PL
Ustawa z dnia 17 grudnia 1977 r. o polskiej strefie rybołówstwa morskiego.
Table of Provisions (13)
Statutory Text (13 Articles)
Ustanawia się na obszarze wód morskich polską strefę rybołówstwa morskiego.
1.
Polska strefa rybołówstwa morskiego jest położona na zewnątrz od granicy morza terytorialnego
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
2.
Bocznymi granicami polskiej strefy rybołówstwa morskiego są
1)
w Zatoce Gdańskiej i w Morzu Bałtyckim - linia począwszy od punktu o współrzędnych
54° 27' 28” szerokości geograficznej północnej i 19° 38' 36” długości geograficznej
wschodniej, przez punkty o współrzędnych: 54° 36' 15” szerokości geograficznej północnej
i 19° 24' 22” długości geograficznej wschodniej, 54° 40' 12” szerokości geograficznej
północnej i 19° 18' 54” długości geograficznej wschodniej, 54° 48' 54” szerokości
geograficznej północnej i 19° 20' 42” długości geograficznej wschodniej, 55° 20' 48”
szerokości geograficznej północnej i 19° 03' 48” długości geograficznej wschodniej,
55° 51' 00” szerokości geograficznej północnej i 18° 56' 12” długości geograficznej
wschodniej - do punktu, którego współrzędne określają umowy międzynarodowe,
2)
w Zatoce Pomorskiej i w Morzu Bałtyckim - linia począwszy od punktu o współrzędnych
53° 55' 45” szerokości geograficznej północnej i 14° 13' 41” długości geograficznej
wschodniej, przez punkty o współrzędnych: 54° 01' 42” szerokości geograficznej północnej
i 14° 15' 16” długości geograficznej wschodniej, 54° 07' 37” szerokości geograficznej
północnej i 14° 16' 51” długości geograficznej wschodniej, 54° 28' 19” szerokości
geograficznej północnej i 14° 35' 51” długości geograficznej wschodniej - do punktu,
którego współrzędne określają umowy międzynarodowe.
3.
Zewnętrzną granicę polskiej strefy rybołówstwa morskiego stanowi linia łącząca skrajne
punkty na liniach będących bocznymi granicami polskiej strefy rybołówstwa morskiego.
Szczegółowy przebieg zewnętrznej granicy polskiej strefy rybołówstwa morskiego określają
umowy międzynarodowe.
4.
W razie braku umów międzynarodowych, o których mowa w ust. 2 i 3, Rada Ministrów może
w drodze rozporządzenia określić granicę polskiej strefy rybołówstwa morskiego.
1.
Na obszarze polskiej strefy rybołówstwa morskiego mają prawo uprawiać rybołówstwo
morskie oraz pozyskiwać inne żywe zasoby morza wyłącznie polskie statki rybackie.
2.
Obce statki rybackie mogą uprawiać rybołówstwo w polskiej strefie rybołówstwa morskiego,
jeżeli umowa międzynarodowa zawarta przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z państwem
przynależności statku możliwość taką przewiduje.
Minister Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej, w drodze rozporządzenia, określa
zasady i warunki uprawiania rybołówstwa przez obce statki w polskiej strefie rybołówstwa
morskiego.
Minister Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej ustala corocznie wielkość ogólnego
dopuszczalnego połowu dla poszczególnych gatunków żywych zasobów w polskiej strefie
rybołówstwa morskiego.
Nadzór nad przestrzeganiem prawa uprawiania rybołówstwa na wodach polskiej strefy
rybołówstwa morskiego, wynikającego z przepisów ustawy i przepisów wydanych na jej
podstawie, sprawują - niezależnie od uprawnień urzędów morskich - organy ochrony granic.
Organy ochrony granic mogą na wodach polskiej strefy rybołówstwa morskiego skontrolować
obcy statek rybacki, gdy zachodzi podejrzenie naruszenia przepisów ustawy lub przepisów
wydanych na jej podstawie, a także zatrzymać i zmusić go do zawinięcia do wskazanego
mu portu; kontrola oraz zatrzymanie statku i zmuszenie go do zawinięcia do wskazanego
portu następuje w trybie i przy zastosowaniu środków przewidzianych w przepisach o
ochronie granic państwowych.
1.
Kierownik obcego statku rybackiego, który dokonuje połowu na obszarze polskiej strefy
rybołówstwa morskiego z naruszeniem przepisów niniejszej ustawy lub przepisów wydanych
na jej podstawie,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, grzywny od 25.000 do 1.000.000 zł albo
obu tym karom łącznie.
2.
W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1 sąd może orzec przepadek statku,
sprzętu rybackiego i złowionych ryb, chociażby nie były własnością sprawcy.
W ustawie z dnia 21 maja 1963 r. o rybołówstwie morskim
(Dz. U. Nr 22, poz. 115 i z 1970 r. Nr 3, poz. 14) wprowadza się następujące zmiany
1)
art. 40 otrzymuje brzmienie
„
Art. 40.
1.
Kierownik obcego statku rybackiego, który dokonuje połowu na polskich wodach wewnętrznych
lub na morzu terytorialnym Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z naruszeniem przepisów
niniejszej ustawy lub przepisów wydanych na jej podstawie,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, grzywny w wysokości od 25.000 do 1.000.000
zł albo obu tym karom łącznie.
1.
W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1 sąd może orzec przepadek statku,
sprzętu rybackiego i złowionych ryb, chociażby nie były własnością sprawcy.
”
;
2)
w art. 44
a)
w ust. 1 skreśla się oznaczenie ust. 1, a powołanie: „w art. 40 i w art. 41-43” zastępuje się powołaniem: „w art. 41-43”,
b)
ust. 2 skreśla się;
3)
art. 45 otrzymuje brzmienie
„
Art. 45.
Do orzekania w sprawach wymienionych w art. 41, 42 i 43 ust. 1 właściwe są kolegia
do spraw wykroczeń przy urzędach morskich.
”
Traci moc ustawa z dnia 12 lutego 1970 r. o ustanowieniu polskiej strefy rybołówstwa morskiego
(Dz. U. Nr 3, poz. 14).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1978 r.
1.
Kierownik obcego statku rybackiego, który dokonuje połowu na polskich wodach wewnętrznych
lub na morzu terytorialnym Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z naruszeniem przepisów
niniejszej ustawy lub przepisów wydanych na jej podstawie,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, grzywny w wysokości od 25.000 do 1.000.000
zł albo obu tym karom łącznie.
1.
W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1 sąd może orzec przepadek statku,
sprzętu rybackiego i złowionych ryb, chociażby nie były własnością sprawcy.
Do orzekania w sprawach wymienionych w art. 41, 42 i 43 ust. 1 właściwe są kolegia
do spraw wykroczeń przy urzędach morskich.