Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym.

1.

Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają określone w ustawie grunty indywidualnych

i uspołecznionych gospodarstw rolnych oraz dochody z niektórych rodzajów upraw i produkcji

zwierzęcej, zwanych dalej „działami specjalnymi produkcji rolnej”.

2.

Za gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego uważa się obszar użytków rolnych,

lasów i gruntów leśnych, gruntów pod stawami oraz gruntów pod zabudowaniami związanymi

z prowadzeniem tego gospodarstwa o łącznej powierzchni przekraczającej 0,5 ha, stanowiących

własność lub znajdujących się w posiadaniu

1)

osoby fizycznej lub osoby prawnej nie będącej jednostką gospodarki uspołecznionej,

2)

jednostki gospodarki uspołecznionej,

3)

dwóch lub więcej osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących wspólną gospodarkę

rolną.

3.

Przez wspólną gospodarkę rolną rozumie się wspólne prowadzenie gospodarstwa rolnego,

a w szczególności wspólne dokonywanie upraw i zbiorów oraz zaspokajania potrzeb z

przychodów uzyskiwanych z tego gospodarstwa jako całości.

4.

Za działy specjalne produkcji rolnej dla celów podatku rolnego uważa się

1)

uprawy w szklarniach, tunelach foliowych i inspektach oraz uprawy grzybów i ich grzybni,

2)

uprawy kwiatów w gruncie oraz ich nasiennictwo,

3)

uprawy krzewów owocowych i roślin zielnych owocujących,

4)

szkółki drzew i krzewów ozdobnych,

5)

sady jabłoniowe,

6)

fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego,

7)

wylęgarnie drobiu,

8)

hodowlę i chów zwierząt futerkowych.

5.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić, które z wymienionych w ust.

4 rodzaje upraw i produkcji zwierzęcej ze względu na ich rozmiary lub wiek upraw nie

stanowią działu specjalnego produkcji rolnej, a także - po zasięgnięciu opinii właściwych

komisji sejmowych - może uznać za dział specjalny produkcji rolnej inne uprawy i rodzaje

produkcji zwierzęcej niż wymienione w ust. 4.

Nie podlegają opodatkowaniu grunty

1)

pod jeziorami i wodami płynącymi, grunty, na których mieszczą się zbiorniki wody służące

do zaopatrzenia ludności w wodę oraz grunty pod wałami przeciwpowodziowymi,

2)

uznane za nieużytki,

3)

pod lasami uznanymi za ochronne i zarejestrowanymi parkami,

4)

będące w zarządzie przedsiębiorstw lasów państwowych, w tym również grunty oddane

w użytkowania pracownikom lasów jako działki deputatowe,

5)

stanowiące działki przyzagrodowe członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych, którzy

osiągnęli wiek emerytalny bądź są inwalidami I lub II grupy.

1.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym od gruntów ciąży na osobach fizycznych, osobach

prawnych i jednostkach gospodarki uspołecznionej będących w dniu 1 stycznia roku podatkowego

właścicielami lub samoistnymi posiadaczami gospodarstw rolnych.

2.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej

ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych i jednostkach gospodarki uspołecznionej

będących właścicielami lub samoistnymi posiadaczami gruntu od miesiąca, w którym rozpoczęto

prowadzenie działów specjalnych na tym gruncie.

3.

W wypadku prowadzenia działów specjalnych przez spółkę prawa cywilnego zawartą w formie

aktu notarialnego obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 2, ciąży na spółce.

4.

Obowiązek podatkowy z tytułów określonych w ust. 1 i 2 ciąży również na jednostkach

gospodarki uspołecznionej będących posiadaczami zależnymi.

5.

Jeżeli gospodarstwo rolne lub dział specjalny produkcji rolnej stanowi współwłasność

małżonków lub odrębną własność każdego z nich, obowiązek podatkowy ciąży łącznie na

obojgu małżonkach.

6.

W wypadku chowu zwierząt futerkowych przez osoby fizyczne obowiązek podatkowy ciąży

na właścicielu zwierząt, jeżeli własność zwierząt zostanie udokumentowana i potwierdzona

przez organizacje społeczno-zawodowe lub spółdzielnie hodowców drobnego inwentarza.

7.

Obowiązek podatkowy w podatku rolnym ciąży także na osobach fizycznych oraz na osobach

prawnych nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej, które gospodarują na

gruntach państwowych na podstawie zawartej umowy lub bezumownie, z tym że obowiązek

podatkowy w podatku rolnym od gruntów rozpoczyna się z dniem 1 stycznia tego roku,

w którym objęto grunty w zagospodarowanie, a jeżeli objęcie nastąpiło po żniwach -

z dniem 1 stycznia roku następnego. Obowiązek podatkowy wygasa z upływem tego roku,

w ciągu którego ustało gospodarowanie, a jeżeli gospodarowanie ustało przed żniwami

- z końcem roku poprzedniego.

1.

Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym od gruntów stanowi liczba hektarów przeliczeniowych.

2.

Liczbę hektarów przeliczeniowych ustala się na podstawie powierzchni, rodzajów i klas

użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów oraz zaliczenia do okręgu podatkowego.

3.

Przeliczeniu na hektary przeliczeniowe nie podlegają grunty, na których znajdują się

obiekty służące do prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, oraz grunty zajęte

pod uprawy podlegające opodatkowaniu podatkiem rolnym z działów specjalnych.

4.

Ustala się 4 okręgi podatkowe, do których zalicza się gminy, miasta oraz dzielnice

w miastach w zależności od warunków ekonomicznych i produkcyjno-klimatycznych.

5.

Ustala się następujące przeliczniki powierzchni użytków rolnych

Rodzaje użytków rolnych

Grunty orne

Łąki i pastwiska

Okręgi podatkowe

I

II

III

IV

I

II

III

IV

Klasy użytków rolnych

Przeliczniki

I

1,90

1,75

1,60

1,40

1,70

1,55

1,40

1,30

II

1,75

1,60

1,45

1,30

1,40

1,30

1,20

1,05

IIIa

1,60

1,45

1,35

1,20

III

1,20

1,10

1,00

0,90

IIIb

1,35

1,25

1,15

1,00

IVa

1,10

1,00

0,90

0,80

IV

0,75

0,70

0,60

0,55

IVb

0,80

0,75

0,65

0,60

V

0,50

0,45

0,40

0,35

0,35

0,35

0,30

0,25

VI

0,20

0,15

0,10

0,05

0,15

0,15

0,10

0,05

6.

Grunty pod lasami przelicza się na hektary przeliczeniowe przy zastosowaniu przelicznika

dla VI klasy gruntów ornych.

7.

Grunty pod stawami zarybionymi bez względu na miejsce położenia przelicza się na hektary

przeliczeniowe według następujących przeliczników

1)

1 ha stawu zarybionego łososiem, trocią, głowacicą, palią i pstrągiem - 1,0 ha przeliczeniowy,

2)

1 ha stawu zarybionego innymi gatunkami ryb - 0,20 ha przeliczeniowego.

8.

Grunty pod stawami nie zarybionymi przelicza się na hektary przeliczeniowe według

przeliczników ustalonych w ust. 5.

1.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, zalicza każdą gminę, miasto oraz dzielnicę

miasta do jednego z czterech okręgów podatkowych, kierując się kryteriami określonymi

w art. 4 ust. 4.

2.

Wojewódzka rada narodowa na wniosek terenowego organu administracji państwowej o właściwości

ogólnej stopnia wojewódzkiego może w szczególnych, gospodarczo uzasadnionych wypadkach

zaliczyć niektóre gminy do innego okręgu podatkowego niż określony w rozporządzeniu,

o którym mowa w ust. 1, jednakże nie może to spowodować zmniejszenia liczby hektarów

przeliczeniowych dla tego województwa o więcej niż 0,5%.

3.

Rada narodowa stopnia podstawowego na wniosek terenowego organu administracji państwowej

o właściwości ogólnej stopnia podstawowego może w szczególnych, gospodarczo uzasadnionych

wypadkach zaliczyć niektóre wsie do innego okręgu podatkowego niż określony dla gminy,

na podstawie upoważnień zawartych w ust. 1 i 2, jednakże nie może to spowodować zmniejszenie

liczby hektarów przeliczeniowych dla tej gminy o więcej niż 0,5%.

1.

Podatek rolny z 1 hektara przeliczeniowego stanowi równowartość pieniężną 2,5 q żyta,

obliczoną według cen urzędowych obowiązujących w uspołecznionych jednostkach skupu

dla zbóż kontraktowanych w dniu 1 stycznia roku podatkowego, z wyłączeniem premii

okresowych.

2.

W latach 1985 i 1986 podatek rolny od gruntów ustala się w wysokości równowartości

pieniężnej

1)

w 1985 r. - 1,5 q żyta z 1 ha przeliczeniowego,

2)

w 1986 r. - 2,0 q żyta z 1 ha przeliczeniowego.

3.

Termin wejścia w życie przepisu o wysokości podatku ustalonej w ust. 1 określi uchwała

Sejmu.

1.

Podstawą opodatkowania podatkiem rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji

rolnej stanowi dochód obliczony przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej

jednostki powierzchni upraw lub jednostek produkcji zwierzęcej.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii właściwych komisji

sejmowych, określa normy szacunkowe dochodu, o których mowa w ust. 1.

3.

Wojewódzka rada narodowa, na wniosek terenowego organu administracji państwowej o

właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego, w zależności od miejscowych warunków i

opłacalności upraw lub produkcji, może obniżać lub podwyższać w całym województwie

albo na niektórych jego obszarach w granicach do 20% normy szacunkowe dochodu, o których

mowa w ust. 2, ze wszystkich lub niektórych rodzajów upraw i produkcji zwierzęcej.

4.

Na wniosek podatnika podstawa opodatkowania może być ustalana na podstawie faktycznych

przychodów i wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów

o podatku dochodowym, pod warunkiem prowadzenia ksiąg wykazujących te przychody i

wydatki; o zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwy urząd

skarbowy przed rozpoczęciem roku podatkowego.

1.

Podatek rolny od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według

następującej skali

Dochód podlegający opodatkowaniu rocznie w zł

Podatek wynosi

ponad

do

1

2

do 400 000

10%

400 000-

420 000

40 000 zł + 11%

od kwoty ponad

400 000 zł

420 000-

456 000

42 200 zł + 14%

„ „

420 000 zł

450 000-

492 000

47 240 zł + 18%

„ „

436 000 zł

492 000-

540 000

53 720 zł + 22%

„ „

492 000 zł

540 000-

588 000

64 280 zł + 26%

„ „

540 000 zł

588 000-

660 000

76 760 zł + 30%

„ „

588 000 zł

660 000-

732 000

98 360 zł + 35%

„ „

660 000 zł

732 000-

828 000

123 560 zł + 40%

„ „

732 000 zł

828 000-

924 000

161 960 zł + 45%

„ „

828 000 zł

924 000-

1 020 000

205 160 zł + 50%

„ „

924 000 zł

1 020 000-

1 140 000

253 160 zł + 55%

„ „

1 020 000 zł

1 140 000-

1 260 000

319 160 zł + 60%

„ „

1 140 000 zł

1 260 000-

1 380 000

391 160 zł + 65%

„ „

1 260 000 zł

1 380 000-

1 500 000

469 160 zł + 70%

„ „

1 380 000 zł

1 500 000 i więcej

553 160 zł + 75%

„ „

1 500 000 zł

2.

Rolnicze spółdzielnie produkcyjne prowadzące działy specjalne produkcji rolnej płacą

podatek rolny od dochodu z tych działów według stawek zależnych od wysokości dochodu

przypadającego na rodziny członków spółdzielni.

3.

Jednostki gospodarki uspołecznionej nie wymieniona w ust. 2, które prowadzą działy

specjalne produkcji rolnej płacą podatek w wysokości 10% dochodu z tych działów.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może podwyższyć kwotę dochodu z działów specjalnych

produkcji rolnej, podlegającą opodatkowaniu według stałej stawki procentowej, oraz

zmniejszać stawki podatku określone w ust. 1.

1.

Jeżeli osoba fizyczna lub osoba prawna nie będąca jednostką gospodarki uspołecznionej

oprócz dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, przekraczających w roku podatkowym

400 tys. zł, osiąga również

1)

dochody w rozumieniu przepisów o podatku wyrównawczym,

2)

dochody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym lub z wykonywania rzemiosła, od

których zamiast podatków obrotowego i dochodowego pobiera się opłatę skarbową, zwane

dalej „dochodami z działalności produkcyjno-usługowej”,

dochody te, po odliczeniu należnego podatku dochodowego lub opłaty skarbowej, łączy

się z dochodami z działów specjalnych produkcji rolnej w celu określenia stopy procentowej

podatku rolnego z działów specjalnych produkcji rolnej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do małżonków osiągających dochody z działów

specjalnych produkcji rolnej, jeżeli jedno z nich lub oboje uzyskują dochody z działalności

produkcyjno-usługowej lub działalności podlegającej podatkowi wyrównawczemu.

1.

W wypadkach określonych w art. 9 podatek rolny od dochodów z działów specjalnych produkcji

rolnej ustala się w następujący sposób

1)

oblicza się kwotę podatku, jaki przypadałby od łącznej wysokości dochodu,

2)

ustala się stopę procentową kwoty podatku obliczonej zgodnie z pkt 1 do łącznej wysokości

dochodu,

3)

ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu

podatkiem rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustala szczegółowe zasady i tryb wymiaru

podatku od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Jednostki gospodarki uspołecznionej są obowiązane obliczać i odprowadzać podatek rolny

od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej na rachunek urzędu skarbowego,

na którego terenie działania znajdują się prowadzone przez nie działy specjalne produkcji

rolnej.

1.

Zwalnia się od podatku rolnego od gruntów

1)

użytki rolne klas VI i VIz,

2)

grunty pod lasami z drzewostanem w wieku do lat 50, licząc od roku następnego po zalesieniu.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może zwalniać od podatku rolnego inne grunty

niż określone w ust. 1.

1.

Podatnikom podatku rolnego przysługują ulgi z tytułu

1)

inwestycji oraz modernizacji budynków gospodarczych, obiektów i urządzeń służących

do produkcji rolnej, a także inwestycji polegających na budownictwie mieszkaniowym

w gospodarstwach nowo tworzonych na gruntach zakupionych z Państwowego Funduszu Ziemi

lub podlegających przepisom o osadnictwie rolnym,

2)

nabycia gruntów,

3)

przyjęcia gruntów w trwałe zagospodarowanie przez jednostki gospodarki uspołecznionej,

4)

położenia gruntów na terenach podgórskich i górskich,

5)

klęsk żywiołowych,

6)

spełniania obowiązku służby wojskowej lub jej form zastępczych.

2.

Ulga inwestycyjna z tytułu tej samej inwestycji nie może być stosowana dłużej niż

przez 15 lat.

3.

Wysokość ulgi z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1, 4 i 6 nie może przekraczać 60%

kwoty podatku rolnego, należnego w danym roku podatkowym.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi zasady, wysokość i tryb stosowania

ulg wymienionych w ust. 1.

W ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych

(Dz. U. Nr 27, poz. 111 i z 1982 r. Nr 45, poz. 289) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia, może określić, że świadczenia pieniężne od

gospodarstw rolnych i od nieruchomości położonych na terenie gmin wynikające z zobowiązań

podatkowych oraz inne świadczenia pieniężne, na które zostały rozciągnięte przepisy

ustawy, są pobierane w formie łącznego zobowiązania pieniężnego na podstawie jednego

nakazu płatniczego, a także określić osoby, na które wystawia się nakaz płatniczy.

W rozporządzeniu tym Rada Ministrów określi sposób zarachowywania wpłat na poczet

poszczególnych świadczeń pieniężnych pobieranych w formie łącznego zobowiązania pieniężnego

oraz zasady rozliczeń wpływów z tytułu tych świadczeń z poszczególnymi wierzycielami.

”

,

2)

po art. 48 dodaje się art. 48a w brzmieniu

„

Art. 48a.

Za zobowiązania pieniężne, wchodzące w skład łącznego zobowiązania pieniężnego, należne

od osób, których świadczenia wchodzą w skład tego zobowiązania, odpowiadają solidarnie

te osoby oraz osoby, na które wystawia się nakaz płatniczy.

”

W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267) w art. 82 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dochodów z indywidualnego gospodarstwa rolnego oraz działów specjalnych produkcji

rolnej w wysokości określonej przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia.

”

1.

Ulgi w podatku gruntowym, przyznane na podstawie dotychczasowych przepisów, stosuje

się do czasu ich wykorzystania, jednak przez okres nie dłuższy niż określony w tych

przepisach.

2.

Ulgi przyznane na podstawie przepisów ustawy o podatku wyrównawczym stosuje się do

czasu ich wykorzystania.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o podatku gruntowym, rozumie się przez to

podatek rolny.

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z Ministrem Finansów na podstawie

danych statystycznych ogłasza w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku wysokość

przeciętnego dochodu z pracy w rolnictwie nie uspołecznionym z 1 ha przeliczeniowego.

Dochód w tej wysokości przyjmuje się dla celów ustalania uprawnień do świadczeń socjalnych

rolników i członków ich rodzin od daty przyznania tych świadczeń przez okres roku.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 11 listopada 1965 r. o rozszerzeniu uprawnień gromadzkich rad narodowych

w zakresie podatkowym oraz o usprawnieniu w gromadach wymiaru i poboru podatków i

innych należności pieniężnych

(Dz. U. Nr 46, poz. 288),

2)

ustawa z dnia 26 października 1971 r. o podatku gruntowym

(Dz. U. Nr 27, poz. 254 i z 1974 r. Nr 38, poz. 230),

3)

przepisy ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku wyrównawczym

(Dz. U. Nr 42, poz. 188) w zakresie dotyczącym opodatkowania dochodów z niektórych rodzajów upraw i produkcji

zwierzęcej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1985 r.

Za zobowiązania pieniężne, wchodzące w skład łącznego zobowiązania pieniężnego, należne

od osób, których świadczenia wchodzą w skład tego zobowiązania, odpowiadają solidarnie

te osoby oraz osoby, na które wystawia się nakaz płatniczy.