Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku wyrównawczym.

Opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym podlegają wszelkiego rodzaju dochody pieniężne

i wartość pieniężna świadczeń w naturze, osiągnięte przez osoby fizyczne mające miejsce

zamieszkania na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, z wyjątkiem dochodów wymienionych

w art. 2 oraz świadczeń socjalnych o charakterze jednorazowym.

1.

Nie podlegają opodatkowaniu

1)

dochody z gospodarstw rolnych, z wyjątkiem dochodów z niektórych rodzajów upraw i

produkcji zwierzęcej, zwanych dalej „działami specjalnymi gospodarstwa rolnego”,

2)

udziały członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych w dochodzie podzielnym tych

spółdzielni z tytułu działalności rolniczej,

3)

dochody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,

4)

dochody z wykonywania rzemiosła na podstawie potwierdzenia zgłoszenia wykonywania

rzemiosła, od których zamiast podatków obrotowego i dochodowego pobiera się opłatę

skarbową,

5)

przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn, z wyjątkiem wypadku

określonego w art. 6 ust. 2,

6)

nagrody państwowe,

7)

zasiłki i dodatki rodzinne oraz zasiłki wychowawcze,

8)

świadczenia alimentacyjne i pomoc pieniężna dla rodzin zastępczych,

9)

renty inwalidzkie z tytułu inwalidztwa wojennego, inwalidztwa powstałego wskutek pobytu

w obozie koncentracyjnym albo z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku ze służbą

wojskową oraz emerytury otrzymywane przez ociemniałych żołnierzy,

10)

renty inwalidzkie żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej z tytułu

inwalidztwa pozostającego w związku ze służbą,

11)

renty inwalidzkie z tytułu inwalidztwa powstałego wskutek wypadku przy pracy, w drodze

do pracy lub z pracy albo wskutek choroby zawodowej,

12)

dodatki pielęgnacyjne do emerytur i rent,

13)

odszkodowania otrzymane na podstawie przepisów prawa administracyjnego, prawa cywilnego

i prawa pracy,

14)

kwoty wypłacane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych,

15)

nagrody za wieloletnią pracę (gratyfikacje jubileuszowe) oraz odprawy emerytalne,

16)

przychody za pracownicze projekty wynalazcze i udzielanie pomocy technicznej niezbędnej

do oceny i realizacji tych projektów,

17)

wynagrodzenia w walutach obcych

a)

wypłacane przez jednostki gospodarki uspołecznionej pracownikom skierowanym lub oddelegowanym

do pracy za granicą,

b)

otrzymywane przez pracowników skierowanych lub oddelegowanych do pracy w organizacjach

międzynarodowych, przedsiębiorstwach lub spółkach z udziałem kapitału polskiego, mających

siedzibę za granicą, oraz przez specjalistów skierowanych do pracy za granicą, w ramach

współpracy gospodarczej i naukowo-technicznej,

18)

dochody uzyskiwane za granicą w razie udowodnienia, że podlegają one w obcym państwie

podatkowi podobnego rodzaju, a państwo to postępuje według zasad wzajemności co do

takich dochodów osiąganych na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, chyba że

umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a tym państwem zawiera odrębne postanowienia.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia

1)

określa świadczenia w naturze, których wartość nie podlega opodatkowaniu, oraz zasady

ustalania wartości pieniężnej świadczeń w naturze podlegających opodatkowaniu podatkiem

wyrównawczym,

2)

może określać inne rodzaje dochodów jako nie podlegające opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym.

3.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa rodzaje i rozmiary upraw i produkcji

zwierzęcej stanowiących działy specjalne gospodarstwa rolnego, z których dochody podlegają

opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym.

1.

Jeżeli osoba oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym osiąga

dochody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym albo dochody z wykonywania rzemiosła,

od których zamiast podatków obrotowego i dochodowego pobiera się opłatę skarbową,

zwane dalej „dochodami z działalności produkcyjno-usługowej”, dochody te, po odliczeniu

należnego podatku dochodowego lub opłaty skarbowej, łączy się z dochodami podlegającymi

opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym w celu ustalenia obowiązku podatkowego i określenia

stopy procentowej podatku wyrównawczego, należnego od dochodów podlegających opodatkowaniu

tym podatkiem.

2.

Jeżeli oboje małżonkowie osiągają dochody z działalności produkcyjno-usługowej, łącznie

opodatkowane podatkiem dochodowym, w celu zastosowania zasady określonej w ust. 1

przyjmuje się dochód z tej działalności w wysokości uzyskanej przez każdego z małżonków,

po odliczeniu przypadającej w stosunku do tego dochodu części podatku dochodowego

lub opłaty skarbowej.

1.

Dochody z działów specjalnych gospodarstwa rolnego opodatkowuje się na imię właściciela

gospodarstwa.

2.

Dochody małżonków z działów specjalnych gospodarstwa rolnego stanowiącego współwłasność

lub odrębną własność każdego z małżonków łączy się i opodatkowuje na imię obojga małżonków.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do samoistnych posiadaczy gospodarstw

rolnych oraz użytkowników lub dzierżawców gruntów państwowych, na których są prowadzone

działy specjalne gospodarstwa rolnego.

4.

Dochody zstępnych z działów specjalnych gospodarstwa rolnego dolicza się do dochodów

wstępnego, jeżeli przysługuje mu prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów zstępnych.

5.

Jeżeli jeden z małżonków lub oboje uzyskują oprócz dochodów z działów specjalnych

gospodarstwa rolnego również dochody z innych źródeł podlegające opodatkowaniu podatkiem

wyrównawczym, dochody z tych innych źródeł opodatkowuje się na imię tego małżonka,

który dochód uzyskuje.

6.

Jeżeli małżonkowie osiągają dochody z działów specjalnych gospodarstwa rolnego, a

ponadto jeden z małżonków lub oboje osiągają dochody z działalności produkcyjno-usługowej,

dochody te, po odliczeniu należnego podatku dochodowego lub opłaty skarbowej, łączy

się z dochodami z działów specjalnych gospodarstwa rolnego w celu ustalenia obowiązku

podatkowego i określenia stopy procentowej podatku wyrównawczego, należnego od dochodów

podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

7.

Jeżeli jeden z małżonków lub oboje oprócz dochodów z działalności produkcyjno-usługowej

lub z działów specjalnych gospodarstwa rolnego osiągają inne dochody podlegające opodatkowaniu

podatkiem wyrównawczym, te inne dochody opodatkowuje się na imię osiągającego je małżonka.

1.

W celu ustalenia wysokości dochodu

1)

wynagrodzenia i wszelkie inne należności wynikające ze stosunku pracy przyjmuje się

- z zastrzeżeniem pkt 2 - w wysokości otrzymanej w roku podatkowym, po odliczeniu

należnego od nich podatku od wynagrodzeń, a także kosztów uzyskania wynagrodzeń, jeżeli

takie koszty zostały określone przez Ministra Finansów,

2)

wynagrodzenia osiągane przez osoby zatrudnione w spółdzielczych zakładach usługowych,

prowadzonych według zasad zryczałtowanego rozrachunku, i kierujące tymi zakładami

przyjmuje się w wysokości różnicy pomiędzy przychodem uzyskanym w roku podatkowym

a kosztami uzyskania tego przychodu,

3)

świadczenia emerytalne i rentowe przyjmuje się w wysokości wypłaconej w roku podatkowym;

w razie otrzymania wyrównania za lata poprzedzające rok podatkowy, wyrównania te podlegają

opodatkowaniu za rok, w którym powinny być wypłacone; przez emeryturę lub rentę rozumie

się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych wraz z dodatkami, z wyjątkiem

dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz rekompensat z tytułu wzrostu kosztów utrzymania,

jeżeli nie zostały one włączone do kwoty pobieranych świadczeń,

4)

dochody członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych z tytułu działalności pozarolniczej

ustala się przyjmując przypadający im dochód podzielny, pomniejszony o dochód osiągnięty

z produkcji rolniczej roślinnej i zwierzęcej,

5)

dochody z działów specjalnych gospodarstwa rolnego przyjmuje się w wysokości wynikającej

z zastosowania norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki powierzchni upraw

lub jednostki produkcji; dochody te mogą być również ustalane na podstawie faktycznych

przychodów i wydatków stanowiących koszty uzyskania w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym, pod warunkiem prowadzenia ksiąg wykazujących te przychody i wydatki; o

zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwy urząd skarbowy

przed rozpoczęciem roku podatkowego,

6)

inne dochody przyjmuje się w wysokości różnicy pomiędzy przychodem uzyskanym w roku

podatkowym a kosztami uzyskania tego przychodu, po odliczeniu od niego należnej składki

na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i należnego podatku od wynagrodzeń.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa normy szacunkowe dochodu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 5, oraz zasady ustalania dochodu na podstawie tych norm.

3.

Rady narodowe stopnia wojewódzkiego mogą, na wniosek wojewody lub prezydenta miasta

stopnia wojewódzkiego, w zależności od miejscowych warunków i opłacalności upraw lub

produkcji, obniżać lub podwyższać w całym województwie albo na niektórych jego obszarach,

w granicach do 20%, normy szacunkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 5, co do wszystkich

lub niektórych rodzajów upraw i produkcji zwierzęcej, a także na wniosek wojewody

lub prezydenta miasta stopnia wojewódzkiego, uzgodniony z Ministrem Finansów w porozumieniu

z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej - stosować obniżki lub podwyżki w

wysokości przekraczającej 20% norm szacunkowych oraz wyłączać z opodatkowania dochody

z niektórych rodzajów upraw i produkcji zwierzęcej.

4.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określa

1)

rodzaje wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów,

2)

koszty uzyskania w stosunku procentowym do przychodu lub wynagrodzenia albo według

określonych stawek kwotowych bądź inny sposób ustalania tych kosztów,

3)

najwyższą kwotę kosztów uzyskania podlegającą odliczeniu od przychodów,

4)

podstawowe wymagania dotyczące prowadzenia ewidencji księgowej w rolniczych spółdzielniach

produkcyjnych do celów wyodrębnienia dochodu podzielnego z działalności rolniczej.

1.

Osoby, które uzyskują dochody (w tym również nagrody) z twórczości lub działalności

artystycznej, literackiej, naukowej, oświatowej lub publicystycznej, nie wynikające

ze stosunku pracy, oraz osoby, które uzyskują dochody z tytułu zapłaty za przeniesienie

prawa korzystania z niepracowniczego projektu wynalazczego, podlegające opodatkowaniu

podatkiem od wynagrodzeń, mogą gromadzić te dochody na specjalnym rachunku bankowym,

po potrąceniach, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6. W tym wypadku przyrost wkładów

na specjalnym rachunku bankowym na koniec roku w porównaniu ze stanem wkładów na początek

roku odlicza się od sumy dochodów podlegających opodatkowaniu w danym roku podatkowym,

a zmniejszenie wkładów na koniec roku w stosunku do stanu wkładów na początek roku

dolicza się do sumy dochodów podlegających opodatkowaniu w danym roku.

2.

W razie śmierci osoby posiadającej specjalny rachunek bankowy, na wniosek spadkobierców

otwiera się na ich imię odrębne, specjalne rachunki bankowe, na które przekazuje się

przypadające im wkłady ze specjalnego rachunku bankowego spadkodawcy; w tym wypadku

kwoty przekazane na rachunek spadkobierców, po potrąceniu należnego podatku od spadków

i darowizn, dolicza się dla celów podatku wyrównawczego do dochodów spadkobierców

w roku, w którym nastąpi podjęcie przez nich wkładów.

3.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określa zasady i tryb przekazywania na

specjalny rachunek bankowy dochodów, o których mowa w ust. 1.

1.

Podatnikom podatku wyrównawczego przysługują ulgi z tytułu poniesienia wydatków na

inwestycje o charakterze produkcyjnym lub związane z wykonywaniem zawodu.

2.

Podatnikom podatku wyrównawczego, z wyjątkiem podatników osiągających dochody z działów

specjalnych gospodarstwa rolnego, przysługują ponadto ulgi polegające na odliczeniu

od dochodów wydatków poniesionych na

1)

budowę i remont domu jednorodzinnego,

2)

wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni, z wyjątkiem wkładu wynikającego z

zamiany spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu na spółdzielcze własnościowe

prawo do lokalu.

3.

Jeżeli oboje małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym

i ponoszą wydatki na cele określone w ust. 2, ulga związana z tymi wydatkami przysługuje

każdemu z małżonków w takim stosunku, w jakim pozostają dochody każdego z małżonków

do dochodów obojga małżonków.

4.

Jeżeli tylko jeden małżonek podlega opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym, a drugi

małżonek osiąga dochody w wysokości nie powodującej obowiązku podatkowego w tym podatku,

dla zastosowania ulgi z tytułu poniesienia wydatków na cele określone w ust. 2 wydatki

te odlicza się w takim stosunku, w jakim pozostają dochody małżonka podlegającego

opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym do dochodów obojga małżonków.

5.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa

1)

szczegółowe zasady i warunki stosowania ulg, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz ich

wysokość,

2)

rodzaje inwestycji o charakterze produkcyjnym oraz związanych z wykonywaniem zawodu,

a także remontów, z tytułu których przysługują ulgi.

1.

Dochodem podlegającym opodatkowaniu, stanowiącym podstawę opodatkowania podatkiem

wyrównawczym, jest suma dochodów ustalonych w sposób określony w art. 5, pomniejszona

lub powiększona stosownie do przepisów art. 6 i pomniejszona stosownie do przepisów

art. 7.

2.

Nie podlega opodatkowaniu dochód nie przekraczający kwoty 300.000 zł rocznie.

1.

Podatek wyrównawczy od dochodu podlegającego opodatkowaniu, z zastrzeżeniem ust. 2-5,

ustala się według następującej skali

Dochód podlegający opodatkowaniu rocznie w zł

Podatek wynosi

300.000-312.000

10% od kwoty ponad 300.000 zł

312.000-324.000

1.200+15% od kwoty ponad 312.000 zł

324.000-336.000

3.000+20% od kwoty ponad 324.000 zł

336.000-360.000

5.400+25% od kwoty ponad 336.000 zł

360.000-384.000

11.400+30% od kwoty ponad 360.000 zł

384.000-408.000

18.600+35% od kwoty ponad 384.000 zł

408.000-432.000

27.000+40% od kwoty ponad 408.000 zł

432.000-480.000

36.600+45% od kwoty ponad 432.000 zł

480.000-528.000

58.200+50% od kwoty ponad 480.000 zł

528.000-576.000

82.200+55% od kwoty ponad 528.000 zł

576.000-648.000

108.600+60% od kwoty ponad 576.000 zł

648.000-720.000

151.800+65% od kwoty ponad 648.000 zł

720.000-840.000

198.600+70% od kwoty ponad 720.000 zł

840.000 i więcej

282.600+75% od kwoty ponad 840.000 zł

2.

Podatku nie ustala się, jeżeli wynosi on mniej niż 100 zł.

3.

W wypadkach określonych w art. 3 i art. 4 ust. 6, jeżeli suma dochodów podlegających

opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym oraz dochodów z działalności produkcyjno-usługowej

przekracza kwotę wymienioną w art. 8 ust. 2, podatek ustala się w następujący sposób

1)

oblicza się kwotę podatku, jaki przypadłby w myśl ust. 1,

2)

ustala się stopę procentową kwoty podatku obliczonej w myśl pkt 1 w stosunku do sumy

dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym i dochodów z działalności

produkcyjno-usługowej,

3)

ustaloną w myśl pkt 2 stopę procentową stosuje się do sumy dochodów podlegających

opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym.

4.

W wypadkach określonych w art. 4 ust. 5, gdy oboje małżonkowie uzyskują dochody z

działów specjalnych gospodarstwa rolnego

1)

oblicza się kwotę podatku, jaki przypadłby od sumy połowy dochodów z działów specjalnych

gospodarstwa rolnego oraz innych dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym,

2)

ustala się stopę procentową kwoty podatku obliczonej w myśl pkt 1 w stosunku do sumy

połowy dochodu z działów specjalnych gospodarstwa rolnego oraz innych dochodów podlegających

opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym,

3)

ustaloną w myśl pkt 2 stopę procentową stosuje się do sumy pozostałych dochodów poza

dochodem z działów specjalnych gospodarstwa rolnego.

5.

W wypadkach określonych w art. 4 ust. 7, gdy oboje małżonkowie uzyskują dochody z

działów specjalnych gospodarstwa rolnego

1)

oblicza się kwotę podatku, jaki przypadłby od sumy połowy dochodów z działów specjalnych

gospodarstwa rolnego, dochodów z działalności produkcyjno-usługowej oraz innych dochodów

podlegających opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym,

2)

ustala się stopę procentową kwoty podatku obliczonej w myśl pkt 1 w stosunku do sumy

połowy dochodów z działów specjalnych gospodarstwa rolnego, dochodów z działalności

produkcyjno-usługowej oraz innych dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym,

3)

ustaloną w myśl pkt 2 stopę procentową stosuje się do sumy innych dochodów poza dochodami

z działalności produkcyjno-usługowej i z działów specjalnych gospodarstwa rolnego.

1.

Podatnikom mającym na utrzymaniu członków najbliższej rodziny przysługuje ulga w podatku

w postaci zwolnienia od opodatkowania dochodu w wysokości

1)

30.000 zł - na małżonka, jeżeli nie osiąga on żadnych dochodów,

2)

15.000 zł - na każde dziecko pozostające na utrzymaniu podatnika, a także na każdego

z rodziców i rodzeństwa niezdolnych do pracy, pozostających na utrzymaniu podatnika

i nie osiągających żadnych dochodów.

2.

Ulgę określoną w ust. 1 stosuje się w sposób następujący

1)

od dochodu podlegającego opodatkowaniu w myśl art. 8 ust. 1 ustala się podatek przypadający

na podstawie art. 9,

2)

od podatku ustalonego zgodnie z pkt 1 odlicza się podatek, jaki w myśl art. 9 przypadałby

od kwoty stanowiącej sumę dochodu nie podlegającego opodatkowaniu stosownie do art.

8 ust. 2 i dochodu zwolnionego od opodatkowania z tytułu ulg wymienionych w ust. 1.

3.

Jeżeli małżonek osiąga dochody, ale niższe niż kwota określona w ust. 1 pkt 1, kwotę

określoną w tym przepisie obniża się o kwotę dochodów małżonka.

4.

Jeżeli oboje małżonkowie osiągają dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym,

prawo do ulgi przysługuje jednemu z nich, stosownie do ich oświadczenia.

5.

Za dzieci, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uważa się dzieci własne, przysposobione

i pasierbów oraz dzieci obce przyjęte na wychowanie na podstawie orzeczenia sądu opiekuńczego

lub na które pobiera się zasiłek rodzinny - w wieku do lat 18, a jeżeli pobierają

naukę - w wieku do lat 25, a także dzieci starsze będące inwalidami I i II grupy,

jeżeli nie osiągają własnych dochodów; przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

6.

Za rodziców, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uważa się rodziców podatnika, a także

rodziców małżonka spełniającego warunki przewidziane w ust. 1 pkt 1 i w ust. 3, za

rodzeństwo zaś - tylko rodzeństwo podatnika; przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

7.

Jeżeli osoby, o których mowa w ust. 1, pozostawały na utrzymaniu podatnika nie przez

cały rok podatkowy, kwoty wymienione w tym przepisie przyjmuje się proporcjonalnie

do liczby miesięcy, w których osoby te pozostawały na utrzymaniu podatnika.

8.

W wypadkach określonych w art. 4 ust. 5 i 7, gdy podatnik osiąga dochody z działów

specjalnych gospodarstwa rolnego oraz inne dochody podlegające odrębnemu opodatkowaniu

podatkiem wyrównawczym, ulgę określoną w ust. 1 stosuje się tylko przy opodatkowaniu

dochodu z działu specjalnego gospodarstwa rolnego.

1.

Podatek wyrównawczy od osób, które uzyskują wynagrodzenia ze stosunku pracy od jednego

zakładu pracy w wysokości powodującej obowiązek płacenia podatku wyrównawczego lub

u których obowiązek ten powstaje w związku z uzyskiwaniem dodatkowych wynagrodzeń

ze stosunku pracy od innych zakładów pracy lub uzyskiwaniem innych dochodów podlegających

opodatkowaniu podatkiem wyrównawczym, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych gospodarstwa

rolnego oraz dochodów z przeniesienia praw autorskich, oblicza i pobiera jako płatnik

ten zakład pracy, który stanowi podstawowe miejsce zatrudnienia, a w razie otrzymywania

wynagrodzeń ze stosunku pracy więcej niż od jednego zakładu pracy - zakład wskazany

przez podatnika.

2.

Jednostki gospodarki uspołecznionej, osoby prawne nie będące jednostkami gospodarki

uspołecznionej i inne jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej oraz

osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, które dokonują wypłat ze stosunku

pracy lub z innego tytułu, z wyjątkiem wypłat należności z tytułu przeniesienia praw

autorskich, osobom pozostającym w stosunku pracy w innym zakładzie pracy, są obowiązane

w terminie do dnia 15 miesiąca następującego po upływie kwartału przesyłać zakładowi

pracy, który stanowi podstawowe miejsce zatrudnienia, informacje wskazujące: wysokość

wypłaconych tym osobom wynagrodzeń lub innych należności, kwotę stanowiącą podstawę

obliczenia podatku od wynagrodzeń i kwotę tego podatku. Obowiązek przesyłania informacji

istnieje, gdy łączna kwota wynagrodzeń wypłaconych w danym kwartale przekroczyła 10.000

zł. W pozostałych wypadkach przesyła się informacje po zakończeniu roku do dnia 15

stycznia roku następnego, jeżeli łączna kwota wynagrodzeń wypłaconych w ciągu roku

przekroczyła 10.000 zł.

Podatnicy podatku wyrównawczego, z wyjątkiem podatników, od których podatek od wszystkich

osiąganych przez nich dochodów pobiera zakład pracy, są obowiązani składać urzędowi

skarbowemu właściwemu w sprawach podatku wyrównawczego zeznanie na formularzu według

ustalonego wzoru i wpłacać zaliczkę na podatek, w wysokości wynikającej z zeznania,

w terminie do dnia 15 lutego roku następującego po roku podatkowym, a podatnicy, którzy

osiągają również dochody z działalności produkcyjno-usługowej - w terminach przewidzianych

do składania zeznań o dochodzie.

W latach 1983-1985 wyłącza się z podstawy opodatkowania podatkiem wyrównawczym

1)

wynagrodzenia i dodatki za pracę w niedziele i święta oraz w dodatkowych dniach wolnych

od pracy, jeżeli stanowi ona pracę w godzinach nadliczbowych lub wynika z warunków

pracy na morzu,

2)

dodatkowe wynagrodzenia, określone przez Radę Ministrów, dla zapewnienia zwiększenia

wydobycia węgla kamiennego oraz innych surowców wydobywanych w kopalniach głębinowych,

3)

wynagrodzenia ze stosunku pracy, otrzymywane przez emerytów i rencistów, do wysokości

nie powodującej zawieszenia prawa do emerytury lub renty.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może

1)

podwyższać kwotę określoną w art. 8 ust. 2 oraz obniżać stawki podatku określone w

art. 9 ust. 1,

2)

określać inne grupy podatników niż wymienione w art. 6 jako uprawnione do gromadzenia

dochodów na specjalnym rachunku bankowym,

3)

wprowadzać ulgi w podatku wyrównawczym z tytułu innych inwestycji niż określone w

art. 7 i ustalać zasady ich stosowania.

1.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 19 grudnia 1975 r. o podatku wyrównawczym

(Dz. U. Nr 45, poz. 227, z 1976 r. Nr 40, poz. 233 i z 1977 r. Nr 3, poz. 17),

2)

odrębne przepisy dotyczące zwolnienia od opodatkowania podatkiem wyrównawczym dochodów

podlegających opodatkowaniu w myśl przepisów niniejszej ustawy.

2.

Przepisy określone w ust. 1 stosuje się jednak do wynagrodzeń, przychodów i dochodów

osiągniętych przed dniem wejścia w życie ustawy, z tym że podatek wyrównawczy należny

za ten okres oblicza się według stawek skali podatkowej odpowiadających wynagrodzeniom,

przychodom i dochodom doprowadzonym do stosunku rocznego; w tym wypadku, w celu zastosowania

przepisu art. 5 ust. 2 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1, przyjmuje się jako końcowy

stan wkładów na specjalnym rachunku bankowym, stan na ostatni dzień przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy.

3.

Prawo dokonywania odliczeń z tytułu spłaty kredytów, o których mowa w art. 8 ust.

2 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1, przysługuje do czasu ich spłaty.

4.

Podatnicy, którzy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy ponoszą wydatki na cele

określone w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1 z tytułu rozłożenia

spłaty należności na raty, zachowują prawo dokonywania odliczenia tych wydatków do

czasu spłaty rat w granicach ustalonych w art. 8 ust. 4 tej ustawy.

5.

Podatnicy, którzy skorzystali z odliczeń kwot wydatkowanych na cele określone w art.

8 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1 oraz na cele określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 13 pkt 4 tej ustawy, do wysokości ustalonej w tych przepisach,

nie mają prawa do takich odliczeń na podstawie niniejszej ustawy. Jeżeli podatnicy

ci wykorzystali te odliczenia tylko częściowo, mają prawo do odliczeń, o których mowa

w art. 7 niniejszej ustawy, do wysokości różnicy pomiędzy kwotami określonymi na podstawie

ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 1 a kwotami wykorzystanymi, powiększonej w takim stosunku

procentowym, w jakim pozostaje kwota odliczeń ustalonych w przepisach wydanych na

podstawie niniejszej ustawy do kwoty odliczeń obowiązującej na podstawie ustawy wymienionej

w ust. 1 pkt 1.

1.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1983 r.

2.

Podatek wyrównawczy należny od dochodów osiągniętych od dnia wejścia w życie ustawy

do końca 1983 r. ustala się według stawek skali podatkowej odpowiadających dochodowi

za ten czas doprowadzonemu do stosunku rocznego. W tym wypadku w celu zastosowania

przepisu art. 6 przyjmuje się, jako początkowy stan wkładów na specjalnym rachunku

bankowym, stan w dniu wejścia w życie ustawy.

3.

Na wniosek podatnika ustalenie podatku wyrównawczego od dochodów osiągniętych w ciągu

całego roku 1983 może nastąpić według zasad niniejszej ustawy.