Ustawa z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym.

1.

Szkoły wyższe są państwowymi jednostkami organizacyjnymi, powołanymi do prowadzenia

badań naukowych, kształcenia i socjalistycznego wychowania studentów zgodnie z Konstytucją Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

2.

Szkoły wyższe są samorządnymi społecznościami nauczycieli akademickich, studentów

i innych pracowników szkoły.

3.

Przepisy ustawy stosuje się do wyższych szkół niepaństwowych w granicach określonych

w art. 5.

1.

Szkoły wyższe uczestniczą w dziele wszechstronnego rozwoju nauki, kultury i gospodarki

narodowej oraz kształcą studentów, zgodnie z ideałami humanizmu i sprawiedliwości

społecznej, na świadomych swych obowiązków i praw obywateli socjalistycznego państwa.

2.

Szkoły wyższe w swej działalności kierują się dobrem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

3.

Szkoły wyższe w swej działalności kierują się zasadami wolności nauki i sztuki. Zgodnie

z tymi zasadami w szkołach wyższych jest rozwijana wielość kierunków naukowych i artystycznych

przy poszanowaniu odrębności światopoglądowych.

1.

Szkoły wyższe w swej działalności zespalają badania naukowe, nauczanie i wychowanie

młodzieży.

2.

Podstawowymi zadaniami szkoły wyższej są

1)

kształcenie wysoko kwalifikowanych specjalistów dla wszystkich dziedzin życia społecznego,

a także rozwijanie w nich umiejętności samodzielnego myślenia oraz sprawnego i twórczego

działania,

2)

prowadzenie badań naukowych oraz rozwijanie twórczości zawodowej i artystycznej,

3)

kształcenie pracowników nauki oraz przygotowanie ich do pracy twórczej, badawczej

i dydaktycznej,

4)

kształtowanie postaw patriotycznych, poczucia odpowiedzialności obywatelskiej i aktywności

społecznej, umiłowania prawdy i sprawiedliwości,

5)

kształcenie artystów oraz przygotowanie ich do samodzielnej pracy twórczej,

6)

pielęgnowanie, rozwijanie i upowszechnianie wszystkich form kultury narodowej,

7)

współudział w praktycznym stosowaniu nauki i sztuki w całokształcie życia społecznego

i gospodarczego,

8)

realizacja idei uczelni otwartej i zapewnienie jej udziału w procesie stałej edukacji

narodowej.

3.

Wyższe szkoły medyczne uczestniczą ponadto w sprawowaniu opieki zdrowotnej w ramach

społecznego systemu ochrony zdrowia. Ustalają one we własnym zakresie proporcje między

badaniami naukowymi, potrzebami kształcenia i działalnością w zakresie ochrony zdrowia,

która nie może naruszać podstawowych funkcji szkoły.

1.

W zarządzaniu samorządną szkołą wyższą uczestniczy cała społeczność szkoły poprzez

wybieralne organy kolegialne i jednoosobowe.

2.

Szkoła wyższa ma w szczególności prawo do

1)

uchwalania statutu szkoły,

2)

wyboru rektora, prorektorów, dziekanów, prodziekanów oraz innych organów jednoosobowych

i kolegialnych, a także do ich odwoływania,

3)

określania wewnętrznej struktury i organizacji szkoły na zasadach określonych w ustawie,

4)

ustalania planów i programów badań oraz kierunków i treści nauczania w granicach określonych

w ustawie,

5)

nadawania stopni naukowych i występowania z wnioskami o nadanie tytułów naukowych,

zgodnie z przepisami ustawowymi o stopniach i tytułach naukowych,

6)

ustalania limitów przyjęć na poszczególne kierunki studiów na zasadach określonych

w ustawie,

7)

samodzielnego gospodarowania majątkiem i środkami finansowymi w granicach określonych

w przepisach prawa,

8)

powoływania na stanowiska w szkole wyższej osób posiadających odpowiednie kwalifikacje

na zasadach określonych w ustawie,

9)

nawiązywania i prowadzenia współpracy z zagranicznymi szkołami i placówkami naukowymi,

10)

nawiązywania i prowadzenia współpracy z innymi szkołami wyższymi oraz jednostkami

naukowymi, gospodarczymi, kulturalnymi i administracyjnymi w kraju,

11)

prowadzenia działalności wydawniczej w formach organizacyjnych określonych statutem

i dysponowania własną bazą poligraficzną,

12)

prowadzenia działalności socjalno-bytowej stosownie do potrzeb pracowników i studentów,

13)

tworzenia odpowiednich warunków dla działalności samorządu pracowniczego i studenckiego

oraz organizacji studenckich, społecznych, pracowniczych i związkowych,

14)

prowadzenia działalności gospodarczej i usługowej nie naruszającej zadań szkoły.

3.

Organy szkoły wyższej są właściwe we wszystkich sprawach dotyczących jej organizacji

i działalności, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

4.

Decyzje wszystkich organów szkoły wyższej są jawne, z wyjątkiem decyzji w sprawach

objętych przepisami o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej.

5.

Istotne decyzje dotyczące poszczególnych grup społeczności akademickiej są podejmowane

po zasięgnięciu opinii tych grup lub ich wybieralnych przedstawicieli.

1.

Przepisy ustawy dotyczą państwowych szkół wyższych, z wyjątkiem szkół wyższych podległych

Ministrowi Obrony Narodowej oraz Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

2.

Państwowe wyższe szkoły teologiczne, ze względu na swą specyfikę, podlegają również

władzom kościelnym.

3.

Przepisy ustawy dotyczą wyższych szkół niepaństwowych, o ile ich statuty, w związku

z odrębnym charakterem tych szkół, nie stanowią inaczej.

4.

Przepisy ustawy nie dotyczą wyższych uczelni papieskich i wyższych seminariów duchownych,

których status jest regulowany umową między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

a władzami kościelnymi.

1.

Szkoły wyższe, zwane dalej „szkołami”, tworzy się, znosi, łączy i przekształca w drodze

ustawy.

2.

Ustawa o utworzeniu szkoły określa jej nazwę, siedzibę, ogólny zakres działalności

oraz naczelny lub centralny organ administracji państwowej sprawujący nadzór nad jej

działalnością.

3.

Szkoła posiada osobowość prawną.

4.

Właściwe organy państwowe mogą podejmować decyzje dotyczące działalności szkół tylko

w wypadkach przewidzianych w ustawie.

1.

Szkoła działa na podstawie statutu uchwalonego przez senat, po zasięgnięciu opinii

kolegialnych organów jednostek organizacyjnych szkoły oraz organizacji politycznych

i społecznych działających w szkole.

2.

Rektor przedstawia statut właściwemu ministrowi w ciągu miesiąca od dnia jego uchwalenia.

3.

Właściwy minister może zgłosić zastrzeżenia do statutu szkoły w terminie trzech miesięcy

od daty jego otrzymania.

4.

Senat uzgadnia z właściwym ministrem poprawki do statutu w terminie trzech miesięcy

od daty zgłoszenia zastrzeżeń. Po upływie tego terminu, w razie braku uzgodnienia,

ostateczną decyzję w sprawie treści statutu podejmuje właściwy minister, za zgodą

prezydium Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

5.

Statut wchodzi w życie z dniem w nim określonym, z tym że przy ustalaniu tej daty

uwzględnia się okresy, o których mowa w ust. 2-4.

1.

Nauczanie w szkołach jest prowadzone w ramach kierunków studiów, które odpowiadają

dziedzinom nauki, sztuki, specjalnościom naukowym, artystycznym i zawodowym.

2.

Nazwy kierunków studiów określa Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

3.

Podstawowym systemem studiów są studia dzienne. Szkoła może prowadzić studia wieczorowe,

zaoczne, eksternistyczne lub inne w sytuacjach uzasadnionych potrzebami gospodarki

narodowej.

4.

Szkoły prowadzą także studia podyplomowe oraz studia i kursy specjalne.

5.

Kierunki działalności szkoły określa senat szkoły w myśl art. 57 ust. 2 pkt 2.

1.

Szkoły mają prawo nadawania absolwentom tytułów zawodowych magistra, lekarza, inżyniera,

magistra inżyniera i innych określonych na podstawie art. 94 ust. 2.

2.

Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego określa warunki, jakim powinny odpowiadać

szkoły uprawnione do nadawania tytułów zawodowych wymienionych w ust. 1.

1.

Szkoła ma prawo nadawania tytułu doktora honoris causa na wniosek swojej jednostki

organizacyjnej, uprawnionej do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego.

2.

Tytuł doktora honoris causa nadaje senat szkoły osobom szczególnie zasłużonym dla

rozwoju nauki, kultury i życia społecznego.

3.

Nadanie tytułu doktora honoris causa obywatelowi innego państwa następuje za zgodą

Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, wyrażoną w porozumieniu z Ministrem

Spraw Zagranicznych.

Wykłady w szkołach są otwarte, o ile statut szkoły nie stanowi inaczej.

Szkoła zapewnia swoim pracownikom i studentom wolność swobodnego wyrażania poglądów

oraz zrzeszania się i odbywania zgromadzeń na zasadach określonych przez przepisy

prawa.

1.

Szkoła prowadzi badania własne, a ponadto w ramach zawartych porozumień bierze udział

w realizacji programów badawczych wspólnie z innymi szkołami i instytucjami oraz jednostkami

gospodarki narodowej.

2.

Szkoła, w zakresie swojej działalności, może zawierać porozumienia i umowy z innymi

szkołami i instytucjami oraz dysponować uzyskanymi w ich wyniku dochodami.

1.

Szkoła zapewnia swobodny obieg informacji naukowej i nieskrępowany dostęp do piśmiennictwa.

2.

Publikacja własnych wydawnictw szkoły, czasopism naukowych i fachowych oraz druków

zwartych następuje na podstawie planu wydawniczego uchwalanego przez senat.

1.

Utrzymanie porządku i bezpieczeństwa na terenie szkoły zapewnia rektor przy pomocy

organów szkoły.

2.

Teren szkoły określa rektor w porozumieniu z właściwym terenowym organem administracji

państwowej stopnia wojewódzkiego.

3.

Organy porządku publicznego mogą wkroczyć na teren szkoły tylko na wezwanie rektora

lub osoby przez niego upoważnionej. Jednakże w razie powstania nagłego zagrożenia

życia ludzkiego lub katastrofy żywiołowej organy te mogą same wkroczyć na teren szkoły,

zawiadamiając o tym niezwłocznie rektora. Organy porządku publicznego powinny opuścić

teren szkoły niezwłocznie po ustaniu przyczyn, które uzasadniły ich wkroczenie na

teren szkoły.

1.

Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego, zwana dalej „Radą Główną”, jest wybieralnym

organem przedstawicielskim szkolnictwa wyższego, posiadającym uprawnienia stanowiące

i opiniodawcze w zakresie przewidzianym w ustawie.

2.

W odniesieniu do poszczególnych rodzajów szkolnictwa wyższego działają ponadto: Rada

Wyższego Szkolnictwa Medycznego, Rada Wyższego Szkolnictwa Artystycznego oraz Rada

Wyższego Szkolnictwa Kultury Fizycznej.

3.

Rady, o których mowa w ust. 1 i 2, działają na podstawie uchwalonych przez siebie

regulaminów.

4.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zapewnia obsługę administracyjną oraz

środki niezbędne dla funkcjonowania Rady Głównej, a właściwi ministrowie - dla funkcjonowania

rad, o których mowa w ust. 2.

1.

Kadencja Rady Głównej trwa trzy lata.

2.

Rada Główna składa się z siedemdziesięciu członków. W skład Rady wchodzą przedstawiciele

1)

szkół podległych Ministrowi Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki - w liczbie pięćdziesięciu,

2)

szkół podległych Ministrowi Zdrowia i Opieki Społecznej - w liczbie dziesięciu,

3)

szkół podległych Ministrowi Kultury i Sztuki - w liczbie pięciu,

4)

szkół podległych Głównemu Komitetowi Kultury Fizycznej i Sportu - w liczbie trzech,

5)

wyższego szkolnictwa morskiego - w liczbie dwóch.

1.

Wyboru do Rady Głównej dokonują elektorzy w głosowaniu tajnym. Wyboru elektorów dokonuje

się na wydziałowych i szkolnych zebraniach osób posiadających czynne prawo wyborcze.

2.

Czynne prawo wyborcze przysługuje osobom zatrudnionym w szkołach na stanowiskach profesorów

i docentów, osobom posiadającym stopień naukowy doktora habilitowanego oraz przedstawicielom

nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora w liczbie nie większej

niż 3 ogółu osób posiadających czynne prawo wyborcze.

3.

Bierne prawo wyborcze przysługuje osobom zatrudnionym w szkołach na stanowiskach profesorów

i docentów oraz osobom posiadającym stopień naukowy doktora habilitowanego. Bierne

prawo wyborcze nie przysługuje osobom pełniącym funkcje rektora lub prorektora.

4.

Wybory odbywają się według zasad ustalonych w regulaminie wyborczym, uchwalonym przez

Radę Główną.

1.

Rada Główna działa w pełnym składzie albo przez swoje organy.

2.

Organami Rady Głównej są

1)

przewodniczący Rady Głównej,

2)

prezydium Rady Głównej.

3.

Skład prezydium Rady Głównej określa regulamin Rady Głównej.

1.

W posiedzeniach Rady Głównej uczestniczy Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki.

2.

W posiedzeniach Rady Głównej z głosem doradczym uczestniczy pięciu przedstawicieli

nauczycieli akademickich nie posiadających biernego prawa wyborczego oraz po jednym

przedstawicielu organizacji studenckich o zasięgu ogólnokrajowym.

3.

W posiedzeniach Rady Głównej uczestniczy przedstawiciel wyższego szkolnictwa wojskowego

oraz przedstawiciel wyższego szkolnictwa resortu spraw wewnętrznych.

4.

W posiedzeniach Rady Głównej mogą uczestniczyć przedstawiciele Polskiej Akademii Nauk

oraz instytutów naukowych, z głosem doradczym.

5.

Osoby, o których mowa w ust. 2, są wybierane na zasadach określonych regulaminem wyborczym,

o którym mowa w art. 18 ust. 4.

6.

Posiedzenia Rady Głównej zwoływane są co najmniej raz na pół roku.

1.

Rada Główna na wniosek Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki rozstrzyga

w sprawach

1)

głównych kierunków badań naukowych, kształcenia i rozwoju kadry w obszarze szkolnictwa

wyższego,

2)

projektów perspektywicznych i okresowych planów rozwoju szkolnictwa wyższego,

3)

projektów planów badań naukowych szkolnictwa wyższego,

4)

przyznawania jednostkom organizacyjnym szkół prawa nadawania stopni naukowych oraz

pozbawiania tych uprawnień, działając w tym zakresie w porozumieniu z Centralną Komisją

Kwalifikacyjną do Spraw Kadr Naukowych,

5)

kierunków studiów i zasad organizacji studiów.

2.

Rada Główna opiniuje

1)

zasady i limity przyjęć na pierwszy rok studiów,

2)

zasady opracowywania planów studiów i ramowych programów nauczania,

3)

kierunki i zasady polityki kadrowej i socjalnej w szkolnictwie wyższym,

4)

zasady finansowania badań naukowych prowadzonych w szkołach oraz zasady współpracy

szkół z innymi placówkami naukowymi w tym zakresie,

5)

projekty rozdziału środków finansowych i materialnych pomiędzy szkoły,

6)

wnioski w sprawie tworzenia, znoszenia, łączenia i przekształcania szkół,

7)

zasady współpracy szkół z zagranicą,

8)

projekty aktów normatywnych dotyczących szkolnictwa wyższego, uchwalanych przez Sejm

lub Radę Ministrów,

9)

inne niż wymienione w pkt 1-8 sprawy przedkładane przez Ministra Nauki, Szkolnictwa

Wyższego i Techniki, senaty szkół lub z własnej inicjatywy.

Rada Główna przesyła szkołom roczne sprawozdania ze swej działalności.

Do rad, o których mowa w art. 16 ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 17

ust. 1, art. 18, 19, 20 ust. 1, 2 i 4-6 oraz art. 21 ust. 2.

1.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki realizuje politykę Państwa w dziedzinie

szkolnictwa wyższego, koordynując w tym zakresie działalność szkół, oraz sprawuje

nadzór nad podległymi szkołami w granicach określonych ustawą.

2.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki

1)

występuje z wnioskami w sprawach tworzenia, znoszenia, łączenia i przekształcania

szkół,

2)

przygotowuje do rozstrzygnięcia przez Radę Główną

a)

projekty głównych kierunków badań naukowych, kształcenia i rozwoju kadry w obszarze

szkolnictwa wyższego,

b)

projekty perspektywicznych i okresowych planów rozwoju szkolnictwa wyższego,

c)

projekty planów badań naukowych w szkołach,

d)

projekty wyznaczania kierunków studiów i zasad organizacji studiów,

3)

ustala

a)

zasady i limity przyjęć na pierwszy rok studiów,

b)

zasady opracowywania planów studiów i ramowych programów nauczania,

c)

kierunki i zasady polityki kadrowej i socjalnej w szkolnictwie wyższym,

d)

zasady finansowania badań naukowych prowadzonych w szkołach oraz zasady współpracy

szkół z innymi placówkami naukowymi w tym zakresie,

e)

zasady współpracy szkół z zagranicą,

4)

dokonuje rozdziału środków finansowych i materialnych pomiędzy szkoły.

3.

Uprawnienia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, o których mowa w ust.

2, przysługują odpowiednio właściwym ministrom w stosunku do nadzorowanych przez nich

szkół.

1.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki sprawuje nadzór nad podległymi szkołami

w zakresie zgodności ich działania z prawem. W tym celu może

1)

żądać od organów szkół wyjaśnień w każdej sprawie dotyczącej działalności szkoły,

2)

uchylać decyzje rektora i uchwały senatu naruszające prawo.

2.

Uprawnienia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki określone w ust. 1 przysługują

odpowiednio właściwym ministrom w stosunku do nadzorowanych przez nich szkół.

3.

Decyzje podjęte na podstawie ust. 1 pkt 2 mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego na zasadach i w trybie

przewidzianym przez Kodeks postępowania administracyjnego.

1.

Jednostki organizacyjne szkoły tworzy się, znosi, łączy i przekształca stosownie do

potrzeb badawczych, artystycznych i dydaktyczno-wychowawczych oraz do jej możliwości

kadrowych. Decyzje w tych sprawach podejmuje się po zasięgnięciu opinii pracowników

zainteresowanych jednostek.

2.

Jeżeli statut szkoły nie stanowi inaczej, podstawową jednostką organizacyjną szkoły

w zakresie działalności naukowej, artystycznej i dydaktyczno-wychowawczej związanej

z głównymi kierunkami studiów jest wydział.

3.

Jednostki organizacyjne szkoły mogą być jednostkami wydziałowymi, pozawydziałowymi,

międzywydziałowymi lub międzyuczelnianymi. Jednostki te mogą być powiązane organizacyjnie

z jednostkami organizacyjnymi Polskiej Akademii Nauk, z innymi instytutami i placówkami

naukowymi, oświatowymi, artystycznymi, a także z jednostkami gospodarczymi.

4.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określa zasady współdziałania placówek akademii

medycznych z placówkami służby zdrowia.

Statut szkoły określa wewnętrzną strukturę i organizację szkoły oraz rodzaj wchodzących

w jej skład jednostek organizacyjnych. Statut może stanowić również o tworzeniu jednostek

organizacyjnych nie przewidzianych w ustawie.

1.

Instytut kierunkowy organizuje i prowadzi pracę badawczą lub artystyczną oraz pracę

dydaktyczno-wychowawczą związaną z określonym kierunkiem studiów.

2.

Instytut specjalizacyjny organizuje i prowadzi pracę badawczą lub artystyczną oraz

pracę dydaktyczno-wychowawczą związaną z określoną grupą przedmiotów nauczania lub

specjalizacji badawczych (artystycznych).

3.

Katedra organizuje i prowadzi pracę badawczą, artystyczną lub leczniczą oraz pracę

dydaktyczno-wychowawczą stanowiącą przedmiot wyodrębnionej dyscypliny naukowej.

4.

W ramach wydziału, instytutu lub katedry mogą być tworzone kliniki, zakłady, pracownie,

laboratoria i inne jednostki organizacyjne.

1.

Wydział oraz jednostkę organizacyjną o charakterze pozawydziałowym tworzy właściwy

minister na wniosek rektora zaopiniowany przez senat.

2.

Jednostki organizacyjne o charakterze międzyuczelnianym tworzy właściwy minister na

wniosek rektora szkoły będącej siedzibą jednostki, uzgodniony z zainteresowanymi rektorami.

Wniosek wymaga zaopiniowania przez właściwe senaty. Jednostki te mogą być tworzone

również z inicjatywy właściwego ministra, po zasięgnięciu opinii senatów właściwych

szkół.

3.

Jednostki organizacyjne działające w ramach wydziału tworzy rektor na wniosek dziekana

wydziału zaopiniowany przez radę wydziału. Decyzje w tych sprawach podlegają zatwierdzeniu

przez senat szkoły.

W szkole mogą być tworzone jednostki organizacyjne o charakterze doświadczalnym, gospodarczym

lub usługowym, związane z jej działalnością podstawową. Jednostki te tworzy rektor

w ramach posiadanych przez szkołę środków.

Właściwy minister, działając jako organ założycielski w rozumieniu ustawy o przedsiębiorstwach

państwowych, może powołać przedsiębiorstwo określonej szkoły i ustalić dla niego zadania

w zakresie realizacji zadań szkoły.

1.

Szkoła posiada bibliotekę główną. Biblioteka jest ogólnoszkolną jednostką organizacyjną

działalności podstawowej o zadaniach usługowych, naukowych i dydaktycznych; pełni

funkcję ośrodka informacji naukowej oraz funkcję ogólnodostępnej biblioteki naukowej;

jest ogniwem ogólnokrajowej sieci bibliotecznej i ogólnokrajowej sieci informacji

naukowej.

2.

Bibliotekę główną tworzy się w trybie przewidzianym w art. 29 ust. 1.

3.

Szkoła może posiadać także inne biblioteki, które wspólnie z biblioteką główną tworzą

jednolity system biblioteczno-informacyjny szkoły. Nadzór nad działalnością tego systemu

sprawuje dyrektor biblioteki głównej w zakresie ustalonym w statucie szkoły.

4.

Biblioteki, o których mowa w ust. 3, tworzy się, przekształca i znosi w trybie przewidzianym

przez statut szkoły.

1.

Kolegialnymi organami szkoły są senat i rady wydziałów.

2.

Jednoosobowymi organami szkoły są rektor i dziekani.

3.

W szkołach jednowydziałowych nie powołuje się rady wydziału ani dziekana; ich funkcje

spełniają odpowiednio senat i rektor.

Tryb powoływania na stanowiska obsadzane w drodze wyboru określa statut szkoły, przy

zachowaniu następujących zasad

1)

wszystkie głosowania wyborcze są tajne,

2)

każdemu z wyborców przysługuje prawo zgłaszania kandydatów, chyba że ustawa lub statut

stanowią inaczej,

3)

wybór następuje wówczas, gdy kandydat uzyskał więcej niż połowę głosów, chyba że statut

wymaga większości kwalifikowanej,

4)

dla ważności wyborów konieczny jest udział w głosowaniu więcej niż połowy uprawnionych

do głosowania, chyba że statut wymaga większej liczby uprawnionych.

1.

Kadencja organów wybieralnych szkoły rozpoczyna się z dniem 1 września i trwa 3 lata,

chyba że statut ustanawia krótszy okres kadencji; kończy się zawsze z dniem 31 sierpnia

ostatniego roku kadencji.

2.

Statut szkoły powinien określić termin i tryb powoływania organów kolegialnych szkoły

w taki sposób, aby organy te dokonały wyboru organów jednoosobowych szkoły w miesiącu

maju ostatniego roku upływającej kadencji organów kolegialnych.

1.

W skład senatu wchodzą

1)

rektor,

2)

prorektor lub prorektorzy,

3)

dziekani i dyrektorzy instytutów kierunkowych działających poza wydziałami,

4)

wybierani osobno dla każdej z tych grup przedstawiciele

a)

profesorów, docentów i doktorów habilitowanych,

b)

pozostałych nauczycieli akademickich,

c)

studentów,

d)

pracowników szkoły nie będących nauczycielami akademickimi,

5)

po jednym przedstawicielu delegowanym przez organy partii i stronnictw politycznych

działających w szkole,

6)

przedstawiciel studium wojskowego.

2.

Skład senatu w 51-66% stanowią profesorowie, docenci i doktorzy habilitowani według

ustaleń statutu szkoły.

1.

Liczbę przedstawicieli, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 4, tryb ich wyboru i odwoływania,

a w odniesieniu do przedstawicieli studentów - także czas trwania ich kadencji, określa

statut szkoły.

2.

Obowiązki wybranych przedstawicieli w działalności organów kolegialnych szkoły i rygory

spełniania tych obowiązków określa statut szkoły.

Przedstawiciele zasiadający w senacie, nie będący profesorami, docentami i doktorami

habilitowanymi, mają prawo głosu we wszystkich sprawach, z wyjątkiem zastrzeżonych

przepisami ustaw, a w szczególności spraw dotyczących

1)

wniosków o nadanie stopni i tytułów naukowych,

2)

wniosków o powołanie na stanowiska profesorów.

W posiedzeniach senatu biorą udział z głosem doradczym

1)

dyrektor biblioteki głównej,

2)

dyrektor administracyjny i kwestor,

3)

po jednym przedstawicielu organizacji studenckich o zasięgu ogólnokrajowym oraz innych

organizacji studenckich określonych statutem szkoły,

4)

po jednym przedstawicielu związków zawodowych działających na terenie szkoły.

Skład senatu szkoły bezwydziałowej ustala jej statut zgodnie z zasadami określonymi

w ustawie.

1.

Rektor szkoły jest wybierany przez senat lub kolegium elektorów. Statut szkoły określa

organ dokonujący wyboru rektora.

2.

W skład kolegium elektorów wchodzą elektorzy wybrani na warunkach określonych w art.

36 ust. 2 przez

1)

profesorów, docentów i doktorów habilitowanych zatrudnionych w szkole, spośród ich

grona,

2)

innych nauczycieli akademickich zatrudnionych w szkole, spośród ich grona,

3)

studentów szkoły, spośród ich grona,

4)

innych pracowników szkoły, spośród ich grona.

3.

Przewodniczący organu przeprowadzającego wybory zawiadamia niezwłocznie właściwego

ministra o dokonanym wyborze.

4.

Właściwy minister w terminie czternastu dni od dnia zawiadomienia może zgłosić, w

porozumieniu z prezydium Rady Głównej, uzasadniony sprzeciw w stosunku do dokonanego

wyboru. W terminie czternastu dni od doręczenia szkole sprzeciwu właściwy organ szkoły

przeprowadza ponowne wybory.

5.

W ponownych wyborach nie może kandydować osoba, w stosunku do której zgłoszono sprzeciw,

o którym mowa w ust. 4.

6.

Właściwy minister potwierdza nominacją wybór rektora szkoły.

7.

W wypadku utworzenia szkoły, pierwszego rektora powołuje właściwy minister.

Rektorem szkoły może być profesor albo docent ze stopniem doktora habilitowanego,

a gdy szkoła zatrudnia więcej niż 10 profesorów - rektorem może być tylko profesor.

Wymóg posiadania stopnia doktora habilitowanego nie dotyczy szkół artystycznych.

1.

Liczbę prorektorów szkoły określa statut szkoły.

2.

Wyboru prorektorów dokonuje organ, który wybiera rektora, na osobnym posiedzeniu,

po dokonaniu wyboru rektora i w terminie określonym przez statut szkoły.

3.

Prawo do zgłaszania kandydatów na prorektorów spośród profesorów, docentów i doktorów

habilitowanych przysługuje wyłącznie rektorowi elektowi. Przy wyborze prorektorów

stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wyboru rektora.

4.

Statut szkoły może przewidywać uprawnienia wyborców do zgłaszania rektorowi elektowi

- spośród osób, o których mowa w ust. 3 - propozycji kandydatur na prorektorów. Rektor

elekt nie jest związany zgłoszonymi propozycjami.

5.

Wybór każdego prorektora odbywa się osobno.

6.

Wysunięcie przez rektora szkoły kandydatury na prorektora do spraw studenckich wymaga

zgody większości przedstawicieli studentów wchodzących w skład senatu lub kolegium

elektorów.

1.

W skład rady wydziału wchodzą

1)

dziekan,

2)

prodziekan lub prodziekani,

3)

pozostali profesorowie, docenci i doktorzy habilitowani zatrudnieni w wydziale,

4)

wybrani w sposób określony przez statut szkoły przedstawiciele

a)

innych nauczycieli akademickich niż wymienieni w pkt 3, zatrudnionych w wydziale,

b)

studentów wydziału,

c)

pracowników szkoły zatrudnionych w wydziale, a nie będących nauczycielami akademickimi.

2.

Do składu rady wydziału stosuje się odpowiednio postanowienia art. 36 ust. 2 oraz

art. 37 i 38.

3.

W posiedzeniach rady wydziału mają prawo brać udział z głosem doradczym emerytowani

profesorowie i docenci.

Dziekanem może być wybrany profesor, docent lub doktor habilitowany zatrudniony w

wydziale.

Wyboru dziekana dokonuje rada wydziału w trybie określonym przez statut szkoły.

1.

Liczbę prodziekanów określa statut szkoły.

2.

Prodziekanów wybiera rada wydziału spośród profesorów, docentów i doktorów habilitowanych

przedstawionych przez dziekana elekta. Statut szkoły może określać uprawnienia wyborców

do zgłaszania dziekanowi elektowi propozycji kandydatur na prodziekanów. Dziekan elekt

nie jest związany zgłoszonymi propozycjami.

3.

Wysunięcie przez dziekana kandydatury na prodziekana do spraw studenckich wymaga zgody

większości przedstawicieli studentów, wchodzących w skład rady wydziału.

Rektor, prorektorzy, dziekan i prodziekani mogą być wybrani na to samo stanowisko

nie więcej niż na dwie następujące po sobie kadencje.

Przepisy dotyczące składu rady wydziału stosuje się odpowiednio do rady instytutu

kierunkowego.

Dyrektorów instytutów specjalistycznych oraz kierowników katedr, zakładów i klinik

powołuje rektor na wniosek rady wydziału (rady instytutu) po zasięgnięciu opinii senatu

szkoły.

1.

Skład rady bibliotecznej i tryb jej powoływania określa statut szkoły.

2.

Przewodniczącym rady bibliotecznej jest dyrektor biblioteki głównej, jeżeli statut

szkoły nie stanowi inaczej.

1.

Dyrektora biblioteki głównej wybiera rada biblioteczna. Tryb dokonywania wyboru dyrektora

biblioteki głównej określa statut szkoły.

2.

Dyrektor biblioteki głównej powinien mieć kwalifikacje starszego kustosza dyplomowanego

lub kustosza dyplomowanego, a ponadto stopień naukowy oraz co najmniej pięcioletni

staż pracy w bibliotece naukowej na stanowisku kierowniczym. W wypadkach wyjątkowych

na stanowisko dyrektora biblioteki głównej można wybrać osobę mającą kwalifikacje

kustosza dyplomowanego, lecz nie mającą stopnia naukowego.

Statut szkoły określa wykaz stanowisk w szkole, które nie mogą być łączone.

1.

Jeżeli osoba pełniąca funkcję organu jednoosobowego przestanie ją pełnić w czasie

trwania kadencji, należy w ciągu miesiąca dokonać wyboru innej osoby na to stanowisko.

Kadencja takiej osoby kończy się wówczas z upływem dnia, na który przypadałby koniec

kadencji jej poprzednika.

2.

Tryb wyboru na stanowisko zwolnione w sposób, o którym mowa w ust. 1, określa statut

szkoły.

Organy kolegialne i jednoosobowe szkoły pełnią swe funkcje do czasu ukonstytuowania

się organów nowej kadencji.

1.

Osoby pełniące w szkole funkcje organów jednoosobowych, w razie rażącego naruszenia

obowiązków związanych z pełnioną funkcją, mogą być odwołane przez organ, który dokonał

ich wyboru. W wypadku rektora wybranego przez kolegium elektorów, z odpowiednim wnioskiem

występuje senat szkoły.

2.

Odwołania, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się w ciągu miesiąca od dnia powzięcia

wiadomości o rażącym naruszeniu obowiązków. Odwołania nie można dokonać po upływie

sześciu miesięcy od dnia dopuszczenia się tego naruszenia.

3.

W razie bezczynności organu, o którym mowa w ust. 1, odwołania dokonuje odpowiednio

właściwy minister w porozumieniu z prezydium Rady Głównej lub rektor szkoły w porozumieniu

z senatem szkoły. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Senat jest najwyższym organem szkoły.

2.

Senat w szczególności

1)

uchwala statut szkoły i regulamin studiów,

2)

ustala ogólne kierunki działalności szkoły,

3)

zatwierdza plany studiów i programy nauczania,

4)

sprawuje kontrolę nad działalnością szkoły,

5)

upoważnia rektora do zawierania porozumień z innymi szkołami lub innymi instytucjami

i jednostkami organizacyjnymi w sprawach dotyczących prowadzenia wspólnej działalności,

6)

zatwierdza plan rzeczowo-finansowy szkoły i rozpatruje sprawozdania z jego wykonania,

7)

zatwierdza roczne sprawozdania rektora z działalności szkoły,

8)

określa wielkość i zakres działalności gospodarczej lub usługowej szkoły,

9)

decyduje w sprawach określonych w ustawie i statucie szkoły.

3.

Zadania wynikające z ust. 2 pkt 3 nie dotyczą ustalanych w odrębnym trybie planów

i programów zajęć wojskowych oraz szkolenia obronnego.

4.

Szczegółowe kompetencje senatu określa statut szkoły.

Uchwały senatu są wiążące dla rektora, innych organów szkoły oraz wszystkich członków

społeczności akademickiej.

1.

Rektor jest najwyższym organem wykonawczym szkoły.

2.

Rektor kieruje szkołą, a w szczególności

1)

reprezentuje szkołę na zewnątrz,

2)

zwołuje posiedzenia senatu i przewodniczy jego obradom, z wyjątkiem posiedzeń, na

których ocenia się działalność rektora,

3)

jest przełożonym wszystkich pracowników szkoły oraz przełożonym i opiekunem studentów,

4)

podejmuje decyzje dotyczące funkcjonowania szkoły, nie należące do zakresu działania

innych jej organów,

5)

sprawuje nadzór bieżący nad administracją szkoły,

6)

zapewnia przestrzeganie prawa na terenie szkoły,

7)

działa na rzecz zapewnienia właściwych warunków funkcjonowania szkoły,

8)

działa na rzecz zaspokajania potrzeb socjalno-bytowych, zdrowotnych i kulturalnych

studentów i pracowników szkoły,

9)

podejmuje decyzje w sprawach współpracy szkoły z zagranicą,

10)

wyznacza zakres działania prorektorów,

11)

decyduje w sprawach określonych w ustawie i statucie szkoły.

Rada wydziału w szczególności

1)

wybiera oraz odwołuje dziekana i prodziekanów,

2)

ustala ogólne kierunki działania wydziału,

3)

przedkłada wnioski w przedmiocie ustalenia kierunków studiów i specjalności oraz limitów

przyjęć na kierunki studiów i specjalności,

4)

uchwala projekty planów studiów i programów nauczania,

5)

sprawuje nadzór nad działalnością wydziału,

6)

powierza zajęcia dydaktyczne osobom spoza szkoły,

7)

działa na rzecz zapewnienia właściwych warunków i kierunków rozwoju młodej kadry naukowo-dydaktycznej

wydziału,

8)

uchwala wnioski w sprawie urlopów naukowych dla pracowników i kontroluje ich wykorzystanie,

9)

zatwierdza roczne sprawozdania dziekana,

10)

decyduje w sprawach zastrzeżonych dla niej w ustawie i statucie szkoły.

Uchwały rady wydziału wiążą dziekana oraz wszystkich członków społeczności akademickiej

wydziału.

1.

Dziekan jest organem wykonawczym wydziału.

2.

Dziekan kieruje wydziałem, a w szczególności

1)

reprezentuje wydział na zewnątrz,

2)

przewodniczy obradom rady wydziału, z wyjątkiem posiedzeń, na których ocenia się działalność

dziekana,

3)

jest przełożonym wszystkich pracowników wydziału oraz przełożonym i opiekunem studentów,

4)

podejmuje decyzje dotyczące funkcjonowania wydziału, nie należące do zakresu działania

innych organów,

5)

ustala szczegółowy plan zajęć prowadzonych przez wydział,

6)

sprawuje nadzór bieżący nad działalnością wydziału,

7)

dba o zaspokajanie potrzeb socjalno-bytowych studentów oraz o należyte traktowanie

potrzeb pracowników,

8)

wyznacza zakres działalności prodziekana,

9)

decyduje w sprawach zastrzeżonych dla niego w ustawie i statucie szkoły.

Przepisy dotyczące kompetencji rady wydziału oraz dziekana stosuje się odpowiednio

do rad oraz dyrektorów instytutów kierunkowych, nie będących jednostkami organizacyjnymi

wydziału.

Zakres kompetencji rad i dyrektorów instytutów innych niż te, o których mowa w art.

63, oraz kierowników katedr, klinik, zakładów i innych jednostek organizacyjnych szkoły

określa statut szkoły.

1.

Organami kierującymi biblioteką główną szkoły są rada biblioteczna i dyrektor biblioteki

głównej.

2.

Rada biblioteczna współdziała z dyrektorem biblioteki głównej w kierowaniu biblioteką

i związanym z nią systemem biblioteczno-informacyjnym, na zasadach określonych w statucie

szkoły.

3.

Do kompetencji rady bibliotecznej należy

1)

ustalanie kierunków działalności biblioteczno-informacyjnej stosownie do potrzeb procesu

badawczego i dydaktycznego szkoły,

2)

występowanie z wnioskami dotyczącymi struktury i organizacji biblioteki głównej oraz

związanego z nią systemu biblioteczno-informacyjnego szkoły,

3)

czuwanie nad rozwojem kadry bibliotecznej i wypowiadanie się w sprawach obsady stanowisk

bibliotekarskich,

4)

współudział w planowaniu i kontroli realizacji zadań bibliotek szkoły.

1.

Organ kolegialny wyższego stopnia uchyla uchwały organu kolegialnego niższego stopnia,

sprzeczne z ustawą bądź statutem lub gdy godzą one w dobro szkoły.

2.

Organ jednoosobowy wyższego stopnia uchyla decyzje organów jednoosobowych niższego

stopnia, sprzeczne z ustawą bądź statutem lub gdy godzą one w dobro szkoły.

3.

Organ jednoosobowy zawiesza wykonanie uchwał organu kolegialnego tego samego stopnia,

sprzecznych z ustawą bądź statutem lub gdy godzą one w dobro szkoły, i kieruje je

do ponownego rozpatrzenia przez ten sam organ kolegialny. W wypadku podtrzymania zawieszonej

uchwały organ jednoosobowy kieruje sprawę do organu kolegialnego wyższego stopnia.

1.

Od decyzji organu jednoosobowego przysługuje odwołanie do organu jednoosobowego wyższego

stopnia.

2.

Od decyzji organu kolegialnego przysługuje odwołanie do organu kolegialnego wyższego

stopnia.

Posiedzenia organów kolegialnych szkoły zwołują ich przewodniczący z własnej inicjatywy

lub na żądanie co najmniej 5 członków tych organów, jednak nie rzadziej niż cztery razy do roku.

1.

Uchwały organów kolegialnych szkoły zapadają bezwzględną większością głosów, przy

obecności co najmniej połowy ogólnej liczby członków danego organu, o ile ustawa lub

statut nie stanowią inaczej.

2.

Uchwały senatu dotyczące przyjęcia i zmiany statutu szkoły zapadają większością 3 głosów, przy obecności co najmniej 3 osób uprawnionych do głosowania.

1.

Senat szkoły, rady wydziałów oraz rady instytutów mogą powoływać w drodze wyboru komisje

stałe i doraźne. Zadania i kompetencje tych komisji określają statut szkoły oraz uchwały

o ich powołaniu.

2.

Statut szkoły może przewidywać powołanie kolegium rektorskiego oraz kolegiów dziekańskich

jako organów doradczych i opiniodawczych.

Organy kolegialne szkoły mogą powoływać sądy koleżeńskie rozpatrujące sprawy związane

z etyką zawodu nauczyciela akademickiego, które nie należą do właściwości komisji

dyscyplinarnych dla nauczycieli akademickich.

Administracja szkoły oparta jest na zasadzie jednoosobowego kierownictwa, sprawowanego

przez rektora szkoły przy pomocy prorektorów oraz dyrektora administracyjnego i kwestora.

Dyrektora administracyjnego szkoły, kwestora oraz kierowników jednostek organizacyjnych

określonych w statucie powołuje rektor szkoły za zgodą senatu.

1.

Dyrektor administracyjny kieruje administracją szkoły i zarządza jej majątkiem w zakresie

określonym przez przepisy prawa i statut szkoły.

2.

Dyrektor administracyjny jest bezpośrednim przełożonym pracowników administracji i

obsługi jednostek organizacyjnych szkoły.

3.

Dyrektor administracyjny, z tytułu pełnionej funkcji, odpowiada przed rektorem szkoły

i senatem.

1.

Kwestor pełni funkcje głównego księgowego szkoły.

2.

Obowiązki i uprawnienia kwestora jako głównego księgowego regulują odrębne przepisy.

Statut szkoły określa liczbę stanowisk zastępców dyrektora administracyjnego i zastępców

kwestora, a także ich kompetencje i obowiązki.

Strukturę administracji szkoły określa statut szkoły.

Zakres czynności pracowników administracji szkoły ustala dyrektor administracyjny

lub upoważnieni przez niego kierownicy jednostek administracyjnych, w ramach regulaminu

organizacyjnego szkoły.

Administracja szkoły realizuje zadania szkoły w zakresie czynności administracyjnych,

gospodarczych i finansowych.

Szkoła prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.

1.

Gospodarkę finansową szkoła prowadzi w sposób samorządny w ramach środków pochodzących

z

1)

dotacji z budżetu centralnego na finansowanie działalności dydaktyczno-wychowawczej,

kształcenia kadr naukowych, własne badania naukowe oraz zaspokojenie potrzeb socjalno-bytowych

studentów i pracowników,

2)

dochodów uzyskiwanych z tytułu odpłatnie prowadzonej działalności, w tym: badań naukowych,

działalności w zakresie dokształcania kadr, opłat za wynajem pomieszczeń, opłat administracyjno-manipulacyjnych

i innych,

3)

wpływów z innych źródeł, uzyskiwanych w związku z działalnością usługową szkoły na

rzecz regionu, gospodarki narodowej i kultury.

2.

Szkoła ma prawo do dysponowania środkami dewizowymi uzyskanymi

1)

z przydziałów centralnych w planie dewizowym,

2)

w wyniku własnej działalności.

3.

Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 85 ust. 1, ustala udział szkoły

we wpływach dewizowych określonych w ust. 2 pkt 2.

4.

Nie wykorzystane w danym roku budżetowym środki finansowe, w tym także dewizowe, pozostają

w dyspozycji szkoły.

1.

Szkoła może przyjmować darowizny, zapisy i spadki pochodzenia krajowego, jak i zagranicznego.

2.

Decyzje w sprawie przyjęcia lub odrzucenia darowizny, zapisu lub spadku podejmuje

senat szkoły.

Gospodarka finansowa szkoły jest prowadzona na podstawie planu rzeczowo-finansowego,

ustalonego samodzielnie przez szkołę i określającego podział zadań i środków na poszczególne

rodzaje działalności oraz pomiędzy podstawowe jednostki organizacyjne szkoły.

1.

Projekt planu rzeczowo-finansowego szkoły, łącznie z projektami planów finansowych

jednostek powiązanych organizacyjnie ze szkołą, przedstawia rektor szkoły do zatwierdzenia

senatowi. Rektor przedstawia też senatowi do zatwierdzenia roczne sprawozdanie z wykonania

planu rzeczowo-finansowego szkoły.

2.

Tryb zatwierdzania bilansu szkoły regulują odrębne przepisy.

1.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej, w drodze rozporządzenia, określa

szczegółowe zasady gospodarki finansowej szkół.

2.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, w porozumieniu z Ministrem Nauki, Szkolnictwa

Wyższego i Techniki, określa zasady finansowania w akademiach medycznych działalności

diagnostycznej, leczniczej i rehabilitacyjnej, prowadzonej w ramach szkoły.

1.

Do odbywania studiów w szkole może być dopuszczona jedynie osoba posiadająca świadectwo

dojrzałości.

2.

Decydującym kryterium przyjęcia na studia jest merytoryczna ocena wiadomości, a także

umiejętności lub uzdolnień artystycznych kandydata bądź też ocena jego sprawności

fizycznej, o ile wymaga tego profil studiów.

3.

Przyjęcia na studia odbywają się w drodze egzaminów wstępnych. Zakres egzaminu wstępnego

ustala właściwy minister w porozumieniu z Radą Główną.

4.

Rektor szkoły, po zasięgnięciu opinii senatu i odpowiednich rad wydziałów oraz w porozumieniu

z Radą Główną, może zastosować szczególne postępowanie egzaminacyjne.

5.

Właściwy minister po zasięgnięciu opinii Rady Głównej oraz w porozumieniu z naczelnymi

organami ogólnokrajowych organizacji młodzieżowych może określać inne warunki, które

obok wyników egzaminu, uwzględniając losowe lub środowiskowe zróżnicowanie przygotowania

kandydatów, mogą mieć wpływ na dopuszczenie do odbywania studiów.

6.

Ministrowie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz Oświaty i Wychowania, w drodze

rozporządzenia, określają zasady organizowania bezpłatnych form pomocy w przygotowaniu

do egzaminów wstępnych na studia dla kandydatów, których uwarunkowania środowiskowe

uzasadniają taką pomoc.

7.

W stosunku do laureatów oraz finalistów olimpiad stopnia centralnego Minister Nauki,

Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w porozumieniu z właściwymi ministrami i naczelnymi

organami ogólnokrajowych organizacji młodzieżowych, określa związane z tymi olimpiadami

zasady przyjmowania na studia, aż do zwolnienia z egzaminów wstępnych włącznie. Zwolnienie

z egzaminu wstępnego nie obejmuje sprawdzianu uzdolnień kierunkowych.

8.

Ustalenia wynikające z ust. 3-5 podaje się do publicznej wiadomości co najmniej na

sześć miesięcy przed upływem terminu składania podań przez kandydatów na studia.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w porozumieniu z Ministrem Spraw

Zagranicznych, określa warunki przyjmowania cudzoziemców i odbywania przez nich studiów.

1.

Przyjęcie na pierwszy rok studiów osoby, która rozpoczęła studia za granicą, odbywa

się w drodze egzaminu wstępnego.

2.

O przyjęciu na wyższe lata studiów osoby, która rozpoczęła studia za granicą, decyduje

rada wydziału, która może uzależnić przyjęcie takiej osoby od oceny jej wiedzy i kwalifikacji.

1.

Rekrutację na studia przeprowadzają wydziałowe (instytutowe) komisje rekrutacyjne,

powołane przez radę wydziału (instytutu kierunkowego). Komisje te podejmują również

decyzje w sprawie przyjęcia na studia.

2.

Wyniki egzaminów wstępnych są jawne.

3.

Od decyzji wydziałowej (instytutowej) komisji rekrutacyjnej przysługuje odwołanie,

w terminie czternastu dni od daty otrzymania decyzji o nieprzyjęciu na studia, do

uczelnianej komisji rekrutacyjnej powołanej przez senat szkoły.

1.

Przyjęcie w poczet studentów szkoły następuje z chwilą immatrykulacji i złożenia ślubowania

następującej treści

„

Świadomy obowiązków obywatela Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej ślubuję uroczyście

-

zdobywać wytrwale wiedzę i umiejętności, przygotowując się do pracy dla dobra socjalistycznej

Ojczyzny,

-

dbać o godność studenta i dobre imię mojej szkoły,

-

darzyć szacunkiem pracowników szkoły i przestrzegać zasad współżycia koleżeńskiego,

-

przestrzegać przepisów obowiązujących w szkole.

”

.

2.

Senat może uzupełnić ślubowanie o treści wynikające z tradycji szkoły.

3.

Do osób przyjętych na studia, a jeszcze nie immatrykulowanych, w zakresie ich praw

i obowiązków stosuje się odpowiednio przepisy ustawy.

1.

Ramowy regulamin studiów ustala właściwy minister, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej

oraz w porozumieniu z naczelnymi organami ogólnokrajowych organizacji studenckich.

2.

Regulamin studiów ustala senat szkoły w porozumieniu z uczelnianym samorządem studenckim.

1.

Student może przenieść się do innej szkoły za zgodą dziekana wydziału szkoły przyjmującej,

o ile wypełnił wszystkie obowiązki wynikające z przepisów porządkowych szkoły.

2.

Student może za zgodą właściwych dziekanów studiować poza swoim kierunkiem podstawowym

na dowolnej liczbie kierunków lub dowolne przedmioty także w różnych szkołach, o ile

wypełnia wszystkie obowiązki związane z tokiem studiów.

3.

Studenci mogą studiować według indywidualnego planu i programu studiów na zasadach

ustalonych przez radę wydziału (instytutu kierunkowego).

4.

Przepis ust. 2 nie narusza art. 86 ust. 2 i 3.

Dziekan może skreślić studenta z listy studentów w wypadkach określonych w regulaminie

studiów. Od decyzji wydanej w tej sprawie służy odwołanie do rektora szkoły.

1.

Absolwent szkoły otrzymuje dyplom ukończenia studiów. Dyplom, oprócz określenia tytułu

zawodowego, może zawierać także nazwę specjalności, tytuł pracy dyplomowej, jej ocenę

oraz wyniki egzaminu końcowego.

2.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w porozumieniu z właściwymi ministrami,

określa rodzaje dyplomów i tytułów oraz wzory dyplomów nadawanych przez szkoły.

1.

Zasady uznawania dyplomów, stopni i tytułów naukowych uzyskanych za granicą za równorzędne

z dyplomami, stopniami i tytułami naukowymi nadawanymi w kraju określają umowy międzynarodowe.

2.

W braku postanowień umów międzynarodowych dyplomy, stopnie i tytuły naukowe uzyskane

za granicą mogą być na zasadzie wzajemności uznane, w drodze nostryfikacji, za równorzędne

z dyplomami, stopniami i tytułami naukowymi nadawanymi w kraju. Minister Nauki, Szkolnictwa

Wyższego i Techniki, w porozumieniu z Radą Główną, w drodze rozporządzenia, określa

zasady nostryfikacji dyplomów uzyskanych za granicą.

1.

Rada wydziału może określać zasady i kierunki studiów, na jakich można dopuścić kandydata

do studiów w charakterze wolnego słuchacza.

2.

Rada wydziału określa też zasady zaliczania przez dziekana zajęć dydaktycznych i przyjęcia

wolnych słuchaczy w poczet studentów.

3.

Wolnym słuchaczem może być tylko osoba, która zdała egzamin wstępny na studia.

Studenci, tworząc z pracownikami szkoły samorządną wspólnotę akademicką, współdecydują

o sprawach szkoły i są współodpowiedzialni za wykonanie przez szkołę jej zadań.

Studenci mają prawo do

1)

rozwijania własnych zainteresowań naukowych oraz korzystania w tym celu z pomieszczeń

dydaktycznych, urządzeń i środków szkoły oraz z pomocy ze strony nauczycieli akademickich

i organów szkoły,

2)

zrzeszania się w kołach naukowych oraz uczestniczenia w pracach naukowych, rozwojowych

i wdrożeniowych realizowanych w szkole,

3)

zrzeszania się w organizacjach politycznych i społecznych na zasadach określonych

w ustawie.

1.

Organy szkoły mają obowiązek zapewnienia warunków materialnych i socjalnych dla realizacji

prawa do nauki.

2.

Studenci i ich nie pracujący współmałżonkowie oraz dzieci, określani dalej jako „rodziny

studenckie”, mają prawo do pomocy materialnej.

3.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w porozumieniu z Ministrem Finansów

oraz naczelnymi organami ogólnokrajowych organizacji studenckich, w drodze rozporządzenia,

określa warunki oraz rodzaje i wysokość świadczeń pomocy materialnej.

4.

Studenci i rodziny studenckie mają prawo do ochrony zdrowia, w tym do bezpłatnej opieki

lekarskiej.

5.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, w porozumieniu z Ministrem Nauki, Szkolnictwa

Wyższego i Techniki oraz naczelnymi organami ogólnokrajowych organizacji studenckich,

określa zasady korzystania przez studentów i rodziny studenckie z opieki lekarskiej

i ochrony zdrowia.

1.

Organy szkoły mają obowiązek popierania działalności samokształceniowej i działań

mających na celu rozwój osobowości i kultury fizycznej studentów.

2.

Organy szkoły stwarzają warunki dla rozwoju studenckiego ruchu naukowego, w szczególności

zapewniają opiekę naukową i określają zasady udziału studentów, zrzeszonych w ruchu

naukowym, w pracach badawczych. Organy szkoły, w porozumieniu z organami samorządu

studenckiego, określają zasady finansowania studenckiego ruchu naukowego.

3.

Studentom przodującym w nauce przysługują nagrody i wyróżnienia. Zasady i tryb przyznawania

nagród i wyróżnień ustala regulamin studiów.

Student może podejmować pracę zarobkową. Praca ta nie może jednak zwalniać studenta

od prawidłowego realizowania obowiązków wobec szkoły.

Student w okresie korzystania z urlopu dziekańskiego zachowuje uprawnienia studenckie

z wyłączeniem prawa do korzystania z pomocy materialnej. W uzasadnionych wypadkach

dziekan, w porozumieniu z organami samorządu studenckiego, może wyrazić zgodę na korzystanie

z tego prawa.

W razie powstania w szkole sporu zbiorowego, właściwe organy szkoły oraz samorządu

studenckiego lub organizacji studenckich działających w szkole obowiązane są niezwłocznie

podjąć rokowania w celu jego rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie sporu w drodze rokowań

powinno nastąpić w terminie czternastu dni. Po upływie tego terminu spór rozstrzyga

ostatecznie senat szkoły albo Rada Główna.

1.

Obowiązkiem studenta jest pełne wykorzystywanie możliwości kształcenia się, jakie

stwarza mu szkoła.

2.

Student obowiązany jest postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej oraz naczelnych organów ogólnokrajowych

organizacji studenckich, w drodze rozporządzenia, określa zasady odbywania praktyk

studenckich i wynikające z tego obowiązki studentów, organów szkoły oraz zakładów

pracy.

1.

Za naruszenie przepisów prawa lub obowiązków określonych w art. 104 ust. 2 student

ponosi odpowiedzialność przed komisjami dyscyplinarnymi lub przed sądami koleżeńskimi

samorządu studenckiego.

2.

O przekazaniu sprawy do komisji dyscyplinarnej lub do sądu koleżeńskiego samorządu

studenckiego decyduje rektor szkoły w porozumieniu z przewodniczącym sądu koleżeńskiego

samorządu studenckiego.

3.

Jeśli przemawiają za tym względy wychowawcze, rektor szkoły może przekazać sprawę

do sądu koleżeńskiego organizacji społecznej, do której należy student.

4.

Za przewinienia mniejszej wagi rektor szkoły lub dziekan wymierza karę upomnienia,

z pominięciem komisji dyscyplinarnej lub sądu koleżeńskiego. Obwiniony może jednak

żądać przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego lub postępowania przed sądem koleżeńskim.

W takim wypadku komisja dyscyplinarna lub sąd koleżeński mogą wymierzyć jedynie karę

upomnienia.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

nagana z ostrzeżeniem,

4)

zawieszenie w korzystaniu z określonych praw studenta na okres do jednego roku,

5)

wydalenie ze szkoły.

Sądy koleżeńskie nie mogą wymierzać kary wydalenia ze szkoły.

Za ten sam czyn student nie może być ukarany przez komisję dyscyplinarną i przez sąd

koleżeński samorządu studenckiego.

Wymierzenie za ten sam czyn kary w postępowaniu karnym bądź w postępowaniu w sprawach

o wykroczenia nie stanowi przeszkody do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub

postępowania przed sądem koleżeńskim.

1.

W postępowaniu dyscyplinarnym orzekają komisje dyscyplinarne oraz odwoławcze komisje

dyscyplinarne, powołane w trybie określonym w statucie szkoły spośród pracowników

naukowo-dydaktycznych na okres kadencji organów szkoły oraz spośród studentów na okres

kadencji organów samorządu studenckiego.

2.

Kandydatów do komisji dyscyplinarnych spośród studentów przedstawia organ samorządu

studenckiego.

3.

Komisje dyscyplinarne są niezawisłe w orzekaniu.

4.

Komisja dyscyplinarna orzeka w składzie pięciu osób, w tym dwóch przedstawicieli studentów.

1.

Postępowanie wyjaśniające prowadzi rzecznik dyscyplinarny, powołany przez rektora

spośród pracowników naukowo-dydaktycznych szkoły.

2.

Rzecznik dyscyplinarny pełni funkcje oskarżyciela przed komisją dyscyplinarną i jest

związany poleceniami rektora.

Obwinionemu studentowi służy prawo do obrony. Obrońcą może być tylko osoba wybrana

przez obwinionego spośród studentów lub nauczycieli akademickich.

Do wzywania i przesłuchiwania obwinionego, świadków i biegłych oraz przeprowadzania

innych dowodów w postępowaniu wyjaśniającym i dyscyplinarnym stosuje się odpowiednio

przepisy Kodeksu postępowania karnego.

1.

Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej i orzeczenia sądu koleżeńskiego służy odwołanie.

2.

Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od doręczenia orzeczenia według wyboru

- do sądu koleżeńskiego wyższej instancji lub do odwoławczej komisji dyscyplinarnej.

1.

Postępowanie przed sądami koleżeńskimi i komisjami dyscyplinarnymi jest jawne.

2.

Komisja wyłącza jawność całości albo części postępowania, jeżeli jawność mogłaby obrażać

dobre obyczaje lub gdy wymagają tego ważny interes obwinionego, osób trzecich, szkoły

albo przepisy o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej. Ogłoszenie orzeczenia jest

jawne.

1.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie sześciu miesięcy od dnia

uzyskania wiadomości o popełnieniu czynu lub trzech lat od dnia jego popełnienia.

Jeżeli czyn stanowi przestępstwo, okres ten pokrywa się z okresem przedawnienia ścigania

tego przestępstwa.

2.

Przedawnienie orzekania następuje również po upływie roku od daty opuszczenia szkoły

wyższej przez studenta.

1.

Zatarcie kary dyscyplinarnej następuje z urzędu po upływie trzech lat od ogłoszenia

orzeczenia o ukaraniu.

2.

Organ, który orzekł karę dyscyplinarna może po upływie jednego roku, na wniosek ukaranego

lub rzecznika dyscyplinarnego, orzec zatarcie albo darowanie kary. W wypadku wymierzenia

kary wydalenia ze szkoły zatarcie albo darowanie kary może nastąpić po upływie dwóch

lat.

1.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w porozumieniu z naczelnymi organami

ogólnokrajowych organizacji studenckich oraz Radą Główną, w drodze rozporządzenia,

określa zasady i tryb postępowania dyscyplinarnego.

2.

Zasady i tryb postępowania przed sądem koleżeńskim samorządu studenckiego oraz jego

organizację określa regulamin samorządu studenckiego. Regulamin może ustanowić środki

wychowawcze nie przewidziane w ustawie.

1.

Studenci szkoły są zorganizowani w samorząd studencki i biorą udział w jego działalności

niezależnie od przynależności organizacyjnej.

2.

Organy samorządu studenckiego są powołane do reprezentowania i ochrony interesów studentów.

3.

Samorząd studencki działa w ramach szkoły na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu

zgodnego ze statutem szkoły. Regulamin określa zadania i strukturę samorządu studenckiego

oraz zasady wyboru do organów tego samorządu.

4.

Organy samorządu studenckiego mogą działać na poszczególnych latach, kierunkach studiów,

wydziałach oraz w domach i osiedlach studenckich.

1.

Organy samorządu studenckiego z przedstawicielami organów szkoły współdecydują w sprawach

pomocy materialnej oraz nagród za wyniki w nauce i w sprawach rozdziału środków przeznaczonych

na cele studenckie.

2.

Właściwe organy samorządu studenckiego są organami opiniodawczymi we wszystkich sprawach

związanych z procesem kształcenia i wychowania.

1.

Studenci mają prawo zrzeszania się w studenckich organizacjach i stowarzyszeniach

o zasięgu ogólnokrajowym, lokalnym i uczelnianym, na zasadach przewidzianych w ustawie.

Liczba organizacji studenckich nie jest ograniczona.

2.

Organizacje i stowarzyszenia działające w szkole mają prawo występowania z wnioskami

i postulatami do senatu i rektora szkoły w sprawach dotyczących studentów oraz funkcjonowania

szkoły.

1.

Studenci mają prawo zakładania organizacji studenckich o zasięgu ogólnokrajowym.

2.

Studenci mają prawo zakładania na terenie szkoły

1)

uczelnianych ogniw organizacji studenckich o zasięgu ogólnokrajowym,

2)

uczelnianych (wydziałowych) organizacji lub zrzeszeń studenckich,

3)

kół naukowych, artystycznych i sportowych,

4)

studenckich ogniw organizacji lub stowarzyszeń społecznych o zasięgu ogólnokrajowym

lub lokalnym,

5)

uczelnianych ogniw młodzieżowych organizacji politycznych.

1.

Organizacje i stowarzyszenia studenckie podlegają rejestracji. Rejestry tych organizacji

są jawne.

2.

Organem wyrażającym zgodę, rejestrującym i prowadzącym rejestr organizacji i stowarzyszeń

studenckich o zasięgu ogólnokrajowym i lokalnym jest Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego

i Techniki.

3.

Organem wyrażającym zgodę, rejestrującym i prowadzącym rejestr uczelnianych organizacji

i stowarzyszeń studenckich w ramach szkoły jest rektor szkoły.

Warunkiem rejestracji organizacji i stowarzyszenia studenckiego jest zgodność statutu

(regulaminu, deklaracji założycielskiej) z prawem.

1.

Na wniosek organu rejestrującego sąd wojewódzki może wydać orzeczenie o rozwiązaniu

organizacji studenckiej, jeśli jej działalność jest sprzeczna z prawem. O właściwości

miejscowej sądu decyduje siedziba organizacji.

2.

Sprawy o rozwiązanie organizacji studenckiej rozpoznaje się według przepisów kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym. Sprawy te są zwolnione od kosztów i opłat sądowych.

Organizacje i stowarzyszenia studenckie współdziałają z władzami szkoły w realizacji

jej celów i zadań.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w porozumieniu z naczelnymi organami

ogólnokrajowych organizacji studenckich, w drodze rozporządzenia, określa tryb rejestrowania,

prowadzenia rejestru oraz zasady likwidacji organizacji i stowarzyszeń studenckich.

1.

Studenci mają prawo do organizowania zgromadzeń i manifestacji na terenie szkoły.

2.

O zamiarze zorganizowania zgromadzenia lub manifestacji organizatorzy mają obowiązek

powiadomić rektora szkoły na 24 godziny przed rozpoczęciem zgromadzenia lub manifestacji.

Na zgromadzenie lub manifestację rektor może delegować swego przedstawiciela.

3.

Statut szkoły określa przepisy porządkowe dotyczące odbywania zgromadzeń i manifestacji.

4.

Organizatorzy zgromadzeń i manifestacji odpowiadają przed organami szkoły za ich przebieg.

5.

Jeśli przebieg zgromadzenia lub manifestacji narusza postanowienia Konstytucji lub

innych ustaw, rektor szkoły albo jego przedstawiciel, po uprzedzeniu organizatorów,

rozwiązuje zgromadzenie lub manifestację.

1.

Do wykonania zadań określonych w art. 3 ust. 2 i 3 oraz zadań z nimi związanych szkoła

zatrudnia nauczycieli akademickich i innych pracowników.

2.

Nauczycielami akademickimi są

1)

pracownicy naukowo-dydaktyczni,

2)

pracownicy dydaktyczni,

3)

pracownicy naukowi.

3.

Innymi pracownikami szkoły są

1)

pracownicy naukowo-techniczni,

2)

pracownicy inżynieryjno-techniczni,

3)

pracownicy biblioteczni i dokumentacji naukowej, z wyłączeniem pracowników wymienionych

w art. 131 ust. 3,

4)

pracownicy służby zdrowia,

5)

pracownicy administracyjno-ekonomiczni,

6)

pracownicy obsługi i pozostali pracownicy.

1.

Pracownikami naukowo-dydaktycznymi są osoby zatrudniane w szkole w celu nauczania

i prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej, a w akademiach medycznych i akademiach

wychowania fizycznego - także pracy diagnostyczno-leczniczej.

2.

Pracownicy naukowo-dydaktyczni zatrudniani są na stanowiskach

1)

profesora,

2)

docenta,

3)

adiunkta,

4)

starszego asystenta,

5)

asystenta,

6)

asystenta-stażysty.

3.

Pracownikami naukowo-dydaktycznymi są również bibliotekarze dyplomowani oraz dyplomowani

pracownicy dokumentacji naukowej, zatrudniani na stanowiskach określonych w art. 141

i 142.

Na stanowisku pracownika naukowo-dydaktycznego zatrudnia się osobę o wysokim poziomie

etycznym, która posiada kwalifikacje naukowe albo artystyczne, kwalifikacje dydaktyczne

oraz umiejętności wychowawcze i inne, odpowiadające kierunkowi naukowemu i ogólnemu

zakresowi działania szkoły.

1.

Pracownicy naukowo-dydaktyczni podlegają okresowym ocenom wyników ich pracy.

2.

Okresowe oceny wyników pracy pracowników naukowo-dydaktycznych przeprowadzają organy

kolegialne określone w statucie szkoły, uwzględniając zarazem stopień zapewnienia

pracownikom odpowiednich środków do prawidłowej i terminowej realizacji ich obowiązków.

3.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w porozumieniu z Radą Główną, określa

zasady i tryb dokonywania ocen, o których mowa w ust. 1 i 2.

4.

Przepisy ust. 1 i 2 dotyczą także ocen przydatności do zatrudnienia na stanowisku

asystenta, starszego asystenta i adiunkta.

Na stanowisku profesora zatrudnia się osobę, która posiada tytuł naukowy profesora

zwyczajnego lub nadzwyczajnego.

1.

Na stanowisku docenta zatrudnia się osobę, która posiada stopień naukowy doktora habilitowanego

w zakresie odpowiedniej dziedziny nauki oraz wykazała się osiągnięciami w pracy dydaktycznej.

2.

Rada Główna może określać dyscypliny, w których na stanowisku docenta można zatrudnić

osobę posiadającą stopień naukowy doktora z odpowiedniej dziedziny nauki oraz wybitne

osiągnięcia praktyczne. Tryb postępowania kwalifikacyjnego w takich wypadkach określa

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w uzgodnieniu z Radą Główną i Centralną

Komisją Kwalifikacyjną do Spraw Kadr Naukowych.

3.

Na kierunkach artystycznych na stanowisku docenta można też zatrudnić osobę, która

w wyniku przewodu kwalifikacyjnego uzyskała pozytywną opinię do zajmowania tego stanowiska.

1.

Na stanowisku adiunkta zatrudnia się osobę, która uzyskała stopień naukowy doktora

oraz wykazała się osiągnięciami w pracy naukowej i dydaktycznej.

2.

Na kierunkach artystycznych na stanowisku adiunkta można też zatrudnić osobę odpowiadającą

warunkom określonym w art. 135 ust. 2 i 3.

Minister Kultury i Sztuki, w uzgodnieniu z Radą Wyższego Szkolnictwa Artystycznego,

określa tryb postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 135 ust. 3 i art.

136 ust. 2.

Na stanowisku asystenta lub starszego asystenta można zatrudnić osobę, która

1)

posiada dyplom ukończenia szkoły z tytułem magistra lub innym równorzędnym tytułem,

2)

odbyła roczny staż asystencki lub inny odpowiedni staż zawodowy,

3)

wykazuje uzdolnienie i zamiłowanie do pracy naukowej i dydaktycznej.

1.

Na stanowisku asystenta-stażysty zatrudnia się osobę, która

1)

posiada dyplom ukończenia szkoły z tytułem magistra lub innym równorzędnym tytułem,

2)

w okresie studiów w szkole wykazała zainteresowania naukowe i zdolności do ich rozwijania.

2.

W wyjątkowych wypadkach na stanowisku asystenta-stażysty można zatrudnić studenta

ostatniego roku studiów.

Właściwi ministrowie, w uzgodnieniu z Radą Główną i w porozumieniu ze związkami zawodowymi,

mogą ustalać dodatkowe wymagania niezbędne do zajmowania określonego stanowiska pracownika

naukowo-dydaktycznego.

Bibliotekarze dyplomowani zatrudniani są na stanowiskach

1)

starszego kustosza dyplomowanego,

2)

kustosza dyplomowanego,

3)

adiunkta bibliotecznego,

4)

asystenta bibliotecznego.

Dyplomowani pracownicy dokumentacji naukowej zatrudniani są na stanowiskach

1)

starszego dokumentalisty dyplomowanego,

2)

dokumentalisty dyplomowanego,

3)

adiunkta dokumentacji naukowej,

4)

asystenta dokumentacji naukowej.

1.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej oraz w porozumieniu ze związkami

zawodowymi, w drodze rozporządzenia, określa warunki, którym powinni odpowiadać kandydaci

na dyplomowanych bibliotekarzy oraz na dyplomowanych pracowników dokumentacji naukowej,

zasady i tryb składania państwowych egzaminów bibliotekarskich, państwowych egzaminów

z informacji i dokumentacji naukowej oraz zasady awansowania dyplomowanych bibliotekarzy

i dyplomowanych pracowników dokumentacji naukowej.

2.

Na stanowisku dyplomowanego bibliotekarza lub dyplomowanego pracownika dokumentacji

naukowej w szkole zatrudnia rektor szkoły, na wniosek dyrektora biblioteki głównej,

zaopiniowany przez radę biblioteczną.

1.

Do obowiązków pracownika naukowo-dydaktycznego należy w szczególności

1)

systematyczne prowadzenie badań naukowych lub rozwijanie twórczości zawodowej i artystycznej

oraz podnoszenie swoich kwalifikacji,

2)

nauczanie studentów oraz kształtowanie ich zainteresowań i samodzielności myślenia,

3)

upowszechnianie osiągnięć nauki i praktyki,

4)

udział w pracach organizacyjnych szkoły, związanych z dydaktyką, badaniami naukowymi,

działalnością artystyczną lub leczniczą.

2.

Do obowiązków profesora, docenta i innego pracownika naukowo-dydaktycznego ze stopniem

doktora habilitowanego należy także kształcenie młodej kadry naukowej.

3.

Do obowiązków pracownika naukowo-dydaktycznego, pełniącego funkcje kierownicze w szkole,

należy ponadto dbałość o stwarzanie należytych warunków pracy, rozwoju naukowego i

dydaktycznego podległych mu pracowników.

1.

Czas pracy pracowników naukowo-dydaktycznych, zatrudnionych na stanowiskach wymienionych

w art. 131 ust. 2, określa zakres ich obowiązków dydaktycznych, wychowawczych, badawczych

i organizacyjnych.

2.

Rozkład zajęć, o których mowa w ust. 1, ustala kierownik jednostki organizacyjnej

szkoły.

3.

W ramach czasu pracy, o którym mowa w ust. 1, pracownicy naukowo-dydaktyczni są obowiązani

prowadzić zajęcia dydaktyczne w wymiarze godzin obliczeniowych, określonym przez właściwych

ministrów, w uzgodnieniu z Radą Główną i w porozumieniu ze związkami zawodowymi.

4.

Obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych wynosi rocznie dla pracowników zatrudnionych

na stanowiskach

1)

profesora i docenta - 210 godzin obliczeniowych,

2)

adiunkta, starszego asystenta i asystenta - 270 godzin obliczeniowych.

5.

Asystent-stażysta ma obowiązek uczestniczenia w zajęciach, o których mowa w ust. 3,

w wymiarze 120 godzin rocznie.

6.

Obowiązkowy wymiar czasu pracy pracowników, o których mowa w art. 141, wynosi 36 godzin

tygodniowo, a dla pracowników, o których mowa w art. 142 - 40 godzin tygodniowo.

7.

Obowiązkowy wymiar zajęć pracowników naukowo-dydaktycznych, pełniących funkcje kierownicze

w szkole, może ulec obniżeniu w zakresie i trybie określonym przez właściwych ministrów,

w uzgodnieniu z Radą Główną i w porozumieniu ze związkami zawodowymi.

8.

Rada Ministrów, w porozumieniu ze związkami zawodowymi, w drodze rozporządzenia, określa

zakres i zasady skracania czasu pracy, rodzaje prac zaliczanych do zajęć dydaktycznych

oraz zasady wynagradzania za godziny ponadwymiarowe.

1.

Pracownik naukowo-dydaktyczny, który ukończył 60 lat życia, w uzasadnionych wypadkach

może uzyskać obniżenie obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych do 2 pełnego wymiaru tych zajęć.

2.

Profesor i docent, który ukończył 65 lat życia, może uzyskać całkowite zwolnienie

od zajęć dydaktycznych i organizacyjnych.

3.

Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, podejmuje rektor szkoły na wniosek

zainteresowanego nauczyciela akademickiego, zgłoszony co najmniej na sześć miesięcy

przed rozpoczęciem zajęć w danym roku akademickim.

4.

Obniżenie obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych oraz zwolnienie od zajęć, o których

mowa w ust. 1 i 2, nie powoduje zmniejszenia wynagrodzenia ani ograniczenia innych

uprawnień nauczyciela akademickiego.

5.

Pracownik naukowo-dydaktyczny, któremu obniżono obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych,

nie może podejmować pracy dodatkowej ani też być zatrudniony z tytułu godzin ponadwymiarowych.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej, w porozumieniu z Radą Wyższego Szkolnictwa Medycznego

i związkami zawodowymi, określa charakter, zakres działalności leczniczej, profilaktycznej

i diagnostycznej (usług leczniczo-diagnostycznych, kształcenia podyplomowego, instytucjonalnego

nadzoru specjalistycznego), prowadzonej w szkole medycznej dla potrzeb systemu ochrony

zdrowia oraz zasady wynagradzania za tę działalność.

1.

Wynagrodzenie pracownika naukowo-dydaktycznego składa się z wynagrodzenia zasadniczego

i dodatków.

2.

Wysokość wynagrodzenia pracowników naukowo-dydaktycznych jest ustalana według zasad

określonych w ustawie - Karta nauczyciela, z tym że

1)

na stanowiskach porównywalnych jest ono równe wynagrodzeniu nauczycieli,

2)

na stanowiskach profesora i docenta jest wyższe odpowiednio do ich kwalifikacji naukowych.

3.

Rada Ministrów, w porozumieniu ze związkami zawodowymi, w drodze rozporządzenia, określa

wysokość i zasady wypłaty wynagrodzenia zasadniczego, zasady zaszeregowania i awansowania

pracowników naukowo-dydaktycznych, rodzaje dodatków do wynagrodzenia zasadniczego

oraz ich wysokość i zasady przyznawania.

4.

Pracownik naukowo-dydaktyczny zachowuje prawo do wynagrodzenia za okres choroby oraz

innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy.

1.

Pracownikom naukowo-dydaktycznym przysługuje dodatek za nieprzerwaną pracę w szkole,

zwany dodatkiem za wysługę lat, w wysokości 1% wynagrodzenia zasadniczego za każdy

rok pracy, wypłacany w okresach miesięcznych poczynając od czwartego roku pracy, z

tym że dodatek ten nie może przekroczyć 20% wynagrodzenia zasadniczego.

2.

Uprawnienie do dodatku za wysługę lat przysługuje pracownikom naukowo-dydaktycznym

zatrudnionym powyżej 20 lat pracy nie później niż od dnia 1 stycznia 1983 r., a pozostałym

- nie później niż od dnia 1 października 1984 r.

3.

Szczególne wypadki zaliczania okresów zatrudnienia, uprawniające do dodatku za wysługę

lat, określa Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w porozumieniu z Ministrem

Pracy, Płac i Spraw Socjalnych oraz związkami zawodowymi.

1.

Pracownik naukowo-dydaktyczny ma prawo do urlopu wypoczynkowego w czasie wolnym od

zajęć dydaktycznych w wymiarze sześciu tygodni w ciągu roku.

2.

Pracownik naukowo-dydaktyczny nabywa prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego z dniem

podjęcia pracy, z tym że w wypadku podjęcia pracy w ciągu roku akademickiego wymiar

urlopu ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do okresu przepracowanego w danym roku akademickim.

3.

Prawo do następnego i dalszych urlopów wypoczynkowych nauczyciel akademicki nabywa

z dniem rozpoczęcia zajęć w danym roku akademickim.

4.

W razie niewykorzystania przez pracownika naukowo-dydaktycznego urlopu wypoczynkowego

w całości lub części w okresie wolnym od zajęć dydaktycznych z powodu niezdolności

do pracy wywołanej chorobą lub odosobnieniem w związku z chorobą zakaźną, urlopem

macierzyńskim, odbywaniem ćwiczeń wojskowych albo krótkotrwałego przeszkolenia wojskowego,

pracownikowi naukowo-dydaktycznemu przysługuje urlop w ciągu roku akademickiego w

wymiarze uzupełniającym do sześciu tygodni.

5.

W razie niewykorzystania przez pracownika naukowo-dydaktycznego przysługującego mu

urlopu wypoczynkowego z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, odbywania

długotrwałego szkolenia wojskowego - pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny

za okres nie wykorzystanego urlopu, nie dłuższy jednak niż za sześć tygodni, o ile

rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło z przyczyn powodujących utratę prawa do urlopu

wypoczynkowego.

6.

Przepis ust. 5 stosuje się do pracowników naukowo-dydaktycznych, którzy przepracowali

co najmniej jeden rok.

7.

W razie niewykorzystania przez pracownika naukowo-dydaktycznego przysługującego mu

urlopu z przyczyn od niego niezależnych, przysługuje mu urlop w czasie wolnym od zajęć

dydaktycznych.

1.

Pracownik naukowo-dydaktyczny ma prawo do urlopu płatnego lub bezpłatnego dla celów

naukowych, artystycznych lub kształcenia zawodowego.

2.

Pracownik naukowo-dydaktyczny, przygotowujący rozprawę doktorską, o ile jest to uzasadnione

stopniem zaawansowania tej rozprawy, ma prawo do zwolnienia z zajęć dydaktycznych

i innych zajęć w szkole na jej ukończenie w wymiarze nie przekraczającym sześciu miesięcy;

w wypadku przygotowywania pracy habilitacyjnej wymiar tego zwolnienia nie może przekraczać

jednego roku.

3.

Profesor, docent oraz inny pracownik naukowo-dydaktyczny ze stopniem doktora habilitowanego

mają prawo do korzystania w okresie każdych kolejnych siedmiu lat zatrudnienia z rocznego

zwolnienia z zajęć dydaktycznych i innych zajęć w szkole dla celów naukowych lub artystycznych.

Pracownicy korzystający z tego zwolnienia nie mogą podejmować w tym czasie pracy zarobkowej.

4.

Pracownik naukowo-dydaktyczny ma prawo do urlopu dla poratowania zdrowia w wymiarze

nie przekraczającym jednego roku. Zasady, tryb i organy właściwe do udzielania tego

urlopu określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia wydanego po zasięgnięciu opinii

Rady Głównej oraz w porozumieniu ze związkami zawodowymi.

5.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej i w porozumieniu ze związkami

zawodowymi, w drodze rozporządzenia, określa zasady i tryb udzielania urlopów przewidzianych

w ust. 1-3, maksymalny wymiar urlopów, o których mowa w ust. 1, zasady obliczania

okresów uzasadniających uzyskanie urlopu przewidzianego w ust. 3 oraz organy uprawnione

do wydawania decyzji w tych sprawach.

1.

Pracownik naukowo-dydaktyczny, podejmujący dodatkowe zatrudnienie w wymiarze nie przekraczającym

2 etatu, ma obowiązek zawiadomić o tym rektora szkoły. Rektor w uzasadnionych wypadkach

może wyrazić sprzeciw.

2.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w uzgodnieniu z Radą Główną i w porozumieniu

ze związkami zawodowymi, określa zasady udzielania zgody na dodatkowe zatrudnienie

powyżej 2 etatu.

1.

Pracownik naukowo-dydaktyczny ma prawo do podyplomowego doskonalenia się oraz innych

form kształcenia zawodowego na koszt szkoły.

2.

Rada Ministrów, w porozumieniu ze związkami zawodowymi, określa zakres i formy pomocy

przysługującej pracownikowi, o którym mowa w ust. 1.

Pracownicy naukowo-dydaktyczni mają prawo do dodatkowej powierzchni mieszkalnej w

postaci dodatkowej izby. Dotyczy to również pracowników emerytowanych. O ile obowiązujące

przepisy przewidują wyższe opłaty z tytułu dodatkowej izby, pracownicy naukowo-dydaktyczni

są zwolnieni od płacenia tej zwiększonej opłaty. Zasady przydziału dodatkowej powierzchni

mieszkalnej określa Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w porozumieniu

z Ministrem Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska.

Pracownikom naukowo-dydaktycznym przysługują uprawnienia twórców w zakresie

1)

ochrony ich praw autorskich,

2)

honorariów za pracę wykonywaną na podstawie umów autorskich.

Pracownicy naukowo-dydaktyczni oraz członkowie ich rodzin mają prawo do zaopatrzenia

emerytalnego, określonego w przepisach o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

Podstawę wymiaru emerytury lub renty dla pracownika naukowo-dydaktycznego, przechodzącego

na emeryturę lub rentę inwalidzką, ustala się na zasadach określonych w przepisach

o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, z tym że do podstawy

tej wlicza się również dodatki oraz wszystkie nagrody uzyskane przez pracowników naukowo-dydaktycznych

za osiągnięcia zawodowe w okresie, z którego wynagrodzenie stanowi podstawę wymiaru

emerytury lub renty.

1.

Pracownikom naukowo-dydaktycznym uprawnionym do emerytury, o ile przepracowali w szkole

co najmniej piętnaście lat, lub uprawnionym do renty inwalidzkiej, o ile przepracowali

w szkole co najmniej pięć lat, przysługuje dodatek do emerytury lub renty w wysokości

1)

20% tych świadczeń, jeśli uprawniony wykonywał pracę w szkole wyższej na stanowiskach

profesora, docenta, adiunkta, starszego kustosza dyplomowanego lub kustosza dyplomowanego,

starszego asystenta i asystenta,

2)

10% tych świadczeń, jeśli uprawniony wykonywał pracę w szkole wyższej na innych stanowiskach

niż wymienione w pkt 1.

2.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, przysługuje niezależnie od dodatku z tytułu posiadania

odznaczeń państwowych.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 dotyczą pracowników naukowo-dydaktycznych, którzy przejdą na emeryturę

lub rentę po dniu wejścia w życie ustawy, oraz tych, którzy przeszli na emeryturę

lub rentę przed tą datą.

4.

Dodatek z tytułu pracy naukowo-dydaktycznej przysługuje również do rent inwalidzkich

z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

5.

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, w porozumieniu z Ministrem Nauki, Szkolnictwa

Wyższego i Techniki, w drodze rozporządzenia, określa okresy pracy uprawniające do

dodatku, o którym mowa w ust. 1, oraz szczegółowe zasady przyznawania i obliczania

tego dodatku.

1.

Emerytura lub renta pracownika naukowo-dydaktycznego wraz ze wszystkimi dodatkami

nie może być ustalona w wysokości wyższej niż 100% podstawy jej wymiaru.

2.

Emerytury i renty pracowników naukowo-dydaktycznych podlegają stałemu przeliczaniu

wraz ze wzrostem wynagrodzenia czynnych pracowników naukowo-dydaktycznych.

1.

Stosunek pracy z pracownikiem naukowo-dydaktycznym nawiązuje się na podstawie mianowania

na stałe, na czas nieokreślony lub na czas określony albo przez zawarcie umowy o pracę.

2.

Pierwsze zatrudnienie w szkole pracownika naukowo-dydaktycznego następuje po uprzednim

przeprowadzeniu konkursu, którego zasady i tryb określa statut szkoły.

Stosunek pracy z profesorem i docentem nawiązuje się na podstawie mianowania na stałe.

Nawiązanie stosunku pracy z pracownikiem naukowo-dydaktycznym, dla którego dana szkoła

jest dodatkowym miejscem pracy albo który ma być zatrudniony w niepełnym wymiarze

zajęć, następuje w drodze umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub określony.

1.

W wyjątkowych wypadkach osoby mające udokumentowany wybitny i twórczy dorobek naukowy,

artystyczny lub praktyczny, uzyskany poza szkolnictwem wyższym, a nie posiadające

stopni lub tytułów naukowych, na wniosek rady wydziału mogą być zatrudnione na stanowisku

docenta kontraktowego lub profesora kontraktowego.

2.

Profesor i docent kontraktowy nie mogą pełnić funkcji rektora, dziekana i dyrektora

instytutu, a także nie biorą udziału w przewodach o nadanie stopnia naukowego lub

tytułu naukowego. Nie dotyczy to szkół artystycznych.

3.

Stosunek pracy z osobami, o których mowa w ust. 1, nawiązuje się przez zawarcie umowy

o pracę na czas określony.

4.

Tryb postępowania kwalifikacyjnego poprzedzającego zatrudnienie osób, o których mowa

w ust. 1, określa Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w uzgodnieniu z

Radą Główną i Centralną Komisją Kwalifikacyjną do Spraw Kadr Naukowych.

1.

Mianowanie na stanowisko asystenta-stażysty następuje na okres jednego roku.

2.

Mianowanie na stanowisko asystenta lub starszego asystenta następuje na okres trzech

lat i może być odnowione na okres pięciu lat. Łączny okres zatrudnienia na stanowiskach

asystenta i starszego asystenta nie może przekraczać ośmiu lat.

3.

Zatrudnienie starszych asystentów może być przedłużone na dalszy okres trzyletni w

dyscyplinach naukowych określonych przez Radę Główną.

4.

Mianowanie na stanowisko adiunkta następuje na okres pięciu lat i może być odnowione

na dalsze cztery lata.

5.

Adiunkt, który uzyskał stopień doktora habilitowanego, zostaje mianowany na czas nieokreślony.

6.

Adiunkt mający stopień naukowy doktora oraz posiadający znaczny dorobek naukowy i

dydaktyczny może być mianowany na stanowisko adiunkta na czas nieokreślony. Mianowanie

następuje na podstawie uchwały senatu szkoły, podjętej na wniosek rady wydziału po

zasięgnięciu opinii specjalistów z danej dyscypliny naukowej nie zatrudnionych w szkole.

Wniosek rady wydziału powinien być złożony na rok przed upływem ostatniego okresu

mianowania.

7.

Bieg terminów określonych w ust. 1, 2 i 4 ulega zawieszeniu na czas trwania urlopu

macierzyńskiego, urlopu wychowawczego, urlopu dla poratowania zdrowia lub służby wojskowej

pracownika oraz urlopu uzyskanego w związku z zatrudnieniem poza uczelnią w celu nabycia

umiejętności praktycznych przydatnych do wykonywania obowiązków pracownika naukowo-dydaktycznego.

8.

W wyjątkowych wypadkach okres mianowania asystenta, starszego asystenta lub adiunkta

może ulec przedłużeniu do czasu zakończenia postępowania doktorskiego lub habilitacyjnego,

jeśli przed upływem okresu mianowania rozprawa doktorska uzyskała pozytywne recenzje,

a rozprawa habilitacyjna została przyjęta do druku.

1.

Na stanowisko profesora i docenta mianuje właściwy minister na wniosek senatu zaopiniowany

przez radę wydziału. Decyzja w sprawie mianowania na stanowisko profesora powinna

być podjęta w ciągu trzech miesięcy od uzyskania odpowiedniego tytułu naukowego, a

decyzja w sprawie mianowania na stanowisko docenta - w ciągu trzech miesięcy od daty

złożenia wniosku.

2.

Na stanowiska pracowników naukowo-dydaktycznych określone w art. 131 ust. 2 pkt 3-6,

mianuje rektor szkoły, na wniosek dziekana, zaopiniowany przez radę wydziału.

W szkołach niepaństwowych statut szkoły określa organy właściwe do zatrudniania pracowników

naukowo-dydaktycznych oraz tryb postępowania w tych sprawach.

1.

Pracownika naukowo-dydaktycznego, na jego wniosek lub za jego zgodą, można przenieść

do innej szkoły w tej samej lub innej miejscowości.

2.

O przeniesieniu decyduje organ właściwy do mianowania na nowe stanowisko, za zgodą

organu, który mianował pracownika na dotychczas zajmowane stanowisko.

3.

Pracownik naukowo-dydaktyczny może być zobowiązany do pracy dydaktycznej w innej szkole

w tej samej miejscowości w celu uzupełnienia obowiązującego wymiaru godzin.

4.

Przeniesienie profesora lub docenta może nastąpić po zasięgnięciu opinii senatów obydwu

szkół, a pozostałych pracowników naukowo-dydaktycznych - po zasięgnięciu opinii rad

właściwych wydziałów.

5.

Pracownikowi naukowo-dydaktycznemu przeniesionemu do innej miejscowości przysługuje

zasiłek osiedleniowy w wysokości sześciomiesięcznego ostatnio pobieranego wynagrodzenia

zasadniczego z dodatkami oraz zwrot kosztów przeniesienia według zasad określonych

w odrębnych przepisach dla pracowników państwowych. Szkoła zatrudniająca pracownika

powinna zapewnić mu odpowiednie mieszkanie.

6.

Pracownika naukowo-dydaktycznego, zmieniającego miejsce zamieszkania w związku z przeniesieniem,

zwalnia się od pełnienia obowiązków służbowych na okres do jednego miesiąca.

1.

W wypadku zniesienia szkoły lub przekształcenia jej w sposób uniemożliwiający dalsze

zatrudnienie mianowanego pracownika naukowo-dydaktycznego na stanowisku zajmowanym

w tej szkole, o ile pracownik naukowo-dydaktyczny nie wyraża zgody na przeniesienie

na równorzędne stanowisko w tej samej lub innej szkole, instytucie naukowym albo innej

placówce naukowej w tej samej lub innej miejscowości - właściwy minister, na wniosek

takiego pracownika, ma obowiązek przenieść go w stan nieczynny, który nie może trwać

dłużej niż sześć miesięcy, lub rozwiązać z nim stosunek pracy, wypłacając mu odprawę

w wysokości sześciomiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

2.

Pracownik naukowo-dydaktyczny pozostający w stanie nieczynnym zachowuje prawo do wynagrodzenia

zasadniczego oraz do innych świadczeń pracowniczych.

3.

W razie powstania możliwości zatrudnienia pracownika naukowo-dydaktycznego w tej samej

szkole na tym samym stanowisku, właściwy minister obowiązany jest zatrudnić w pierwszej

kolejności pracownika naukowo-dydaktycznego pozostającego w stanie nieczynnym. W razie

odmowy podjęcia pracy przez pracownika stosunek pracy wygasa z dniem odmowy.

1.

Stosunek pracy z pracownikiem naukowo-dydaktycznym ulega rozwiązaniu

1)

na wniosek pracownika złożony co najmniej na trzy miesiące przed końcem roku akademickiego

lub w każdym czasie za zgodą stron,

2)

w razie trwałej niezdolności pracownika do pracy naukowej i dydaktycznej, spowodowanej

jego chorobą i stwierdzonej orzeczeniem lekarskim, z zachowaniem okresu trzymiesięcznego

wynagrodzenia,

3)

w razie czasowej niezdolności pracownika do pracy spowodowanej jego chorobą, jeżeli

okres tej choroby przekracza jeden rok; w szczególnie uzasadnionych wypadkach, po

stwierdzeniu przez komisję lekarską poprawy stanu zdrowia i możliwości powrotu do

pracy - okres nieobecności w pracy, spowodowanej chorobą, może być przedłużony ponad

rok, nie dłużej jednak niż do dwóch lat, licząc łącznie okres choroby i urlopu dla

poratowania zdrowia.

4)

z końcem roku akademickiego, w którym pracownik nie będący profesorem lub docentem

osiągnął wiek emerytalny według przepisów o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym,

5)

z końcem roku akademickiego, w którym pracownik zajmujący stanowisko profesora lub

docenta kończy 70 lat życia; profesor lub docent, który ukończył: 65 lat życia - w

wypadku mężczyzny oraz 60 lat życia - w wypadku kobiety, może przejść na emeryturę

na swój wniosek, według przepisów o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym,

6)

z końcem roku akademickiego, na wniosek pracownika przechodzącego na emeryturę, który

ukończył: 60 lat życia i przepracował 30 lat w szkole - w wypadku mężczyzny oraz ukończył

55 lat życia i przepracował 25 lat w szkole - w wypadku kobiety,

7)

jeżeli działalność naukowa lub dydaktyczna pozostaje w rażącej sprzeczności z podstawowymi

obowiązkami pracownika szkoły; rozwiązanie z tych przyczyn stosunku pracy z nauczycielem

akademickim zajmującym stanowisko profesora wymaga zgody Rady Państwa.

2.

W wypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 decyzję o rozwiązaniu stosunku pracy wydaje,

a w wypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 4-7 rozwiązanie stosunku pracy stwierdza

- organ uprawniony do mianowania na dane stanowisko.

3.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określa zasady, tryb i organy właściwe do wydawania

orzeczeń lekarskich, stwierdzających istnienie choroby, o której mowa w ust. 1 pkt

2 i 3.

1.

Stosunek pracy pracownika naukowo-dydaktycznego wygasa z mocy prawa w razie

1)

prawomocnego ukarania w trybie dyscyplinarnym karą zwolnienia z pracy,

2)

prawomocnego skazania na karę pozbawienia praw publicznych albo prawa wykonywania

zawodu,

3)

upływu trzymiesięcznego okresu odbywania kary pozbawienia wolności,

4)

pozbawienia tytułu naukowego,

5)

upływu okresu, na który pracownik został zatrudniony,

6)

upływu sześciomiesięcznego okresu pozostawania w stanie nieczynnym.

2.

Stosunek pracy z adiunktem, starszym asystentem, asystentem i asystentem-stażystą

może być nie odnowiony tylko po uprzednim ustaleniu przez organ kolegialny wskazany

w statucie szkoły, że pracownik z przyczyn od niego zależnych nie czyni dostatecznych

postępów w swoim rozwoju naukowym lub nie uzyskuje zadowalających wyników w pracy

dydaktycznej. O ustaleniu takim zawiadamia się na piśmie zainteresowanego pracownika.

Pracownikowi przysługuje prawo odwołania się od negatywnej oceny w trybie wskazanym

w statucie szkoły.

3.

Zawiadomienie rektora szkoły o nieodnowieniu stosunku pracy powinno być doręczone

zainteresowanemu pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku adiunkta lub starszego asystenta

nie później niż na sześć miesięcy przed rozpoczęciem nowego roku akademickiego, a

pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku asystenta-stażysty lub asystenta - nie później

niż na trzy miesiące przed upływem okresu mianowania.

4.

Ustanie stosunku pracy w wypadkach określonych w ust. 1 stwierdza organ uprawniony

do mianowania na dane stanowisko.

1.

Stosunek pracy z adiunktem mianowanym na czas nieokreślony może być rozwiązany po

uprzednim dwunastomiesięcznym wypowiedzeniu ze skutkiem na koniec roku akademickiego.

Przepisy art. 170 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

2.

Ocen kwalifikacyjnych adiunktów mianowanych na czas nieokreślony dokonuje się w trybie

wskazanym w statucie szkoły, po upływie każdych pięciu lat zatrudnienia.

Pracownikami dydaktycznymi w szkole są

1)

nauczyciele przedmiotów kierunkowych,

2)

nauczyciele języków,

3)

nauczyciele wychowania fizycznego,

4)

akompaniatorzy,

5)

nauczyciele przedmiotów obronnych i pomocniczych,

6)

nauczyciele przedmiotów zawodowych i praktycznej nauki zawodu.

Nauczyciele przedmiotów kierunkowych i akompaniatorzy zatrudniani są na stanowiskach

1)

starszego wykładowcy,

2)

wykładowcy,

3)

młodszego wykładowcy.

Nauczyciele języków zatrudniani są na stanowiskach

1)

starszego wykładowcy,

2)

wykładowcy,

3)

lektora,

4)

lektora-stażysty.

Nauczyciele wychowania fizycznego zatrudniani są na stanowiskach

1)

starszego wykładowcy,

2)

wykładowcy,

3)

instruktora,

4)

instruktora-stażysty.

1.

Na stanowisku starszego wykładowcy i wykładowcy można zatrudnić osobę, która posiada

co najmniej dyplom magistra lub inny dyplom równorzędny. Osoby te powinny posiadać

kwalifikacje do samodzielnego prowadzenia pracy dydaktycznej w szkole.

2.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w uzgodnieniu z Radą Główną, określa

kwalifikacje, jakie powinni posiadać starsi wykładowcy i wykładowcy.

1.

Kwalifikacje wymagane do zatrudnienia na stanowiskach pracowników dydaktycznych, z

wyjątkiem wymienionych w art. 176, oraz zasady awansowania tych pracowników określa

właściwy minister w uzgodnieniu z Radą Główną i w porozumieniu ze związkami zawodowymi.

2.

Obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych wynosi dla

1)

starszych wykładowców - 300 godzin rocznie,

2)

wykładowców - 360 godzin rocznie,

3)

pozostałych pracowników dydaktycznych - 540 godzin rocznie.

3.

Wymiar zajęć dydaktycznych oraz zasady wynagradzania pracowników dydaktycznych, o

których mowa w art. 172 pkt 6, określają przepisy ustawy - Karta nauczyciela.

1.

Na stanowisko pracownika dydaktycznego mianuje rektor szkoły; mianowanie następuje

na czas nieokreślony.

2.

Zatrudnienie na czas określony następuje w drodze umowy o pracę.

3.

Wniosek o awansowanie pracownika dydaktycznego albo mianowanie go na stanowisko starszego

wykładowcy lub wykładowcy opiniowany jest przez organ kolegialny wskazany w statucie

szkoły.

Do mianowanych pracowników dydaktycznych stosuje się odpowiednio przepisy art. 132,

133, 144 ust. 1 pkt 2-4, art. 145 ust. 1-3 i 8, art. 146 ust. 1 i 3-5, art. 148-150,

151 ust. 1, 2, 4 i 5, art. 152-157; art. 158 ust. 1 pkt 1 - do starszych wykładowców

i wykładowców, pkt 2 - do pozostałych pracowników, a także art. 159, 162, 167, 168,

169 ust. 1 pkt 1-4, 6 i 7 oraz ust. 2 i 3, art. 170 ust. 1 pkt 1-3, 5 i 6 i ust. 4

oraz art. 171 ust. 1.

Rektor może powierzyć, na podstawie umowy zlecenia, prowadzenie wykładów, ćwiczeń

i innych zajęć dydaktycznych w szkole. Osobom prowadzącym zajęcia na podstawie takiej

umowy nie przysługują uprawnienia nauczycieli akademickich.

1.

Do realizacji zadań badawczych szkoły na stanowiskach odpowiadających stanowiskom

pracowników naukowo-dydaktycznych mogą być zatrudniani pracownicy naukowi.

2.

Do osób zatrudnionych w szkole na stanowiskach pracowników naukowych stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące pracowników naukowo-dydaktycznych, z wyjątkiem art. 145, 146, art.

151 ust. 2-4 oraz art. 163.

3.

W zakresie nie uregulowanym w ustawie do pracowników naukowych stosuje się przepisy

o instytutach naukowych.

Nauczycielowi akademickiemu może być nadany

1)

tytuł honorowy „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”,

2)

„Medal Komisji Edukacji Narodowej”.

1.

Tytuł honorowy „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” nadawany będzie

zasłużonym nauczycielom akademickim za szczególnie wybitne osiągnięcia w wieloletniej

pracy dydaktycznej i naukowej.

2.

Przepisy art. 50 ust. 2 i 3 ustawy - Karta nauczyciela stosuje się odpowiednio.

1.

„Medal Komisji Edukacji Narodowej” nadawany będzie nauczycielom akademickim i innym

osobom za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania.

2.

„Medal Komisji Edukacji Narodowej” nadaje Minister Oświaty i Wychowania, na wniosek

Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki.

3.

Przepis art. 51 ust. 3 ustawy - Karta nauczyciela stosuje się odpowiednio.

1.

Profesorom szkół, z tytułu dwudziestoletniej szczególnie wyróżniającej pracy dydaktyczno-wychowawczej,

nadawany będzie Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

2.

Pozostałym nauczycielom akademickim nadawany będzie

1)

z tytułu dwudziestoletniej wyróżniającej pracy dydaktyczno-wychowawczej - Złoty Krzyż

Zasługi,

2)

z tytułu trzydziestoletniej szczególnie wyróżniającej pracy dydaktyczno-wychowawczej

- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do nauczycieli akademickich będących emerytami

i rencistami, bez względu na datę ich przejścia na emeryturę lub rentę.

Pracownik szkoły, z którym rozwiązano stosunek pracy z powodu przejścia na emeryturę,

ma prawo do jednorazowej odprawy w wysokości trzymiesięcznego ostatnio pobieranego

wynagrodzenia zasadniczego, jeżeli okres zatrudnienia w szkole wynosi ponad 10 lat.

1.

Począwszy od dnia 1 stycznia 1981 r. w szkole tworzy się zakładowy fundusz nagród,

określony w przepisach o zasadach tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród

oraz zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego. Zakładowy fundusz nagród tworzy

się w wysokości 4% za 1981 r. i 8,5% za lata następne.

2.

Zachowuje się specjalny fundusz nagród dla nauczycieli akademickich za ich osiągnięcia

naukowe i dydaktyczne w wysokości 2% planowanego rocznego osobowego funduszu płac.

3.

Zachowuje się specjalny fundusz nagród dla pracowników nie będących nauczycielami

akademickimi za osiągnięcia w pracy zawodowej w wysokości 1% planowanego rocznego

osobowego funduszu płac.

4.

Zasady podziału funduszów, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz przyznawania nagród z

tych funduszów określa Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, po zasięgnięciu

opinii Rady Głównej i w porozumieniu ze związkami zawodowymi.

1.

Za wieloletnią pracę pracownicy szkoły otrzymują nagrody jubileuszowe w wysokości

1)

za 20 lat pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego,

2)

za 25 lat pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego,

3)

za 30 lat pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego,

4)

za 35 lat pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego,

5)

za 40 lat pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują nie później niż od dnia 1 stycznia

1983 r.

1.

Dla pracowników szkoły tworzy się fundusz socjalny w wysokości 5% planowanego rocznego

osobowego funduszu płac.

2.

Dla nauczycieli akademickich będących emerytami i rencistami tworzy się fundusz socjalny

w wysokości 5% funduszu emerytur i rent.

3.

Dla pracowników szkoły tworzy się fundusz mieszkaniowy w wysokości 3% planowanego

rocznego osobowego funduszu płac.

4.

Realizacja postanowień, o których mowa w ust. 1-3, nie może nastąpić później niż do

dnia 1 stycznia 1984 r.

1.

Nauczyciel akademicki zatrudniony po raz pierwszy bezpośrednio po studiach w szkole

wyższej otrzymuje jednorazowo zasiłek na zagospodarowanie w wysokości dwumiesięcznego

należnego mu wynagrodzenia zasadniczego.

2.

Zasiłek, o którym mowa w ust. 1, podlega zwrotowi, jeżeli rozwiązanie stosunku pracy

nastąpi na wniosek pracownika lub z jego winy przed upływem trzech lat pracy. W uzasadnionych

wypadkach rektor szkoły, w porozumieniu ze związkami zawodowymi, może zwolnić pracownika

w całości lub części od obowiązku zwrotu zasiłku.

Pracownikom szkoły, także po przejściu na emeryturę lub rentę inwalidzką, jak również

ich współmałżonkom, przysługuje prawo do korzystania z 50% ulgi taryfowej przy przejazdach

kolejami na zasadach określonych odrębnymi przepisami.

1.

W szczególnych wypadkach, uzasadnionych koniecznością realizacji programu nauczania,

nauczycielom akademickim może być zlecone prowadzenie zajęć dydaktycznych w godzinach

ponadwymiarowych. Ilość tych godzin nie może przekraczać 3, a za zgodą pracownika - 3 obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych.

2.

Kobiety w ciąży oraz wychowującej dziecko do lat czterech nie można zatrudniać w godzinach

ponadwymiarowych bez jej zgody.

Zasady zatrudniania w szkole cudzoziemców na stanowiskach nauczycieli akademickich

oraz ich prawa i obowiązki określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia, wydanego

po zasięgnięciu opinii Rady Głównej i w porozumieniu ze związkami zawodowymi.

Tryb postępowania w sprawach, o których mowa w niniejszym rozdziale, określa statut

szkoły.

Nauczyciele akademiccy podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej za postępowanie

uchybiające godności nauczyciela akademickiego, naruszające normy współżycia społecznego,

lub za rażące naruszenie swoich obowiązków.

1.

Karami dyscyplinarnymi wymierzanymi przez komisje dyscyplinarne są

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

nagana z pozbawieniem na okres jednego roku do pięciu lat prawa pełnienia funkcji

kierowniczych w szkole,

4)

nagana z ostrzeżeniem,

5)

zwolnienie z pracy.

2.

Za przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi rektor szkoły może ukarać nauczyciela

akademickiego upomnieniem na piśmie.

3.

Na wniosek pracownika ukaranego upomnieniem sprawa rozpoznawana jest przez komisję

dyscyplinarną w zwykłym trybie. W takim wypadku komisja może podtrzymać karę upomnienia.

1.

W sprawach dyscyplinarnych nauczycieli akademickich orzekają

1)

w pierwszej instancji - komisje dyscyplinarne szkół,

2)

w drugiej instancji - komisja dyscyplinarna przy Radzie Głównej.

2.

Komisja dyscyplinarna pochodzi z wyboru. Tryb wyboru określa statut szkoły.

3.

Komisję dyscyplinarną przy Radzie Głównej powołuje Rada na wniosek jej przewodniczącego.

1.

Rzeczników dyscyplinarnych powołuje

1)

dla postępowania w pierwszej instancji - rektor szkoły spośród pracowników szkoły,

2)

dla postępowania w drugiej instancji - Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki

spośród pracowników szkół.

2.

Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na polecenie rektora szkoły

lub Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki i informuje ich następnie o dokonanych

ustaleniach.

3.

Postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego wydaje rzecznik dyscyplinarny,

a zatwierdza rektor szkoły lub Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. W

razie odmowy zatwierdzenia postanowienia rzecznika dyscyplinarnego, rektor szkoły

lub Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki może polecić innemu rzecznikowi

wniesienie wniosku o ukaranie. Powtórne postanowienie rzecznika dyscyplinarnego o

umorzeniu postępowania wyjaśniającego nie podlega zatwierdzeniu przez rektora lub

Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki.

4.

Senat szkoły lub Rada Główna mogą zobowiązać rektora lub Ministra Nauki, Szkolnictwa

Wyższego i Techniki do zlecenia rzecznikowi dyscyplinarnemu przeprowadzenia postępowania

wyjaśniającego i przedstawienia senatowi lub Radzie Głównej dokonanych ustaleń.

1.

W toku postępowania wyjaśniającego oraz po wniesieniu wniosku o ukaranie do komisji

dyscyplinarnej komisja ta - na wniosek rzecznika dyscyplinarnego - może zawiesić pracownika

szkoły w pełnieniu obowiązków służbowych, jeżeli przemawia za tym powaga i wiarygodność

zarzutów lub gdy dalsze pełnienie przez obwinionego tych obowiązków utrudniałoby wyjaśnienie

sprawy.

2.

Po wniesieniu wniosku o ukaranie do komisji dyscyplinarnej komisja ta może również

bez wniosku rzecznika dyscyplinarnego zastosować zawieszenie pracownika w pełnieniu

obowiązków służbowych.

3.

Zawieszenie pracownika w pełnieniu obowiązków służbowych nie może trwać dłużej niż

sześć miesięcy, chyba że przeciwko obwinionemu toczy się postępowanie karne, w związku

z którym postępowanie dyscyplinarne zostało zawieszone. W takim wypadku zawieszenie

może trwać aż do prawomocnego zakończenia postępowania karnego.

4.

Od decyzji o zawieszeniu przysługuje obwinionemu odwołanie do komisji dyscyplinarnej

przy Radzie Głównej.

1.

Komisje dyscyplinarne dla pracowników szkół są niezawisłe w zakresie orzekania.

2.

Wszczęcie postępowania przez inny organ oraz wynik postępowania przeprowadzonego przed

innym organem nie stanowią przeszkody do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko

pracownikowi szkoły o ten sam czyn.

3.

Komisje dyscyplinarne dla pracowników szkół nie są związane orzeczeniami lub decyzjami

innych organów.

Obwiniony ma prawo do korzystania z pomocy obrońcy wybranego spośród pracowników szkół.

1.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie sześciu miesięcy od dnia

powzięcia wiadomości przez organy szkoły, wymienione w art. 33 ust. 2, o wykroczeniu

dyscyplinarnym, jak też po upływie lat trzech od popełnienia wykroczenia.

2.

Jeżeli wykroczenie dyscyplinarne jest zarazem przestępstwem, okres przedawnienia pokrywa

się z okresem przedawnienia ścigania za to przestępstwo.

3.

Ustanie zatrudnienia w szkole po popełnieniu wykroczenia nie stoi na przeszkodzie

wszczęciu postępowania dyscyplinarnego.

1.

Zatarcie kary dyscyplinarnej następuje z urzędu

1)

po upływie trzech lat od uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu upomnieniem lub

naganą,

2)

po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu naganą z ostrzeżeniem,

3)

po upływie pięciu lat od wykonania kary, o której mowa w art. 196 ust. 1 pkt 3.

2.

Organ, który orzekł karę dyscyplinarną, może po upływie dwóch lat od uprawomocnienia

się orzeczenia, na wniosek ukaranego lub rzecznika dyscyplinarnego, orzec zatarcie

kary.

3.

Kara dyscyplinarna zwolnienia z pracy może być zatarta przez komisję dyscyplinarną

przy Radzie Głównej, na wniosek ukaranego lub rzecznika dyscyplinarnego, po upływie

pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej oraz związków zawodowych, w drodze

rozporządzenia, określa zasady i tryb postępowania dyscyplinarnego i wykonania kar

dyscyplinarnych oraz ich zatarcia.

Pracowników wymienionych w art. 130 ust. 3 zatrudnia się na podstawie umowy o pracę.

Umowy o pracę zawiera rektor szkoły lub upoważniony przez niego organ, na wniosek

kierownika właściwej jednostki organizacyjnej szkoły.

1.

Pracownikami naukowo-technicznymi są osoby zatrudnione w szkole przy wykonywaniu zadań

specjalistycznych.

2.

Do obowiązków pracowników naukowo-technicznych należy w szczególności

1)

uczestniczenie w pracach badawczych oraz wykonywanie prac pomocniczych przy badaniach

naukowych,

2)

pomoc w przygotowywaniu i prowadzeniu zajęć dydaktycznych,

3)

wykonywanie prac usługowo-badawczych (doświadczalnych, inżynieryjnych, leczniczych

i innych).

3.

Do obowiązków pracowników naukowo-technicznych z zakresu ochrony patentowej należy

prowadzenie całokształtu prac związanych z ochroną własności intelektualnej i wynalazczości.

1.

Pracownicy naukowo-techniczni są zatrudniani w szkole na stanowiskach

1)

starszego specjalisty lub rzecznika patentowego,

2)

specjalisty,

3)

młodszego specjalisty.

2.

Na stanowisku starszego specjalisty lub rzecznika patentowego może być zatrudniona

osoba, która posiada dyplom magistra, magistra inżyniera, inżyniera, lekarza lub dyplom

równorzędny oraz wykazała się osiągnięciami zawodowymi.

3.

Na stanowisku specjalisty można zatrudnić osobę, która posiada dyplom magistra, magistra

inżyniera, inżyniera, lekarza lub dyplom równorzędny oraz odbyła odpowiedni staż zawodowy.

4.

Na stanowisku młodszego specjalisty można zatrudnić osobę, która posiada dyplom magistra,

magistra inżyniera, inżyniera, lekarza lub dyplom równorzędny.

5.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej i w porozumieniu ze związkami

zawodowymi, określa szczegółowe warunki, którym powinny odpowiadać osoby zatrudniane

na stanowiskach wymienionych w ust. 1, jak również czas pracy i zasady wynagradzania

pracowników naukowo-technicznych.

1.

Pracownikami inżynieryjno-technicznymi są osoby zatrudniane w szkole przy wykonywaniu

zadań pomocniczych w zakresie badań naukowych oraz nauczania.

2.

Do obowiązków pracowników inżynieryjno-technicznych należy w szczególności

1)

wykonywanie prac usługowo-badawczych (doświadczalnych, inżynieryjnych, leczniczych

i innych),

2)

pomoc w przygotowywaniu zajęć dydaktycznych,

3)

wykonywanie prac pomocniczych przy badaniach naukowych.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej i w porozumieniu ze związkami

zawodowymi, określa stanowiska pracowników inżynieryjno-technicznych zatrudnianych

w szkołach, szczegółowe warunki, którym powinny odpowiadać osoby zatrudniane na tych

stanowiskach, oraz czas pracy i zasady wynagradzania pracowników inżynieryjno-technicznych.

1.

Pracownicy służby bibliotecznej są zatrudniani w szkole na stanowiskach

1)

kustosza,

2)

starszego bibliotekarza,

3)

bibliotekarza,

4)

młodszego bibliotekarza,

5)

pomocnika bibliotekarza,

6)

starszego magazyniera bibliotecznego,

7)

magazyniera bibliotecznego.

2.

Dokumentaliści służby informacji naukowej są zatrudniani w szkole na stanowiskach

1)

starszego dokumentalisty,

2)

dokumentalisty,

3)

młodszego dokumentalisty,

4)

starszego technika dokumentalisty,

5)

technika dokumentalisty,

6)

młodszego technika dokumentalisty.

3.

Kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowisk wymienionych w ust. 1 i 2, zasady zatrudniania

i wynagradzania osób zatrudnianych na tych stanowiskach określają odrębne przepisy.

Wykaz stanowisk, na których zatrudniani są w szkole pracownicy informatyki, oraz warunki,

jakim powinny odpowiadać osoby zatrudnione na tych stanowiskach, czas pracy i zasady

ich wynagradzania określa Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej i w

porozumieniu ze związkami zawodowymi.

1.

Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej i w porozumieniu ze związkami

zawodowymi, ustala tabelę stanowisk określonych w art. 130 ust. 3 pkt 5, kwalifikacje

do zajmowania tych stanowisk, czas pracy oraz szczegółowe zasady zatrudniania i wynagradzania

tych pracowników.

2.

Tabelę stanowisk dla pracowników określonych w art. 130 ust. 3 pkt 4 i 6, kwalifikacje

wymagane do zajmowania poszczególnych stanowisk, szczegółowe zasady zatrudniania i

wynagradzania tych pracowników oraz ich uprawnienia socjalne określają odrębne przepisy

bądź układy zbiorowe pracy.

W ustawie z dnia 29 marca 1962 r. o zgromadzeniach

(Dz. U. Nr 20, poz. 89 i z 1971 r. Nr 12, poz. 116) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 1 pkt 6 skreśla się,

2)

w art. 3 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1; w artykule tym dodaje się ust.

2 w brzmieniu

„

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do zgromadzeń studenckich odbywanych na terenie szkoły

wyższej na zasadach określonych w art. 129 ustawy z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie

wyższym (Dz. U. Nr 14, poz. 113).

”

W ustawie z dnia 31 marca 1965 r. o stopniach i tytułach naukowych

(Dz. U. z 1973 r. Nr 32, poz. 192) w art. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W odniesieniu do jednostek organizacyjnych szkół wyższych kompetencje Ministra Nauki,

Szkolnictwa Wyższego i Techniki przysługują Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

”

W ustawie z dnia 31 marca 1965 r. o wyższym szkolnictwie wojskowym

(Dz. U. z 1973 r. Nr 32, poz. 190) w art. 54 w ust. 1 wyrazy: „oraz przepisy ustawy - Karta praw i obowiązków nauczyciela” skreśla się.

1.

Rada Główna, Rada Wyższego Szkolnictwa Artystycznego, Rada Wyższego Szkolnictwa Medycznego

i Rada Wyższego Szkolnictwa Kultury Fizycznej ukonstytuują się w terminie trzech miesięcy

od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

W celu przeprowadzenia pierwszych wyborów do Rady Głównej dotychczasowa Rada Główna

Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki określi liczbę elektorów proporcjonalnie do

liczby profesorów i docentów posiadających stopień doktora habilitowanego, zatrudnionych

w szkołach, oraz doktorów w poszczególnych typach szkół i określi procedurę wyborów

na zasadach, o których mowa w art. 18 ust. 1-3.

3.

Na listę kandydatów na członków Rady Głównej mogą być zgłoszone tylko osoby, którym

przysługuje bierne prawo wyborcze.

4.

Wybory odbywają się w głosowaniu tajnym.

5.

Do czasu ukonstytuowania się Rady Głównej, Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego,

Rady Wyższego Szkolnictwa Medycznego i Rady Wyższego Szkolnictwa Kultury Fizycznej

w nowym składzie - przewidziane w ustawie funkcje tych organów pełnią odpowiednio

rady powołane na podstawie przepisów dotychczasowych.

1.

Właściwe organy szkół, w okresie jednego roku od dnia wejścia w życie ustawy, uchwalą

wymagane jej przepisami statuty i regulaminy.

2.

Do dnia wejścia w życie nowych statutów i regulaminów obowiązują postanowienia dotychczasowych

statutów i regulaminów w zakresie, w którym nie są one sprzeczne z ustawą.

3.

W szkołach nie posiadających w dniu wejścia w życie ustawy statutów i regulaminów

w sprawach, w których ustawa odsyła do postanowień statutów i regulaminów, w okresie

ustalonym w ust. 2 stosuje się zasady ukształtowane dotychczasową praktyką, jeżeli

nie są one sprzeczne z ustawą.

4.

W razie wątpliwości co do obowiązywania postanowień dotychczasowych statutów i regulaminów

oraz zasad praktyki działania organów szkoły, wątpliwości te rozstrzyga senat szkoły.

1.

Szkoły wyższe podlegające przepisom ustawy z dnia 5 listopada 1958 r. o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 1973 r. Nr 32, poz. 191) od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy są szkołami wyższymi w rozumieniu tej ustawy.

2.

Wnioski zgłoszone, a nie rozpatrzone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, dotyczące

tworzenia, łączenia, przekształcenia lub zniesienia szkoły oraz zmiany jej struktury

wewnętrznej, podlegają rozpatrzeniu i załatwieniu na zasadach i w trybie określonym

w tej ustawie.

3.

Samodzielne placówki typu naukowo-dydaktycznego, utworzone przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy na podstawie dotychczasowych przepisów, oraz jednostki organizacyjne

szkół, utworzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów

o współpracy szkół wyższych z jednostkami gospodarki uspołecznionej, działają na podstawie

nadanych im statutów. Przepisy art. 217 ust. 3 i 4 w odniesieniu do tych jednostek

organizacyjnych szkół stosuje się odpowiednio.

1.

Istniejące filie szkół stają się, z zachowaniem przepisu art. 27, zamiejscowymi wydziałami

szkół albo ulegają likwidacji z zachowaniem okresów umożliwiających dokończenie prowadzonej

przez nie działalności dydaktycznej.

2.

Decyzje w sprawach określonych w ust. 1 podejmuje właściwy minister w porozumieniu

z Radą Główną.

1.

Organy kolegialne szkół, działające w dniu wejścia w życie ustawy, zachowują kadencję

na którą zostały wybrane, po dostosowaniu swoich składów do wymogów niniejszej ustawy.

2.

Organy jednoosobowe szkół, powołane przed dniem wejścia w życie ustawy, pełnią swe

funkcje do końca terminu ustalonego w akcie wyboru lub powołania, również wówczas,

gdy nie spełniają wymogów przewidzianych w niniejszej ustawie.

Do spraw dyscyplinarnych wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się dotychczasowe przepisy, chyba że przepisy niniejszej ustawy są korzystniejsze

dla obwinionego.

Osoby, które nie posiadając stopnia naukowego doktora habilitowanego zajmują w dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy stanowisko docenta, zachowują to stanowisko.

Słuchacze studiów doktoranckich mają prawo ukończyć te studia w dotychczasowym trybie

i z zachowaniem posiadanych uprawnień.

1.

Do stosunków pracy powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

się przepisy tej ustawy.

2.

Stosunek pracy pracowników naukowo-dydaktycznych, zajmujących stanowisko asystenta-stażysty,

asystenta i starszego asystenta, powstały na podstawie przepisów dotychczasowych,

z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przekształca się w stosunek pracy z mianowania

na czas określony zgodnie z przepisami art. 164 ust. 1-3, 7 i 8. Okres zatrudnienia

na Stanowiskach określonych art. 164 ust. 2 i 3 oblicza się łącznie na podstawie przepisów

dotychczasowych i przepisów niniejszej ustawy.

3.

Stosunek pracy pracownika naukowo-dydaktycznego zajmującego stanowisko adiunkta, powstały

na podstawie przepisów dotychczasowych, przekształca się z dniem 1 października 1982 r.

w stosunek pracy z mianowania na czas określony zgodnie z przepisem art. 164 ust.

4 niniejszej ustawy.

4.

Stosunek pracy pracowników naukowo-badawczych powstały na podstawie przepisów dotychczasowych

przekształca się z dniem 1 października 1982 r. w stosunek pracy z mianowania na stałe

(art. 161) lub na czas określony (art. 164) odpowiednio do stanowiska zajmowanego

przez pracownika naukowego.

Spory o roszczenia ze stosunku pracy pracowników naukowo-dydaktycznych, niezależnie

od formy nawiązania stosunku pracy, podlegają rozpoznaniu w trybie przewidzianym w

Kodeksie pracy.

Pracownicy otrzymujący nagrody jubileuszowe według dotychczasowych przepisów zachowują

to prawo do czasu wprowadzenia nagród przewidzianych w art. 188.

Do rent i emerytur, do których prawo zostało stwierdzone przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, przepis art. 159 tej ustawy stosuje się od dnia 1 stycznia 1983 r.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie pozostają

w mocy przepisy dotychczasowych aktów wykonawczych, o ile nie są sprzeczne z postanowieniami

tej ustawy.

1.

Do szkół wyższych nadzorowanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 31 marca 1965 r. o wyższym szkolnictwie wojskowym

(Dz. U. z 1973 r. Nr 32, poz. 190).

2.

Uprawnienia przewidziane w ustawie, o której mowa w ust. 1, dla Ministra Obrony Narodowej,

w odniesieniu do szkół wyższych resortu spraw wewnętrznych przysługują Ministrowi

Spraw Wewnętrznych, uprawnienia przewidziane dla Rady Wyższego Szkolnictwa Wojskowego

przysługują odpowiednio Radzie Wyższego Szkolnictwa Resortu Spraw Wewnętrznych.

1.

Przepisów działu IV niniejszej ustawy nie stosuje się do żołnierzy w czynnej służbie

wojskowej, wyznaczonych do wykonywania zadań poza wojskiem, na stanowiskach nauczycieli

akademickich w studium wojskowym szkoły albo w innych jednostkach organizacyjnych

tej szkoły.

2.

Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, może być nadany tytuł honorowy „Zasłużony Nauczyciel

Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.” i „Medal Komisji Edukacji Narodowej”.

Ilekroć w ustawie jest mowa o właściwym ministrze, rozumie się przez to ministra (kierownika

centralnego organu administracji państwowej) sprawującego nadzór nad działalnością

szkoły.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 5 listopada 1958 r. o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 1973 r. Nr 32, poz. 191),

2)

ustawa z dnia 29 marca 1962 r. o wyższych szkołach artystycznych

(Dz. U. z 1969 r. Nr 6, poz. 48 i z 1973 r. Nr 12, poz. 89),

3)

ustawa z dnia 27 kwietnia 1972 r. - Karta praw i obowiązków nauczyciela

(Dz. U. Nr 16, poz. 114, z 1973 r. Nr 12, poz. 89, z 1977 r. Nr 11, poz. 43 i z 1982 r. Nr 3, poz. 19) w zakresie dotyczącym nauczycieli akademickich zatrudnionych w szkołach wyższych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1982 r.