy od dnia
powzięcia wiadomości przez organy szkoły, wymienione w art. 34 ust. 2, o wykroczeniu
dyscyplinarnym, jak też po upływie lat trzech od popełnienia wykroczenia. Wszczęcie
postępowania dyscyplinarnego następuje z chwilą złożenia przez rzecznika dyscyplinarnego
wniosku o ukaranie
2.
Jeżeli wykroczenie dyscyplinarne jest zarazem przestępstwem, okres przedawnienia pokrywa
się z okresem przedawnienia ścigania za to przestępstwo.
3.
Ustanie zatrudnienia w szkole po popełnieniu wykroczenia nie stoi na przeszkodzie
wszczęciu postępowania dyscyplinarnego.
1.
Zatarcie kary dyscyplinarnej następuje z urzędu
1)
po upływie trzech lat od uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu upomnieniem lub
naganą,
2)
po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu naganą z ostrzeżeniem,
3)
po upływie pięciu lat od wykonania kary, o której mowa w art. 197 ust. 1 pkt 3.
2.
Organ, który orzekł karę dyscyplinarną, może po upływie dwóch lat od uprawomocnienia
się orzeczenia, na wniosek ukaranego lub rzecznika dyscyplinarnego, orzec zatarcie
kary.
3.
Kara dyscyplinarna zwolnienia z pracy może być zataiła przez komisje dyscyplinarna
przy Radzie Głównej, na wniosek ukaranego lub rzecznika dyscyplinarnego, po upływie
pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia.
Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej oraz związków zawodowych, w drodze
rozporządzenia, określa zasady i tryb postępowania dyscyplinarnego i wykonania kar
dyscyplinarnych oraz ich zatarcia.
Pracowników wymienionych w art. 130 ust. 3 zatrudnia się na podstawie umowy o pracę.
Umowy o pracę zawiera rektor szkoły lub upoważniony przez niego organ, na wniosek
kierownika właściwej jednostki organizacyjnej szkoły.
1.
Pracownikami naukowo-technicznymi są osoby zatrudnione w szkole przy wykonywaniu zadań
specjalistycznych.
2.
Do obowiązków pracowników naukowo-technicznych należy w szczególności
1)
uczestniczenie w pracach badawczych oraz wykonywanie prac pomocniczych przy badaniach
naukowych,
2)
pomoc w przygotowywaniu i prowadzeniu zajęć dydaktycznych,
3)
wykonywanie prac usługowo-badawczych (doświadczalnych inżynieryjnych, leczniczych
i innych).
3.
Do obowiązków pracowników naukowo-technicznych z zakresu ochrony patentowej należy
prowadzenie całokształtu prac związanych z ochroną własności intelektualnej i wynalazczości.
1.
Pracownicy naukowo-techniczni są zatrudniani w szkole na stanowiskach
1)
starszego specjalisty lub rzecznika patentowego,
2)
specjalisty,
3)
młodszego specjalisty.
2.
Na stanowisku starszego specjalisty lub rzecznika patentowego może być zatrudniona
osoba, która posiada dyplom magistra, magistra inżyniera, inżyniera, lekarza lub dyplom
równorzędny oraz wykazała się osiągnięciami zawodowymi.
3.
Na stanowisku specjalisty można zatrudnić osobę, która posiada dyplom magistra, magistra
inżyniera, inżyniera, lekarza lub dyplom równorzędny oraz odbyła odpowiedni staż zawodowy.
4.
Na stanowisku młodszego specjalisty można zatrudnić osobę, która posiada dyplom magistra,
magistra inżyniera, inżyniera, lekarza lub dyplom równorzędny.
5.
Rada Ministrów po zasięgnięciu opinii Rady Głównej i w porozumieniu ze związkami zawodowymi,
określa szczegółowe warunki, którym powinny odpowiadać osoby zatrudniane na stanowiskach
wymienionych w ust. 1, jak również czas pracy i zasady wynagradzania pracowników naukowo-technicznych.
1.
Pracownikami inżynieryjno technicznymi są osoby zatrudniane w szkole przy wykonywaniu
zadań pomocniczych w zakresie badań naukowych oraz nauczania.
2.
Do obowiązków pracowników inżynieryjno-technicznych należy w szczególności
1)
wykonywanie prac usługowo-badawczych (doświadczalnych, inżynieryjnych, leczniczych
i innych),
2)
pomoc w przygotowywaniu zajęć dydaktycznych,
3)
wykonywanie prac pomocniczych przy badaniach naukowych.
Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej i w porozumieniu ze związkami
zawodowymi, określa stanowiska pracowników inżynieryjno-technicznych zatrudnianych
w szkołach, szczegółowe warunki, którym powinny odpowiadać osoby zatrudniane na tych
stanowiskach, oraz czas pracy i zasady wynagradzania pracowników inżynieryjno-technicznych.
1.
Pracownicy służby bibliotecznej są zatrudniani w szkole na stanowiskach
1)
kustosza,
2)
starszego bibliotekarza,
3)
bibliotekarza,
4)
młodszego bibliotekarza,
5)
pomocnika bibliotekarza,
6)
starszego magazyniera bibliotecznego,
7)
magazyniera bibliotecznego
2.
Dokumentaliści służby informacji naukowej są zatrudniani w szkole na stanowiskach
1)
starszego dokumentalisty,
2)
dokumentalisty,
3)
młodszego dokumentalisty,
4)
starszego technika dokumentalisty,
5)
technika dokumentalisty,
6)
młodszego technika dokumentalisty.
3.
Kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowisk wymienionych w ust. 1 i 2, zasady zatrudniania
i wynagradzania osób zatrudnianych na tych stanowiskach określają odrębne przepisy.
Wykaz stanowisk, na których zatrudniani są w szkole pracownicy informatyki, oraz warunki,
jakim powinny odpowiadać osoby zatrudnione na tych stanowiskach, czas pracy i zasady
ich wynagradzania określa Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej i w
porozumieniu ze związkami zawodowymi.
W ustawie z dnia 29 marca 1962 r. o zgromadzeniach
(Dz. U. Nr 20, poz. 89 i z 1971 r. Nr 12, poz. 115) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 4 w ust. 1 pkt 6 skreśla się,
2)
w art. 3 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1; w artykule tym dodaje się ust.
2 w brzmieniu
„
2.
Przepisów ustawy nie stosuje się do zgromadzeń studenckich odbywanych na terenie szkoły
wyższej na zasadach określonych w art. 129 ustawy z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym
(Dz. U. Nr 14, poz. 113)
”
.
1.
Rada Ministrów, w porozumieniu za związkami zawodowymi, ustala tabelę stanowisk określonych
w art. 130 ust. 3 pkt 5, kwalifikacje do zajmowania tych stanowisk, czas pracy oraz
szczegółowe zasady zatrudniania i wynagradzania tych pracowników.
2.
Tabelę stanowisk dla pracowników określonych w art. 130 ust. 3 pkt 4 i 6, kwalifikacje
wymagane do zajmowania poszczególnych stanowisk, szczegółowe zasady zatrudniania i
wynagradzania tych pracowników oraz ich uprawnienia socjalne określają odrębne przepisy
bądź układy zbiorowe pracy.
W ustawie z dnia 31 marca 1965 r. o stopniach i tytułach naukowych
(Dz. U. z 1973 r. Nr 32, poz. 192) w art. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu
„
3.
W odniesieniu do jednostek organizacyjnych szkół wyższych kompetencje Ministra Nauki,
Szkolnictwa Wyższego i Techniki przysługują Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego
”
.
1.
Szkoły wyższe podlegające przepisom ustawy z dnia 5 listopada 1958 r. o szkolnictwie wyższym
(Dz. U. z 1973 r. Nr 32, poz. 191) od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy są szkołami wyższymi w rozumieniu tej ustawy.
2.
Wnioski zgłoszone, a nie rozpatrzone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, dotyczące
tworzenia, łączenia, przekształcenia lub zniesienia szkoły oraz zmiany jej struktury
wewnętrznej, podlegają rozpatrzeniu i załatwieniu na zasadach i w trybie określonym
w tej ustawie.
3.
Samodzielne placówki typu naukowo-dydaktycznego, utworzone przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy na podstawie dotychczasowych przepisów, oraz jednostki organizacyjne
szkół, utworzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów
o współpracy szkół wyższych z jednostkami gospodarki uspołecznionej, działają na podstawie
nadanych im statutów.
W ustawie z dnia 31 marca 1965 r. o wyższym szkolnictwie wojskowym
(Dz. U. z 1973 r. Nr 32, poz. 190) w art. 54 w ust. 1 wyrazy: „oraz przepisy ustawy - Karta praw i obowiązków nauczyciela”
skreśla się.
Do spraw dyscyplinarnych wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się dotychczasowe przepisy, chyba że przepisy niniejszej ustawy są korzystniejsze
dla obwinionego.
1.
Rada Główna, Rada Wyższego Szkolnictwa Artystycznego, Rada Wyższego Szkolnictwa Medycznego
i Rada Wyższego Szkolnictwa Kultury Fizycznej ukonstytuują się w terminie trzech miesięcy
od dnia wejścia w życie ustawy
2.
W celu przeprowadzenia pierwszych wyborów do Rady Głównej dotychczasowa Rada Główna
Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki określi liczbę elektorów proporcjonalnie do
liczby profesorów i docentów posiadających stopień doktora habilitowanego, zatrudnionych
w szkołach, oraz doktorów w poszczególnych typach szkól i określi procedurę wyborów
na zasadach, o których mowa w art. 18 ust. 1-3.
3.
Na listę kandydatów na członków Rady Głównej mogą być zgłoszone tylko osoby, którym
przysługuje bierne prawo wyborcze.
4.
Wybory odbywają się w głosowaniu tajnym
5.
Do czasu ukonstytuowania się Rady Głównej, Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego,
Rady Wyższego Szkolnictwa Medycznego i Rady Wyższego Szkolnictwa Kultury Fizycznej
w nowym składzie - przewidziane w ustawie funkcje tych organów pełnią odpowiednio
rady powołane na podstawie przepisów dotychczasowych.
Osoby, które nie posiadając stopnia naukowego doktora habilitowanego zajmują w dniu
wejścia w życie niniejszej ustawy stanowisko docenta, zachowują to stanowisko.
1.
Właściwe organy szkół, w okresie jednego roku od dnia wejścia w życie ustawy, uchwalą
wymagane jej przepisami statuty i regulaminy.
2.
Do dnia wejścia w życie nowych statutów i regulaminów obowiązują postanowienia dotychczasowych
statutów i regulaminów w zakresie, w którym nie są one sprzeczne z ustawą.
3.
W szkołach nie posiadających w dniu wejścia w życie ustawy statutów i regulaminów
w sprawach, w których ustawa odsyła do postanowień statutów i regulaminów, w okresie
ustalonym w ust. 2 stosuje się zasady ukształtowane dotychczasową praktyką, jeżeli
nie są one sprzeczne z ustawą.
4.
W razie wątpliwości co do obowiązywania postanowień dotychczasowych statutów i regulaminów
oraz zasad praktyki działania organów szkoły, wątpliwości te rozstrzyga senat szkoły
Pracownicy otrzymujący nagrody jubileuszowe według dotychczasowych przepisów zachowują
to prawo do czasu wprowadzenia nagród przewidzianych w art. 189.
Do rent i emerytur, do których prawo zostało stwierdzone przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, przepis art. 159 tej ustawy stosuje się od dnia 1 stycznia 1983 r.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie pozostają
w mocy przepisy dotychczasowych aktów wykonawczych, o ile nie są sprzeczne z postanowieniami
tej ustawy.
1.
Organy kolegialne szkół, działające w dniu wejścia w życie ustawy, zachowują kadencję,
na którą zostały wybrane, po dostosowaniu swoich składów do wymogów niniejszej ustawy
2.
Organy jednoosobowe szkół powołane przed dniem wejścia w życie ustawy, pełnią swe
funkcje do końca terminu ustalonego w akcie wyboru lub powołania, również wówczas,
gdy nie spełniają wymogów przewidzianych w niniejszej ustawie.
1.
Do szkół wyższych nadzorowanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy z dnia 31 marca 1965 r. o wyższym szkolnictwie wojskowym
(Dz. U. z 1973 r. Nr 32, poz. 190 i z 1982 r. Nr 14, poz. 113).
2.
Uprawnienia przewidziane w ustawie, o której mowa w ust. 1, dla Ministra Obrony Narodowej,
w odniesieniu do szkół wyższych resortu spraw wewnętrznych przysługują Ministrowi
Spraw Wewnętrznych, uprawnienia przewidziany dla Rady Wyższego Szkolnictwa Wojskowego
przysługują odpowiednio Radzie Wyższego Szkolnictwa Resortu Spraw Wewnętrznych.
Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej, w drodze rozporządzenia, może
wyłączyć stosowanie niektórych przepisów ustawy w zakresie wynikającym ze szczególnych
warunków funkcjonowania wyższych szkół morskich i wprowadzić w tym zakresie odrębne
uregulowania.
1.
Przepisów działu IV niniejszej ustawy nie stosuje się do żołnierzy w czynnej służbie
wojskowej, wyznaczonych do wykonywania zadań poza wojskiem, na stanowiskach nauczycieli
akademickich w studium wojskowym szkoły albo w innych jednostkach organizacyjnych
tej szkoły.
2.
Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, może być nadany tytuł honorowy „Zasłużony Nauczyciel
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” i „Medal Komisji Edukacji Narodowej”.
Słuchacze studiów doktoranckich mają prawo ukończyć te studia w dotychczasowym trybie
i z zachowaniem posiadanych uprawnień.
Ilekroć w ustawie jest mowa o właściwym ministrze, rozumie się przez to ministra (kierownika
centralnego organu administracji państwowej) sprawującego nadzór nad działalnością
szkoły.
1.
Do stosunków pracy powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje
się przepisy tej ustawy
2.
Stosunek pracy pracowników naukowo-dydaktycznych, zajmujących stanowisko asystenta-stażysty,
asystenta i starszego asystenta, powstały na podstawie przepisów dotychczasowych,
z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przekształca się w stosunek pracy z mianowania
na czas określony zgodnie z przepisami art. 164 ust. 1-3, 7 i 8. Okres zatrudnienia
na stanowiskach określonych art. 164 ust. 2 i 3 oblicza się łącznie na podstawie przepisów
dotychczasowych i przepisów niniejszej ustawy.
3.
Stosunek pracy pracownika naukowo-dydaktycznego zajmującego stanowisko adiunkta, powstały
na podstawie przepisów dotychczasowych, przekształca się z dniem 1 października 1982 r.
w stosunek pracy z mianowania na czas określony zgodnie z przepisem art. 164 ust.
4 niniejszej ustawy.
4.
Stosunek pracy pracowników naukowo badawczych powstały na podstawie przepisów dotychczasowych
przekształca się z dniem 1 października 1982 r. w stosunek pracy z mianowania na stałe
(art. 161) lub na czas określony (art. 164) odpowiednio do stanowisko zajmowanego
przez pracownika naukowego.
Tracą moc
1)
ustawa z dnia 5 listopada 1958 r. o szkolnictwie wyższym
(Dz. U. z 1973 r. Nr 32, poz. 191),
2)
ustawa z dnia 29 marca 1962 r. o wyższych szkołach artystycznych
(Dz. U. z 1969 r. Nr 6, poz. 48 i z 1973 r. Nr 12, poz. 89),
3)
ustawa z dnia 27 kwietnia 1972 r. - Karta praw i obowiązków nauczyciela
(Dz. U. Nr 16, poz. 114, z 1973 r. Nr 12, poz. 89, z 1977 r. Nr 11, poz. 43 i z 1982 r. Nr 3, poz. 19) w zakresie dotyczącym nauczycieli akademickich zatrudnionych w szkołach wyższych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1982 r.