Ustawa z dnia 28 marca 1963 r. zmieniająca ustawę o powszechnym obowiązku wojskowym.

W ustawie z dnia 30 stycznia 1959 r. o powszechnym obowiązku wojskowym

(Dz. U. Nr 14, poz. 75 i Nr 17, poz. 108) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wojska lotnicze,

”

,

b)

dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

wojska obrony powietrznej kraju,

”

,

c)

dotychczasowe pkt 3 i 4 oznacza się jako pkt 4 i 5;

2)

w art. 12 ust. 1 skreśla się wyraz „(okresowy)”;

3)

w art. 13 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3, Przedpoborowi wymienieni w ust. 2, posiadający kwalifikacje określone przez Ministra

Obrony Narodowej, mogą być poddam przez wojskowego komendanta rejonowego przeglądowi

lekarskiemu na zasadach przewidzianych dla żołnierzy rezerwy przeznaczonych do odbycia

ćwiczeń wojskowych.

”

;

4)

w art. 16 ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

mężczyźni, którzy w danym roku kalendarzowym kończą 19 lat życia,

”

;

5)

w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Pobór przeprowadza się w okresie między 1 kwietnia a 30 czerwca każdego roku (pobór

główny).

”

;

6)

w art. 21

a)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadkach gdy przewodniczący prezydium rady narodowej wymienionej w ust. 1 lub

jego zastępca z przyczyn uzasadnionych względami służbowymi nie może być powołany

na przewodniczącego komisji poborowej, prezydium rady narodowej może powołać na przewodniczącego

komisji kierownika właściwego dla spraw wewnętrznych organu tego prezydium.

”

b)

dotychczasowy ust. 3 oznacza się jako ust. 4;

7)

w art. 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Poborowych uznanych za zdolnych do służby wojskowej (kategoria „A” i „C”), będących

studentami szkół wyższych, w których prowadzone jest wojskowe szkolenie studentów,

wojskowy komendant rejonowy przeznacza do tego szkolenia.

”

;

8)

w art. 31

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Poborowych uznanych za zdolnych do służby wojskowej (kategoria „A” i „C”), którym

nie udzielono odroczenia lub których uprawnienia do odroczenia wygasły, wojskowy komendant

rejonowy przeznacza i powołuje do odbycia zasadniczej służby wojskowej w granicach

określonego kontyngentu.

”

,

b)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Poborowych będących studentami szkół wyższych, w których prowadzone jest wojskowe

szkolenie studentów, uznanych za zdolnych do służby wojskowej (kategoria „A” i „C”),

wojskowy komendant rejonowy powołuje do tego szkolenia.

4.

Poborowi wymienieni w ust. 3, którzy stawali do poboru w wieku 18 lat życia i zostali

zakwalifikowani do kategorii „B” lub „D”, obowiązani są stawić się do poboru ponownie

w roku kalendarzowym, w którym kończą 19 lat życia.

”

;

9)

w art. 33 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Minister Obrony Narodowej może zarządzić przeniesienie części poborowych do rezerwy

przed ukończeniem przez nich wieku określonego w ust. 1.

”

;

10)

w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Mężczyźni zgłaszający się ochotniczo do odbycia zasadniczej służby wojskowej w roku

kalendarzowym, w którym kończą 18 lat życia, podlegają skierowaniu do powiatowej komisji

poborowej w celu zbadania stanu zdrowia i wydania orzeczenia o ich zdolności do służby

wojskowej. Przepis ten stosuje się również do mężczyzn zgłaszających się ochotniczo

do służby wojskowej w charakterze uczniów oficerskich szkól zawodowych lub słuchaczy

akademii wojskowych w roku kalendarzowym, w którym kończą 17 lub 18 lat życia.

”

;

11)

w art. 39

a)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Do powoływania przewodniczącego wojewódzkiej komisji poborowej stosuje się odpowiednio

art. 21 ust. 3.

”

,

b)

dotychczasowy ust. 2 oznacza się jako ust. 3 i nadaje się mu brzmienie

„

3.

Do wynagrodzenia lekarzy wymienionych w ust. 1 pkt 2 lit. c) stosuje się odpowiednio

art. 21 ust. 4.

”

;

12)

po art. 40 dodaje się art. 40a w brzmieniu

„

Art. 40a.

Minister Spraw Wewnętrznych może w trybie nadzoru uchylić ostateczne orzeczenie komisji

poborowej wydane z naruszeniem przepisów prawa. Komisja poborowa, której orzeczenie

zostało uchylone, lub inna komisja poborowa wskazana przez Ministra Spraw Wewnętrznych

rozpatruje sprawę ponownie i wydaje nowe orzeczenie.

”

;

13)

w art. 51

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Czas trwania zasadniczej służby wojskowej wynosi

1)

24 miesiące - w wojskach: lądowych, lotniczych, obrony powietrznej kraju i wewnętrznych

oraz w jednostkach nadbrzeżnych marynarki wojennej,

2)

36 miesięcy - w jednostkach pływających marynarki wojennej i wojsk wewnętrznych, w

jednostkach rakietowych i radiotechnicznych oraz w innych jednostkach na określonych

przez Ministra Obrony Narodowej stanowiskach mechaników lotniczych.

”

,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Zasadnicza służba wojskowa może być odbywana w kilku okresach w ciągu 3 lat. W tym

przypadku łączny czas trwania tej służby nie może przekraczać 18 miesięcy. Podział

tej służby na okresy ustala Minister Obrony Narodowej.

”

,

c)

dotychczasowy ust. 2 oznacza się jako ust. 3 i nadaje się mu brzmienie

„

3.

W szczególnych przypadkach Rada Ministrów może ze względu na interes Państwa przedłużyć

w drodze uchwały czas trwania zasadniczej służby wojskowej w granicach do jednego

roku.

”

,

d)

dotychczasowe ust. 3 i 4 oznacza się jako ust. 4 i 5;

14)

art. 52 otrzymuje brzmienie

„

Art. 52.

1.

Określony w art. 51 ust. 1 czas trwania zasadniczej służby wojskowej może być dla

poborowych i ochotników, którzy odbyli w ramach przysposobieniu wojskowego lub w organizacjach

sportowych przeszkolenie w specjalnościach szczególnie przydntnych w służbie wojskowej

i uzyskali odpowiednie kwalifikacje, skrócony o okres nie przekraczający 1 roku.

2.

Skrócenie czasu trwania zasadniczej służby wojskowej, przewidziane w ust. 1, może

być stosowane również do żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową, którzy

uzyskali kwalifikacje przydatne do pełnienia służby na określonych stanowiskach w

wojsku.

3.

Warunki skrócenia czasu trwania zasadniczej służby wojskowej przewidzianego w ust.

1 i 2, okresy, o jakie służba ta może być skrócona, i kwalifikacje uzasadniające skrócenie

służby określa Minister Obrony Narodowej.

”

;

15)

w art. 53 ust. 1 skreśla się wyrazy „(art. 51 ust. 1) „;

16)

art. 54 otrzymuje brzmienie

„

Art. 54.

1.

Poborowi, którzy nie zostali powołani, do odbycia służby wymienionej w art. 51, oraz

poborowi, którym udzielono odroczenia tej służby, mogą być przeznaczeni do zasadniczej

służby wojskowej w systemie obrony terytorialnej i powołani do tej służby.

2.

Zasadnicza służba wojskowa w systemie obrony terytorialnej polega na odbywaniu w okresie

3 lat

1)

jednodniowych zajęć szkoleniowych, organizowanych w czasie wolnym od pracy,

2)

służby na obozie szkoleniowym, trwającym do 14 dni,

3)

służby innej niż wymienione w pkt 1 i 2, uzasadnionej potrzebami szkoleniowymi lub

interesem Państwa.

3.

Prezes Rady Ministrów może określić wyjątki od zasady, iż jednodniowe zajęcia szkoleniowe

mogą być organizowane tylko w czasie wolnym od pracy.

4.

Łączny czas trwania zajęć i służby określonych w ust. 1 nie może przekraczać GO dni

w ciągu każdego roku służby.

5.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady powoływania do służby określonej

w ust. 1, zasady jej odbywania oraz prawa i obowiązki żołnierzy odbywających tę służbę,

w tym również zakres i sposób stosowania przepisów ustawy dotyczących szczególnych

uprawnień osób podlegających obowiązkowi służby wojskowej oraz ich rodzin, a także

przepisów o uposażeniu, umundurowaniu i wyżywieniu żołnierzy.

”

;

17)

art. 58 otrzymuje brzmienie

„

Art. 58.

1.

Jeżeli w okresie odbywania zasadniczej służby wojskowej powstaną warunki uzasadniające

uznanie żołnierza za jedynego żywiciela rodziny (art. 27), zwalnia się, go z zasadniczej

służby wojskowej bez przeniesienia do rezerwy, na okres do poboru głównego w następnym

roku kalendarzowym. Przepisu tego nie stosuje się do żołnierzy odbywających służbę

określaną w art. 54.

2.

Zwolnienie 7 zasadniczej służby wojskowej żołnierza, o którym mowa w ust. 1, zarządza

właściwy dowódca okręgu wojskowego (równorzędny) na podstawie decyzji właściwego organu

administracji państwowej o uznaniu żołnierza za jedynego żywiciela rodziny.

3.

Żołnierz, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest do stawienia się w czasie poboru

głównego w następnym roku kalendarzowym po zwolnieniu ze służby wojskowej przed powiatową

komisję poborową w celu wydania orzeczenia co do udzielenia mu odroczenia zasadniczej

służby wojskowej w w trybie i na zasadach przewidzianych dla poborowych (art. 25,

art. 27 i art. 30 ust. 1). 4. Do żołnierzy, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy art. 31-33 i art. 57 ust. 3.

”

;

18)

po art. 58 dodaje się art. 58a w brzmieniu

„

Art. 58a.

1.

W sprawach o uznanie żołnierza za jedynego żywiciela rodziny (art. 58 ust. 1) orzeka

właściwy dla spraw wewnętrznych organ prezydium powiatowej (miejskiej w miastach stanowiących

powiaty miejskie, a w miastach wyłączonych z województw - dzielnicowej) rady narodowej,

na wniosek żołnierza lub członka jego rodziny.

2.

Od decyzji organu wymienionego w ust. 1 przysługuje żołnierzowi lub członkowi jego

rodziny odwołanie do właściwego dla spraw wewnętrznych organu prezydium wojewódzkiej

rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa), którego decyzja

jest ostateczna. Odwołanie powinno być wniesione w ciągu 14 dni od daty doręczenia

decyzji.

3.

Organ wymieniony w ust. 2 może wskutek wniesionego odwołania albo w trybie nadzoru

uchylić decyzją organu wymienionego w ust. 1.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych może w trybie nadzoru uchylić decyzję w sprawie uznania

żołnierza za jedynego żywiciela rodziny wydaną z naruszeniem przepisów prawa. Organ,

którego decyzja została uchylona, rozpatruje sprawą ponownie i wydaje nową decyzję.

5.

Ministrowie Spraw Wewnętrznych i Obrony Narodowej określą w drodze rozporządzenia

w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac warunki i tryb uznawania żołnierzy

za jedynych żywicieli rodzin.

”

;

19)

w art. 59 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W razie zarządzenia w stosunku do żołnierza odbywającego zasadniczą służbę wojskową

wykonania kary pozbawienia wolności, w tym również kary zastępczej, zwalnia się go

z zasadniczej służby wojskowej bez przeniesienia do rezerwy do czasu odbycia kary,

jej darowania lub warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary, chyba że na wniosek

właściwego dowódcy nastąpi odroczenie wykonania kary do czasu odbycia przez żołnierza

tej służby.

”

;

20)

po art. 59 dodaje się art. 59a w brzmieniu

„

Art. 59a.

Jeżeli w czasie przerwy w odbywaniu zasadniczej służby wojskowej, wymienionej w art.

51 ust. 2, powstaną warunki uzasadniające udzielenie żołnierzowi odroczenia tej służby,

stosuje się odpowiednio przepisy art. 25-31, art. 33 i art. 57 ust. 3.

”

;

21)

w art. 60 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Obowiązkowi wojskowego szkolenia podlegają studenci uznani za zdolnych do służby wojskowej

(kategoria „A” i „C”) odbywający studia w szkołach wyższych, w których szkolenie to

jest prowadzone.

”

;

22)

w art. 63 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do studentów powołanych do odbycia przeszkolenia wojskowego stosuje się przepisy dotyczące

żołnierzy rezerwy powołanych na ćwiczenia wojskowe, z wyjątkiem art. 73.

”

;

23)

art. 65 otrzymuje brzmienie

„

Art. 65.

1.

Studentów, którzy w czasie odbywania wojskowego szkolenia zostaną uznani orzeczeniem

wojskowej komisji lekarskiej

1)

za niezdolnych do służby wojskowej w czasie pokoju (kategoria „D”) lub

2)

za zupełnie niezdolnych do służby wojskowej (kategoria „E”)

- zwalnia się od tego szkolenia.

2.

W przypadku wydania orzeczenia wymienionego w ust. 1 pkt 1 studenta przenosi się do

rezerwy, zaś w przypadku wydania orzeczenia wymienionego w ust. 1 pkt 2 - zwalnia

się od powszechnego obowiązku wojskowego.

”

;

24)

po art. 65 dodaje się art. 65a w brzmieniu

„

Art. 65a.

1.

Do studentów, którzy w czasie odbywania wojskowego szkolenia zostaną uznani orzeczeniom

wojskowej komisji lekarskiej za czasowo niezdolnych do służby wojskowej (kategoria

„B”), stosuje się odpowiednio art. 57 ust. 1.

2.

Przed upływem okresu czasu, na który orzeczono czasową niezdolność do służby wojskowej,

student obowiązany jest stawić się na wezwanie kierownika studium wojskowego przed

wojskową komisją lekarską w celu poddania się badaniu lekarskiemu.

3.

W przypadku uznania studenta wymienionego w ust. 2 za zdolnego do służby wojskowej

(kategoria „A” lub „C”), kierownik studium wojskowego poddaje go dalszemu szkoleniu

wojskowemu. Jeżeli student nie może być poddany dalszemu szkoleniu, wojskowy komendant

rejonowy kieruje go do właściwej powiatowej komisji poborowej w celu wydania orzeczenia

co do udzielenia odroczenia zasadniczej służby wojskowej. Przepisy art. 25 ust. 1

pkt 3 i ust. 3, art. 28, art. 30 i art. 33 stosuje się odpowiednio.

”

;

25)

w art. 70 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Na ćwiczenia wojskowe zwyczajne można powoływać żołnierzy do dwóch razy w ciągu roku,

na okres nie przekraczający łącznie trzech miesięcy.

2.

Rada Ministrów może zarządzić powołanie żołnierzy rezerwy na ćwiczenia zwyczajne częściej

niż dwa razy w ciągu roku oraz przedłużyć czas trwania ćwiczeń o okres nie przekraczający

dalszych 3 miesięcy w ciągu roku.

”

;

26)

po art. 70 dodaje się art. 70a w brzmieniu

„

Art. 70a.

1.

Żołnierze rezerwy mogą być powoływani w ramach ćwiczeń wojskowych zwyczajnych przez

wojskowego komendanta rejonowego do pełnienia służby na stanowiskach dowódczych i

instruktorskich w systemie obrony terytorialnej (art. 54).

2.

Ćwiczenia wojskowe określone w ust. 1 mogą być odbywane z przerwami w terminach ustalonych

stosownie do potrzeb służby wojskowej w systemie obrony terytorialnej.

3.

Rafia Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady powoływania żołnierzy rezerwy

do służby określonej w ust. 1 oraz pełnienia tej służby, jak również zakres i sposób

stosowania do tych żołnierzy przepisów ustawy dotyczących szczególnych uprawnień osób

podlegających obowiązkowi służby wojskowej oraz ich rodzin.

”

;

27)

art. 73 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Żołnierze rezerwy, przeznaczeni przez wojskowego komendanta rejonowego do odbycia

ćwiczeń wojskowych zwyczajnych, podlegają przeglądowi lekarskiemu. Przepisu tego nie

stosuje się w przypadkach określonych w art. 44 ust. 4.

”

;

28)

w art. 75

a)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Rada Ministrów może rozciągnąć postanowienia ust. 1 również na inne kategorie osób.

”

,

b)

dotychczasowy ust. 2 oznacza się jako ust. 3, a użyte w tym przepisie wyrazy „w ust. 1” zastępuje się wyrazami „w ust. 1 i 2”;

29)

w art. 79 ust. 3 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

kończą w danym roku kalendarzowym 18 lat życia;

2)

pozostają w rezerwie z powodu uznania za niezdolnych do służby wojskowej w czasie

pokoju (kategoria „D”) przez komisje poborowe lub przez wojskowe komisje lekarskie;

”

;

30)

w art. 96

a)

w ust. 1 pkt 1 skreśla się wyrazy „(okresowego)” i „(okresowej)”,

b)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zawiadamiania właściwego wojskowego komendanta rejonowego o zmianach dotyczących miejsca

zatrudnienia i stanowiska pracy (stanowiska służbowego);

”

;

31)

art. 97 otrzymuje brzmienie

„

Art. 97.

1.

Poborowi przeznaczeni do odbycia zasadniczej służby wojskowej (art. 50 ust. 1 i art.

54), żołnierze odbywający tę służbę z przerwami (art. 51 ust. 2 i art. 54) oraz żołnierze

powołani do odbycia ćwiczeń wojskowych (przeszkolenia wojskowego) obowiązani są uzyskać

na wyjazd za granicę zezwolenie właściwego wojskowego komendanta rejonowego.

2.

Tryb postępowania w sprawach wymienionych w ust. 1 określa Minister Obrony Narodowej

w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych w drodze rozporządzenia. Rozporządzenie

może określić wyjątki od obowiązku przewidzianego w ust. 1.

”

;

32)

po art. 97 dodaje się art. 97a w brzmieniu

„

Art. 97a.

Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia nałożyć na żołnierzy powołanych do odbycia

zasadniczej służby wojskowej w systemie obrony terytorialnej (art. 54) oraz na żołnierzy

rezerwy przeznaczonych do pełnienia w tym systemie funkcji dowódczych i instruktorskich

(art. 70a) inne obowiązki meldunkowe poza obowiązkami wynikającymi z art. 96 i 97.

”

;

33)

art. 105 otrzymuje brzmienie

„

Art. 105.

1.

Kobiety wymienione w art. 10, uznane za zdolne do służby wojskowej kobiet, mogą być

powołane w razie mobilizacji lub w czasie wojny do czynnej służby wojskowej w zakresie

służb: kwatermistrzowskiej, administracji, zdrowia, łączności, transportu, wartowniczej,

przeciwpożarowej, obrony powietrznej kraju, obrony przeciwchemicznej oraz w dziedzinach

zmilitaryzowanych na czas wojny.

2.

Do czynnej służby wojskowej w innych rodzajach wojsk lub służb kobiety mogą być powołane

na podstawie zgłoszenia ochotniczego.

3.

Do służby wojskowej przeznacza kobiety wojskowy komendant rejonowy w czasie rejestracji,

którą przeprowadza się w trybie i na zasadach określonych w art. 79-82. Rejestrację

zarządza Minister Obrony Narodowej.

4.

Rejestracja jest połączona z przeglądem lekarskim w celu ustalenia zdolności do służby

wojskowej kobiet. Sposób przeprowadzania przeglądu lekarskiego określa Minister Obrony

Narodowej w porozumieniu z Ministrami Spraw Wewnętrznych oraz Zdrowia i Opieki Społecznej.

5.

W sprawach określonych w ust. 1-3 stosuje się odpowiednio przepisy art. 34 ust. 1

oraz art. 43-45, art. 74-76, art. 73 i art. 83-85.

”

;

34)

art. 106 otrzymuje brzmienie

„

Art. 106.

1.

Prezes Rady Ministrów może w czasie popokoju zarządzić rejestracją niektórych grup

kobiet w wieku od 18 do 40 lat życia, posiadających kwalifikacje zawodowe w zakresie

służb wymienionych w art. 105 ust. 1. Przepisy art. 19-22, art. 21 ust. 1, art. 34,

art. 37-41 i art. 105 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

2.

Prezes Rady Ministrów określi przypadki, w których ustalenie zdolności do służby wojskowej

kobiet wymienionych w ust. 1 następuje bez przeglądu lekarskiego, na podstawie wyników

okresowych badań stanu zdrowia przeprowadzanych w zakładach pracy.

3.

W przypadkach wymienionych w ust. 2 rejestrację kobiet przeprowadzają wojskowi komendanci

rejonowi na zasadach i w trybie określonym przez Prezesa Rady Ministrów.

4.

Kobiety, uznane za zdolne do służby wojskowej kobiet, wojskowy komendant rejonowy

przeznacza do tej służby i przenosi do rezerwy.

5.

Kobietom uznanym za niezdolne do służby wojskowej kobiet wydaje się zaświadczenie

o zwolnieniu od obowiązku wojskowego kobiet. Wzór zaświadczenia ustala Minister Obrony

Narodowej.

”

;

35)

art. 107 skreśla się;

36)

dotychczasowy art. 109 oznacza się jako art. 107, przy czym ust. 1 tego artykułu otrzymuje

brzmienie

„

1.

Rada Ministrów może poddać wojskowemu szkoleniu studentów kobiety, które w danym roku

kalendarzowym kończą co najmniej 18 lat życia i odbywają studia w szkołach wyższych,

w których szkolenie to jest prowadzone. W tym przypadku stosuje się odpowiednio przepisy

art. 17, art. 19-22, art. 24 ust. 3, art. 31 ust. 3, art. 37-41, art. 105 ust. 4 oraz

art. 106 ust. 4 i 5.

”

;

37)

dodaje się art. 109 w brzmieniu

„

Art. 109.

W sprawach ewidencji, obowiązku meldunkowego i wojskowych dokumentów osobistych kobiet

przeniesionych do rezerwy stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów IX -XI.

”

;

38)

w art. 110

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Powołaniu do czynnej służby wojskowej nie podlegają, kobiety, które

1)

są w ciąży,

2)

sprawują opiekę nad dzieckiem do lat 7,

3)

są obłożnie chore.

”

,

b)

ust. 3 skreśla się;

39)

art. 111 i 112 otrzymują brzmienie

„

Art. 111.

1.

Przysposobienie wojskowe obejmuje młodzież pobierającą naukę w szkołach średnich.

2.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Oświaty, a w przypadkach, w których

szkoły podlegają innym ministrom - także w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami,

może objąć przysposobieniem wojskowym młodzież w wieku do 23 lat życia, uczęszczającą

do szkól nie będących szkołami średnimi.

Art. 112.

1.

Założenia programowe przysposobienia wojskowego młodzieży pobierającej naukę w szkołach,

o których mowa w art. 111, ustala Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem

Oświaty.

2.

Organizację, czas trwania i szczegółowe programy przysposobienia wojskowego ustala

Minister Oświaty w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, a w odniesieniu do szkól

podległych innym ministrom także w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami.

3.

Przysposobienie wojskowe młodzieży szkolnej jest obowiązkowym przedmiotem nauki. W

celu doskonalenia wiadomości z zakresu przysposobienia wojskowego mogą być w ramach

programów, o których mowa w ust. 1 i 2, organizowane obozy letnie przysposobienia

wojskowego.

”

;

40)

w art. 113

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Młodzież w wieku od 16 do 23 lat życia, nie uczęszczająca do szkół wymienionych w

art. 111, może być objęta ochotniczym przysposobieniem wojskowym.

”

,

b)

w ust. 5 skreśla się zdanie drugie,

c)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady odbywania przysposobienia wojskowego

wymienionego w ust. 1 i 5 oraz uprawnienia osób uczestniczących w przysposobieniu.

”

;

41)

w art. 117 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

W przypadku gdy okres dokonanego przez zakład pracy lub przez pracownika wypowiedzenia

umowy o pracę lub stosunku służbowego upływa po powołaniu pracownika do czynnej służby

wojskowej, wypowiedzenie takie staje się bezskuteczne. W tym przypadku rozwiązanie

stosunku pracy (stosunku służbowego) w okresie miedzy powołaniem pracownika do czynnej

służby wojskowej a jej odbyciem może nastąpić tylko na wniosek pracownika.

”

;

42)

w art. 124 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prawo do bezpłatnego korzystania ze świadczeń zakładów społecznych służby zdrowia

przysługuje przez czas określony również żołnierzom zwolnionym z zasadniczej służby

wojskowej i członkom ich rodzin oraz żołnierzom rezerwy zwolnionym z ćwiczeń lub przeszkolenia

wojskowego.

”

;

43)

w art. 135 ust. 2

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wezwaniu do stawienia się przed wojskową komisją lekarską lub powiatową komisją poborową

w przypadkach określonych w art. 57 ust. 2, art. 65a, art. 70 ust. 4 i art. 94 ust.

2 albo

”

,

b)

dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

powołaniu lub wezwaniu do stawienia się na jednodniowe zajęcia szkoleniowe w systemie

obrony terytorialnej w przypadkach wymienionych w art. 54 ust. 2 pkt 1 i w art. 70a

ust. 2; do osób tych nie stosuje się przepisów art. 113 i 114 Kodeksu Karnego Wojska Polskiego.

”

;

44)

w art. 150 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Kolegia karno-administracyjne mogą wymierzać zasadniczą karę aresztu za wykroczenia

określone w art. 135 ust. 1 i art. 135 ust. 2 pkt 2 w odniesieniu do wykroczeń przeciwko

przepisowi art. 79 ust. 4, w art. 135 ust. 2 pkt 3 oraz w art. 140 ust. 1 i 2.

”

1.

Żołnierze odbywający w dniu wejścia w życie ustawy zasadniczą służbę wojskową w jednostkach

rakietowych i radiotechnicznych oraz w innych jednostkach na określonych przez Ministra

Obrony Narodowej stanowiskach mechaników lotniczych pełnią tę służbę przez czas określony

w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy o powszechnym obowiązku wojskowym.

2.

Minister Obrony Narodowej może zastosować do żołnierzy wymienionych w ust. 1 skrócenie czasu trwania zasadniczej służby wojskowej przewidziane w art. 51

ust. 4 ustawy o powszechnym obowiązku wojskowym.

Minister Obrony Narodowej ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity tekst ustawy o powszechnym obowiązku wojskowym, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów i punktów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych może w trybie nadzoru uchylić ostateczne orzeczenie komisji

poborowej wydane z naruszeniem przepisów prawa. Komisja poborowa, której orzeczenie

zostało uchylone, lub inna komisja poborowa wskazana przez Ministra Spraw Wewnętrznych

rozpatruje sprawę ponownie i wydaje nowe orzeczenie.

1.

Określony w art. 51 ust. 1 czas trwania zasadniczej służby wojskowej może być dla

poborowych i ochotników, którzy odbyli w ramach przysposobieniu wojskowego lub w organizacjach

sportowych przeszkolenie w specjalnościach szczególnie przydntnych w służbie wojskowej

i uzyskali odpowiednie kwalifikacje, skrócony o okres nie przekraczający 1 roku.

2.

Skrócenie czasu trwania zasadniczej służby wojskowej, przewidziane w ust. 1, może

być stosowane również do żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową, którzy

uzyskali kwalifikacje przydatne do pełnienia służby na określonych stanowiskach w

wojsku.

3.

Warunki skrócenia czasu trwania zasadniczej służby wojskowej przewidzianego w ust.

1 i 2, okresy, o jakie służba ta może być skrócona, i kwalifikacje uzasadniające skrócenie

służby określa Minister Obrony Narodowej.

1.

Poborowi, którzy nie zostali powołani, do odbycia służby wymienionej w art. 51, oraz

poborowi, którym udzielono odroczenia tej służby, mogą być przeznaczeni do zasadniczej

służby wojskowej w systemie obrony terytorialnej i powołani do tej służby.

2.

Zasadnicza służba wojskowa w systemie obrony terytorialnej polega na odbywaniu w okresie

3 lat

1)

jednodniowych zajęć szkoleniowych, organizowanych w czasie wolnym od pracy,

2)

służby na obozie szkoleniowym, trwającym do 14 dni,

3)

służby innej niż wymienione w pkt 1 i 2, uzasadnionej potrzebami szkoleniowymi lub

interesem Państwa.

3.

Prezes Rady Ministrów może określić wyjątki od zasady, iż jednodniowe zajęcia szkoleniowe

mogą być organizowane tylko w czasie wolnym od pracy.

4.

Łączny czas trwania zajęć i służby określonych w ust. 1 nie może przekraczać GO dni

w ciągu każdego roku służby.

5.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady powoływania do służby określonej

w ust. 1, zasady jej odbywania oraz prawa i obowiązki żołnierzy odbywających tę służbę,

w tym również zakres i sposób stosowania przepisów ustawy dotyczących szczególnych

uprawnień osób podlegających obowiązkowi służby wojskowej oraz ich rodzin, a także

przepisów o uposażeniu, umundurowaniu i wyżywieniu żołnierzy.

1.

Jeżeli w okresie odbywania zasadniczej służby wojskowej powstaną warunki uzasadniające

uznanie żołnierza za jedynego żywiciela rodziny (art. 27), zwalnia się, go z zasadniczej

służby wojskowej bez przeniesienia do rezerwy, na okres do poboru głównego w następnym

roku kalendarzowym. Przepisu tego nie stosuje się do żołnierzy odbywających służbę

określaną w art. 54.

2.

Zwolnienie 7 zasadniczej służby wojskowej żołnierza, o którym mowa w ust. 1, zarządza

właściwy dowódca okręgu wojskowego (równorzędny) na podstawie decyzji właściwego organu

administracji państwowej o uznaniu żołnierza za jedynego żywiciela rodziny.

3.

Żołnierz, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest do stawienia się w czasie poboru

głównego w następnym roku kalendarzowym po zwolnieniu ze służby wojskowej przed powiatową

komisję poborową w celu wydania orzeczenia co do udzielenia mu odroczenia zasadniczej

służby wojskowej w w trybie i na zasadach przewidzianych dla poborowych (art. 25,

art. 27 i art. 30 ust. 1). 4. Do żołnierzy, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy art. 31-33 i art. 57 ust. 3.

1.

W sprawach o uznanie żołnierza za jedynego żywiciela rodziny (art. 58 ust. 1) orzeka

właściwy dla spraw wewnętrznych organ prezydium powiatowej (miejskiej w miastach stanowiących

powiaty miejskie, a w miastach wyłączonych z województw - dzielnicowej) rady narodowej,

na wniosek żołnierza lub członka jego rodziny.

2.

Od decyzji organu wymienionego w ust. 1 przysługuje żołnierzowi lub członkowi jego

rodziny odwołanie do właściwego dla spraw wewnętrznych organu prezydium wojewódzkiej

rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa), którego decyzja

jest ostateczna. Odwołanie powinno być wniesione w ciągu 14 dni od daty doręczenia

decyzji.

3.

Organ wymieniony w ust. 2 może wskutek wniesionego odwołania albo w trybie nadzoru

uchylić decyzją organu wymienionego w ust. 1.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych może w trybie nadzoru uchylić decyzję w sprawie uznania

żołnierza za jedynego żywiciela rodziny wydaną z naruszeniem przepisów prawa. Organ,

którego decyzja została uchylona, rozpatruje sprawą ponownie i wydaje nową decyzję.

5.

Ministrowie Spraw Wewnętrznych i Obrony Narodowej określą w drodze rozporządzenia

w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac warunki i tryb uznawania żołnierzy

za jedynych żywicieli rodzin.

Jeżeli w czasie przerwy w odbywaniu zasadniczej służby wojskowej, wymienionej w art.

51 ust. 2, powstaną warunki uzasadniające udzielenie żołnierzowi odroczenia tej służby,

stosuje się odpowiednio przepisy art. 25-31, art. 33 i art. 57 ust. 3.

1.

Studentów, którzy w czasie odbywania wojskowego szkolenia zostaną uznani orzeczeniem

wojskowej komisji lekarskiej

1)

za niezdolnych do służby wojskowej w czasie pokoju (kategoria „D”) lub

2)

za zupełnie niezdolnych do służby wojskowej (kategoria „E”)

- zwalnia się od tego szkolenia.

2.

W przypadku wydania orzeczenia wymienionego w ust. 1 pkt 1 studenta przenosi się do

rezerwy, zaś w przypadku wydania orzeczenia wymienionego w ust. 1 pkt 2 - zwalnia

się od powszechnego obowiązku wojskowego.

1.

Do studentów, którzy w czasie odbywania wojskowego szkolenia zostaną uznani orzeczeniom

wojskowej komisji lekarskiej za czasowo niezdolnych do służby wojskowej (kategoria

„B”), stosuje się odpowiednio art. 57 ust. 1.

2.

Przed upływem okresu czasu, na który orzeczono czasową niezdolność do służby wojskowej,

student obowiązany jest stawić się na wezwanie kierownika studium wojskowego przed

wojskową komisją lekarską w celu poddania się badaniu lekarskiemu.

3.

W przypadku uznania studenta wymienionego w ust. 2 za zdolnego do służby wojskowej

(kategoria „A” lub „C”), kierownik studium wojskowego poddaje go dalszemu szkoleniu

wojskowemu. Jeżeli student nie może być poddany dalszemu szkoleniu, wojskowy komendant

rejonowy kieruje go do właściwej powiatowej komisji poborowej w celu wydania orzeczenia

co do udzielenia odroczenia zasadniczej służby wojskowej. Przepisy art. 25 ust. 1

pkt 3 i ust. 3, art. 28, art. 30 i art. 33 stosuje się odpowiednio.

1.

Żołnierze rezerwy mogą być powoływani w ramach ćwiczeń wojskowych zwyczajnych przez

wojskowego komendanta rejonowego do pełnienia służby na stanowiskach dowódczych i

instruktorskich w systemie obrony terytorialnej (art. 54).

2.

Ćwiczenia wojskowe określone w ust. 1 mogą być odbywane z przerwami w terminach ustalonych

stosownie do potrzeb służby wojskowej w systemie obrony terytorialnej.

3.

Rafia Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady powoływania żołnierzy rezerwy

do służby określonej w ust. 1 oraz pełnienia tej służby, jak również zakres i sposób

stosowania do tych żołnierzy przepisów ustawy dotyczących szczególnych uprawnień osób

podlegających obowiązkowi służby wojskowej oraz ich rodzin.

1.

Poborowi przeznaczeni do odbycia zasadniczej służby wojskowej (art. 50 ust. 1 i art.

54), żołnierze odbywający tę służbę z przerwami (art. 51 ust. 2 i art. 54) oraz żołnierze

powołani do odbycia ćwiczeń wojskowych (przeszkolenia wojskowego) obowiązani są uzyskać

na wyjazd za granicę zezwolenie właściwego wojskowego komendanta rejonowego.

2.

Tryb postępowania w sprawach wymienionych w ust. 1 określa Minister Obrony Narodowej

w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych w drodze rozporządzenia. Rozporządzenie

może określić wyjątki od obowiązku przewidzianego w ust. 1.

Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia nałożyć na żołnierzy powołanych do odbycia

zasadniczej służby wojskowej w systemie obrony terytorialnej (art. 54) oraz na żołnierzy

rezerwy przeznaczonych do pełnienia w tym systemie funkcji dowódczych i instruktorskich

(art. 70a) inne obowiązki meldunkowe poza obowiązkami wynikającymi z art. 96 i 97.

1.

Kobiety wymienione w art. 10, uznane za zdolne do służby wojskowej kobiet, mogą być

powołane w razie mobilizacji lub w czasie wojny do czynnej służby wojskowej w zakresie

służb: kwatermistrzowskiej, administracji, zdrowia, łączności, transportu, wartowniczej,

przeciwpożarowej, obrony powietrznej kraju, obrony przeciwchemicznej oraz w dziedzinach

zmilitaryzowanych na czas wojny.

2.

Do czynnej służby wojskowej w innych rodzajach wojsk lub służb kobiety mogą być powołane

na podstawie zgłoszenia ochotniczego.

3.

Do służby wojskowej przeznacza kobiety wojskowy komendant rejonowy w czasie rejestracji,

którą przeprowadza się w trybie i na zasadach określonych w art. 79-82. Rejestrację

zarządza Minister Obrony Narodowej.

4.

Rejestracja jest połączona z przeglądem lekarskim w celu ustalenia zdolności do służby

wojskowej kobiet. Sposób przeprowadzania przeglądu lekarskiego określa Minister Obrony

Narodowej w porozumieniu z Ministrami Spraw Wewnętrznych oraz Zdrowia i Opieki Społecznej.

5.

W sprawach określonych w ust. 1-3 stosuje się odpowiednio przepisy art. 34 ust. 1

oraz art. 43-45, art. 74-76, art. 73 i art. 83-85.

1.

Prezes Rady Ministrów może w czasie popokoju zarządzić rejestracją niektórych grup

kobiet w wieku od 18 do 40 lat życia, posiadających kwalifikacje zawodowe w zakresie

służb wymienionych w art. 105 ust. 1. Przepisy art. 19-22, art. 21 ust. 1, art. 34,

art. 37-41 i art. 105 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

2.

Prezes Rady Ministrów określi przypadki, w których ustalenie zdolności do służby wojskowej

kobiet wymienionych w ust. 1 następuje bez przeglądu lekarskiego, na podstawie wyników

okresowych badań stanu zdrowia przeprowadzanych w zakładach pracy.

3.

W przypadkach wymienionych w ust. 2 rejestrację kobiet przeprowadzają wojskowi komendanci

rejonowi na zasadach i w trybie określonym przez Prezesa Rady Ministrów.

4.

Kobiety, uznane za zdolne do służby wojskowej kobiet, wojskowy komendant rejonowy

przeznacza do tej służby i przenosi do rezerwy.

5.

Kobietom uznanym za niezdolne do służby wojskowej kobiet wydaje się zaświadczenie

o zwolnieniu od obowiązku wojskowego kobiet. Wzór zaświadczenia ustala Minister Obrony

Narodowej.

W sprawach ewidencji, obowiązku meldunkowego i wojskowych dokumentów osobistych kobiet

przeniesionych do rezerwy stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów IX -XI.

1.

Przysposobienie wojskowe obejmuje młodzież pobierającą naukę w szkołach średnich.

2.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Oświaty, a w przypadkach, w których

szkoły podlegają innym ministrom - także w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami,

może objąć przysposobieniem wojskowym młodzież w wieku do 23 lat życia, uczęszczającą

do szkól nie będących szkołami średnimi.

1.

Założenia programowe przysposobienia wojskowego młodzieży pobierającej naukę w szkołach,

o których mowa w art. 111, ustala Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem

Oświaty.

2.

Organizację, czas trwania i szczegółowe programy przysposobienia wojskowego ustala

Minister Oświaty w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, a w odniesieniu do szkól

podległych innym ministrom także w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami.

3.

Przysposobienie wojskowe młodzieży szkolnej jest obowiązkowym przedmiotem nauki. W

celu doskonalenia wiadomości z zakresu przysposobienia wojskowego mogą być w ramach

programów, o których mowa w ust. 1 i 2, organizowane obozy letnie przysposobienia

wojskowego.