Ustawa z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.

Uchyla się dekret z dnia 5 października 1972 r. o uposażeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. Nr 42, poz. 269 i z 1973 r. Nr 47, poz. 276).

Ustawa ustala zasady wynagradzania osób zajmujących następujące kierownicze stanowiska

państwowe

1)

przewodniczącego Rady Państwa, prezesa Rady Ministrów, marszałka Sejmu, zastępcy przewodniczącego

Rady Państwa, wiceprezesa Rady Ministrów, wicemarszałka Sejmu, przewodniczącego Komisji

Planowania przy Radzie Ministrów, sekretarza Rady Państwa, członka Rady Państwa, prezesa

Najwyższej Izby Kontroli, ministra, prezesa Narodowego Banku Polskiego, szefa Kancelarii

Sejmu,

2)

pierwszego prezesa Sądu Najwyższego, prokuratora generalnego Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej, szefa Kancelarii Rady Państwa, wiceprezesa Najwyższej Izby Kontroli, prezesa

Naczelnego Sądu Administracyjnego, prezesa Sądu Najwyższego, zastępcy prokuratora

generalnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego,

prezesa Głównego Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk, głównego inspektora pracy,

wiceprezesa Głównego Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk, zastępcy głównego inspektora

pracy,

3)

prezesa Polskiej Akademii Nauk, szefa Urzędu Rady Ministrów, zastępcy przewodniczącego

Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, podsekretarza stanu (wiceministra), wiceprezesa

Narodowego Banku Polskiego, kierownika urzędu centralnego, wiceprezesa Polskiej Akademii

Nauk, sekretarza naukowego Polskiej Akademii Nauk, zastępcy sekretarza naukowego Polskiej

Akademii Nauk, sekretarzy wydziałów Polskiej Akademii Nauk, wojewody, prezydenta miasta

stopnia wojewódzkiego, zastępcy kierownika urzędu centralnego, dyrektora generalnego

w ministerstwach i urzędach centralnych, wicewojewody, wiceprezydenta miasta stopnia

wojewódzkiego - zwanych dalej osobami zajmującymi kierownicze stanowiska państwowe.

1.

Wynagrodzenie osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe składa się z wynagrodzenia

zasadniczego i dodatku funkcyjnego.

2.

Osobom zajmującym kierownicze stanowiska państwowe przysługują dodatki za wysługę

lat w wysokości i według zasad obowiązujących pracowników państwowych.

1.

Osobie zajmującej kierownicze stanowisko państwowe może być przyznane wynagrodzenie

ryczałtowe z tytułu stałej dodatkowej pracy w charakterze nauczyciela akademickiego

w szkole wyższej albo pracownika naukowego w instytucie naukowym lub naukowo-badawczym,

jeśli osoba ta posiada tytuł profesora zwyczajnego lub profesora nadzwyczajnego.

2.

Osobie zajmującej kierownicze stanowisko państwowe, która pełni również inną funkcję,

przysługuje jedno, wybrane przez nią wynagrodzenie przewidziane w przepisach niniejszej

ustawy bądź w odrębnych przepisach.

1.

Osoby odwołane z kierowniczych stanowisk państwowych oraz osoby, które zaprzestały

wykonywania funkcji na tych stanowiskach wskutek upływu kadencji, zachowują, z zastrzeżeniem

ust. 2, prawo do dotychczasowego wynagrodzenia przez okres 6 miesięcy.

2.

W razie podjęcia w okresie, o którym mowa w ust. 1, pracy niżej płatnej przysługuje

przez ten okres dodatek wyrównawczy. Dodatek wyrównawczy stanowi różnicę pomiędzy

wynagrodzeniem pobieranym na kierowniczym stanowisku państwowym a wynagrodzeniem pobieranym

w nowym miejscu pracy.

1.

Szczegółowe zasady wynagradzania osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe

oraz wysokość wynagrodzenia ryczałtowego, o którym mowa w art. 4 ust. 1, ustali w

drodze uchwały

1)

Sejm - dla osób zajmujących stanowiska wymienione w art. 2 pkt 1,

2)

Rada Państwa - dla osób zajmujących stanowiska wymienione w art. 2 pkt 2,

3)

Rada Ministrów - dla osób zajmujących stanowiska wymienione w art. 2 pkt 3.

2.

Uchwały, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Polskiej

Rzeczypospolitej Ludowej „Monitor Polski”.

Ustalenie zasad wynagradzania osób zajmujących kierownicze stanowiska polityczne określone

w dekrecie, o którym mowa w art. 1, należy do właściwości statutowych organów Polskiej

Zjednoczonej Partii Robotniczej i stronnictw politycznych.

Wynagrodzenie osób objętych ustawą wolne jest od podatku od wynagrodzeń i składki

na cele emerytalne analogicznie jak wynagrodzenie pracowników zatrudnionych w jednostkach

gospodarki uspołecznionej. Dodatki funkcyjne wolne są również od podatku wyrównawczego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1981 r., z tym że w stosunku do prezesa

Głównego Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk oraz wiceprezesów Głównego Urzędu Kontroli

Publikacji i Widowisk obowiązuje od dnia 1 października 1981 r.