Ustawa budżetowa na rok 1985 z dnia 28 grudnia 1984 r.

1.

Ustala się dochody budżetu państwa w wysokości 3.692.801.601 tys. zł

z tego

1)

wpłaty przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 2.947.429.905 tys. zł

2)

wpłaty instytucji finansowych i ubezpieczeniowych 39.531.187 tys. zł

3)

składki na ubezpieczenia społeczne 364.425.700 tys. zł

4)

wpłaty jednostek świadczących usługi socjalne i kulturalne 22.539.195 tys. zł

5)

wpłaty jednostek administracji państwowej, wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, bezpieczeństwa

publicznego i obrony narodowej 23.644.939 tys. zł

6)

podatki i opłaty od gospodarki nie uspołecznionej 83.847.100 tys. zł

7)

podatki i opłaty od ludności 58.400.400 tys. zł

8)

pozostałe dochody 65.083.175 tys. zł

9)

lokata w budżecie pozostałości środków Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej

57.000.000 tys. zł

10)

dochody nie rozdzielone na poszczególne działy i tytuły 30.900.000 tys. zł

2.

Ustala się wydatki budżetu państwa w wysokości 3.980.607.876 tys. zł

z tego

1)

finansowanie przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 1.529.925.367 tys. zł

2)

nauka 31.284.901 tys. zł

3)

oświata i wychowanie 375.147.900 tys. zł

4)

kultura i sztuka 55.669.960 tys. zł

5)

ochrona zdrowia, opieka społeczna, kultura fizyczna i sport oraz turystyka i wypoczynek

418.452.874 tys. zł

6)

ubezpieczenia społeczne 343.545.127 tys. zł

7)

obrona narodowa 288.745.262 tys. zł

8)

administracja, wymiar sprawiedliwości, prokuratura i bezpieczeństwo publiczne 200.370.513 tys. zł

9)

pozostałe wydatki bieżące 111.890.332 tys. zł

10)

wydatki celowe nie rozdzielone na działy i województwa 56.059.120 tys. zł

11)

wydatki na inwestycje i remonty kapitalne 539.516.520 tys. zł

12)

rezerwa Rady Ministrów 30.000.000 tys. zł

3.

Saldo zmian dochodów i wydatków budżetu państwa w związku ze zmianą cen zaopatrzeniowych

i detalicznych wynosi 149.800.000 tys. zł

4.

Niedobór budżetu wynosi 138.006.275 tys. zł

5.

Upoważnia się Ministra Finansów do zaciągnięcia w Narodowym Banku Polskim kredytu

na pokrycie niedoboru budżetu.

6.

Jeżeli przebieg realizacji budżetu państwa wskazywałby na przekroczenie niedoboru,

o którym mowa w ust. 4, Rada Ministrów podejmie działania zmierzające do wygospodarowania

odpowiednich dochodów oraz wdrożenia stosownych programów oszczędnościowych w zakresie

wydatków budżetowych. W tym wypadku upoważnia się Radę Ministrów także do dokonania

zmiany wielkości dotacji ogólnej dla budżetów terenowych.

7.

Przychody zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych, środków specjalnych, funduszów

celowych i państwowych jednostek organizacyjnych, których gospodarka finansowa jest

prowadzona na zasadach ustalonych na podstawie art. 13 ustawy z dnia 3 grudnia 1984 r. - Prawo budżetowe

(Dz. U. Nr 56, poz. 283) - objęte budżetem państwa - wynoszą 1.495.863.836 tys. zł, w tym dotacje z budżetu

305.559.917 tys. zł oraz rozchody wynoszą 1.342.119.696 tys. zł, w tym nadwyżki do

przekazania na rzecz budżetu 58.696.345 tys. zł.

1.

Ustala się w zakresie budżetu centralnego

dochody w wysokości 3.349.133.353 tys. zł

wydatki w wysokości 3.636.939.628 tys. zł

w tym

rezerwę Rady Ministrów w wysokości 30.000.000 tys. zł

zgodnie ze szczegółowym podziałem ustalonym w załączniku nr 1.

2.

Przychody zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych, środków specjalnych, funduszów

celowych i państwowych jednostek organizacyjnych, których gospodarka finansowa jest

prowadzona na zasadach ustalonych na podstawie art. 13 Prawa budżetowego - objęte

budżetem centralnym - wynoszą 1.206.259.585 tys. zł, w tym dotacje z budżetu 211.205.222

tys. zł oraz rozchody wynoszą 1.040.673.876 tys. zł, w tym nadwyżki do przekazania

na rzecz budżetu 58.269.726 tys. zł.

1.

Ustala się dla budżetów wojewódzkich na 1985 r.

1)

udziały w dochodach budżetu centralnego ustalane w stosunku procentowym do wartości

sprzedaży detalicznej towarów i usług przez jednostki gospodarki uspołecznionej objęte

planem centralnym i terenowym w wysokości 355.759.435 tys. zł

2)

dotacje ogólne w wysokości 120.127.544 tys. zł

zgodnie z załącznikami nr 2 i 3.

2.

Kwoty dochodów własnych budżetów wojewódzkich z udziału w dochodach budżetu centralnego

oraz części podatku od płac, stanowiące podstawę do rozliczeń, o których mowa w art.

21 i 95 Prawa budżetowego, określone są w załączniku nr 3.

1.

Ustala się dla przedsiębiorstw państwowych i organizacji spółdzielczych ogólną kwotę

dotacji przedmiotowych na finansowanie produkcji wyrobów i świadczenia usług sprzedawanych

odbiorcom krajowym w wysokości 689.797.216 tys. zł.

2.

Upoważnia się Radę Ministrów do zwiększenia kwoty określonej w ust. 1 w ramach ogólnej

kwoty wydatków ustalonych w niniejszej ustawie.

3.

Rada Ministrów określi grupy wyrobów i usług dotowanych z budżetu.

4.

Minister Finansów ustali stawki dotacji do wyrobów i usług, o których mowa w ust.

3, oraz może dokonywać w odpowiednich częściach budżetu zmiany kwot dotacji w ramach

ogólnej kwoty określonej w ust. 1.

1.

Kwoty dotacji ogólnej oraz stawki procentowe naliczania udziałów w dochodach budżetu

centralnego, określone w załączniku nr 2, są wiążące dla wojewódzkich rad narodowych.

2.

Kwoty dotacji ogólnych oraz udziałów w dochodach własnych budżetów terenowych, wynikające

z uchwał budżetowych wojewódzkich rad narodowych, są wiążące dla rad narodowych stopnia

podstawowego.

Ustala się etaty

1)

dla administracji państwowej objętej budżetem centralnym, wymiaru sprawiedliwości

i prokuratury,

2)

dla administracji państwowej objętej budżetami terenowymi

zgodnie z załącznikiem nr 4.

Rada Ministrów ustali maksymalną wysokość pomocy z budżetu w spłacie kredytu bankowego

na określone inwestycje centralne lub inwestycje przedsiębiorstw, który może być przyznany

w 1985 r. pomimo braku zdolności do spłaty całego kredytu ze środków funduszu rozwoju

kredytobiorcy.

1.

Wielkość dotacji podmiotowych udzielanych przedsiębiorstwom państwowym w 1985 r. ulega

pomniejszeniu o stan funduszu rezerwowego według stanu na dzień 31 grudnia 1984 r.

2.

Przy określaniu wielkości dotacji przedmiotowych do wyrobów i usług oraz środków na

finansowanie inwestycji, Minister Finansów może uwzględnić zaangażowanie części środków

zgromadzonych na funduszu rezerwowym, nie więcej jednak niż 50% stanu tego funduszu

na dzień 31 grudnia 1984 r. W tym wypadku środki funduszu rezerwowego mogą być przeznaczone

na cele określone w zdaniu poprzedzającym.

1.

Przedsiębiorstwa państwowe podejmujące w 1985 r. inwestycje, które polegają na budownictwie

obejmującym obiekty kubaturowe, są zobowiązane do wpłacania kaucji, z wyjątkiem wypadków

określonych w ust. 2 i 3.

2.

Przedsiębiorstwo nie wpłaca kaucji od

1)

inwestycji podejmowanych w celu

a)

ochrony zdrowia - w zakresie, który określi Minister Zdrowia i Opieki Społecznej,

b)

ochrony środowiska - w zakresie, który określi Minister - Kierownik Urzędu Ochrony

Środowiska i Gospodarki Wodnej,

c)

poprawy bezpieczeństwa i higieny pracy - w zakresie, który określi Minister Pracy,

Płac i Spraw Socjalnych;

2)

inwestycji mieszkaniowych wraz z obiektami infrastruktury osiedlowej,

3)

inwestycji polegających na budowie piekarni, obiektów handlowych i usługowych, magazynów

składowych i przechowalni w punktach skupu i przemyśle rolno-spożywczym, a także w

portach,

4)

inwestycji polegających na budowie central telefonicznych oraz obiektów produkcyjno-remontowych

zakładów naprawczych taboru kolejowego,

5)

inwestycji realizowanych z zastosowaniem systemowych ulg inwestycyjnych w podatku

dochodowym, określonych w przepisach wykonawczych do ustawy o opodatkowaniu jednostek

gospodarki uspołecznionej, oraz inwestycji podejmowanych po przyznaniu ulgi indywidualnej

w tym podatku,

6)

w części nakładów inwestycyjnych finansowanych z funduszów celowych, tworzonych wyłącznie

z wpłat od ludności,

7)

inwestycji finansowanych z udziałem dotacji budżetowej.

3.

Rada Ministrów może określić inne inwestycje niż wymienione w ust. 2, od których przedsiębiorstwa

nie wpłacają kaucji, oraz wypadki, w których cofa się zwolnienie od wpłaty kaucji

z powodu realizacji inwestycji niezgodnie z celami stanowiącymi podstawę przyznania

ulgi podatkowej lub dotacji z budżetu.

4.

Wysokość kaucji wynosi 20% wartości kosztorysowej budynków, jeżeli inwestycja jest

zgodna z preferowanymi celami gospodarczymi, których wykaz ustali Przewodniczący Komisji

Planowania przy Radzie Ministrów. Wysokość kaucji od pozostałych inwestycji wynosi

50% wartości kosztorysowej budynków.

5.

Przedsiębiorstwo wpłaca kaucję ze środków funduszu rozwoju, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Jeżeli przedsiębiorstwo podejmuje zakładową inwestycję socjalną, finansowaną ze środków

zakładowego funduszu socjalnego lub z innych środków, z wyjątkiem środków funduszu

rozwoju, wpłaca kaucję ze środków zakładowego funduszu socjalnego.

7.

Przedsiębiorstwo wpłaca kaucję na nie oprocentowany rachunek, otwierany na jego wniosek

w oddziale banku właściwym dla przedsiębiorstwa, najpóźniej w ostatnim dniu kwartału

poprzedzającego kwartał, w którym ma być rozpoczęta inwestycja. Jeżeli inwestycja

ma być rozpoczęta w I kwartale 1985 r. przedsiębiorstwo wpłaca kaucję do dnia 20 stycznia

1985 r.

8.

Bank zwraca kaucję przedsiębiorstwu, na jego wniosek, w ciągu trzech miesięcy od dnia

przekazania inwestycji do eksploatacji, a jeżeli przedsiębiorstwo planowało, że w

wyniku inwestycji nastąpi wzrost wielkości produkcji lub usług - w ciągu trzech miesięcy

od planowanego terminu osiągnięcia projektowanej zdolności produkcyjnej lub usługowej,

z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 9. Przedsiębiorstwo wraz z wnioskiem o

zwrot kaucji przedstawia bankowi udokumentowane oświadczenie potwierdzające dotrzymanie

warunków.

9.

Warunkiem zwrotu kaucji jest nieprzekroczenie

1)

ustalonych przed rozpoczęciem inwestycji

a)

terminu przekazania inwestycji do eksploatacji,

b)

terminu osiągnięcia pełnej projektowanej zdolności produkcyjnej lub usługowej,

2)

określonej w założeniach techniczno-ekonomicznych lub dokumentacji jednostadiowej

wielkości zatrudnienia.

10.

W razie niedotrzymania któregokolwiek z warunków określonych w ust. 9, kaucja podlega

przekazaniu

1)

na dochody budżetu centralnego, jeżeli organem założycielskim przedsiębiorstwa jest

naczelny lub centralny organ administracji państwowej,

2)

na dochody właściwego budżetu wojewódzkiego, jeżeli organem założycielskim przedsiębiorstwa

jest terenowy organ administracji państwowej.

11.

Bank przekazuje kaucję na dochody budżetowe na podstawie decyzji izby skarbowej właściwej

dla siedziby przedsiębiorstwa. Izba skarbowa wydaje decyzję w ciągu dwóch tygodni

od dnia otrzymania z banku zawiadomienia o niedotrzymaniu przez przedsiębiorstwo warunków

zwrotu kaucji. Od decyzji izby skarbowej przedsiębiorstwo może odwołać się do Ministra

Finansów w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia decyzji.

12.

Bank przekazuje kaucję na dochody budżetowe po upływie trzech tygodni od dnia otrzymania

decyzji izby skarbowej, a jeżeli przedsiębiorstwo odwołało się - od dnia otrzymania

decyzji nie uwzględniającej odwołania.

13.

Przepisy ust. 1-12 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 14 i 15, do

1)

inwestycji zrzeszeń przedsiębiorstw i innych organizacji grupujących przedsiębiorstwa

państwowe,

2)

inwestycji przedsiębiorstw mieszanych, utworzonych przez przedsiębiorstwa państwowe,

3)

inwestycji spółek handlowych, w których Skarb Państwa albo jednostki gospodarki uspołecznionej

mają udział wynoszący ponad 50% kapitału zakładowego,

4)

inwestycji spółdzielni i ich związków, z tym że kaucji nie pobiera się również od

inwestycji spółdzielni niewidomych oraz spółdzielni inwalidów i inwestycji finansowanych

z funduszu rehabilitacji inwalidów,

5)

inwestycji jednostek gospodarczych organizacji społecznych.

14.

Kaucje od inwestycji wymienionych w ust. 13 są wpłacane ze środków właściwych funduszów

inwestorów, z których mają być finansowane te inwestycje.

15.

Jeżeli nie został dotrzymany którykolwiek z warunków określonych w ust. 9, kaucja

wpłacona

1)

od inwestycji, o których mowa w ust. 13 pkt 3 i 5, podlega przekazaniu na dochody

budżetu centralnego,

2)

od inwestycji, o których mowa w ust. 13 pkt 4, podlega przekazaniu na fundusz właściwego

centralnego związku spółdzielczego służący finansowaniu inwestycji.

Przedsiębiorstwa państwowe mogą przekazywać wolne środki z funduszu rozwoju na finansowanie

inwestycji innych przedsiębiorstw państwowych, które są kontynuowane lub podejmowane

w celu rozpoczęcia albo zwiększenia produkcji wyrobów lub usług potrzebnych dla przedsiębiorstw

przekazujących środki. Środki te mogą być przekazywane bezzwrotnie lub w formie pożyczek

podlegających zwrotowi z funduszu rozwoju. Warunki przekazywania środków, w tym również

wysokość ewentualnego oprocentowania, są określane w umowach zawieranych między zainteresowanymi

przedsiębiorstwami.

Przedsiębiorstwa komunalnej gospodarki mieszkaniowej wykonujące zarząd państwowymi

zasobami lokalowymi dokonują w roku 1985 odpisów na fundusz remontów w wysokości 1%

od wartości początkowej budynków.

1.

Rozliczenia między jednostkami gospodarki uspołecznionej z tytułu przejęcia - przekazania

majątku trwałego w związku ze zmianą struktury gospodarki są dokonywane według wartości

ustalonej po cenach umownych, nie wyższych jednak niż faktyczne ceny zakupu w okresie

ich nabycia, zmniejszonej o umorzenia. Obliczona w ten sposób wartość majątku trwałego

podlega zwiększeniu o ewentualne nakłady inwestycyjne w tym majątku, przeszacowaniu

według obowiązujących zasad i zmniejszeniu o umorzenia.

2.

Jeżeli przejęciu - przekazaniu podlega majątek nabyty nieodpłatnie, przejęcie - przekazanie

następuje nieodpłatnie z wyjątkiem poniesionych nakładów inwestycyjnych w tym majątku,

przeszacowanych według obowiązujących zasad, zmniejszonych o umorzenia.

Z zysku Narodowego Banku Polskiego osiągniętego w 1985 r. nie uzupełnia się funduszów

statutowego i rezerwowego Narodowego Banku Polskiego za rok 1985.

1.

Jednostki gospodarki uspołecznionej wymienione w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki

uspołecznionej

(Dz. U. z 1984 r. Nr 16, poz. 75), z wyjątkiem określonych w ust. 4, dokonają w 1985 r. dodatkowej wpłaty podatku dochodowego

w wysokości 5% podstawy opodatkowania, określonej w art. 35 ust. 1 tej ustawy.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy

1)

jednostek gospodarki uspołecznionej całkowicie zwolnionych od podatku dochodowego,

2)

przedsiębiorstw państwowych „Polskie Koleje Państwowe” i Państwowej Komunikacji Samochodowej

w zakresie przewozów osobowych,

3)

spółdzielni inwalidów,

4)

spółdzielni mleczarskich oraz zakładów mleczarskich prowadzonych przez związki tych

spółdzielni,

5)

państwowych przedsiębiorstw przemysłu terenowego i spółdzielni pracy, w których usługi

bytowe, dozoru mienia i działalność nakładcza stanowią ponad 90% ogólnej wartości

sprzedaży produkcji i usług.

3.

W jednostkach gospodarki uspołecznionej świadczących usługi bytowe, dozoru mienia

i prowadzących działalność nakładczą, nie wymienionych w ust. 2 pkt 5, zysk z tej

działalności wyłącza się z podstawy obliczenia dodatkowej wpłaty podatku dochodowego,

o której mowa w ust. 1, a w wypadku gdy nie jest to możliwe, wyłącza się tę część

zysku, która na podstawie odrębnych przepisów stanowi ulgę w opodatkowaniu podatkiem

dochodowym z tytułu świadczenia usług.

4.

Jednostki uspołecznione handlu zagranicznego, w tym spółki prawa handlowego, uiszczają

w 1985 r. podatek dochodowy w wysokości 75% podstawy opodatkowania. Jednostkom tym

przysługuje ulga w podatku dochodowym do wysokości 8% podstawy opodatkowania pod warunkiem

przekazania równowartości tej ulgi na wyodrębniony rachunek bankowy, którym dysponuje

Minister Handlu Zagranicznego w porozumieniu z Ministrem Finansów na inwestycje służące

potrzebom eksportu i jego rozwoju w gospodarce narodowej.

Przepisy ustawy dotyczące

1)

wojewódzkich rad narodowych stosuje się również do rad narodowych miast: stołecznego

Warszawy, Krakowa i Łodzi,

2)

wojewodów stosuje się również do prezydentów miast: stołecznego Warszawy, Krakowa

i Łodzi.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1985 r.