Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 lutego 1981 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 września 1979 r. w sprawie szczególnych uprawnień żołnierzy i osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej oraz członków ich rodzin.

1.

Przepisy rozporządzenia stosuje się do żołnierzy powołanych do

1)

odbycia

a)

zasadniczej służby wojskowej,

b)

przeszkolenia wojskowego,

c)

ćwiczeń wojskowych,

d)

okresowej służby wojskowej;

2)

pełnienia

a)

służby wojskowej w charakterze kandydatów na żołnierzy zawodowych,

b)

czynnej służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

2.

Przepisy rozporządzenia stosuje się również do osób, które

1)

w ramach obowiązku służby wojskowej - zamiast do zasadniczej służby wojskowej - powołane

zostały do odbycia

a)

zastępczej służby poborowych,

b)

zasadniczej służby w obronie cywilnej,

c)

szkolenia poborowych w obronie cywilnej;

2)

powołane zostały do odbycia ćwiczeń w obronie cywilnej.

3.

Szczególne uprawnienia, w zakresie wymienionym w rozporządzeniu, przysługują również

członkom rodzin żołnierzy oraz osób, o których mowa w ust. 1 i 2.

1.

Odprawę przewidzianą w art. 123 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

(Dz. U. z 1979 r. Nr 18, poz. 111), zwanej dalej „ustawą”, zakład pracy wypłaca pracownikowi powołanemu do zasadniczej

lub okresowej służby wojskowej w ostatnim dniu pracy.

2.

Odprawa nie podlega zwrotowi, choćby pracownik nie rozpoczął odbywania służby wojskowej

wskutek cofnięcia powołania.

1.

Zakończone przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia ostateczną decyzją sprawy

o uznanie za jedynych żywicieli rodzin

1)

żołnierzy zasadniczej służby wojskowej,

2)

studentów i absolwentów szkół wyższych odbywających długotrwałe przeszkolenie wojskowe

- podlegają ponownemu rozpatrzeniu na wniosek osób zainteresowanych, jeżeli żołnierze

ci (studenci, absolwenci) nadal odbywają służbę (przeszkolenie) wojskową, z tym że

prawo do świadczeń przysługuje za okres od dnia złożenia wniosku.

2.

Członkom rodzin żołnierzy zasadniczej służby wojskowej oraz studentów i absolwentów

szkół wyższych, odbywających długotrwałe przeszkolenie wojskowe, uznanych w czasie

pełnienia służby wojskowej za jedynych żywicieli rodzin, którzy w dniu wejścia w życie

rozporządzenia pełnią nadal czynną służbę wojskową, wypłaca się - niezależnie od bieżących

zasiłków miesięcznych - jednorazowo zasiłki miesięczne za okres od dnia wniesienia

podania o przyznanie zasiłków, nie wcześniej jednak niż od dnia wcielenia do służby,

do dnia uprawomocnienia się decyzji o uznaniu za jedynego żywiciela rodziny, jeżeli

zasiłki za ten okres nie zostały im wypłacone.

1.

Jeżeli pracownik zgłosi w ciągu 30 dni od zwolnienia z zasadniczej lub okresowej służby

wojskowej powrót do dotychczasowego zakładu pracy, lecz nie może przystąpić do pracy

z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy, zatrudnienie uważa się za podjęte

pod warunkiem przedstawienia dowodów usprawiedliwiających nieobecność w pracy.

2.

W razie gdy pracownik podejmujący dotychczasową pracę zgodnie z art. 121 ust. 1 ustawy

nie może być zatrudniony stosownie do nabytych podczas służby wojskowej innych lub

wyższych niż posiadane uprzednio kwalifikacji zawodowych, zakład pracy jest obowiązany

za zgodą pracownika zatrudnić go na stanowisku poprzednio zajmowanym lub równorzędnym

pod względem rodzaju pracy oraz zaszeregowania osobistego i jednocześnie zwrócić się

do organu nadrzędnego nad tym zakładem z wnioskiem o zatrudnienie go w innym podległym

mu zakładzie pracy na stanowisku odpowiadającym nabytym kwalifikacjom.

3.

Organ nadrzędny jest obowiązany w terminie 14 dni od otrzymania wniosku zaproponować

pracownikowi zatrudnienie na stanowisku odpowiadającym nabytym przez niego kwalifikacjom

lub zawiadomić go o niemożności takiego zatrudnienia.

4.

Jeżeli pracownik, o którym mowa w ust. 2, w ciągu 7 dni od otrzymania propozycji zakładu

pracy albo organu nadrzędnego nie wyrazi zgody na zatrudnienie go na poprzednio zajmowanym

lub równorzędnym stanowisku albo na innym stanowisku odpowiadającym jego kwalifikacjom

zawodowym, dotychczasowy stosunek pracy uważa się za rozwiązany na mocy porozumienia

stron z dniem niewyrażenia zgody lub z upływem tego terminu.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w razie zawiadomienia pracownika przez organ

nadrzędny o niemożności zatrudnienia go zgodnie z nabytymi podczas służby wojskowej

kwalifikacjami zawodowymi.

1.

W razie podjęcia pracy w ciągu 30 dni od zwolnienia z zasadniczej lub okresowej służby

wojskowej w innym zakładzie pracy niż zakład, w którym pracownik był zatrudniony w

dniu powołania do służby, do okresu zatrudnienia w nowym zakładzie pracy, oprócz służby

wojskowej, zalicza się również okres zatrudnienia w poprzednim zakładzie pracy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również w razie podjęcia pracy po upływie 30 dni od zwolnienia

z zasadniczej lub okresowej służby wojskowej, jeżeli pracownik podjął pracę na podstawie

skierowania terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego, a wniosek

o skierowanie do pracy został złożony przed upływem tego terminu, chyba że nie mógł

on w tym terminie złożyć wniosku lub podjąć pracy z przyczyn usprawiedliwiających

nieobecność w pracy.

3.

W wypadku, o którym mowa w ust. 1, dotychczasowy stosunek pracy wygasa z dniem złożenia

przez pracownika oświadczenia o rezygnacji z powrotu do zakładu pracy lub z dniem

podjęcia pracy w innym zakładzie pracy.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1981 r.

1.

Osobę, która w ciągu 30 dni od zwolnienia z zasadniczej lub okresowej służby wojskowej

wystąpiła do terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego z wnioskiem

o skierowanie do pracy, organ ten kieruje do pracy zgodnie z jej kwalifikacjami. Zakład

pracy jest obowiązany zatrudnić osobę skierowaną do pracy.

2.

Osobie zwolnionej ze służby wojskowej przysługuje pierwszeństwo w zatrudnieniu, chyba

że za zatrudnieniem innej osoby przemawiają warunki rodzinne.

1.

Pracownik, który podjął pracę w ciągu 30 dni od zwolnienia z zasadniczej lub okresowej

służby wojskowej, nabywa z dniem podjęcia pracy prawo do urlopu wypoczynkowego za

dany rok kalendarzowy w wymiarze proporcjonalnym do okresu pozostałego do końca roku,

z zaokrągleniem w górę części dnia urlopu.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również w razie podjęcia pracy po upływie 30 dni od zwolnienia

z zasadniczej lub okresowej służby wojskowej, jeżeli pracownik

1)

przed upływem tego terminu wystąpił do terenowego organu administracji państwowej

stopnia podstawowego z wnioskiem o skierowanie do pracy i na podstawie skierowania

tego organu podjął pracę albo

2)

nie mógł w tym terminie podjąć pracy lub wystąpić z wnioskiem o skierowanie do pracy

z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy.

3.

Urlop, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje pracownikowi, jeżeli

1)

został zwolniony ze służby wojskowej i podjął pracę w tym samym roku kalendarzowym,

za który przed rozpoczęciem odbywania służby urlop wykorzystał lub otrzymał ekwiwalent

pieniężny, albo

2)

okres zatrudnienia przed powołaniem do służby wojskowej, podlegającego wliczeniu do

okresu pracy, od którego zależy uzyskanie prawa do urlopu, oraz pełnienia służby wojskowej

wynosi łącznie mniej niż 12 miesięcy.

4.

W wypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, pracownik nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego

na zasadach określonych w ust. 1 z upływem 12-miesięcznego łącznego okresu zatrudnienia

i służby wojskowej.

W stosunku do pracownika, który w związku z nabyciem podczas służby wojskowej innych

lub wyższych niż posiadane uprzednio kwalifikacji zawodowych nie wyraził zgody na

zatrudnienie na stanowisku poprzednio zajmowanym lub równorzędnym albo zaproponowanym

mu przez zakład pracy lub organ nadrzędny, termin 30 dni określony w § 4 ust. 1, §

5 ust. 1 oraz § 6 ust. 1 i 2 liczy się od dnia rozwiązania dotychczasowego stosunku

pracy.

1.

W stosunku do żołnierza zwolnionego w trybie art. 94 ustawy z zasadniczej służby wojskowej

przedterminowo z pozostawieniem w dyspozycji dowódcy jednostki wojskowej termin 30-dniowy

przewidziany w art. 120 ust. 1 i 2 oraz art. 121 ust. 1 ustawy liczy się od dnia przeniesienia

żołnierza do rezerwy.

2.

Żołnierzowi, który w okresie pozostawania w dyspozycji dowódcy jednostki wojskowej

podjął pracę, do okresu zatrudnienia - w razie zmiany zakładu pracy w ciągu 30 dni

od przeniesienia do rezerwy - zalicza się oprócz czasu odbywania zasadniczej służby

wojskowej i okresu zatrudnienia wymienionego w § 4 ust. 1 również zatrudnienie w okresie

pozostawania w dyspozycji dowódcy.

3.

Jeżeli przez cały okres pozostawania w dyspozycji dowódcy jednostki wojskowej lub

przez część tego okresu żołnierz nie mógł podjąć pracy, do okresu zatrudnienia podjętego

w ciągu 30 dni od przeniesienia do rezerwy zalicza się, oprócz czasu odbywania służby

wojskowej oraz zatrudnienia wymienionego w § 4 ust. 1, również okres pozostawania

w dyspozycji.

4.

Brak możliwości zatrudnienia w okresie pozostawania w dyspozycji dowódcy jednostki

wojskowej stwierdza terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego,

do którego żołnierz wystąpił z wnioskiem o skierowanie do pracy. Organ ten stwierdza

również datę, od której żołnierz ubiega się o skierowanie do pracy.

1.

Członek rodziny żołnierza odbywającego zasadniczą służbę wojskową zachowuje uprawnienia

do ulg taryfowych przy przejazdach państwowymi środkami komunikacji oraz do świadczeń

socjalnych w zakresie przysługującym członkom rodziny pracownika danego zakładu pracy,

jeżeli z tytułu zatrudnienia żołnierza uprawnienia takie przysługiwały mu w dniu powołania

żołnierza do służby.

2.

W razie wygaśnięcia stosunku pracy spowodowanego niepodjęciem przez żołnierza po zwolnieniu

ze służby wojskowej dotychczasowej pracy, równowartość świadczeń socjalnych, z których

korzystał członek rodziny żołnierza w czasie odbywania przez niego zasadniczej służby

wojskowej, nie podlega zwrotowi.

Pracownikowi powołanemu na ćwiczenia wojskowe zakład pracy wypłaca należne wynagrodzenie

1)

za czas ćwiczeń, które mają być odbywane przez okres do 14 dni - z góry, za cały okres

ćwiczeń, najpóźniej w ostatnim dniu pracy;

2)

za czas ćwiczeń, które mają być odbywane przez okres przekraczający 14 dni

a)

za okres 14 dni - z góry, najpóźniej w ostatnim dniu pracy,

b)

za dalszy okres ćwiczeń - z dołu, w terminach płatności wynagrodzenia, obowiązujących

w danym zakładzie pracy; wynagrodzenie to zakład pracy wypłaca pracownikowi lub osobie

przez niego upoważnionej pod adresem wskazanym przez pracownika na koszt zakładu.

1.

Członkami rodziny, o których mowa w art. 123 ust. 3 ustawy, pozostającymi na utrzymaniu

pracownika odbywającego ćwiczenia wojskowe, są

1)

małżonek;

2)

dzieci własne, przysposobione i pasierbowie oraz dzieci obce przyjęte na utrzymania

i wychowanie, w tym takie w ramach rodziny zastępczej, jak również rodzeństwo

a)

do ukończenia 16 lat, a kształcące się w szkole - do ukończenia nauki, nie dłużej

jednak niż do ukończenia 25 lat, albo

b)

bez względu na wiek, jeżeli są inwalidami I lub II grupy;

3)

rodzice i dziadkowie, a także macocha i ojczym oraz osoby przysposabiające, jeżeli

a)

ukończyli: mężczyzna 65 lat, kobieta 50 lat lub - niezależnie od wieku - wychowują

dziecko pracownika do ukończenia 16 lat albo

b)

są inwalidami;

4)

osoba, która wychowywała i utrzymywała pracownika przez okres co najmniej 3 lat przed

ukończeniem przez niego 18 roku życia, jeżeli została zaliczona do I grupy inwalidów.

2.

Dzieci obce uważa się za pozostające na utrzymaniu pracownika, jeżeli zostały przyjęte

na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności.

3.

Nie uważa się za pozostającego na utrzymaniu pracownika członka rodziny, który posiada

źródło dochodu albo pobiera emeryturę lub rentę w wysokości co najmniej najniższego

wynagrodzenia zasadniczego za pełny miesięczny wymiar czasu pracy,

1.

Osoba wykonująca pracę nakładczą na rzecz uspołecznionego zakładu pracy, w razie powołania

do zasadniczej lub okresowej służby wojskowej albo na ćwiczenia wojskowe, zachowuje

odpowiednio prawo do odprawy lub wynagrodzenia, o których mowa w art. 123 ust. 1-3

ustawy, jeżeli uzyskuje z tytułu tej pracy wynagrodzenie miesięczne w wysokości co

najmniej 50% kwoty najniższego wynagrodzenia zasadniczego za pełny miesięczny wymiar

czasu pracy.

2.

Wysokość wynagrodzenia z tytułu pracy nakładczej, o którym mowa w ust. 1, ustala się

na podstawia przeciętnego wynagrodzenia z okresu 12 miesięcy poprzedzającego miesiąc

powołania do służby wojskowej, a jeżeli umowa o pracę nakładczą trwa krócej - na podstawie

przeciętnego wynagrodzenia z okresu trwania umowy, obliczonego według zasad określonych

dla ustalania wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy osób wykonujących pracę nakładczą.

3.

Podstawę wymiaru odprawy, a w okresie ćwiczeń - wynagrodzenia, o których mowa w ust.

1, stanowi przeciętne wynagrodzenie miesięczne z tytułu pracy nakładczej (ust. 2),

w wysokości nie wyższej jednak niż czterokrotna kwota najniższego wynagrodzenia zasadniczego

za pełny miesięczny wymiar czasu pracy.

4.

Przepisy § 2, § 10 i § 11 stosuje się odpowiednio.

1.

Zasiłki dzienne przewidziane w art. 125 ust. 1 i 2 ustawy przyznaje się na wniosek

żołnierza lub uprawnionego członka rodziny. Przepis § 11 stosuje się odpowiednio.

2.

Członkowie rodziny, z której jednocześnie więcej niż jedna osoba odbywa ćwiczenia

wojskowe, są uprawnieni do zasiłków dziennych tylko z tytułu odbywania służby przez

jedną osobę.

3.

Prawo do zasiłku przedawnia się z upływem 6 miesięcy od ostatniego dnia, za który

przysługuje jeżeli niezgłoszenie wniosku o wypłacenie zasiłku nastąpiło z przyczyn

niezależnych od osoby uprawnionej, termin ten liczy się od dnia, w którym ustała przeszkoda

uniemożliwiająca zgłoszenie wniosku.

1.

Zasiłki dzienne, przewidziane w art. 125 ust. 2 ustawy, przysługują żołnierzowi zwolnionemu

za służby wojskowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a) przez czas trwania niezdolności

do pracy z powodu choroby oraz przez okres 7 dni po upływie tego czasu, łącznie nie

dłużej jednak niż przez 90 dni. Niezdolność do pracy powinna być stwierdzona orzeczeniem

lekarskim, wydanym w trybie orzekania o czasowej niezdolności do pracy.

2.

Członkom rodziny żołnierza, o którym mowa w ust. 1, przysługują zasiłki dzienne przez

czas pobierania zasiłku przez żołnierza. Przepis § 11 stosuje się odpowiednio.

3.

Zasiłki dzienne przewidziane w art. 125 ust. 2 ustawy przysługują również w razie

zwolnienia ze Służby wojskowej żołnierza, z którym stosunek pracy został rozwiązany

w czasie odbywania służby. Przepisy ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio.

Zasiłki dzienne nie przysługują członkowi rodziny żołnierza prowadzącemu gospodarstwo

rolne albo zakład handlowy, przemysłowy lub rzemieślniczy, niezależnie od wysokości

osiąganych dochodów.

Zasiłki dzienne wypłaca się

1)

członkom rodziny pozostającym na utrzymaniu żołnierza odbywającego ćwiczenia wojskowe

- po upływie każdego miesiąca odbywania przez żołnierza ćwiczeń, a jeżeli trwały one

krócej niż jeden miesiąc - po ich odbyciu;

2)

żołnierzom zwolnionym z zasadniczej lub okresowej służby wojskowej albo ćwiczeń wojskowych

i członkom ich rodzin (§ 14) - jednorazowo z góry za cały okres.

1.

Żołnierzowi, o którym mowa w § 8, w razie niepodjęcia zatrudnienia z powodu niezdolności

do pracy w okresie pozostawania w dyspozycji dowódcy jednostki wojskowej, przysługują

zasiłki dzienne przez czas tej niezdolności. Do żołnierzy przeniesionych do rezerwy

stosuje się odpowiednio przepisy § 14 ust. 1 i 3, jeżeli zachodzą warunki określone

w art. 125 ust. 2 ustawy.

2.

Zasiłki dzienne przysługują również żołnierzowi, który nie podjął pracy wskutek braku

możliwości zatrudnienia w okresie pozostawania w dyspozycji dowódcy jednostki wojskowej.

Zasiłki wypłaca się po upływie każdego miesiąca, za który przysługują.

3.

Członkom rodziny żołnierza, o którym mowa w ust. 1 i 2, pozostającym na jego utrzymaniu

przysługują zasiłki dzienne przez czas pobierania zasiłku przez żołnierza.

4.

Prawo do zasiłków dziennych, o których mowa w ust. 2, powstaje z dniem wystąpienia

żołnierza z wnioskiem o skierowanie do pracy.

5.

Przepisy § 8 ust. 4, § 11, § 13, § 15 i § 16 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Zasiłki miesięczne przewidziane w art. 128 ust. 1 ustawy wypłaca się

1)

rodzinie poborowego uznanego za jedynego żywiciela rodziny, który został powołany

do zasadniczej służby wojskowej - za okres od dnia wcielenia go do jednostki wojskowej

do dnia zwolnienia ze służby wojskowej, na podstawie zawiadomienia wojskowego komendanta

uzupełnień o wcieleniu lub zwolnieniu za służby;

2)

rodzinie żołnierza uznanego za jedynego żywiciela rodziny, który pozostawiony został

w służbie wojskowej - po uprawomocnieniu się decyzji, za okres od dnia wniesienia

podania o uznanie za jedynego żywiciela rodziny, nie wcześniej jednak niż od dnia

wcielenia do służby, do dnia zwolnienia ze służby wojskowej, na podstawie zawiadomienia

szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego o pozostawieniu tego żołnierza w służbie wojskowej.

2.

Zasiłki miesięczne z tytułu przyczyniania się żołnierza do utrzymywania członków rodziny

uzyskujących dochód oraz pobierających emeryturę lub rentę wypłaca się w wysokości

różnicy między sumą zasiłków obliczonych dla tych osób a sumą uzyskiwanego przez nie

dochodu oraz pobieranej emerytury lub renty.

3.

Przy określeniu wysokości należnych zasiłków miesięcznych przyjmuje się następującą

kolejność osób uprawnionych: żona, pierwsze dziecko, kolejne dzieci i inni członkowie

rodziny.

4.

Zasiłki miesięczne wypłaca się z dołu, poczynając od ostatniego dnia miesiąca, za

który przysługują; za okres krótszy niż miesiąc zasiłki wypłaca się w wysokości 30 zasiłku miesięcznego za każdy dzień.

5.

W razie zmiany miejsca pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad dwa miesiące

przez osobę pobierającą zasiłki organem właściwym do wypłacania tych zasiłków jest

terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego, który ja przyznał.

6.

Tryb uznawania żołnierzy za jedynych żywicieli rodzin określają odrębne przepisy.

1.

Prawo do pobieranych zasiłków wygasa z dniem

1)

ustania warunków uzasadniających uznanie uprawnionego dotychczas członka rodziny za

pozostającego na utrzymaniu żołnierza odbywającego zasadniczą służbę wojskową lub

ćwiczenia wojskowa,

2)

zmiany wysokości uzyskiwanego dochodu albo emerytury lub renty w razie pobierania

zasiłków, o których mowa w § 18 ust. 2.

2.

Ponadto wygasa prawo do zasiłków

1)

miesięcznych - z dniem zwolnienia żołnierza ze służby wojskowej,

2)

dziennych, o których mowa w § 17 ust. 2 - z dniem przeniesienia żołnierza do rezerwy.

3.

O zwolnieniu żołnierza ze służby wojskowej (przeniesieniu do rezerwy) wojskowa komenda

uzupełnień, w której ewidencji pozostaje żołnierz, zawiadamia terenowy organ administracji

państwowej stopnia podstawowego, wypłacający zasiłek.

4.

Odzyskanie prawa do zasiłków, jak również zmiana ich wysokości wymaga wydania nowej

decyzji na wniosek albo z urzędu.

1.

Osoby pobierające zasiłki są obowiązane do niezwłocznego zawiadomienia organów wypłacających

zasiłki o wszelkich zmianach mających wpływ na prawo do zasiłku lub jego wysokość.

2.

Osoby, które świadomie podały nieprawdziwe dane w celu uzyskania nie przysługującego

im zasiłku lub uzyskania zasiłku w wyższym wymiarze albo nie zawiadomiły o okolicznościach

powodujących wygaśnięcie prawa do zasiłku, są obowiązane do zwrotu pobranego zasiłku

lub jego części.

1.

Dzieciom uprawnionym do świadczeń alimentacyjnych na podstawie prawomocnego wyroku,

postanowienia sądu w sprawie o rozwód lub zarządzenia tymczasowego w sprawie o alimenty

albo ugody zawartej przed sądem od żołnierza odbywającego zasadniczą służbę wojskową

przysługują zasiłki w wysokości świadczeń alimentacyjnych, nie wyższej jednak niż

kwota zasiłków miesięcznych przewidziana dla analogicznej liczby osób.

2.

Zasiłki, o których mowa w ust. 1, wypłacają terenowe organy administracji państwowej

stopnia podstawowego na wniosek osoby uprawnionej do świadczeń alimentacyjnych lub

jej opiekuna albo żołnierza zobowiązanego do tych świadczeń.

3.

Zasiłki przysługują począwszy od następnego miesiąca kalendarzowego po powołaniu żołnierza

do służby wojskowej do końca miesiąca, w którym żołnierz został zwolniony ze służby.

Jeżeli żołnierz został zobowiązany do świadczeń alimentacyjnych w czasie odbywania

służby wojskowej, zasiłki przysługują z dniem powstania obowiązku świadczeń.

4.

Osobom, o których mowa w ust. 1, nie przysługuje prawo do jednoczesnego korzystania

ze świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

5.

Przepisy § 19 ust. 3 i 4 oraz § 20 stosuje się odpowiednio.

1.

Żołnierzom uznanym za jedynych żywicieli rodzin oraz ich małżonkom, jak również żołnierzom

samotnym zawiesza się w okresie odbywania zasadniczej służby wojskowej spłatę pożyczek

gotówkowych udzielonych przez powszechną kasę oszczędności lub banki spółdzielcze

oraz kredytów bankowych na zakup artykułów przemysłowych i zapłatę należności za usługi.

2.

Pożyczki i kredyty, o których mowa w ust. 1, w okresie zawieszenia ich spłaty nie

podlegają oprocentowaniu.

1.

Członkom rodziny żołnierza uznanego za jedynego żywiciela rodziny, pobierającym zasiłki

miesięczne, przysługują bony towarowe, uprawniające do zakupu towarów podlegających

reglamentacji, jeżeli osoby te nie otrzymują ich z innego tytułu.

2.

Bony towarowe przysługują również żołnierzom i członkom ich rodzin pobierającym zasiłki

dzienne w wypadkach, o których mowa w § 14 i 17.

1.

W razie śmierci osoby uprawnionej do zasiłku dziennego lub miesięcznego wypłaca się

członkom rodziny, którzy pokryli koszty pogrzebu, zasiłek na pokrycie tych kosztów

w wysokości najniższych kwot zasiłku pogrzebowego, ustalonych na podstawie art. 42 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o świadczeniach pieniężnych i ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 1975 r. Nr 34, poz. 188).

2.

Za członków rodziny, o których mowa w ust. 1, uważa się małżonka, rodziców, dzieci,

wnuki lub rodzeństwo oraz osobę, która do chwili śmierci zmarłego pozostawała z nim

we wspólnym gospodarstwie domowym.

3.

Jeżeli koszty pogrzebu pokryły inne osoby niż wymienione w ust. 2 zwraca się im udowodnione

koszty pogrzebu do wysokości określonej w ust. 1.

4.

W razie zbiegu prawa do zasiłku na pokrycie kosztów pogrzebu z zasiłkiem pogrzebowym

przewidzianym w odrębnych przepisach przysługuje tylko jeden wyższy zasiłek. Zasiłek

na pokrycie kosztów pogrzebu przysługuje niezależnie od odprawy pośmiertnej przewidzianej

w Kodeksie pracy.

5.

Zasiłek na pokrycie kosztów pogrzebu przyznaje i wypłaca na wniosek osoby uprawnionej

terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego, który przyznał i wypłacał

zasiłek dzienny lub miesięczny. Przepis § 13 ust. 3 stosuje się odpowiednio, z tym

że 6-mie-sięczny termin wystąpienia z wnioskiem o wypłatę zasiłku liczy się od dnia,

w którym prawo do zasiłku powstało.

1.

Żołnierzowi zwolnionemu z zasadniczej służby wojskowej, w razie ubiegania się w ciągu

roku od zwolnienia ze służby o przyjęcie na studia w szkole wyższej - przysługują

z tytułu odbycia służby wojskowej preferencje przy kwalifikowaniu na studia.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do żołnierza, który za zgodą organów wojskowych

ubiega się - na warunkach określonych w odrębnych przepisach - o przyjęcie na studia

dzienne w szkole wyższej w ostatnim roku pełnienia służby.

1.

Przepisy § 2, § 3 ust. 1, § 4-6, § 9, § 12- 15, § 16 pkt 2 oraz § 18-24, dotyczące

żołnierzy zasadniczej służby wojskowej i członków ich rodzin, stosuje się odpowiednio,

z zastrzeżeniem przepisów ust. 2 i 3, do studentów i absolwentów szkół wyższych -

zwanych dalej „absolwentami” - powołanych do odbycia długotrwałego przeszkolenia wojskowego

oraz do członków ich rodzin.

2.

Warunkiem nabycia uprawnień przewidzianych w art. 120 ust. 1 ustawy oraz w § 6 ust.

1, 2 i 4 przez absolwenta nie będącego pracownikiem w dniu powołania na przeszkolenie

wojskowe jest podjęcie pracy w ciągu 3 miesięcy od zwolnienia z przeszkolenia wojskowego.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się, jeżeli odrębne przepisy normujące zatrudnianie absolwentów

szkół wyższych nie stanowią inaczej.

Absolwentowi, który odbył długotrwałe przeszkolenie wojskowe z wynikiem pomyślnym

albo został ze względu na stan zdrowia zwolniony z tego przeszkolenia przed jego odbyciem

w pełnym wymiarze, przysługuje odprawa pieniężna przewidziana w przepisach o uposażeniu

żołnierzy.

1.

Absolwentowi, który ukończył z wynikiem pomyślnym długotrwałe przeszkolenie wojskowe

albo został zwolniony z tego przeszkolenia przed jego odbyciem w pełnym wymiarze,

w wypadkach, o których mowa w art. 92 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 3 lub art. 98 ust. 3 ustawy,

przysługują - niezależnie od uprawnień przewidzianych w art. 132 ust. 1 ustawy oraz

w § 3 ust. 1, § 4-6, § 9, § 12 i § 21-24 - następujące szczególne uprawnienia

1)

zwolnienie od odbywania wstępnego stażu pracy obowiązującego absolwentów szkół wyższych,

2)

wynagrodzenie na zasadach dotyczących pracowników po zakończeniu wstępnego stażu pracy,

3)

zaliczenie czasu odbywania przeszkolenia wojskowego do okresu pracy przewidzianego

w przepisach o zatrudnianiu absolwentów szkól wyższych,

4)

zaliczenie czasu odbywania przeszkolenia wojskowego do okresu oczekiwania na mieszkanie

w spółdzielni budownictwa mieszkaniowego, jeżeli absolwent posiada studencką książeczkę

mieszkaniową.

2.

Terminy, które stosownie do przepisów o zatrudnianiu absolwentów szkół wyższych liczy

się od ukończenia studiów, w stosunku do osób powołanych do odbycia długotrwałego

przeszkolenia wojskowego liczy się od dnia zwolnienia z tego przeszkolenia.

Absolwentowi, który w czasie odbywania długotrwałego przeszkolenia wojskowego ukończył

szkolenie z pierwszą lokatą, a za okres praktyki w jednostce wojskowej uzyskał wyróżniającą

opinię, przysługuje prawo do otrzymania mieszkania na zasadach ustalonych w przepisach

w sprawie studenckich książeczek mieszkaniowych dla absolwentów szkół wyższych posiadających

dyplom ukończenia studiów z wyróżnieniem.

1.

Organy wojskowe wydają absolwentowi zwolnionemu z długotrwałego przeszkolenia wojskowego

opinię w celu przedstawienia w zakładzie pracy. Opinia powinna być brana pod uwagę

przez zakład pracy przy powierzaniu pracownikowi określonego stanowiska.

2.

Absolwentowi, który w okresie odbywania długotrwałego przeszkolenia wojskowego uzyskał

w czasie szkolenia wyniki bardzo dobre oraz wyróżniającą opinią za okres praktyki

w jednostce wojskowej, właściwy organ wojskowy wystawia dla zakładu pracy opinię ze

specjalną rekomendacją. Rekomendacja uwidoczniona jest w tytule opinii przez nadanie

mu brzmienia: „Opinia służbowa ze specjalną rekomendacją”.

3.

Opinia, o której mowa w ust. 2, powinna być brana pod uwagę przez zakład pracy przy

1)

awansowaniu absolwenta w pierwszej kolejności na wyższe stanowisko - w miarę wykazywania

się konkretnymi osiągnięciami zawodowymi;

2)

wcześniejszym zatrudnieniu absolwenta na stanowisku kierowniczym oraz zaliczeniu do

rezerwy kadrowej - w razie stwierdzenia w rekomendacji wybitnych uzdolnień organizatorskich

i potwierdzenia ich w pracy zawodowej.

Do absolwentów zwolnionych z długotrwałego przeszkolenia wojskowego przedterminowo

w trybie art. 98 ust. 3 ustawy z pozostawieniem w dyspozycji organów wojskowych stosuje

się odpowiednio przepisy § 3 ust. 1 i 2 oraz § 17 ust. 1, 3 i 5.

1.

Przepisy § 10-16 oraz § 19, § 20 i § 24 dotyczące żołnierzy powołanych na ćwiczenia

wojskowa czas członków ich rodzin stosuje się odpowiednio do absolwentów powołanych

na krótkotrwałe przeszkolenia wojskowe oraz członków ich rodzin.

2.

Członkom rodzin absolwentów, o których mowa w ust. 1, pobierającym zasiłki dzienne,

przysługuje uprawnienie określone w § 23 ust. 1.

3.

Przepis § 23 ust. 2 stosuje się odpowiednio do absolwentów zwolnionych z krótkotrwałego

przeszkolenia wojskowego oraz członków ich rodzin pobierających zasiłki dzienne w

wypadkach, o których mowa w § 14.

Przepisy § 2-7, § 12, § 13 ust. 3, § 14 i 15, § 16 pkt 2 oraz § 19, § 20 i § 24 dotyczące

żołnierzy zasadniczej służby wojskowej oraz członków ich rodzin stosuje się odpowiednio

do żołnierzy pełniących służbę wojskową w charakterze kandydatów na żołnierzy zawodowych

oraz członków ich rodzin.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 września 1979 r.

Przepisy § 2-7, § 9, § 12, § 21-23 i § 25 dotyczące żołnierzy zasadniczej służby wojskowej

oraz członków ich rodzin stosuje się odpowiednio do żołnierzy pełniących czynną służbę

wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny oraz członków ich rodzin,

jeżeli odpowiednie przepisy na czas wojny nie stanowią inaczej.

1.

Do osób odbywających zastępczą służbę poborowych oraz zasadniczą służbę w obronie

cywilnej i członków ich rodzin stosuje się odpowiednio przepisy § 2-7, § 9, § 12-15,

§ 16 pkt 2 i § 18-25 dotyczące żołnierzy zasadniczej służby wojskowej i członków ich

rodzin.

2.

Do osób powołanych na przeszkolenie na obozie szkoleniowym w ramach szkolenia poborowych

w obronie cywilnej oraz do osób powołanych na ćwiczenia w obronie cywilnej, trwające

w sposób ciągły dłużej niż jeden dzień, oraz osób powołanych na ćwiczenia w jednostkach

przewidzianych do militaryzacji w wymiarze ćwiczeń wojskowych żołnierzy rezerwy, jak

również do członków ich rodzin stosuje się odpowiednio przepisy § 10-16 oraz § 19,

§ 20 i § 24, dotyczące żołnierzy powołanych na ćwiczenia wojskowe i członków ich rodzin,

3.

Odbywanie przeszkolenia na obozie szkoleniowym lub ćwiczeń w obronie cywilnej oraz

w jednostkach przewidzianych do militaryzacji w wymiarze ćwiczeń wojskowych żołnierzy

rezerwy, nie powoduje ograniczenia uprawnień wynikających ze stosunku pracy.

Wojskowi komendanci uzupełnień przekazują terenowym organom administracji państwowej

stopnia podstawowego dane niezbędne do planowania wydatków związanych z wypłacaniem

przez te organy zasiłków dziennych i miesięcznych, przewidzianych w art. 125 i 128

ustawy, oraz pokrywaniem należności mieszkaniowych, o których mowa w art. 129 ust.

1 pkt 1 ustawy.

Tracą moc

1)

rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1968 r. w sprawie szczególnych uprawnień

żołnierzy, i ich rodzin

(Dz. U. z 1968 r. Nr 44, poz. 318, z 1973 r. Nr 29, poz. 164 i z 1975 r. Nr 10, poz. 61);

2)

rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 września 1971 r. w sprawie uprawnień przysługujących

osobom odbywającym służbę w formacjach samoobrony oraz członkom ich rodzin

(Dz. U. z 1971 r. Nr 23, poz. 214 i z 1978 r. Nr 16, poz. 69);

3)

uchwała nr 240 Rady Ministrów z dnia 8 września 1972 r. w sprawie przeszkolenia w

jednostkach wojskowych osób podlegających wojskowemu szkoleniu studentów oraz w sprawie

szkolenia obronnego studentów

(Monitor Polski z 1972 r. Nr 45, poz. 239 i z 1974 r. Nr 22, poz. 128);

4)

uchwała nr 135 Rady Ministrów z dnia 31 maja 1974 r. w sprawia szczególnych uprawnień

osób objętych szkoleniem wojskowym studentów

(Monitor Polski Nr 22, poz. 128).