Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o zmianie ustawy o podatku obrotowym.

W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku obrotowym

(Dz. U. Nr 53, poz. 338 i z 1976 r. Nr 40, poz. 232) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Opodatkowaniu podatkiem obrotowym podlega działalność wytwórcza, usługowa i handlowa,

wykonywana na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przez osoby fizyczne oraz

nie będące jednostkami gospodarki uspołecznionej osoby prawne i inne jednostki organizacyjne

nie posiadające osobowości prawnej.

”

,

b)

w ust. 2 wyraz „zarobkowa” skreśla się,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Działalność wymieniona w ust. 1 i 2 podlega opodatkowaniu, jeżeli wykonywana jest

w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania świadczeń w sposób częstotliwy,

aby mieć stąd główne lub uboczne źródła przychodów, chociażby nawet świadczenie było

wykonane jednorazowo. Opodatkowaniu podlega również działalność polegająca chociażby

na jednorazowej sprzedaży rzeczy w tym celu nabytych.

”

,

d)

w ust. 4 wyraz „zarobkowa” skreśla się;

2)

w art. 2 w ust. 1 i 2 wyraz „zarobkowej” skreśla się;

3)

w art. 3

a)

w ust. 1

-

pkt 10 skreśla się,

-

dotychczasowy pkt 11 otrzymuje oznaczenie pkt 10,

-

dotychczasowy pkt 12 otrzymuje oznaczenie pkt 11 oraz brzmienie

„

11)

sprzedaż po cenach nominalnych znaków opłaty skarbowej, sądowej, notarialnej i paszportowej,

znaczków pocztowych oraz urzędowych blankietów wekslowych

”

,

-

dodaje się nowy pkt 12 w brzmieniu

„

12)

sprzedaż wyrobów i usług na eksport

”

,

b)

w ust. 3 powołanie „ust. 1 pkt 6 i 11” zastępuje się powołaniem „ust. 1 pkt 6 i 10”;

4)

w art. 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wykonywania działalności usługowej w zakresie wolnych zawodów

”

;

5)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

Przy czynnościach wynikających z umowy agencyjnej lub umowy zlecenia doraźnego pośrednictwa

albo umowy komisu obrotem jest prowizja i inne wynagrodzenia za wykonane usługi, z

zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Jeżeli agent lub przyjmujący zlecenie posiada towar lub nim dysponuje, obrotem jest

należność, jaka by mu przypadła, gdyby działał we własnym imieniu i na własny rachunek,

nawet gdy fakt posiadania towaru wynika z umowy między stronami.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do agentów działających w imieniu i na rzecz jednostek

gospodarki uspołecznionej.

4.

Jeżeli komisant przyjmuje zlecenia bez posiadania właściwego uprawnienia do wykonywania

działalności w tym zakresie, obrotem jest całkowita suma należności, jaka by mu przypadła,

gdyby działał na własny rachunek.

”

;

6)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

1.

Stawki podatku obrotowego wynoszą od obrotów z działalności

1)

wytwórczej 10%,

2)

usługowej 5%,

3)

handlowej 5%.

2.

Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, odpowiednio do wysokości stawek podatku

obrotowego określonych dla jednostek gospodarki uspołecznionej, ustalać od obrotów

z niektórych rodzajów działalności albo ze sprzedaży określonych wyrobów bądź grup

wyrobów stawki podatku obrotowego

1)

niższe od wymienionych w ust. 1 oraz określać warunki stosowania tych stawek,

2)

wyższe od wymienionych w ust. 1, nie przekraczające jednak 50% obrotu; ograniczenie

to nie dotyczy wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym oraz wyrobów i usług

luksusowych.

3.

Jeżeli podatnik wykonuje różne rodzaje działalności, z których obrót podlega opodatkowaniu

według różnych stawek, do obrotu z każdego rodzaju działalności stosuje się właściwą

stawkę.

4.

Minister Finansów określa, w drodze rozporządzenia, stawki podatku obrotowego od obrotów

z działalności gospodarczej prowadzonej na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

przez osoby fizyczne i prawne mające miejsce zamieszkania lub pobytu albo siedzibę

za granicą oraz przez obywateli państw obcych mających kartę stałego pobytu w Polskiej

Rzeczypospolitej Ludowej, odpowiednio do wysokości tych stawek określonych dla polskich

uspołecznionych i nie uspołecznionych podmiotów gospodarczych.

”

;

7)

po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

Kwotę należnego podatku obrotowego obniża się o kwotę podatku obrotowego zapłaconego

w cenie zużytych przy wykonywaniu działalności surowców i materiałów zakupionych w

uspołecznionych jednostkach produkcyjnych i handlu zaopatrzeniowego, w tym także w

spółdzielniach rzemieślniczych. Warunkiem zastosowania obniżki jest posiadanie rachunku

stwierdzającego zakup surowców i materiałów oraz prowadzenie przez podatnika kontroli

ilościowej przychodu i rozchodu tych surowców i materiałów.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w wypadkach, gdy także jednostki gospodarki uspołecznionej

nabywają dane surowce i materiały po cenach z podatkiem obrotowym.

”

;

8)

w art. 11

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1, a ponadto w przepisie tym

-

po pkt 2 dodaje się nowy pkt 3 w brzmieniu

„

3)

określać wypadki, w których obrotem jest wartość towarów

”

,

-

dotychczasowe pkt 3-5 skreśla się,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określa wykaz wolnych zawodów, o których

mowa w art. 5 pkt 1.

”

Opodatkowanie obrotów osiągniętych w okresie do dnia wejścia w życie ustawy następuje

według przepisów dotychczasowych.

Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity tekst ustawy o podatku obrotowym,

z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego

tekstu i z zachowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów i punktów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1983 r.

1.

Przy czynnościach wynikających z umowy agencyjnej lub umowy zlecenia doraźnego pośrednictwa

albo umowy komisu obrotem jest prowizja i inne wynagrodzenia za wykonane usługi, z

zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Jeżeli agent lub przyjmujący zlecenie posiada towar lub nim dysponuje, obrotem jest

należność, jaka by mu przypadła, gdyby działał we własnym imieniu i na własny rachunek,

nawet gdy fakt posiadania towaru wynika z umowy między stronami.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do agentów działających w imieniu i na rzecz jednostek

gospodarki uspołecznionej.

4.

Jeżeli komisant przyjmuje zlecenia bez posiadania właściwego uprawnienia do wykonywania

działalności w tym zakresie, obrotem jest całkowita suma należności, jaka by mu przypadła,

gdyby działał na własny rachunek.

1.

Stawki podatku obrotowego wynoszą od obrotów z działalności

1)

wytwórczej 10%,

2)

usługowej 5%,

3)

handlowej 5%.

2.

Minister Finansów może, w drodze rozporządzenia, odpowiednio do wysokości stawek podatku

obrotowego określonych dla jednostek gospodarki uspołecznionej, ustalać od obrotów

z niektórych rodzajów działalności albo ze sprzedaży określonych wyrobów bądź grup

wyrobów stawki podatku obrotowego

1)

niższe od wymienionych w ust. 1 oraz określać warunki stosowania tych stawek,

2)

wyższe od wymienionych w ust. 1, nie przekraczające jednak 50% obrotu; ograniczenie

to nie dotyczy wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym oraz wyrobów i usług

luksusowych.

3.

Jeżeli podatnik wykonuje różne rodzaje działalności, z których obrót podlega opodatkowaniu

według różnych stawek, do obrotu z każdego rodzaju działalności stosuje się właściwą

stawkę.

4.

Minister Finansów określa, w drodze rozporządzenia, stawki podatku obrotowego od obrotów

z działalności gospodarczej prowadzonej na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

przez osoby fizyczne i prawne mające miejsce zamieszkania lub pobytu albo siedzibę

za granicą oraz przez obywateli państw obcych mających kartę stałego pobytu w Polskiej

Rzeczypospolitej Ludowej, odpowiednio do wysokości tych stawek określonych dla polskich

uspołecznionych i nie uspołecznionych podmiotów gospodarczych.

1.

Kwotę należnego podatku obrotowego obniża się o kwotę podatku obrotowego zapłaconego

w cenie zużytych przy wykonywaniu działalności surowców i materiałów zakupionych w

uspołecznionych jednostkach produkcyjnych i handlu zaopatrzeniowego, w tym także w

spółdzielniach rzemieślniczych. Warunkiem zastosowania obniżki jest posiadanie rachunku

stwierdzającego zakup surowców i materiałów oraz prowadzenie przez podatnika kontroli

ilościowej przychodu i rozchodu tych surowców i materiałów.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w wypadkach, gdy także jednostki gospodarki uspołecznionej

nabywają dane surowce i materiały po cenach z podatkiem obrotowym.