Ustawa budżetowa na rok 1984 z dnia 29 grudnia 1983 r.

1.

Ustala się dochody budżetu Państwa w wysokości 3.137.656.026 tys. zł

z tego

1)

wpłaty przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 2.524.989.520 tys. zł

2)

wpłaty instytucji finansowych i ubezpieczeniowych 61.834.408 tys. zł

3)

składki na ubezpieczenia społeczne 298.666.000 tys. zł

4)

wpłaty jednostek świadczących usługi socjalne i kulturalne 19.798.378 tys. zł

5)

wpłaty jednostek administracji państwowej, wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, bezpieczeństwa

publicznego i obrony narodowej 21.853.724 tys. zł

6)

podatki i opłaty od gospodarki nie uspołecznionej 49.799.200 tys. zł

7)

podatki i opłaty od ludności 34.256.200 tys. zł

8)

pozostałe dochody 47.958.596 tys. zł

9)

lokata w budżecie pozostałości środków Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej

46.000.000 tys. zł

10)

dochody nie rozdzielone na poszczególne działy i tytuły 32.500.000 tys. zł

2.

Ustala się wydatki budżetu 3.267.368.746 tys. zł

z tego

1)

finansowanie przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 1.317.200.666 tys. zł

2)

nauka 28.747.388 tys. zł

3)

oświata i wychowanie 307.631.463 tys. zł

4)

kultura i sztuka 56.516.571 tys. zł

5)

ochrona zdrowia, opieka społeczna, kultura fizyczna i sport oraz turystyka i wypoczynek

333.510.261 tys. zł

6)

ubezpieczenia społeczne 307.808.818 tys. zł

7)

obrona narodowa 218.723.120 tys. zł

8)

administracja wymiar sprawiedliwości, prokuratura i bezpieczeństwo publiczne 155.749.708

tys. zł

9)

pozostałe wydatki bieżące 28.272.477 tys. zł

10)

wydatki celowe nie rozdzielone na działy i województwa 51.869.474 tys. zł

11)

wydatki na inwestycje i remonty kapitalne 431.338.800 tys. zł

12)

rezerwa Rady Ministrów 30.000.000 tys. zł

3.

Niedobór budżetu wynosi 129.712.720 tys. zł

4.

Upoważnia się Ministra Finansów do zaciągnięcia w Narodowym Banku Polskim kredytu

na pokrycie niedoboru budżetu.

5.

Jeżeli przebieg realizacji budżetu Państwa wskazywałby na przekroczenie niedoboru,

o którym mowa w ust. 3, Rada Ministrów podejmie działania zmierzające do wygospodarowania

odpowiednich dochodów oraz wdrożenia stosownych programów oszczędnościowych w zakresie

wydatków budżetowych. W tym wypadku upoważnia się Radę Ministrów także do dokonania

zmiany wielkości dotacji ogólnej dla budżetów terenowych.

Ustala się w zakresie budżetu centralnego

dochody w wysokości 2.938.328.119 tys. zł

wydatki w wysokości 3.068.040.839 tys. zł

w tym rezerwę Rady Ministrów w wysokości 30.000.000 tys. zł

zgodnie ze szczegółowym podziałem ustalonym w załączniku nr 1.

1.

Ustala się w zakresie budżetów terenowych na 1984 r.

-

udziały w dochodach budżetu centralnego ustalane w stosunku procentowym do wartości

sprzedaży detalicznej towarów i usług przez jednostki gospodarki uspołecznionej objęte

planem centralnym i terenowym w wysokości 364.039.615 tys. zł

-

dotacje ogólne w wysokości 70.219.991 tys. zł

zgodnie z załącznikiem nr 2.

2.

Kwoty dochodów własnych budżetów terenowych z części podatku od płac stanowiące podstawę

do rozliczeń, o których mowa w art. 10, określone są w załączniku nr 3.

3.

Minister Finansów ustali tryb naliczania udziałów oraz przekazywania z budżetu centralnego

dotacji ogólnych, o których mowa w ust. 1.

1.

Ustala się dla przedsiębiorstw państwowych i organizacji spółdzielczych ogólną kwotę

dotacji przedmiotowych na finansowanie produkcji wyrobów i świadczenia usług sprzedawanych

odbiorcom krajowym w wysokości 602.804.000 tys. zł.

2.

Upoważnia się Radę Ministrów do zwiększenia kwoty określonej w ust. 1 w ramach ogólnej

kwoty wydatków ustalonych w niniejszej ustawie.

3.

Rada Ministrów określi grupy wyrobów i usług dotowanych z budżetu.

4.

Minister Finansów ustali stawki dotacji do wyrobów i usług, o których mowa w ust.

3, oraz dokona w odpowiednich częściach budżetu zmiany kwot dotacji, dostosowując

je do ogólnej kwoty określonej w ust. 1.

Przeniesienia kredytów między częściami i działami budżetu centralnego mogą być dokonywane

z rezerw budżetowych oraz w wypadkach przewidzianych w art. 4 ust. 2 i art. 19.

Ustala się etaty

-

dla administracji państwowej objętej budżetem centralnym, wymiaru sprawiedliwości

i prokuratury,

-

dla administracji państwowej objętej budżetami terenowymi,

zgodnie z załącznikiem nr 4.

1.

Dochodami własnymi budżetów terenowych stopnia podstawowego są

1)

podatek od nieruchomości od jednostek gospodarczych,

2)

podatek gruntowy, z wyjątkiem części podlegającej przekazaniu na Fundusz Rozwoju Rolnictwa,

3)

podatki obrotowy i dochodowy od osób fizycznych i osób prawnych nie będących jednostkami

gospodarki uspołecznionej, z wyjątkiem podatków od osób fizycznych i prawnych mających

miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą oraz od zagranicznych podmiotów gospodarczych,

prowadzących działalność gospodarczą na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,

4)

podatki: od wynagrodzeń, wyrównawczy, od spadków i darowizn oraz podatki i opłaty

pobierane na podstawie przepisów o niektórych podatkach i opłatach terenowych,

5)

podatek dochodowy od banków spółdzielczych,

6)

podatek scalony od kółek rolniczych, spółdzielni kółek rolniczych i innych jednostek

organizacyjnych zrzeszonych w Krajowym Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych,

związku i zrzeszeń branżowych hodowców i producentów rolnych oraz rolniczych spółdzielni

produkcyjnych zrzeszonych w Centralnym Związku Rolniczych Spółdzielni Produkcyjnych,

7)

podatki od innych niż jednostki spółdzielcze i kółka rolnicze organizacji społecznych,

z wyjątkiem podatku od płac,

8)

opłata skarbowa,

9)

opłaty: melioracyjna, elektryfikacyjna i za budowę urządzeń wodnych oraz wpłaty na

rzecz Państwowego Funduszu Ziemi,

10)

opłaty, poza wymienionymi w pkt 4, 8 i 9, pobierane przez jednostki organizacyjne

podporządkowane radom narodowym stopnia podstawowego i przez urzędy terenowych organów

administracji państwowej stopnia podstawowego,

11)

wpłaty, z wyłączeniem podatku od płac, przedsiębiorstw terenowych, dla których organem

założycielskim jest terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego,

12)

podatek scalony i inne wpłaty pobierane od spółek wodnych i ich związków, z wyjątkiem

podatku od płac,

13)

wpływy podporządkowanych radom narodowym stopnia podstawowego zakładów budżetowych,

gospodarstw pomocniczych oraz jednostek budżetowych w zakresie działalności finansowanej

w formie środków specjalnych,

14)

wpływy z grzywien i kar orzeczonych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz w

szczególnych postępowaniach administracyjnych i w postępowaniu o naruszenie dyscypliny

budżetowej, w których organami orzekającymi są terenowe organy administracji państwowej

stopnia podstawowego,

15)

wpływy ze spłat zaległości zniesionych podatków oraz należności z nimi zrównanych,

jeżeli stanowiły dochody budżetów terenowych przed ich zniesieniem,

16)

udziały w dochodach budżetu wojewódzkiego.

2.

Dochodami własnymi budżetów województw są

1)

wpłaty, z wyłączeniem podatku od płac, przedsiębiorstw terenowych, dla których organem

założycielskim jest terenowy organ administracji państwowej stopnia wojewódzkiego,

a także wpłaty jednostek spółdzielczych, z wyjątkiem spółdzielni i związków spółdzielni

inwalidów, mleczarskich, wydawniczych, rękodzieła ludowego i artystycznego „Cepelia”

i rzemieślniczych oraz spółdzielni zrzeszonych w Centralnym Związku Spółdzielni Rolniczych

„Samopomoc Chłopska”, w „Społem” Centralnym Związku Spółdzielni Spożywców oraz w Centrali

Spółdzielni Ogrodniczych i Pszczelarskich,

2)

podatek od płac w wysokości 85% wpływów z tego tytułu,

3)

podatek obrotowy od przedsiębiorstw prowadzących gry losowe, rozliczających się z

budżetami terenowymi,

4)

opłaty pobierane przez jednostki organizacyjne podporządkowane wojewódzkim radom narodowym

i przez urzędy terenowych organów administracji państwowej stopnia wojewódzkiego oraz

pobierane przez te urzędy i jednostki należności o charakterze administracyjnym, z

wyjątkiem opłat za świadczenia społecznych zakładów służby zdrowia udzielane osobom

zagranicznym i dochodów ze sprzedaży administrowanych przez Narodowy Bank Polski depozytów

rzeczowych, stanowiących dochód budżetu centralnego,

5)

wpłaty z zysku powszechnych kas oszczędności w wysokości 0,5% stanu wkładów oszczędnościowych

zgromadzonych na koniec roku.

6)

wpłaty podporządkowanych radom narodowym stopnia wojewódzkiego zakładów budżetowych,

gospodarstw pomocniczych oraz jednostek budżetowych w zakresie działalności finansowanej

w formie środków specjalnych,

7)

wpływy z grzywien i kar orzeczonych przez urzędy skarbowe w postępowaniu karnym skarbowym,

orzekanych w szczególnych postępowaniach administracyjnych, w których organami orzekającymi

są terenowe organy administracji państwowej stopnia wojewódzkiego lub wojewódzkie

(miejskie w miastach stopnia wojewódzkiego) komisje orzekające w sprawach o naruszenie

dyscypliny budżetowej,

8)

wpływy z konfiskaty mienia i przepadku rzeczy, z likwidacji przedmiotów świadczeń

majątkowych oraz innych spraw majątkowych,

9)

udziały w dochodach budżetu centralnego ustalane w stosunku procentowym do wartości

sprzedaży detalicznej towarów i usług przez jednostki gospodarki uspołecznionej objęte

planem centralnym i terenowym,

10)

udziały w dochodach budżetu stopnia podstawowego.

1.

Jeżeli w miastach stopnia wojewódzkiego niektóre dochody skoncentrowane są w jednym

urzędzie dzielnicowym, rada narodowa tego miasta może ustalić udziały w tych dochodach

dla budżetów innych dzielnic oraz budżetu miasta stopnia wojewódzkiego.

2.

W wypadku gdy pobór podatków i opłat z obszaru działania kilku jednostek administracyjnych

stopnia podstawowego jest skoncentrowany w jednej z tych jednostek lub urzędzie skarbowym,

organ pobierający przekazuje pobrane kwoty na dochód właściwych budżetów terenowych.

Wojewódzka rada narodowa może ustanowić zasadę rozliczeń pobranych podatków i opłat

w formie odpowiednich udziałów poszczególnych jednostek administracyjnych w pobranych

kwotach.

Dochody budżetowe nie będące dochodami budżetów terenowych są dochodami budżetu centralnego.

1.

W wypadku nieosiągnięcia dochodów, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 9, w kwotach

ustalonych w załączniku nr 3 oraz dochodów własnych z tytułu części podatku od płac

określonych w tym załączniku, Minister Finansów wyrówna z budżetu centralnego powstały

niedobór do wysokości 99% tych kwot.

2.

W wypadku osiągnięcia dochodów ze źródeł określonych w art. 7 ust. 2 pkt 9 oraz dochodów

własnych z tytułu części podatku od płac w kwotach wyższych niż ustalono w załączniku

nr 3, nadwyżka w granicach 1% tych kwot pozostaje w budżecie terenowym.

1.

Kwoty dotacji ogólnej oraz stawki procentowe naliczania udziałów w dochodach budżetu

centralnego określone w załączniku nr 2 są dla województw wiążące.

2.

Kwoty dotacji ogólnych, udziałów w dochodach własnych budżetów terenowych wynikające

z uchwał budżetowych wojewódzkich rad narodowych są wiążące dla budżetów terenowych

stopnia podstawowego.

3.

Rady narodowe uwzględnią w budżetach terenowych zmiany wynikające z ustawy budżetowej.

4.

W uchwalanych budżetach terenowych źródłem pokrycia wydatków może być również nadwyżka

budżetowa z lat ubiegłych, z uwzględnieniem przepisu art. 15 ust. 1.

W budżetach terenowych tworzy się rezerwę budżetową na wydatki nieprzewidziane w wysokości

określonej przez radę narodową.

1.

Terenowe organy administracji państwowej zapewniają zachowanie bieżącej równowagi

budżetowej, w szczególności przez terminową realizację dochodów oraz zapobieganie

wydatkom, które przekraczałyby kwotę osiągniętych dochodów i środków terenowego funduszu

zasobowego.

2.

Minister Finansów, w porozumieniu z Prezesem Narodowego Banku Polskiego, ustali częstotliwość

bankowej kontroli zachowania równowagi budżetów terenowych.

1.

W wypadku uruchomienia obiektów i urządzeń w terminie późniejszym niż planowano, środki

przewidziane w budżetach terenowych na 1984 r. na realizację zadań w tych obiektach

i urządzeniach podlegają odpowiedniemu zmniejszeniu, a kwota, o którą zmniejsza się

środki, podlega przekazaniu do końca grudnia 1984 r. do budżetu centralnego.

2.

Rodzaje obiektów (urządzeń) i zasady rozliczeń, o których mowa w ust. 1, określi Minister

Finansów.

1.

Z nadwyżki budżetu terenowego osiągniętej w 1983 r.

1)

zwraca się do budżetu centralnego środki z tytułu nie wykorzystanych dotacji celowych,

z wyjątkiem dotacji celowej na remonty bieżące prywatnych domów czynszowych, która

pozostaje do wykorzystania w roku 1984 zgodnie z jej przeznaczeniem,

2)

dokonuje się odpisu na terenowy fundusz zasobowy w wysokości nie przekraczającej czwartej

części zrealizowanych ponadplanowych dochodów, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 2.

2.

Rady narodowe dysponują pozostałą częścią nadwyżki budżetu terenowego przeznaczając

ją na finansowanie dodatkowych potrzeb gospodarczych, socjalnych i kulturalnych oraz

innych potrzeb terenowych.

1.

Terenowy fundusz zasobowy stanowi rezerwę kasową budżetu terenowego i brany jest pod

uwagę przy okresowym sprawdzaniu zachowania równowagi budżetowej.

2.

Rada narodowa ustala wysokość funduszu zasobowego w relacji procentowej do wydatków

bieżących oraz dolną granicę, poniżej której poziom funduszu nie może być zmniejszany.

3.

Terenowy fundusz zasobowy może być przeznaczony na

1)

pokrycie niedoboru budżetu terenowego na koniec roku,

2)

pierwsze wyposażenie przedsiębiorstw terenowych i zakładów (brygad) remontowo-budowlanych

oraz pokrycie niedoborów środków obrotowych tych jednostek,

3)

pomoc w spłacie kredytów bankowych wykorzystanych na finansowanie inwestycji,

4)

udzielanie zwrotnych zasiłków kasowych zakładom budżetowym i gospodarstwom pomocniczym.

4.

Fundusz zasobowy województwa może być przeznaczony ponadto na udzielanie w ciągu roku

zwrotnych zasiłków kasowych budżetom terenowym stopnia podstawowego oraz na pokrycie

niedoborów tych budżetów, jeżeli nie mogą one być wyrównane z ich funduszów zasobowych.

5.

O przeznaczeniu terenowego funduszu zasobowego na pokrycie niedoborów budżetowych

oraz na cele określone w ust. 3 pkt 2 i 3 decyduje właściwa rada narodowa, a o udzieleniu

z tego funduszu zwrotnych zasiłków kasowych - terenowy organ administracji państwowej.

Rada narodowa ustala zakres i terminy składania przez terenowy organ administracji

państwowej informacji o zmianach w budżecie.

Naruszeniem dyscypliny budżetowej, oprócz wypadków określonych w art. 84 ust. 2 Prawa

budżetowego, jest

1)

nierzetelne prowadzenie ewidencji księgowej, składanie nierzetelnych sprawozdań finansowych

lub nieterminowe składanie tych sprawozdań,

2)

utrzymywanie nadmiernych lub niezagospodarowanie zbędnych zapasów,

3)

przekroczenie uprawnień do dokonywania zmian w budżecie lub w planie finansowym jednostek

i zakładów budżetowych,

4)

niedokonanie pełnych i terminowych wpłat do budżetu przez zakłady budżetowe, gospodarstwa

pomocnicze i jednostki budżetowe w zakresie działalności finansowanej w formie środków

specjalnych.

1.

Upoważnia się Ministra Finansów do

1)

dokonywania odpowiednich przeliczeń i przeniesień dochodów i wydatków budżetu centralnego

oraz udziałów i dotacji ogólnej określonych dla województw w załączniku nr 2 i 3 w

wypadkach

a)

weryfikacji w trybie prawem przewidzianym zmian cen urzędowych i taryf stanowiących

podstawę obliczenia dochodów i wydatków budżetowych,

b)

wprowadzenia w ciągu roku budżetowego dokonanych ustawami lub na podstawie upoważnień

zawartych w ustawach zmian

-

cen urzędowych, taryf, płac i kursów walut,

-

zasad opodatkowania,

-

organizacyjnych,

-

zasad systemu ekonomiczno-finansowego przedsiębiorstw i innych jednostek organizacyjnych;

2)

przenoszenia dochodów nie rozdzielonych w budżecie centralnym do poszczególnych części

tego budżetu,

jeżeli nie spowoduje to zwiększenia niedoboru budżetu określonego w art. 1 ust. 3.

2.

O dokonanych zmianach w budżecie Minister Finansów informuje właściwe komisje sejmowe

i Najwyższą Izbę Kontroli.

3.

Upoważnia się Ministra Finansów do zmniejszania lub zwiększania - w wypadkach zmian

organizacyjnych określonych ustawami lub na podstawie zawartych w nich upoważnień

- liczby etatów naczelnych, centralnych i terenowych organów administracji państwowej

oraz organów wymiaru sprawiedliwości i prokuratury.

1.

Upoważnia się Ministra Finansów do zmniejszenia dotacji ogólnej dla budżetów województw

1)

z tytułu podziału na województwa nie rozdzielonej kwoty dochodów w związku z przeszacowaniem

majątku trwałego i zmianą podstawy naliczania podatku od nieruchomości,

2)

z tytułu podziału na województwa nie rozdzielonej kwoty dochodów z wpływów podatkowych

od gospodarki nie uspołecznionej i od ludności w związku ze zmianami w zasadach opodatkowania.

2.

Jeżeli zmniejszenie dotacji ogólnej nie wystarczy na rozliczenie z budżetem centralnym

z tytułów, o których mowa w ust. 1, Minister Finansów ustanowi odpowiedni udział budżetu

centralnego w dochodach własnych poszczególnych województw.

Przedsiębiorstwa użyteczności publicznej wykonujące zarząd państwowymi zasobami lokalowymi

dokonują w roku 1984 odpisów na fundusz remontów w wysokości 1% od wartości początkowej

budynków, ustalonej w wyniku przeceny majątku trwałego, wprowadzonej do ksiąg rachunkowych

pod datą 31 grudnia 1983 r. Nie dokonuje się odpisów od dźwigów.

1.

Rozliczenia między jednostkami gospodarki uspołecznionej z tytułu przejęcia - przekazania

majątku trwałego w związku ze zmianą struktury gospodarki, a także w związku z zagospodarowaniem

nieczynnych obiektów, nabytych według cen zakupu - są dokonywane po cenach umownych,

nie wyższych jednak niż faktyczne ceny zakupu (wytworzenia) w okresie ich nabycia

lub wytworzenia, zwiększonych o wartość dokonanych nakładów inwestycyjnych, przeszacowanych

według obowiązujących zasad, zmniejszonych o umorzenia.

2.

Jeżeli przejęciu - przekazaniu podlega majątek nabyty nieodpłatnie, przejęcie - przekazanie

następuje nieodpłatnie, z wyjątkiem poniesionych nakładów inwestycyjnych w tym majątku,

przeszacowanych według obowiązujących zasad, zmniejszonych o umorzenia.

Upoważnia się Ministra Finansów, na wniosek właściwego ministra, do ustanawiania dysponentami

głównymi kredytów budżetowych jednostek organizacyjnych wykonujących wyodrębnione

zadania w ramach określonej części budżetu centralnego.

Z nadwyżki dochodów nad wydatkami wynikającej z rocznego rozliczenia dochodów Państwowego

Funduszu Aktywizacji Zawodowej w 1984 r. pozostawia się rezerwę środków na pokrycie

wydatków 1985 r., stanowiącą nie więcej niż 25% planowanych wydatków na 1984 r. Pozostała

część środków tego funduszu stanowi lokatę w budżecie Państwa.

Zobowiązuje się państwowe przedsiębiorstwa gospodarki rolnej i państwowe gospodarstwa

rolne do uiszczania świadczeń pieniężnych z tytułu zarządzania użytkami rolnymi i

wodami stojącymi według stawek i zasad obowiązujących w roku gospodarczym 1981/82.

Z zysku Narodowego Banku Polskiego osiągniętego w 1984 r. nie uzupełnia się funduszów

statutowego i rezerwowego NBP za rok 1984.

Po wejściu w życie zmiany systemu finansowania działalności radia i telewizji Minister

Finansów przekaże opłaty z tytułu używania odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych,

o których mowa w art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o łączności

(Dz. U. Nr 8, poz. 48 z późniejszymi zmianami), na odrębny rachunek Komitetu do Spraw Radia i Telewizji „Polskie Radio i Telewizja”.

1.

Przepisy ustawy dotyczące

1)

wojewódzkich rad narodowych stosuje się również do rad narodowych miast stopnia wojewódzkiego,

2)

wojewodów stosuje się również do prezydentów miast stopnia wojewódzkiego.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o budżetach terenowych stopnia podstawowego, rozumie się

przez to budżety miast, dzielnic i gmin (miast i gmin).

W 1984 r. nie stosuje się art. 5 ust. 2 pkt 1 w zakresie budżetów terenowych, art. 16-21, art. 39 ust. 3 i 4,

art. 43 ust. 1 pkt 2 w zakresie podziału budżetu terenowego na części, art. 43 ust.

2, art. 50 pkt 1, art. 57, art. 59 ust. 1, art. 61, art. 63, art. 67 ust. 1 w zakresie

przeniesień kredytów między częściami oraz art. 75-78 ustawy z dnia 25 listopada 1970 r.

- Prawo budżetowe

(Dz. U. Nr 29, poz. 244).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1984 r.