Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego.

Kodeks postępowania karnego wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1970 r.

Z dniem wejścia w życie Kodeksu postępowania karnego tracą moc dotychczasowe przepisy dotyczące kwestii unormowanych w tym kodeksie, chyba

że przepisy poniższe stanowią inaczej.

Uchyla się w szczególności wraz ze wszystkimi zmianami późniejszymi

1)

Kodeks postępowania karnego z dnia 19 marca 1928 r.

(Dz. U. z 1950 r. Nr 40, poz. 364), z wyjątkiem art. 402-424 i 474-495, oraz przepisy wprowadzające ten kodeks z dnia 19 marca 1928 r.

(Dz. U. Nr 33, poz. 314),

2)

Kodeks wojskowego postępowania karnego z dnia 23 kwietnia 1945 r.

(Dz. U. z 1956 r. Nr 22, poz. 103), z wyjątkiem art. 32-35, 50-52 i 311-325, oraz przepisy wprowadzające ten kodeks z dnia 23 kwietnia 1945 r.

(Dz. U. z 1956 r. Nr 22, poz. 104),

3)

dekret z dnia 16 listopada 1945 r. o postępowaniu doraźnym

(Dz. U. z 1949 r. Nr 33, poz. 244) i rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 marca 1928 r. o postępowaniu

doraźnym

(Dz. U. Nr 33, poz. 315),

4)

dekret z dnia 25 kwietnia 1946 r. o przystosowaniu przepisów o postępowaniu doraźnym

do postępowania przed sądami wojskowymi

(Dz. U. Nr 30, poz. 194),

5)

ustawę z dnia 20 lipca 1950 r. o zmianie przepisów postępowania karnego

(Dz. U. Nr 38, poz. 348), z wyjątkiem art. 7, który zachowuje moc do czasu wejścia w życie rozporządzenia,

o którym mowa w art. 421 Kodeksu postępowania karnego,

6)

ustawę z dnia 28 kwietnia 1952 r. o zmianie niektórych przepisów postępowania karnego

(Dz. U. Nr 25, poz. 170),

7)

dekret z dnia 29 października 1952 r. o zmianie niektórych przepisów postępowania

karnego

(Dz. U. Nr 44, poz. 302),

8)

dekret z dnia 21 grudnia 1955 r. o zmianie przepisów postępowania karnego

(Dz. U. Nr 46, poz. 309),

9)

ustawę z dnia 28 marca 1958 r. o zmianie przepisów postępowania karnego

(Dz. U. Nr 18, poz. 76),

10)

ustawę z dnia 18 czerwca 1959 r. o zmianie przepisów postępowania karnego

(Dz. U. Nr 36, poz. 229),

11)

ustawę z dnia 16 listopada 1960 r. o zmianie przepisów dotyczących kary grzywny, kosztów

i opłat sądowych w sprawach karnych

(Dz. U. Nr 51, poz. 299),

12)

ustawę z dnia 2 grudnia 1960 r. o sprawach z oskarżenia prywatnego

(Dz. U. Nr 54, poz. 308),

13)

ustawę z dnia 27 listopada 1961 r. o zmianie przepisów postępowania karnego

(Dz. U. Nr 53, poz. 296),

14)

przepisy o postępowaniu zawarte

a)

w art. 6, 7, 9-11, 14-16 dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 23

września 1944 r. - Prawo o ustroju sądów i prokuratury wojskowej

(Dz. U. Nr 6, poz. 29),

b)

w art. 3-20 ustawy z dnia 21 stycznia 1958 r. o wzmożeniu ochrony mienia społecznego

przed szkodami wynikającymi z przestępstwa

(Dz. U. Nr 4, poz. 11),

c)

w art. 6 ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o zaostrzeniu odpowiedzialności karnej za chuligaństwo

(Dz. U. Nr 34, poz. 152).

Pozostają w mocy przepisy dotyczące przedmiotów unormowanych w Kodeksie postępowania karnego, jeżeli przepisy te mają charakter przepisów szczególnych.

Sprawy, w których przed wejściem w życie Kodeksu postępowania karnego rozpoczęto rozprawę główną, toczą się do końca postępowania w danej instancji według

przepisów dotychczasowych; w razie jednak odroczenia rozprawy lub ponownego rozpoznania

sprawy albo po zapadnięciu prawomocnego orzeczenia postępowanie toczy się według przepisów

Kodeksu postępowania karnego.

Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na uchylone przepisy dotyczące przedmiotów

unormowanych w Kodeksie postępowania karnego albo odsyłają ogólnie do przepisów o postępowaniu karnym, stosuje się w tym zakresie

odpowiednie przepisy Kodeksu postępowania karnego.

§ 1.

Jeżeli do któregokolwiek z przedmiotów objętych Kodeksem postępowania karnego przewidziane jest wydanie przepisów wykonawczych, aż do chwili ich wydania pozostają

w mocy przepisy dotychczasowe dotyczące tychże przedmiotów, jeżeli nie są sprzeczne

z przepisami tego kodeksu.

§ 2.

Jeżeli Kodeks postępowania karnego przewiduje przepisy wykonawcze, to w zakresie postępowania przed sądami wojskowymi

właściwy jest Minister Obrony Narodowej zamiast Ministra Sprawiedliwości lub wspólnie

z nim.

Przepisy Kodeksu postępowania karnego stosuje się również do spraw wszczętych przed dniem wejścia jego w życie, jeżeli

przepisy poniższe nie stanowią inaczej.

Jeżeli na podstawie Kodeksu postępowania karnego nastąpiła zmiana właściwości sądu, orzeka sąd dotychczas właściwy, jeżeli akt oskarżenia

wniesiono przed dniem wejścia w życie niniejszego kodeksu.

Czynności procesowe dokonane przed wejściem w życie Kodeksu postępowania karnego są skuteczne, jeżeli ich dokonano z zachowaniem przepisów dotychczasowych.

W razie wątpliwości, czy stosować prawo dotychczasowe, czy Kodeks postępowania karnego, stosuje się przepisy niniejszego kodeksu.

Postępowanie w nieobecności oskarżonego przebywającego za granicą może toczyć się

również w sprawach o przestępstwo określone w art. 1 pkt 1 dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich

zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla

zdrajców Narodu Polskiego

(Dz. U. z 1946 r. Nr 69, poz. 377 ze zmianami późniejszymi).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1970 r.