Ustawa z dnia 26 maja 1978 r. o zmianie ustawy o radach narodowych.

W ustawie z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych

(Dz. U. z 1975 r. Nr 26, poz. 139 i z 1977 r. Nr 11, poz. 44) wprowadza się po rozdziale 9 rozdział 9a w brzmieniu

„

Rozdział 9a

Komitety kontroli społecznej

Art. 81a.

1.

Przy każdej radzie narodowej działa komitet kontroli społecznej.

2.

Komitety kontroli społecznej powoływane są przez rady narodowe z początkiem kadencji

i działają do powołania ich nowego składu przez rady narodowe następnej kadencji.

3.

Rada narodowa może w czasie swojej kadencji dokonywać zmian w składzie komitetu kontroli

społecznej.

4.

Pracą komitetu kontroli społecznej kieruje jego przewodniczący, który reprezentuje

komitet w stosunkach z innymi organami i jednostkami organizacyjnymi oraz pełni funkcję

rzecznika kontroli społecznej.

Art. 81b.

1.

Zadaniem komitetów kontroli społecznej jest pomoc radom narodowym w wypełnianiu ich

funkcji kontrolnych, umacnianie roli i znaczenia kontroli społecznej na terenie działania

właściwej rady narodowej, koordynowanie i inspirowanie działalności poszczególnych

organów tej kontroli, doskonalenie wszystkich jej form, zwiększanie skuteczności kontroli,

a zwłaszcza egzekwowanie zaleceń pokontrolnych oraz tworzenie warunków do działania

i powoływania organów kontroli społecznej przez uprawnione organizacje.

2.

Koordynacja, o której mowa w ust. 1, dotyczy zwłaszcza działalności organów kontroli

społecznej, powoływanych przez związki zawodowe, organizacje spółdzielcze oraz samorząd

mieszkańców miast i wsi.

3.

Zakres działania komitetów kontroli społecznej obejmuje wszystkie sprawy, które w

myśl obowiązujących przepisów objęte są kontrolą społeczną.

4.

Komitety kontroli społecznej działają zgodnie z wytycznymi rady narodowej oraz przy

ścisłym współdziałaniu z komisjami tej rady.

5.

Bieżący nadzór nad działalnością komitetów kontroli społecznej sprawują prezydia rad

narodowych.

Art. 81c.

1.

W wykonywaniu swych zadań komitety kontroli społecznej w szczególności

1)

inspirują i koordynują działalność poszczególnych organów kontroli społecznej oraz

ukierunkowują ich pracę na określone dziedziny życia społeczno-gospodarczego, w których

zachodzi szczególna potrzeba ochrony mienia społecznego lub praw obywateli, umocnienia

dyscypliny społecznej, zapewnienia gospodarności oraz zaspokajania potrzeb ludności,

2)

zalecają przeprowadzenie odpowiednich kontroli organom kontroli społecznej; w uzasadnionych

wypadkach mogą powoływać doraźne zespoły kontrolne złożone z osób reprezentujących

różne formy kontroli społecznej,

3)

podejmują działania zapewniające pełną efektywność kontroli społecznej,

4)

czuwają nad właściwym reagowaniem przez wszystkie organy i instytucje państwowe, gospodarcze,

spółdzielcze i społeczne oraz jednostki gospodarki nie uspołecznionej na krytykę,

a zwłaszcza na krytykę ze strony radnych lub prasy, radia i telewizji,

5)

podejmują interwencje uzasadnione informacjami o wadliwej działalności organów i instytucji

państwowych, gospodarczych, spółdzielczych i społecznych oraz jednostek gospodarki

nie uspołecznionej lub wnioskami zmierzającymi do usprawnienia tej działalności,

6)

współdziałają z organami kontroli państwowej i politycznej, sygnalizując im ujawnione

przez kontrolę społeczną poważniejsze zjawiska negatywne,

7)

współdziałają ze związkami zawodowymi w zakresie włączania załóg pracowniczych do

aktywnego udziału w ujawnianiu i eliminowaniu zjawisk negatywnych,

8)

mogą występować do właściwych organów, a w szczególności do organów kontroli państwowej

lub organów ścigania, z wnioskami o zastosowanie odpowiednich środków wobec osób winnych

zaniedbań lub naruszenia obowiązków.

2.

Komitety kontroli społecznej co najmniej raz w roku przedstawiają radzie narodowej

sprawozdania ze swej działalności, ze szczególnym zwróceniem uwagi na wyniki kontroli

oraz na skuteczność środków zastosowanych w celu likwidacji ujawnionych braków i niedociągnięć.

3.

Wszystkie organy i jednostki państwowe, gospodarcze, spółdzielcze, organizacje społeczne,

jednostki gospodarki nie uspołecznionej oraz organy ich samorządu obowiązane są udzielać

komitetom kontroli społecznej w zakreślonym terminie odpowiedzi na otrzymane wnioski

oraz informować o podjęciu odpowiednich działań w celu usunięcia nieprawidłowości

ujawnionych w czasie kontroli społecznej.

4.

Osoby wchodzące w skład komitetów kontroli społecznej podczas wykonywania czynności

kontrolnych na podstawie pisemnego upoważnienia komitetu korzystają z ochrony prawnej

przysługującej funkcjonariuszom publicznym.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się również do kontrolerów społecznych jednostek organizacyjnych

i organizacji społecznych, upoważnionych na podstawie odrębnych przepisów do sprawowania

kontroli społecznej, podczas wykonywania przez nich czynności kontrolnych na zlecenie

komitetu kontroli społecznej bądź kontroli objętych koordynacją tego komitetu.

Art. 81d.

1.

Nadzór nad działalnością komitetów kontroli społecznej sprawują Rada Państwa i rady

narodowe stopnia wojewódzkiego.

2.

Regulamin organizacji pracy komitetów kontroli społecznej ustala rada narodowa w oparciu

o ramowy regulamin uchwalony przez Radę Państwa.

3.

Rada Państwa określa

1)

kierunki działania i zadania komitetów kontroli społecznej,

2)

uprawnienia i obowiązki rzecznika kontroli społecznej,

3)

organizację i skład liczbowy komitetów kontroli społecznej oraz tryb powoływania i

odwoływania ich członków,

4)

obowiązki i uprawnienia prezydiów rad narodowych w odniesieniu do komitetów kontroli

społecznej,

5)

tryb współdziałania komitetów z innymi organami i instytucjami oraz organizacjami,

6)

tryb prowadzenia działalności kontrolnej i związane z tym uprawnienia kontrolne,

7)

szczególne uprawnienia przysługujące członkom komitetów kontroli społecznej i kontrolerom

społecznym oraz związane z tym obowiązki zakładów pracy.

4.

Rada Państwa okresowo ocenia prawidłowość działania całego systemu kontroli społecznej

i w miarę potrzeby udziela wytycznych w sprawie zwiększenia jego efektywności.

”

Rady narodowe powołują komitety kontroli społecznej w ciągu trzech miesięcy od dnia

wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Przy każdej radzie narodowej działa komitet kontroli społecznej.

2.

Komitety kontroli społecznej powoływane są przez rady narodowe z początkiem kadencji

i działają do powołania ich nowego składu przez rady narodowe następnej kadencji.

3.

Rada narodowa może w czasie swojej kadencji dokonywać zmian w składzie komitetu kontroli

społecznej.

4.

Pracą komitetu kontroli społecznej kieruje jego przewodniczący, który reprezentuje

komitet w stosunkach z innymi organami i jednostkami organizacyjnymi oraz pełni funkcję

rzecznika kontroli społecznej.

1.

Zadaniem komitetów kontroli społecznej jest pomoc radom narodowym w wypełnianiu ich

funkcji kontrolnych, umacnianie roli i znaczenia kontroli społecznej na terenie działania

właściwej rady narodowej, koordynowanie i inspirowanie działalności poszczególnych

organów tej kontroli, doskonalenie wszystkich jej form, zwiększanie skuteczności kontroli,

a zwłaszcza egzekwowanie zaleceń pokontrolnych oraz tworzenie warunków do działania

i powoływania organów kontroli społecznej przez uprawnione organizacje.

2.

Koordynacja, o której mowa w ust. 1, dotyczy zwłaszcza działalności organów kontroli

społecznej, powoływanych przez związki zawodowe, organizacje spółdzielcze oraz samorząd

mieszkańców miast i wsi.

3.

Zakres działania komitetów kontroli społecznej obejmuje wszystkie sprawy, które w

myśl obowiązujących przepisów objęte są kontrolą społeczną.

4.

Komitety kontroli społecznej działają zgodnie z wytycznymi rady narodowej oraz przy

ścisłym współdziałaniu z komisjami tej rady.

5.

Bieżący nadzór nad działalnością komitetów kontroli społecznej sprawują prezydia rad

narodowych.

1.

W wykonywaniu swych zadań komitety kontroli społecznej w szczególności

1)

inspirują i koordynują działalność poszczególnych organów kontroli społecznej oraz

ukierunkowują ich pracę na określone dziedziny życia społeczno-gospodarczego, w których

zachodzi szczególna potrzeba ochrony mienia społecznego lub praw obywateli, umocnienia

dyscypliny społecznej, zapewnienia gospodarności oraz zaspokajania potrzeb ludności,

2)

zalecają przeprowadzenie odpowiednich kontroli organom kontroli społecznej; w uzasadnionych

wypadkach mogą powoływać doraźne zespoły kontrolne złożone z osób reprezentujących

różne formy kontroli społecznej,

3)

podejmują działania zapewniające pełną efektywność kontroli społecznej,

4)

czuwają nad właściwym reagowaniem przez wszystkie organy i instytucje państwowe, gospodarcze,

spółdzielcze i społeczne oraz jednostki gospodarki nie uspołecznionej na krytykę,

a zwłaszcza na krytykę ze strony radnych lub prasy, radia i telewizji,

5)

podejmują interwencje uzasadnione informacjami o wadliwej działalności organów i instytucji

państwowych, gospodarczych, spółdzielczych i społecznych oraz jednostek gospodarki

nie uspołecznionej lub wnioskami zmierzającymi do usprawnienia tej działalności,

6)

współdziałają z organami kontroli państwowej i politycznej, sygnalizując im ujawnione

przez kontrolę społeczną poważniejsze zjawiska negatywne,

7)

współdziałają ze związkami zawodowymi w zakresie włączania załóg pracowniczych do

aktywnego udziału w ujawnianiu i eliminowaniu zjawisk negatywnych,

8)

mogą występować do właściwych organów, a w szczególności do organów kontroli państwowej

lub organów ścigania, z wnioskami o zastosowanie odpowiednich środków wobec osób winnych

zaniedbań lub naruszenia obowiązków.

2.

Komitety kontroli społecznej co najmniej raz w roku przedstawiają radzie narodowej

sprawozdania ze swej działalności, ze szczególnym zwróceniem uwagi na wyniki kontroli

oraz na skuteczność środków zastosowanych w celu likwidacji ujawnionych braków i niedociągnięć.

3.

Wszystkie organy i jednostki państwowe, gospodarcze, spółdzielcze, organizacje społeczne,

jednostki gospodarki nie uspołecznionej oraz organy ich samorządu obowiązane są udzielać

komitetom kontroli społecznej w zakreślonym terminie odpowiedzi na otrzymane wnioski

oraz informować o podjęciu odpowiednich działań w celu usunięcia nieprawidłowości

ujawnionych w czasie kontroli społecznej.

4.

Osoby wchodzące w skład komitetów kontroli społecznej podczas wykonywania czynności

kontrolnych na podstawie pisemnego upoważnienia komitetu korzystają z ochrony prawnej

przysługującej funkcjonariuszom publicznym.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się również do kontrolerów społecznych jednostek organizacyjnych

i organizacji społecznych, upoważnionych na podstawie odrębnych przepisów do sprawowania

kontroli społecznej, podczas wykonywania przez nich czynności kontrolnych na zlecenie

komitetu kontroli społecznej bądź kontroli objętych koordynacją tego komitetu.

1.

Nadzór nad działalnością komitetów kontroli społecznej sprawują Rada Państwa i rady

narodowe stopnia wojewódzkiego.

2.

Regulamin organizacji pracy komitetów kontroli społecznej ustala rada narodowa w oparciu

o ramowy regulamin uchwalony przez Radę Państwa.

3.

Rada Państwa określa

1)

kierunki działania i zadania komitetów kontroli społecznej,

2)

uprawnienia i obowiązki rzecznika kontroli społecznej,

3)

organizację i skład liczbowy komitetów kontroli społecznej oraz tryb powoływania i

odwoływania ich członków,

4)

obowiązki i uprawnienia prezydiów rad narodowych w odniesieniu do komitetów kontroli

społecznej,

5)

tryb współdziałania komitetów z innymi organami i instytucjami oraz organizacjami,

6)

tryb prowadzenia działalności kontrolnej i związane z tym uprawnienia kontrolne,

7)

szczególne uprawnienia przysługujące członkom komitetów kontroli społecznej i kontrolerom

społecznym oraz związane z tym obowiązki zakładów pracy.

4.

Rada Państwa okresowo ocenia prawidłowość działania całego systemu kontroli społecznej

i w miarę potrzeby udziela wytycznych w sprawie zwiększenia jego efektywności.