Ustawa z dnia 27 marca 1976 r. o utworzeniu urzędu Ministra Gospodarki Materiałowej.

Tworzy się urząd Ministra Gospodarki Materiałowej.

1.

Do zakresu działania Ministra Gospodarki Materiałowej należą sprawy zaopatrzenia i

gospodarki surowcami, materiałami, paliwami i energią oraz rezerw państwowych.

2.

Minister Gospodarki Materiałowej kieruje Urzędem Gospodarki Materiałowej.

3.

Minister Gospodarki Materiałowej koordynuje i kontroluje działalność państwowych i

spółdzielczych jednostek organizacyjnych w zakresie

1)

efektywności wykorzystania materiałów, surowców, paliw i energii,

2)

gospodarki surowcami wtórnymi,

3)

obrotu i zaopatrzenia w surowce, materiały, paliwa i energię,

4)

rozmieszczenia i ruchu zapasów oraz rezerw państwowych,

5)

gospodarki magazynowej i opakowaniami.

4.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia szczegółowy zakres działania Ministra

Gospodarki Materiałowej oraz nada statut Urzędowi.

W ustawie z dnia 30 maja 1962 r. o gospodarce paliwowo-energetycznej

(Dz. U. Nr 32, poz. 150 i z 1971 r. Nr 12, poz. 117) w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organem Ministra Gospodarki Materiałowej w zakresie gospodarki paliwowo-energetycznej

jest Państwowy Inspektorat Gospodarki Paliwowo-Energetycznej.

”

1.

Znosi się Państwową Radę Gospodarki Materiałowej.

2.

Sprawy należące dotychczas do zakresu działania Państwowej Rady Gospodarki Materiałowej

przechodzą do zakresu działania Ministra Gospodarki Materiałowej.

Traci moc ustawa z dnia 29 marca 1972 r. o utworzeniu Państwowej Rady Gospodarki Materiałowej

(Dz. U. Nr 11, poz. 84).

Ustawa wchodzi w życie z dniem uchwalenia.