Ustawa z dnia 12 kwietnia 1973 r. o zmianie przepisów dotyczących stopni naukowych i tytułów naukowych oraz organizacji instytutów naukowo-badawczych.

W ustawie z dnia 31 marca 1965 r. o stopniach naukowych i tytułach naukowych

(Dz. U. z 1969 r. Nr 4, poz. 32) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

1.

Stopnie naukowe są nadawane w jednostkach organizacyjnych szkół wyższych, w samodzielnych

placówkach typu naukowo-dydaktycznego, w placówkach naukowych Polskiej Akademii Nauk,

w instytutach naukowo-badawczych oraz w jednostkach organizacyjnych nie będących instytutami,

lecz prowadzących prace naukowo-badawcze, zwanych dalej jednostkami typu naukowo-badawczego,

jeżeli w zakresie danej dziedziny nauki lub dyscypliny naukowej tworzą środowisko

naukowe o odpowiednio wysokim poziomie. 2. Wykaz jednostek (placówek) uprawnionych

do nadawania stopni naukowych oraz określenie stopni naukowych, które mogą być przez

te jednostki (placówki) nadawane, ustala Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki

z własnej inicjatywy lub na wniosek zainteresowanego ministra, w porozumieniu z Sekretarzem

Naukowym Polskiej Akademii Nauk i po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej

do Spraw Kadr Naukowych.

”

;

2)

w art. 6 ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

w instytutach naukowo-badawczych i w jednostkach typu naukowo-badawczego - ich rady

naukowe.

”

;

3)

w art. 6 ust. 2 i 3 skreśla się;

4)

w art. 11 ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

w instytutach naukowo-badawczych i w jednostkach typu naukowo-badawczego - ich rady

naukowe.

”

;

5)

w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Uchwała o nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego wymaga zatwierdzenia przez

Centralną Komisję Kwalifikacyjną do Spraw Kadr Naukowych.

”

;

6)

w art. 14 ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

szczegółowe warunki, jakim pod względem poziomu naukowego powinno odpowiadać środowisko

naukowe jednostek organizacyjnych szkół wyższych oraz samodzielnych placówek typu

naukowo-dydaktycznego, placówek naukowych Polskiej Akademii Nauk, instytutów naukowo-badawczych

i jednostek typu naukowo-badawczego, aby mogły uzyskać prawo nadawania stopni naukowych,

”

;

7)

w art. 15 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

odwołania od uchwał rad wydziałowych i rad naukowych w sprawach dotyczących przewodów

doktorskich i habilitacyjnych w zakresie nauk wojskowych rozstrzyga Rada Wyższego

Szkolnictwa Wojskowego,

”

;

8)

w art. 15 pkt 4 skreśla się wyrazy

„

prawo zgłoszenia sprzeciwu co do uchwały o nadaniu stopnia doktora w zakresie nauk

wojskowych oraz

”

;

9)

w art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Tytuł profesora nadzwyczajnego lub profesora zwyczajnego może być nadany osobie, która

nie posiada stopnia naukowego i tytułu naukowego, ma jednak wybitne, zastosowane w

praktyce osiągnięcia w pracy naukowo-badawczej lub w twórczej pracy zawodowej oraz

kwalifikacje do prowadzenia pracy naukowo-badawczej i dydaktyczno-wychowawczej w zakresie

wymaganym od profesora.

”

;

10)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

Tytuły naukowe nadaje Rada Państwa na wniosek Prezesa Rady Ministrów.

2.

Kandydata do tytułu naukowego przedstawia Prezesowi Rady Ministrów

1)

minister sprawujący nadzór nad szkołą wyższą lub samodzielną placówką typu naukowo-dydaktycznego,

gdy chodzi o osobę zatrudnioną w tej szkole lub placówce - na wniosek właściwej rady

wydziału lub rady naukowej innej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej,

2)

Sekretarz Naukowy Polskiej Akademii Nauk, gdy chodzi o osobę zatrudnioną w placówce

naukowej Akademii - na wniosek rady naukowej tej placówki,

3)

minister, któremu podlega lub który nadzoruje instytut naukowo-badawczy albo jednostkę

typu naukowo-badawczego, gdy chodzi o osobę tam zatrudnioną - na wniosek rady naukowej

tego instytutu lub tej jednostki,

4)

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki w porozumieniu z Sekretarzem Naukowym

Polskiej Akademii Nauk - w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1-3.

3.

Przed przedstawieniem Prezesowi Rady Ministrów kandydatów do tytułu naukowego należy

zasięgnąć opinii

1)

Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej do Spraw Kadr Naukowych, z wyjątkami, o których

mowa w pkt 2 i 3,

2)

Rady Wyższego Szkolnictwa Wojskowego w razie przedstawienia kandydata do tytułu naukowego

w zakresie nauk wojskowych,

3)

Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego w razie przedstawienia kandydata do tytułu

naukowego w zakresie dyscyplin artystycznych.

4.

Minister sprawujący nadzór nad szkołą wyższą, samodzielną placówką typu naukowo-dydaktycznego

lub Sekretarz Naukowy Polskiej Akademii Nauk albo minister, któremu podlega lub który

nadzoruje instytut naukowo-badawczy albo jednostkę typu naukowo-badawczego, mogą po

zasięgnięciu opinii odpowiedniego organu, wymienionego w ust. 3, przedstawić Prezesowi

Rady Ministrów wniosek o nadanie tytułu profesora nadzwyczajnego lub profesora zwyczajnego

z pominięciem trybu określonego w ust. 2.

5.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki i Sekretarz Naukowy Polskiej Akademii

Nauk wspólnie określą w porozumieniu z innymi ministrami sprawującymi nadzór nad szkołami

wyższymi tryb składania wniosków, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, przez rady wydziału

i rady naukowe.

”

;

11)

po rozdziale 2 dodaje się nowy rozdział 2a w brzmieniu

„

Rozdział 2a

Centralna Komisja Kwalifikacyjna do Spraw Kadr Naukowych

Art. 19a.

1.

Tworzy się Centralną Komisję Kwalifikacyjną do Spraw Kadr Naukowych działającą przy

Prezesie Rady Ministrów, zwaną dalej „Komisją”.

2.

W skład Komisji wchodzą wybitni uczeni reprezentujący główne kierunki nauki.

3.

Prezes Rady Ministrów powołuje na wniosek Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki,

uzgodniony z Prezydium Polskiej Akademii Nauk oraz ministrami nadzorującymi szkoły

wyższe, samodzielne placówki typu naukowo-dydaktycznego i jednostki naukowo-badawcze,

przewodniczącego, jego zastępców, sekretarza i członków Komisji.

Art. 19b.

Przewodniczący, zastępcy przewodniczącego i sekretarz Komisji mogą być powołani jako

stale urzędujący.

Art. 19c.

Wewnętrzną organizację Komisji, zakres działania jej organów oraz zasady wynagradzania

stale urzędujących członków Komisji określa Rada Ministrów.

Art. 19d.

Do zadań Komisji należy

1)

w zakresie nadawania stopni naukowych

a)

opiniowanie wniosków ministrów oraz Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk w

sprawie przyznawania jednostkom organizacyjnym szkół wyższych, samodzielnym placówkom

typu naukowo-dydaktycznego, placówkom naukowym Polskiej Akademii Nauk, instytutom

naukowo-badawczym oraz jednostkom typu naukowo-badawczego uprawnień do nadawania stopni

naukowych,

b)

rozstrzyganie odwołań od uchwał rad wydziałowych i rad naukowych w sprawach dotyczących

przewodów doktorskich,

c)

zatwierdzanie uchwał rad wydziałowych i rad naukowych w sprawie nadawania stopni naukowych

doktora habilitowanego oraz rozstrzyganie odwołań od uchwał rad wydziałowych i rad

naukowych w sprawach dotyczących przewodów habilitacyjnych,

d)

dokonywanie okresowych analiz działalności jednostek uprawnionych do nadawania stopni

naukowych, dotyczących korzystania z tych uprawnień, poziomu rozpraw doktorskich i

habilitacyjnych oraz prawidłowości przeprowadzania przewodów doktorskich i habilitacyjnych;

2)

w zakresie nadawania tytułów naukowych profesora nadzwyczajnego i profesora zwyczajnego

oraz oceny kwalifikacji do zajmowania stanowiska docenta

a)

opiniowanie wniosków w sprawie nadawania tytułów naukowych profesora nadzwyczajnego

i profesora zwyczajnego,

b)

opiniowanie wniosków w sprawie powoływania osób nie posiadających stopnia naukowego

doktora habilitowanego na stanowisko docenta;

3)

wydawanie instrukcji w sprawach trybu i formy zgłaszania wniosków o nadanie tytułu

naukowego, stwierdzenie kwalifikacji do zajmowania stanowiska docentów oraz przyznanie

uprawnień do nadawania stopni naukowych;

4)

inicjowanie badań dotyczących rozwoju kadr naukowych w kraju.

Art. 19e.

Komisja może zgłaszać do Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki wnioski o

skreślenie danej jednostki (placówki) z wykazu jednostek (placówek) uprawnionych do

nadawania stopni naukowych, zawiadamiając jednocześnie o tym zainteresowanego ministra

(kierownika urzędu centralnego).

”

;

12)

w art. 20 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jednostki organizacyjne szkół wyższych, samodzielne placówki typu naukowo-dydaktycznego,

placówki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty naukowo-badawcze, które na

podstawie dotychczasowych przepisów uzyskały prawo nadawania stopni naukowych, zachowują

to prawo.

”

1.

Stopnie naukowe są nadawane w jednostkach organizacyjnych szkół wyższych, w samodzielnych

placówkach typu naukowo-dydaktycznego, w placówkach naukowych Polskiej Akademii Nauk,

w instytutach naukowo-badawczych oraz w jednostkach organizacyjnych nie będących instytutami,

lecz prowadzących prace naukowo-badawcze, zwanych dalej jednostkami typu naukowo-badawczego,

jeżeli w zakresie danej dziedziny nauki lub dyscypliny naukowej tworzą środowisko

naukowe o odpowiednio wysokim poziomie. 2. Wykaz jednostek (placówek) uprawnionych

do nadawania stopni naukowych oraz określenie stopni naukowych, które mogą być przez

te jednostki (placówki) nadawane, ustala Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki

z własnej inicjatywy lub na wniosek zainteresowanego ministra, w porozumieniu z Sekretarzem

Naukowym Polskiej Akademii Nauk i po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej

do Spraw Kadr Naukowych.

W ustawie z dnia 5 listopada 1958 r. o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. z 1969 r. Nr 4, poz. 31 i z 1972 r. Nr 16, poz. 114) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 6 i art. 7 skreśla się;

2)

w art. 79 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Na stanowisko docenta można powołać osobę, która nie mając stopnia naukowego określonego

w ust. 1 i stażu pracy na stanowisku nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowo-badawczego,

ma jednak wybitne, zastosowane w praktyce osiągnięcia w pracy naukowej lub w twórczej

pracy zawodowej niezbędne do pełnienia funkcji docenta.

”

;

3)

w art. 79 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Kwalifikacje, o których mowa w ust. 1 i 2, stwierdza Centralna Komisja Kwalifikacyjna

do Spraw Kadr Naukowych.

”

;

4)

w art. 122 ust. 1 i 4 skreśla się wyrazy: „po zasięgnięciu opinii Rady Głównej”;

5)

art. 123 otrzymuje brzmienie

„

Art. 123.

Rada Ministrów na wniosek Ministra zgłoszony po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji

Kwalifikacyjnej do Spraw Kadr Naukowych może przyznać szkole wyższej niepaństwowej

prawo nadawania tytułów, o których mowa w art. 46, oraz stopni naukowych.

”

W ustawie z dnia 29 marca 1962 r. o wyższych szkołach artystycznych

(Dz. U. z 1969 r. Nr 6, poz. 48) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Przy Ministrze Kultury i Sztuki działa Rada Wyższego Szkolnictwa Artystycznego, zwana

w dalszym ciągu „Radą”.

2.

Rada jest organem doradczym i opiniodawczym Ministra.

3.

Minister zasięga opinii Rady we wszystkich istotnych sprawach dotyczących wyższego

szkolnictwa artystycznego oraz w sprawach szkolnictwa artystycznego I i II stopnia,

związanych z wyższym szkolnictwem artystycznym.

4.

Udział Rady w nadawaniu tytułów naukowych w zakresie dyscyplin artystycznych określają

przepisy o stopniach naukowych i tytułach naukowych.

5.

Zakres i sposób działania Rady, liczbę jej członków oraz tryb i warunki powoływania

członków Rady i jej przewodniczącego określi Rada Ministrów.

”

;

2)

w art. 7 wyrazy: „pracownika naukowo-dydaktycznego” zastępuje się wyrazami: „nauczyciela akademickiego”.

1.

Przy Ministrze Kultury i Sztuki działa Rada Wyższego Szkolnictwa Artystycznego, zwana

w dalszym ciągu „Radą”.

2.

Rada jest organem doradczym i opiniodawczym Ministra.

3.

Minister zasięga opinii Rady we wszystkich istotnych sprawach dotyczących wyższego

szkolnictwa artystycznego oraz w sprawach szkolnictwa artystycznego I i II stopnia,

związanych z wyższym szkolnictwem artystycznym.

4.

Udział Rady w nadawaniu tytułów naukowych w zakresie dyscyplin artystycznych określają

przepisy o stopniach naukowych i tytułach naukowych.

5.

Zakres i sposób działania Rady, liczbę jej członków oraz tryb i warunki powoływania

członków Rady i jej przewodniczącego określi Rada Ministrów.

W ustawie z dnia 31 marca 1965 r. o wyższym szkolnictwie wojskowym

(Dz. U. z 1970 r. Nr 25, poz. 204 i z 1972 r. Nr 16, poz. 114) wprowadza się następujące zmiany

1)

w tytule rozdziału 4 oraz w art. 42, art. 43 i art. 54 ust. 1 wyrazy: „pracownik naukowo-dydaktyczny” zastępuje się wyrazami: „nauczyciel akademicki” w odpowiednim przypadku i liczbie;

2)

w art. 45 ust. 2, art. 51 ust. 1 i art. 52 wyrazy: „pracownik naukowo-dydaktyczny lub naukowo-badawczy” zastępuje się wyrazami: „nauczyciel akademicki lub pracownik naukowo-badawczy” w odpowiednim przypadku i liczbie;

3)

w art. 45 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Kwalifikacje, o których mowa w ust. 1 i 2, w zakresie nauk wojskowych stwierdza Rada

Wyższego Szkolnictwa Wojskowego, a w pozostałych przypadkach - Centralna Komisja Kwalifikacyjna

do Spraw Kadr Naukowych.

”

;

4)

w art. 49 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W zakresie zasad i trybu składania egzaminów bibliotekarskich przez oficerów wyznaczonych

na stanowiska przewidziane dla bibliotekarzy dyplomowanych mają zastosowanie przepisy

wydane na podstawie ustawy o szkolnictwie wyższym.”

5)

w art. 50 ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

inne stanowiska nauczycieli akademickich w grupach stanowisk wymienionych w art. 42

ust. 2 pkt 4-13,

”

;

6)

w art. 54

a)

w ust. 1 po wyrazach: „stosuje się” dodaje się wyrazy: „przepisy ustawy o szkolnictwie wyższym dotyczące nauczycieli akademickich oraz”,

b)

ust. 3 skreśla się.

1.

Utworzenie instytutu następuje w drodze zarządzenia Prezesa Rady Ministrów na wniosek

właściwego ministra.

2.

Wniosek o utworzenie instytutu wymaga uzgodnienia z Ministrem Nauki, Szkolnictwa Wyższego

i Techniki, Sekretarzem Naukowym Polskiej Akademii Nauk oraz Ministrem Finansów.

3.

Prezes Rady Ministrów może upoważnić właściwego ministra do tworzenia instytutów w

porozumieniu z Ministrem Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki po uzgodnieniu z Sekretarzem

Naukowym Polskiej Akademii Nauk oraz Ministrem Finansów.

4.

Zarządzenie o utworzeniu instytutu określi nazwę, siedzibę, przedmiot i zakres działania

instytutu oraz jego podporządkowanie organizacyjne.

5.

Szczegółowy zakres działania instytutu oraz jego organów ustala statut, nadany przez

właściwego ministra.

6.

Strukturę organizacyjną instytutu ustala właściwy minister albo z jego upoważnienia

dyrektor instytutu.

7.

Ogólne warunki tworzenia instytutów oraz zasady organizacji i działania instytutów

i wykonywania nad nimi nadzoru określi Rada Ministrów.

W ustawie z dnia 17 lutego 1960 r. o Polskiej Akademii Nauk

(Dz. U. z 1970 r. Nr 4, poz. 35) wprowadza się następujące zmiany

1)

wyrazy: „samodzielny pracownik naukowo-badawczy” użyte w odpowiedniej liczbie i przypadku zastępuje się wyrazami: „profesor zwyczajny, profesor nadzwyczajny, docent” w tej samej liczbie i przypadku;

2)

w art. 32 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

O utworzeniu placówki decyduje Prezydium Akademii na wniosek Sekretarza Naukowego

Akademii. Utworzenie instytutu naukowego wymaga zgody Prezesa Rady Ministrów.

”

;

3)

w art. 36 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

pracowników naukowo-badawczych

a)

profesorów zwyczajnych,

b)

profesorów nadzwyczajnych,

c)

docentów,

d)

adiunktów,

e)

starszych asystentów,

f)

asystentów,

”

;

4)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

1.

Na stanowisko profesora nadzwyczajnego lub profesora zwyczajnego może być powołana

osoba posiadająca tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego lub profesora zwyczajnego.

2.

Na stanowisko docenta może być powołana osoba

1)

posiadająca stopień naukowy doktora habilitowanego,

2)

posiadająca stopień naukowy doktora, a ponadto wykazująca się dorobkiem naukowo-badawczym

z dziedziny badań objętych zakresem działania placówki naukowej lub z dziedziny pokrewnej,

potwierdzającym jej kwalifikacje do samodzielnej pracy naukowo-badawczej,

3)

na stanowisko docenta może być także powołana osoba nie posiadająca stopnia naukowego

doktora i stażu pracy na stanowisku pracownika naukowo-badawczego lub nauczyciela

akademickiego, lecz wykazująca się wybitnymi, zastosowanymi w praktyce osiągnięciami

w pracy naukowej lub zawodowej, niezbędnymi do pełnienia funkcji docenta.

3.

Posiadanie kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, stwierdza Centralna Komisja

Kwalifikacyjna do Spraw Kadr Naukowych.

”

;

5)

dział V skreśla się.

W ustawie z dnia 17 lutego 1961 r. o instytutach naukowo-badawczych

(Dz. U. z 1965 r. Nr 19, poz. 129) wprowadza się następujące zmiany

1)

wyrazy: „samodzielny pracownik naukowo-badawczy” użyte w odpowiedniej liczbie i przypadku zastępuje się wyrazami: „profesor zwyczajny, profesor nadzwyczajny, docent” w tej samej liczbie i przypadku;

2)

w art. 3 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Do zadań instytutu należy prowadzenie prac naukowo-badawczych, rozwojowych oraz wdrożeń

w zakresie ustalonym w statucie instytutu.

2.

Do zadań instytutu należy ponadto prowadzenie prac usługowych o charakterze naukowo-badawczym

lub rozwojowym, kształcenie i doskonalenie kadr specjalistów, prowadzenie działalności

wydawniczej oraz wykonywanie innych zadań w dziedzinie objętej zakresem działania

instytutu.

”

;

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Utworzenie instytutu następuje w drodze zarządzenia Prezesa Rady Ministrów na wniosek

właściwego ministra.

2.

Wniosek o utworzenie instytutu wymaga uzgodnienia z Ministrem Nauki, Szkolnictwa Wyższego

i Techniki, Sekretarzem Naukowym Polskiej Akademii Nauk oraz Ministrem Finansów.

3.

Prezes Rady Ministrów może upoważnić właściwego ministra do tworzenia instytutów w

porozumieniu z Ministrem Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki po uzgodnieniu z Sekretarzem

Naukowym Polskiej Akademii Nauk oraz Ministrem Finansów.

4.

Zarządzenie o utworzeniu instytutu określi nazwę, siedzibę, przedmiot i zakres działania

instytutu oraz jego podporządkowanie organizacyjne.

5.

Szczegółowy zakres działania instytutu oraz jego organów ustala statut, nadany przez

właściwego ministra.

6.

Strukturę organizacyjną instytutu ustala właściwy minister albo z jego upoważnienia

dyrektor instytutu.

7.

Ogólne warunki tworzenia instytutów oraz zasady organizacji i działania instytutów

i wykonywania nad nimi nadzoru określi Rada Ministrów.

”

;

4)

w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Instytuty mogą być łączone, dzielone lub likwidowane w trybie określonym w art. 4

ust. 1, 2 lub 3.

”

;

5)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

Pracownikiem naukowo-badawczym jest osoba, która posiada kwalifikacje określone w

niniejszej ustawie i w przepisach na jej podstawie wydanych i która została powołana

na stanowisko profesora zwyczajnego, profesora nadzwyczajnego, docenta, adiunkta,

starszego asystenta lub asystenta.

”

;

6)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

Na stanowisko profesora nadzwyczajnego lub profesora zwyczajnego może być powołana

osoba posiadająca tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego lub profesora zwyczajnego.

2.

Na stanowisko docenta może być powołana osoba, która odpowiada jednemu z następujących

warunków

1)

posiada stopień naukowy doktora habilitowanego,

2)

posiada stopień naukowy doktora, a ponadto wykazała się dorobkiem naukowo-badawczym

z dziedziny badań objętych zakresem działania instytutu lub z dziedziny pokrewnej,

potwierdzającym jej kwalifikacje do samodzielnej pracy naukowo-badawczej,

3)

na stanowisko docenta może być także powołana osoba nie posiadająca stopnia naukowego

doktora i stażu pracy na stanowisku pracownika naukowo-badawczego lub nauczyciela

akademickiego, lecz wykazująca się wybitnymi, zastosowanymi w praktyce osiągnięciami

w pracy naukowej lub zawodowej, niezbędnymi do pełnienia funkcji docenta.

3.

Posiadanie kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, stwierdza Centralna Komisja

Kwalifikacyjna do Spraw Kadr Naukowych.

”

;

7)

w art. 36 ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

staż pracy wymagany do powołania na stanowiska pracowników naukowo-badawczych osób,

o których mowa w art. 19 pkt 2, a także wypadki, w których na stanowiska te można

powołać osoby nie odpowiadające warunkom określonym w art. 18 i 19

”

;

8)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

Instytutowi lub państwowej jednostce organizacyjnej określonej w art. 39 ust. 1 mogą

być przyznane uprawnienia do nadawania stopni naukowych w trybie i na warunkach określonych

w przepisach o stopniach naukowych i tytułach naukowych.

”

;

9)

w art. 39

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki ustala rodzaje państwowych, społecznych

i spółdzielczych jednostek organizacyjnych nie będących instytutami, a prowadzących

lub koordynujących prace naukowo-badawcze w rozumieniu art. 3, w których mogą być

zatrudnieni pracownicy naukowo-badawczy.

”

,

b)

skreśla się ust. 3, a ust. 4 i 5 otrzymują numerację 3 i 4;

10)

w art. 40 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Warunkiem powołania oficera na stanowisko pracownika naukowo-badawczego jest posiadanie

kwalifikacji określonych w niniejszej ustawie. Kwalifikacje, o których mowa w art.

18 ust. 2 pkt 2 i 3, w zakresie nauk wojskowych stwierdza Rada Wyższego Szkolnictwa

Wojskowego.

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 1972 r. - Karta praw i obowiązków nauczyciela

(Dz. U. Nr 16, poz. 114) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 87 ust. 4 wyrazy: „Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego” zastępuje się wyrazami: „Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego”;

2)

w art. 92 ust. 6 skreśla się wyrazy: „oraz po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego”.

Osoby, które w dniu wejścia w życie ustawy zajmują w instytutach naukowo-badawczych

i placówkach Polskiej Akademii Nauk stanowiska samodzielnych pracowników naukowo-badawczych,

w wypadku gdy

1)

posiadają tytuł naukowy profesora zwyczajnego lub profesora nadzwyczajnego - obejmują

odpowiednio stanowiska profesora zwyczajnego lub profesora nadzwyczajnego,

2)

nie posiadają tytułu naukowego profesora zwyczajnego lub profesora nadzwyczajnego

- obejmują stanowisko docenta.

1.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity

tekst ustaw

1)

o stopniach naukowych i tytułach naukowych,

2)

o szkolnictwie wyższym,

3)

o instytutach naukowo-badawczych,

z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego

tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów i punktów.

2.

Postanowienia ust. 1 stosuje się odpowiednio do Ministrów Kultury i Sztuki oraz Obrony Narodowej

w zakresie ustawy o wyższych szkołach artystycznych i ustawy o wyższym szkolnictwie wojskowym.

3.

Prezes Rady Ministrów ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity tekst ustawy o Polskiej Akademii

Nauk.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Pracownikiem naukowo-badawczym jest osoba, która posiada kwalifikacje określone w

niniejszej ustawie i w przepisach na jej podstawie wydanych i która została powołana

na stanowisko profesora zwyczajnego, profesora nadzwyczajnego, docenta, adiunkta,

starszego asystenta lub asystenta.

1.

Tytuły naukowe nadaje Rada Państwa na wniosek Prezesa Rady Ministrów.

2.

Kandydata do tytułu naukowego przedstawia Prezesowi Rady Ministrów

1)

minister sprawujący nadzór nad szkołą wyższą lub samodzielną placówką typu naukowo-dydaktycznego,

gdy chodzi o osobę zatrudnioną w tej szkole lub placówce - na wniosek właściwej rady

wydziału lub rady naukowej innej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej,

2)

Sekretarz Naukowy Polskiej Akademii Nauk, gdy chodzi o osobę zatrudnioną w placówce

naukowej Akademii - na wniosek rady naukowej tej placówki,

3)

minister, któremu podlega lub który nadzoruje instytut naukowo-badawczy albo jednostkę

typu naukowo-badawczego, gdy chodzi o osobę tam zatrudnioną - na wniosek rady naukowej

tego instytutu lub tej jednostki,

4)

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki w porozumieniu z Sekretarzem Naukowym

Polskiej Akademii Nauk - w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1-3.

3.

Przed przedstawieniem Prezesowi Rady Ministrów kandydatów do tytułu naukowego należy

zasięgnąć opinii

1)

Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej do Spraw Kadr Naukowych, z wyjątkami, o których

mowa w pkt 2 i 3,

2)

Rady Wyższego Szkolnictwa Wojskowego w razie przedstawienia kandydata do tytułu naukowego

w zakresie nauk wojskowych,

3)

Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego w razie przedstawienia kandydata do tytułu

naukowego w zakresie dyscyplin artystycznych.

4.

Minister sprawujący nadzór nad szkołą wyższą, samodzielną placówką typu naukowo-dydaktycznego

lub Sekretarz Naukowy Polskiej Akademii Nauk albo minister, któremu podlega lub który

nadzoruje instytut naukowo-badawczy albo jednostkę typu naukowo-badawczego, mogą po

zasięgnięciu opinii odpowiedniego organu, wymienionego w ust. 3, przedstawić Prezesowi

Rady Ministrów wniosek o nadanie tytułu profesora nadzwyczajnego lub profesora zwyczajnego

z pominięciem trybu określonego w ust. 2.

5.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki i Sekretarz Naukowy Polskiej Akademii

Nauk wspólnie określą w porozumieniu z innymi ministrami sprawującymi nadzór nad szkołami

wyższymi tryb składania wniosków, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, przez rady wydziału

i rady naukowe.

1.

Na stanowisko profesora nadzwyczajnego lub profesora zwyczajnego może być powołana

osoba posiadająca tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego lub profesora zwyczajnego.

2.

Na stanowisko docenta może być powołana osoba, która odpowiada jednemu z następujących

warunków

1)

posiada stopień naukowy doktora habilitowanego,

2)

posiada stopień naukowy doktora, a ponadto wykazała się dorobkiem naukowo-badawczym

z dziedziny badań objętych zakresem działania instytutu lub z dziedziny pokrewnej,

potwierdzającym jej kwalifikacje do samodzielnej pracy naukowo-badawczej,

3)

na stanowisko docenta może być także powołana osoba nie posiadająca stopnia naukowego

doktora i stażu pracy na stanowisku pracownika naukowo-badawczego lub nauczyciela

akademickiego, lecz wykazująca się wybitnymi, zastosowanymi w praktyce osiągnięciami

w pracy naukowej lub zawodowej, niezbędnymi do pełnienia funkcji docenta.

3.

Posiadanie kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, stwierdza Centralna Komisja

Kwalifikacyjna do Spraw Kadr Naukowych.

1.

Tworzy się Centralną Komisję Kwalifikacyjną do Spraw Kadr Naukowych działającą przy

Prezesie Rady Ministrów, zwaną dalej „Komisją”.

2.

W skład Komisji wchodzą wybitni uczeni reprezentujący główne kierunki nauki.

3.

Prezes Rady Ministrów powołuje na wniosek Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki,

uzgodniony z Prezydium Polskiej Akademii Nauk oraz ministrami nadzorującymi szkoły

wyższe, samodzielne placówki typu naukowo-dydaktycznego i jednostki naukowo-badawcze,

przewodniczącego, jego zastępców, sekretarza i członków Komisji.

Przewodniczący, zastępcy przewodniczącego i sekretarz Komisji mogą być powołani jako

stale urzędujący.

Wewnętrzną organizację Komisji, zakres działania jej organów oraz zasady wynagradzania

stale urzędujących członków Komisji określa Rada Ministrów.

Do zadań Komisji należy

1)

w zakresie nadawania stopni naukowych

a)

opiniowanie wniosków ministrów oraz Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk w

sprawie przyznawania jednostkom organizacyjnym szkół wyższych, samodzielnym placówkom

typu naukowo-dydaktycznego, placówkom naukowym Polskiej Akademii Nauk, instytutom

naukowo-badawczym oraz jednostkom typu naukowo-badawczego uprawnień do nadawania stopni

naukowych,

b)

rozstrzyganie odwołań od uchwał rad wydziałowych i rad naukowych w sprawach dotyczących

przewodów doktorskich,

c)

zatwierdzanie uchwał rad wydziałowych i rad naukowych w sprawie nadawania stopni naukowych

doktora habilitowanego oraz rozstrzyganie odwołań od uchwał rad wydziałowych i rad

naukowych w sprawach dotyczących przewodów habilitacyjnych,

d)

dokonywanie okresowych analiz działalności jednostek uprawnionych do nadawania stopni

naukowych, dotyczących korzystania z tych uprawnień, poziomu rozpraw doktorskich i

habilitacyjnych oraz prawidłowości przeprowadzania przewodów doktorskich i habilitacyjnych;

2)

w zakresie nadawania tytułów naukowych profesora nadzwyczajnego i profesora zwyczajnego

oraz oceny kwalifikacji do zajmowania stanowiska docenta

a)

opiniowanie wniosków w sprawie nadawania tytułów naukowych profesora nadzwyczajnego

i profesora zwyczajnego,

b)

opiniowanie wniosków w sprawie powoływania osób nie posiadających stopnia naukowego

doktora habilitowanego na stanowisko docenta;

3)

wydawanie instrukcji w sprawach trybu i formy zgłaszania wniosków o nadanie tytułu

naukowego, stwierdzenie kwalifikacji do zajmowania stanowiska docentów oraz przyznanie

uprawnień do nadawania stopni naukowych;

4)

inicjowanie badań dotyczących rozwoju kadr naukowych w kraju.

Komisja może zgłaszać do Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki wnioski o

skreślenie danej jednostki (placówki) z wykazu jednostek (placówek) uprawnionych do

nadawania stopni naukowych, zawiadamiając jednocześnie o tym zainteresowanego ministra

(kierownika urzędu centralnego).

Instytutowi lub państwowej jednostce organizacyjnej określonej w art. 39 ust. 1 mogą

być przyznane uprawnienia do nadawania stopni naukowych w trybie i na warunkach określonych

w przepisach o stopniach naukowych i tytułach naukowych.

1.

Na stanowisko profesora nadzwyczajnego lub profesora zwyczajnego może być powołana

osoba posiadająca tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego lub profesora zwyczajnego.

2.

Na stanowisko docenta może być powołana osoba

1)

posiadająca stopień naukowy doktora habilitowanego,

2)

posiadająca stopień naukowy doktora, a ponadto wykazująca się dorobkiem naukowo-badawczym

z dziedziny badań objętych zakresem działania placówki naukowej lub z dziedziny pokrewnej,

potwierdzającym jej kwalifikacje do samodzielnej pracy naukowo-badawczej,

3)

na stanowisko docenta może być także powołana osoba nie posiadająca stopnia naukowego

doktora i stażu pracy na stanowisku pracownika naukowo-badawczego lub nauczyciela

akademickiego, lecz wykazująca się wybitnymi, zastosowanymi w praktyce osiągnięciami

w pracy naukowej lub zawodowej, niezbędnymi do pełnienia funkcji docenta.

3.

Posiadanie kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, stwierdza Centralna Komisja

Kwalifikacyjna do Spraw Kadr Naukowych.

Rada Ministrów na wniosek Ministra zgłoszony po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji

Kwalifikacyjnej do Spraw Kadr Naukowych może przyznać szkole wyższej niepaństwowej

prawo nadawania tytułów, o których mowa w art. 46, oraz stopni naukowych.