Ustawa z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych.

1.

Jednostkami badawczo-rozwojowymi, w rozumieniu ustawy, są państwowe jednostki organizacyjne

wyodrębnione pod względem prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno-finansowym, tworzone

w celu prowadzenia badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych, których wyniki powinny

znaleźć zastosowanie w określonych dziedzinach gospodarki narodowej i życia społecznego.

2.

Jednostkami badawczo-rozwojowymi są

1)

instytuty naukowo-badawcze,

2)

ośrodki badawczo-rozwojowe, centralne laboratoria i inne jednostki organizacyjne,

których podstawowym zadaniem jest prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1.

3.

Jednostki badawczo-rozwojowe posiadają osobowość prawną.

4.

Przepisów ustawy nie stosuje się do instytutów naukowych szkół wyższych i placówek

Polskiej Akademii Nauk.

1.

Jednostki badawczo-rozwojowe tworzą warunki sprzyjające twórczej pracy, wzrostowi

kwalifikacji pracowników, kształtowaniu socjalistycznych stosunków pracy i zasad współżycia

społecznego.

2.

Do zadań jednostek badawczo-rozwojowych w szczególności należy

1)

prowadzenie badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych oraz przystosowywanie ich

wyników do wdrażania w praktyce,

2)

upowszechnianie wyników badań naukowych i prac rozwojowych,

3)

podejmowanie działalności w zakresie doskonalenia metod prowadzenia badań naukowych

i prac badawczo-rozwojowych,

4)

prowadzenie działalności uzupełniającej, a w szczególności w zakresie szkolenia, informacji

naukowej, technicznej i ekonomicznej, wynalazczości oraz ochrony własności przemysłowej

i intelektualnej,

5)

opracowywanie analiz i ocen dotyczących stanu i rozwoju poszczególnych dziedzin nauki

i techniki, a także propozycji w zakresie wykorzystywania w kraju osiągnięć światowej

nauki i techniki.

3.

Jednostki badawczo-rozwojowe mogą prowadzić produkcję aparatury i urządzeń, a także

podejmować inną działalność gospodarczą bądź usługową na potrzeby kraju i eksportu

w zakresie objętym przedmiotem ich działania.

4.

Jednostki badawczo-rozwojowe posiadające uprawnienia do nadawania stopni naukowych

oraz odpowiednie warunki materialno-techniczne mogą prowadzić studia podyplomowe.

Jednostka badawczo-rozwojowa może być utworzona, jeżeli

1)

zaistnieje potrzeba prowadzenia w danej dziedzinie działalności, o której mowa w art.

2 ust. 2,

2)

zostanie zapewniona niezbędna, odpowiadająca przedmiotowi i zakresowi jej działania

a)

liczba pracowników o odpowiednich kwalifikacjach,

b)

aparatura badawcza, laboratoryjna, potencjał informacyjny oraz sprzęt techniczny i

inne niezbędne warunki materialno-techniczne.

1.

Przedmiot i zakres działania jednostki badawczo-rozwojowej, jej nazwę i siedzibę oraz

organ sprawujący nad nią nadzór określa akt o jej utworzeniu.

2.

Organ tworzący jednostkę badawczo-rozwojową wyposaża ją w środki niezbędne do prowadzenia

działalności określonej w akcie o utworzeniu jednostki.

3.

Szczegółowy przedmiot i zakres działania jednostki badawczo-rozwojowej określa statut

nadany przez organ sprawujący nad nią nadzór.

4.

Strukturę organizacyjną jednostki badawczo-rozwojowej odpowiadającą jej przedmiotowi

i zakresowi działania określa regulamin organizacyjny ustalony przez dyrektora.

1.

Jednostka badawczo-rozwojowa może, w drodze umowy, przystępować do zrzeszeń przedsiębiorstw

państwowych oraz zrzeszać się z innymi jednostkami badawczo-rozwojowymi.

2.

Jednostka badawczo-rozwojowa może przystępować do spółek oraz w drodze umowy z innymi

jednostkami organizacyjnymi krajowymi i zagranicznymi podejmować wspólne przedsięwzięcia,

tworzyć zakłady doświadczalne bądź inne wspólne komórki organizacyjne.

3.

Warunki tworzenia oraz zasady funkcjonowania jednostek organizacyjnych wspólnych z

podmiotem zagranicznym określają odrębne przepisy.

1.

Utworzenie jednostki badawczo-rozwojowej, mającej międzyresortowy lub wielogałęziowy

zakres działania, następuje w drodze uchwały Rady Ministrów.

2.

Utworzenie jednostki badawczo-rozwojowej innej niż określona w ust. 1 następuje w

uzgodnieniu z Ministrem-Kierownikiem Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń

oraz Ministrem Finansów, w drodze zarządzenia właściwego ministra, kierownika urzędu

centralnego, Prezesa Narodowego Banku Polskiego oraz wojewody działającego w wykonaniu

uchwały wojewódzkiej rady narodowej.

3.

Utworzenie jednostki badawczo-rozwojowej zrzeszenia przedsiębiorstw państwowych następuje

na podstawie uchwały rady zrzeszenia oraz za zgodą Ministra - Kierownika Urzędu Postępu

Naukowo-Technicznego i Wdrożeń i Ministra Finansów.

4.

Utworzenie wspólnej jednostki badawczo-rozwojowej przedsiębiorstw państwowych następuje

w drodze umowy zawartej między zainteresowanymi przedsiębiorstwami państwowymi i za

zgodą Ministra-Kierownika Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń. Wspólne jednostki

badawczo-rozwojowe tworzy się i rejestruje jako spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

na podstawie przepisów Kodeksu handlowego.

1.

Jednostki badawczo-rozwojowe mogą być łączone, dzielone, przekształcane i likwidowane

w trybie przewidzianym do ich tworzenia.

2.

Połączenie, podział, przekształcenie lub likwidacja jednostki badawczo-rozwojowej

może nastąpić, jeżeli jednostka nie wykonuje zadań, dla których została powołana,

bądź te zadania wykonuje nieefektywnie albo gdy przemawiają za tym trwałe i wymierne

korzyści ekonomiczne.

3.

Połączenie, podział, przekształcenie lub likwidacja jednostki badawczo-rozwojowej

zarządza organ, który utworzył tę jednostkę, na wniosek organu sprawującego nadzór,

Ministra - Kierownika Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń lub dyrektora

jednostki badawczo-rozwojowej.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe warunki i tryb łączenia,

podziału, przekształcania i likwidacji jednostek badawczo-rozwojowych.

1.

W celu kompleksowego rozwiązywania problemów naukowych i technicznych, przyspieszenia

wdrażania wyników prac badawczo-rozwojowych do praktyki gospodarczej oraz prowadzenia

nowoczesnej produkcji wyrobów (usług) o istotnym znaczeniu dla gospodarki narodowej

mogą być tworzone jednostki o charakterze wielofunkcyjnym, zwane dalej „centrami naukowo-produkcyjnymi”.

2.

Utworzenie centrum naukowo-produkcyjnego następuje także w drodze łączenia jednostek

badawczo-rozwojowych z innymi państwowymi jednostkami gospodarczymi, w szczególności

produkcyjnymi, projektowymi i doświadczalnymi.

3.

Centrum naukowo-produkcyjne jest szczególnego typu wielozakładowym przedsiębiorstwem

państwowym o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej i działa zgodnie z przepisami

dotyczącymi przedsiębiorstw państwowych, z zastrzeżeniem przepisów ust. 5 i 6.

4.

Jednostki badawczo-rozwojowe wchodzące w skład centrum naukowo-produkcyjnego mogą

prowadzić działalność jako jednostki samodzielnie sporządzające bilans, według zasad

obowiązujących jednostki badawczo-rozwojowe.

5.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa

1)

szczegółowe zasady i tryb tworzenia centrów naukowo-produkcyjnych oraz organy uprawnione

do ich tworzenia,

2)

zakres stosowania do centrów naukowo-produkcyjnych przepisów niniejszej ustawy, z

uwzględnieniem ich szczególnego charakteru.

6.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może dostosować do szczególnego charakteru

centrów naukowo-produkcyjnych przepisy dotyczące przedsiębiorstw państwowych i o samorządzie

załogi przedsiębiorstwa państwowego.

7.

Istniejące w dniu wejścia w życie ustawy centra naukowo-produkcyjne stają się centrami

naukowo-produkcyjnymi w rozumieniu niniejszej ustawy, jeżeli w terminie dwunastu miesięcy

od dnia jej wejścia w życie dostosują swoją organizację do wymagań wynikających z

tej ustawy; w razie niedotrzymania tego warunku, dotychczasowe centrum naukowo-produkcyjne

ulega likwidacji.

8.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i tryb dostosowania

organizacji jednostek, o których mowa w ust. 7, do wymagań wynikających z niniejszej

ustawy oraz zasady i tryb likwidacji jednostek, o których mowa w ust. 7 w zdaniu ostatnim.

1.

Jednostka badawczo-rozwojowa podlega wpisowi do rejestru jednostek badawczo-rozwojowych,

zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Organem rejestracyjnym jest sąd. Właściwość sądu, w trybie określonym w przepisach

prawa o ustroju sądów powszechnych, ustala Minister Sprawiedliwości.

3.

Do wniosku o wpis jednostki badawczo-rozwojowej do rejestru dołącza się: odpis aktu

o utworzeniu tej jednostki, jej statut oraz inne dokumenty, których złożenia wymagają

przepisy wydane na podstawie niniejszej ustawy.

4.

Organ rejestracyjny bada zgodność z prawem treści dokumentów stanowiących podstawę

dokonania wpisu do rejestru.

5.

Rejestr jest dostępny dla osób mających w tym interes prawny, z wyłączeniem danych

objętych tajemnicą państwową lub służbową.

6.

Jednostka badawczo-rozwojowa uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do rejestru.

7.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa zasady i sposób prowadzenia rejestru

jednostek badawczo-rozwojowych, dane podlegające wpisowi do tego rejestru, wymagania

dla wniosku o wpis do rejestru, tryb postępowania przy dokonywaniu wpisów, zmian i

skreśleń w rejestrze, zasady udostępniania rejestru oraz warunki wydawania odpisów

i wyciągów z tego rejestru.

1.

Jednostka badawczo-rozwojowa gospodaruje samodzielnie przydzieloną i nabytą częścią

mienia ogólnonarodowego oraz prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych

środków, kierując się zasadami efektywności ich wykorzystania.

2.

Organ sprawujący nadzór nad jednostką badawczo-rozwojową może pozbawić tę jednostkę

składników przydzielonego lub nabytego mienia wyłącznie w przypadku połączenia lub

podziału albo przekształcenia przeprowadzanego na zasadach określonych w niniejszej

ustawie.

3.

W przypadku likwidacji jednostki badawczo-rozwojowej, o przeznaczeniu majątku decyduje

organ sprawujący nadzór.

4.

Jednostka badawczo-rozwojowa może zbywać środki trwałe. Przy zbywaniu środków trwałych

stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące przedsiębiorstw państwowych.

5.

Podstawą gospodarki jednostki badawczo-rozwojowej jest plan rzeczowo-finansowy ustalany

przez dyrektora.

6.

Jednostka badawczo-rozwojowa może korzystać z kredytów na warunkach określonych w

odrębnych przepisach.

1.

Jednostka badawczo-rozwojowa występuje w obrocie we własnym imieniu i na własny rachunek.

2.

Jednostka badawczo-rozwojowa pokrywa koszty bieżącej działalności z uzyskiwanych przychodów.

3.

Jednostka badawczo-rozwojowa odpowiada za swoje zobowiązania.

4.

Jednostka badawczo-rozwojowa nie odpowiada za zobowiązania Skarbu Państwa ani innych

osób prawnych. Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania jednostki badawczo-rozwojowej.

5.

Jednostka badawczo-rozwojowa może osiągać przychody z tytułu wdrażania i upowszechniania

wyników swojej działalności oraz uczestniczyć w efektach ekonomicznych powstałych

z tego tytułu na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

1.

Jednostka badawczo-rozwojowa tworzy i dysponuje funduszami przeznaczonymi na

1)

odtworzenie i rozwój własnej bazy materialnej,

2)

badania (prace) własne,

3)

zachęty materialne,

4)

cele socjalne i mieszkaniowe,

5)

pokrycie ewentualnych strat.

2.

Nie wykorzystane w danym roku kalendarzowym środki funduszów jednostek badawczo-rozwojowych

przechodzą na rok następny.

Jednostka badawczo-rozwojowa, w ramach posiadanych możliwości finansowych oraz na

podstawie obowiązujących przepisów o wynagradzaniu, ustala samodzielnie wielkość środków

na wynagrodzenia.

1.

Jednostka badawczo-rozwojowa może prowadzić działalność w zakresie handlu zagranicznego

na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

2.

Jednostka badawczo-rozwojowa dysponuje wpływami dewizowymi uzyskanymi w wyniku prowadzonej

współpracy z zagranicą.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady gospodarki finansowej

jednostek badawczo-rozwojowych.

1.

W przypadkach uzasadnionych przedmiotem i charakterem działalności oraz tematyką prac

badawczych jednostki badawczo-rozwojowe mogą prowadzić gospodarkę finansową na zasadach

przewidzianych w prawie budżetowym.

2.

Jednostki badawczo-rozwojowe, o których mowa w ust. 1, określa, na wniosek organu

sprawującego nadzór, Minister - Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń

w porozumieniu z Ministrem Finansów.

3.

Do jednostek badawczo-rozwojowych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów

art. 5 ust. 1 oraz art. 10-15.

Organami jednostki badawczo-rozwojowej są

1)

dyrektor,

2)

rada naukowa,

3)

zebranie ogólne pracowników,

4)

rada załogi.

1.

Dyrektor kieruje jednostką badawczo-rozwojową, a w szczególności

1)

ustala plany działalności jednostki badawczo-rozwojowej,

2)

realizuje politykę kadrową, współdziałając w tym zakresie z organizacją partyjną i

stronnictwami politycznymi działającymi w jednostce badawczo-rozwojowej,

3)

zarządza mieniem i odpowiada za wyniki działalności jednostki badawczo-rozwojowej,

4)

reprezentuje jednostkę badawczo-rozwojową,

5)

podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących jednostki badawczo-rozwojowej,

z wyjątkiem należących do zakresu działania innych organów tej jednostki.

2.

Dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej powołuje organ sprawujący nadzór nad tą jednostką,

po zasięgnięciu opinii rady naukowej i rady załogi. Dyrektor jest powoływany na okres

5 lat lub na czas nie określony. W razie powołania na funkcję dyrektora osoby nie

będącej pracownikiem jednostki badawczo-rozwojowej, powołanie na tę funkcję powoduje

równocześnie nawiązanie stosunku pracy w jednostce badawczo-rozwojowej.

3.

Funkcję dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej może pełnić osoba

1)

posiadająca tytuł naukowy lub stopień naukowy albo wyróżniająca się zasobem wiedzy

i twórczym dorobkiem w dziedzinie objętej zakresem działania jednostki badawczo-rozwojowej,

2)

posiadająca predyspozycje do organizowania pracy naukowej,

3)

reprezentująca wysoki poziom etyczny oraz w pełni akceptująca konstytucyjne zasady

ustrojowe Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

4.

Wyłonienie kandydata na funkcję dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej może nastąpić

w drodze konkursu zarządzanego przez organ sprawujący nadzór.

5.

Postępowanie konkursowe na funkcję dyrektora przeprowadza komisja konkursowa powołana

przez organ sprawujący nadzór.

6.

Komisja konkursowa składa się z przedstawicieli: organu sprawującego nadzór, rady

naukowej, rady załogi oraz związku zawodowego, partii i stronnictw politycznych działających

w jednostce badawczo-rozwojowej. Statut jednostki badawczo-rozwojowej może przewidywać

udział przedstawicieli stowarzyszeń naukowych i społeczno-zawodowych oraz innych jednostek

organizacyjnych w składzie komisji konkursowej, a zwłaszcza przedstawicieli instytucji

naukowych oraz banku finansującego działalność jednostki badawczo-rozwojowej.

7.

Minister - Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń określa szczegółowe

zasady postępowania konkursowego.

Dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej odwołuje organ sprawujący nadzór nad tą jednostką

po zasięgnięciu opinii rady naukowej i rady załogi.

1.

Zastępców dyrektora i głównego księgowego oraz kierowników komórek organizacyjnych

jednostki badawczo-rozwojowej powołuje i odwołuje dyrektor po zasięgnięciu opinii

rady naukowej i rady załogi.

2.

Zastępcy dyrektora oraz kierownicy komórek organizacyjnych są powoływani na okresy

pięcioletnie lub na czas nie określony.

3.

Zastępcą dyrektora do spraw naukowych może być osoba posiadająca tytuł naukowy lub

stopień naukowy doktora habilitowanego.

4.

Do zastępców dyrektora stosuje się odpowiednio przepis art. 18 ust. 3 pkt 3.

5.

Statut jednostki badawczo-rozwojowej może przewidywać

1)

stanowisko sekretarza naukowego jednostki badawczo-rozwojowej, do którego przepisy

ust. 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio,

2)

powołanie kolegium lub innych organów opiniodawczo-doradczych dyrektora; członków

tych organów powołuje i odwołuje dyrektor.

6.

Dyrektor jednostki badawczo-rozwojowej może ustanawiać pełnomocników do realizacji

określonych zadań i ustalać zakres i czas ich umocowania.

1.

Dyrektor wstrzymuje wykonanie uchwały rady załogi, jeżeli jest ona niezgodna z prawem.

O wstrzymaniu wykonania uchwały dyrektor w terminie 3 dni zawiadamia radę załogi.

Decyzja dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej o wstrzymaniu wykonania uchwały rady

załogi powinna być wydana na piśmie oraz zawierać uzasadnienie prawne i faktyczne.

2.

W razie zaistnienia sporu pomiędzy dyrektorem a radą załogi w przypadku, o którym

mowa w ust. 1, spór rozstrzyga organ sprawujący nadzór w terminie nie przekraczającym

14 dni od dnia przekazania wniosku o rozpatrzenie sprawy.

1.

Rada naukowa jest organem inicjującym, opiniodawczym i doradczym jednostki badawczo-rozwojowej

w zakresie działalności naukowej i prowadzenia prac badawczo-rozwojowych oraz w sprawach

rozwoju kadry naukowej i badawczo-technicznej.

2.

W szczególności do zadań rady naukowej należy

1)

kształtowanie - w ramach zadań statutowych jednostki badawczo-rozwojowej - perspektywicznych

kierunków działalności naukowej, rozwojowej i wdrożeniowej,

2)

opiniowanie projektów planów działalności jednostki badawczo-rozwojowej oraz ważniejszych

prac naukowych, rozwojowych i wdrożeniowych oraz ocenianie wyników tych prac,

3)

rozpatrywanie sprawozdań z działalności naukowej, rozwojowej i wdrożeniowej oraz patentowej

i licencyjnej,

4)

opiniowanie projektu statutu jednostki badawczo-rozwojowej oraz projektów jego zmian,

5)

opiniowanie wniosków o przyznanie stypendiów naukowych,

6)

opiniowanie kwalifikacji osób na stanowiska pracowników naukowych i badawczo-technicznych,

a także - na wniosek dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej - dokonywanie okresowej

oceny dorobku naukowego i technicznego tych pracowników,

7)

występowanie z wnioskami o nadanie tytułów naukowych oraz w zakresie posiadanych uprawnień

przeprowadzanie przewodów doktorskich i habilitacyjnych,

8)

opiniowanie kandydatów na funkcje dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej i jego zastępców

oraz występowanie z wnioskami o odwołanie osób pełniących te funkcje.

3.

Szczegółowe warunki, jakim powinny odpowiadać rady naukowe jednostek badawczo-rozwojowych

uprawnionych do nadawania stopni naukowych, określają odrębne przepisy.

1.

W skład rady naukowej mogą być powoływane

1)

spośród pracowników jednostki badawczo-rozwojowej - osoby posiadające tytuł naukowy

lub stopień naukowy oraz osoby zatrudnione na stanowisku profesora lub docenta,

2)

spoza pracowników jednostki badawczo-rozwojowej - osoby posiadające tytuł naukowy

lub stopień naukowy doktora habilitowanego, a także inne osoby wyróżniające się zasobem

wiedzy i praktycznym dorobkiem z dziedziny objętej zakresem działania jednostki badawczo-rozwojowej.

2.

Członków rady naukowej, w liczbie określonej w statucie jednostki badawczo-rozwojowej,

powołuje organ sprawujący nadzór na wniosek dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej

na okres 5 lat. W szczególnie uzasadnionych przypadkach członek rady naukowej może

być odwołany przed upływem okresu, na który został powołany.

3.

Zasady i tryb działania rady naukowej określa regulamin przyjęty większością 2/3 głosów

członków rady naukowej. Liczba członków rady naukowej nie posiadających stopnia lub

tytułu naukowego nie może przekroczyć 25% ogólnej liczby członków rady.

1.

Rada naukowa wybiera w głosowaniu tajnym przewodniczącego i jego zastępców.

2.

Przewodniczącym rady naukowej może być osoba posiadająca tytuł naukowy profesora lub

stopień naukowy doktora habilitowanego.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do zastępców przewodniczącego rady.

4.

Funkcja przewodniczącego rady naukowej nie może być łączona z funkcją dyrektora jednostki

badawczo-rozwojowej lub jego zastępcy.

1.

W posiedzeniu rady naukowej biorą udział

1)

dyrektor jednostki badawczo-rozwojowej oraz jego zastępcy,

2)

przedstawiciele

a)

rady załogi,

b)

partii i stronnictw politycznych,

c)

związku zawodowego,

d)

stowarzyszeń naukowych i społeczno-zawodowych.

2.

Liczbę przedstawicieli, o których mowa w ust. 1 pkt 2, określa regulamin rady naukowej.

3.

Na posiedzenia rady naukowej mogą być zapraszani specjaliści oraz przedstawiciele

jednostek organizacyjnych współdziałających z jednostką badawczo-rozwojową.

1.

Do kompetencji zebrania ogólnego pracowników należy

1)

wybieranie na okres 3 lat rady załogi,

2)

uchwalanie statutu rady załogi,

3)

dokonywanie rocznej oceny działalności rady załogi.

2.

Uchwały zebrania ogólnego pracowników zapadają zwykłą większością głosów, a do ich

ważności jest wymagana obecność co najmniej połowy liczby pracowników jednostki badawczo-rozwojowej.

3.

Zebranie ogólne pracowników zwołuje rada załogi co najmniej raz w roku; obowiązana

jest ponadto zwołać takie zebranie na wniosek dyrektora lub rady naukowej, a także

jednej piątej liczby pracowników.

1.

Czynne prawo wyborcze do rady załogi przysługuje każdemu pracownikowi jednostki badawczo-rozwojowej.

2.

Bierne prawo wyborcze do rady załogi przysługuje pracownikowi jednostki badawczo-rozwojowej,

który pracuje w tej jednostce co najmniej 3 lata. Wymagania te nie dotyczą pracowników

w jednostkach nowo tworzonych.

3.

Szczegółowe zasady i tryb wyboru członków rady załogi oraz zasady utraty mandatu bądź

odwołania członka rady określa statut rady załogi.

1.

Do kompetencji rady załogi należy

1)

podejmowanie uchwał w sprawach zasad wykorzystania funduszów na cele socjalne i mieszkaniowe,

2)

opiniowanie projektu statutu jednostki badawczo-rozwojowej oraz projektów jego zmian,

3)

opiniowanie wniosków w sprawie łączenia, podziału, przekształcenia i likwidacji jednostki

badawczo-rozwojowej,

4)

wyrażanie opinii w sprawach

a)

planów rocznych jednostki badawczo-rozwojowej,

b)

sprawozdań rocznych dyrektora z działalności jednostki badawczo-rozwojowej oraz jej

bilansów,

c)

kandydatów na funkcje dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej i jego zastępców,

d)

innych, dotyczących działalności jednostki badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem spraw

należących do kompetencji rady naukowej,

5)

opiniowanie wniosków dyrektora dotyczących

a)

przystąpienia jednostki badawczo-rozwojowej do zrzeszenia,

b)

przystąpienia jednostki badawczo-rozwojowej do spółki,

c)

wspólnych przedsięwzięć i tworzenia wspólnych jednostek.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mają dla dyrektora charakter wiążący.

3.

Dyrektor jednostki badawczo-rozwojowej udostępnia radzie załogi niezbędne informacje

dotyczące działalności jednostki badawczo-rozwojowej wraz z odpowiednią dokumentacją

oraz stwarza warunki materialne i organizacyjne do jej działalności.

4.

Rada załogi współpracuje ze związkami zawodowymi, organizacjami politycznymi i młodzieżowymi

oraz innymi organizacjami społeczno-zawodowymi, działającymi w jednostce badawczo-rozwojowej.

1.

Rozwiązanie stosunku pracy z członkiem rady załogi w czasie trwania kadencji oraz

w ciągu roku po jej upływie wymaga zgody tej rady, z wyjątkiem

1)

rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia,

2)

zwolnienia z pracy na podstawie orzeczenia komisji dyscyplinarnej.

2.

Członkowi rady załogi nie można bez zgody rady załogi zmienić warunków pracy i płacy

na jego niekorzyść w czasie określonym w ust. 1.

3.

Działalność w radzie załogi ma charakter społeczny.

4.

Członek rady załogi zachowuje prawo do wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy

z powodu pełnienia swoich zadań w godzinach pracy.

1.

Jednostka badawczo-rozwojowa podlega nadzorowi sprawowanemu przez organ określony

w akcie o jej utworzeniu.

2.

Organ sprawujący nadzór dokonuje kontroli i oceny działalności jednostki badawczo-rozwojowej

oraz pracy dyrektora.

3.

Organ sprawujący nadzór w razie stwierdzenia, że decyzja dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej

jest sprzeczna z prawem, wstrzymuje jej wykonanie oraz zobowiązuje dyrektora do jej

zmiany lub cofnięcia.

4.

Decyzja organu sprawującego nadzór, o której mowa w ust. 3, może być zaskarżona do

sądu administracyjnego na zasadach i w trybie przewidzianym w Kodeksie postępowania administracyjnego.

1.

Organ sprawujący nadzór może nałożyć na jednostkę badawczo-rozwojową obowiązek wprowadzenia

do jej planu zadania lub wyznaczyć jej zadanie poza planem, jeżeli jest to niezbędne

ze względu na potrzeby obrony kraju, w przypadku klęski żywiołowej bądź w celu wykonania

zobowiązań międzynarodowych lub jeżeli to zadanie jest objęte narodowym planem społeczno-gospodarczym

albo centralnym planem rocznym.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ sprawujący nadzór zapewnia jednostce

badawczo-rozwojowej środki do wykonania zadania, chyba że wykonanie zadania następuje

odpłatnie na podstawie umowy.

3.

W razie doznania szkody przez jednostkę badawczo-rozwojową z powodu wykonania zadania

nałożonego przez organ sprawujący nadzór, organ ten jest obowiązany do jej naprawienia.

Jednostka badawczo-rozwojowa może zatrudniać

1)

pracowników naukowych,

2)

pracowników badawczo-technicznych,

3)

pracowników inżynieryjno-technicznych,

4)

pracowników administracyjno-ekonomicznych,

5)

pracowników bibliotecznych i pracowników dokumentacji naukowej,

6)

pracowników służby zdrowia,

7)

pracowników na stanowiskach robotniczych, 8) pracowników obsługi i innych.

1.

Pracowników naukowych i badawczo-technicznych mogą zatrudniać jednostki organizacyjne,

nie będące jednostkami badawczo-rozwojowymi, prowadzące lub koordynujące prace naukowe.

2.

Jednostki, o których mowa w ust. 1, ustala Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego w

porozumieniu z Ministrem - Kierownikiem Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń.

3.

Do pracowników naukowych i badawczo-technicznych zatrudnionych w jednostkach, o których

mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 34-49, 55-61, 69, 70 i art. 72-75.

4.

W jednostkach organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, może być powołana rada naukowa.

1.

Pracownikiem naukowym może być osoba o wymaganych ustawą kwalifikacjach naukowych

i wysokim poziomie etycznym oraz w pełni akceptująca konstytucyjne zasady ustrojowe

Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

2.

Podstawowym obowiązkiem pracownika naukowego jest realizacja celów i zadań jednostki

badawczo-rozwojowej, a w szczególności prowadzenie działalności naukowej i rozwojowej,

zapewniającej stały rozwój nauki i techniki.

1.

Pracownikiem naukowym jest osoba zatrudniona na stanowisku

1)

profesora,

2)

docenta,

3)

adiunkta,

4)

starszego asystenta,

5)

asystenta,

6)

asystenta-stażysty.

2.

Statut jednostki badawczo-rozwojowej może przewidywać również tworzenie stanowisk

profesorów kontraktowych i docentów kontraktowych.

3.

Osoby zajmujące stanowisko profesora kontraktowego i docenta kontraktowego nie mogą

pełnić funkcji zastępcy dyrektora do spraw naukowych oraz sekretarza naukowego jednostki

badawczo-rozwojowej.

4.

Na stanowisku docenta można zatrudnić osobę posiadającą stopień naukowy doktora habilitowanego

lub osobę posiadającą stopień naukowy doktora i odpowiedni dorobek technologiczny,

konstrukcyjny bądź wynalazczy, potwierdzony przez Centralną Komisję Kwalifikacyjną

do Spraw Kadr Naukowych.

5.

Minister - Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń w uzgodnieniu z

Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji

Kwalifikacyjnej do Spraw Kadr Naukowych określa dyscypliny, w których na stanowisku

docenta można zatrudnić osobę posiadającą stopień naukowy doktora w odpowiedniej dziedzinie

nauki i wybitny dorobek praktyczny.

6.

Na stanowisku profesora kontraktowego lub docenta kontraktowego, za zgodą rady naukowej,

można zatrudnić osobę bez stopnia lub tytułu naukowego, posiadającą udokumentowany

wybitny i twórczy dorobek praktyczny lub naukowy.

7.

Tryb postępowania kwalifikacyjnego poprzedzającego zatrudnienie w przypadkach, o których

mowa w ust. 6, określa Minister - Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i

Wdrożeń w uzgodnieniu z Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz po zasięgnięciu

opinii Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej do Spraw Kadr Naukowych.

1.

Pracownikami naukowymi są bibliotekarze dyplomowani oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji

naukowej.

2.

Dyplomowani bibliotekarze i dyplomowani pracownicy dokumentacji naukowej są zatrudniani

odpowiednio na stanowiskach

1)

starszego kustosza dyplomowanego lub starszego dokumentalisty dyplomowanego,

2)

kustosza dyplomowanego lub dokumentalisty dyplomowanego,

3)

adiunkta bibliotecznego lub adiunkta dokumentacji naukowej,

4)

asystenta bibliotecznego lub asystenta dokumentacji naukowej.

1.

Stosunek pracy z pracownikiem naukowym nawiązuje się na podstawie mianowania albo

przez zawarcie umowy o pracę.

2.

Pracownika naukowego, zatrudnionego na stanowisku profesora i docenta, mianuje się

na czas nie określony; mianowania dokonuje organ sprawujący nadzór, na wniosek dyrektora

jednostki badawczo-rozwojowej.

3.

Stosunek pracy z innymi pracownikami naukowymi niż określeni w ust. 2 nawiązuje się

przez zawarcie umowy o pracę.

4.

Nawiązanie stosunku pracy z pracownikiem naukowym, dla którego jednostka badawczo-rozwojowa

jest dodatkowym miejscem pracy, następuje na podstawie umowy o pracę.

5.

Pracownicy naukowi podlegają okresowym ocenom dorobku naukowego i technicznego, dokonywanym

przez radę naukową, zgodnie z zasadami i trybem określonym przez Ministra - Kierownika

Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń.

6.

Odwołanie pracownika naukowego z powierzonej mu funkcji w jednostce badawczo-rozwojowej

nie powoduje rozwiązania stosunku pracy.

1.

Do obowiązków pracownika naukowego należy realizacja zadań statutowych jednostki badawczo-rozwojowej,

w szczególności poprzez

1)

twórczą działalność naukową polegającą na rozwiązywaniu problemów naukowych na użytek

praktyki społecznej i gospodarczej,

2)

wprowadzanie do praktyki wyników badań naukowych,

3)

podnoszenie swoich kwalifikacji,

4)

upowszechnianie osiągnięć nauki, w tym poprzez publikacje oraz aktywny udział w życiu

naukowym,

5)

kształcenie kadry naukowej,

6)

udział w pracach organizacyjnych jednostki badawczo-rozwojowej związanej z pracami

naukowymi oraz działalnością dydaktyczną lub artystyczną, a w jednostce badawczo-rozwojowej

nadzorowanej przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej - także udział w działalności

leczniczej, profilaktycznej i diagnostycznej oraz innej działalności usługowej na

rzecz społecznego systemu ochrony zdrowia.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się do pracowników zatrudnionych na stanowisku starszego

asystenta, asystenta i asystenta-stażysty.

3.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określa charakter oraz zakres działalności leczniczej,

profilaktycznej i diagnostycznej oraz innej działalności usługowej, o której mowa

w ust. 1 pkt 6, prowadzonej w jednostce badawczo-rozwojowej na potrzeby społecznego

systemu ochrony zdrowia, oraz zasady wynagradzania za tę działalność.

Mianowany pracownik naukowy podejmujący po raz pierwszy pracę na stanowisku docenta

lub profesora składa ślubowanie według następującej roty

„

W pełni świadom swoich obowiązków ślubuję uroczyście aktywnie uczestniczyć w działalności

naukowo-badawczej, rozwojowej, organizacyjnej i popularyzatorskiej jednostki badawczo-rozwojowej,

systematycznie podnosić własne kwalifikacje naukowe i zawodowe, a w swoim postępowaniu

kierować się dobrem Państwa i zasadami konstytucyjnymi Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

oraz strzec godności pracownika naukowego.

”

1.

Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym ulega rozwiązaniu z zachowaniem

3-miesięcznego okresu wypowiedzenia na wniosek pracownika, a ponadto w przypadkach

1)

trwałej niezdolności do pracy naukowej, spowodowanej chorobą i stwierdzonej orzeczeniem

komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia,

2)

uzyskania prawa do emerytury w myśl przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin, z wyjątkiem przypadku określonego w ust. 2 pkt 2,

3)

niewywiązywania się z podstawowych obowiązków służbowych, stwierdzonego w trybie określonym

w przepisie art. 37 ust. 5,

4)

likwidacji jednostki badawczo-rozwojowej.

2.

Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym ulega rozwiązaniu bez wypowiedzenia

1)

w razie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, jeżeli okres tej choroby przekracza

rok; w szczególnie uzasadnionych przypadkach, po stwierdzeniu przez komisję lekarską

poprawy stanu zdrowia i możliwości powrotu do pracy, okres nieobecności w pracy spowodowanej

chorobą może być przedłużony ponad rok, nie dłużej jednak niż do dwóch lat,

2)

z końcem roku kalendarzowego, w którym pracownik kończy 70 rok życia,

3)

w razie rażącego niewywiązywania się pracownika z podstawowych obowiązków pracownika

naukowego, stwierdzonego w trybie określonym w przepisie art. 37 ust. 5; rozwiązanie

z tego powodu stosunku pracy z pracownikiem naukowym zajmującym stanowisko profesora

wymaga zgody Prezesa Rady Ministrów.

3.

Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym może ulec rozwiązaniu w każdym czasie

za zgodą stron.

Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego wygasa z mocy prawa w razie

1)

ukarania w trybie dyscyplinarnym karą zwolnienia z pracy,

2)

skazania na karę pozbawienia praw publicznych albo prawa wykonywania zawodu,

3)

pozbawienia tytułu naukowego,

4)

skazania na karę pozbawienia wolności - po upływie miesiąca od dnia skazania,

5)

porzucenia pracy,

6)

odmowy złożenia ślubowania.

Mianowani pracownicy naukowi ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za rażące naruszenie

swych obowiązków lub uchybienie godności pracownika nauki.

1.

W sprawach dyscyplinarnych mianowanych pracowników naukowych orzekają

1)

w pierwszej instancji - komisje dyscyplinarne powoływane przez organy sprawujące nadzór,

2)

w drugiej instancji - wyższa komisja dyscyplinarna powoływana przez Ministra - Kierownika

Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń.

2.

Członków komisji dyscyplinarnych, w tym przewodniczącego i zastępców przewodniczącego,

powołuje się na okres 4 lat.

3.

Komisje dyscyplinarne działają w zespołach trzyosobowych.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady powoływania i

organizacji komisji dyscyplinarnych, zasady wyznaczania składów orzekających, rzeczników

dyscyplinarnych, tryb postępowania dyscyplinarnego, wykonywania kar dyscyplinarnych

oraz ich darowania i zatarcia.

W sprawach nie uregulowanych w niniejszej ustawie do pracowników naukowych stosuje

się odpowiednio przepisy dotyczące pracowników naukowo-dydaktycznych w szkołach wyższych.

Podstawowym obowiązkiem pracownika badawczo-technicznego jest realizacja celów i zadań

jednostki badawczo-rozwojowej, a w szczególności aktywne współdziałanie w rozwiązywaniu

problemów naukowo-technicznych, prowadzenie prac zmierzających do ich praktycznych

zastosowań oraz uczestniczenie w ich wdrażaniu i upowszechnianiu.

1.

Pracownikiem badawczo-technicznym jest osoba zatrudniona na stanowisku

1)

głównego specjalisty badawczo-technicznego,

2)

starszego specjalisty badawczo-technicznego,

3)

specjalisty badawczo-technicznego.

2.

Na stanowisku głównego specjalisty badawczo-technicznego można zatrudnić osobę posiadającą

stopień naukowy doktora lub specjalizację zawodową II stopnia albo posiadającą uprawnienia

określone ustawą o rzecznikach patentowych.

3.

Na stanowisku starszego specjalisty badawczo-technicznego można zatrudnić osobę, która

posiada

1)

specjalizację zawodową I stopnia - w zawodach, w których specjalizacja została wprowadzona

odrębnymi przepisami, lub

2)

dyplom ukończenia szkoły wyższej i odpowiednio udokumentowony znaczny dorobek badawczy

lub projektowy, patentowy, osiągnięcia organizacyjne, ekonomiczne, artystyczne bądź

równorzędne - w zawodach, w których specjalizacja nie została wprowadzona, oraz co

najmniej 5-letni staż pracy w danej specjalności.

4.

Na stanowisku specjalisty badawczo-technicznego można zatrudnić osobę, która posiada

1)

dyplom ukończenia szkoły wyższej i odpowiednio udokumentowany dorobek badawczy lub

projektowy, konstrukcyjny, technologiczny, patentowy, osiągnięcia organizacyjne, ekonomiczne,

artystyczne bądź równorzędne oraz

2)

5-letni staż pracy w danej specjalności.

Do obowiązków pracownika badawczo-technicznego należy realizacja zadań statutowych

jednostki badawczo-rozwojowej, w szczególności poprzez

1)

współuczestniczenie w rozwiązywaniu problemów naukowych realizowanych przez jednostkę

badawczo-rozwojową,

2)

przystosowywanie rezultatów badań do potrzeb praktyki,

3)

prowadzenie prac w dziedzinie projektów, konstrukcji, technologii, organizacji, metod

leczniczych i udział we wprowadzaniu ich do praktyki,

4)

prowadzenie prac doświadczalnych,

5)

prowadzenie prac związanych z ochroną własności przemysłowej, praw autorskich i wynalazczości,

6)

uczestniczenie w pracach organizacyjnych związanych z działalnością, o której mowa

w pkt 1-4.

Nawiązanie stosunku pracy z pracownikiem badawczo-technicznym następuje na podstawie

umowy o pracę.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa tryb postępowania kwalifikacyjnego

poprzedzającego zatrudnienie na stanowiskach badawczo-technicznych, a także zasady

przyznawania oraz wysokość dodatków kwalifikacyjnych dla tych pracowników.

1.

Pracowników inżynieryjno-technicznych zatrudnia się na podstawie umowy o pracę.

2.

Do obowiązków pracowników inżynieryjno-technicznych należy w szczególności

1)

wykonywanie zadań związanych z obsługą prac wynikających z działalności jednostki

badawczo-rozwojowej,

2)

prowadzenie prac doświadczalnych i laboratoryjnych realizowanych przez jednostkę badawczo-rozwojową,

3)

wykonywanie zadań związanych z remontami i konserwacją aparatury naukowo-badawczej

i innych urządzeń technicznych będących w posiadaniu jednostki badawczo-rozwojowej.

Kwalifikacje pracowników inżynieryjno-technicznych niezbędne do zajmowania poszczególnych

stanowisk pracy określają przepisy o wynagradzaniu.

1.

Pracowników administracyjno-ekonomicznych zatrudnia się na podstawie umowy o pracę.

2.

Do obowiązków pracowników administracyjno-ekonomicznych w szczególności należy

1)

administrowanie majątkiem jednostki badawczo-rozwojowej,

2)

rozwiązywanie problemów ekonomicznych jednostki badawczo-rozwojowej oraz prowadzenie

spraw związanych z kształtowaniem stosunków prawnych z innymi podmiotami,

3)

wykonywanie prac związanych z planowaniem, finansowaniem i sprawozdawczością w zakresie

działalności jednostki badawczo-rozwojowej,

4)

obsługa administracyjna i socjalna pracowników jednostki badawczo-rozwojowej.

Kwalifikacje pracowników administracyjno-ekonomicznych określają przepisy o wynagradzaniu.

1.

Pracowników, o których mowa w przepisie art. 32 pkt 5-8, zatrudnia się na podstawie

umowy o pracę.

2.

Do obowiązków pracowników, o których mowa w ust. 1, należy wykonywanie zadań ustalonych

odrębnymi przepisami albo wynikających z ich specjalności zawodowych lub określonych

w regulaminie organizacyjnym jednostki badawczo-rozwojowej.

3.

Kwalifikacje pracowników, o których mowa w ust. 1, określają odrębne przepisy lub

przepisy o wynagradzaniu.

1.

Zasady wynagradzania pracowników jednostki badawczo-rozwojowej, a także wymagane zgodnie

z przepisami art. 51, 53 i 54 ust. 3 kwalifikacje pracowników, o których mowa w tych

przepisach, określa, w drodze rozporządzenia, Rada Ministrów.

2.

Pracownikom jednostki badawczo-rozwojowej przysługuje dodatek za wysługę lat

1)

dla pracowników naukowych i badawczo-technicznych - w wysokości 3% miesięcznego wynagrodzenia

zasadniczego po 3 latach pracy, wzrastający o 1% w każdym następnym roku do 20% po

20 latach pracy.

2)

dla pozostałych pracowników jednostki badawczo-rozwojowej - w wysokości 5% miesięcznego

wynagrodzenia zasadniczego po 5 latach pracy, wzrastający o 1% w każdym następnym

roku do 20% po 20 latach pracy.

3.

Minister - Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń w porozumieniu

z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych określa zasady zaliczania okresów pracy

uprawniających do dodatków, o których mowa w ust. 2.

4.

Za wieloletnią pracę w jednostce badawczo-rozwojowej pracownikom przysługują nagrody

jubileuszowe w wysokości

1)

po 20 latach pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego,

2)

po 25 latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego,

3)

po 30 latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego,

4)

po 35 latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego,

5)

po 40 latach pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego.

5.

Przepis ust. 4 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1987 r. Do tego czasu uprawnieni

pracownicy otrzymują nagrody jubileuszowe według zasad dotychczasowych.

1.

Czas pracy pracowników jednostki badawczo-rozwojowej, z wyjątkiem pracowników zatrudnionych

na stanowiskach robotniczych, pracowników obsługi, kierowców oraz pracowników zatrudnionych

przy pilnowaniu, wynosi 40 godzin tygodniowo, chyba że przepisy szczególne przewidują

inną normę czasu pracy.

2.

Do czasu pracy pracowników jednostek badawczo-rozwojowych nadzorowanych przez Ministra

Zdrowia i Opieki Społecznej, o których mowa w art. 38 ust. 3, stosuje się odpowiednio

przepisy o czasie pracy pracowników zakładów społecznej służby zdrowia.

3.

Rozkład czasu pracy określa regulamin pracy.

4.

Jeżeli wymagają tego potrzeby jednostki badawczo-rozwojowej, pracownicy mogą być zatrudniani

poza godzinami pracy, a w szczególnych przypadkach - także w nocy oraz w dni wolne

od pracy, na zasadach określonych w Kodeksie pracy.

5.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się do kobiet w ciąży oraz osób opiekujących się dziećmi

w wieku do 8 lat.

Pracownicy jednostki badawczo-rozwojowej mogą podejmować dodatkowe zatrudnienie za

zgodą dyrektora tej jednostki.

Pracownikom jednostki badawczo-rozwojowej pracującym w warunkach uciążliwych lub szkodliwych

dla zdrowia przysługują z tego tytułu dodatki określone w odrębnych przepisach.

Do pracowników jednostki badawczo-rozwojowej w zakresie uprawnienia do korzystania

z ulg w opłatach za przejazdy koleją oraz jednorazowej odprawy przy przechodzeniu

na emeryturę lub rentę stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące pracowników szkół

wyższych.

Do pracowników naukowych jednostki badawczo-rozwojowej w zakresie wynagrodzenia za

czas choroby lub innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy, wymiaru urlopu wypoczynkowego,

prawa do bezpłatnego lub płatnego urlopu dla celów naukowych, artystycznych lub kształcenia

zawodowego, a także urlopu dla poratowania zdrowia, prawa do dodatkowej powierzchni

mieszkalnej, dodatków do emerytury lub renty oraz przenoszenia pracowników naukowych

mianowanych i jednorazowego zasiłku na zagospodarowanie - stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące pracowników naukowo-dydaktycznych w szkołach wyższych.

1.

Do pracowników badawczo-technicznych zatrudnionych na stanowisku głównego specjalisty

badawczo-technicznego lub starszego specjalisty badawczo-technicznego, w zakresie

wymiaru urlopu wypoczynkowego, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące pracowników

naukowo-dydaktycznych w szkołach wyższych.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ sprawujący nadzór nad jednostką badawczo-rozwojową,

na wniosek dyrektora tej jednostki, może przyznać pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku

głównego lub starszego specjalisty badawczo-technicznego uprawnienie do dodatkowej

powierzchni mieszkalnej wolnej od opłat za dodatkową powierzchnię mieszkalną. Pracownik

zachowuje to prawo również po przejściu na emeryturę lub rentę.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o statucie Narodowego Banku Polskiego

(Dz. U. Nr 7, poz. 57) w art. 18 wprowadza się następujące zmiany

1)

dotychczasową treść art. 18 oznacza się jako ust. 1,

2)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Narodowy Bank Polski może sprawować funkcje organu nadzorującego, w rozumieniu ustawy

o jednostkach badawczo-rozwojowych, w stosunku do jednostek związanych z działalnością

własną banku.

”

1.

Instytuty naukowo-badawcze oraz inne jednostki badawczo-rozwojowe nie będące instytutami

naukowo-badawczymi, w tym ośrodki badawczo-rozwojowe i centralne laboratoria, działające

w dniu wejścia w życie ustawy, stają się jednostkami badawczo-rozwojowymi w rozumieniu

niniejszej ustawy z chwilą dokonania wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 9 ust.

1. Do tego czasu działają na podstawie dotychczasowych przepisów. Wniosek o rejestrację

powinien być złożony nie później niż w terminie 3 miesięcy od chwili wejścia w życie

ustawy.

2.

W przypadku prawomocnego orzeczenia sądu o odmowie rejestracji lub gdy w odrębnym

postępowaniu zostanie stwierdzone, że instytut naukowo-badawczy bądź inna jednostka

badawczo-rozwojowa nie spełnia warunków określonych w ustawie lub nie może skutecznie

wykonywać zadań statutowych, organ sprawujący nadzór wdroży postępowanie zmierzające

do jej likwidacji jako jednostki naukowo-badawczej.

1.

Zakłady doświadczalne będące państwowymi przedsiębiorstwami gospodarki rolnej przekształca

się z dniem 1 lipca 1986 r. w zakłady doświadczalne jednostek badawczo-rozwojowych

wskazanych przez organy założycielskie tych zakładów, zwane dalej „zakładami doświadczalnymi”.

2.

Włączone do jednostek badawczo-rozwojowych zakłady doświadczalne stają się zakładami

tych jednostek, samodzielnie sporządzającymi bilans.

3.

Organy założycielskie, o których mowa w ust. 1, określają zasady i tryb włączenia

zakładów doświadczalnych do jednostek badawczo-rozwojowych.

4.

Do zakładów doświadczalnych stosuje się przepisy o gospodarce finansowej państwowych

przedsiębiorstw gospodarki rolnej. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może dostosować

te przepisy do specyfiki zakładów doświadczalnych.

5.

Do pracowników zakładów doświadczalnych stosuje się przepisy układu zbiorowego pracy

dla państwowych przedsiębiorstw rolnych lub o zakładowym systemie wynagradzania, z

tym że organ sprawujący nadzór nad jednostką badawczo-rozwojową, w której skład wchodzi

zakład doświadczalny, może na pracowników naukowych i badawczo-technicznych takiego

zakładu rozciągnąć w całości bądź w części przepisy niniejszej ustawy dotyczące tych

pracowników.

6.

W zakładzie doświadczalnym może działać rada załogi zakładu doświadczalnego. Szczegółowe

zasady i tryb działania oraz zakres kompetencji tej rady określa statut rady załogi

jednostki badawczo-rozwojowej.

7.

Do rady załogi zakładu doświadczalnego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące

rady załogi jednostki badawczo-rozwojowej.

Przepisy art. 64 ust. 2 i 4-7 stosuje się także odpowiednio do tworzonych po dniu

wejścia w życie ustawy zakładów doświadczalnych gospodarki rolnej, wchodzących w skład

jednostek badawczo-rozwojowych.

1.

W jednostkach badawczo-rozwojowych, o których mowa w art. 63 ust. 1, w terminie nie

dłuższym niż 3 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy, dyrektorzy tych jednostek

przeprowadzą zebrania ogólne pracowników w celu dokonania wyboru rad załogi, zgodnie

z przepisami niniejszej ustawy.

2.

Do czasu ukonstytuowania się rady załogi jej kompetencje należą do dyrektora jednostki

badawczo-rozwojowej.

Rady naukowe instytutów naukowo-badawczych i innych jednostek badawczo-rozwojowych,

o których mowa w art. 63 ust. 1, istniejące w dniu wejścia w życie ustawy działają

do końca kadencji, na którą zostały powołane, po dostosowaniu swoich składów i działalności

do wymagań określonych w niniejszej ustawie.

Do czasu powołania dyrektora w nowo tworzonych jednostkach badawczo-rozwojowych organ

sprawujący nadzór wyznacza na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy osobę pełniącą funkcję

kierownika jednostki badawczo-rozwojowej.

1.

Osoby, które nie spełniają warunku, o którym mowa w przepisie art. 35 ust. 4, a posiadają

stopień naukowy doktora i zajmują w dniu wejścia w życie ustawy stanowisko docenta,

zachowują to stanowisko.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, pełniące w dniu wejścia w życie ustawy funkcję zastępcy

dyrektora do spraw naukowych, a nie spełniające warunków określonych w przepisie art.

20 ust. 3, mogą pełnić tę funkcję przez okres nie dłuższy niż 5 lat.

1.

Osoby, które nie posiadają stopnia naukowego doktora, a zajmują w dniu wejścia w życie

ustawy stanowisko docenta lub adiunkta, zachowują to stanowisko na okres nie dłuższy

niż 5 lat.

2.

Osoby określone w ust. 1, które w dniu wejścia w życie ustawy ukończyły: mężczyźni

50 lat i kobiety 45 lat, zachowują to stanowisko.

1.

Stosunek służbowy, wynikające z niego prawa i obowiązki oraz odpowiedzialność dyscyplinarną

żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej,

Służby Bezpieczeństwa i funkcjonariuszy pożarnictwa, wykonujących obowiązki w jednostkach

badawczo-rozwojowych nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej lub Ministra Spraw

Wewnętrznych, określają odrębne przepisy.

2.

Warunkiem powołania żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz funkcjonariuszy Milicji

Obywatelskiej, Służby Bezpieczeństwa i funkcjonariuszy pożarnictwa na stanowiska przewidziane

dla pracowników naukowych i badawczo-technicznych jest posiadanie kwalifikacji określonych

w niniejszej ustawie i odrębnych przepisach.

Do spraw dyscyplinarnych wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe, chyba że przepisy niniejszej ustawy są korzystniejsze

dla obwinionego.

Do stosunków pracy powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

się jej przepisy.

Spory o roszczenia ze stosunku pracy pracowników naukowych, niezależnie od formy nawiązania

stosunku pracy, podlegają rozpoznaniu w trybie przewidzianym w Kodeksie pracy.

Słuchacze studiów doktoranckich istniejących w dniu wejścia w życie ustawy mają prawo

ukończyć te studia w dotychczasowym trybie i z zachowaniem posiadanych uprawnień.

1.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa

1)

zakres stosowania przepisów ustawy do jednostek badawczo-rozwojowych nadzorowanych

przez Ministra Obrony Narodowej i Ministra Spraw Wewnętrznych,

2)

zasady tworzenia, przekształcania i likwidacji oraz działalności tych jednostek.

2.

Ministrowi Obrony Narodowej i Ministrowi Spraw Wewnętrznych przysługują w stosunku

do nadzorowanych jednostek badawczo-rozwojowych odpowiednio uprawnienia Ministra -

Kierownika Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń, o których mowa w przepisach

art. 16 ust. 2, art. 18 ust. 7, art. 33 ust. 2, art. 35 ust. 5 i 7, art. 37 ust. 5

oraz art. 43 ust. 1 pkt 2; Minister Obrony Narodowej wykonuje uprawnienia, o których

mowa w art. 35 ust. 5 i 7, w zakresie nauk wojskowych, po zasięgnięciu opinii Rady

Wyższego Szkolnictwa Wojskowego.

3.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określać zakres stosowania przepisów

ustawy do jednostek badawczo-rozwojowych wykonujących w całości lub w znacznej części

badania naukowe na potrzeby obronności i bezpieczeństwa Państwa, nadzorowanych przez

innych ministrów niż wymienieni w ust. 1, a także odmienne zasady przekształcania,

likwidacji oraz działalności tych jednostek.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może rozciągnąć przepisy niniejszej ustawy

na jednostki badawczo-rozwojowe tworzone na podstawie porozumień międzynarodowych

w zakresie nie uregulowanym tymi porozumieniami.

1.

Na wniosek Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego lub Sekretarza Naukowego Polskiej

Akademii Nauk Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może rozciągnąć określone przepisy

niniejszej ustawy odpowiednio na instytuty szkół wyższych oraz placówki naukowe Polskiej

Akademii Nauk.

2.

Na wniosek naczelnych władz związków spółdzielczych i zawodowych, organizacji politycznych,

społecznych, wyznaniowych i innych Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określać

zakres stosowania przepisów niniejszej ustawy przez jednostki badawczo-rozwojowe tych

organizacji i związków.

1.

Na wniosek dyrektora wielozakładowego przedsiębiorstwa państwowego jego organ założycielski,

działając w porozumieniu z Ministrem - Kierownikiem Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego

i Wdrożeń oraz Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, może rozciągnąć przepisy

rozdziałów 6-12 na zakład badawczo-rozwojowy, działający jako organizacyjnie wyodrębniona

jednostka tego przedsiębiorstwa i prowadzący działalność, o której mowa w art. 2.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może dostosować zasady gospodarki finansowej

określonych wielozakładowych przedsiębiorstw państwowych, w których działają organizacyjnie

wyodrębnione zakłady badawczo-rozwojowe określone w ust. 1, do specyfiki tych przedsiębiorstw,

a w szczególności rozciągnąć na te zakłady badawczo-rozwojowe wszystkie lub niektóre

przepisy rozdziału 3.

1.

W sprawach nie uregulowanych ustawą do jednostek badawczo-rozwojowych stosuje się

odpowiednio przepisy dotyczące działalności przedsiębiorstw państwowych, z wyłączeniem

jednostek, o których mowa w przepisie art. 16.

2.

Do jednostek badawczo-rozwojowych, stosujących zakładowe systemy wynagradzania określone

ustawą o zasadach tworzenia zakładowych systemów wynagrodzenia, nie mają zastosowania

przepisy art. 55 i 58 niniejszej ustawy.

Przepisy wykonawcze, wydane na podstawie ustawy wymienionej w art. 82, zachowują moc

do czasu zastąpienia ich przepisami wydanymi na podstawie niniejszej ustawy, o ile

nie są z nią sprzeczne, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy.

Traci moc ustawa z dnia 17 lutego 1961 r. o instytutach naukowo-badawczych

(Dz. U. z 1975 r. Nr 7, poz. 41).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1986 r.