Ustawa z dnia 16 grudnia 1972 r. o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji

Odszkodowania określone w ustawie przysługują funkcjonariuszowi Milicji Obywatelskiej,

który doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku

z pełnieniem służby albo wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami

lub warunkami służby, jak również rodzinie funkcjonariusza, który zmarł wskutek takiego

wypadku lub choroby.

1.

Za wypadek pozostający w związku z pełnieniem służby w Milicji Obywatelskiej uważa

się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które zaszło podczas lub w związku

1)

z wykonywaniem obowiązków służbowych albo poleceń przełożonych,

2)

z wykonywaniem czynności w interesie służby, nawet bez polecenia przełożonych,

3)

z wykonywaniem funkcji lub zadań zleconych przez działające w resorcie spraw wewnętrznych

organizacje polityczne, zawodowe albo społeczne,

4)

z ratowaniem ludzi lub ich mienia z grożącego niebezpieczeństwa albo ratowaniem mienia

społecznego przed zniszczeniem lub zagarnięciem,

5)

z udzielaniem przedstawicielowi organu państwowego pomocy przy spełnianiu przez niego

czynności urzędowych,

6)

z udziałem w pościgu lub ujęciu osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa albo

ochroną innych obywateli przed napaścią,

7)

z udziałem w czynach społecznych organizowanych w resorcie spraw wewnętrznych,

8)

z odbywaniem bezpośredniej drogi do miejsca i z miejsca wykonywania czynności określonych

w pkt 1-7.

2.

Minister Spraw Wewnętrznych określa tryb ustalania okoliczności i przyczyn wypadków,

o których mowa w ust. 1.

Wykaz chorób, z tytułu których przysługują odszkodowania określone w ustawie, ustala

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrami Zdrowia i Opieki Społecznej

oraz Pracy, Płac i Spraw Socjalnych.

Odszkodowania określone w ustawie nie przysługują

1)

w razie wypadku lub choroby, których wyłączną przyczyną było udowodnione przez jednostkę

organizacyjną resortu spraw wewnętrznych umyślne lub rażąco niedbałe działanie albo

zaniechanie funkcjonariusza naruszające obowiązujące przepisy lub rozkazy, jeżeli

jego przełożeni zapewnili warunki odpowiadające tym przepisom i sprawowali we właściwy

sposób nadzór nad ich przestrzeganiem, a funkcjonariusz posiadał potrzebne umiejętności

do wykonywania określonych czynności i był należycie przeszkolony w zakresie tych

przepisów,

2)

w razie wypadku, którego wyłączną przyczyną było zachowanie się funkcjonariusza spowodowane

nadużyciem alkoholu,

3)

jeżeli uszczerbek na zdrowiu lub śmierć funkcjonariusza zostały spowodowane przez

niego rozmyślnie.

1.

Funkcjonariuszowi, który doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku określonego

w art. 2 ust. 1 albo trwałego uszczerbku na zdrowiu co najmniej w 20% wskutek choroby

określonej na podstawie art. 3, przysługuje jednorazowe odszkodowanie pieniężne.

2.

Podstawę obliczenia wysokości odszkodowania stanowi kwota dwunastomiesięcznego uposażenia

przyjmowanego za podstawę wymiaru emerytury lub renty stosownie do przepisów o zaopatrzeniu

emerytalnym funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej oraz ich rodzin.

3.

Odszkodowanie przysługuje w wysokości 1/100 kwoty określonej w ust. 2, nie mniej jednak

niż 500 zł za każdy procent ustalonego uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza.

4.

Jeżeli nastąpi dalsze pogorszenie stanu zdrowia funkcjonariusza pozostające w związku

z wypadkiem lub chorobą, które spowodowały ustalony poprzednio uszczerbek na zdrowiu,

i uszczerbek ten powiększy się co najmniej o 10%, odszkodowanie ulega odpowiedniemu

zwiększeniu.

1.

W razie śmierci funkcjonariusza wskutek wypadku określonego w art. 2 ust. 1 lub wskutek

choroby określonej na podstawie art. 3 odszkodowanie przysługuje następującym członkom

rodziny funkcjonariusza

1)

małżonkowi, który w dniu śmierci funkcjonariusza pozostawał z nim we wspólności małżeńskiej,

2)

dzieciom, wnukom, rodzeństwu i rodzicom, jeżeli w dniu śmierci funkcjonariusza spełniali

warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej, określone w przepisach o zaopatrzeniu

emerytalnym funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej oraz ich rodzin.

2.

Małżonkowi albo dziecku, które jest sierotą zupełną, przysługuje odszkodowanie w wysokości

40.000 zł.

3.

Jeżeli po funkcjonariuszu pozostało dwoje lub więcej dzieci, które są sierotami zupełnymi,

kwota odszkodowania określona w ust. 2 ulega zwiększeniu o 10.000 zł na drugą i każdą

dalszą sierotę zupełną. Łączną kwotę odszkodowania dzieli się między te dzieci w równych

częściach.

4.

Kwota odszkodowania przysługującego małżonkowi lub dzieciom, które są sierotami zupełnymi,

nie może być niższa niż kwota określona w art. 5 ust. 2.

5.

Każdemu innemu członkowi rodziny wymienionemu w ust. 1 pkt 2, w tym również każdemu

dziecku, które nie jest sierotą zupełną, odszkodowanie przysługuje w wysokości 10.000

zł.

6.

Jeżeli uprawnionymi do odszkodowania są tylko rodzice, przysługuje ono obojgu rodzicom

w wysokości 40.000 zł, a jeżeli uprawnione jest tylko jedno z rodziców - w wysokości

25.000 złotych.

7.

Jeżeli funkcjonariusz zmarł wskutek wypadku lub choroby po otrzymaniu z tytułu tego

wypadku lub choroby odszkodowania, uprawnionym członkom jego rodziny przysługuje odszkodowanie

tylko wtedy, gdyby było ono wyższe niż odszkodowanie wypłacone funkcjonariuszowi.

W takim przypadku odszkodowanie przyznaje się w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy

kwotami tych odszkodowań i wypłaca się w odpowiednich częściach uprawnionym członkom

rodziny.

1.

Jednorazowe odszkodowanie określone w art. 5 lub w art. 6 przysługuje, jeżeli funkcjonariusz

1)

doznał uszczerbku na zdrowiu lub zmarł wskutek wypadku w ciągu 3 lat od tego wypadku,

2)

doznał uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby nie później niż w ciągu 3 lat od zwolnienia

ze służby,

3)

zmarł wskutek choroby w ciągu 3 lat od ustalenia uszczerbku na zdrowiu wskutek tej

choroby, nie później jednak niż w ciągu 3 lat od zwolnienia ze służby.

2.

Zwiększenie odszkodowania określone w art. 5 ust. 4 przysługuje, jeżeli zmiany w stanie

zdrowia funkcjonariusza uzasadniające zwiększenie odszkodowania nastąpiły w terminach

określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach Minister Spraw Wewnętrznych lub organ przez

niego upoważniony może przyznać

1)

funkcjonariuszowi albo członkowi rodziny zmarłego funkcjonariusza - odszkodowanie

wyższe niż określone w art. 5 i 6,

2)

członkowi rodziny zmarłego funkcjonariusza nie spełniającemu warunków wymaganych do

uzyskania renty rodzinnej albo innej osobie bliskiej - odszkodowanie w granicach określonych

w art. 6,

3)

członkom rodziny funkcjonariusza, który zaginął w czasie pełnienia służby - odszkodowanie

w wysokości określonej w art. 6.

Rada Ministrów może podwyższać kwoty jednorazowych odszkodowań pieniężnych określone

w art. 5 i 6.

Funkcjonariuszowi, który doznał uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku określonego

w art. 2 ust. 1, a w razie jego śmierci wskutek takiego wypadku - członkom pozostałej

rodziny przysługuje odszkodowanie za udowodnione szkody poniesione wskutek utraty,

zniszczenia lub uszkodzenia w związku z wypadkiem przedmiotów osobistego użytku.

1.

O stopniu uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza wskutek wypadku, o którym mowa w art.

2 ust. 1, lub choroby określonej na podstawie art. 3 orzekają komisje lekarskie służby

zdrowia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

2.

Komisje lekarskie, o których mowa w ust. 1, ustalają również związek śmierci funkcjonariusza

ze służbą wskutek wypadku lub choroby.

3.

Minister Spraw Wewnętrznych określa w drodze rozporządzenia w porozumieniu z Ministrem

Pracy, Płac i Spraw Socjalnych sposób ustalania stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy

oraz związku śmierci funkcjonariuszy ze służbą wskutek wypadku lub choroby.

1.

Postępowanie w sprawie odszkodowania wszczyna się z urzędu lub na wniosek zainteresowanego.

2.

Prawo do odszkodowania oraz jego wysokość ustalają właściwe organy resortu spraw wewnętrznych.

3.

Od decyzji organu I instancji przysługuje zainteresowanemu odwołanie do organu II

instancji w terminie 30 dni od doręczenia decyzji.

4.

Od ostatecznej decyzji organu, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zainteresowanemu

skarga do sądu ubezpieczeń społecznych w terminie określonym w prawie o sądach ubezpieczeń

społecznych.

Odszkodowanie określone w art. 5-10 wypłaca właściwy organ resortu spraw wewnętrznych.

Minister Spraw Wewnętrznych określa w drodze rozporządzenia przypadki, w których postępowanie

w sprawie odszkodowania wszczyna się z urzędu, tryb przyznawania i wypłaty odszkodowania

oraz właściwość organów resortu spraw wewnętrznych w tych sprawach.

1.

Odszkodowania przewidziane w ustawie przysługują

1)

z tytułu wypadków pozostających w związku ze służbą, jeżeli wypadek nastąpił po dniu

wejścia w życie ustawy,

2)

z tytułu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami

służby, jeżeli funkcjonariusz doznał uszczerbku na zdrowiu lub zmarł wskutek tej choroby

po dniu wejścia w życie ustawy.

2.

Do spraw o odszkodowania należne z tytułu wypadków, które nastąpiły, lub chorób, które

spowodowały uszczerbek na zdrowiu bądź śmierć funkcjonariusza przed dniem wejścia

w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Odszkodowanie przewidziane w niniejszej ustawie przysługuje niezależnie od świadczeń

określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej

oraz ich rodzin i w przepisach o służbie funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej.

Świadczenia przyznane na podstawie niniejszej ustawy i na podstawie przepisów wymienionych

w art. 16 stanowią - w stosunku do jednostek resortu spraw wewnętrznych oraz do funkcjonariuszy

i pracowników zatrudnionych w resorcie spraw wewnętrznych, którzy nieumyślnie wyrządzili

szkodę przy wykonywaniu powierzonych im obowiązków służbowych - wynagrodzenie wszelkich

szkód wynikłych dla funkcjonariusza lub jego rodziny wskutek wypadku określonego w

art. 2 ust. 1 albo wskutek choroby określonej na podstawie art. 3.

Odszkodowania określone w ustawie przysługują również

1)

członkom Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej, którzy doznali uszczerbku na zdrowiu

wskutek wypadku zaistniałego w związku z wykonywaniem powierzonych im zadań w tej

organizacji,

2)

rodzinom członków Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej zmarłych wskutek wypadku,

o którym mowa w pkt 1.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1973 r.