Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 lutego 1974 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia zwierząt gospodarskich.

§ 19. Po zakończeniu praktyki zawodowej zakład

pracy wydaje uczniom zaświadczenie stwierdzające odbycie praktyki wraz z oceną uzyskanych przez ucznia wyników.

§. 20. W razie niemożności zapewnienia odpowiednich

warunków do organizacji praktyk zawodowych lub realizacji programu praktyk organ sprawui.ący bezpośredni nadzór nad szkołą na wniosek dyrektora śzkoły może ograniczyć czas trwania praktyk zawodowych h,lb uchylić obowi:ąze k odbywania ich w zakładach pracy.

§ 21.

§ 22. Umowa o praktyczną naukę zawodu, o której

mowa w § 5 ust. 4, zawierana jest według wzoru ustalonego przez Ministra Oświaty i Wychowania w uzgodnieniu z Ministrami: Finansów, Pracy, Płac i Spraw Socjalnych oraz zainteresowanym~ ministrami.

§ 23. Wydatki związane z realizacją zadań, .Q których

mowa w § 13, § 14 i § 17, są pokrywane w ramach funduszu płac znajdującego się w dyspozycji przedsiębiorstw, · w

k tórych uczniowie będą odbywali praktyczną naukę zawodu.

§ 24. Ze względu na szczególne warunki odbywania

praktycznej nauki zawodu w niektórych zawodach i specjalnościach, ministrowie, którym podlegają szkoły organizujące praktyczną naukę zawodu lub zakłady pracy przyjmujące uczniów szkół zawodowych na praktyczną naukę

iawodu, mogą w pórozumieniu z Ministrem Pracy, Płac

I Spraw Socjalnych, Ministrem Finansów oraz Ministrem

Oświaty i Wychowania określić dodatkowe warunki lub

odmienne zasady organizowania praktycznej ,nauki zawodu.

§ 25. Wykonanie rozporządzenia porucza się Ministrowi Finansów, Ministrowi Pracy, Plac i Spraw Socjalnych,

Ministrowi Oświaty i Wychowania oraz zaintere$owanym

ministrom.

§ 26.

szenia.

Szczegółowy

tryb organizowania oraz finansowania . praktyk zawodowych, o któr.ych mowa w § 18

Rozporządzenie

wchodzi w zycie z dniem ogło-

Prezes Rady Ministrów: P. Jaroszewicz

54

ROZPORZĄDZ.ENIE RADY MIN1STROW

z dnia 19 lutego 1974 r.

zmieniające rozporządzenie

w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia zwierząt gospodarskich.

Na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 22 ustawy z .dnia

2 grudnia 1958 r. o ubezpieczeniach majątkowych i osoboNr 72, poz. .357 i z 1964 r. Nr 16,

·wych (Dz. U. z 1958

poz. 94) zarządza się, co następuje

r.

§ l. W rozporządzeniu Rady MLnistrów z dnia 1 lutego 1972 r. w sprawie obowiązkowego ubezpi eczenia zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 5, poz. 26) wprowadza się

następujące zmiany

l) § 1 ust. 5 otrzymuje brzmienie

,,5. Przepisy rozporząd z enia d o tyczące

. 1) powiatów, powiatowych rad narodowych i naczelników powi atów stosuje s i ę odpowiednio

do miast wylą c z onych z woje wód ztw i mia st

stanowiących powia ty, rad narod9wych tych

m iast oraz do pre7y de ntów m ia st, naczel n ik Ów

miast 'stano wi ą c ych pow iaty, naczelników miast

ipo-wiatów oraz naczelników dzielnic w miastach wyłączonych z województw,

2) naczelnika gminy l urzędu gminy stosuje się

odpowiednio do naczeln ików miast nie stanowiących powiatów, naczelników dzielnic w miastach nie wyłączonych z województw, naczel- '

ników miast i gmin oraz do podległych im

urzędów.";

I

2) § 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie

,,2. Norm owe sumy ubezpieczenia zwierząt dla powiatu ustala s i ę w wys o k ości 1000/0 przeciętnej wartościrzeżnej b ydła i 1500/0 przeci ę tnej wart ości

rze ź n e j koni średnio

u mięśnionych. Przeciętną

wa rt oś ć rzeź ną b ydła i ko.ni śred n i o umięś nion y ch

ustal a Inspek torat PZU w uzgodnieniu z naczelnikiem po wi a tu.";

! ,

Poz., S-l·t 55

92, -

3} w § 7 ust. 1, § 8 ust. 1 i 3, § 10 i w § 16 ust. 2 pkt 1

użyte w różnej lićzbie i przypadkach wyrazy "biuro

gromadzkiej rady narodowej" i "biuro" zastępuje się

odpowiednio wyrazami "naczelnik gminy" i "naczelnik" w odpowiedniej liczbie i przypadku;

towej rady narodqwejzłożony za pośrednictwem prezydium wojewódzkiej rady narodowej" żastępujesię

wyrazami "na wniosek naczelriika powiatu złożony za

pośrednictwem wojewody".

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą od dnia l stycznia 197'4 r.

4) w § 14 ust. 1 pkt 3 wyrazy ' "biura gromadzkiej rady

naro,dowej" zastępuje się wfrazami "urzędu gminy";

5) w § 28. ust. 1 wyrazy "na wniosek prezydium powia-

Prezes Rady Ministrów: P. Jaroszewicz

55

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA lEGLUGI

z dnia l lutego 1974 r.

w sprawie tranśportu .morskiego materiałów nlębezplecm:ych.

Na podstawie art. 46 . § 1 Kodeksu morskiego (Dz. U.

z 1961 . r. Nr 58, poz. 318) zarządza się~ co następuje

Rozdział

b) cieczy palnych przewożonych ,z biornikowcami,

1.

c) materiałów niebezpiecznych luzem - z wyjątkiem

wypadków przewidzianych w przepisaGh szczegółowych,

.

. Przepisy ogólne.,

,

I

§ 1. Przepisyrozporządzenja określają wymagania w

zakresie bezpiecżeństwa transportu morskiego materiałów

niebezpt~czny('h, a w szczeg0lności 'opakowania, oznaczania, składowania, przeładunku, przewozu w porcie,sztaąo­

wania i przew( ,zu morskiego tych materiałów.

§ '2. W rozumieniu rozporządzenia

~

1)

a) , materiałów niebezpiecznych, p,rzewo,żonych statkami specjalnie:tbudowanymi lub w całości przystosowanymi do przewozu tych materiałów,

materiałami

2) przewozu morskiego materiałów niebezpiecznych,stanowiących zapasy okrętowe iw!aśne wyposażenie

statku.

2. Przepisy rozporządzenia stosuje śię oopowiednio w

portach morskich dostatk,ó w żeglugi śródlądowej, jeżeli

przepisy dotyczące p'rzewozu materiałów niebezpiecznych

, statkami żeglugi śródlądowej nie stanowią in?czej.

niebezpiecznymi są materiały, które mogą

sa'me 'pf'lez się lub pod wpływem okoliczności ze3. Przepisy rozporządzenia stosuje się o;;lpowlednio do

wnętrznych spowodować zagroże,nie życia ludzk iego, . statków obcych w polskich portach morskich, na polskich

wodach wewnętrznych i morzu terytorialn ym - w zakrezdrowia łub mienia. Za materiały takie uważa się

sie

manipulacji materiałami niebezpiecznymi na statku.

a) materiały niebezpieczne, wymienione w rozporzą­

dzeniu i przepisach

jego podstawie,

szczegółowych;

wydanych na

b)

materiały nie wymienione w przepisach; o których

mowa pod lit. al, zakwalifikowane przez rzeczoznawcę jako niebezpieczne,

c)

m a teriały

nie wymienione w przepisach, o których

mowa pod lit. al

-

żgłoszone

Jako niebezpieczne w aokumentach,

zWiąZćinych z tra'nsporteul morskim lub

-

oznaczone Jako, niebezpiecz~e na opakowaniach

albo

-

znajdujące

się w opal,wwaniach, których sam

i forma wskazują na niebezpieczny charakter ich zawartości,

wygląd

do chwili orzeczenia rzeczoznawcy,

2) transportem morskim Jest prz~w.óz morski' materiałów

niebezpiecznych, stanowiących ładunek statku, oraz

czynności manipulacyjne~ tymi materiałami w portach

morskich.

§ 3~ 1. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do

J) przewozu morskiego

4. Manipulacja materiałami niebezpieczn ymi na st a tku,

w wypadkach, o których mowa w ust. 3, może nastąp i ć w

spos(')b odmienny od przewidzianego w r o zporządzeniu na ,wniosek kap itana statku za zg o dą urz ę du m.orskiego.

§ 4. 1. W czasie pobytu sta tku polskiego w porcie

zagranicznym kapitan statku jest ob owi ą z a n y stosow a ć

przepisy rozporządzenia w zakresie manipul acji ' ma te riała­

mi nieb~zpiecznymi na statku.

2. Jeżeli prze pisy miejscowe nakazują inny sposób

manipulacji materiałami niebezpiecznymi na statku" kapi-'

tan może zastosować przepisy miejsc owe wówczas, gdy

nie pogorszy to w istotny ,sposób s tanu b e zpiecz e ństwa

statku, a zastosowa nie przepisu ' m iejsco ytego jest warunkiem wykonania zadań statku w porcie za granicznym.

§ 5. 1. Jeżeli przepisy rozporządzenia wymagają

udziału lub opinii rzeczoznawcy, dysponent ładunku ' materiałów

niebezpiecznych jest obowiązany powołać rzeczo-

znawcę 'i ponieść związane z tym koszty .

2. Rzeczoznawcą powinien być biegły sądowy albo

ekspert Polskiej Izb'y Handlu Zagranicznego lub przedsię­

biorstwa, powolanego do zawodowego ,świadczenia usług w

zakres'ie rzeczoznawstwa. W razie ni,e możn o ści pąwolania

takich rzeczoznawców - rzeczoznawcą ' może 'byćosQba

·

:J)ziennik Ustaw Nr ·9

-

91

.......

-

Poz. 53 I 54

.------------------------------------------------------~---------------------.------

ust. 2/ określi Minister Oświaty i Wycbowania w porozumieniu z Ministrami: Finansów, Pracy, Płac i Spraw Socjal·nych oraz zainteresowanymi ministrami.

powrót do domu, internał'u lub szkoły jest niemożliwy. Natomiast uczniowie, którzy w ciągu roku szkolnego dojeż­

dżają do szkoły i praktykę odbywają w miejscowości bę­

dącej siedZibą szkoły, nie otrzymują ryczałtu na wyżywie-­

ni.e. Nie otrzymują również tego ryczałtu uczn.iowie, którzy odbywaJą praktykę w miejscu zamieszkania, w miejscu siedziby szkoŁy, internatu lub stancji.

2.

Rozdział 5

Przepisy końcowe.

Uczeń odbywający

w czasie ferii szkolnych praktyczną nallkę zaw:o~u w formie praktyki· zawodowej otrzymuje ekw lwalent pieniężny według stawki wynagrodzenia

przysługującego pracownikowi zatrudnionemu na stano~

wisku, na którym odbywana jest praktyka.

zawodowych, którzy odbywają ·

w kopalniach, na budowach I poza zakładami pracy otr7ymują ze szkoły dodatek w wysokości

3,60 zł za każdy pr.zepracowany dzień. Dodatek ten przysługuje również tym uczniom, którzy nie otrzymują ryczałtu/ o którym mowa w ust. 1.

3. Uczniowie

szkół

praktykę zawodową

4. Uczniowie szkół zawodowych pobierający ryczałt

na wyżywienie określony ·w ust. 1 nie otrzymują za czas.

pobierania tego ryczałtu stypendium przyznanego na podstawie . odrębnych przepisów.