Ustawa z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia.

1.

Obowiązkowe ubezpieczenie społeczne określone ustawą, zwane dalej „ubezpieczeniem”,

obejmuje osoby wykonujące stale i odpłatnie pracę na podstawie umowy agencyjnej lub

umowy zlecenia, zawartej z jednostkami gospodarki uspołecznionej.

2.

Umową agencyjną lub umową zlecenia w rozumieniu ustawy, zwaną dalej „umową”, jest

umowa, na podstawie której osoba ją zawierająca zobowiązuje się do wykonywania określonych

czynności w imieniu jednostki gospodarki uspołecznionej lub na rzecz tej jednostki.

3.

Pracę uważa się za wykonywaną stale, jeżeli trwa nieprzerwanie co najmniej sześć miesięcy.

1.

Ubezpieczenie nie obejmuje jednak osób, które zawarły umowę, jeżeli osoby te

1)

nie ukończyły 18 lat,

2)

są równocześnie pracownikami zatrudnionymi w wymiarze czasu pracy nie niższym niż

połowa wymiaru obowiązującego w danym zawodzie albo są objęte odrębnymi przepisami

w zakresie zaopatrzenia emerytalnego lub ubezpieczenia społecznego,

3)

są równocześnie właścicielami, samoistnymi posiadaczami, użytkownikami lub dzierżawcami

gospodarstwa rolnego o przychodowości szacunkowej ustalonej dla wymiaru podatku gruntowego,

powodującej zawieszenie w całości prawa do emerytury lub renty na podstawie przepisów

o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,

4)

mają ustalone prawo do emerytury lub renty.

2.

Ubezpieczenie obejmuje jednak osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4 - na ich wniosek.

Osoby spełniające równocześnie warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym określonym

ustawą i ubezpieczeniem społecznym rzemieślników podlegają ubezpieczeniu określonemu ustawą.

Obowiązek ubezpieczenia powstaje z dniem oznaczonym w umowie jako dzień rozpoczęcia

jej wykonywania.

1.

Obowiązek ubezpieczenia ustaje z dniem rozwiązania lub wygaśnięcia umowy.

2.

Osoba, która podlegała obowiązkowi ubezpieczenia, może kontynuować ubezpieczenie bezpośrednio

po jego ustaniu, przez okres nie przekraczający sześciu miesięcy.

1.

Ubezpieczenie nie obejmuje rzemieślników i osób z nimi współpracujących, jeżeli

1)

wykonują rzemiosło na podstawie uprawnienia wydanego na okres krótszy niż 6 miesięcy,

2)

są równocześnie pracownikami zatrudnionymi w wymiarze czasu pracy nie niższym niż

połowa wymiaru obowiązującego w danym zawodzie albo są objęci odrębnymi przepisami

w zakresie zaopatrzenia emerytalnego lub ubezpieczenia społecznego,

3)

są równocześnie właścicielami, samoistnymi posiadaczami, użytkownikami, lub dzierżawcami

gospodarstwa rolnego o przychodzie szacunkowym, ustalonym dla wymiaru podatku gruntowego,

powodującym zawieszenie w całości prawa do emerytury lub renty,

4)

mają ustalone prawo do emerytury lub renty określonej niniejszą ustawą lub innymi

przepisami o zaopatrzeniu emerytalnym.

2.

Ubezpieczenie obejmuje jednak osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4 - na ich wniosek.

3.

W razie równoczesnego wykonywania dwóch lub więcej rzemiosł albo wykonywania rzemiosła

w dwóch lub więcej zakładach rzemieślniczych - rzemieślnik podlega ubezpieczeniu tylko

z tytułu wykonywania jednego rzemiosła albo wykonywania rzemiosła w jednym zakładzie

rzemieślniczym - według własnego wyboru.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do osoby współpracującej z rzemieślnikiem,

pracującej w dwóch lub więcej rzemiosłach lub zakładach rzemieślniczych.

1.

Osobom objętym ubezpieczeniem, zwanym dalej „ubezpieczonymi”, przysługują

1)

świadczenia lecznicze i położnicze, zaopatrzenie w leki, przedmioty ortopedyczne i

środki pomocnicze,

2)

świadczenia pieniężne w razie choroby i macierzyństwa: zasiłek chorobowy, renta chorobowa,

zasiłek porodowy i zasiłek macierzyński,

3)

zasiłki rodzinne,

4)

świadczenia emerytalne: emerytura, renta inwalidzka i renta rodzinna,

5)

świadczenia pieniężne z tytułu wypadku przy wykonywaniu umowy oraz w razie choroby

zawodowej: jednorazowe odszkodowanie, renta inwalidzka i renta rodzinna,

6)

dodatki do emerytury i renty,

7)

zasiłek pogrzebowy,

8)

świadczenia w naturze z tytułu pobierania emerytury lub renty: świadczenia lecznicze

i położnicze, zaopatrzenie w leki, przedmioty ortopedyczne, środki opatrunkowe i pomocnicze,

przysposobienie zawodowe oraz prawo do pobytu w domu rencisty.

2.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, prawo do świadczeń, o których mowa w ust. 1, ustala

się na zasadach, w wysokości i w trybie określonych przepisami

1)

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

2)

o ubezpieczeniu rodzinnym,

3)

o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,

4)

o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Rada Ministrów ustala w drodze rozporządzenia zasady obliczania podstawy wymiaru świadczeń

z ubezpieczenia i składek na ubezpieczenie oraz określa wypadki, w których za podstawę

wymiaru świadczeń i składek przyjmuje się kwoty ryczałtowe, a także wysokość tych

kwot.

Świadczenia lecznicze i położnicze oraz zaopatrzenie w leki, przedmioty ortopedyczne

i środki pomocnicze przysługują

1)

ubezpieczonemu oraz członkom jego rodziny - w zakresie i na warunkach przewidzianych

dla pracowników i ich rodzin,

2)

osobie pobierającej emeryturę lub rentę określoną ustawą oraz członkom jej rodziny

- w zakresie i na warunkach przewidzianych dla osób pobierających emerytury i renty

na podstawie przepisów o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

1.

Ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie sześciu miesięcy nieprzerwanego

ubezpieczenia. Jeżeli jednak choćby w jednym z tych miesięcy dochód z wykonywania

umowy był niższy od połowy najniższego wynagrodzenia w gospodarce uspołecznionej,

okres ten przedłuża się odpowiednio.

2.

Jeżeli niezdolność do wykonywania umowy została spowodowana wypadkiem przy wykonywaniu

umowy albo chorobą zawodową - prawo do zasiłku chorobowego przysługuje bez względu

na okres ubezpieczenia.

3.

Zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu za każdy dzień niezdolności do wykonywania

umowy z powodu choroby trwającej nieprzerwanie co najmniej 30 kolejnych dni. Jeżeli

jednak niezdolność do wykonywania umowy spowodowana została wypadkiem przy wykonywaniu

umowy, chorobą zawodową, pobytem w zamkniętym zakładzie leczniczym społecznej służby

zdrowia albo odsunięciem od pracy w myśl przepisów o zwalczaniu chorób zakaźnych,

zasiłek chorobowy przysługuje, choćby niezdolność taka trwała krócej niż 30 dni.

4.

Jeżeli przepisy, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1, uzależniają wysokość zasiłku

chorobowego od stażu pracy - rozumie się przez to okres ubezpieczenia wraz z okresami

zaliczanymi do okresu ubezpieczenia, przewidziany dla uzyskania świadczeń emerytalnych.

1.

Zasiłek porodowy i zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej z tytułu urodzenia

dziecka w okresie ubezpieczenia albo w okresie pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu

ubezpieczenia.

2.

Zasiłek porodowy i zasiłek macierzyński przysługuje również z tytułu

1)

urodzenia dziecka po ustaniu ubezpieczenia, jeżeli umowa została rozwiązana lub wygasła

w okresie ciąży, chyba że rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy nastąpiło z wyłącznej

winy ubezpieczonej,

2)

przyjęcia, w okresie ubezpieczenia, dziecka w wieku do jednego roku na wychowanie

z zamiarem jego przysposobienia, jeżeli do sądu opiekuńczego został zgłoszony wniosek

o przysposobienie.

3.

Zasiłek porodowy przysługuje również nie pracującej żonie ubezpieczonego, pozostającej

z nim we wspólności małżeńskiej.

Zasiłek macierzyński przysługuje przez okres ustalony przepisami prawa pracy jako

okres urlopu macierzyńskiego albo urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.

1.

Ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku rodzinnego po upływie trzech miesięcy nieprzerwanego

ubezpieczenia. Jeżeli jednak choćby w jednym z tych miesięcy dochód z wykonywania

umowy był niższy od najniższego wynagrodzenia w gospodarce uspołecznionej, okres ten

przedłuża się odpowiednio.

2.

Ubezpieczony nabywa jednak prawo do zasiłku rodzinnego bez względu na okres ubezpieczenia,

jeżeli powstanie obowiązku ubezpieczenia nastąpiło w ciągu trzech miesięcy od

1)

rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, chyba że stosunek pracy wygasł wskutek

porzucenia pracy lub został rozwiązany przez zakład pracy bez wypowiedzenia z winy

pracownika,

2)

ustania prawa do zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego,

3)

ustania prawa do renty, przy której przysługiwał dodatek rodzinny,

4)

zaprzestania pracy przez małżonka, który pobierał zasiłek rodzinny,

5)

zwolnienia z zasadniczej służby wojskowej.

1.

Zasiłek rodzinny wypłaca się za miesiące kalendarzowe, w których ubezpieczony osiągnął

dochód z wykonywania umowy w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia w gospodarce

uspołecznionej.

2.

Zasiłek rodzinny wypłaca się także za miesiące kalendarzowe, w których ubezpieczony

nie osiągnął dochodu określonego w ust. 1 wskutek

1)

pobierania zasiłku macierzyńskiego,

2)

niezdolności do wykonywania umowy spowodowanej chorobą trwającą dłużej niż 3 dni,

jeżeli dochód z wykonywania umowy nie był niższy od kwoty, o której mowa w ust. 1,

pomniejszonej proporcjonalnie do okresu tej niezdolności,

3)

ustania obowiązku ubezpieczenia, jeżeli dochód z wykonywania umowy nie był niższy

od połowy kwoty, o której mowa w ust. 1, a także jeżeli obowiązek ubezpieczenia ustał

wskutek przejścia na emeryturę lub rentę albo wskutek śmierci.

Zasiłek rodzinny nie przysługuje w wypadkach określonych przepisami o ubezpieczeniu

rodzinnym, a także wówczas, gdy małżonek ubezpieczonego ma prawo do zasiłku rodzinnego

z tytułu zatrudnienia albo do dodatku rodzinnego do emerytury lub renty.

Emerytura przysługuje ubezpieczonemu, który

1)

ma okres ubezpieczenia wynoszący, wraz z okresami zaliczonymi do tego okresu, co najmniej

dwadzieścia lat dla kobiet i dwadzieścia pięć lat dla mężczyzn, w tym co najmniej

pięć lat ubezpieczenia,

2)

osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla kobiety i 65 lat dla mężczyzny,

3)

wiek emerytalny osiągnął w okresie ubezpieczenia lub w ciągu pięciu lat po ustaniu

ubezpieczenia.

1.

Renta inwalidzka przysługuje ubezpieczonemu, który

1)

ma okres ubezpieczenia wynoszący, wraz z okresami zaliczonymi do tego okresu, co najmniej

pięć lat; okres ten powinien przypadać na ostatnie dziesięć lat przed dniem powstania

inwalidztwa lub przed dniem zgłoszenia wniosku o rentę,

2)

został zaliczony do I lub II grupy inwalidów z tytułu inwalidztwa powstałego w okresie

ubezpieczenia albo w okresie pobierania zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego po

ustaniu ubezpieczenia albo w ciągu osiemnastu miesięcy po upływie jednego z tych okresów.

2.

Jednakże przy ustalaniu okresu ubezpieczenia wymaganego do uzyskania renty inwalidzkiej

przez osobę, której inwalidztwo powstało przed ukończeniem 30 lat życia, stosuje się

odpowiednio przepisy o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

Renta rodzinna przysługuje po ubezpieczonym, który w chwili śmierci spełniał warunki

do uzyskania emerytury lub renty inwalidzkiej albo miał ustalone prawo do jednego

z tych świadczeń.

Okresami zaliczanymi do okresu ubezpieczenia wymaganego do uzyskania emerytury lub

renty inwalidzkiej są okresy

1)

wykonywania umowy przed dniem objęcia ubezpieczeniem, jeżeli wykonywanie umowy odpowiadało

warunkom określonym w art. 1,

2)

zatrudnienia, okresy równorzędne z okresami zatrudnienia i okresy zaliczalne do okresów

zatrudnienia w rozumieniu przepisów o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin,

3)

ubezpieczenia społecznego na podstawie odrębnych przepisów,

4)

pobierania zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego albo renty chorobowej po ustaniu

obowiązku ubezpieczenia.

Jeżeli podstawa wymiaru emerytury lub renty jest niższa od najniższej emerytury lub

renty określonej przepisami o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich

rodzin, emeryturę lub rentę ustala się w wysokości podstawy jej wymiaru.

1.

Za wypadek przy wykonywaniu umowy, zwany dalej „wypadkiem”, uważa się nagłe zdarzenie

wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w związku z wykonywaniem umowy

1)

podczas lub w związku z wykonywaniem zwykłych czynności wynikających z umowy,

2)

podczas lub w związku z wykonywaniem czynności w interesie jednostki gospodarki uspołecznionej,

która zawarła umowę, chociażby czynności te nie wynikały bezpośrednio z umowy,

3)

w drodze do miejsca wykonywania umowy albo z tego miejsca,

4)

podczas lub w związku z wykonywaniem zadań zleconych przez organizacje polityczne

lub zawodowe działające w jednostce gospodarki uspołecznionej, z którą zawarto umowę,

albo w związku z uczestnictwem w organizowanych przez nie czynach społecznych.

2.

Za choroby zawodowe uważa się choroby określone przepisami wydanymi na podstawie art. 231 pkt 2 Kodeksu pracy.

Świadczenia pieniężne przewidziane w art. 6 ust. 1 pkt 5 stanowią zaspokojenie wszelkich

roszczeń z tytułu uszczerbku na zdrowiu albo z tytułu śmierci w związku z wypadkiem

lub chorobą zawodową w stosunku do jednostki gospodarki uspołecznionej, która zawarła

umowę, oraz w stosunku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku albo choroby zawodowej przysługuje od jednostki

gospodarki uspołecznionej, która zawarła umowę.

W sprawach ustalania okoliczności i przyczyn wypadków oraz w sprawach zgłaszania i

stwierdzania chorób zawodowych stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie

art. 231 Kodeksu pracy.

Zasiłek pogrzebowy przysługuje w razie śmierci

1)

ubezpieczonego,

2)

osoby pobierającej zasiłek chorobowy lub macierzyński po ustaniu ubezpieczenia,

3)

osoby uprawnionej do emerytury lub renty inwalidzkiej,

4)

osoby pobierającej rentę rodzinną,

5)

członka rodziny osoby określonej w pkt 1-3, który w chwili śmierci nie zarobkował

i pozostawał z tą osobą we wspólnym gospodarstwie domowym albo do którego utrzymania

osoba ta się przyczyniała.

Koszty świadczeń z ubezpieczenia są pokrywane - z zastrzeżeniem art. 22 i art. 34

ust. 5 - z funduszu tworzonego ze składek na ubezpieczenie, którego dysponentem jest

Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Nadwyżki funduszu są lokowane w banku w formie oprocentowanych

lokat zwrotnych.

1.

Składkę na ubezpieczenie opłacają w odpowiednich częściach jednostka gospodarki uspołecznionej,

która zawarła umowę, i ubezpieczony.

2.

Składkę na ubezpieczenie w okresie kontynuowania ubezpieczenia w myśl art. 5 ust.

2 opłaca w całości ubezpieczony.

1.

Składkę na ubezpieczenie opłaca się za każdy miesiąc, w którym istniało ubezpieczenie.

2.

Składek na ubezpieczenie nie opłaca się w okresie pobierania przez ubezpieczonego

zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego.

1.

Jeżeli po upływie roku kalendarzowego okaże się, że w ciągu tego roku przeciętny miesięczny

dochód z wykonywania umowy nie osiągnął połowy najniższego wynagrodzenia w gospodarce

uspołecznionej, składki opłacone za ten rok podlegają zwrotowi, a tego roku nie wlicza

się do okresu ubezpieczenia wymaganego do uzyskania świadczeń na podstawie ustawy.

Kwotę składek podlegającą zwrotowi pomniejsza się o kwotę pobranych w ciągu tego roku

zasiłków przewidzianych w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3.

2.

Przy ustalaniu przeciętnego miesięcznego dochodu określonego w ust. 1 nie bierze się

pod uwagę miesięcy, w których nie istniał obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie

w myśl art. 27 ust. 2.

3.

W razie rozwiązania lub wygaśnięcia umowy przed upływem roku kalendarzowego przeciętny

miesięczny dochód określony w ust. 1 ustala się za okres do rozwiązania lub wygaśnięcia

umowy.

1.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia określa

1)

wysokość składki na ubezpieczenie oraz wysokość części składki opłacanej przez jednostki

gospodarki uspołecznionej i przez osoby, które zawarły umowę,

2)

zasady, terminy i tryb opłacania składek oraz zasady pokrywania i rozliczania świadczeń

pieniężnych wypłacanych przez jednostki gospodarki uspołecznionej.

2.

Rada Ministrów może zwolnić z obowiązku częściowego opłacania składki na ubezpieczenie

niektóre kategorie osób bądź osoby wykonujące niektóre rodzaje prac na podstawie umów,

obciążając obowiązkiem opłacania całości składki jednostki gospodarki uspołecznionej,

które zawarły umowy z takimi osobami.

1.

Ubezpieczenie obejmuje również

1)

członków najbliższej rodziny osoby, która zawarła umowę,

2)

inne osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym z osobą, która zawarła umowę,

jeżeli współpracują przy wykonywaniu umowy stale i w wymiarze co najmniej połowy czasu

pracy obowiązującego pracowników jednostki gospodarki uspołecznionej będącej stroną

tej umowy i gdy na ich współpracę jednostka ta udzieliła zgody na wniosek osoby, która

zawarła umowę. Osoby te zwane są dalej „osobami współpracującymi”.

2.

Członkami najbliższej rodziny w rozumieniu ust. 1 pkt 1 są: małżonek, dzieci własne

i przysposobione, pasierbowie, dzieci obce przyjęte na wychowanie, rodzice, osoby

przysposabiające, ojczym, macocha, teściowie, dziadkowie, wnuki, rodzeństwo, zięciowie,

synowe, szwagierki i szwagrowie.

3.

Współpracę uważa się za wykonywaną stale, jeżeli trwa nieprzerwanie przez okres co

najmniej sześciu miesięcy.

Ubezpieczenie nie obejmuje osób współpracujących, jeżeli zachodzą okoliczności, o

których mowa w art. 2.

Do ubezpieczenia osób współpracujących stosuje się przepisy ustawy ze zmianami wynikającymi

z art. 33-35.

1.

Obowiązek ubezpieczenia osoby współpracującej powstaje z dniem oznaczonym w piśmie

jednostki gospodarki uspołecznionej udzielającej zgody na stałą współpracę przy wykonywaniu

umowy.

2.

Obowiązek ubezpieczenia osoby współpracującej ustaje z dniem

1)

ustania obowiązku ubezpieczenia osoby, na której wniosek została udzielona zgoda na

współpracę,

2)

cofnięcia zgody na współpracę,

3)

zakończenia współpracy.

1.

Okresami zaliczanymi do okresów ubezpieczenia wymaganych do uzyskania emerytury lub

renty są również okresy stałej współpracy przed dniem objęcia ubezpieczeniem, jeżeli

współpraca ta odpowiadała warunkom określonym w art. 30.

2.

Ilekroć przepisy ustawy uzależniają prawo do świadczeń od osiągnięcia określonego

dochodu z wykonywania umowy - w odniesieniu do osób współpracujących należy przez

to rozumieć dochód osiągnięty ze współpracy.

3.

Dla osoby współpracującej, która rozpoczęła współpracę po osiągnięciu wieku 45 lat,

okres ubezpieczenia łącznie z okresami zaliczanymi do okresu ubezpieczenia, wymagany

do uzyskania renty inwalidzkiej, wynosi co najmniej dziesięć lat. Okres ten powinien

przypadać na ostatnie dwadzieścia lat przed dniem powstania inwalidztwa lub przed

dniem zgłoszenia wniosku o rentę.

4.

Za wypadek przy współpracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną,

które nastąpiło w związku ze współpracą w okolicznościach określonych w art. 20.

5.

Jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy współpracy oraz z tytułu choroby zawodowej

osoby współpracującej przysługuje od jednostki gospodarki uspołecznionej, która udzieliła

zgody na współpracę.

Składkę na ubezpieczenie osób współpracujących opłacają w odpowiednich częściach jednostka

gospodarki uspołecznionej, która udzieliła zgody na współpracę, oraz osoba, na której

wniosek została udzielona taka zgoda.

1.

Ilekroć przepisy ustawy uzależniają prawo do świadczeń od osiągnięcia dochodu z wykonywania

umowy lub ze współpracy w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia w gospodarce

uspołecznionej - warunek ten uważa się za spełniony również wówczas, gdy czas pracy

określony w umowie lub piśmie jednostki gospodarki uspołecznionej udzielającej zgody

na współpracę odpowiada co najmniej pełnemu wymiarowi czasu pracy obowiązującego pracowników

jednostki gospodarki uspołecznionej, która zawarła umowę lub udzieliła zgody na współpracę.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli przepisy ustawy uzależniają prawo do

świadczeń od osiągnięcia dochodu z wykonywania umowy lub ze współpracy w wysokości

co najmniej połowy najniższego wynagrodzenia w gospodarce uspołecznionej.

Ubezpieczenie wykonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a w zakresie pomocy leczniczej

i położniczej oraz protezowania - społeczne zakłady służby zdrowia.

Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia

1)

podwyższać wysokość świadczeń przewidzianych ustawą,

2)

rozszerzać zakres świadczeń przez wprowadzenie nowych świadczeń albo zmianę ustalonych

w ustawie warunków do przyznania świadczeń, a w szczególności

a)

obniżać wiek emerytalny dla niektórych grup ubezpieczonych, ustalając przy tym warunki

wymagane do uzyskania przez nich emerytury,

b)

określać zasady wcześniejszego przejścia na emeryturę osób, które nie spełniają niektórych

warunków określonych ustawą;

c)

określać wypadki, w których zasiłki chorobowe przysługują w razie choroby trwającej

krócej niż 30 dni,

d)

określać wypadki, w których zasiłki chorobowe przysługują wcześniej niż od siódmego

miesiąca ubezpieczenia,

3)

rozciągnąć przepisy ustawy na osoby wykonujące pracę na podstawie umów innych niż

określone w art. 1, zawartych z jednostkami gospodarki uspołecznionej, oraz na osoby

współpracujące z takimi osobami.

1.

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych określi w drodze rozporządzenia tryb postępowania

w sprawach zgłoszeń do ubezpieczenia, kontynuowania ubezpieczenia, ustalania prawa

do świadczeń i wypłaty świadczeń pieniężnych.

2.

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych po zasięgnięciu opinii zainteresowanych ministrów

(kierowników urzędów centralnych) i zarządów centralnych związków spółdzielni określi,

jakim warunkom powinny odpowiadać umowy agencyjne i umowy zlecenia w zakresie ustalania

obowiązku ubezpieczenia.

3.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw

Socjalnych określa zasady i tryb orzekania oraz wydawania zwolnień lekarskich, a także

zasady kontroli orzecznictwa lekarskiego w sprawach czasowej niezdolności do pracy

z powodu choroby lub porodu.

4.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustala wzory zgłoszeń do ubezpieczenia i legitymacji

ubezpieczeniowych.

Przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy są wydawane po porozumieniu z Centralną Radą

Związków Zawodowych.

W ustawie z dnia 23 stycznia 1968 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

i ich rodzin

(Dz. U. Nr 3, poz. 6, z 1972 r. Nr 16, poz. 114 i Nr 53, poz. 341, z 1973 r. Nr 38, poz. 225 i z 1974 r. Nr 21, poz. 116 i 117, Nr 47, poz. 280 i Nr 50, poz. 321) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10 ust. 1 po pkt 14 dodaje się pkt 14a i 14b w brzmieniu

„

14a)

ubezpieczenia społecznego na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących

pracę na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub

umowy zlecenia oraz podlegające zaliczeniu do okresów ubezpieczenia na podstawie tych

przepisów okresy stałego wykonywania umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo stałej

współpracy przy wykonywaniu takiej umowy,

14b)

ubezpieczenia społecznego na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników.

”

;

2)

w art. 17 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Za zarobek z tytułu zatrudnienia uważa się również dochód stanowiący podstawę wymiaru

składek na ubezpieczenie społeczne osób wykonujących pracę na rzecz jednostek gospodarki

uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia.

”

1.

Zasiłek pogrzebowy przysługuje osobie, która pokryła koszty pogrzebu.

2.

Jeżeli koszty pogrzebu zostały pokryte przez małżonka, rodziców, dzieci, wnuki lub

rodzeństwo albo przez inną osobę, która do chwili śmierci osoby, o której mowa w art.

39, prowadziła z nią wspólne gospodarstwo domowe, zasiłek pogrzebowy przysługuje w

wysokości określonej w art. 40.

3.

W razie pokrycia kosztów pogrzebu przez inną osobę niż określona w ust. 2 zasiłek

pogrzebowy przysługuje w wysokości faktycznie poniesionych kosztów pogrzebu, jednak

w kwocie nie wyższej niż określona w art. 40.

4.

Zasiłek pogrzebowy przysługuje również osobie wymienionej w ust. 2 w razie pokrycia

kosztów pogrzebu przez Państwo.

5.

W razie zbiegu prawa do zasiłku pogrzebowego z różnych tytułów przysługuje zasiłek

wyższy.

6.

Prawo do zasiłku pogrzebowego wygasa w wypadku niezgłoszenia wniosku w ciągu 12 miesięcy

od daty śmierci osoby, po której zasiłek przysługuje.

W ustawie z dnia 8 czerwca 1972 r. o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników

(Dz. U. Nr 23, poz. 165, z 1974 r. Nr 21, poz. 117 i Nr 47, poz. 280 oraz z 1975 r. Nr 5, poz. 31) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Ubezpieczenie nie obejmuje rzemieślników i osób z nimi współpracujących, jeżeli

1)

wykonują rzemiosło na podstawie uprawnienia wydanego na okres krótszy niż 6 miesięcy,

2)

są równocześnie pracownikami zatrudnionymi w wymiarze czasu pracy nie niższym niż

połowa wymiaru obowiązującego w danym zawodzie albo są objęci odrębnymi przepisami

w zakresie zaopatrzenia emerytalnego lub ubezpieczenia społecznego,

3)

są równocześnie właścicielami, samoistnymi posiadaczami, użytkownikami, lub dzierżawcami

gospodarstwa rolnego o przychodzie szacunkowym, ustalonym dla wymiaru podatku gruntowego,

powodującym zawieszenie w całości prawa do emerytury lub renty,

4)

mają ustalone prawo do emerytury lub renty określonej niniejszą ustawą lub innymi

przepisami o zaopatrzeniu emerytalnym.

2.

Ubezpieczenie obejmuje jednak osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4 - na ich wniosek.

3.

W razie równoczesnego wykonywania dwóch lub więcej rzemiosł albo wykonywania rzemiosła

w dwóch lub więcej zakładach rzemieślniczych - rzemieślnik podlega ubezpieczeniu tylko

z tytułu wykonywania jednego rzemiosła albo wykonywania rzemiosła w jednym zakładzie

rzemieślniczym - według własnego wyboru.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do osoby współpracującej z rzemieślnikiem,

pracującej w dwóch lub więcej rzemiosłach lub zakładach rzemieślniczych.

”

;

2)

w art. 6 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Rzemieślnik może kontynuować ubezpieczenie po ustaniu obowiązku ubezpieczenia przez

okres nie przekraczający 6 miesięcy.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do osoby współpracującej z rzemieślnikiem kontynuującym

ubezpieczenie.

”

;

3)

w art. 7 wyrazy „obowiązkiem ubezpieczenia” zastępuje się wyrazem „ubezpieczeniem”;

4)

art. 41 otrzymuje brzmienie

„

Art. 41.

1.

Zasiłek pogrzebowy przysługuje osobie, która pokryła koszty pogrzebu.

2.

Jeżeli koszty pogrzebu zostały pokryte przez małżonka, rodziców, dzieci, wnuki lub

rodzeństwo albo przez inną osobę, która do chwili śmierci osoby, o której mowa w art.

39, prowadziła z nią wspólne gospodarstwo domowe, zasiłek pogrzebowy przysługuje w

wysokości określonej w art. 40.

3.

W razie pokrycia kosztów pogrzebu przez inną osobę niż określona w ust. 2 zasiłek

pogrzebowy przysługuje w wysokości faktycznie poniesionych kosztów pogrzebu, jednak

w kwocie nie wyższej niż określona w art. 40.

4.

Zasiłek pogrzebowy przysługuje również osobie wymienionej w ust. 2 w razie pokrycia

kosztów pogrzebu przez Państwo.

5.

W razie zbiegu prawa do zasiłku pogrzebowego z różnych tytułów przysługuje zasiłek

wyższy.

6.

Prawo do zasiłku pogrzebowego wygasa w wypadku niezgłoszenia wniosku w ciągu 12 miesięcy

od daty śmierci osoby, po której zasiłek przysługuje.

”

;

5)

art. 65 otrzymuje brzmienie

„

Art. 65.

Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia rozciągnąć przepisy ustawy na inne osoby

wykonujące działalność zarobkową na własny rachunek poza rolnictwem, dostosowując

je do odrębnych warunków działalności tych osób.

”

;

6)

art. 66 skreśla się.

1.

Przepisy ustawy stosuje się w wypadkach, gdy zdarzenia lub okoliczności uzasadniające

prawo do świadczeń nastąpiły począwszy od dnia jej wejścia w życie.

2.

W wypadkach gdy zdarzenia lub okoliczności uzasadniające prawo do świadczeń nastąpiły

przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się, z uwzględnieniem art. 44, przepisy

obowiązujące w dniu, w którym te zdarzenia lub okoliczności nastąpiły.

1.

W razie niezdolności do wykonywania pracy objętej umową lub do współpracy powstałej

przed dniem wejścia w życie ustawy zasiłek chorobowy przysługuje od dnia 1 lipca 1976 r.,

jednak okres zasiłkowy liczy się od dnia powstania niezdolności do pracy lub współpracy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie niezdolności do pracy powstałej po

dniu wejścia w życie ustawy, lecz przed dniem 1 lipca 1976 r.

3.

Jeżeli jednak niezdolność do pracy spowodowana była wypadkiem przy wykonywaniu umowy

lub przy współpracy, zaistniałym po dniu 1 stycznia 1976 r., lub stwierdzoną po tym

dniu chorobą zawodową, zasiłek wypłaca się od dnia powstania takiej niezdolności.

4.

Zasiłek macierzyński z tytułu urodzenia dziecka przed dniem wejścia w życie ustawy

przysługuje od dnia jej wejścia w życie, jednak tylko do upływu okresu równego okresowi

urlopu macierzyńskiego lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, liczonego od

dnia porodu.

Okresy ubezpieczenia określone dotychczasowymi przepisami, normującymi zasady ubezpieczenia

społecznego osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia,

są okresami ubezpieczenia w rozumieniu ustawy.

Osoby, które przed dniem wejścia w życie ustawy osiągnęły wiek emerytalny lub wiek

ten osiągną do dnia 31 grudnia 1980 r. i mają wymagany do emerytury okres ubezpieczenia

wraz z okresami zaliczonymi do okresu ubezpieczenia, lecz nie mają pięcioletniego

okresu ubezpieczenia, o którym mowa w art. 15 pkt 1, nabywają prawo do emerytury w

wysokości najniższej emerytury określonej na podstawie przepisów o powszechnym zaopatrzeniu

emerytalnym pracowników i ich rodzin.

1.

Osobom, które z tytułu wykonywania umowy lub z tytułu współpracy pobierają emerytury

i renty określone przepisami o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników, przyznaje się

z urzędu - zamiast tych emerytur i rent - odpowiednio emerytury i renty przewidziane

w art. 6 ust. 1 pkt 4 lub 5 niniejszej ustawy.

2.

Podstawą wymiaru świadczeń określonych w ust. 1 jest podstawa wymiaru emerytury lub

renty przyznanej w myśl dotychczasowych przepisów.

3.

Emerytura lub renta przeliczona w myśl ust. 1 nie może być niższa od najniższej emerytury

lub renty określonej odpowiednio przepisami o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym

pracowników i ich rodzin albo przepisami o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych.

1.

Osobom pobierającym w dniu wejścia w życie ustawy zasiłki o charakterze emerytur i

rent z Funduszu Socjalnego Agentów „Społem” Centralnego Związku Spółdzielni Spożywców

przy Naczelnej Radzie Zrzeszeń Prywatnego Handlu i Usług przyznaje się

1)

emerytury - jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy osiągnęły wiek emerytalny,

2)

renty inwalidzkie - jeżeli zostały zaliczone do I lub II grupy inwalidów.

2.

Emerytury lub renty inwalidzkie, o których mowa w ust. 1, przysługują w wysokości

dotychczas pobieranych zasiłków, co najmniej jednak w wysokości najniższych emerytur

i rent określonych przepisami o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i

ich rodzin.

3.

Emerytury lub renty, o których mowa w ust. 1, przysługują od miesiąca następującego

po miesiącu, w którym zakończono wykonywanie umowy lub współpracę, nie wcześniej jednak

niż od dnia 1 lutego 1976 r.

4.

Osobom uprawnionym

1)

w dniu 31 grudnia 1975 r. do zasiłku o charakterze emerytury lub renty z Funduszu

Socjalnego Agentów „Społem” Centralnego Związku Spółdzielni Spożywców,

2)

w dniu 30 czerwca 1973 r. do zasiłku o charakterze emerytury lub renty z Funduszu

Socjalnego Sprzedawców „Ruchu”,

które posiadają lub nabędą prawo do emerytury lub renty na podstawie przepisów o powszechnym

zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin lub o zaopatrzeniu emerytalnym innych

grup osób, wypłaca się emeryturę lub rentę powiększoną o kwotę zasiłku, jaki przysługuje

im z jednego z tych funduszy.

1.

Dysponenci funduszy wymienionych w art. 48 ust. 4 przekażą Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

odpowiednie kwoty na wypłaty emerytur i rent przyznanych zamiast zasiłków z tych funduszy.

2.

Kwoty, o których mowa w ust. 1, określi Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych po

uzgodnieniu z ich dysponentami.

Tracą moc przepisy wydane na podstawie art. 47 ustawy z dnia 29 marca 1965 r. o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników

(Dz. U. Nr 13, poz. 90) i art. 65 ustawy z dnia 8 czerwca 1972 r. o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników

(Dz. U. Nr 23, poz. 165, z 1974 r. Nr 21, poz. 117 i Nr 47, poz. 280 oraz z 1975 r. Nr 5, poz. 31), normujące ubezpieczenie społeczne

1)

osób prowadzących zakłady gastronomiczne oraz stacje benzynowe na podstawie umowy

zlecenia lub umowy agencyjnej,

2)

osób prowadzących urządzenia turystyczne i kolektury Państwowego Przedsiębiorstwa

„Totalizator Sportowy” oraz przewodników turystycznych,

3)

osób prowadzących uspołecznione sklepy i księgarnie na podstawie umowy zlecenia lub

umowy agencyjnej,

4)

osób prowadzących na podstawie umowy agencyjnej działalność na rzecz przedsiębiorstw

upowszechniania prasy i książki Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa-Książka-Ruch”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1976 r.

Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia rozciągnąć przepisy ustawy na inne osoby

wykonujące działalność zarobkową na własny rachunek poza rolnictwem, dostosowując

je do odrębnych warunków działalności tych osób.