Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 lutego 1975 r. w sprawie dopuszczalności użycia przez funkcjonariuszy Służby Więziennej broni oraz stosowania siły fizycznej i szczególnych środków bezpieczeństwa.

§ 2. 1. Użycie broni jest środkiem ostatecznym, dopuszczalnym jedynie wówczas, gdy użycie innych środków

nie jest wystarczające.

2. Użycie broni nie może mieć na celu pozbawienia

tycia i powinno następować w sposób wyrządzający możli­

wie najmnIejszą szkodę osobie, przeciwko której broń

użyto, a zarazem bez narażania życia lub zdrowia innych

osób.

2)

wezwać

do określonego zachowania się, a zwłaszcza

do zaniechania napaści, do porzucenia broni lub zaniechania innej czynności, która w myśl § l uprawnia do

użycia broni, a w razie nieusłuchania ponowić . wezwanie z zagrożeni e m użycia broni,

oddać strzał

określon e go

ostrzegawczy w górę, jeżeli wezwanie do

zachowania okaże się bezskuteczne.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli zwłoka W uży­

ciu broni grozi

1)

bezpośrednim

niebezpieczeństwem

nariusza lub innej osoby,

sprawcy zamachu

określonego

w § 1 pkt 1,

ucieczką skazanego, tymczas owo aresztowanego lub

osoby umieszczonej w ośrodku pr zys tlJsowahia społecznego w sytuacjach, o k tó r yc h m()wa w § J pkt 6,

4) powszechnym niebezpieczeństwem dla życia ludzki e go

lub dla m ie nia społecznego znaczn e j w a rtości.

§ 4.

Jeżeli

wskutek użyci a broni nastą piło zranienie

rann e mu udz ieli ć pierwsze j p omocy I za-

człowieka , należy

p ew nić

mu opiekę lek a rską.

§ 5. W razie wyk on ywania c zynnoŚ ."i shlżbow e j współ­

nie prze z kilku funkcj onariuszy, decyzję o koni eczno ści

użycia broni pode jm uje f LI n kc jonari usz, k tórem u zlecono

kierowanie wykonywaną czynn ., ścią j eżeli zaś nie m a on

możności

podjęcia

decyzji - o użyciu broni decydują

funkcjonariusze w ykonu jący nakazaną c zy nność.

§ 6. 1. O użyciu broni funkcjonariusz niezwłocznIe zawiadamia odpowiednio naczelnika zakładu k a rnego, aresztu śledczego lub ośrodka przyst osowa nia społecznego, który obowiązany je st zbad ać , czy użycie broni nastąptlo

zgodnie z obowiązującymi przepisami.

2. O użyciu broni względ e m tymcz asowo ar eszto wanego zawiadam.ia się organ, do któreg o dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje.

3. Jeżeli wskutek uż ycia broni n astą.pi la śmierć lub

zranienie człowieka, naczelnik niezwłocznie zawiadamia

o tym organ nadrz ę dny. wlaści wego prok ura lora oraz organy sprawujące nadzór penItencjarny.

§ 7.

1. Szczególnymi środkami bezpieczeństwa są

l) umieszczenie w celi zabezp ie czającej,

2)

zalożenie

kajdan,

3) założenie kaftana bezpieczeństwa lub pasa obezwład·

niającego,

4) użycie chemicznych środków obezwładniających,

5) użycie strumienia wody pod ciśnieniem lub petard,

§ 3. 1. Przed użyciem broni należy

1)

uci eczką

3 i 4,

dla

życia

f unkcjo-

6~

użycie pałek

gumowych.

2. Szczególne środki bezpieczeństwa wymienione VI

ust. l pkt 1-5 mogą być stosowane względem skazanego,

tymczasowo aresztowanego albo osoby umieszczonej w

ośrodk u przystosowa nia społecznego, gdy jest to konieczne, w raz ie usiłowania targnięcia się na życie lub zdrowie

własne albo innej os oby, nawoływania do buntu lub zbiorowej ucieczki, grożnego nieposłuszeństwa, groźnego zak łóce nia spoko ju i porządku oraz gwałtownego niszczenia

mienia.

3. Szczególny środek bez pi eczeństwa wym ieniony w

ust. 1 pkt 6 może być stosowany względem skazanych,

-

Poz. 34 i 35

przystosowania społecznego, a w razie jego

funkcjonariusz.

tymczasowo aresztowanych albo osób umieszczonych w

ośrodku przystosowan ia społ e cznego w razie dz i ałania,

o którym mowa w ust. 2, podjętego zbiorowo. Środek ten

może być stosowany w razie działania podjętego indywidualnie jedynie wówczas, gdy przez użycie niebezpiecznego n a rz ę dz i a skazany, tymcz asowo aresztowany albo osoba umieszczona w oś r odku przystosowania społecznego

s pr owadza b e zpośredn i e n ie b e żpi ec zeństwo dla życia lub

zd rowia fu nk cjonari us za a lbo innej osoby.

2. W razie bezpośredniego i gwallownego zamachu na

lub zdrowie funkcjon a r iusza a lbo innej os o by, decyzję o za stosowaniu siły fizycznej może podjąć funkcjon ar i usz wy k o nujący n a kazaną cz y n no ść . O zastos o wan iu siły

f iz yczne j funkcj o nariusz za wiadamia ni e zwł o cznie nac zelnika.

życie

3.

Osobę,

względem

kt ó rej za stosowano szc zególny

lub s i łę fizy c zną , p od da je s i ę bad a niu lekarskiemu. Z zastos o wania szcze gó ln y ch środków

b e zp ie cz e ństwa or a z siły fizy c zn e j sp o rzą d za s i ę protokół.

O zastos owaniu szc zególnych środków b e zp i e c z e ńs t wa oraz

s i ły fiz y czn e j wzgl ę dem tym c zasowo aresztowanego zawiad a m ia s i ę organ, do którego d y spo z y cji pozosta je tymczasowo a resztowany.

środ e k

§ 8. Względ e m s k azane go, ty mczasowo aresztowanego lub osoby umi e szczo nej w ośrodku przystosowania społ ec zn eg o, st aw iają c ych o pór, m o żna , j e żeli to jest k.onieczn e, stos o wać siłę fizyc zn ą.

§ 9. 1. Szcze gólne środ k i bezp i ecz e ństwa oraz siła fiz y czna mo g ą być stos o wane po bezskutecznym uprzedzeniu o ich u ży ciu i po uprz e dnim przyw o łaniu do porządku,

w gran icac h ni e zbędnych do przywrócenia porządku

i zmu sze n ia do p os ł uszeń stwa i t y lko tak długo, jak długo

g ro żąc e ni ebe zpi ecze ń s two nie zostało usunięte. Stosowanie

s zc ze gó lnyc h środków bezp iecz eńs twa oraz siły fizycznej

n ie m oże mi eć na ce lu p r zyc zy niania d o l e gliwości ani zmierz a ć do w yrzą dz e nia s zk ody w zdrowiu.

bezpiecz e ń s twa

§ 11. W wyj ą tkowych wypadk a ch można na czas lub

w tok u k o nwoj owania zast o s o w a ć zał oż enie k a jd a n także

j a ko śr o dek ostrożności ' w cel u zap o bież e nia ucieczce osoby konwojowanej lub objaw o m jej agr e sywności. Decyzję

o zal oże niu kajdan podejmuje dowódca konw o ju.

§ 12. Traci moc rozporządz e nie Ministra Sprawiedliz dn ia 16 c ze rwca 1971 r. w spr a wie d o puszczaln oś ci

użycia przez funkcj0nariusz y Służby W i ęzienn e j broni oraz ·

stoso wan ia siły fizy cznej i s zczeg ó lny ch środkó w bezp ieczeństwa (Dz. U. z 1971 r. Nr 18, poz. 182 i z 1972 r. Nr 14,

poz. 95).

wości

kob ie t ci ęża rnych i k a rmiących nie stos u je si ę s zczeg ó ln ych środ kó w b e zpi e cz e ństwa wym ienion y ch w § 7 us t. I p kt 2-5, a wz gl ę dem wszystkich kobiet

szc zegól ne g o środka b ez pi e c ze ństwa wymienionego w § 7

ust. I pkt 6.

2.

nieobecności

upow a żniony

Wzgl ę dem

§ 13. Rozpor z ąd ze nie w chodzi w życie z dniem 1 marca 1975 r.

§ 10. 1. D e c y zj ę o za st os o wa niu s zcze gólnych środków

b ez p iec z e ńsiw a oraz siły fizy czn e j podejmuje odpowiednio

n ac ze lnik z ak ł a du karn e go, a re sztu śled c zego lub ośrodka

Minister Sprawi e dliwości: W. Berutowicz

35

ROZ P ORZĄDZENIE MINISTRA HANDLU

ZAGRANICZNEGO I GOSPODARKI MORSKIEJ

z dnia 12 lute go 1975 r.

z m i e niaj ąc e r oz po rządzen ie

w sprawie zwolni e ń od cła oraz od ograniczeń przywozu i wywozu.

N a podsta w ie ar t. 15 u s t. 3 pkt 2 i u s t. 4 ust a wy z d n ia

14 li pc a 196 1 r. - Prawo celne (Dz. U. N r 33, p o z. 166) ?:a·

r ządza si ę , co na s tqpu je

§ ,l. W r ozporządzeni u Ministra H andl u Zagran iczneg o

z d n ia 21 m a j a 1973 r. w s prawi e zwoln ie ń od cła o ra z od

o gra n iczeń przywozu i wywozu (Dz. U. z 1973 r. Nr 21,

p o z. 125 i z 197 4 r. N r 12, p oz. 73) wpr owa dz a s ię nast ę p u­

j ące zmiany

l) w § 9 us t. 1 pk t 2 o trz y mu je b rzmi e n ie

,,2) pr zed m ioty w y w o zone prze z p o dróżn ego o łą c z­

n e j wa r t oś ci r ynkowe j tyc h prze dm io tów w Po lsce do

1.000 z ł , a prz ez pod r ó żneg o c u dzoz iemca , ró w ni e ż w

tran zyc ie , d oda lkowo zwal nia się od cła prze dmio ty

nab y te w Pol sce , j eże l i wa r tość ry nko wa ty ch prz e dmi o tó w w Po ls ce nie prz r k racza 50 11 / 0 śro d ków pł a tn i ­

czych p oc h odzącyc h z ud o kumen t ow a ne j wym ia ny za·

g ran icznych ś ro dk ów platlliczy c h pJZy wl €zion yc h prze z

p odróżneg o. Zwołnienie n ie d otycz y prz e d mio tów, na

k tóry ch w ywó z wymagilne je st p oz w o lenie.",

2) w § 9 ust. 2 pk t 2 otrzymuje br zm ie n ie

doty c zą wyp a d kó w , gd y

wa r t o ś ć

ry nkowa

p rze dm iotów w Po lsc e przek ra cza orlpo w ied n io 6 .000 z ł

lub 12.000 zł (li St. 1 pkt 1) albo 1.000 z ł (us t. 1 pkt 2) ,",

,,2) n ie

3) § II otrzym u je brzmienie

,,§ 11. 1. Gł ówn y Urząd Cel m o że

1)

zwolnić od cła środki spożywcze i w y r o b y tyton iowe w il o ś ciac h wi ększyc h niż ok r eślo n e w § 7 ust. 1

p k t 2 i 3,

2)

o k r eś lić ro d zaj i il oś ć prze dm io tów

zwolnieniu stosown ie do § 9 ust. l,

3)

zw ol nić od cła przed m ioty m imo n iel.ac h o w an ia

te rminów przewidz ian yc h w § 10 ust. 2.

p o d le g a jący c h

2. Upr a wmenia p rzewid zia ne w us t. 1 pk t l i 3

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRA WIEDLlWOSCI

z dnię 18 lutego 1975 r.

w sprawie d6·puszczalności użycia przez funkcjonariuszy Służby Więziennej broni oraz stosowania siły fizycznej

i szczegóhlych środków bezpieczeństwa .

. Na podsta wie art. 2 J 4 Kodeksu karnego wykonawczego

co następuje

2)

§ l. Użycie broni przez funkcjonariusza Służby Wię­

ziennej, zwanego dalej "funkcjonariuszem", może nastąpić

pod cza s pełnienIa lub w związku z pełnieniem obowiązków

3)

zarządza się,

służbowych

l) w obronie własnej oraz w celu odparcia bezpośrednie­

go i gwaltowne go zamachu na życie innej osoby,

2) przeciwko napastnikowi, którego zachowanie wskazuje na b ez pośrednie niebezpieczeństwo użycia przez

n iego broni lub innego niebezpiecznego narzędzia,

3) przeciwko napastnikom, którzy zbiorowo usiłują przemocą wtargnąć na teren zakładu karnego, aresztu śled­

czego lub ośrodka przystosowania społecznego, albo

przeciwko nąpastnikowi, który usiłuje przemocą rozbroić, obezwładnić lub pozbawić wolności funkcjonariusza albo osobę powołaną do udziału w konwojowaniu lub dozorowaniu,

4) w celu odparcia zamachu na mienie społeczne znacznej wartości,

5) . w celu udaremnienia ucieczki sprawcy zamacnu okreś­

lonego w pkt 1-4,

6) w celu udarernnienia ucieczki skazanego, tymczasowo

aresztowanego lub osoby umieszczonej w ośrodku

przystosowania społ ec znego z zakładu karnego, aresztu

śledczego albo ośrodka przystosowania społecznego

oraz ucieczki w czasie konwojowania, dozorowania lub

pościgu.