Ustawa z dnia 31 marca 1977 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach.

W ustawie z dnia 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. Nr 15, poz. 77 i z 1974 r. Nr 14, poz. 85) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

1.

Cudzoziemiec może przekroczyć granice Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej na podstawie

ważnego paszportu lub innego właściwego dokumentu po uzyskaniu zezwolenia zwanego

wizą, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

2.

Cudzoziemiec jest obowiązany dokonać wymiany zagranicznych środków płatniczych na

złote polskie w celu pokrycia kosztów jego pobytu w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

lub w inny sposób zapewnić pokrycie tych kosztów.

3.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrami Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej, Spraw Wewnętrznych oraz

Spraw Zagranicznych i Przewodniczącym Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki

określi w drodze rozporządzenia

1)

zasady i tryb wymiany przez cudzoziemców zagranicznych środków płatniczych na złote

polskie w celu pokrycia kosztów ich pobytu w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,

2)

inne sposoby zapewnienia pokrycia przez cudzoziemców kosztów ich pobytu niż określony

w ust. 2,

3)

zasady i tryb zwalniania cudzoziemców od obowiązku, o którym mowa w ust. 2,

4)

tryb kontroli spełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 2.

”

;

2)

w art. 4 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 3 i art. 17 zamieszczone w nawiasie

wyrazy: „miejskie w miastach wyłączonych z województw” zastępuje się wyrazami: „miejskie miast stopnia wojewódzkiego”;

3)

w art. 5

a)

w ust. 1 początkowe wyrazy: „Cudzoziemcowi można odmówić wizy, a udzieloną wizę można unieważnić, jeżeli” zastępuje się wyrazami: „Cudzoziemcowi można odmówić wizy, a udzieloną wizę unieważnić, w wypadku zaś zwolnienia

od obowiązku posiadania wizy - odmówić wjazdu na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej, jeżeli”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Decyzje w sprawie odmowy udzielenia wizy lub jej unieważnienia oraz odmowy wjazdu

na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

”

;

4)

w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Cudzoziemiec jest obowiązany dopełnić obowiązku rejestracji w komendzie wojewódzkiej

(miejskiej miasta stopnia wojewódzkiego) Milicji Obywatelskiej, właściwej ze względu

na miejsce pobytu cudzoziemca, przed upływem trzech dni od przekroczenia granicy.

”

;

5)

w art. 18 w ust. 2 dodaje się na końcu wyrazy: „z wyjątkiem spraw, o których mowa w art. 3 ust. 2”;

6)

w art. 19 dodaje się na końcu wyrazy: „z wyjątkiem obowiązku, o którym mowa w art. 3 ust. 2”;

7)

po art. 19 dodaje się art. 19a w brzmieniu

„

Art. 19a.

Przewodniczący Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki w porozumieniu z Ministrami Finansów i Spraw Zagranicznych określi minimalne kwoty zagranicznych

środków płatniczych, jakie cudzoziemcy powinni wymienić w celu pokrycia kosztów ich

pobytu w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

”

;

8)

w art. 22

a)

w ust. 1 liczbę „4.500” zastępuje się liczbą „5.000”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Orzekanie następuje w trybie przepisów w sprawach o wykroczenia.

”

;

9)

w art. 23 w ust. 1 po wyrazach „art. 3” dodaje się wyrazy „ust. 1”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 kwietnia 1977 r.

1.

Cudzoziemiec może przekroczyć granice Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej na podstawie

ważnego paszportu lub innego właściwego dokumentu po uzyskaniu zezwolenia zwanego

wizą, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

2.

Cudzoziemiec jest obowiązany dokonać wymiany zagranicznych środków płatniczych na

złote polskie w celu pokrycia kosztów jego pobytu w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

lub w inny sposób zapewnić pokrycie tych kosztów.

3.

Minister Finansów w porozumieniu z Ministrami Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej, Spraw Wewnętrznych oraz

Spraw Zagranicznych i Przewodniczącym Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki

określi w drodze rozporządzenia

1)

zasady i tryb wymiany przez cudzoziemców zagranicznych środków płatniczych na złote

polskie w celu pokrycia kosztów ich pobytu w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,

2)

inne sposoby zapewnienia pokrycia przez cudzoziemców kosztów ich pobytu niż określony

w ust. 2,

3)

zasady i tryb zwalniania cudzoziemców od obowiązku, o którym mowa w ust. 2,

4)

tryb kontroli spełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 2.

Przewodniczący Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki w porozumieniu z Ministrami Finansów i Spraw Zagranicznych określi minimalne kwoty zagranicznych

środków płatniczych, jakie cudzoziemcy powinni wymienić w celu pokrycia kosztów ich

pobytu w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.