Ustawa z dnia 19 grudnia 1980 r. o prowizorium budżetowym na 1981 r.

1.

Ustala się dla budżetu centralnego prowizorium budżetowe na okres od 1 stycznia do

31 marca 1981 r.

2.

Upoważnia się Radę Ministrów do dokonywania w zakresie budżetu centralnego wydatków

budżetowych w okresie od 1 stycznia do 31 marca 1981 r. do wysokości 363.000 mln zł.

3.

Pokrycie wydatków wymienionych w ust. 2 stanowić będą dochody budżetowe w kwocie 290.000

mln zł, a w pozostałej części środki budżetowe zgromadzone w Narodowym Banku Polskim.

4.

Minister Finansów dokona podziału dochodów i wydatków budżetowych wymienionych w ust.

2 i 3 na części.

1.

Ustala się w zakresie zbiorczych budżetów województw na 1981 r.

udziały w dochodach budżetu centralnego ustalane w stosunku procentowym do wartości

sprzedaży detalicznej i usług uspołecznionych jednostek handlowych i usługowych objętych

planem centralnym i terenowym w wysokości 151.291.721 tys. zł

dotacje na inwestycje w wysokości 35.170.700 tys. zł

dotacje celowe w wysokości 28.561.125 tys. zł

dotacje wyrównawcze w wysokości 11.250.095 tys. zł

zgodnie z załącznikiem do ustawy, zwanym dalej „załącznikiem”.

2.

Minister Finansów ustali zasady naliczania udziałów i przekazywania z budżetu centralnego

dotacji, o których mowa w ust. 1, w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 1981 r.

oraz określi w terminie do dnia 31 marca 1981 r. wysokość stawek procentowych udziałów.

1.

Wojewodowie przedstawią wojewódzkim radom narodowym w terminie do dnia 31 grudnia

1980 r. projekty jednostkowych i zbiorczych budżetów województw.

2.

Wojewodowie określą terminy przedstawienia radom narodowym projektów budżetów przez

terenowe organy administracji państwowej stopnia podstawowego.

3.

Terenowe organy administracji państwowej stopnia podstawowego opracują projekty budżetów

do dnia 31 grudnia 1980 r.

1.

Rady narodowe uchwalą budżety terenowe na 1981 r. do dnia 31 stycznia 1981 r. stosując

w zakresie budżetów jednostkowych podział dochodów i wydatków na działy i rozdziały.

2.

Kwoty określone w załączniku są wiążące przy uchwalaniu przez wojewódzkie rady narodowe

zbiorczych budżetów województw.

3.

Kwoty dotacji na inwestycje, dotacji celowych i wyrównawczych, udziałów w dochodach

własnych budżetów terenowych oraz kwoty wpłat wyrównawczych wynikające z uchwał budżetowych

wojewódzkich rad narodowych są wiążące przy uchwalaniu budżetów terenowych stopnia

podstawowego.

4.

W uchwalanych budżetach terenowych źródłem pokrycia wydatków może być również nadwyżka

budżetowa z lat ubiegłych oraz część przewidywanej nadwyżki budżetowej z 1980 r.,

z uwzględnieniem przepisu art. 7 ust. 1.

1.

W zbiorczym budżecie województwa tworzy się rezerwę budżetową na wydatki nieprzewidziane

w wysokości 0,5% kwoty wydatków bieżących.

2.

W granicach rezerwy, o której mowa w ust. 1, wojewódzka rada narodowa określa wysokość

rezerwy dla poszczególnych budżetów wchodzących w skład zbiorczego budżetu województwa,

z tym że wysokość rezerwy dla jednostkowego budżetu województwa nie może być zwiększona

powyżej 0,5% wydatków bieżących tego budżetu kosztem zmniejszenia wysokości rezerw

pozostałych budżetów jednostkowych.

1.

Dochodami własnymi budżetów terenowych są

1)

wpłaty przedsiębiorstw podporządkowanych radom narodowym i jednostek spółdzielczych

objętych planem terenowym, z wyjątkiem podatku od funduszu płac oraz innych wpłat,

które z mocy przepisów podatkowych, przepisów regulujących zasady gospodarki finansowej

przedsiębiorstw i jednostek spółdzielczych stanowią dochody budżetu centralnego,

2)

opłaty za świadczenia i usługi wykonywane przez jednostki budżetowe podporządkowane

radom narodowym oraz pobierane przez te jednostki i urzędy terenowych organów administracji

państwowej dochody o charakterze administracyjnym i majątkowym, z wyjątkiem opłat

za świadczenia zakładów służby zdrowia udzielane cudzoziemcom dewizowym i dochodów

ze sprzedaży administrowanych przez Narodowy Bank Polski depozytów rzeczowych, stanowiących

dochód budżetu centralnego,

3)

wpłaty podporządkowanych radom narodowym zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych

oraz jednostek budżetowych w zakresie działalności finansowej w formie środków specjalnych,

4)

wpływy z grzywien i kar orzeczonych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, w postępowaniu

karnym skarbowym oraz w szczególnych postępowaniach administracyjnych, w których organami

orzekającymi są terenowe organy administracji państwowej lub wojewódzkie (miejskie

w miastach stopnia wojewódzkiego) komisje orzekające w sprawach o naruszenie dyscypliny

budżetowej.

2.

Dochodami własnymi budżetów terenowych stopnia podstawowego, poza dochodami wymienionymi

w ust. 1, są

1)

podatek gruntowy, z wyjątkiem części podlegającej przekazaniu na Fundusz Rozwoju Rolnictwa,

2)

wpłaty na rzecz Państwowego Funduszu Ziemi oraz opłaty: melioracyjna, elektryfikacyjna

i za budowę urządzeń wodnych,

3)

podatki obrotowy i dochodowy od osób fizycznych i osób prawnych nie będących jednostkami

gospodarki uspołecznionej, z wyjątkiem podatków od osób fizycznych i prawnych mających

miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą, a prowadzących działalność gospodarczą

na podstawie zezwoleń wydawanych przez naczelne i centralne organy administracji państwowej

lub osiągających inne dochody na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,

4)

podatki: od wynagrodzeń, wyrównawczy, od spadków i darowizn oraz podatki i opłaty

pobierane na podstawie przepisów o niektórych podatkach i opłatach terenowych,

5)

opłata skarbowa,

6)

inne opłaty, poza wymienionymi w pkt 2, 4 i 5 oraz w ust. 1 pkt 2, pobierane przez

jednostki organizacyjne podporządkowane radom narodowym stopnia podstawowego i przez

urzędy terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego,

7)

podatek dochodowy od banków spółdzielczych,

8)

podatek scalony od kółek rolniczych, spółdzielni kółek rolniczych i innych jednostek

organizacyjnych zrzeszonych w Centralnym Związku Kółek Rolniczych oraz od rolniczych

spółdzielni produkcyjnych zrzeszonych w Centralnym Związku Rolniczych Spółdzielni

Produkcyjnych,

9)

podatki od organizacji społecznych innych niż jednostki spółdzielcze i kółka rolnicze,

z wyjątkiem podatku od funduszu płac,

10)

wpłaty pobierane od spółek wodnych i ich związków,

11)

wpływy ze spłat zaległości zniesionych podatków oraz należności z nimi zrównanych,

jeżeli stanowiły dochody budżetów terenowych przed ich zniesieniem; dochody te traktuje

się jako ponadplanowe.

3.

Dochodami własnymi jednostkowych budżetów województw, poza dochodami wymienionymi

w ust. 1, są

1)

udziały w dochodach budżetu centralnego, ustalane w stosunku procentowym do wartości

sprzedaży detalicznej i usług uspołecznionych jednostek handlowych i usługowych objętych

planem centralnym i terenowym, w granicach do 101% kwot wpływów z tego tytułu, określonych

w załączniku,

2)

wpłaty powszechnych kas oszczędności w wysokości określonej przez Ministra Finansów

w stosunku procentowym do wielkości wkładów oszczędnościowych,

3)

podatek obrotowy od przedsiębiorstw prowadzących gry losowe, a rozliczających się

z budżetami terenowymi,

4)

inne opłaty, poza wymienionymi w ust. 1 pkt 2, pobierane przez jednostki organizacyjne

podporządkowane wojewódzkim radom narodowym i przez urzędy terenowych organów administracji

państwowej stopnia wojewódzkiego.

4.

Wojewódzka rada narodowa może ustalać udziały budżetów terenowych stopnia podstawowego,

objętych zbiorczym budżetem województwa, w dochodach wymienionych w ust. 3 pkt 1-3.

5.

Jeżeli w miastach stopnia wojewódzkiego pobór niektórych dochodów skoncentrowany jest

w jednym urzędzie dzielnicowym, rada narodowa tego miasta może ustalić udziały w tych

dochodach budżetów innych dzielnic lub jednostkowego budżetu miasta stopnia wojewódzkiego.

1.

Z nadwyżki budżetu terenowego osiągniętej w 1980 r.

1)

rozlicza się z budżetem centralnym środki z tytułu nie wykorzystanych dotacji celowych,

2)

przekazuje się na rachunki funduszów inwestycyjnych środki pochodzące z nie wykorzystanych

dotacji na inwestycje,

3)

dokonuje się odpisu na terenowy fundusz zasobowy w wysokości czwartej części zrealizowanych

ponadplanowych dochodów, z zastrzeżeniem przepisu art. 8 ust. 1.

2.

Nadwyżką budżetu terenowego - po dokonaniu rozliczeń i odpisów, o których mowa w ust.

1 - dysponują rady narodowe, przeznaczając ją na sfinansowanie dodatkowych bieżących

potrzeb gospodarczych, socjalnych i kulturalnych oraz innych bieżących potrzeb terenowych,

a także na dofinansowanie kapitalnych remontów i popieranie czynów społecznych.

1.

Terenowy fundusz zasobowy nie może przekraczać 5% planowanych wydatków bieżących budżetu

terenowego.

2.

Terenowy fundusz zasobowy może być przeznaczony na

1)

pierwsze wyposażenie w środki obrotowe przedsiębiorstw podporządkowanych radom narodowym

i zakładów (brygad) remontowo-budowlanych oraz pokrycie niedoborów środków obrotowych

tych jednostek,

2)

udzielanie zwrotnych zasiłków kasowych zakładom budżetowym,

3)

pokrycie niedoboru jednostkowego budżetu terenowego na koniec roku.

Fundusz zasobowy województwa może być przeznaczony ponadto na udzielanie w ciągu roku

zwrotnych zasiłków kasowych budżetom terenowym stopnia podstawowego oraz na pokrycie

niedoborów tych budżetów, jeżeli nie mogą one być wyrównane z ich funduszów zasobowych.

3.

O przeznaczeniu terenowego funduszu zasobowego na pokrycie niedoborów budżetowych

oraz na cele określone w ust. 2 pkt 1 decyduje właściwa rada narodowa, a o udzieleniu

z tego funduszu zwrotnych zasiłków kasowych - terenowy organ administracji państwowej.

Rada narodowa ustala zakres i terminy składania przez terenowy organ administracji

państwowej informacji o zmianach w budżecie.

Rady narodowe w toku wykonywania budżetu dokonają zmian wynikających z uchwalonej

przez Sejm ustawy budżetowej na rok 1981.

1.

Przepisy ustawy dotyczące

1)

wojewódzkich rad narodowych stosuje się również do rad narodowych miast stopnia wojewódzkiego,

2)

wojewodów stosuje się również do prezydentów miast stopnia wojewódzkiego.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o budżetach terenowych stopnia podstawowego, rozumie się

przez to budżety miast, dzielnic i gmin (miast i gmin).

W okresie obowiązywania prowizorium budżetowego nie stosuje się art. 5 ust. 2 pkt

1 w zakresie budżetów terenowych, art. 16-21, art. 39 ust. 4, art. 40 ust. 1 i 2,

art. 42, art. 43 ust. 1 pkt 2 w zakresie podziału budżetu terenowego na części, art.

43 ust. 2, art. 57, art. 58 ust. 1, art. 59 ust. 1, art. 61, art. 63, art. 67 ust.

1 w zakresie przeniesień kredytów między częściami, art. 67 ust. 2 oraz art. 75-78

ustawy z dnia 25 listopada 1970 r. - Prawo budżetowe

(Dz. U. Nr 29, poz. 244).

W okresie obowiązywania prowizorium budżetowego zachowują moc przepisy art. 21 ustawy budżetowej na rok 1980 z dnia 21 grudnia 1979 r.

(Dz. U. Nr 28, poz. 162).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1981 r., z wyjątkiem art. 3, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.