Obwieszczenie Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 19 sierpnia 1981 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 listopada 1973 r. w sprawie zakładowego funduszu socjalnego i zakładowej działalności socjalnej.

1.

Rozporządzenie stosuje się do wszystkich państwowych jednostek organizacyjnych, z

wyjątkiem jednostek, o których mowa w ust. 2.

2.

Zasady tworzenia i gospodarowania funduszami przeznaczonymi na cele socjalne w państwowych

przedsiębiorstwach gospodarki rolnej określają odrębne przepisy.

3.

Rozporządzenie nie dotyczy

1)

żołnierzy zawodowych, pełniących służbę w państwowych jednostkach organizacyjnych

resortu obrony narodowej, nie będących przedsiębiorstwami,

2)

funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej,

3)

funkcjonariuszy Służby Więziennej.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

„ustawie” - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 23 czerwca 1973 r. o zasadach tworzenia i podziału zakładowego funduszu

nagród oraz zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego

(Dz. U. Nr 27, poz. 150),

2)

„ministrach” - należy przez to rozumieć kierowników naczelnych organów i kierowników

urzędów centralnych,

3)

„zakładowej działalności socjalnej” - należy przez to rozumieć działalność socjalną

określoną w art. 12 pkt 1 ustawy,

4)

„funduszu płac” - należy przez to rozumieć

a)

planowany osobowy fundusz płac, powiększony o fundusz agencyjno-prowizyjny,

b)

w jednostkach organizacyjnych, w których banki prowadzą korektę funduszu płac - planowany

osobowy fundusz plac, skorygowany z tytułu bankowej korekty funduszu płac,

c)

w jednostkach i organizacjach gospodarczych, w których zostały wprowadzone zasady

systemu ekonomiczno-finansowego bądź zasady zmodyfikowanego systemu ekonomiczno-finansowego

- wydzielony z dyspozycyjnego funduszu płac osobowy fundusz płac, powiększony o fundusz

agencyjno-prowizyjny oraz o wypłaty z funduszu premiowego tworzonego z zysku dla pracowników

zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych i samodzielnych, dokonane w roku, za który

tworzony jest zakładowy fundusz socjalny.

2.

Fundusz płac, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, ulega zmniejszeniu o

1)

obciążenia z tytułu przyrostu zatrudnienia,

2)

obciążenia z tytułu przyrostu dyspozycyjnego funduszu płac.

3.

Do funduszu płac stanowiącego podstawę naliczania odpisu na zakładowy fundusz socjalny

nie wlicza się rzeczywistych wypłat następujących wynagrodzeń i świadczeń

1)

nagród jubileuszowych,

2)

gratyfikacji dla członków personelu latającego i pokładowego,

3)

dodatkowych wynagrodzeń dla oblatywaczy samolotów i za sprawdzanie spadochronów,

4)

wynagrodzeń kierowców autobusów używanych do przewozu wycieczek,

5)

wynagrodzeń za czas ćwiczeń (prób) i występów orkiestr zakładowych,

6)

ekwiwalentu za pranie i reperację odzieży roboczej, wykonywane we własnym zakresie

przez pracowników,

7)

dodatkowych świadczeń pieniężnych bądź wartości świadczeń w naturze, przyznawanych

na podstawie przepisów szczególnych, takich jak

a)

strawne wypłacane w żegludze i rybołówstwie morskim,

b)

zwrot kosztów przejazdów do miejsca zamieszkania w celu odwiedzenia rodzin, wypłacany

pracownikom czasowo przeniesionym oraz zwerbowanym do pracy,

c)

ekwiwalent za przejazdy koleją, wypłacany na podstawie Karty górnika,

d)

ryczałty za noclegi i za koszt wynajęcia kwater prywatnych (opłacanych przez zakład

pracy) dla pracowników czasowo przeniesionych,

e)

dodatki mieszkaniowe dla nauczycieli oraz dla pracowników urzędów gmin, urzędów miast

(miast i gmin), zryczałtowany ekwiwalent z tytułu najmu mieszkania u osoby prywatnej,

przysługujący pracownikom medycznym, ekwiwalent pieniężny dla nauczycieli z tytułu

zrzeczenia się prawa do bezpłatnego mieszkania,

f)

zasiłek na zagospodarowanie dla nauczycieli, jednorazowy zasiłek na zagospodarowanie

przysługujący niektórym pracownikom służby zdrowia po raz pierwszy przystępującym

do pracy,

g)

ryczałt przesiedleniowy przy przeniesieniach służbowych oraz zasiłek osiedleniowy

dla nauczycieli

h)

wartość posiłków profilaktycznych i regeneracyjno-wzmacniających, a także innych środków

wydawanych do spożycia pracownikom bezpłatnie lub częściowo odpłatnie (w części nie

opłaconej), dodatek kaloryczny dla personelu latającego i pokładowego w lotnictwie

cywilnym,

i)

ekwiwalent za przedłużenie używalności odzieży roboczej lub obuwia ochronnego oraz

za używanie odzieży własnej zamiast roboczej przez pracowników, uczniów i studentów,

j)

zapomogi wypłacane pracownikom własnym z funduszu pozostającego w dyspozycji ministrów

(kierowników urzędów centralnych) oraz wojewodów (prezydentów miast stopnia wojewódzkiego),

k)

wynagrodzenia i odszkodowania przysługujące pracownikom w razie rozwiązania umowy

o pracę (z naruszeniem lub bez naruszenia obowiązujących przepisów),

l)

odprawy przy przejściu na emeryturą, przyznawane na podstawie przepisów szczególnych;

odprawa (wynagrodzenie) za 10-letni staż pracy w żegludze międzynarodowej w razie

utraty zdrowia,

ł)

inne świadczenia pieniężne wypłacane przez zakłady pracy na podstawie Kodeksu pracy lub układów zbiorowych pracy,

8)

wynagrodzeń wypłacanych poza planowanym funduszem płac, oprócz ponadplanowych wypłat

z osobowego funduszu płac realizowanych w przedsiębiorstwach gospodarki komunalnej

i mieszkaniowej z tytułu wcześniejszego rozpoczęcia lub przedłużenia okresu ogrzewczego,

jak również z tytułu przedłużania czasu pracy własnych pracowników zatrudnionych przy

odśnieżaniu,

9)

ekwiwalentów pieniężnych wypłacanych uczniom zasadniczych i średnich szkół zawodowych

dla niepracujących za praktyki zawodowe (wakacyjne) oraz za zajęcia praktyczne lub

specjalizujące odbywane w zakładach pracy, a także przyznawanych im nagród pieniężnych

i wartości nagród rzeczowych,

10)

wynagrodzeń studentów szkół wyższych z tytułu odbywania praktyk robotniczych,

11)

wynagrodzeń skazanych - członków zorganizowanych grup roboczych,

12)

wartości robocizny z tytułu zadań szkoleniowo-produkcyjnych wykonywanych przez jednostki

wojskowe,

13)

świadczeń pieniężnych wypłacanych chorym za czynności wykonywane w ramach terapii

zajęciowej w zakładach dla nerwowo i psychicznie chorych,

14)

nagród wypłacanych z zysku w jednostkach badawczych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1981 r.

1.

Zakładowy fundusz socjalny tworzy się

1)

z odpisu ustalonego w stosunku do funduszu płac,

2)

z nie wykorzystanej części zakładowego funduszu nagród,

3)

ze środków i innych źródeł wymienionych w art. 13 pkt 2-4 ustawy.

2.

Kwota odpisu na 1 zatrudnionego w zakładzie pracy nie może być niższa niż 1.200 zł

rocznie.

3.

Za zatrudnionego w rozumieniu ust. 2 uważa się także kobiety korzystające z urlopu

bezpłatnego na opiekę nad małym dzieckiem oraz osoby odbywające w zakładzie pracy

zastępczą służbę poborowych; dla osób tych dokonuje się odpisu w kwocie 1.200 zł na

osobę rocznie.

4.

W jednostkach organizacyjnych zatrudniających pracowników w niepełnym wymiarze czasu

pracy odpis na zakładowy fundusz socjalny przypadający na zatrudnionego w niepełnym

wymiarze czasu w podstawowym miejscu pracy oblicza się w wielkości przypadającej w

tych jednostkach na zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy.

5.

Zakładowy fundusz socjalny podwyższa się o kwotę udzielonych w roku poprzednim zakładowych

świadczeń socjalnych na rzecz emerytów i rencistów - byłych pracowników zakładu, nie

więcej jednak niż o 0,1% funduszu płac stanowiącego podstawę odpisu. Zakład pracy,

który w roku poprzednim nie udzielał świadczeń socjalnych emerytom i rencistom - byłym

pracownikom, może podwyższyć zakładowy fundusz socjalny o kwotę bieżąco udzielanych

świadczeń dla tych osób w danym roku, nie więcej jednak niż o 0,1% funduszu płac stanowiącego

podstawę odpisu.

6.

Odpis, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje

1)

dotacje z budżetu Państwa przekazane w 1973 r. na

a)

fundusze socjalne,

b)

finansowanie zakładowej działalności socjalnej w jednostkach organizacyjnych, które

nie tworzyły funduszu socjalnego,

c)

finansowanie zakładowych urządzeń i usług w zakresie wczasów dla dzieci i młodzieży,

poza dotacjami, o których mowa w lit. a) i b),

d)

finansowanie wypoczynkowych wczasów pracowniczych organizowanych przez Fundusz Wczasów

Pracowniczych, a także na finansowanie wczasów zakładowych - za pośrednictwem Funduszu

Wczasów Pracowniczych,

e)

częściowe pokrycie niektórym pracownikom kosztów przejazdów kolejowych z miejsca urlopu

wypoczynkowego do miejsca zamieszkania,

2)

środki obliczone według zasad określonych w art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy,

3)

środki na finansowanie zakładowej działalności socjalnej w wysokości obowiązujących

odpisów w 1973 r., przypadające z następujących źródeł

a)

z funduszów socjalnych, z wyjątkiem funduszów socjalnych dotowanych z budżetu Państwa,

oraz z funduszu gwarancyjnego, gospodarności, zachęty materialnej i innych o podobnym

charakterze,

b)

z kwot przeznaczonych na finansowanie zakładowej działalności socjalnej w jednostkach

organizacyjnych, które nie korzystały z funduszów i środków wymienionych w pkt 1 i

2,

4)

w jednostkach organizacyjnych, które nie dokonywały odpisów amortyzacyjnych - kwotę

odpowiadającą wysokości odpisów amortyzacyjnych w stawkach na kapitalne remonty od

wartości środków trwałych służących zakładowej działalności socjalnej, według ich

stanu na dzień 31 grudnia 1973 r. w wysokości stawek obowiązujących w roku 1973 w

przedsiębiorstwach państwowych.

7.

W jednostkach organizacyjnych, które były obowiązane do naliczania odpisów amortyzacyjnych

od wartości środków trwałych służących zakładowej działalności socjalnej, odpis, o

którym mowa w ust. 6 pkt 1 lit. a)-c) i pkt 3, zmniejsza się o kwotę odpowiadającą

wysokości odpisów amortyzacyjnych na odtworzenie, obliczonych od wartości tych środków

trwałych według ich stanu na dzień 31 grudnia 1973 r. i stawek obowiązujących w 1973 r.

8.

Wybór, stosownie do art. 14 ust. 4 ustawy, najwyższych z lat 1970-1973 środków przeznaczonych

na zakładową działalność socjalną dotyczy łącznej sumy środków, o których mowa w ust.

2, obliczonych dla danego roku.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1977 r.

Dla obliczenia podstawy odpisu na zakładowy fundusz nagród, zakładowy fundusz socjalny

i zakładowy fundusz mieszkaniowy za 1977 r. nie bierze się pod uwagę rezerw własnych,

które weszły do bazowego funduszu płac poszczególnych organizacji gospodarczych.

1.

W celu ustalenia wskaźnika procentowego odpisu na zakładowy fundusz socjalny jednostka

organizacyjna sumuje środki wymienione w § 3 ust. (5 i zmniejsza je o kwotę, o której

mowa w § 3 ust. 7.

2.

Wskaźnik procentowy odpisu na zakładowy fundusz socjalny stanowi stosunek środków

określonych i obliczonych w sposób ustalony w ust. 1 - do funduszu płac 1973 r.

3.

Wskaźnik procentowy odpisu na zakładowy fundusz socjalny ulega corocznemu podwyższaniu

aż do osiągnięcia 2% funduszu płac na rok 1978.

4.

Coroczny wzrost wskaźnika procentowego odpisu na zakładowy fundusz socjalny, począwszy

od ustalenia wskaźnika na rok 1974, odpowiada 5 różnicy pomiędzy wskaźnikiem 2% a wskaźnikiem ustalonym w sposób określony w ust.

2.

5.

Jeżeli w jednostce organizacyjnej w wyniku zmiany zasad wynagradzania oraz wprowadzenia

płac wolnych od podatku od wynagrodzeń i składki emerytalnej nastąpiłoby zmniejszenie

kwoty naliczonego zakładowego funduszu socjalnego, wskaźnik naliczania zakładowego

funduszu socjalnego ulega podwyższeniu do wielkości zapewniającej utrzymanie takiej

kwoty zakładowego funduszu socjalnego, jaka przypadałaby przed zmianą; zasady podwyższania

wskaźnika określa Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z Ministrem

Finansów i właściwymi organami związków zawodowych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1977 r.

1.

Właściwy terenowy organ administracji państwowej na wniosek zakładu pracy przejmie

finansowanie zakładowych domów kultury i obiektów sportowych oraz żłobków i przedszkoli,

finansowanych ze środków zakładowego funduszu socjalnego.

2.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych na wniosek zakładu pracy może przejąć całkowite finansowanie

zakładowych sanatoriów uzdrowiskowych lub domów wczasów profilaktycznych.

3.

W zakładach pracy, w których stosuje się odpis kwotowy, kwotę odpisu zmniejsza się

o kwotę wydatków wyłączonych z finansowania ze środków zakładowego funduszu socjalnego

na cele wymienione w ust. 1. Kwota odpisu po potrąceniu nie może być niższa od kwoty

stanowiącej 2% funduszu płac.

1.

Środki zakładowego funduszu socjalnego są przeznaczone na pokrywanie bieżących kosztów

zakładowej działalności socjalnej.

2.

Środki zakładowego funduszu socjalnego mogą być przeznaczone również na

1)

poprawę poziomu i jakości usług świadczonych w obiektach, o których mowa w § 5 ust.

1 i 2,

2)

pomoc w szczególnie uzasadnionych przypadkach w postaci świadczeń rzeczowych, zwłaszcza

dla pracowników mających na utrzymaniu rodziny wielodzietne oraz dla pracowników dotkniętych

wypadkami losowymi,

3)

uzupełnienie - po pokryciu bieżących kosztów zakładowej działalności socjalnej oraz

po utworzeniu rezerwy, o której mowa w § 9 ust. 1 - środków przeznaczonych na finansowanie

inwestycji polegających przede wszystkim na zakupie dóbr inwestycyjnych służących

zakładowej działalności socjalnej, a także na finansowanie inwestycji w dziedzinie

ubocznej gospodarki rolnej,

4)

dobrowolne wpłaty przekazywane na fundusze celowe, określone odrębnymi przepisami.

1.

Zasady i kierunki wykorzystania środków zakładowego funduszu socjalnego ustala organ

samorządu załogi.

2.

W zakładach pracy, w których nie działa organ wymieniony w ust. 1, uprawnienia te

przysługują - działającym w porozumieniu - statutowym organom zakładowych organizacji

związkowych i kierownikowi zakładu pracy.

3.

Zakładowym funduszem socjalnym administruje kierownik zakładu pracy.

1.

Jednostki organizacyjne, z wyjątkiem jednostek i zakładów budżetowych, dokonują odpisów

amortyzacyjnych od wartości środków trwałych, służących zakładowej działalności socjalnej,

w ciężar kosztów działalności podstawowej.

2.

Odpisy amortyzacyjne, o których mowa w ust. 1, podlegają przekazaniu na rachunek scentralizowany

z przeznaczeniem na inwestycje socjalne.

3.

Równowartość odpisów amortyzacyjnych od wartości środków trwałych, służących zakładowej

działalności socjalnej w jednostkach i zakładach budżetowych, jest przekazywana centralnie

z budżetu Państwa na rachunek, o którym mowa w ust. 2.

4.

Środki rachunku scentralizowanego (ust. 2) mogą być uzupełniane dotacjami z budżetu

Państwa i wpłatami organizacji społecznych.

5.

Zasady finansowania i realizacji inwestycji socjalnych określają odrębne przepisy.

1.

Zakłady pracy obowiązane są tworzyć rezerwę środków zakładowego funduszu socjalnego

na koszty remontów środków trwałych urządzeń socjalnych, w wysokości co najmniej 1%

wartości początkowej tych środków trwałych - w ciężar kosztów bieżących zakładowej

działalności socjalnej. Rezerwa ta nie może być przeznaczana na inne cele.

2.

Wysokość rezerwy, o której mowa w ust. 1, ustala się przy uwzględnieniu stanu technicznego

środków trwałych urządzeń socjalnych.

3.

Jeżeli koszty niezbędnego remontu nie mogą być w całości pokryte ze środków zakładowego

funduszu socjalnego, Minister Finansów w szczególnie uzasadnionych wypadkach, na wniosek

właściwego ministra lub terenowego organu administracji państwowej stopnia wojewódzkiego,

może przyznać z budżetu centralnego środki na koszty tego remontu.

1.

Na pokrycie kosztów, zarówno bieżącej, jak i inwestycyjnej zakładowej działalności

socjalnej, zakłady pracy nie mogą przeznaczać innych środków finansowych poza środkami

gromadzonymi na rachunkach zakładowych funduszów socjalnych, jak również środków rzeczowych

nie pochodzących z zakupów finansowanych z tych rachunków.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy pozostałości środków finansowych zgromadzonych na koniec

1973 r. z przeznaczeniem na kontynuowane inwestycje objęte zakresem zakładowej działalności

socjalnej.

Usługi 2 zakresu zakładowej działalności socjalnej mogą być świadczone przez zakładowe

urządzenia socjalne lub przez kupno usług w jednostkach wyspecjalizowanych lub innych.

1.

Z usług socjalnych i świadczeń objętych zakresem zakładowej działalności socjalnej

mogą korzystać

1)

pracownicy zakładu pracy (w tym pracownicy młodociani zatrudnieni w celu przygotowania

zawodowego i osoby wykonujące pracę nakładczą), osoby zatrudnione w systemie agencyjno-prowizyjnym,

kobiety korzystające z urlopu bezpłatnego na opiekę nad małym dzieckiem, osoby odbywające

w zakładzie pracy zastępczą służbę poborowych oraz członkowie ich rodzin,

2)

byli pracownicy zakładu pracy - renciści i emeryci oraz członkowie ich rodzin, jak

również członkowie rodziny pracownika, który zmarł podczas pełnienia obowiązków służbowych

albo wskutek wypadku przy pracy lub w wypadku w zatrudnieniu,

3)

uczestnicy studiów doktoranckich odbywanych z oderwaniem od pracy oraz członkowie

ich rodzin - z zakładowych funduszów socjalnych jednostek prowadzących studia doktoranckie.

2.

Statutowe organy zakładowych organizacji związkowych kwalifikują pracowników i osoby

wymienione w ust. 1 do korzystania z usług i świadczeń socjalnych objętych zakresem

zakładowej działalności socjalnej.

3.

Zakwalifikowanie pracownika do korzystania z wczasów pracowniczych wymaga uzgodnienia

z kierownikiem zakładu pracy.

1.

Zakład pracy, prowadzący urządzenia socjalne, po zaspokojeniu potrzeb osób, o których

mowa w § 12, powinien udostępnić korzystanie z tych urządzeń innym osobom i jednostkom

organizacyjnym.

2.

Zasady odpłatności za usługi świadczone na rzecz innych osób i jednostek organizacyjnych

określą przepisy wydane na podstawie § 19.

Z zakładowego funduszu socjalnego nie mogą być pokrywane dopłaty zakładów pracy, ustalone

odrębnymi przepisami, do działalności związanej z prowadzeniem przez jednostki organizacyjne

zakładowych domów mieszkalnych, zbiorowego zakwaterowania, ochrony zdrowia pracowników,

zbiorowego żywienia, kształcenia i dokształcania kadr, gospodarstw rolnych (z wyjątkiem

finansowania inwestycji związanych z rozwojem ubocznej gospodarki rolnej), zakładów

usługowych oraz wydatki związane z zapewnieniem pracownikom właściwych i bezpiecznych

warunków pracy i dojazdów do pracy.

1.

Środki zakładowego funduszu socjalnego mogą być w części lub w całości centralizowane

w jednostkach nadrzędnych na podstawie porozumienia tych jednostek z jednostkami podległymi.

2.

Scentralizowane środki zakładowego funduszu socjalnego powinny być przeznaczone na

finansowanie międzyzakładowych urządzeń socjalnych, służących zaspokojeniu potrzeb

zakładów pracy podporządkowanych jednostce nadrzędnej.

3.

Właściwi ministrowie oraz terenowe organy administracji państwowej stopnia wojewódzkiego

określą w porozumieniu z właściwymi statutowo organami związków zawodowych zasady

centralizacji zakładowego funduszu socjalnego, na podstawie wytycznych Ministra Pracy,

Płac i Spraw Socjalnych wydanych w porozumieniu z właściwymi organami związków zawodowych

oraz Ministrem Finansów.

4.

Jednostki nadrzędne nad zakładami pracy mogą gromadzić część rezerwy środków zakładowego

funduszu socjalnego, o której mowa w § 9 ust. 1 i 2, dla udzielenia zwrotnej pomocy

przeznaczonej na sfinansowanie kosztów większych remontów w zakładach pracy, nie posiadających

dostatecznych środków na ten cel.

5.

Jeżeli koszty niezbędnego remontu nie mogą być pokryte w całości z rezerwy środków

zakładowego funduszu socjalnego, o której mowa w ust. 4, jednostki nadrzędne nad zakładami

pracy w uzasadnionych wypadkach mogą korzystać z nie oprocentowanego kredytu bankowego

na remonty obiektów służących zakładowej działalności socjalnej. Kredyt bankowy jest

spłacany z rezerwy środków przeznaczonych na remonty oraz ze środków zakładowego funduszu

socjalnego w następnych okresach obrachunkowych.

6.

Okres spłaty kredytu wynosi 3 lata. Prezes Narodowego Banku Polskiego może wyrazić

zgodę na przedłużenie okresu spłaty kredytu do lat 5.

1.

Właściwi ministrowie dla jednostek i zakładów budżetowych finansowanych z budżetu

centralnego, a terenowe organy administracji państwowej stopnia wojewódzkiego - z

zastrzeżeniem przepisu ust. 3 - dla jednostek i zakładów budżetowych finansowanych

z budżetu terenowego, w porozumieniu z właściwymi statutowo organami związków zawodowych

mogą ustalić, że zakładowy fundusz socjalny jest tworzony przez jednostki nadrzędne

nad tymi jednostkami i zakładami.

2.

W razie tworzenia zakładowego funduszu socjalnego w sposób określony w ust. 1, kierunki

wykorzystania środków tego funduszu ustala kierownik jednostki nadrzędnej, działający

w porozumieniu z właściwymi statutowo organami związków zawodowych.

3.

Minister Oświaty i Wychowania w porozumieniu z właściwymi statutowo organami związków

zawodowych nauczycieli może ustalić, że zakładowy fundusz socjalny dla pracowników

państwowych szkół i innych placówek oświatowych i szkoleniowych, wychowawczych, opiekuńczo-wychowawczych,

utworzonych i działających na podstawie ustawy z dnia 15 lipca 1961 r. o rozwoju systemu oświaty i wychowania

(Dz. U. z 1961 r. Nr 32, poz. 160, z 1971 r. Nr 12, poz. 115, z 1972 r. Nr 16, poz. 114 i z 1975 r. Nr 45, poz. 234), z wyjątkiem podporządkowanych Ministrowi Górnictwa i Energetyki oraz Ministrowi

Komunikacji, jest tworzony przez kuratoria oświaty i wychowania urzędów wojewódzkich

lub wydziały oświaty i wychowania oraz wydziały kultury i sztuki urzędów miejskich

(miast i gmin) i urzędów dzielnicowych. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

Minister Oświaty i Wychowania może w porozumieniu z Ministrem Finansów oraz właściwymi

statutowo organami związków zawodowych nauczycieli centralizować w Ministerstwie Oświaty

i Wychowania część odpisu na zakładowy fundusz socjalny tworzony dla pracowników,

o których mowa w ust. 3, i według zasad określonych w tym przepisie - odpowiednio

do program centralnej działalności socjalnej. W tym wypadku porozumienie, o którym

mowa w § 15 ust. 1, nie obowiązuje.

Zakładowa działalność socjalna ujmowana jest w rocznym planie działalności socjalnej,

stanowiącym wyodrębnioną część planu jednostki organizacyjnej.

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z Ministrem Finansów oraz właściwymi

organami związków zawodowych określa zasady ustalania wysokości wskaźnika procentowego

odpisu na zakładowy fundusz socjalny w jednostce organizacyjnej utworzonej po dniu

1 stycznia 1974 r. w wyniku zmian organizacyjnych.

1.

Ministrowie koordynujący odpowiednie rodzaje usług z zakresu zakładowej działalności

socjalnej, w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, Ministrem Finansów

oraz z właściwymi organami związków zawodowych, ustalają

1)

zasady eksploatacji zakładowych urządzeń socjalnych, określania norm wydatków, korzystania

z usług socjalnych świadczonych przez jednostki wyspecjalizowane lub inne, jak również

opracowują lub ustalają zasady odpłatności za usługi z zakresu zakładowej działalności

socjalnej,

2)

zasady finansowania zakładowych urządzeń, o których mowa w §, 5 ust. 1 i 2, w razie

częściowego finansowania tych urządzeń ze środków zakładowego funduszu socjalnego.

2.

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych wydaje ramowe wytyczne w sprawie kierunków

i zasad prowadzenia zakładowej działalności socjalnej.

1.

Tworzy się zakładowy fundusz socjalny w organizacjach spółdzielczych i organizacjach

społecznych,

2.

Do tworzenia zakładowego funduszu socjalnego w organizacjach, o których mowa w ust.

1, mają odpowiednie zastosowanie przepisy art. 12, 13 i 14 ustawy.

3.

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych określi w porozumieniu z Ministrem Finansów,

Naczelną Radą Spółdzielczą oraz właściwymi organami związków zawodowych szczegółowe

zasady gospodarowania zakładowym funduszem socjalnym w organizacjach spółdzielczych

i społecznych.

Tracą moc

1)

rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 lutego 1969 r. w sprawie zasad tworzenia funduszu

socjalnego w prezydiach rad narodowych oraz sposobu jego wykorzystania

(Dz. U. Nr 4, poz. 28),

2)

uchwała nr 84 Rady Ministrów z dnia 3 marca 1960 r. w sprawie finansowania wydatków

za osiągnięcia ekonomiczne załóg w niektórych państwowych jednostkach organizacyjnych

(Monitor Polski Nr 33, poz. 162 z późniejszymi zmianami),

3)

uchwała nr 179 Rady Ministrów z dnia 2 czerwca 1960 r. o rozciągnięciu przepisów uchwały

nr 84 z dnia 3 marca 1960 r. w sprawie finansowania wydatków za osiągnięcia ekonomiczne

załóg w niektórych państwowych jednostkach organizacyjnych na inne jednostki organizacyjne

(Monitor Polski Nr 52, poz. 246 z późniejszymi zmianami),

4)

uchwała nr 397 Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 1963 r. w sprawie zasad tworzenia

funduszu za osiągnięcia ekonomiczne załóg przedsiębiorstw mechanizacji rolnictwa

(Monitor Polski z 1963 r. Nr 93, poz. 434 i z 1966 r. Nr 64, poz. 307),

5)

uchwała nr 182 Rady Ministrów z dnia 14 lipca 1965 r. w sprawie funduszu za osiągnięcia techniczne i ekonomiczne w zakładach i przedsiębiorstwach

doświadczalnych (Monitor Polski z 1968 r. Nr 31, poz. 208),

6)

uchwała nr 180 Rady Ministrów z dnia 9 listopada 1970 r. w sprawie funduszu socjalnego

w przedsiębiorstwach państwowych

(Monitor Polski Nr 40, poz. 297),

7)

uchwała nr 317 Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 1972 r. w sprawie funduszu socjalnego

w państwowych jednostkach organizacyjnych opieki zdrowotnej i opieki społecznej

(Monitor Polski Nr 57, poz. 303). § 28. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1974 r.