Ustawa z dnia 21 grudnia 1978 r. o odznakach i mundurach.

Ustanawianie i używanie odznak i mundurów odbywa się z zachowaniem przepisów niniejszej

ustawy.

1.

Odznaki dzielą się na

1)

honorowe, stanowiące wyróżnienie za zasługi położone

a)

w działalności państwowej lub społecznej stanowiącej istotny wkład w rozwój całego

kraju, w rozwój określonej dziedziny gospodarki lub administracji państwowej, w rozwój

określonego województwa albo w rozwój określonej organizacji gospodarczej,

b)

w działalności statutowej organizacji spółdzielczych lub organizacji społecznych,

2)

organizacyjne, stanowiące oznaczenie organizacji społecznej lub spółdzielczej albo

innej jednostki organizacyjnej bądź przynależności do takiej organizacji lub jednostki

organizacyjnej,

3)

okolicznościowe, upamiętniające rocznice, wystawy, zgromadzenia lub inne wydarzenia.

2.

Odznakami mogą być emblematy, godła, barwy, herby miast lub województw oraz inne przedmioty,

chociażby powszechnie używane, jeżeli sposób ich sporządzenia i używania wskazuje

na to, że mają służyć celom określonym w ust. 1.

1.

Właściwe rady narodowe stopnia wojewódzkiego oraz miejskie rady narodowe mogą ustanawiać

herby województw oraz herby miast.

2.

Herbem województwa lub miasta może być znak nawiązujący do historii bądź tradycji

albo do współczesnych zdarzeń i osiągnięć charakterystycznych dla danego województwa

lub miasta.

3.

Rada Państwa może ustalić ogólne zasady ustanawiania herbów przez rady narodowe.

1.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej stanowiącej istotny

wkład w rozwój kraju ustanawiane są przez Radę Państwa.

2.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej na rzecz rozwoju

określonej dziedziny gospodarki narodowej lub administracji ustanawiane są przez Radę

Ministrów w porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych.

3.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej na rzecz rozwoju

określonego województwa ustanawiane są przez rady narodowe stopnia wojewódzkiego.

4.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności państwowej lub społecznej stanowiącej wkład

w rozwój określonej organizacji gospodarczej ustanawiane są przez właściwego ministra

w uzgodnieniu z zarządem głównym związku zawodowego.

5.

Odznaki honorowe za zasługi w działalności stanowiącej wkład w rozwijanie działalności

statutowej organizacji spółdzielczych lub organizacji społecznych ustanawiane są przez

naczelne organy tych organizacji, za zgodą Naczelnej Rady Spółdzielczej - w odniesieniu

do organizacji spółdzielczych, a Ministra Spraw Wewnętrznych - w odniesieniu do organizacji

społecznych. Zgoda ta nie jest wymagana do ustanowienia odznaki honorowej przez Centralną

Radę Związków Zawodowych.

1.

Ustanowienie i używanie odznak organizacyjnych i okolicznościowych może nastąpić za

zezwoleniem wydanym

1)

organizacjom społecznym, spółdzielczym i komitetom społecznym, które działają na obszarze

nie większym niż województwo - przez terenowy organ administracji państwowej stopnia

wojewódzkiego,

2)

organizacjom społecznym, spółdzielczym i komitetom społecznym, których teren działania

obejmuje obszar większy niż województwo - przez naczelny lub centralny organ administracji

państwowej, właściwy ze względu na rodzaj prowadzonej przez organizację społeczną

lub spółdzielczą działalności albo cel powołania komitetu, w porozumieniu z Ministrem

Spraw Wewnętrznych.

2.

Zezwolenie na ustanowienie i używanie odznaki okolicznościowej może być udzielone

jednostce organizacyjnej lub komitetowi społecznemu, powołanemu do realizacji doraźnych

celów przez organy władzy i administracji państwowej, instytucje państwowe lub partię

i stronnictwa polityczne.

3.

Naczelny lub centralny organ administracji państwowej, o którym mowa w ust. 1 pkt

2, może zakazać używania odznaki lub ubioru, których ustanowienie i używanie nie wymaga

zezwolenia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub względy porządku publicznego.

1.

Organy ustanawiające odznakę ustalają jej wzór oraz zasady i tryb jej nadawania i

noszenia. Ustalenie wzoru odznaki honorowej oraz sposobu jej noszenia wymaga zgody

Rady Państwa.

2.

Odznaki powinny kształtem i wymiarami wyraźnie odróżniać się od orderów, odznaczeń

i medali ustanawianych na podstawie odrębnych przepisów.

Do wniosku o zezwolenie na ustanowienie i używanie odznaki powinny być dołączone

1)

uchwała organu statutowego organizacji społecznej lub spółdzielczej albo decyzja jednostki

wymienionej w art. 5 ust. 2 o celowości ustanowienia odznaki,

2)

projekt regulaminu określającego cel ustanowienia odznaki, zasady i tryb jej przyznawania

oraz sposób noszenia (używania),

3)

wzór odznaki z jej opisem i wymiarami,

4)

wzór legitymacji (dyplomu) odznaki.

Zezwolenia na ustanowienie i używanie odznaki nie wydaje się, a wydane zezwolenie

może być cofnięte, jeżeli

1)

wzór odznaki nie odpowiada wymaganiom, o których mowa w art. 6 ust. 2,

2)

wymaga tego interes społeczny lub względy porządku publicznego.

1.

Nie wymaga zezwolenia, o którym mowa w art. 5, ustanowienie i używanie

1)

odznak i znaków firmowo-reklamowych,

2)

ubiorów roboczych i ochronnych, wykorzystywanych w związku z wykonywaniem zawodu,

3)

ubiorów sportowych oraz odznak i wyróżnień sprawnościowych,

4)

odznak i ubiorów ustanawianych przez właściwe organy dla studentów i młodzieży szkolnej.

2.

Do ubiorów wymienionych w ust. 1 pkt 2-4 stosuje się odpowiednio art. 12 ust. 1.

Mundurem jest ubiór lub jego części służące oznaczeniu przynależności do określonej

jednostki organizacyjnej lub wykonywania określonych funkcji albo służby.

Rada Ministrów ustanawia mundury, określa osoby uprawnione do ich noszenia oraz ustala

wzór i kolor munduru.

1.

Mundury ustanawiane na podstawie ustawy powinny różnić się w sposób widoczny od pozostających

pod szczególną ochroną

1)

munduru Ludowego Wojska Polskiego, który jest symbolem tradycji wolnościowych i postaw

patriotycznych Narodu Polskiego,

2)

munduru Milicji Obywatelskiej, który jest symbolem poszanowania prawa oraz ładu i

porządku publicznego.

2.

Minister Obrony Narodowej w odniesieniu do munduru wojskowego, a Minister Spraw Wewnętrznych

- w odniesieniu do munduru milicyjnego mogą wprowadzić zakaz używania munduru lub

jego części, chociażby nawet zostały one pozbawione oznak określonych w przepisach

o ustanowieniu munduru.

3.

Wojskowe organy porządkowe mogą kontrolować uprawnienia do używania odznak i mundurów

wojskowych.

1.

Używanie munduru zagranicznego wymaga zezwolenia terenowego organu administracji państwowej

stopnia wojewódzkiego.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do

1)

członków personelu dyplomatycznego obcych przedstawicielstw dyplomatycznych oraz urzędników

konsularnych obcych urzędów konsularnych,

2)

członków personelu administracyjnego i technicznego obcych przedstawicielstw dyplomatycznych

i urzędów konsularnych - z zastrzeżeniem zasady wzajemności,

3)

innych osób, które mogą używać w Polsce munduru na mocy umów albo zwyczajów międzynarodowych.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej, o znakach Sił Zbrojnych oraz przepisów szczególnych o odznakach i mundurach.

W art. 15 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych

(Dz. U. z 1975 r. Nr 26, poz. 139, z 1977 r. Nr 11, poz. 44 i z 1978 r. Nr 14, poz. 61) skreśla się wyrazy: „oraz ustalania herbu miasta”.

Traci moc dekret z dnia 2 października 1935 r. o odznakach i mundurach

(Dz. U. Nr 72, poz. 455 i z 1971 r. Nr 12, poz. 115).

1.

Odznaki ustalone na podstawie dekretu, o którym mowa w art. 16, mogą być nadawane

i używane na dotychczasowych zasadach.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do mundurów ustalonych na podstawie dotychczasowych

przepisów, gdy chodzi o używanie tych mundurów.

Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.