Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 lipca 1968 r. w sprawie ksiąg handlowych dla podatników nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej.

§ 26.

l)

359 - ' - -- - - _._ - - - - - - - - - -....::Poz. 200 i 201

_---------~--------

podlegaj'ącychopodatkowaniu na zasadach obowiązują­

cych gospodarkę nie uspolecz.nio.ną (Dz. U. z 1953 r.

Nr 3, poz. 5, z 1956 r. Nr 29, poz. 133, z 1958 r. Nr ' 77,

poz. 405 oraz z 1961 r. Nr ;2, poz. 9 i Nr 37, poz. 189).

Tracą moc

rozporządzenie

Ministra Finansów z dnia 8 listopada

1951 r. w sprawie ksiąg podatkowych.. dia podatników

gospodarki nie uspołecznionej, prowadzących młyny,

wiatraki, kaszarnie i samodzielne śrutowniki (Dz. U.

Nr 60, poz. 414)j

'

2) rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 listopada

1952 r. w sprawie .ksiąg podatkowych dla podatników

§ 27. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1969 r.

-

.

Minister Finansów: w z. J; Trendota

201

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FIN~NS<?W

'f dnia 15 lipca 1%8 r.

w sprawie ksiąg handlowych dla podatników nie będących jednostkami gospod~rkiuspołecznlonej.

lub księgowości podatnika bądż .z oczywistych dowo- .

dówTnnego rodzaju, '

b) od ' pierwszego dnia miesiąca następującego , po występuje

daniu ostatecznej decyzji organu finansowego - jeRozdział 1.

żeli

obrót w. danym roku w wysokości ponad

1.500.000 zł w stosunku rpcznym został ustalony deObowiązek prowadzenia ksiąg handlowych.

cyzją tego organu.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie usta§ 1. Podatnicy podlegający opodatkowaniu podatkiem

je do kOllca okresu rachunkowego, chociażby osiągnięty

obrotowym, nie będący jednostkami gospodarki uspoie cznioobrót za dalsze miesiące, obliczany ,w stosu nku roc znym, nie

nej, którzy nie są obowiązani do prowadzenia ksiąg handloprze,kraczał kwoty 1.500.000 _zł.

wych z mocy innych przepisów, obowiązani są do ' ich pro§ 3. 1. Zwalnia się ~d obowiązku prowadzenia ksiąg

wadzenia

handlowych r ze mi eś lników prowadzących p:ek ar nie, doko.

.

1) bez w~ględu na wysokość osiąganych obrotów, je że li

nujących wypieku wyłącznie z mąk i przydzielonej przez orprowadzą przedsiębiórstwa skupu towarów od wytwórganizacje cechowe w porozumieniu lub przy udziale właści­

ców w celu sprzedaży d·o dalszej odprze-daży, pr zedsię­

wych do spraw prze mysłu i handlu organów prezydiów rad

biorstwa komisowe, biura matrymonialne i prz edsiębior­

narodowych.

stwa wydawniczej .

2. Zwalnia s rę od obowiązku określonego w § 2 ust. 1

2) bez względu na rodzaj działalności, jeż. eli obrót podlepkt 2 podatników prowadzących wytwórnie wód gazowych

gający opodatkowaniu podatkiem obrot owym, jak i woli zakłady przemysłu mater i ałów budowla nych ' (wapienniki,

ny od opodatkowania, przewyższa kwotę 1.500.000' zł w

cegielnie polowe, kamieniołomy itp.). jeżeli obowiązek ten

stosunku rocznymj

.

powsta~by jedynie na skutek zwiększonych obrotów w okre3) bez względu na wysokość osiąganych obrotów, jeżeli

sie letnim, ale nie przekraczających łąc z n i e w ciągu danego

(prowadzą przedsiębiorstwa przemysłowe i posiadają zaroku kwoty 1.500.000 zł.

kłady sprzedaży artykułów własne] produkcji, VI któ§ 4. 1. Upoważnia się organy finansowe pr ezydiów worych obowiązani są prowadzić księgi handlowe. _

jewódzkich rad narodowycJ;1 (rad, narodowych miast wyłączo­

§ 2. 1. Podatnicy, o których mowa w § r pkt 2, obowią­

nych z województw) do zwalniania podatników ' wymieniozani są do prowadzenia ksiąg handlowych

nych w § 1 pkt 2, na ich indywidualną prośbę, w szcz ególnie

uzasadnionych wypadkach, od obowiązku prowadzenia ksiąg

1)- bez względu na wysokOść obrotu osiąganego VI danym

roku, jeżeli oQrót w roku poprzednim przekroczył w sto- handlowych całkowicie lub częśdo,wo, tylko co do poszczególnychksiąg, urządzeń księgo-wych i czynności z zakresu

sunku rocznym kwotę 1.500.000 zł

księgowości oraz również całkowicie lub częściowo od oboa) od początku danego roku - jeżeli obrót za rok powiązku przechowywania dowodpw stanowiących

podsta wę

przedni wynika z zeznania, deklaracji lub księgowości

podatnika bądź z oczywistych dowodów innego ' ro- księgowania, _dokl..!mentów wystawianych w ramach istnieją­

dzaju,

\

cego w ich przedsiębiorstwie systemu kontroli wewnętrznej

oraz wszelkich innych dokumentów otrzymywanych w związ­

b) od pierwszego dnia miesiąca następującego po wydaniu ostateczne j decyzji organu finansowego - je- ku z działalnością pTzedsiębioTstwa, jak i do skracania okresu przechowywania ksiąg, urządzeń księgowych, dowodów

żeli obrót za rok poprzedni w takiej wysokości został

i dokumentów oraz do zmiany terminu dokonywania poszczeustalony decyzją tego organuj

gólnych czynn ości z zakresu księgowości. Organy te mogą

2) jeżeli obrót w roku poprzednim nie przekroczył w stookreślić warunki, na jakich zwolnienia udzielają~

Prośba

sunku rocznym kwoty 1.500.000 zl albo jeżeli działalność

o zwolnienie całkowite lub częściowe od obowiązku prowaIIO'Zpoczęta została w danym roku

dzenia ksiąg handlowych powinna być wniesiona nie póżniej

a) od pierwszeg,o dnia miesiąca następującego po mieni:? na dwa miesiące przed rozpoczęc ie m okresu . rachunkosiącu, . w którym osiągn.ięty w danym roku obrót przekroczył w stosunku rocznym kwotę 1. 500.000 zł­

wego, kt ór ego dotyczy. U'poważnieaie do zwalniania podatników, całkowicie .lub częściowo, od obowiązku prowadzenia

jeżeli wysokość obrotu wynika z zeznania, deklaracji

Na podstawie art. 101 ust. 5, art. 102 ust. 5 i art. 103

u_st. 5 dekretu z dnia 16 maja 1946 r. o postępowaniu podatkowym (Oz: U. z '1963 r. Nr 11, poz. 60) zarządza się, co na-

Dziennik Ustaw Nr _3~0=--_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _---.,.-__

ksiąg han{}lowych Ilie dQtyczy przędsiębiorstw, nowo pow~tałych.

"

-:'

..

., ,

, ' 2. Organy finan~owe, o których mowa w ust; 1, mo~ą

' Jakże zVJa!niać "grupy podatników, na wniosek organizacji

gospodarczej ' lub zawodowej, ,od ooowi<'1z1\.u ' przechowyw~nia

alOo skracać okres' przecho'wywa~ia dokumentów wY,stawianych w rarilach istniejącego s,y sfemu 'kontroli wewnętrznej,

które nie stanowią bezpośredniego dowodu do księgowania.

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _-'---'-~_ _: Po~" 201

3, Sumy miesięczne należy wpisywać c;ttramentem6ądź

długopis,em, a przenieśienia sum, - : jeżeli .zapisY w. dziennik~ (dzienniku-głównej) obejmuje{ vi ąanym miesiącu wię'cęj

niź jedną stronę (fol;o).~ atrilmentem, dhlgopisem bądź

. ołówkiem kopiowym. '.

'

§ 9: Je żeiizarówno ,dziennik, jak i konta księgi głów­

' nej prowadzone są nakartarh nie zbroszurowanych, należy

prowadzić zestawienia obrotów kont księgi głównej;Zesta­

wienia te powinny być ponumerowane i ujęte w oprawną

R o z q. z i a ł 2.

księgę zawierającą odrębne kC?lumny . na obroty poszczególnych miesięcy okresu rachunkowego ' oraz na sumy otwar- .

~ Zasady pr~wadzenia księgowoŚci.

cia i zamknięcia rachunkowego. po właściwych kolumn należy wpisywać atramentem,. długopisem lub ołówkiem ,kopio§5. Prowadzona księgowóść powinna uwzględrfiając rowym miesięczne sumy obrotów po stronie "Winien'~ i ~IJYla:",

,

' iIzaj i 'rózmiary przedsiębiorstwa, ol?razować jego stan ma- ' odrębnie z każdego konta księgi ' głównej. Zesta~ienia po:jątkowy - i diiałalność .. Księgi handlowe powinhy być prowinny zawierać również ogólne sumyobro,tów miesięcznych,

wadzone ' zg'o.d nie . z zasadami księgowości i przepisiiIpi nii za cały okres rachunkowy objęty księgami.

ni ejszego rozporządzeniaoraz odpowiadać war'u nkom zawar§ 10. Prowadzący księgi , handloWe obowiązani sąprze~.

tym wprzepisac):l art. 102 ust. i-4 dek'r efu z dnia 16 maja

chowywać .,-. niezależnie od dowodów stanowią'cych pod'1946 r. 'o postępowaniu podatkowym (Dz. U. z 1963 T. Nr 11, stawę księgowania _ zarówno wszystkie dokumenty wysta,Poz, 60), zwanego dalej "dekretem".'

wiane w ramach istniejącego w ich przedsiębiorstwie , sy§ 6. 1. Księgi handlowe powinny być prowadzone w jęstemu kontroli- wewnętrznej, jak i wszelkie inne dokumenty '

zyku polskim i w waludepolskiej.

otrzymane ,w związku r- działalnością' przedsiębiorstwa, np.

2. Przy płatnościach w zagranicznych środkach pienięż- na zakup - listy przewozowe, konsygnacje itp., na &przenychpowl,n na być prowadzona szczegółowa ewidenCja, umodaż - ' dowody nadania ,towaru na pocztę, na koLej, zamóżliwiająca ustałenie ich wysokości w wąlącie polskiej i zawienia odbiorcó\v ,itp., na produkcję, (usługi) -'karty obiegrani,cznej.

gowe robocizny, wykazy pracy, zapiski zamówień itp. ,

3. Jeżeli według zasad księgowości urządzenie powinno

§ 11. Księgi handlowe oraz dowodys,tanowiące podsta

ta nowinna być o,n ra. wiona (zbrot'

t'

wę księgowania , i dotyczące zapisów powinny być przechoszufowana), a strony (folia) jej powinny być kolejno ponu- , wywane przez okres lat dziesięciu, a pierwopisy i zesta.wienier6wane.

nia remanentów (§ 18 ust. 1) oraz dokumenty wystawione

4. ,Ni'e należy. pozostawiać odstępów w miejscach, które

w ramach istniejące'go systemu kontroli wewnętrznej, które

powimlY być wypełnione. PoprawkI powinny być dokonywanie stanowią bezpośredniego dowodu do. księgowania (§ 10),

ne w taki sposób, aby pierwotny zapis był czytelny; nie jest przez okres lat 'pięciu, licząc bd końca roku kalendarzo.w~o

dopuszczalne wymazywanie lub , w innysposóo czynienie do- objętego księgami.

.

konanego zapisu nieczytelnym. Sprostowanie omyl'ki, polegające na przekreśleniu błędnego zapis~ i wpisaniu właściwej

§ 12. Prowadzenie i przechowywanie ksiąg wraz z doku•

mentami poza lokalem przedsiębiorstwa (zakładu) lub miejtreści-, ,p owinno być podpisane przez osobę, która dokonała

scem wykonywania zajęcia wymaga zezwolenia organu fisprosto·w ania.

nansowego właściwego w sprawach podatku óbrotowego .

.§ 7. 1. Księgowość powinna ujawniać bieżąćO' ,codzien§ 13. Wszystkie przepisy odnoszące się do ksiąg hannie wszystkie zdarzenia podlegające wykazaniu w księgach.

Wszelkie zdarzenia podlegające wykazaniu powinny być dlowych dotyczą p'Odatn}ków prowadzących księgi, chociaż­

by nie byli qbowiązani do ich prowadzenia.

ujawnione na odpowiednich kontach ksiąg naj.później w cią, gu 14 dni od tych warzeń, a przychody i rozchody w kon§14. Zapisy w księgach handlowych, dotyczące świad- '

troli ilościowej, w dziennym raporcie f'i nansowym i w dzienczenia rzeczy i usług ,u odbierających, uznate się za nalenych zest-awieniach sprzedaży - w sposób określony w §§ 24,

życie udokumentowane, jei:eli służące za podstawę zapisów

26 i 27.

dokumenty odpowiadają warunkom zawartym w przepisach

art. 103 dekretu.

'

2. ' Organy finansowe właściwe w sprawach poqatku

obrotowego mogą zezwalać, na wniosek podatników, w wy:§ 15. Wydatki u odbierających świadczenia, usług mogą

,. lPadkach uzasadnionych, na zaległości w księgowaniu poza

być udokumentowane dowodami wewnętrznymi, jeźe.1i do. granice określone w ust. 1 pod warunkiem bieżącego prowody te określają cel wyd'a tków i zaopatrzone są w ' datę

wadzenia dziennego raportu finansowego, kontroli ilościowej

i podpisy o1lób, które bez.pośrednio dokonały wydatków, a dotowarów oraz dziennych zestawień sprzedaży. Dotyczy to W

tyczą: , szczeg:ólności wY1padku , choroby lub urlopu księgowego.

1) kos-2:tów przejazdów, diet i ryczałtów za noclegi w wy§ 8. 1. Na koniec każdego miesil}ca dziennik (dzienniksokości pie pr'zekraczającej norm obowiązujących w

główna} powinien być żsumowany nie później niż w ciągu

' \przedsiębiorstwach państwowych;

14 dni od u - ływu danego miesiąca, a jeżeli chodzi o mie~,

2) kosztów transportu towarów, jeże]t zgodnie z pTzepisasiące pieLwszy i ostatni okresu rachunkowego do końc'a

mi kwity przewozowe s~ odbierane przy wydawaniu

następnego miesiąca.

'

przesyłki, oraz ' kosztów korzystania Z uSług dorożek,

2. Obowiązek zsumowania dziennika (dziennika-głównej)

'Wózków ręcznych i rowerowych, jak i tragarzy; ' '

za ostatni mięsiąc okresu -rachunkowego, nie później niż do

3) irinych drobnych wydatków, które ze względu ' na 'swój

końca 'następnego miesiąca, odnosi się do bieżących zdar zeń

ifodzaj wył'ączają możliwość uzyskania dowodu zewnętrzpodlegających księgowaniu/natomiast zaksięgowanie i zsunego, do wysokości nie przekraczającej w ogólnej sumowanie storn, przeniesień i zamknięć rachunków 'księgi

mie 0,25% obrotu podlegającego ,p odatkowi obrotowegłównej powinno nastąpić nie ,później niź w terminie przemu lub zwolnionego od tego podatku.

widzianym na złożenie zeznania podatkowego o dochodzie '

§ 16. U" podatników, którzy wytwarzają i sprzedają bądź

lub w te.nninie przesuniętym przez organ finansowy.

odprzedają towary" o których mowa w § 29 . rozporządzenia

mI'eć formę kSl'ęgi, księga

/

_. _ __._

___ _ _~_ _ _ _ _ _ _ _ _~Poz. 201

Ministra Finansów 'L dnia 28 grudnia 1967 r. w sprawię wyniższej jednak od kosztów nabycia, jeżeli 'chodzi ó towary

konania dekretó:w "o podatku obrotowym i .o; podatku docho- " obcej produkcji, a od ,kosztów ' wytworzenia, jeżeli chodzi

dowym . (Dz. U. z 1968 r. Nr 1; poz. l),sprzedażi wymiana

o wyroby gotowe, ' półwyroby i' produkcję w tok'u.

, tych towarów konsumentom powinna być bieżąco dokumen2. Za koszt , nabycia uważa .się cenę zakupu zwiększo­

towana odrębnie, kolęjnonumerowanymi kopiami rachunną o koszty uboczne związane z zakUpem towaro-w do chwili

ków wysta wionychodbiorcom i ,od~ębnie przechowywa.nymi

zŁożenia ich w magazyn:ie, jak koszty transportu, ubezpiew kolejności numerów. Rach\lnki na te towary mogą · nie zac'zenia towarów W drodze itp. '

,

wierać danych co. do ' imienia, nazwiska ora.z ' adresu nabyw~

3. W razie przyjęcia ' d:o inwentarza wyceny fowarów

ey w wypadk~ch,gdy , sprzedaż dokonana została w ilośCiach

w kwocie innej · niż koszt nabycia lub wytworzenia z p'oWodrobnych.

du uszkodzenia, wyjścia z mOdy, niżs'zej ceny rynkOWej lub

§ 17. Przed zaprowadzeniem ksiąg handlowych i na koz powodu postawienia oso~yprawnejw stan li:kwidacji ~

niec kążdego okresu rachunkowego, jak i przy zmianie wła­

należy w inwe.ntarzu uwidocznić w odrębnych rubrykach

ściciela przeds,iębiorstwa powinien . byćsporządzony inwen~

również jednQstkowy koszt nabycia lub wytworzenia.

'

tarz i bilans, które podpisuje właściciel przedsiębiorstwa.

§ 21. Bilans wczny należy sporządzić najpóźniej w terJeże,1i jest dwÓch lub więcej współwłaścicieli, .p odpisuje każ­

minie przewidzianym do złożenia zeznania podatkowego o dody z nich.

chodzie za dany rok. Przesu,nięcie terminu złożenia zeznania

podatkowego o dochodzie, na ' indywidualną . prośbę podatni§ 18. 1. Pierwopisy (brudnopisy) remanentów, st.anoka, powoduje również przesunięcie terminu sporządzenia bi- '

wiące p.odstawę do obliczenia . poszczególnych składnIków

lansu oraz zakoń,czenia wszystki~b in'nych prac związanych

inwentarza w zakresie majątku stałego i towarów, powinny

ze sporządzeniem bilansu.

.

być sporządzane z natury, ponumerowane, zeszyte i na ostatniej stronie lub karcie zaopatrzone w datę i po<l.pis (czytel§ 22. 1. Prowadzący księgi handlowe obowiązani są

.ny) osoby lub osób, które je sporządziły. Pierwopisy powinprowadzić kontrolę ilościową w postaci ksiąg, kartotek lub

ny być podpisane także przez osoby, które są odpowiedzial- , w inny odpowiedni sposób. Kontrola ta powinna ujawniać

ne Zi! przechowywanie skł~dników inwentarza. W razie docodziennie, w miarę zachodzących zrnian, ilościowo bądź ilok ,onywaniaspisów według poszczególrrych działów należy

ściowo i warto"Ścio'w-o przychód, rozchód i stan' odrębnie dla

ponadt.o sporządzić zestawienie obejmujące spisy poszczególkażdego rodzaju lub gru,p y rl()dzajowej

nvch działów z oznaczeniem ich ilości, liczby stron lub kart.

,1) towarów handlowych,

Z~stawienie to po,winno być podpisane przez ws-zystkie oso2) mate,riałów podstawowych i pomocniczych,

by, które brały udział przy sporządzaniu tych spisów.

3) póŁwyrobów i wyrobów g-otowych oraz braków i od2. Towary, o których mowa w § 16, powinny być w spi'Padków,

.

sachremanentów wykazane odrębnie.

'

4) wszelkieg.o rodzaju materiałów i przedmiotów, przyję­

tych od zleceniodawcy d'o dalszej przeró'bki lub obróbki

3. Vierwopisy remanentów towarów powinny zawierać

oraz do rem,ontu, naprawy itp., jak również oddanych

dane ilościowe według rodzajów lub grup rodzajo,w ych i gazleceniodawcy po dokonanej przeróbce, obróbce, remontunków, a p'onadto co do towarów, o których zaliczeniu do

cie lu.b naprawie, jeżeli zleceniodawcą jest o,s o'b a, która

określonego rodzaju lub gatunku decyduje cena również

udziela zamówień nie dla celów osobistej k'o nsumpcji.

i cenę -jednostkową. W kSlęgarniach i antykwariatach księ­

garskich, prowadzonych przez podatników nie będących osoi2. Kontrolą ilościową należy obejmować równ i eż bezpobami prawnymi, pierwopisy remanentów mogą obejmować ­ śred'ni ohrót towarowy, dokonywany od dostawcy do odjedną pozycją wydawni~twa o tej' samej cenie, bez w-zglę­

biorcy bez magaz·ynowania.

du na naz.wę i nazwisko autoTa, z podziałem na książki, bro3. Bieżącą kontrolą ilościową można nie obejmować

szury, albumy, utwory muzyczne itp. Pierwó;pisy remanenpółwyrobów własnej produkcji, gdy biorą one nieprzerwany

'tów towarów powinny być zako.ńczone l zaopatrzone w podudział w nastę.pnych fazach procesu produkcyjnego danego

pisy przed wznowieniem transakcji w nowym okresie raprzedsiębiorstwa, a w przedsiębiorstwach gastronomicz'n ych,

, chunk,owym.

'

cukierniczych i cukierniczo-kawiarnianych również potraw,

4. Pierwopisy powinny być sporządzane atramentem, ,p rzypraw i napojów spor~ądzanych we własnym zakresie.

długopisem lub ołówkiem ko'piowym.

Jednak na dzień sporządzenia bilansu należy te półwyroby

, 5. Organ finansowy ,właściwy w sprawach podatku obroi wywby objąć kontrolą ilośCi:ową.

towego może, na uzasadnioną i zasługującą , na szczególne '

4. Kontrolą ilośc.iową można także nie obejmować mauwzględnienie prośbę p'odatnika, przesunąć -termin zakończe­

teriałów pomocniczych, gdy ich koszt łączny w stosunku

nia spisu remanentu to,varów 'do dwóch tygodni. Prośbę nado kosztu materiałów podstawowych zużytych do wytwarzależy złożyć co najmniej na dwa tygodnie przed terminem

nia nie przekracza 0,1010. '

s,porządzenia spisu.

,§ 23. Przez tOV1My naleźy rozumieć towary handlowe, .

,§ 19. 1'. Inwentarz i bilans oraz pierwopisy remanenmateriałyp.odstawowe i pomocnicze, półwyroby, wyroby

tów powinny obejmować również stanowiące własność przedg'otowe, braki i o'd,p adki, jak również materiały do remontu

siębiorstwa składniki majątkowe, znajdujące się w dniu, ńa

lub na'P,r awy i materiały służące do opakowywania towarów

który ~os-tał sporządzony inwentarz i bilans, poza przedsię­

s;przedawanych oraz materiały i przedmioty przyjęte od zlebiorstwem.

ceniodawcóW do przerobu lub obróbki, z tym że

- 2. Znajdujące się wprzedsiębi,orstwie towary ' i przed1) towarami handlowymi są towaty przeznaczone ' do' od·

mioty majątkowe obce powinny być ujęte co najmniej w

przedaży na własny lub obcy rachunek w stanie nie

pierwopisach remanentów, w których rnależy podać, czyją

:p rzerobionym; ,

stanowią własność.

2) materiałami podstawowymi są materiały, które w wyniku procęsu produkcyjnego stają się główną substancją

§ 20. 1. ·Wartość składników majątkowych, nie będą­

gotowego wyrobu; do , materiałów podstawowych zalicych przedmiotem obrotu przedsiębiorstwa, ,należy ptzyjmo-. , '

cża się również materiały stanowiące część składową

wać do inwentarza i bilansu według kosztów nabycia lub

(montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np.

wytworzenia, z wyjątkiem przedmiotów majątkowych, których koszt nabycia stanowi koszt uzyskania przychodu w ropuszki konserwowe);

3) materiałami pomocniczymi są materiały nie będące podzumieniu przepisów o podatku dochod'Owym, a pozostałych

sktadników !Dajątkowych według wartości rzeczywistej, nie

stawowymi, które bezpośrednio oddają wyrobowi swe

właściwości lub pośrednio są zużywane w ;:wiązku z działalnością produkcyjriąlub śWiadczeniem . usług;

-

Poz. 201

produkcji prowadzi także detaliczną sprzedaż różnorodnych

tow-arów konsumentom w ilościach drobnych, zapisy w kontroli ilościowej co do tej sprzedaży można ograniczyć do

zapisania 'na rozchód towarów przeznaczonych do sprzedaży konsumentom w ilościach drobnych i podania ich war-

:4) półwyrobami są wyroby własnej produkcji, której proces nie został całkowicie zakończony; półwyroby obcej

!produkcji zalicza się do materiałów podstawowych;

tości.

5) wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, któuej ,p roces został .całkowicie zakończony;

3. Kontrolę ilościową 00 do sprzedaży towarów w więk­

6) brakami są nie odpowiadające wymaganiom techniczszych ilościach lub w celu odprzedaży albo produkcji możill6

lI1ym wyroby własnej produkcji całkowicie wykończone

ograniczyć do ujawnienia ilości' tych towarów, jeżeli sprzebądź teź doprowadzone do określonej fazy produkcji;

daż towarów i ich wydawanie odbiorcom odbywa się w obrę­

• brakami !lą również towary handlowe, które wskutek

bie tego samego pomieszczenia w warunka,ch, w których nie

uszkodzenia lub zniszczenia w czasie transportu bądź

jest możliwe określenie z góry, do jakieg'o rodzaj}! sprzeda. . magazynowania utraciły częściowo swą pierwotną warży jest przeznaczony towarinajdujący się w miejscu sprzetość;

.

daży.

.

. 7) odpadkami są materiały, które na skutek procesów .

4. PrzerdsiębJ órstwa, o których moWa w § 30 us·t. 1, motechnQlogicznych lub na skutek zniszczenia lub uszko- ' gą uwidaczniać w kontroli ilościowej po stronie rozchodu

Idzenia utraciły całkowici~ swą pierwotną wartość użytcałkowitą ilość pos zczególnej gIupy rodzajowej materiałów

.' lko:wą·

.

podstawowych i pomocniczych wydanych nil poszczególne

§ 24. f. Ocl,powiednre zapisy w kontroli ilościowej bądź roboty - !pod warunkiem że po zd:kończeniu każdej roboty

i na koniec okresu rachunkowego, chociażby robota nie była

Hościowo-wa,rtościowej powinny być dokonywane bezzwł;ocz­

zakończona, zostarlie wprowadzona do kontroli ilo'ściowej po

nie, a mianowicie

stronie

pr~ychodu powstał'ość nie zużytych materiałów podl) przychód towarów obcej produkcji - ,p o ich otrzymastawowych i pomo.cniczych według tych samych' gmprodza.Illiu, najpóźniej przed icl! przekazaniem do magazynu,

jowych, na podstawie spisów sporządzonych i podpisanych

!przerobu lub sprzedaży,

prżez osoby dokonujące spisu oraz przez kierownika po2) przychód półwyrobów i wyrobów gotowych własnej proszczególnych robót.

..

,d'llkcji, nie ' wyłączając braków i odpadków - po prze5. Obowiązek ,p rowadzenia kontroli' ilościowej niedotykazaniu ich do magazynu lub sprzedaży,

czy piekarń ora,z młynów, jeżeli ' w myśl szcZególnych prze3) rozchód towarów ~ po ich wydaniu dopTzerobu)ub po

pisów o wypieku min o dokumentacji przemiału gospodarlich sprzedaży.'

.

'

czego zbóż w zakładach tych jest prowadzona rachunkowość·

2. Zapisy w kontroli Hokiowej ' bądź ilościowo-warto­

określona tymi prżepisami onz jeżeli rachunkowość ta za.ściowej mogą być . dok'onywane w końcu_gnia co do przywiera ewidencję ilościową także 'co do przemiaht umownechodów i rozchodów towarów, jeżeli w przedsiębiorstwie sto.

go ~ w razie występowania ' tego przemiału - na zlecenie

sowane jest, jako stały system, bezzwłoczne wystawianie kojed'l lostek gospodarki uspołecznionej.

lejno numerowanych asygnat magazynowych, których kopie

,§ 26. 1. Prow adzą.cy księgi handlowe obowiązani są

pozostają w bloku, a co do mzchodu w wyniku sprzedaży

prowadzić

bieżąco dzienny raport finansowy, obejmujący '

także ' wtedy, gdy całkowita sprzedaż dokumentowana , jest

stan

początkowy i koilcowy oraz przychody i rozchody

kopiami kolejno Illumerowanych rachunków wystawianych

daneg·o dnia z Ipodziałem na g.otówkowe i bezgotówkowe

odbiorcóm.

(bank()lwe). W części bezgotÓwkowej (bankiowej) przychody

3. W razie oczywistej niemożności dokonania bezzwłocz­

powinny być .u widocznione w dniu otrzymania awiza lub

nego zapisu otrzymanych ' towarów w sposób szczegółowy Ze

innego dowodu bankowego, a . wpływy własne w dniu dokowzględu na ich ilość czy rodzaj, wystarczające jest- beznania wpłaty, rozchody .,za,ś ·obejmujące wystpwiane przekazwłoczne ujawnienie w kontroli ilościowej bądź ilościowo"

zy ;przelewowe i czeki - w dniu ich wystawienia, inne nawartośdowej przychodu tych towarów w . sposób ogólny na

tomiast obciążenia rachunku bankowego - w dniu otrzymaodrębnym koncie (kontach), pod warunkiem . dokonania- na~

nia_ awiza lub innego dowodu bankowego. Raport moź~ być

stępnie szczegółowego zapisu na właściwym koncie (konsporządzony na osobnych kartach lub w specjalnej księdze.

tach) w terminie możliwie najkrótszym.

Rap'ort powinien być 'pocluJi·sany codziennie przez osobę -od4. Jeżeli towarllladszedł do przedsiębiorstwa bądź ,do­

powiedzialną za stan kasy.

konano nim obrGtu bezpośredniego przed otrzymaniem ra2. Wystawiane przekazy !przelewowe i czeki, które nie

chunku IU!b konsygnacji, należy sporządzić szczegółowy o.pis

zostały zrealizowane w danym okresie rachunkowym, !powin~

towarów, podając imię, Illazwisko (firmę) i adres dosta'wcy, ny być przeksięgowane na odpowiednie konto pomocnicze,

ilość i rodzaj oraz cenę Jednostkową i wartość towarów i doa w następnym okresie rachunkowym iPrzeksięg·o wane z tekonać !zapisu w kontroli -ilościowej na podstawie tego opigo konta na konto ~ank:u.

.

.

su. Opis powinien byc [p rzechowywany jako dDwód we§ 27. 1. Spr zed aż towarów .powinna być udowodniona wnętrzny przychodu towaru i połąc z ony z nadesłanym naniezależnie od innych wymaga;n ych dowodów dzieiIlnymi

. stępnie rachiu nkiem lub konsygnacją.

5. Każdy zapis pocjlegający ujaWlllieniuw kontroli Ho- ' zeĘltawi eniam! sprzedaży prowadzonymi prżez sprzedającego

i zawierającymi vo-szczególne kwoty g,otówkowych i l<:Tedysciowej powinien zawierać 'Powołanie się na dowóg zapisu.

towych transakcji sprzedaży, wpisane do zestawienia bez6. Przyjęcie towaru powinrlO być potwierdzone na dozwłocznie p,o s'przedaży. Zestawienia te powinny być ujE;te

wodzie datą oraz podpisem osoby, która ten towar . przyjęła.

w osobną dia każdego sprzedająceg o ponumerowaną oprawWydanie towaru w wyniku sprzedaży lub do produkcji po~

ną ksi ę gę. zawierającą oddzielne kolumny na sprzedaż gowinno być również potwierdzone na odpowiednim dowodzie.

tówkowąi kredytową.

Księga powinna być vo·świadczona

§ 25. 1. Kontr.olą ilościową można nie obejmować roz(oparafowana) przed rozpoczęciem jej prowad,zenia przez orchodu towarów, gdy rozchód odbywa się w ramach detaliczgim finansowy właściw y dla podatnika w sprawach podatku .

nej s przedaży różn orodny ch towaTów konsumentom.

obrotowego . Zestawienia powinny być . codziennie zsumowa2. Je żeliprzedsiębioJstwo oprócz sprzedaży towarów ne i podpisane przez sprzedającego. Zapisów należy dukonyb ądź w większych ilościach, bądź w · celu odprzedaży albo

wać atramentem, długop isem lub ,ołówkiem kopiowym.

,,

/

i.

~

-------------~----~---------

363

-

Poz. 201

-----------------------------------------~.

2. W przedsiębioatwach wytwórczych, które nie posiawania. kapitałów wnies ionych do przeds'i.ębiorstwa. Różn i ca

" dają od:dzi~nych zakładów handlowych lub wyodrębnionych

między kosztem wytworzenia bieżącej produkcji a kosztem

dZiałów sprzedaży, dzienne zestawienia sprzedaży mogą być

wytworzenia spr zedanej produk.cji powinna z reguły odpoujęte w jedną księgę oprawną dla całego przedsiębiorstwa

W iadać różnicy wartości remanentów początkoweg'o i końco­

przy dopełnieniu innych warunków~ o których mowa w ust. 1.

weg<;> z danego okresu, obejmujących wyroby własnej produkcji.

Wpisu dokollUie os.o,ha, która faktyczn ie towar sprzedała : Do

codziennego zSillllowania i podpisania zestąwieIl sprzedaży

6; Za kosz ty sprzedaży uważa się podatek obrotowy,

obowiązany jest właściciel przeds'iębiorstwa lub osoba zaopiaty na rzecz organizacji gospodarczych obliczane od. obrostępująca właśdcie l a .

.

tu; koszty transportu sprzedanych towarów oraz inne koszty

związane bezpośrednio i obrotem.

.

§ 28. 1. Prowadzący księgi handlowe obowiązani są

· 7, Przed ustalaniem kosztu zakupu sprzedanych towaprowadzić odrębne 'ewidencje zakupów

rów handl·ow;ych; kosztu materiałów zużytych do wytwarzal) dokonanych.w jednostkach g,Qspodarki uspO'łe'c.znibnej,

nia i kosztu wytworzenia sprżedanej produkcji należy odpo2) dokonanych w jednostkac-h gospodarki nie uspołecznio­

wiedn'ł<:> zaksięgować wartość towarów żużytych na inne cele

neji od ludności,

niż 90 sprzedaży lub wytwarzania (np. zużytych na własne

3) udokumentowanych na podstawie przepisów art.. 103

potrzeby właściciela, na deputaty pracownicze, ' na cele ogólust. 3 dekret"u dowodami wewnętrznymi.

noadministracyj.ne itp,).

.

2. Prowadzący księgi handlowe obowiązani są prowa§ 30. 1. Przepis § 29 ust. 5 stosuje się odpowiednio do

dzić odrębne ' ewi,dencje sprze<l:aży (rzeczy i, usług)- dokonyprzedsiębiorstw budowlanych, budowy urz.ądze>ń technicz- .

wanych na' rzecz

nych, robót ziemnych Hp" z · tym że do kosztu wytworz~ni.a

1) jed~stek gospodarki uspołecznionej,

zalicza się w tych przedsiębiorstwach także podatek obro2) jednostek gospodarki nie uspołecznionej i ~udności.

towy.

'

3. W 'ewidencjach (ust. 1 i 2) należy podawać kwo,t y

2. W przedsiębiorstwach określo~ych w ust. 1 dla każ­

zakupów lub sprzedaży, a co do zakupów i sprzedaży dokodego świadczenia, którego wa,tość kosztorysowa przekracza

nywanych z jednostkami gospodarki uspołecznionej - JÓW30,000 zł, księgi handlowe powinny zawierać odrębne konta

nież nume'r dowodu dotyczącego danej transakcji. Kwoty wpir wyszczególnie·n iem odpowiednich grup koszlów, a w szczesane do ewidencji należy sumować co miesiąc oraz z kO'ń­

góln>ości tych, o których mowa VI § 2~ ust. l pkt 3-7.

c.e m okresu rachunkoweg-o.

3. Przed sporządzeniem bilansu przedsiębiorstw określo­

4. Księgowanie zakupów i sprzedaży na odrębnych konnych - w ust. 1 należy podziel tć świadczenia na ukończone

tach, przy dopełn i eniu pozQstałych wymagań dotyczących

i nie ukoIlczone; za ukończone uważa się świadc.zenia przy.ewidencji zakupów) sprzedaży, zwalnia od obowiązku projęte przez. 'Zleceniodawcę; dowód przyjęcia st-anowi uzgodwadzenia tych eWidencji;

.

niony rachunek ostateczny, protokół przyjęcia, odpo>w iednre

pismo zlece:niodawcy Hp.

§ 29. 1. KSIęgi handlowe powinny odrębnie wykazywać

co najmniej następujące rodzaje lub grupy kosztów

'4. Ze świadczeń ukończonych należy wyprowadzić wyniki. Kosz ty wytworzenfa dotyczące świadczeń , nie 'ukoIlczo1) koszt zakupu sprzedanych towarów handlowych,

nych należy wprowadzić do aktywów bilansu, a otrzymane

2) 'koszty ubocżne związane z zakupem sprzedanych towarów. handlowych,

zaliczki lub sumy wystawionych rachunków przejściowych

ct'otyczą'ce świadczeń nie ukończonych wprowadzić d·opa~

3) koszt materiałów zużytych do· wytwarzania,

sywów bilansu; .jeżeli jednak llffiowa o świadczenie zawiera

4) koszt. robocizny bezpośredniej,

5) koszt wytworzenia bieżącej produkcji,

dane 'umożłiwiające obliczenie wynikówwy;konania częścio~

6) koszt wytworzenia sprzedanej produkcji,

wego, należy ·te wyniki odrębnie obliczać w każdym roku

7) koszty sprzedaży.

rachunk,owym, uw.zg·lędniając je w rachunkach wyników ·

"(strat i zysków).

2. Za koszt .zakupu towarów uważa się wartość wynikającą z pomnożenia jednostkowych cen za towar przez ilość

5. Wszelkiego rodzaju koszty ogólne, nie prz~niesione

towaru. Koszt zakupu nie obejmuje kosztów ubocznych zwią­

w ciągu okresu rachunkowego na cxlrębne konta poszczególzanych z zakupem. towarów do chwili złożenia ich w maganych świadczeń, należy przed sporząrlzeniem bilansu podziezynie, jak transport, ubezpieczenie towarów w drodze itp.

lić według stosunku procentowego tych kosztów do kosztu

' 3. Za koszt materiałów zużytych do wytwaTZania uwawytworzenia wykonanych świadczeń i część przypadającą

ża się koszty nabycia materiałów podstawowych i pomocnina świadczenia nie - ukańczone . wprowadzić doaklywów ·.bilansu

.

czych zużytych dO'. ~ytwarz·ania OTatZ koszty obróbki ohcej

związanej z wytwarzaniem.

§ 3.1. Księgowość przedsiębior.stw usługowych, pJzyj4. Za koszt robocizny bezpośredniej uważa się wynamujących wszelkiego rodzaju materiały i przedmioty do dalgrodzenie pracowników za wykonaną w przedsiębiorstwie

szej przeró~kilub obróbki oraz . do remontu, naprawy itp.,

pracę produkcyjną. bezpośredni·o w procesi'e wytwarzania.

powinna zawierać oddzielne .konta zleceniodawców, z podaKoszt robocizny J>E!zpośredniej nie obejmuje świadczeń pn- niem imienia, nazwiska (firmy) i adreSu, obejmujące obroty .

łYIiczno-prawnych, ponoszonych przez pracodawcę z własnych

-z dokonanych transakcji. Obowiązek ' prowadzenia oddziel- '

.. funduszów wskutek zatrudniania pracowników.

ńych kont nie d0tyczy zleceniodawców udzielających zamówień. wyłądnie

dla celów oSQbistego

użytku.

5. Za koszt wytworzenia bieżącej i sprzedanej produk.

.

.

I

cji uważa się wszelkie koszty związane bezpośrednio i po§ 32. 1. Oddani~ i przyjęcie towarów w komis ora.z dalśre<łnio z wytwarzaniem, a w szczególności koszty: materiasze transakcję wynikłe z obrotu tymi towarami powinny być

łów zużytych do wytwarzania, Irobocizny bezpośr~dniej i poodpowiedni·o zaksięgowane w księgach komitenta i· komisanśredniej oraz wszelkie inne powstałe koszty związane z wyta. Oddanie i przyjęcie towarów w komis powinno być przetwarzaniem (npł świadczenia publiczno-prawne. ponoszone

prowadzone co najmniej w kontroli il ości owej- bądź ilościowo-wartościowej. ·

.

przez. pracodawcę wskutek zatrudniania pracowników, łącz­

nie z wpłatami na akcję socjalną; czynsz za lokal prz'emy2. Obr-oty osiągnięte ze sprzedaży towarów oddanych

słoWY, koszty remontu i konserwacji, daniny publiczne, koszt . do komisowej sprze'daży komitent powinien z.ąksięgować w

<łgólnego żarząduw części przypadającej na dział wytwarza'tym okresie rachunk owym, w którym te t.owary zostały sprzenia itp.)., Do kosztu wytwarzania nie zalicza się o.p rocento- .dane przez komisanta.

'.

·. .. -

-

364 -

------~------~----------------

§ 33.

1. , s.przedaż towarów powinna

być

----------------------~----------

' Poz. 201 i 202

4) innych braków towarów lub ich półwyrobów wytworzonych lub importowanych, magazynowanych lubprzewo, żonych.

wykazywana

w ' księgach na odrębnych ~ontach według ceń: ,

, cI) , zbytu ~produkcyjnych),

2) hurtowych,

, 3) d'etalicznych.

" R o z d z i a ł 3.

2. Za cenę zbytu (produkcyjną) uważa się cenę faktuprzez producenta hurtownikowi. Za cenę ' hurtową

uważa się cenę fakturowaną przez producenta lub ' hurtow, nika detaliście. Za cenę , deŁflliczną uważa się cenę liczoną

'prze.z producenta, hurtownika lub detalistę przy sprzedaży

bezpośrednio konsumentowi.

rowaną

3. Niezależnie od wymagania, d którym mowa w ust. l,

obroty podlegające opodatkowaniu według różnych stawek

podatku obrotQwego ,p owinny być ~ykazywane w księga,9l

lN o<tpowiednispo~ób o.drębnie.

'

4. Księgowość podatników, którzy wytwarzają lub sprowadzają

z zagranicy ' towary, o których mowa wart. 9 i w

art. 1 ust. 4 dekretu z dnia 26 pażdziernika 1950 r. o podatku obrotowym (Dz. U. Nr 49,poż. 449 z póżniejszymi zmianami), powinna ' w szczególności ujawniać ' również odpowiednio, ,s pecyfik owalOe wartości: ~

,

' 1) deputatów pracowniczych " wydawanych przez podatnikajako prac~awcę w wytwarzanych lub importowanych towarach,

2) wytworzonych lub importowanych towarów, pobranych

do konsumpcji własnej,

3) przekraczających ' pormy dozwolonego zaniku lub wydajności ubytMów towaróW albo ich półwyrobów wy. ) twarzanych lub importowanych, powstałych w czasie

wytwarzania, formowania, rozlewu, pakowania, maga'

zy,nowania bądź przewózu,

Przepisy przejściowe i końcowe.

§ 34. Przepisy rozporządzenia nie naruszają szczegól- '

nych przepisów dotyczących obowiązku, jak i zasad prowadzenia kŚiąg handlowych.

§ 35.

Tracą moc

Minis~ra Fina'n sów z dnia 2tl listopada

1952 r. w sprawie zasad i sposobów prowadzenia ksiąg '

handlowych przez podatników podlegających opodatkowaniu na zasadach obowiązujących gospodarkę ~ie uspołecznioną (Dz. U. z 1953 r. Nr f"poz. 6),

' .,

2) rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 marca 1966 r.

w sprawie obowiązku prowadzenia ksiąg handlowych

przez niektóre grupy podatników (Dz. U. Nr 11, poz. 12)"

3) rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 1 maja 1949 r.

'o obowiązku prowadzenia ksiąg szczególnegQ typu przez

podatników prowadzących przedsiębiorstwa cukiernicze

i 'cukierniq:o-kawiarniane ,(Dz. U. z,' 1949 r. Nr 34" poz.

250 i z 1953 r. Nr 3, poz. 6),

_

4) rozporządzenie Ministra 'skarbu z dnia 6 grudnia 1949 r;

'o obowiązku pr,owadzenia ksiąg, szczególnego typu przez

(podatników prowadzących przedsiębiorstwa ; gastronomil;z~

ne (Dz.U. z 1949 r. Nr 62, poz. 488 i z 1953 r. Nr 3,

!poz. 6).

'

- § 36. ' Rozporządzenie 'wchodzi w życie ,z ooiem

stycznia 1969 r.

1)

rozporządzenie

Minister Finansów: w z. J. Trendota

202

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA 2EGLUGI

z dnia 12 lipca 1968 r.

w sprawie bezpieczeńst;~ morskich statków 'sportowych.

Na podstawie ~rt.37 § 3, a;t. 46 § 1 i § 3, art. 41 i art. 48

Kodeksu morskiego (Dz: U. z 1%1 r. Nr 58, poz. 318) zarzą­

dza ~ię, ,co następuje

Rozdział

1.

Przepisy ogólne. .

chód ód linii łączącej południo'wy cypel Mierzei Helskiej ze

wschodnim ' brzegiem ujścia Wisły pod Świbnem.

3. Przez żeglugę przybrzeżną rozumie się żeglugę .mor-

ską w odległości nie przekracz ającej 20 mil morskich od li-

nii brzegu morskiego Państwa Polskiego.

4. Przez żeglugę bałtycką rozumie się żeglugę na Morzu

na Bełtach i Kattegacie oraz na Skager~aku ' do

10° długości geo-graficznej wschodniej oraz przez Kanał Kiloński i Łabę do Cuxhaven.

Bałtyckim,

§ 1.

1.

Przepi's y

wzporządzenia

IW zakresie bezpieczeństwa

określają wymagania

morskich statków sportowych.

2. Statkiem sportowym, zwa~ym dalej "st~tkiem", jest

statek używany do żeglugi o charakterze niezarohkowym,

którego rodzaj i przeznaczenie ' do celów sportowych zostały

~widoczniorie w certyfikac,ie okrętowym lub w zaświadcze­

niu o rejestracji statku.

§ 2. Przepisy rozporządzenia nie dotyczą wiosłowych ło­

dzi regatowych, ' kajaków, rowerów wodnych i innych tego

rodzaju sportowych jeooostek pływających. '

§ 3. 1. Rozróżnia się następujące rodzaje żeglugi morskiej uprawianej przez, statki

1) żegluga portowa i na wodach osłoniętych,

'2) żegluga przybrzeżna,

' 3) żegluga bałtycka,

,'4) żegluga mała,

5) żegluga wielka. ,

2. Przez żeglugę portową i na' wodach osłoń iętych rożu­

Illlie się żeglugę w granicach portów morskiCh, i na Zalewach

Szczecińskim i Wiśla~ym oraz , w Zatoce Gdańskiej na za-

5. Przez żeglugę, małą rozumie się żeglugę "na Morzu

oraz na Morzu Północnym do 62° szerokości geograficznej północnej r do 8° długości geograficzu-ej zachodniej, jak również żeglugę na wodach do linii łączącej Ouessant (Francja) i Fastnet (Irlandia).

Bałtyckim

6. Przez żeglugę wielką fO'zumie się żeglugę, na pozostałych obszarach morskich.

,

,

,. Rodzaj żeglugi, do której u,prawniony jest statek,

ustala urząd morski.

§ 4. 1. Statek nie , może być używany ' w żegludze morskiej, jeżeli nie , odpowiada wymaganiom technicznego stanu

bezpieczeństwa oraz innym wymaganiom określonym w rozporządzeniu.

2. Przy ustalaniu, czy ·stalek czyni 'zadość ' wYńlaganiom

uzależnionym ód liczby ,o sób na statku, nie bierie ' się pod

, uwa.gę osób, które znalazły się na ' statku z prżytzyn siły

· wyższej.

',

,