Ustawa budżetowa na rok 1983 z dnia 29 grudnia 1982 r.

1.

Ustala się dochody budżetu Państwa w wysokości 2.484.497.704 tys. zł

z tego

1)

wpłaty przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 1799.339.762 tys. zł

2)

wpłaty instytucji finansowych i ubezpieczeniowych 59.178.806 tys. zł

3)

składki na ubezpieczenia społeczne 115.054.900 tys. zł

4)

wpłaty jednostek świadczących usługi socjalne i kulturalne 15.159.246 tys. zł

5)

wpłaty jednostek administracji państwowej, wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, bezpieczeństwa

publicznego i obrony narodowej 15.798.530 tys. zł

6)

podatki i opłaty od gospodarki nie uspołecznionej 26.340.700 tys. zł

7)

podatki i opłaty od ludności 20.006.800 tys. zł

8)

pozostałe dochody 81.018.960 tys. zł

9)

lokata w budżecie pozostałości środków Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej

30.000.000 tys. zł

10)

dochody nie rozdzielone na poszczególne działy, tytuły i województwa 322.600.000 tys.

zł

2.

Ustala się wydatki budżetu 2.635.857.550 tys. zł

z tego

1)

finansowanie przedsiębiorstw i innych jednostek gospodarczych 1.071.309.106 tys. zł

2)

nauka 28.029.597 tys. zł

3)

oświata i wychowanie 233.470.789 tys. zł

4)

kultura i sztuka 38.410.503 tys. zł

5)

ochrona zdrowia, opieka społeczna, kultura fizyczna i sport oraz turystyka i wypoczynek

263.762.015 tys. zł

6)

ubezpieczenia społeczne 296.074.240 tys. zł

7)

obrona narodowa 191.119.053 tys. zł

8)

administracja, wymiar sprawiedliwości, prokuratura i bezpieczeństwo publiczne 123.374.946

tys. zł

9)

pozostałe wydatki bieżące 19.051.236 tys. zł

10)

wydatki celowe nie rozdzielone na działy i województwa 28.711.487 tys. zł

11)

wydatki na inwestycje i remonty kapitalne 317.544.578 tys. zł

12)

rezerwa Rady Ministrów 25.000.000 tys. zł

3.

Niedobór budżetu wynosi 151.359.846 tys. zł.

4.

Upoważnia się Ministra Finansów do zaciągnięcia w Narodowym Banku Polskim kredytu

na pokrycie niedoboru budżetu.

5.

Jeżeli przebieg realizacji budżetu Państwa wskazywałby na przekroczenie niedoboru,

o którym mowa w ust. 3, Rada Ministrów podejmie działania zmierzające do wygospodarowania

odpowiednich dochodów oraz wdrożenia stosownych programów oszczędnościowych w zakresie

wydatków budżetowych. W tym wypadku upoważnia się Radę Ministrów także do dokonania

zmiany wielkości środków wyrównawczych dla budżetów terenowych.

Ustala się w zakresie budżetu centralnego

dochody w wysokości 2.321.913.961 tys. zł

wydatki w wysokości 2.473.273.807 tys. zł

w tym

rezerwę Rady Ministrów w wysokości 25.000.000 tys. zł

zgodnie ze szczegółowym podziałem ustalonym w załączniku nr 1.

1.

Ustala się w zakresie budżetów terenowych na 1983 r.

-

udziały w dochodach budżetu centralnego ustalane w stosunku procentowym do wartości

sprzedaży detalicznej towarów i usług przez jednostki gospodarki uspołecznionej w

wysokości 1.250.286.454 tys. zł

-

dotacje celowe w wysokości 159.529.209 tys. złw tym:dotacja celowa na inwestycje w wysokości 123.208.400 tys. zł

-

dotacje wyrównawcze w wysokości 30.236.258 tys. zł

zgodnie z załącznikiem nr 2.

2.

Kwoty dochodów własnych budżetów terenowych z części podatku od płac stanowiące podstawę

do rozliczeń, o których mowa w art. 9 ust. 2 lub w ust. 3, określone są w załączniku

nr 3.

3.

Minister Finansów ustali zasady naliczania udziałów oraz przekazywania z budżetu centralnego

dotacji, o których mowa w ust. 1.

1.

Ustala się dla przedsiębiorstw państwowych i organizacji spółdzielczych ogólną kwotę

dotacji przedmiotowych na finansowanie produkcji wyrobów i świadczenia usług sprzedawanych

odbiorcom krajowym w wysokości 441.078 mln zł.

2.

Upoważnia się Radę Ministrów do zwiększenia kwoty określonej w ust. 1 w ramach ogólnej

kwoty wydatków ustalonych w niniejszej ustawie.

3.

Rada Ministrów określi grupy wyrobów i usług dotowanych z budżetu.

4.

Minister Finansów ustali stawki dotacji do wyrobów i usług, o których mowa w ust.

3, oraz dokona w odpowiednich częściach budżetu zmiany kwot dotacji, dostosowując

je do ogólnej kwoty określonej w ust. 1.

1.

Dodatkowe kredyty zwiększające ogólną kwotę wydatków ustalonych w niniejszej ustawie

mogą być uchwalone przez Sejm.

2.

Przeniesienia kredytów między częściami i działami budżetu centralnego mogą być dokonywane

z rezerw budżetowych oraz w wypadkach przewidzianych w art. 4 ust. 2 i art. 18.

Ustala się etaty

-

dla administracji państwowej objętej budżetem centralnym, wymiaru sprawiedliwości

i prokuratury,

-

dla administracji państwowej objętej budżetami terenowymi,

zgodnie z załącznikiem nr 4.

1.

Dochodami własnymi budżetów terenowych są

1)

wpłaty przedsiębiorstw terenowych, spółdzielni zrzeszonych w Centralnym Związku Spółdzielczości

Pracy i Biura Handlu Zagranicznego Centralnego Związku Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego

„Locum”, z wyłączeniem podatku od płac oraz innych wpłat, które z mocy odrębnych przepisów

stanowią dochody budżetu centralnego,

2)

opłaty za świadczenia i usługi wykonywane przez jednostki budżetowe podporządkowane

radom narodowym oraz pobierane przez te jednostki i urzędy terenowych organów administracji

państwowej dochody o charakterze administracyjnym i majątkowym, z wyjątkiem opłat

za świadczenia społecznych zakładów służby zdrowia udzielane cudzoziemcom dewizowym

i dochodów ze sprzedaży administrowanych przez Narodowy Bank Polski depozytów rzeczowych,

stanowiących dochód budżetu centralnego,

3)

wpłaty podporządkowanych radom narodowym zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych

oraz jednostek budżetowych w zakresie działalności finansowanej w formie środków specjalnych,

4)

wpływy z grzywien i kar orzeczonych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, w postępowaniu

karnym skarbowym oraz w szczególnych postępowaniach administracyjnych, w których organami

orzekającymi są terenowe organy administracji państwowej lub wojewódzkie (miejskie

w miastach stopnia wojewódzkiego) komisje orzekające w sprawach o naruszenie dyscypliny

budżetowej.

2.

Dochodami własnymi budżetów terenowych stopnia podstawowego, poza dochodami wymienionymi

w ust. 1, są

1)

podatek od nieruchomości od jednostek gospodarczych; podatek pobierany jest według

miejsca położenia nieruchomości,

2)

podatek gruntowy, z wyjątkiem części podlegającej przekazaniu na Fundusz Rozwoju Rolnictwa,

3)

wpłaty na rzecz Państwowego Funduszu Ziemi oraz opłaty: melioracyjna, elektryfikacyjna

i za budowę urządzeń wodnych,

4)

podatki obrotowy i dochodowy od osób fizycznych i osób prawnych nie będących jednostkami

gospodarki uspołecznionej, z wyjątkiem podatków od osób fizycznych i prawnych mających

miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą oraz od zagranicznych podmiotów gospodarczych,

prowadzących działalność gospodarczą na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,

5)

podatki: od wynagrodzeń, wyrównawczy, od spadków i darowizn oraz podatki i opłaty

pobierane na podstawie przepisów o niektórych podatkach i opłatach terenowych,

6)

opłata skarbowa,

7)

inne opłaty, poza wymienionymi w pkt 3, 5 i 6, pobierane przez jednostki organizacyjne

podporządkowane radom narodowym stopnia podstawowego i przez urzędy terenowych organów

administracji państwowej stopnia podstawowego,

8)

podatek dochodowy od banków spółdzielczych,

9)

podatek scalony od kółek rolniczych, spółdzielni kółek rolniczych i innych jednostek

organizacyjnych zrzeszonych w Krajowym Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych

oraz rolniczych spółdzielni produkcyjnych zrzeszonych w Centralnym Związku Rolniczych

Spółdzielni Produkcyjnych,

10)

podatki od organizacji społecznych innych niż jednostki spółdzielcze i kółka rolnicze,

z wyjątkiem podatku od płac,

11)

podatek scalony i inne wpłaty pobierane od spółek wodnych i ich związków, z wyjątkiem

podatku od płac,

12)

wpływy ze spłat zaległości zniesionych podatków oraz należności z nimi zrównanych,

jeżeli stanowiły dochody budżetów terenowych przed ich zniesieniem.

3.

Dochodami własnymi budżetów województw, poza dochodami wymienionymi w ust. 1, są

1)

wpłaty 70% podatku od płac,

2)

wpłaty z zysku powszechnych kas oszczędności w wysokości 0,5% stanu wkładów oszczędnościowych

zgromadzonych na koniec roku,

3)

podatek obrotowy od przedsiębiorstw prowadzących gry losowe, rozliczających się z

budżetami terenowymi,

4)

inne opłaty, poza wymienionymi w ust. 1 pkt 2, pobierane przez jednostki organizacyjne

podporządkowane wojewódzkim radom narodowym i przez urzędy terenowych organów administracji

państwowej stopnia wojewódzkiego.

4.

Dochodami budżetów województw są również udziały w dochodach budżetu centralnego ustalane

w stosunku procentowym do wartości sprzedaży detalicznej towarów i usług przez jednostki

gospodarki uspołecznionej objęte planem centralnym i terenowym.

5.

Wojewódzka rada narodowa może ustalać udziały lub wpłaty wyrównawcze

1)

budżetów terenowych stopnia podstawowego w dochodach wymienionych w ust. 3 pkt 1-3

oraz w ust. 4,

2)

budżetu wojewódzkiego w dochodach budżetów terenowych stopnia podstawowego.

6.

Jeżeli w miastach stopnia wojewódzkiego pobór niektórych dochodów skoncentrowany jest

w jednym organie podatkowym, rada narodowa tego miasta może ustalić udziały w tych

dochodach budżetów innych dzielnic oraz budżetu miasta stopnia wojewódzkiego.

7.

W wypadku gdy pobór podatków i opłat z obszaru działania kilku jednostek administracyjnych

stopnia podstawowego jest skoncentrowany w jednej z tych jednostek, organ pobierający

przekazuje pobrane kwoty na dochód właściwych budżetów terenowych. Wojewódzka rada

narodowa może ustanowić zasadę rozliczeń pobranych podatków i opłat w formie odpowiednich

udziałów poszczególnych jednostek administracyjnych w pobranych kwotach.

Dochody budżetowe nie będąca dochodami budżetów terenowych są dochodami budżetu centralnego.

1.

Minister Finansów ustali dla budżetów województw w terminie do dnia 31 stycznia 1983 r.

wysokość stawek procentowych dochodów, o których mowa w art. 7 ust. 4, oraz zasady

pobierania tych dochodów.

2.

W wypadku nieosiągnięcia dochodów, o których mowa w art. 7 ust. 4, w kwotach ustalonych

w załączniku nr 2 oraz dochodów własnych z tytułu części podatku od płac określonych

w załączniku nr 3, Minister Finansów wyrówna z budżetu centralnego powstały niedobór

do wysokości 99% tych kwot.

3.

W wypadku osiągnięcia dochodów ze źródeł określonych w art. 7 ust. 4 oraz dochodów

własnych z tytułu części podatku od płac w kwotach wyższych niż ustalono w załączniku

nr 2 i 3, nadwyżka w granicach 1% tych kwot pozostaje w budżecie terenowym.

1.

Terenowe organy administracji państwowej wprowadzą w uchwalonych budżetach terenowych

zmiany wynikające z ustawy budżetowej.

2.

Kwoty określone w załączniku nr 2 i 3 są dla budżetów województw wiążące.

3.

Kwoty dotacji celowych na inwestycje, innych dotacji celowych i dotacji wyrównawczych,

udziałów w dochodach własnych budżetów terenowych oraz kwoty wpłat wyrównawczych wynikające

z uchwał budżetowych wojewódzkich rad narodowych są wiążące dla budżetów terenowych

stopnia podstawowego.

4.

W budżetach terenowych źródłem pokrycia wydatków może być również nadwyżka budżetowa

z lat ubiegłych, z uwzględnieniem przepisu art. 14 ust. 1.

5.

Decyzje w sprawie zmian, o których mowa w ust. 1, powinny być przedłożone radom narodowym

na najbliższej sesji.

W budżetach terenowych tworzy się rezerwę budżetową na wydatki nieprzewidziane w wysokości

nie niższej niż 0,5% kwoty wydatków bieżących.

1.

Terenowe organy administracji państwowej obowiązane są czuwać bieżąco nad zachowaniem

równowagi budżetowej, zapewniać terminową realizację dochodów oraz zapobiegać wydatkom,

które przekraczałyby kwotę osiągniętych dochodów i środków terenowego funduszu zasobowego.

2.

Minister Finansów, w porozumieniu z Prezesem Narodowego Banku Polskiego, ustali częstotliwość

bankowej kontroli zachowania równowagi budżetów terenowych.

1.

W wypadku uruchomienia obiektów i urządzeń w terminie późniejszym niż planowano, środki

przewidziane w budżetach terenowych na 1983 r. na realizację zadań w tych obiektach

i urządzeniach podlegają odpowiedniemu zmniejszeniu, a kwota, o którą zmniejsza się

środki, podlega przekazaniu do końca grudnia 1983 r. do budżetu centralnego.

2.

Rodzaje obiektów (urządzeń) i zasady rozliczeń, o których mowa w ust. 1, określi Minister

Finansów.

1.

Z nadwyżki budżetu terenowego osiągniętej w 1982 r.

1)

zwraca się do budżetu centralnego środki z tytułu nie wykorzystanych dotacji celowych,

z wyjątkiem dotacji celowej na remonty bieżące prywatnych domów czynszowych, która

pozostaje do wykorzystania w roku 1983 zgodnie z jej przeznaczeniem,

2)

dokonuje się odpisu na terenowy fundusz zasobowy w wysokości czwartej części zrealizowanych

ponadplanowych dochodów, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2. 2. Rady narodowe dysponują

pozostałą częścią nadwyżki budżetu terenowego, przeznaczając ją na finansowanie dodatkowych

potrzeb gospodarczych, socjalnych i kulturalnych oraz innych potrzeb terenowych.

1.

Terenowy fundusz zasobowy stanowi rezerwę kasową budżetu terenowego i brany jest pod

uwagę przy okresowym sprawdzaniu zachowania równowagi budżetowej.

2.

Wysokość funduszu zasobowego w relacji procentowej do wydatków bieżących ustala rada

narodowa.

3.

Terenowy fundusz zasobowy może być przeznaczony na

1)

pokrycie niedoboru budżetu terenowego na koniec roku,

2)

pierwsze wyposażenia przedsiębiorstw terenowych i zakładów (brygad) remontowo-budowlanych

oraz pokrycie niedoborów środków obrotowych tych jednostek,

3)

udzielanie zwrotnych zasiłków kasowych zakładom budżetowym i gospodarstwom pomocniczym.

4.

Fundusz zasobowy województwa może być przeznaczony ponadto na udzielanie w ciągu roku

zwrotnych zasiłków kasowych budżetom terenowym stopnia podstawowego oraz na pokrycie

niedoborów tych budżetowi jeżeli nie mogą ona być wyrównane z ich funduszów zasobowych.

5.

Rada Narodowa może ustalić dolną granicę funduszu zasobowego w relacji do wydatków

bieżących, poniżej której poziom funduszu nie może być zmniejszany.

6.

O przeznaczeniu terenowego funduszu zasobowego na pokrycie niedoborów budżetowych

oraz na cele określone w ust. 3 pkt 2 decyduje właściwa rada narodowa, a o udzieleniu

z tego funduszu zwrotnych zasiłków kasowych - terenowy organ administracji państwowej.

Rada narodowa ustala zakres i terminy składania przez terenowy organ administracji

państwowej informacji o zmianach w budżecie.

Naruszeniem dyscypliny budżetowej, oprócz wypadków określonych w art. 84 ust. 2 Prawa

budżetowego, jest

1)

nierzetelne prowadzenie ewidencji księgowej, składanie nierzetelnych sprawozdań finansowych

lub nieterminowe składanie tych sprawozdań,

2)

utrzymywanie nadmiernych lub niezagospodarowanie zbędnych zapasów,

3)

przekroczenie uprawnień do dokonywania zmian w budżecie lub w planie finansowym jednostek

i zakładów budżetowych,

4)

niedokonanie pełnych i terminowych wpłat do budżetu przez zakłady budżetowe, gospodarstwa

pomocnicze i jednostki budżetowe w zakresie działalności finansowanej w formie środków

specjalnych.

1.

Upoważnia się Ministra Finansów do

1)

dokonywania odpowiednich przeliczeń i przeniesień dochodów i wydatków budżetu centralnego

oraz udziałów dotacji i wpłat części podatku od płac określonych dla województw w

załączniku nr 2 i 3 w wypadkach wprowadzenia w ciągu roku budżetowego zmian

-

organizacyjnych,

-

cen, taryf, kursów walut i płac,

-

zasad opodatkowania,

-

zasad systemu ekonomiczno-finansowego przedsiębiorstw i innych jednostek organizacyjnych,

2)

przenoszenia dochodów nie rozdzielonych w budżecie centralnym do poszczególnych części

tego budżetu, stosownie do kształtowania się sytuacji i wyników finansowych jednostek

gospodarki uspołecznionej,

3)

zmniejszenia lub zwiększenia kredytów budżetowych w wyniku weryfikacji skutków zmian

cen, taryf i kursów walut,

Jeżeli nie spowoduje to zwiększenia ogólnej kwoty kredytów ustalonych w niniejszej

ustawie, z równoczesnym podaniem dokonanych przeniesień do wiadomości właściwych komisji

sejmowych oraz Najwyższej Izby Kontroli. 2. Upoważnia się Ministra Finansów do zmniejszania

lub zwiększania - w wypadku zmian organizacyjnych - liczby etatów naczelnych, centralnych

i terenowych organów administracji państwowej oraz organów wymiaru sprawiedliwości

i prokuratury.

Rada Ministrów określi inwestycje centralne, które mogą być finansowane z kredytu

pomimo stwierdzenia przez bank niewystarczalności środków funduszu rozwoju przedsiębiorstwa

na spłatę tego kredytu, jeżeli przedsiębiorstwa te uzyskają gwarancję Ministra Finansów,

że po zakończeniu tych inwestycji otrzymają pomoc z budżetu w spłacie rat kredytu.

Upoważnia się Ministra Finansów do

1)

zmniejszenia lub zwiększenia dotacji wyrównawczej dla budżetów województw w związku

ze zmianą opodatkowania podatkiem od nieruchomości od jednostek gospodarczych w wypadku

istotnych zmian w strukturze terytorialnej wpływów z tego podatku,

2)

zmniejszenia dotacji wyrównawczej dla budżetów województw w związku z podziałem na

województwa nie rozdzielonej kwoty dochodów z tytułu wpływów podatkowych od gospodarki

nie uspołecznionej i od ludności.

1.

Uspołecznione jednostki gospodarcze rozliczają z budżetem centralnym 50% wyników przeszacowania

zapasów surowców, materiałów, produkcji nie zakończonej, wyrobów gotowych i towarów

(z zastrzeżeniem ust. 2) w związku ze zmianą cen urzędowych i regulowanych. Minister

Finansów może określić rodzaje zapasów, które nie podlegają przeszacowaniu i rozliczaniu

z budżetem.

2.

Uspołecznione jednostki handlowe rozliczają z budżetem centralnym 70% wyników przeszacowania

zapasów w związku ze zmianą cen towarów, na które są ustalane ceny urzędowe i regulowane.

3.

Upoważnia się Ministra Finansów, w porozumieniu z Ministrem Handlu Wewnętrznego i

Usług, do określenia listy towarów sprzedawanych po cenach umownych, których skutki

przeszacowania zapasów w wyniku zmiany cen podlegają rozliczeniu z budżetem centralnym,

w wysokości określonej w ust. 2.

4.

Minister Finansów określi szczegółowe zasady i tryb rozliczeń z budżetem, o których

mowa w ust. 1-3.

5.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do pozarolniczej gospodarki nie uspołecznionej,

z tym że zakres, zasady i tryb rozliczeń z budżetem określi Minister Finansów w drodze

rozporządzenia.

Upoważnia się Ministra Finansów, na wniosek właściwego ministra, do ustanawiania dysponentami

głównymi kredytów budżetowych jednostek organizacyjnych wykonujących wyodrębnione

zadania w ramach określonej części budżetu centralnego.

1.

Przedsiębiorstwa państwowe i ich zrzeszenia, z wyjątkiem banków i Państwowego Zakładu

Ubezpieczeń, organizacje spółdzielcze i ich związki, organizacje społeczne w zakresie

prowadzonej działalności gospodarczej oraz spółki tworzone przez te jednostki organizacyjne

dokonują wpłat na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej z tytułu obciążenia

przyrostu kwoty wynagrodzeń wypłacanych w ciężar kosztów 1983 r. w stosunku do kwoty

wynagrodzeń wypłaconych w 1982 r. oraz z tytułu obciążenia kwoty nagród i premii wypłacanych

z zysku do podziału.

2.

Środki wydatkowane na przyrost kwoty wynagrodzeń wypłacanych w ciężar kosztów działalności

w 1983 r. w stosunku do 1982 r. podlegają obciążeniu na rzecz Państwowego Funduszu

Aktywizacji Zawodowej według następującej skali

Lp.

Przyrost wynagrodzeń

Stawka obciążenia kwoty przyrostu wynagrodzeń w %

A.

Do poziomu określonego wskaźnikiem przyrostu wynagrodzeń wolnego od obciążeń

0

B.

Procent przyrostu wynagrodzeń ponad przyrost wolny od obciążeń

1.

do 1%

25

2.

ponad 1 do 2%

50

3.

ponad 2 do 3%

75

4.

ponad 3 do 4%

100

5.

ponad 4 do 5%

200

6.

ponad 5%

i każdy następny procent

300

3.

Obciążenie, o którym mowa w ust. 1, płacone jest z zysku do podziału pomniejszonego

o odpis na fundusz rezerwowy.

4.

Obciążenie, o którym mowa w ust. 1, płatne jest także wówczas, gdy jednostka gospodarcza

poniosła stratę.

5.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowe zasady i tryb obciążeń

na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej, w szczególności wskaźnik przyrostu

wynagrodzeń wolnych od obciążeń w zależności od tempa wzrostu produkcji (usług). Rada

Ministrów określi także mierniki produkcji lub usług, a w wyjątkowych wypadkach również

obciążenia na rzecz Funduszu w zależności od przyrostu przeciętnych wynagrodzeń.

6.

Wynagrodzenia z tytułu nagród i premii wypłacanych z funduszu załogi, a w jednostkach

nie tworzących tego funduszu - z zysku do podziału, podlegają obciążeniu na rzecz

Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej według następującej skali

Lp.

Kwota wypłat nagród i premii w stosunku do kwoty wynagrodzeń wypłacanych w ciężar

kosztów działalności w 1982 r.

Stawka obciążenia w %

1

do 7%

0

2

ponad 7 do 8%

200

3

ponad 8% i każdy następny procent

300

7.

Rada Ministrów może wprowadzać ulgi w obciążeniach na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji

Zawodowej.

8.

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z Przewodniczącym Komisji Planowania

przy Radzie Ministrów z Ministrem Finansów określi składniki wynagrodzeń podlegające

wyłączeniu od podstawy obciążeń na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej.

Z nadwyżki dochodów nad wydatkami wynikającej z rocznego rozliczenia dochodów Państwowego

Funduszu Aktywizacji Zawodowej w 1983 r. pozostawia się rezerwę środków na pokrycie

wydatków 1984 r., stanowiącą nie więcej niż 25% planowanych wydatków na 1983 r. Pozostała

część środków tego funduszu stanowi lokatę w budżecie Państwa.

Minister Finansów może zmienić stawki podatku obrotowego od jednostek gospodarki uspołecznionej,

jeżeli zajdzie potrzeba zmiany cen spowodowana sytuacją rynkową bądź uzasadnionym

wzrostem kosztów produkcji oraz w wypadkach osiągania przez te jednostki wysokich

zysków nie związanych z efektywnością gospodarowania.

Przy obliczaniu podatku dochodowego za 1983 r. stawka podatku dochodowego w przedziale

rentowności ponad 25% do 50% wynosi 80%, zaś w przedziale rentowności ponad 50% wynosi

90%. W tych przedziałach rentowności nie stosuje się stawek podatku dochodowego określonych

w skali, o której mowa w art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki

uspołecznionej

(Dz. U. Nr 7, poz. 55).

Zobowiązuje się państwowe przedsiębiorstwa gospodarki rolnej i państwowe gospodarstwa

rolne do uiszczania świadczeń pieniężnych z tytułu zarządzania użytkami rolnymi i

wodami stojącymi według stawek i zasad obowiązujących w roku gospodarczym 1981/82.

Z zysku Narodowego Banku Polskiego osiągniętego w 1983 r. nie uzupełnia się funduszu

statutowego NBP.

1.

Przepisy ustawy dotyczące

1)

wojewódzkich rad narodowych stosuje się również do rad narodowych miast stopnia wojewódzkiego,

2)

wojewodów stosuje się również do prezydentów miast stopnia wojewódzkiego.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

budżetach terenowych stopnia podstawowego - rozumie się przez to budżety miast, dzielnic

i gmin (miast i gmin),

2)

jednostkach gospodarczych - rozumie się przez to jednostki wymienione w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki

uspołecznionej

(Dz. U. Nr 7, poz. 55).

W 1983 r. nie stosuje się art. 5 ust. 2 pkt 1 w zakresie budżetów terenowych, art. 16-21, art. 39 ust. 4, art.

43 ust. 1 pkt 2 w zakresie podziału budżetu terenowego na części, art. 43 ust. 2,

art. 50 pkt 1, art. 57, art. 59 ust. 1, art. 61, art. 63, art. 67 ust. 1 w zakresie

przeniesień kredytów między częściami oraz art. 75-78 ustawy z dnia 25 listopada 1970 r.

- Prawo budżetowe

(Dz. U. Nr 29, poz. 244).

1.

Do czasu wejścia w życie ustawy o Państwowym Funduszu Aktywizacji Zawodowej obciążenia

na ten Fundusz jednostki, o których mowa w art. 23 ust. 1, przekazują na istniejący

Fundusz Aktywizacji Zawodowej.

2.

Spółdzielnie inwalidów i zakłady szkoleniowo-produkcyjne Polskiego Związku Głuchych

przekazują kwoty obciążenia, o którym mowa w art. 23 ust. 1, na właściwe scentralizowane

fundusze ochrony pracy, utworzone przez centralne związki spółdzielcze i Polski Związek

Głuchych.

3.

Ze środków Funduszu Aktywizacji Zawodowej finansowane są potrzeby jednostek gospodarczych

zobowiązanych do dokonywania wpłat na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej,

z wyjątkiem jednostek określonych w ust. 2.

4.

Z Funduszu Aktywizacji Zawodowej finansuje się także dotacje podmiotowe dla przedsiębiorstw

państwowych oraz organizacji spółdzielczych i ich związków, jeżeli zajdzie konieczność

1)

czasowego wstrzymania produkcji lub

2)

zmiany struktury zatrudnienia i produkcji w wyniku trwałego wstrzymania dotychczasowej

produkcji.

Zasady i tryb finansowania określą Minister Finansów oraz Minister Pracy, Płac i Spraw

Socjalnych.

5.

Przepisy art. 1 ust. 1 pkt 9 oraz art. 24 stosuje się odpowiednio do zasad dysponowania

środkami zgromadzonymi na rachunku Funduszu Aktywizacji Zawodowej.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych

(Dz. U. Nr 7, poz. 54) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 15 w ust. 1 wyraz „przeciętnych” skreśla się,

2)

w art. 44 ust. 1 oraz oznaczenia ust. 2 skreśla się; w przepisie tym liczbę „1981” zastępują się liczbą „1982”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1983 r.