Ustawa z dnia 3 lipca 1984 r. o zmianie ustawy - Prawo celne.

W ustawie z dnia 26 marca 1975 r. - Prawo celne

(Dz. U. Nr 10, poz. 56 i z 1981 r. Nr 20, poz. 99) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

1.

Handlowym obrotem towarowym z zagranicą jest przywóz towarów z zagranicy, jak również

ich wywóz za granicę, dokonywany w ramach uprawnień do prowadzenia działalności w

zakresie handlu zagranicznego.

2.

Obrót towarowy z zagranicą inny niż określony w ust. 1 jest niehandlowym obrotem towarowym

z zagranicą.

”

;

2)

w art. 9

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Zakładanie i prowadzenie składów celnych wymaga zezwolenia Ministra Handlu Zagranicznego.

”

,

b)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Minister Handlu Zagranicznego określa rodzaje składów celnych, zasady ich prowadzenia,

okres przechowywania towaru, a także, czy i w jakim zakresie towar złożony w składzie

celnym może być dzielony, sortowany lub przerabiany.

”

;

3)

w art. 15

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister Handlu Zagranicznego określa zasady klasyfikacji taryfowej towarów.

”

,

b)

w ust. 4 skreśla się wyrazy „i na określony czas”,

c)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa

1)

zasady wymiaru ceł antydumpingowych,

2)

organy właściwe w sprawach postępowania antydumpingowego oraz zasady i tryb tego postępowania.

6.

Minister Handlu Zagranicznego, w drodze rozporządzenia, może określać wysokość oraz

zasady wymiaru i poboru ceł od towarów odprawionych warunkowo.

”

;

4)

po art. 15 dodaje się art. 15

„

Art. 15

1.

Pobieranie ustanowionych ceł może być zawieszone w wypadkach uzasadnionych potrzebami

gospodarczymi lub społecznymi kraju.

2.

Pobieranie ceł, w drodze rozporządzenia, zawieszają

1)

w handlowym obrocie towarowym z zagranicą - Rada Ministrów,

2)

w niehandlowym obrocie towarowym z zagranicą - Minister Handlu Zagranicznego.

”

;

5)

w art. 19

a)

w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

wydobyte i przywożone przez polskie statki morskie lub przez statki obce w czarterze

polskim zasoby morza lub dna morskiego, jak również przetwory z nich wytworzone na

morzu, oraz wywożone materiały, przeznaczone do wydobycia tych zasobów i ich przetworzenia

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister Handlu Zagranicznego może zwalniać w poszczególnych wypadkach od obowiązku

posiadania pozwolenia na przywóz i wywóz towarów oraz od należności celnych towary,

a w szczególności

1)

pierwszej potrzeby,

2)

niezbędne do rozwoju krajowego przemysłu lub rolnictwa,

3)

stanowiące pomoc humanitarną,

jeżeli tego wymagają względy gospodarcze lub społeczne kraju; uprawnienie to może

przekazać, w drodze rozporządzenia, organom administracji celnej.

”

;

6)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

W postępowaniu celnym stosuje się następujące rodzaje odpraw celnych

1)

ostateczną,

2)

warunkową,

3)

przekazową,

4)

złożenie towaru na skład.

”

;

7)

w art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kto przewozi przekazany towar celny, przywieziony z zagranicy lub z powrotem za granicę

wywożony, jest obowiązany dostarczyć go do urzędu celnego wskazanego w dokumencie

przekazowym, a w razie niedostarczenia uiścić należności celne wymierzone według zasad

określonych w art. 37 ust. 2 pkt 2 oraz karę za zwłokę. Przepis o obowiązku uiszczenia

kwoty równej 50% krajowej wartości towaru i kary za zwłokę nie ma zastosowania do

towarów, które zaginęły w czasie przewozu. W razie dostarczenia towaru po upływie

określonego terminu osoba zobowiązana do jego dostarczenia powinna uiścić karę za

zwłokę.

”

;

8)

po art. 38 dodaje się art. 38

„

Art. 38

Towar podlega złożeniu na skład, jeżeli jest przeznaczony do czasowego przechowywania

w składzie celnym.

”

;

9)

w art. 44 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Cło wymierza się według stanu towaru w dnia zgłoszenia go do odprawy celnej oraz według

stawek w tym dniu obowiązujących.

”

;

10)

w art. 45

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

O dokonaniu wymiaru należności celnych wywozowych zawiadamia się nadawcę towaru.

”

;

b)

dodaje się ust. 1

„

1

O dokonaniu wymiaru należności celnych przywozowych zawiadamia się

1)

w handlowym obrocie towarowym z zagranicą - osoby lub jednostki organizacyjne dokonujące

tego obrotu,

2)

w niehandlowym obrocie towarowym z zagranicą - adresata lub osobę upoważnioną do odbioru

towaru.

”

,

c)

w ust. 2 powołanie ust. 1 zastępuje się powołaniem ust. 1 i 1

11)

w art. 46 wyrazy „8%” zastępuje się wyrazami „12%”;

12)

w art. 48 w ust. 1 skreśla się pkt 3;

13)

po art. 48 dodaje się art. 48

„

Art. 48

1.

Zwraca się należności celne pobrane od towarów przywiezionych z zagranicy w postaci

surowców, materiałów, półfabrykatów lub elementów kooperacyjnych, zużytych przy wyrobie

towarów wywiezionych w handlowym obrocie towarowym z zagranicą.

2.

Można zwrócić pobrane należności celne w razie powrotnego przywozu na polski obszar

celny towaru uprzednio wywiezionego oraz wywozu towaru uprzednio przywiezionego.

3.

Minister Handlu Zagranicznego, w drodze rozporządzenia, określa

1)

zasady, tryb i termin zwrotu należności celnych od towarów wymienionych w ust. 1,

2)

wypadki, zakres, tryb i termin zwrotu należności celnych od towarów wymienionych w

ust. 2.

4.

Od zwracanych należności celnych nie płaci się odsetek.

5.

Przepisów ust. 1 i ust. 3 pkt 1 nie stosuje się do zwrotu należności celnych określonego

w odrębnych przepisach.

”

;

14)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

1.

Nie można wydać decyzji w sprawie ustalenia wysokości wymiaru należności celnych,

jak również dokonać zwrotu należności celnych po upływie 2 lat od dnia, w którym powstał

obowiązek uiszczenia tych należności lub w którym nadpłata powstała; jeżeli dnia powstania

obowiązku uiszczenia należności celnych nie da się ustalić, bieg przedawnienia rozpoczyna

się od dnia 1 stycznia następnego roku po roku, w którym powstał obowiązek.

2.

Należności celnych ustalonych w decyzji można dochodzić w ciągu 2 lat licząc od dnia,

w którym decyzja ta stała się ostateczna.

3.

Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 2, przerywa

1)

odroczenie terminu płatności,

2)

rozłożenie na raty,

3)

wszczęcie egzekucji.

4.

Po każdym przerwaniu przedawnienie biegnie na nowo począwszy od terminu

1)

ustalonego w decyzji o odroczeniu,

2)

wniesienia ostatniej wpłaty,

3)

ściągnięcia ostatniej wpłaty w trybie egzekucji administracyjnej lub stwierdzenia

przez organ egzekucyjny, iż egzekucja stała się bezskuteczna.

5.

W stosunku do jednostek gospodarki uspołecznionej terminy, o których mowa w ust. 1

i 2, wynoszą odpowiednio jeden rok.

6.

Należności celnych od towarów nie dostarczonych do kontroli celnej lub spod tej kontroli

usuniętych nie można dochodzić po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym nastąpiło niedostarczenie towaru do kontroli celnej lub usunięcie go spod

tej kontroli. W tych wypadkach nie stosuje się przepisów ust. 1-5.

7.

Przedawnienie uwzględnia się z urzędu.

”

;

15)

w art. 50 w ust. 1 zdanie pierwsze zastępuje się zdaniem

„

Towary celne nie podjęte w terminach ustalonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 51 podlegają sprzedaży z zastrzeżeniem art. 5 ust. 5.

”

;

16)

po art. 50 dodaje się art. 50

„

Art. 50

Osoby przebywające za granicą powinny wskazać adres dla doręczeń w kraju; w razie

nieuczynienia tego, mimo pouczenia przez organ administracji celnej, pismo wysłane

pod ostatnio znanym adresem w kraju lub, jeżeli adresu tego nie ma, podane do wiadomości

przez wywieszenie na okres 14 dni w budynku organu administracji celnej uważa się

za doręczone.

”

;

17)

w art. 51 dodaje się pkt 7 i 8 w brzmieniu

„

7)

zasady przechowywania towarów celnych w magazynach celnych,

8)

zasady i tryb odprawy celnej towarów złożonych na skład w wypadku wywożenia ich ze

składu celnego.

”

;

18)

użyte w przepisach ustawy w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazy „Minister Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej” i „Ministrowie Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej oraz Obrony Narodowej” zastępuje się użytymi w tej samej liczbie i przypadku wyrazami „Minister Handlu Zagranicznego” i „Ministrowie Handlu Zagranicznego oraz Obrony Narodowej”.

W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 i Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 7, poz. 55 i Nr 45, poz. 289 oraz z 1983 r. Nr 41, poz. 185) w art. 196 w § 2 w pkt 11 po wyrazach „oraz należności celnych” skreśla się wyrazy „z wyłączeniem należności celnych od państwowych jednostek organizacyjnych”.

1.

Handlowym obrotem towarowym z zagranicą jest przywóz towarów z zagranicy, jak również

ich wywóz za granicę, dokonywany w ramach uprawnień do prowadzenia działalności w

zakresie handlu zagranicznego.

2.

Obrót towarowy z zagranicą inny niż określony w ust. 1 jest niehandlowym obrotem towarowym

z zagranicą.

Minister Handlu Zagranicznego ogłosi jednolity tekst ustawy z dnia 26 marca 1975 r. - Prawo celne, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu i z zachowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów i punktów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1984 r.

1.

Pobieranie ustanowionych ceł może być zawieszone w wypadkach uzasadnionych potrzebami

gospodarczymi lub społecznymi kraju.

2.

Pobieranie ceł, w drodze rozporządzenia, zawieszają

1)

w handlowym obrocie towarowym z zagranicą - Rada Ministrów,

2)

w niehandlowym obrocie towarowym z zagranicą - Minister Handlu Zagranicznego.

W postępowaniu celnym stosuje się następujące rodzaje odpraw celnych

1)

ostateczną,

2)

warunkową,

3)

przekazową,

4)

złożenie towaru na skład.

Towar podlega złożeniu na skład, jeżeli jest przeznaczony do czasowego przechowywania

w składzie celnym.

1.

Zwraca się należności celne pobrane od towarów przywiezionych z zagranicy w postaci

surowców, materiałów, półfabrykatów lub elementów kooperacyjnych, zużytych przy wyrobie

towarów wywiezionych w handlowym obrocie towarowym z zagranicą.

2.

Można zwrócić pobrane należności celne w razie powrotnego przywozu na polski obszar

celny towaru uprzednio wywiezionego oraz wywozu towaru uprzednio przywiezionego.

3.

Minister Handlu Zagranicznego, w drodze rozporządzenia, określa

1)

zasady, tryb i termin zwrotu należności celnych od towarów wymienionych w ust. 1,

2)

wypadki, zakres, tryb i termin zwrotu należności celnych od towarów wymienionych w

ust. 2.

4.

Od zwracanych należności celnych nie płaci się odsetek.

5.

Przepisów ust. 1 i ust. 3 pkt 1 nie stosuje się do zwrotu należności celnych określonego

w odrębnych przepisach.

1.

Nie można wydać decyzji w sprawie ustalenia wysokości wymiaru należności celnych,

jak również dokonać zwrotu należności celnych po upływie 2 lat od dnia, w którym powstał

obowiązek uiszczenia tych należności lub w którym nadpłata powstała; jeżeli dnia powstania

obowiązku uiszczenia należności celnych nie da się ustalić, bieg przedawnienia rozpoczyna

się od dnia 1 stycznia następnego roku po roku, w którym powstał obowiązek.

2.

Należności celnych ustalonych w decyzji można dochodzić w ciągu 2 lat licząc od dnia,

w którym decyzja ta stała się ostateczna.

3.

Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 2, przerywa

1)

odroczenie terminu płatności,

2)

rozłożenie na raty,

3)

wszczęcie egzekucji.

4.

Po każdym przerwaniu przedawnienie biegnie na nowo począwszy od terminu

1)

ustalonego w decyzji o odroczeniu,

2)

wniesienia ostatniej wpłaty,

3)

ściągnięcia ostatniej wpłaty w trybie egzekucji administracyjnej lub stwierdzenia

przez organ egzekucyjny, iż egzekucja stała się bezskuteczna.

5.

W stosunku do jednostek gospodarki uspołecznionej terminy, o których mowa w ust. 1

i 2, wynoszą odpowiednio jeden rok.

6.

Należności celnych od towarów nie dostarczonych do kontroli celnej lub spod tej kontroli

usuniętych nie można dochodzić po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym nastąpiło niedostarczenie towaru do kontroli celnej lub usunięcie go spod

tej kontroli. W tych wypadkach nie stosuje się przepisów ust. 1-5.

7.

Przedawnienie uwzględnia się z urzędu.

Osoby przebywające za granicą powinny wskazać adres dla doręczeń w kraju; w razie

nieuczynienia tego, mimo pouczenia przez organ administracji celnej, pismo wysłane

pod ostatnio znanym adresem w kraju lub, jeżeli adresu tego nie ma, podane do wiadomości

przez wywieszenie na okres 14 dni w budynku organu administracji celnej uważa się

za doręczone.