Ustawa z dnia 12 lipca 1984 r. o Komisji Planowania przy Radzie Ministrów.

1.

Komisja Planowania przy Radzie Ministrów, zwana dalej „Komisją Planowania”, jest naczelnym

organem administracji państwowej w sprawach planowania społeczno-gospodarczego oraz

planu zagospodarowania przestrzennego kraju.

2.

Komisja Planowania organizuje proces planowania w skali ogólnokrajowej stosownie do

ustawy o planowaniu społeczno-gospodarczym oraz innych ustaw dotyczących planowania,

a także projektuje doskonalenie systemu kierowania i funkcjonowania gospodarki w celu

umacniania społeczno-ekonomicznych podstaw ustroju socjalistycznego.

Do zakresu działania Komisji Planowania należy inicjowanie, kierowanie i kontrolowanie

opracowywania projektów, analiz i ocen realizacji planów perspektywicznych, narodowych

planów społeczno-gospodarczych i centralnych planów rocznych oraz planu zagospodarowania

przestrzennego kraju. W szczególności do zakresu działania Komisji Planowania należy

inicjowanie, kierowanie i kontrolowanie prac nad

1)

założeniami polityki społeczno-gospodarczej i zasadami polityki przestrzennego zagospodarowania

kraju oraz programami rozwiązywania podstawowych problemów w tym zakresie,

2)

wariantami założeń oraz projektów planów perspektywicznych, planu zagospodarowania

przestrzennego kraju, narodowych planów społeczno-gospodarczych i centralnych planów

rocznych wraz z instrumentami i parametrami ekonomicznymi, określającymi warunki działania

przedsiębiorstw państwowych i innych jednostek gospodarczych,

3)

prowadzeniem studiów przedplanowych i studiów dotyczących podstawowych problemów społeczno-gospodarczych

kraju oraz opracowywaniem prognoz długoterminowych, uwzględniających cele społeczne

i uwarunkowania rozwoju kraju,

4)

opracowywaniem długoterminowych założeń rozwoju stosunków gospodarczych z zagranicą,

w tym udziału Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w socjalistycznej integracji gospodarczej,

oraz prowadzeniem dwustronnej i wielostronnej koordynacji planów społeczno-gospodarczych

z krajami - członkami Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej i z innymi państwami socjalistycznymi,

5)

opracowywaniem założeń polityki inwestycyjnej i lokalizacyjnej, a także sprawami w

zakresie inwestycji centralnych,

6)

opracowywaniem założeń polityki przekształceń strukturalnych w gospodarce narodowej

oraz kierunków postępu naukowo-technicznego, z uwzględnieniem sytuacji demograficznej

kraju, zasobów pracy, kierunków kształcenia kadr kwalifikowanych oraz innych czynników

i uwarunkowań w tym zakresie,

7)

bilansowaniem podstawowych surowców, energii, materiałów i wyrobów,

8)

opracowywaniem bieżących i okresowych analiz, ocen i prognoz rozwoju społeczno-gospodarczego

i realizacji planów centralnych,

9)

sporządzaniem ocen funkcjonowania systemu kierowania i zarządzania gospodarką narodową

i opracowywaniem, na podstawie wyników tych ocen, propozycji zmian i doskonalenia

tego systemu, w tym narzędzi i parametrów sterowania gospodarką, w celu zapewnienia

skutecznej realizacji planów centralnych, a zwłaszcza osiągnięcia rozwoju gospodarki

i wzrostu jej efektywności.

1.

W skład Komisji Planowania wchodzą

1)

Przewodniczący Komisji Planowania,

2)

członkowie Prezydium Komisji Planowania,

3)

członkowie.

2.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek Przewodniczącego Komisji Planowania

1)

ustala naczelne i centralne organy administracji państwowej, których przedstawiciele

wchodzą w skład Komisji Planowania; przedstawicieli tych organów wyznacza odpowiednio

minister bądź kierownik urzędu centralnego,

2)

powołuje dalszych członków Komisji Planowania spośród działaczy państwowych, gospodarczych

i społecznych oraz pracowników naukowych.

3.

W skład Prezydium Komisji Planowania wchodzą

1)

Przewodniczący Komisji Planowania,

2)

pierwszy zastępca i zastępcy przewodniczącego Komisji Planowania,

3)

Minister Finansów.

4.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek Przewodniczącego Komisji Planowania, może powoływać

w skład Prezydium Komisji Planowania także inne osoby.

5.

W posiedzeniach Prezydium Komisji Planowania uczestniczy Prezes Narodowego Banku Polskiego,

jak również mogą uczestniczyć inne osoby, zaproszone przez Przewodniczącego Komisji

Planowania.

Zadania Komisji Planowania są wykonywane przez Przewodniczącego Komisji Planowania,

Prezydium Komisji Planowania - w zakresie określonym w art. 6 oraz Komisję Planowania

na posiedzeniach plenarnych - w zakresie określonym w art. 5.

Komisja Planowania na posiedzeniach plenarnych rozpatruje i ocenia

1)

założenia polityki społeczno-gospodarczej i przestrzennej kraju,

2)

wybrane programy rozwiązywania podstawowych problemów kraju,

3)

założenia do planów perspektywicznych, narodowych planów społeczno-gospodarczych i

centralnych planów rocznych oraz do planu zagospodarowania przestrzennego kraju,

4)

zasady i tryb przeprowadzania konsultacji społecznych w sprawach założeń i projektów

planów oraz wyniki tych konsultacji,

5)

analizy roczne wykonania narodowych planów społeczno-gospodarczych,

6)

propozycje doskonalenia systemu kierowania i zarządzania gospodarką narodową,

7)

inne sprawy, wniesione przez Przewodniczącego Komisji Planowania.

Prezydium Komisji Planowania

1)

rozpatruje projekty planów perspektywicznych, projekty wariantów narodowych planów

społeczno-gospodarczych i centralnych planów rocznych, projekty narodowych planów

społeczno-gospodarczych i centralnych planów rocznych, w tym w zakresie zamówień rządowych

i programów operacyjnych, projekt planu zagospodarowania przestrzennego kraju, a także

projekty sprawozdań z wykonania tych planów,

2)

rozpatruje analizy i oceny wykonania planów centralnych,

3)

podejmuje, w uzgodnieniu z właściwymi naczelnymi i centralnymi organami administracji

państwowej, postanowienia koordynacyjne w zakresie przygotowywania planów centralnych

oraz programów gospodarczych o charakterze międzyresortowym,

4)

rozpatruje inne sprawy, przedstawione przez Przewodniczącego Komisji Planowania.

1.

Przewodniczący Komisji Planowania kieruje pracami Komisji Planowania i jej Prezydium

oraz reprezentuje Komisję Planowania na zewnątrz.

2.

Przewodniczący Komisji Planowania, na podstawie ustaw i w celu ich wykonania, wydaje

rozporządzenia i zarządzenia oraz wykonuje inne zadania określone w ustawach.

3.

Przewodniczącego Komisji Planowania powołuje Sejm w trybie art. 37 Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Przewodniczący Komisji Planowania w szczególności

1)

w drodze rozporządzenia ustala

a)

zasady opracowywania projektów planów centralnych,

b)

metody rachunku ekonomicznego efektywności oraz metodykę oceny działalności jednostek

gospodarki uspołecznionej,

2)

kieruje rozwojem systemów informacji planistycznej na potrzeby prognozowania, planowania

centralnego, analizy i ocen realizacji planów centralnych oraz sytuacji społeczno-gospodarczej

kraju,

3)

analizuje zgodność planów przedsiębiorstw państwowych i innych jednostek gospodarki

uspołecznionej z celami planów centralnych,

4)

formułuje wnioski dotyczące kształtowania narzędzi i parametrów zapewniających realizację

polityki gospodarczej,

5)

przekazuje przedsiębiorstwom państwowym i innym jednostkom organizacyjnym informacje

planistyczne oraz korzysta z informacji planistycznych tych jednostek.

Przewodniczący Komisji Planowania realizując przyznane mu kompetencje i określone

dla niego zadania

1)

we współdziałaniu z Ministrem Finansów i Prezesem Narodowego Banku Polskiego zapewnia

wzajemną zgodność planów społeczno-gospodarczych z planami finansowymi,

2)

przeprowadza konsultacje społeczne w sprawach projektów założeń programów, planów

centralnych oraz określonych przedsięwzięć, zwłaszcza ze związkami zawodowymi, organizacjami

społeczno-zawodowymi, wybranymi przedsiębiorstwami państwowymi i samorządami ich załóg,

3)

analizuje i ocenia przestrzeganie zasad planowania społeczno-gospodarczego w jednostkach

podziału terytorialnego kraju, w przedsiębiorstwach państwowych oraz w innych jednostkach

gospodarki uspołecznionej, z zachowaniem samodzielności i samorządności jednostek

planujących,

4)

zapewnia wykorzystywanie opracowań organów statystyki państwowej i banków oraz inspiruje

prowadzenie przez te instytucje określonych badań i analiz,

5)

przedstawia Radzie Ministrów, Prezydium Rządu i Prezesowi Rady Ministrów projekty

planów, analizy i oceny wraz z wnioskami oraz inne sprawy wymagające rozstrzygnięcia

przez te organy.

Wydawanie rozporządzeń, zarządzeń i innych aktów prawnych przez naczelne i centralne

organy administracji państwowej oraz przedstawianie Rządowi projektów uchwał, postanowień

oraz decyzji o charakterze gospodarczym, zawierających przepisy lub rozstrzygnięcia

wpływające na zmianę ustaleń zawartych w planach centralnych, wymaga uprzedniego uzgodnienia

z Przewodniczącym Komisji Planowania. Nie uzgodnione rozbieżności rozstrzyga Rada

Ministrów.

1.

Komisja Planowania, jej Prezydium i Przewodniczący wykonują swoje zadania przy pomocy

urzędu Komisji Planowania.

2.

Organizację urzędu Komisji Planowania oraz jednostki organizacyjne podporządkowane

Przewodniczącemu Komisji Planowania określa statut nadany przez Radę Ministrów.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowy zakres działania Komisji

Planowania, jej Prezydium oraz Przewodniczącego.

1.

W dekrecie z dnia 6 maja 1953 r. - Prawo górnicze

(Dz. U. z 1978 r. Nr 4, poz. 12) w art. 88 i 89 użyte w odpowiednich przypadkach wyrazy „Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się użytymi w tych samych przypadkach wyrazami „Minister Górnictwa i Energetyki”.

2.

W ustawie z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. Nr 38, poz. 229, z 1981 r. Nr 12, poz. 57 i z 1983 r. Nr 44, poz. 200 i 201) w art. 33 w ust. 9 wyrazy „Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów” zastępuje się wyrazami „Minister Administracji i Gospodarki Przestrzennej”.

Traci moc ustawa z dnia 15 listopada 1956 r. o utworzeniu przy Radzie Ministrów Komisji Planowania

i o zniesieniu Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego

(Dz. U. Nr 54, poz. 244).

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.