Ustawa z dnia 26 kwietnia 1979 r. o terenowych funduszach odnowy zabytków.

Ustawa określa zasady tworzenia terenowych funduszów odnowy zabytków oraz gospodarowania

tymi funduszami.

Rady narodowe stopnia wojewódzkiego mogą tworzyć wojewódzkie fundusze odnowy zabytków,

a w szczególnie uzasadnionych wypadkach - na wniosek miejskiej rady narodowej - miejskie

fundusze odnowy zabytków.

Terenowe fundusze odnowy zabytków przeznaczone są na finansowanie przedsięwzięć związanych

z odnową, a także zabezpieczeniem i konserwacją zabytków stanowiących dobra kultury

w rozumieniu ustawy o ochronie dóbr kultury i o muzeach.

1.

Dochodami terenowych funduszów odnowy zabytków mogą być

1)

darowizny, w tym dobrowolne wpłaty osób fizycznych oraz uspołecznionych i nie uspołecznionych

jednostek organizacyjnych,

2)

wpłaty z organizowanych na ten cel zbiórek publicznych i imprez,

3)

wprowadzane przez rady narodowe stopnia wojewódzkiego dopłaty do cen

a)

biletów wstępu do obiektów zabytkowych i muzeów,

b)

świadczonych usług hotelarskich i turystycznych,

4)

wpływy ze sprzedaży stanowiących własność Państwa nieruchomych obiektów zabytkowych,

5)

wpływy ze zwrotu kosztów robót wykonanych ze środków państwowych w obiektach zabytkowych

na podstawie ustawy o ochronie dóbr kultury i o muzeach,

6)

dotacje z budżetu rady narodowej oraz budżetu centralnego.

2.

Rada Ministrów może przeznaczyć na terenowe fundusze odnowy zabytków także inne środki

i dochody budżetowe.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia określi szczegółowo zasady wprowadzania przez

rady narodowe dopłat wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 3, górne granice stawek tych

dopłat oraz zwolnienia i sposób ich pobierania.

1.

Dysponentami wojewódzkich funduszów odnowy zabytków są terenowe organy administracji

państwowej stopnia wojewódzkiego, zaś miejskich funduszów odnowy zabytków - terenowe

organy administracji państwowej miast, w których utworzone zostały takie fundusze.

2.

Programy odnowy zabytków i innych przedsięwzięć finansowanych ze środków terenowych

funduszów odnowy oraz sprawozdania z ich wykonania podlegają zatwierdzeniu przez właściwe

rady narodowe.

3.

Dysponenci terenowych funduszów odnowy zabytków - w sprawach programów, o których

mowa w ust. 2, przed przedłożeniem ich do zatwierdzenia radzie narodowej - zasięgają

opinii organizacji społecznych i stowarzyszeń społeczno-kulturalnych, podejmujących

inicjatywy społeczne w dziedzinie odnowy zabytków.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.