Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 marca 1983 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 listopada 1983 r. w sprawie przenoszenia własności nieruchomości rolnych, znoszenia współwłasności takich nieruchomości oraz dziedziczenia gospodarstw rolnych.

1.

Nieruchomość uważa się za rolną, jeżeli jest lub może być użytkowana na cele produkcji

rolnej, nie wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej i rybnej.

2.

Nieruchomość rolna traci dotychczasowy charakter

1)

z dniem ogłoszenia w dzienniku urzędowym wojewódzkiej rady narodowej zarządzenia właściwego

terenowego organu administracji państwowej, w którego wyniku nastąpi ustalenie granic

terenów budownictwa mieszkaniowego i zagrodowego, przejmowanych na własność Państwa

na podstawie przepisów o terenach budowlanych na obszarach wsi oraz przepisów o terenach

budowlanych na obszarze miast i osiedli, jeżeli nieruchomość znajduje się na tych

terenach, lub

2)

jeżeli decyzją terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego, wydaną

w trybie przepisów o planach realizacyjnych, została przeznaczona na cele nie związane

bezpośrednio z produkcją rolną.

3.

Nie uważa się za nieruchomość rolną nieruchomości należących do tej samej osoby lub

osób, jeżeli ich łączny obszar nie przekracza 0,5 ha.

4.

Nie uważa się również za nieruchomość rolną nieruchomości lub jej części wpisanej

do rejestru zabytków.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Za gospodarstwo rolne uważa się wszystkie należące do tej samej osoby (osób) nieruchomości

rolne, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą wraz z budynkami,

urządzeniami, inwentarzem żywym i martwym, zapasami oraz prawami i obowiązkami związanymi

z prowadzeniem gospodarstwa rolnego.

2.

Do gospodarstwa rolnego zalicza się również lasy i grunty leśne oraz nieużytki należące

do właściciela nieruchomości określonych w ust. 1, jeżeli stanowią lub mogą stanowić

z tymi nieruchomościami zorganizowaną całość gospodarczą.

3.

Za gospodarstwo rolne uważa się również zespół gruntów pochodzących z dwóch lub więcej

nieruchomości rolnych, które stanowią współwłasność kilku osób, jeżeli przed dniem

5 lipca 1963 r. zespół tych gruntów stanowił odrębną całość gospodarczą zorganizowaną

przez współwłaściciela w ramach jego udziału we współwłasności poszczególnych nieruchomości

rolnych wraz ze znajdującymi się na tych gruntach budynkami i urządzeniami oraz należącym

do niego inwentarzem żywym i martwym, zapasami oraz prawami i obowiązkami związanymi

z prowadzeniem gospodarstwa.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie jednego miesiąca od dnia ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Za kwalifikacje do prowadzenia gospodarstwa rolnego uważa się ukończenie szkoły rolniczej,

przysposobienia rolniczego lub uzyskanie tytułu kwalifikacyjnego w zawodach rolniczych.

2.

Zaświadczenie stwierdzające warunki wymagane do nabycia własności nieruchomości rolnej

przez osobę fizyczną, określone w art. 160 § 1 pkt 1 Kodeksu cywilnego, wydaje terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego, właściwy ze

względu na miejsce zamieszkania tej osoby.

3.

Przerwa w pracy w gospodarstwie rolnym nie stanowi przeszkody do uznania, że osoba

zainteresowana odpowiada warunkom określonym w art. 160 § 1 pkt 1 Kodeksu cywilnego.

Zezwolenie na nabycie własności nieruchomości rolnej przez osobę prawną wydaje terenowy

organ administracji państwowej stopnia podstawowego, chyba że przepisy szczególne

stanowią inaczej.

1.

Nieruchomość rolna obciążona należnością Państwowego Funduszu Ziemi lub Banku Gospodarki

Żywnościowej z tytułu nabycia w drodze nadania lub sprzedaży albo należnością b. Funduszu

Obrotowego Reformy Rolnej, bez względu na to, czy należność jest ujawniona w księdze

wieczystej lub zbiorze dokumentów, może być zbyta tylko pod warunkiem przejęcia tej

należności przez nabywcę do zapłaty na dotychczasowych zasadach.

2.

Zbycie części nieruchomości, o której mowa w ust. 1, może nastąpić tylko pod warunkiem

przejęcia przez nabywcę do zapłaty odpowiedniej części należności, którą określi terenowy

organ administracji państwowej stopnia podstawowego.

1.

Oceny zdolności gospodarstwa rolnego do towarowej produkcji rolniczej dokonuje terenowy

organ administracji państwowej stopnia podstawowego w formie zaświadczenia.

2.

Warunkiem uznania gospodarstwa rolnego za zdolne do towarowej produkcji rolniczej

jest ocena możliwości uzyskiwania w nim wartości produkcji czystej, liczonej według

cen obowiązujących w roku dokonywania wyceny, co najmniej na poziomie rocznej wartości

płacy minimalnej w gospodarce uspołecznionej, pomnożonej przez liczbę osób pracujących

wyłącznie w tym gospodarstwie.

3.

Podstawę do oceny, o której mowa w ust. 2, powinny stanowić przedstawione przez nabywcę

zamierzenia co do kierunków i sposobu gospodarowania, zaopiniowane przez specjalistów

rolnictwa, z uwzględnieniem w szczególności

1)

obszaru i położenia nieruchomości oraz klasyfikacji gleboznawczej gruntów i ich przydatności

do produkcji rolniczej,

2)

przewidywanego rodzaju produkcji,

3)

kwalifikacji nabywcy do prowadzenia gospodarstwa rolnego w dostosowaniu do wybranej

specjalizacji produkcji,

4)

zasobów środków trwałych i siły roboczej.

1.

Współwłaścicieli nieruchomości rolnej uważa się za trwale niezdolnych do pracy, jeżeli

1)

osiągnęli wiek - kobiety 60 lat, a mężczyźni 65 lat, i nie wykonują stałej pracy,

która stanowiłaby dla nich główne źródło utrzymania, lub

2)

zostali zaliczeni do I lub II grupy inwalidów w trybie i na zasadach określonych w

przepisach o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

2.

Jeżeli współwłaściciel nieruchomości rolnej nie może być poddany badaniom przez komisję

lekarską do spraw inwalidztwa i zatrudnienia albo komisja ta nie może ustalić daty

powstania inwalidztwa ze względu na długi upływ czasu między zniesieniem współwłasności

a badaniem lekarskim - fakt trwałej niezdolności do pracy może również ustalić sąd

na podstawie całokształtu okoliczności sprawy.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przy ustalaniu niezdolności do pracy spadkobierców

w wypadku, gdy spadek obejmuje gospodarstwo rolne.

Pobieranie nauki zawodu lub uczęszczanie do szkół uprawnia współwłaścicieli gospodarstwa

rolnego do otrzymania spłaty z tytułu zniesienia współwłasności, z wyjątkiem wypadku,

gdy współwłaściciele osiągnęli pełnoletność i pobierają naukę w szkołach dla pracujących

lub odbywają studia dla pracujących.

Pobieranie nauki zawodu lub uczęszczanie do szkół uprawnia spadkobierców do dziedziczenia

gospodarstwa rolnego, z wyjątkiem wypadku, gdy spadkobiercy osiągnęli pełnoletność

i pobierają naukę w szkołach dla pracujących lub odbywają studia dla pracujących.

1.

Spłaty spadkowe na rzecz spadkobierców, którzy w chwili działu spadku byli trwale

niezdolni do pracy albo małoletni lub pobierali naukę zawodu albo uczęszczali do szkoły,

podlegają uiszczeniu w ratach miesięcznych nie przekraczających

1)

4 000 zł, gdy chodzi o trwale niezdolnych do pracy,

2)

2 000 zł, gdy chodzi o małoletnich bądź też o pobierających naukę zawodu lub uczęszczających

do szkół.

2.

Spłaty określone w ust. 1 przysługują małoletnim do czasu osiągnięcia pełnoletności,

a pobierającym naukę zawodu lub uczęszczającym do szkół do czasu ukończenia nauki

lub zaprzestania jej pobierania.

3.

Przepisy ustępów poprzedzających mają zastosowanie do spłat na rzecz współwłaścicieli

niezdolnych do pracy oraz współwłaścicieli małoletnich bądź też pobierających naukę

zawodu lub uczęszczających do szkół.

Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 lipca 1963 r. w sprawie ograniczenia podziału

gospodarstw rolnych

(Dz. U. Nr 36, poz. 208).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniom 1 stycznia 1973 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.